Ε.Ο.ΠΕ - Συνεντεύξεις http://www.volleyball.gr Συνεντεύξεις απο το volleyball.gr Θέσεις και απαντήσεις του Αχιλλέα Μαυρομάτη «Στο Φιλέ» της nova
Αναλυτικά η συνέντευξη του Αχιλλέα Μαυρομάτη:

Είστε αισιόδοξος για την επόμενη μέρα του αθλήματος;
«Είμαι από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και προτιμώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο, παρά μισοάδειο. Πιστεύω ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και παρά το γεγονός ότι οι εξωτερικές συνθήκες δεν βοηθούν. Ίσως σε αυτό παίζει ρόλο και το γεγονός ότι εμείς, ως ΕΟΠΕ, επιβιώσαμε μετά από την περσινή ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά για την Ομοσπονδία. Εάν υπάρχει ομοψυχία, οι λύσεις βρίσκονται και μπορούμε να βρούμε τη δύναμη για ένα καλύτερο μέλλον. Αν δεν πίστευα ότι μπορούμε να βρούμε λύση, δεν θα ήμουν στο πόστο που βρίσκομαι αυτή τη στιγμή».

Ποια είναι η άποψή σας για όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα αναφορικά με τον 5ο τελικό και τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει;
«Για το τι πρέπει να γίνει σχετικά με τον 5ο τελικό της Volleyleague, υπάρχουν τα αρμόδια όργανα για να το κρίνουν. Δική μου πρόθεση είναι και γι’ αυτό αποδέχτηκα την πρόταση της ΕΣΑΠ, να κλειστούμε σε ένα γραφείο αύριο όλοι οι μαζί και να μην βγούμε έξω εάν δεν φτάσουμε σε λύση. Για το εάν θα υπάρξουν κυρώσεις για τον αγώνα που δεν έγινε θα αποφασίσει ο αθλητικός δικαστής. Ο λόγος που εγώ δεν τοποθετήθηκα είναι διπλός. Πρώτον γιατί δεν ήμουν στο γήπεδο, αφού επέστρεφα από το Αιγίνιο, όταν πληροφορήθηκα για την αναβολή και δεύτερον γιατί και να ήμουν εκεί αυτό που θα έκανα θα ήταν να βοηθήσω με κάθε τρόπο να μην θίξουμε το άθλημά μας. Θεωρώ ότι ο 5ος τελικός πρέπει να γίνει, να δούμε έναν ωραίο αγώνα σε γεμάτο γήπεδο μακριά από παρατράγουδα και να κερδίσει ο καλύτερος το πρωτάθλημα. Και όχι να κριθεί ο πρωταθλητής στις δικαστικές αίθουσες και στα χαρτιά.

Δεν θέλω να πω εάν πρέπει να πάμε σε έναν τελικό ειδικής διαχείρισης, αυτό θα αποφασιστεί αύριο. Είναι ένα θέμα που μας απασχόλησε ιδιαίτερα ως ΕΟΠΕ τα τελευταία 1-2 χρόνια. Υπάρχουν ομάδες, όπως είναι και οι δύο φιναλίστ που έχουν βολεϊκό κοινό, και κάποιες άλλες που δεν έχουν. Μακάρι να μπορούσαμε να έχουμε στα γήπεδα μόνο τον κόσμο που αγαπά το άθλημά μας, άλλα μέχρι να συμβεί αυτό, ορισμένες φορές χρειάζεται να προβλέπουμε και ειδικά μέτρα ασφαλείας. Δεν λέω ότι ο 5ος τελικός πρέπει να γίνει αποκλειστικά με μαθητές στις εξέδρες, αλλά να ψάξουμε να βρούμε τον τρόπο να αποφύγουμε τα επεισόδια».

Με το Τσάμπιονς Λιγκ τι θα γίνει;
«Είμαστε σε επαφή με τον Φοίνικα, δεν έχει έρθει ακόμα κάποιο επίσημο έγγραφο στην ΕΟΠΕ και περιμένουμε να δούμε πώς θα λυθεί το πρόβλημα με το γήπεδο της Σύρου. Αν η CEV μείνει στο γράμμα του κανονισμού, τότε θα έχουμε πρόβλημα. Ο κανονισμός δίνει τη δυνατότητα στην CEV να δώσει τη θέση του Ηρακλή σε άλλη ομάδα. Όχι στην ΕΟΠΕ. Εμείς ήδη ζητήσαμε σήμερα να μας πει η CEV υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε μια άλλη ελληνική ομάδα να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Θα ήταν κρίμα να μείνουμε με μία ή καμία ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ».

Πώς οραματίζεστε την επόμενη μέρα του ελληνικού βόλεϊ;
«Καταρχήν πρέπει να αντιμετωπίσουμε διαφορετικά τα προβλήματα του ερασιτεχνικού βόλεϊ και διαφορετικά του επαγγελματικού βόλεϊ. Μόνο ως έσχατη λύση θα δεχόμουν τη διάλυση της ΕΣΑΠ και την επιστροφή της Α1 ανδρών στην ΕΟΠΕ. Η Ομοσπονδία είναι έτοιμη και θα είναι έτοιμη όποτε χρειαστεί για να οργανώσει το πρωτάθλημα, αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος μας. Θα γίνει μία συνάντηση με την ΕΣΑΠ και τον ΠΑΣΑΠ, δύο φορείς που θεωρώ ότι παρά τις όποιες διαφορές, είχαμε καλή συνεργασία σε όλη τη χρονιά και θα προσπαθήσουμε να βρούμε πού πάσχουμε. Υπάρχουν λάθη από τη δομή του αθλήματος και ένα από αυτά είναι το νομικό έκτρωμα των ΤΑΑ. Το 1991 μπορεί να ήταν μια καλή λύση, αλλά σήμερα δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Για αυτό προτείνω τα εξής:

1) Τα ΤΑΑ δεν είναι εύκολο να γίνουν από τη μία ημέρα στην άλλη Ανώνυμες Εταιρίες, όμως, μπορούμε να τα καταργήσουμε ως ΤΑΑ και να δημιουργήσουμε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα για ερασιτεχνικά σωματεία. Το θέμα το θέτω για πρώτη φορά στο τραπέζι των συζητήσεων και σίγουρα θέλει πολλές ώρες δουλειάς και συζήτησης για να καταφέρουμε να αλλάξουμε τα πράγματα από τη βάση τους και να μπορούν να συμμετέχουν όλες οι ομάδες με ίσους όρους στο πρωτάθλημα.

2) Να αλλάξει η λειτουργία της ΕΣΑΠ και όχι να καταργηθεί η διοργανώτρια αρχή της Volleyleague. Η ΕΣΑΠ πρέπει να υπάρχει και να εκπροσωπείται από τα σωματεία της που θα έχουν και την ευθύνη, όμως, τις αποφάσεις για τρέχοντα καθημερινά θέματα θα πρέπει να τις παίρνουν τεχνοκράτες που θα επιλεγούν από τις ίδιες τις ομάδες. Και όχι ένας, αλλά τουλάχιστον τρεις άνθρωποι που θα μοιράζονται την ευθύνη της λειτουργίας της.

3) Να δημιουργηθεί και από τους τρεις φορείς του αθλήματος ένα αυστηρό σύστημα αδειοδότησης των ομάδων με αυστηρά κριτήρια για τις ομάδες που θα αγωνίζονται στην Α1 ανδρών. Πρέπει πρώτα να ρυθμιστούν οι παλιές οφειλές των σωματείων προς τους αθλητές με ειδική πρόβλεψη σε κανονισμό και στη συνέχεια τα σωματεία να φέρνουν παραστατικά για την βιωσιμότητα και την οικονομική δυνατότητα της συμμετοχής τους στο πρωτάθλημα. Π.χ. Αν μία ομάδα έχει μπάτζετ 200.000 ευρώ και οι 100.000 προέρχονται από τον ΟΠΑΠ, οι άλλες 100.000 να μπορούν να αποδειχτούν με χορηγικές συμβάσεις, υποστήριξη από την τοπική αυτοδιοίκηση, εγγυητικές επιστολές κλπ. Να μην ξαναδούμε όμως, φαινόμενα τύπου Απόλλωνα Καλαμαριάς και η ΕΣΑΠ να πάψει να είναι γραφείο διαχείρισης κατασχέσεων, όπως έχει δηλώσει και ο πρόεδρός της».

Δηλαδή είστε ενάντια στο να γίνει η Volleyleague, Α1 ανδρών και να επιστρέψει σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα;
«Οπωσδήποτε είμαι ενάντια και συμμερίζομαι την άποψη των αθλητών που σε μία τέτοια περίπτωση την επόμενη ημέρα, οι μισοί από αυτούς θα πρέπει να ψάξουν για μια άλλη δουλειά, αφού κάποιοι έχουν το βόλεϊ ως μοναδική απασχόλησή τους. Εάν όμως, πρέπει να διαλέξουμε αν προτιμούμε ένα πρωτάθλημα οκτώ ομάδων που πληρούν τις προδιαγραφές ή ένα πρωτάθλημα 12 ομάδων που δεν τις πληρούν, τότε συμφωνώ να πάμε σε ένα μικρότερο πρωτάθλημα. Καλύτερα 8 υγιείς ομάδες, παρά 12 μη υγιείς, και φυσικά παρά καμία επαγγελματική».

Για το ερασιτεχνικό βόλεϊ και το γυναικείο πρωτάθλημα, ποια είναι η γνώμη σας;
«Καταρχήν κατά τη διάρκεια της χρονιάς, όπου τα πρωταθλήματα ήταν σε εξέλιξη, απέφυγα να τοποθετηθώ για το ερασιτεχνικό βόλεϊ γιατί θα μπορούσαν να παρεξηγηθούν τα λεγόμενά μου από κάποιες ομάδες. Η αλήθεια είναι ότι η οικονομική κρίση χτύπησε ολόκληρο το ερασιτεχνικό βόλεϊ και όλο τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Προσπαθήσαμε να καταμερίσουμε το κόστος, τα σωματεία έδειξαν κατανόηση και ανέλαβαν μέρος μετακινήσεων των διαιτητών, και οι διαιτητές από την πλευρά τους προσπάθησαν να βοηθήσουν. Πρόθεσή μας είναι αφού φέτος τα φέραμε εις πέρας χωρίς αποχωρήσεις ομάδων, εκτός από τον Κόροιβο στην Α2 ανδρών, πλέον από του χρόνου με λιγότερα έξοδα, λιγότερες μετακινήσεις και με την Α2 ανδρών σε τρεις ομίλους να πάμε σε όσο το δυνατόν πιο οικονομικά πρωταθλήματα.
Στην Α1 γυναικών υπήρξαν ομάδες τριών ταχυτήτων. Πραγματικά υπάρχουν διαφορές, που πρέπει να τις αμβλύνουμε. Να κάνουμε ίσως ένα ημιεπαγγελματικό πρωτάθλημα με λιγότερες ομάδες. Σίγουρα, όμως, πρέπει να βοηθήσουμε στον τομέα της προβολής. Π.χ. στο μάρκετινγκ δεν απέδωσαν οι προσπάθειες, γιατί η αγορά είναι κλειστή. Σήμερα προσπαθούμε να ανεβάσουμε το προϊόν και δεν υπάρχουν οι δυνατότητες».

Με την Εθνική ομάδα τι γίνεται; Τα προβλήματα με τους διεθνείς λύθηκαν;
«Τα προβλήματα είναι μια συνέπεια της κατάστασης που βιώνουν οι αθλητές με τις ομάδες τους, αλλά και με την ΕΟΠΕ. Εάν το κίνητρο της συμμετοχής των αθλητών στην Εθνική έχει υλική διάσταση, τότε δεν θα μπορέσουμε να τους ικανοποιήσουμε. Είναι ανάγκη να παίζουν οι Έλληνες παίκτες για το Εθνόσημο. Το κίνητρο θα πρέπει να έχει και άλλες διαστάσεις όχι μόνο οικονομικό. Οι 24 διεθνείς έχουν τη δυνατότητα να πετύχουν και προσωπικές διακρίσεις μέσω της Εθνικής».

Ο Τζούριτς πήρε άδεια για να παίξει στο Κατάρ και όχι στην Εθνική;
«Το θέμα είναι σημερινό. Ο παίκτης ζήτησε να πάει να παίξει στο Κατάρ, το θέμα τέθηκε υπόψη των Ομοσπονδιακών τεχνικών και ο κ. Λεώνης σε μία προσπάθεια να κάνει ένα ροτέισον, μας είπε ότι δεν θα είχε αντίρρηση να πάει ο Τζούριτς στο Κατάρ, όπου θα χάσει 1-2 τουρνουά και όχι όλο το Ευρωπαϊκό Λιγκ. Όμως, εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι ακόμα και το ζήτημα της παράτασης των τελικών της Α1 ανδρών, δημιουργεί πρόβλημα στην Εθνική, ενώ υπάρχουν και προβλήματα τραυματισμών. Έτσι, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στο Ευρωπαϊκό Λιγκ, οι παίκτες καλό θα ήταν να συμμετάσχουν τουλάχιστον σε δύο τουρνουά έκαστος πράγμα το οποίο χειρίζονται οι ομοσπονδιακοί προπονητές.

Άρα ποιος θα είναι ο στόχος στο Ευρωπαϊκό Λιγκ;
«Θεωρώ ότι ενώ πέρσι η Εθνική συμμετείχε στο προολυμπιακό της Γαλλίας, όπου δεν τα πήγε καλά αγωνιστικά, ήταν η απαρχή της αποκατάστασης των σχέσεων ανάμεσα στην ΕΟΠΕ και τους παίκτες. Φέτος, όλοι και πρώτοι οι παίκτες θέλαμε να πάρουμε μέρος στο Ευρωπαϊκό Λιγκ και δηλώσαμε συμμετοχή έστω την τελευταία στιγμή παρά τα οικονομικά προβλήματα. Πέρασε καιρός, προέκυψαν θέματα, όπως με τους τελικούς της Α1 και κάποιους τραυματισμούς και αυτό δεν μας επιτρέπει να κατεβάσουμε πλήρη ομάδα από την πρώτη στιγμή. Αλλά ακόμα και έτσι η Εθνική μπορεί να φτάσει ακόμα και στα τελικά. Όμως, ακόμα και αν δεν το πετύχουμε αυτό, δεν είναι κύριος στόχος μας. Η πρόκριση στα τελικά του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος που θα κριθεί σε αγώνες τον επόμενο Σεπτέμβρη είναι ο στόχος μας. Το εφετινό Ευρωπαϊκό Λιγκ μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για πλήρη αποκατάσταση της σχέσης της ΕΟΠΕ με τους Έλληνες διεθνείς».

Σας κατηγορούν ότι δεν είχατε και τόσο καλή επικοινωνία με τους Έλληνες διεθνείς…
«Όντως, είχαμε ένα έλλειμμα στην επικοινωνία μεταξύ μας. Δεν λέω ότι δεν υπήρξε καθόλου, αλλά ίσως δεν ήταν καλή. Έχω αλλάξει τρόπο προσέγγισης, και αυτή είναι η λογική. Έχω συναντηθεί και με τους αρχηγούς, θα τους δω ξανά θα βρίσκομαι κοντά στην Εθνική από την αρχή της προετοιμασίας της στην Κατερίνη. Είναι γενναίο να αναγνωρίζεις τα λάθη σου και εμείς το κάνουμε».

Με τον Ρουμελιώτη τι γίνεται;
«Το θέμα με τον Ρουμελιώτη δυστυχώς δεν το είχα συνειδητοποιήσει σε όλη του διάσταση εξ αρχής. Η στάση του Νίκου ενόχλησε πολύ κόσμο στην ΕΟΠΕ, περισσότερο από ό,τι κι εγώ πίστευα. Υπάρχει μία απόφαση του Δ.Σ. ότι για ένα χρόνο δεν θα παίζει στην Εθνική. Μέχρι τον Σεπτέμβρη που τελειώνει η τιμωρία του. Θα το δούμε το θέμα όλοι μας. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Η απόφαση της τιμωρίας του δεν είχε εκδικητική λογική και δεν πάμε κόντρα με παίκτη. Υπήρξε ένα συμβάν, λήφθηκε αρχικά μια αυστηρή απόφαση και την αλλάξαμε. Κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας και θα διορθώσουμε πολλά στο μέλλον. Για την Εθνική ομάδα, ο Νίκος δεν έχει τελειώσει. Απλά πρέπει να βρούμε τον τρόπο ο καθένας να μην ξεφεύγει από κάποια όρια».

Οι παίκτες τα τελευταία χρόνια φεύγουν συνεχώς για το εξωτερικό…
«Από τη μία δυστυχώς είναι ανάγκη οι παίκτες να φεύγουν στο εξωτερικό για να εξασφαλίζουν τον μισθό τους. Οι παίκτες στην Ελλάδα έπαψαν τα τελευταία χρόνια να ασχολούνται με το βόλεϊ και εμείς προσπαθούμε να τους λύσουμε τα προβλήματα για να ασχολούνται ξανά μόνο με το αντικείμενό τους. Από την άλλη, δεν είναι αρνητικό ότι τα παιδιά φεύγουν στο εξωτερικό. Κάποια στιγμή θα φέρουν εμπειρίες στην Εθνική και στο πρωτάθλημα».

Η ΕΟΠΕ τι έκανε για την Περιφέρεια όλη αυτή τη χρονιά;
«Θεωρώ ότι σε αυτόν τον τομέα δικαιωνόμαστε. Βγάλαμε το βόλεϊ στην περιφέρεια, με διοργανώσεις όπως στην Ορεστιάδα, τη Σάμο, τον Πύργο, τα Χανιά, την Ξάνθη, τα Τρίκαλα, την Πρέβεζα, τη Σύρο, τη Λευκάδα. Πήγαμε το βόλεϊ σε γεμάτα γήπεδα και σε κόσμο που διψάει για το άθλημα. Επόμενο βήμα είναι η στοχευμένη ανάπτυξη. Ζητήσαμε από τις Ενώσεις να μας υποδείξουν πόλεις, όπου δεν υπάρχουν ομάδες βόλεϊ και εμείς θα πρέπει να τις δημιουργήσουμε. Σε αυτές τις πόλεις θα γίνονται και οι τελικές φάσεις των Πανελληνίων Παίδων - Κορασίδων προκειμένου να ανεβάσουμε το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας και των παιδιών. Π.χ. στη Λευκάδα δεν υπήρχε ομάδα βόλεϊ, φτιάξαμε ομάδα και προχωράμε».

Στον τομέα της Ανάπτυξης, τι έκανε η Ομοσπονδία;
«Εκτός από την ανάπτυξη στην Περιφέρεια που είναι ο ένας άξονας, ήδη έγινε τεράστια δουλειά στην ανάπτυξη στις μικρές ηλικίες, χάρη στη δουλειά του Λεωνίδα Καραΐσκου στο πρότζεκτ «Παίζω Βόλεϊ». Το άθλημα μπήκε στα σχολεία και ελπίζουμε ότι θα καταφέρουμε να αυξήσουμε αριθμό των αγοριών, όπου διαπιστώθηκαν μεγάλες διαφορές έναντι στα κορίτσια».

Με το χρέος της ΕΟΠΕ τι γίνεται;
«Εάν η ΕΟΠΕ είχε λάβει ολόκληρο τον περσινό προϋπολογισμό της που ήταν 3 εκατ. ευρώ, σήμερα το χρέος θα ήταν κάτω από το μισό που παραλάβαμε, δηλαδή τουλάχιστον 8 εκατ. ευρώ. Σήμερα έχει κλείσει η ιστορία με το Ολυμπιακό χρέος, έγινε νοικοκύρεμα στα οικονομικά και ξοδεύουμε μόνο όσα είναι σίγουρα ότι θα πάρουμε. Αν δεν ήταν η κρίση, θα είχαμε φτάσει πριν από το 2016 να μην χρωστάμε τίποτα. Το 2016 όμως, παραμένει ο εφικτός στόχος για τον μηδενισμό του χρέους».

Το μπιτς βόλεϊ μετά την Αρβανίτη και την Τσιαρτσιάνη, υπάρχει;
«Προσωπικά το ονειρεύομαι ως ένα άθλημα για όλο το χρόνο με σωματειακή δομή. Δεν μπορεί το μπιτς βόλεϊ να είναι πρωτοβουλία 10-20 ανθρώπων. Ούτε το καλοκαιρινό χόμπι αθλητών της σάλας. Όμως, οι δομές και η συγκυρία του αθλήματος απαιτούν πολλές αλλαγές. Είμαστε στην τελευταία χρονιά του Ολυμπιακού κύκλου και δεν θέλαμε να επηρεάσουμε την προσπάθεια των Αρβανίτη / Τσιαρτσιάνη που έχουν παράπονα, αλλά όλοι έχουμε προβλήματα οικονομικά. Κάνουν μεγάλη προσπάθεια και ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να τις στηρίξουμε περισσότερο στην συνέχεια».

Για να τα κάνετε όλα αυτά, θα πρέπει να επανεκλεγείτε στις Εκλογές του Σεπτεμβρίου. Πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
«Θα πρέπει να ξέρετε ότι τον τελευταίο 1,5 χρόνο λειτουργήσαμε συμπληρωματικά, στη θητεία της προηγούμενης διοίκησης που έφυγε. Η πρώτη φορά που θα μας δοθεί η δυνατότητα να εφαρμόσουμε ένα συνολικό σχέδιο θα είναι τον προσεχή Σεπτέμβρη και αν τα σωματεία μας επανεκλέξουν θα βαδίσουμε στη λογική που έχουμε ξεκινήσει. Αν όχι, θα είναι απολύτως σεβαστό. Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, πιστεύω στη δημοκρατία, παρά το ότι στην Ελλάδα πολλές φορές τη διαστρεβλώνουν και αποδέχομαι ότι τα σωματεία που μας εκλέγουν έχουν και τη δυνατότητα να μας στείλουν σπίτι μας. Άλλοι θα πρέπει να μάθουν να δέχονται τις αποφάσεις των σωματείων».
]]> Γιακουμή: «Θέλω να μείνω στον Ολυμπιακό» Με την κούπα του Κυπέλλου εμφανίστηκε στην εκπομπή «ΣΤΟ ΦΙΛΕ» της Nova μετά την κατάκτηση του δεύτερου Κυπέλλου του Ολυμπιακού στην Πρέβεζα, η αρχηγός του Ολυμπιακού Δήμητρα Γιακουμή. Η κεντρική της «ερυθρόλευκης» ομάδας μίλησε για όλους και για όλα:

Για την δεύτερη συνεχόμενη κούπα: «Είχαμε πει ότι θα έρθουν κι άλλες τέτοιες στιγμές στον Ολυμπιακό, έγινε η αρχή στη Σάμο, τα καταφέραμε, συνεχίσαμε στην Πρέβεζα, και ελπίζουμε ότι θα έρθουν και άλλες τέτοιες χαρές».

Για τα συναισθήματά της πριν την απονομή: «Ήμουν πολύ ανυπόμονη, δεν ήξερα πώς θα αντιδράσω, περίμενα την ώρα και τη στιγμή να τη σηκώσω. Πραγματικά ήταν όμορφο συναίσθημα. Μπορέσαμε και φθάσαμε στον τελικό, περιμέναμε τη δικαίωση για τους κόπους μίας χρονιάς. Μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο, είχαμε πει ότι μέχρι το τέλος του αγώνα θα πιστεύουμε ότι μπορούμε να νικήσουμε. Ότι θα φεύγαμε από την Πρέβεζα με την κούπα».

Για το πίστεψε κάποια στιγμή ότι θα χανόταν ο τίτλος: «Δεν πίστεψα ούτε στιγμή ότι θα χάσουμε, και το ίδιο έβλεπα και στις συμπαίκτριές μου. Πιστεύω ότι έχει γίνει η αρχή και ελπίζω του χρόνου να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός στήθηκε τελευταία στιγμή, έγινε μία ριζική αλλαγή, ήρθαν νέα πρόσωπα, χρειαζόταν περισσότερος χρόνος. Η ΑΕΚ ήταν πολύ πιο εύκολο να στηθεί, γιατί είχε και πιο έμπειρες παίκτριες. Η διαφορά μας δεν είναι τόσο μεγάλη».

Για τη στάση της διοίκησης του Ολυμπιακού: «Η διοίκηση έχει δείξει ότι είναι κοντά μας, τους ευχαριστούμε πολύ αυτό. Πίστεψαν σε εμάς, έφεραν την Τένεβα, έδειξαν ότι αυτό το τμήμα το πιστεύουν και το στηρίζουν. Αν ο πρόεδρος δείξει την ίδια αγάπη για του χρόνου, τότε θα φέρουμε το πρωτάθλημα».

Για τον γύρο του θριάμβου στο Καραϊσκάκη: «Είναι απίστευτο αυτό το συναίσθημα, ειλικρινά. Είναι διαφορετικά από πέρυσι, διότι φέτος μπήκαμε στο Καραϊσκάκη και κρατούσα εγώ την κούπα. Το βίωσα πέρυσι, το βιώνω και φέτος, εύχομαι να το βιώσω ξανά του χρόνου».

Για το επίπεδο του πρωταθλήματος: «Έχει πέσει πολύ το επίπεδο του γυναικείου βόλεϊ, είναι χειρότερο από τα προηγούμενα χρόνια».

Για τα μελλοντικά της σχέδια: «Πρώτη προτεραιότητά μου είναι να μείνω στον Ολυμπιακό. Δεν ξέρω τι βλέψεις έχει ο Ολυμπιακός για του χρόνου. Πιστεύω ότι ο πρόεδρος, τώρα που φέραμε και δεύτερη κούπα, θα κάνει ό,τι χρειάζεται
για να κάνει την ομάδα ανταγωνιστική». ]]> Σοφία Κοσμά: «Η... κούπα θα κριθεί στο πάθος» Συνέντευξη στην Καρολίνα Μισέλ

Η πρώτη επίσκεψη της Σοφίας Κοσμά στην Πρέβεζα, θα της μείνει αξέχαστη, λόγω της παρθενικής συμμετοχής της σε τελικό Κυπέλλου. Βέβαια, στις αναμνήσεις που θα έχει, θέλει να συμπεριλαμβάνεται και… η κούπα που φιλοδοξεί να σηκώσει με τον Ολυμπιακό, το Σάββατο 7 Απριλίου.

Η 18χρονη ακραία μίλησε αποκλειστικά στο atpreveza.gr για το καλό κλίμα που υπάρχει στην ομάδα της εν όψει του τελικού και για το πόσο σημαντική είναι αυτή η διοργάνωση για την Πρέβεζα.

-Φτάνοντας στο τέλος της σεζόν, πώς αισθάνεσαι για την πρώτη σου χρονιά στον Ολυμπιακό;
«Είμαι απόλυτα ικανοποιημένη, Όταν ήρθα, ο στόχος μου ήταν να δώσω το 100%, σε κάθε ματς. Είχα κάποιες ατυχίες με τραυματισμούς που με πήγαν πίσω, αλλά τα ξεπέρασα όλα. Νομίζω ότι φέτος βοήθησα την ομάδα, όπως μπορούσα».

-Σε αγχώνει η πρώτη σου συμμετοχή σε τελικό;
«Όχι, περισσότερο ανυπομονώ! Και εγώ, όπως και όλες οι συμπαίκτριές μου, θα πάμε να χαρούμε το παιχνίδι και να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Όλες έχουμε άγχος, αλλά είναι δημιουργικό και δεν μας πάει πίσω».

-Έχεις κάποιο γούρι;
«Έχω, άλλα δεν θα το πω γιατί μετά δεν θα είναι... γούρι! Το έχω από οχτώ χρόνων, όταν ξεκίνησα να παίζω βόλεϊ. Πήγαινα καλά στους αγώνες και έτσι… καθιερώθηκε».

-Η πρόκρισή σας στον τελικό του Κυπέλλου, έχοντας αποκλείσει την ΑΕΚ που ήταν το φαβορί, σας έδωσε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση;
«Σίγουρα λειτούργησε θετικά και έκανε πολύ καλό στην ψυχολογία μας. Αλλά τώρα θα υπερασπιστούμε τον τίτλο μας κόντρα στον Παναθηναϊκό. Δεν έχει σημασία που τον νικήσαμε δύο φορές στο πρωτάθλημα, γιατί σε έναν τελικό όλα μπορούν να συμβούν. Πιστεύω ότι αυτό που θα μετρήσει περισσότερο είναι ποια ομάδα θα έχει πιο πολύ πάθος. Αυτή θα πάρει και την κούπα!».

-Ποια είναι τα δυνατά σημεία της ομάδας σου και ποια του Παναθηναϊκού;
«Έχουμε καλό μπλοκ, δυνατό και -κυρίως- αποτελεσματικό σέρβις, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε πολύ καλή ψυχολογία. Και το έχουμε αποδείξει σε πολλά ματς, που ενώ ήμασταν πίσω στο σκορ, τα γυρίσαμε. Από την άλλη ο Παναθηναϊκός, είναι καλός επιθετικά και στο μπλοκ».

-Έχεις επισκεφτεί την Πρέβεζα;
«Όχι, είναι η πρώτη φορά, αλλά έχω ακούσει τα καλύτερα για την πόλη».

-Πιστεύεις ότι είναι σημαντικό να γίνονται τέτοιου είδους διοργανώσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας;
«Πάρα πολύ, γιατί δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά να γνωρίσουν το άθλημα, πόσο μάλλον μέσα από τέτοιες διοργανώσεις. Είναι σημαντικό για να επιβιώσει το άθλημα, σε αυτές τις δύσκολες εποχές». ]]> Τέλης Σωτήρχος: «Η Πρέβεζα είναι μια... κοιτίδα του βόλεϊ» ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Σύμφωνα με τις φιλοσοφίες της Ανατολής, «κάρμα» σημαίνει «πράξη» και εστί το «χρέος» με το οποίο ερχόμαστε και το «κουβαλάμε» σ’ αυτή τη ζωή. Χρέος, το οποίο οφείλεται σε κάποια λάθη, τα οποία μας ακολουθούν και κάποια στιγμή οφείλουμε να τα διορθώσουμε, ανταποδίδοντας το σωστό.

Τώρα αναρωτιέστε βέβαια, τι σχέση έχει το… κάρμα με τον τελικό Κυπέλλου Γυναικών Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός στην Πρέβεζα και όχι άδικα! Κι όμως στις παρακάτω αποκλειστικές δηλώσεις του προπονητή των «ερυθρολεύκων», Τέλη Σωτήρχου θα δείτε πως τόσο γι αυτόν, όσο και για την άσο των Κυπελλούχων, Ράντι Τένεβα, η υπεράσπιση των κεκτημένων στο μεγάλο ραντεβού-γιορτή της Πρέβεζας αποτελεί για αυτούς, έπειτα από τέσσερα χρόνια… καρμική υπόθεση!

-Το 2008, ως προπονητής του Ολυμπιακού διεκδικήσατε τον τίτλο στον τελικό πρωταθλήματος κόντρα στον Παναθηναϊκό τον τίτλο, αλλά δεν καταφέρατε να τον κερδίσετε… Ο φετινός τελικός Κυπέλλου σας ξυπνάει μνήμες από τότε;
«Χαχαχα (Γελάει). Έτσι είναι! Έχω απέναντί μου ξανά τον Παναθηναϊκό, βέβαια τότε ήταν άλλες ομάδες, άλλες εποχές, τότε ήταν αγώνας για το Πρωτάθλημα και τώρα για το Κύπελλο»

-Τι διαφορές έχει ένα ντέρμπι αιωνίων στο Πρωτάθλημα και στο Κύπελλο;
«Το ματς στην Πρέβεζα είναι ένα, είναι νοκ άουτ παιχνίδι και δεν υπάρχουν περιθώρια να διορθώσεις κάποιο λάθος που θα κάνεις, όπως μπορείς να κάνεις σε μια σειρά αγώνων Πρωταθλήματος».

-Πιστεύεις πως χωράνε πραγματικά προγνωστικά σε ένα ντέρμπι αιωνίων;
«Εδώ και χρόνια ο αντίπαλός μας μονοπωλούσε τους τίτλους σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Φέτος τα πράγματα διαφέρουν… Εμείς τερματίσαμε 2οι στο Πρωτάθλημα και πάμε στην Πρέβεζα ως Κυπελλούχοι. Ωστόσο για ένα τέτοιο ματς είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για φαβορί. Δεν μπορείς να πεις κάτι τέτοιο… Ο Παναθηναϊκός σίγουρα υπερτερεί σαν εμπειρία στους κερδισμένους τελικούς. Ο Ολυμπιακός έδειξε κυρίως στην 2η φάση του Πρωταθλήματος, πως «πατάει» καλύτερα στο γήπεδο και γι αυτό άλλωστε κατάφερε να ανατρέψει τη διαφορά της Α’ φάσης και να τερματίσει ψηλότερα στη βαθμολογία από τον Παναθηναϊκό. Αγωνιστικά λοιπόν δείχνει η ομάδα μου καλύτερο πρόσωπο, αλλά ο Παναθηναϊκός υπερτερεί ως ομάδα στην εμπειρία τέτοιων αγώνων. Πιστεύω δηλαδή ότι το παιχνίδι θα κριθεί στα ψυχικά αποθέματα των αθλητριών και λιγότερο στα τεχνικά χαρακτηριστικά του αγώνα. Όσο όμως και να μην πιστεύει κανείς στις… συμπτώσεις θυμάμαι πως στον τελικό του Πρωταθλήματος πριν από 4 χρόνια η Τένεβα λόγω τραυματισμού είχε... κρεμάσει την ομάδα και πως εν' όψει ενός ανάλογου τελικού, προέρχεται από τραυματισμό»

-Σε φοβίζει αυτό το… déjà vu;
«Όντως, όπως τότε, έτσι και τώρα αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα με την Τένεβα. Παρόλα αυτά δεν με φοβίζει αυτή τη φορά, γιατί όπως με διαβεβαίωσε και η ίδια η αθλήτρια, θα σφίξει τα δόντια και θα παίξει και για το 2008, έστω και με ένεση».

Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες παίκτριες του «αιωνίου» που σε προβληματίζουν ιδιαίτερα ή θεωρείς πως εν γένει ο Παναθηναϊκός χρήζει ιδιαίτερης προσοχής;
«Ο Παναθηναϊκός έχει δώσει στοιχεία ομάδας και δεν κρίνεται από μία παίκτρια. Θεωρώ όμως πως οι δύο αθλήτριες που έχουν εμπειρία τέτοιων τελικών, η Ξανθή Μυλωνά και η Μαρία Χατζηνικολάου, θα πάρουν στις πλάτες τους το βάρος ενός τέτοιου παιχνιδιού. Από πάγκους πάντως καμία ομάδα δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει σημαντικό πλεονέκτημα έναντι της αντιπάλου… Χαχααχα (Γελάει). Τι να κάνουμε, είναι τόσο δύσκολοι οι καιροί για όλους, που θεωρώ πολυτέλεια να διαθέτει κανείς έναν καλό πάγκο. Και όπως φάνηκε, αυτή την πολυτέλεια την είχε φέτος μόνο η ΑΕΚ και γι αυτό κατέκτησε και το πρωτάθλημα»

-Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι η Τένεβα κρατάει την υπόσχεσή της στην Πρέβεζα, εσύ πανηγυρίζεις τον παρθενικό σου τίτλο και ο Ολυμπιακός στέφεται για δεύτερη χρονιά Κυπελλούχος. Πόσο σημαντική θα είναι ειδικά φέτος μια τέτοια επιτυχία για το σύλλογο;
«Αυτός ο τελικός και ένα ενδεχόμενο τρόπαιο θα είναι το… κερασάκι στην τούρτα μιας πετυχημένης χρονιάς. Αν αναλογιστούμε πως ο Ολυμπιακός ξεκίνησε τη χρονιά με στόχο την 6άδα, αργότερα προσπαθήσαμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί και θέλαμε να μπούμε στην 4άδα και πλέον τερματίσαμε 2οι και ''χτυπάμε'' και το Κύπελλο, αυτό ήταν κάτι που ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε»

-Βλέπουμε για ακόμη μια χρονιά μια μεγάλη διοργάνωση, όπως ο τελικός Κυπέλλου να διεξάγεται «εκτός των τειχών» της Αθήνας και μάλιστα σε μία όμορφη πόλη όπως η Πρέβεζα...
«Οφείλω να δώσω συγχαρητήρια στον Δήμο Πρέβεζας αλλά και την οργανωτική επιτροπή για την ανάληψη μιας τόσο απαιτητικής διοργάνωσης και μάλιστα σε τόσο χαλεπούς καιρούς. Επίσης συγχαρητήρια αξίζουν και στην ΕΟΠΕ που τα τελευταία χρόνια διοργανώνει τους τελικούς στην επαρχία και δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους εκτός Αθηνών να γνωρίζουν από κοντά και να απολαμβάνουν αυτό το όμορφο άθλημα. Ξέρουμε πως η Πρέβεζα αγαπάει το βόλεϊ, δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως τη θεωρώ μία... κοιτίδα του αθλήματος, με δεδομένο πως έχει βγάλει πολλές ομάδες αλλά και ταλαντούχους αθλητές και αθλήτριες και είμαι σίγουρος πως το γήπεδο θα κατακλυστεί από φιλάθλους που ξέρουν και αγαπούν το βόλεϊ. Περιμένω να ζήσουμε μία πραγματική γιορτή του αθλήματος».

ΠΗΓΗ: atpreveza.gr]]> Οι αδέρφες Χριστοδούλου αντίπαλες στον τελικό της Πρέβεζας
Το επίθετο Χριστοδούλου, όμως, έχει ξεκινήσει να γράφει και πάλι ιστορία στον αθλητισμό όχι όμως στο μπάσκετ αλλά στο βόλεϊ, καθώς οι κόρες του Χρήστου και ανιψιές του Φάνη, Έλενα και Στέλλα, ασχολούνται με το άθλημα αυτό έχοντας σημειώσει αρκετές επιτυχίες, διατηρώντας έτσι την παράδοση.

Το PrevezaSports.gr φιλοξενεί ένα αφιέρωμα για τις νεαρές αθλήτριες που αγωνίζονται σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό και το Σάββατο 7 Απριλίου θα βρεθούν αντίπαλες στον μεγάλο τελικό του κυπέλλου στην Πρέβεζα.

PREVEZASPORTS: Στις 7 Απριλίου στον μεγάλο τελικό του κυπέλλου στην Πρέβεζα θα βρεθείτε αντίπαλες. Σε έναν τελικό υπάρχουν φαβορί;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Δεν υπάρχουν φαβορί σε έναν τέτοιο τελικό. Και οι δύο ομάδες θέλουν τον τίτλο. Νικήτρια θα είναι κατά τη γνώμη μου η ομάδα που θα παίξει πιο συγκεντρωμένα και θα κάνει τα λιγότερα λάθη.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Πιστεύω πως σε ένα τελικό κυπέλλου δε γίνεται να υπάρξει φαβορί ούτε προγνωστικά. Είναι ένα παιχνίδι νοκ-αουτ, ο καλύτερος εκείνη τη μέρα και η ομάδα που το θέλει περισσότερο θα κερδίσει.

PREVEZASPORTS: Μετά το πετυχημένο All Star Day στη Λευκάδα άλλη μια μεγάλη διοργάνωση θα γίνει στην Δυτική Ελλάδα. Πόσο σημαντικό πιστεύετε ότι είναι για την ανάπτυξη και προβολή του αθλήματος τέτοιες διοργανώσεις να γίνονται στην Επαρχία;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Είναι σίγουρα πολύ σημαντικό που τέτοιες διοργανώσεις φιλοξενούνται από επαρχιακές πόλεις. Τόσο για την προβολή του αθλήματος όσο και για το ότι δίνεται η ευκαιρία σε εκείνους που μένουν στις πόλεις αυτές και κυρίως στα παιδιά να παρακολουθήσουν αγώνες τέτοιου επιπέδου.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Αν και δε κατάφερα να έρθω στο Αll Star Game λόγω τραυματισμού, έμαθα πως ο κόσμος έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και γέμισε το γήπεδο. Και αυτό είναι ένα ευχάριστο γεγονός για το άθλημα μας. Είναι πολύ σημαντικό να γίνονται τέτοιες διοργανώσεις στην επαρχία, όπου ο κόσμος στηρίζει και αγαπάει πραγματικά τον αθλητισμό, και καθώς δεν έχει τις ευκαιρίες να παρακολουθεί από κοντά συχνά τέτοια παιχνίδια, γεμίζει τα γήπεδα και υπάρχει ένα υπέροχο κλίμα.

PREVEZASPORTS: Έχετε επισκεφτεί την Πρέβεζα;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Δεν έχω επισκεφτεί ποτέ την Πρέβεζα και χαίρομαι που θα την επισκεφτώ τώρα με αφορμή τον τελικό κυπέλλου.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Όχι είναι η πρώτη φορά που θα έρθω στη Πρέβεζα και είμαι χαρούμενη που θα συνδυαστεί και με τον πρώτο τελικό κυπέλλου που θα παίξω.

PREVEZASPORTS: Φέτος τεθήκατε αντίπαλες στα ντέρμπι Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Τι είπε η μια στην άλλη λίγο πριν φύγετε για το γήπεδο αλλά και μετά;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Συνήθως δεν μιλάμε πριν από τέτοια παιχνίδια. Η καθεμιά είναι συγκεντρωμένη στο παιχνίδι της και την ομάδα της, Πάντως, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα στα μεταξύ μας παιχνίδια, πάντα χαιρόμαστε η μία για την καλή απόδοση της άλλης.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Φέτος με την Έλενα παίξαμε ήδη τρεις φορές αντίπαλες. Είναι σίγουρα περίεργο να έχεις απέναντι την αδέρφη σου σε ένα παιχνίδι «αιωνίων αντιπάλων» ,όμως έτσι είναι ο αθλητισμός και το ξέρουμε και οι δυο καλά. Μια θα κερδίσει μια θα χάσει. Πριν το παιχνίδι δε μιλάμε για τον αγώνα και οι δυο θέλουμε το καλύτερο για την ομάδα μας αντίστοιχα κι αυτό επιδιώκουμε.

PREVEZASPORTS: Υπήρξαν μεταξύ σας πειράγματα κατά την διάρκεια της προετοιμασίας για τα ντέρμπι και αν ναι θα θέλατε να τα μοιραστείτε μαζί μας;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Δεν υπάρχουν πειράγματα όσο και να μην το πιστεύετε!

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Πειράγματα για το σκορ και προκλήσεις, πάντα στα όρια της πλάκας. Ποτέ δε φτάσαμε στα μαλλιοτραβήγματα. Αστειεύομαι φυσικά. Η κάθε μια ήταν συγκεντρωμένη στην ομάδα της και στο στόχο της.

PREVEZASPORTS: Οι γονείς σας θα παρακολουθήσουν τον φετινό τελικό στην Πρέβεζα; Αλήθεια αν παρευρεθούν ποια θα υποστηρίζουν;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Δεν γνωρίζω αν θα καταφέρουν να παρευρεθούν οι γονείς μας λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, αλλά όπως έχω ξαναπεί, για τους γονείς μας δεν υπάρχουν ομάδες και χρώματα όταν παίζουν αντίπαλες οι κόρες τους. Χαίρονται να μας βλέπουν να παίζουμε καλά. Για τη μία θα στεναχωρηθούν όπως και να έχει αλλά τουλάχιστον σε κάθε περίπτωση το κύπελλο θα έρθει στο σπίτι, είτε από εμένα είτε από την αδερφή μου.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Νομίζω ότι οι γονείς μας λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δε θα μπορέσουν να είναι στον τελικό, δυστυχώς. Όμως και οι δυο θέλουν το καλύτερο για μας. Δε νομίζω ότι θα υποστήριζαν κάποια ομάδα, αλλά την κάθε μια μας ατομικά. Είναι πάντα στο πλευρό μας και μας στηρίζουν. Έτσι θα είναι και τώρα.

PREVEZASPORTS: Πέρα από το βόλεϊ με τι άλλο ασχολείστε. Κυρίως πως περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Σπουδάζω δημοσιογραφία στο Πάντειο και όσο ελεύθερο χρόνο έχω προσπαθώ να τον καταναλώνω με τους φίλους μου και τα αγαπημένα μου πρόσωπα.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Εκτός από το βόλεϊ, σπουδάζω στη γυμναστική ακαδημία, όπου είμαι στο τρίτο έτος. Ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει άφθονος. Λόγω σχολής και προπονήσεων. Παρ’ όλα αυτά μ’ αρέσει να βγαίνω με φίλους μου και με ανθρώπους που με βοηθάνε να χαλαρώσω και να χαμογελώ. Πολλές φορές όμως καθόμαστε με την Έλενα σπίτι ακούμε μουσική και μιλάμε.

PREVEZASPORTS: Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους φιλάθλους της Πρέβεζας αλλά και όλης της Ελλάδος ενόψει του φετινού τελικού στην Πρέβεζα;

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Εύχομαι ο κόσμος να έρθει στο γήπεδο να απολαύσει έναν δυνατό τελικό και ελπίζω οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων αλλά και ο κόσμος της περιοχής σας να δημιουργήσουν ένα κλίμα φιλικό και για τις δύο ομάδες ώστε να διεξαχθεί ένα ωραίο παιχνίδι χωρίς επεισόδια. Πάντα ο τελικός του κυπέλλου είναι μια ξεχωριστή διοργάνωση καθώς φιλοξενούνται στο γήπεδο φίλαθλοι και των δύο ομάδων και δημιουργείται ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Εύχομαι όσοι παρευρεθούν να σεβαστούν τόσο τους αθλητές και των δύο ομάδων όσο και τον απλό κόσμο και τα παιδιά που θα έρθουν να παρακολουθήσουν αυτό το παιχνίδι.

ΣΤΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Ελπίζω φέτος ο τελικός στη Πρέβεζα να είναι ένα παράδειγμα για τον αθλητισμό. Ο κόσμος να γεμίσει το γήπεδο, να στηρίξει τις ομάδες, χωρίς φασαρίες και επεισόδια. Έχουμε ανάγκη την υποστήριξη του κόσμου, και θα είναι σημαντικό για μας οι κερκίδες να είναι γεμάτες.

Συνέντευξη στον Κώστα Κολιό]]> Ντουμιτρέσκου: Σε ένα τελικό κυπέλλου υπάρχουν φαβορί
Η Ρούξι ενόψει του μεγάλου τελικού του βόλεϊ γυναικών στις 7 Απριλίου στην Πρέβεζα παραχώρησε στο PrevezaSports.gr αποκλειστική συνέντευξη.

Αναλυτικά η συνέντευξη της Ρούξι Ντουμιτρέσκου:

Ρούξι σε ένα τελικό κυπέλλου υπάρχουν φαβορί;

 Ναι, υπάρχουν φαβορί. Και τα τελευταία 8 χρόνια είναι ο Παναθηναϊκός. Δεν το λέω ειρωνικά, αλλά όπως και να το κάνεις, η πράσινη φανέλα είναι βαριά. Αρκεί να αποδείξουμε ότι το αντέχουμε αυτό.

 Έχεις αγωνιστεί σε 6 τελικούς κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό και 3 με τα Βριλήσσια και έχεις κατακτήσει 8 φορές το κύπελλο. Που πιστεύεις ότι κρίνονται αυτά τα παιχνίδια;

 Αυτά τα παιχνίδια κρίνονται στη θέληση και την κατάθεση ψυχής της ομάδας. Φαίνονται ατελείωτα ματς γιατί δεν υπάρχει αύριο. Τα πιο όμορφα ματς της σεζόν κατά τη δική μου άποψη.

 Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να μπει μια παίκτρια σε ψυχολογία τελικού;

Σε ψυχολογία τελικού μπαίνεις από την ώρα που πατάς στο ξενοδοχείο, μια η δυο μέρες πριν τον τελικό. Γιορτινή ατμόσφαιρα που σε κάνει να θες να γίνεις εορτάζων….Τι μου θυμίζεις… Όλα γύρω σου σε βοηθάνε να ανεβαίνεις ψυχολογικά και η αδρεναλίνη χτυπά…..πράσινο!!!

Υπερτερεί σε κάποια σημεία ο Παναθηναϊκός;

 Ο ΠΑΟ υπερτερεί στην εμπειρία στους ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΥΣ τελικούς (σαν ομάδα γιατί οι παίκτριες αλλάζουν συνεχώς). Επαναλαμβάνω ότι δεν αρκεί. Πρέπει να το εκμεταλλευτεί. Δεν είναι εύκολο, αφού τα ματς δεν κερδίζονται μόνο με την φανέλα. Θέλουν όλο σου το ΕΙΝΑΙ.

Οι διαφορές ενός τελικού κυπέλλου με τα παιχνίδια του πρωταθλήματος;

: Δεν μπορούν να συγκριθούν καθώς τα ματς κυπέλλου είναι Κ.Ο., και οι παίκτριες, γνωρίζοντας το αυτό, προσφέρουν πολύ καλύτερο θέαμα. Στα ματς πρωταθλήματος πάντα υπάρχει το περιθώριο να επανορθώσεις αν έκανες ένα…στραβοπάτημα. Είσαι πιο…cool.

 Μετά το επιτυχημένο All Star Day στη Λευκάδα, άλλη μια μεγάλη διοργάνωση θα γίνει στην Δυτική Ελλάδα. Πόσο σημαντικό πιστεύεις ότι είναι για την ανάπτυξη και προβολή του αθλήματος αυτές οι μεγάλες διοργανώσεις να γίνονται στην επαρχία;

 Πολύ όμορφο το γεγονός ότι και η επαρχία έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά αυτό το πολύ έξυπνο και ωραίο άθλημα. Συγχαρητήρια σε όλους που τα τελευταία χρόνια φροντίζουν να είναι όλα στην εντέλεια (εννοώ στους ανθρώπους της επαρχίας που κάνουν υπερπροσπάθεια).

 Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους φιλάθλους ενόψει του τελικού κυπέλλου;

 Να απολαύσουν τον τελικό και να στηρίξουν τις ομάδες τους( εμείς πάντα τον Παναθηναϊκό) όσο καλύτερα μπορούν.» Εύχομαι να κερδίσει ο καλύτερος » είναι η φράση που μου φέρνει γούρι… Γεμίστε το γήπεδο, χειροκροτήστε τις καλές προσπάθειες και υποκλιθείτε στην ομορφιά του αθλήματος είναι η συμβουλή μου!!

Συνέντευξη στον Κώστα Κολιό]]> Μυλωνά: «Να έρθουν στο γήπεδο τα μικρά παιδιά» Συνέντευξη στην Καρολίνα Μισέλ

Όσο οι διοργανωτές στην Πρέβεζα εργάζονται πυρετωδώς για τον τελικό του Κυπέλλου βόλεϊ γυναικών στις 7 Απριλίου, στην Αθήνα και το κλειστό του Μετς, ο Παναθηναϊκός προετοιμάζεται σε φουλ ρυθμούς για τη μεγάλη «μάχη» με τον Ολυμπιακό.

Μετά την απώλεια του πρωταθλήματος, οι «πράσινες» θα έχουν το επόμενο Σάββατο την τελευταία τους ευκαιρία να ολοκληρώσουν τη χρονιά με την κατάκτηση ενός τίτλου. Η αρχηγός του «Τριφυλλιού», Ξανθή Μυλωνά, μίλησε αποκλειστικά στο atpreveza.gr για την κόντρα με τον «αιώνιο» αντίπαλο, τις αναμνήσεις της από την Πρέβεζα, ενώ ευχήθηκε να γίνει στην πόλη μας μια γιορτή του βόλεϊ.



-Ύστερα από επτά συνεχόμενα πρωταθλήματα που έχεις κατακτήσει με τον Παναθηναϊκό, πώς βίωσες φέτος την απώλεια του τίτλου;

«Η φετινή χρονιά, όσον αφορά το πρωτάθλημα δεν θεωρείται επιτυχημένη. Τα τελευταία χρόνια ήμασταν πρωταθλήτριες και τώρα βρεθήκαμε στην τέταρτη θέση. Βέβαια αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι η ομάδα φτιάχτηκε την τελευταία στιγμή, δεν υπήρχαν παίκτριες, ούτε χρήματα και δεν ξέραμε καν αν θα υπάρχει ομάδα, είχαμε βάλει ένα στόχο για την τετράδα και πιο πάνω. Μπήκαμε στην τετράδα, αλλά δεν μας ικανοποιεί αυτό. Όπως είπα, εγώ δεν το θεωρώ επιτυχία. Τώρα πρέπει να συγκεντρωθούμε στο στόχο μας που είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου, ώστε να εξασφαλίσουμε την έξοδό μας στην Ευρώπη».



-Οι δύο ήττες από τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα, σε προβληματίζουν εν όψει του τελικού; Έχεις περισσότερο άγχος;

«Κάθε χρόνο, έχω και περισσότερο άγχος. Αν συγκρίνω την πρώτη χρονιά που ήρθα στον Παναθηναϊκό μέχρι σήμερα, κάθε χρόνο το άγχος είναι μεγαλύτερο. Άρα ισχύει και για φέτος. Βέβαια, μου βγαίνει θετικά, οπότε αυτό είναι καλό. Με τον Ολυμπιακό είμαστε 2-1, κερδίσαμε το πρώτο ματς και χάσαμε τα άλλα δύο, όμως το Κύπελλο είναι τελείως διαφορετικό. Δεν έχει να κάνει με το πρωτάθλημα. Πιστεύω ότι θα γίνει ένα καλό παιχνίδι και ο καλύτερος θα κερδίσει. Δεν υποτιμάμε τον Ολυμπιακό. Είναι το φαβορί, γιατί έβγαλε εκτός τελικού το μεγάλο φαβορί που ήταν η ΑΕΚ, οπότε αυτό σημαίνει πολλά. Μόνο τυχαίο δεν είναι».





-Πες μου ένα πλεονέκτημα και ένα μειονέκτημα της ομάδας σου;

«Έχουμε το πλεονέκτημα ότι μπορούμε να πιάσουμε μια σούπερ απόδοση, που μπορεί να μην είναι δυνατόν να την εξηγήσεις, αλλά να είναι πολύ καλή. Μειονέκτημα θα έλεγα ότι είναι η ψυχολογία μας. Όπως για παράδειγμα στο ματς του πρωταθλήματος με τον Ηρακλή Κηφισιάς, που κερδίζαμε 2-0 σετ, θέλαμε άλλο ένα για τη νίκη και ξαφνικά κατεβάσαμε... ρολά και χάσαμε 3-2. Αυτό οφείλεται και στην απειρία που έχουν οι μικρότερες σε ηλικία παίκτριες. Βέβαια, αυτό έχει το θετικό του γιατί οι «μικρές» –όπως και όλες μας- θέλουν να αποδείξουν την αξία τους και τι μπορούν να κάνουν μέσα στο γήπεδο».



-Πού πιστεύεις ότι υπερτερεί ο Ολυμπιακός και ποιες είναι οι αδυναμίες του;

«Το μειονέκτημά του είναι η υποδοχή και εκεί θα προσπαθήσουμε να πιέσουμε. Θεωρώ ότι είναι πολύ καλός στο μπλοκ, κυρίως από τις κεντρικές, και στο σερβίς. Επίσης παίζει πολύ παθιασμένα, όπως έκανε στον ημιτελικό με την ΑΕΚ. Συνεπώς, η ψυχολογία είναι με το μέρος του Ολυμπιακού. Βέβαια, και το Ανατόλια, που αποκλείσαμε εμείς, δεν ήταν εύκολος αντίπαλος, αλλά… δεν ήταν ΑΕΚ».


-Έχεις επισκεφτεί την Πρέβεζα;

«Ναι, δύο φορές. Την πρώτη ήμουν πολύ μικρή, είχα πάει με την ομάδα κορασίδων της Ε.Α.Λ. Η δεύτερη ήταν πρόπερσι, που είχα κάνει εκεί διακοπές. Είναι πανέμορφη πόλη με ωραίες παραλίες και είναι πολύ πιθανό να πάω και φέτος το καλοκαίρι και μάλιστα να συνδυάσω και τη Λευκάδα!».



-Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους φιλάθλους της Πρέβεζας, εν όψει του τελικού;

«Επειδή είναι ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού, μακριά από επεισόδια και βία. Να έρθουν στο γήπεδο τα μικρά παιδιά και όλος ο κόσμος για να δουν έναν πραγματικό τελικό του αθλήματος».

]]> Παπαφωτίου: «Το πιστεύαμε από την αρχή στην ΑΕΚ»
Αναλυτικά όσα είπε ο Αθηνά Παπαφωτίου:

Για το πρωτάθλημα που πήρε η ΑΕΚ: «Η αλήθεια είναι πως όλες οι κοπέλες είχαμε βάλει στόχο από την αρχή της σεζόν το πρωτάθλημα και το Κύπελλο. Αυτό είναι που θέλαμε από την αρχή».

Για τον αν πίστευαν από το ξεκίνημα της σεζόν πως η ΑΕΚ θα κατακτούσε το πρωτάθλημα: «Φαινόταν από τη στήριξη της διοίκησης. Εδώ και τρία χρόνια μας στηρίζει αρκετά και τώρα που είναι ο τέταρτος χρόνος. Φυσικά ρόλο έπαιξε και η επιλογή των παικτριών, με αποτέλεσμα να έχει ένα ανταγωνιστικό σύνολο η ΑΕΚ. Η προσπάθεια ήταν μεγάλη για την αυτή την κατεύθυνση και έτσι καταφέραμε».

Για το πώς μπορεί μία αθλήτρια να κάνει πρωταθλητισμό στο βόλεϊ: «Νομίζω πως είναι θέμα συγκυριών. Σε ποια ομάδα θα είσαι, ενώ παίζει και η τύχη το ρόλο της. Με την οικονομική κρίση είναι δύσκολο να αφοσιωθεί μία κοπέλα στο άθλημα αυτό. Πριν από χρόνια, μία αθλήτρια μπορούσε να περάσει άνετα. Υπάρχουν αρκετές ομάδες που χρωστούν χρήματα και είναι δύσκολο να τα βγάλεις πέρα».

Για το πόσο εύκολα μπορεί μία κοπέλα να κάνει πρωταθλητισμό στην Ελλάδα: «Στην Ελλάδα, υπάρχουν κοπέλες που δουλεύουν το πρωί και το απόγευμα έχουν προπόνηση. Στο εξωτερικό όμως δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Θέλει χρόνο για ξεκούραση και πολλές θυσίες για να κάνεις πρωταθλητισμό».

Για την ποδοσφαιρική ΑΕΚ: «Είναι κρίμα όλα αυτά τα άσχημα νέα που ακούγονται για την ΑΕΚ. Είναι άσχημα για οποιαδήποτε ομάδα, είτε λέγεται ΑΕΚ είτε Παναθηναϊκός. Μακάρι να μην γίνονται αυτά σε καμία ομάδα. Εμείς είμαστε τυχερές που μας στηρίζουν, αλλά καλό είναι να μην γίνεται τίποτα τέτοιο στον αθλητισμό».

Για το αν θα συμβούλευε μία κοπέλα να κάνει πρωταθλητισμό: «Θα τη συμβούλευα να το κάνει. Κερδίζεις πολλά από τον πρωταθλητισμό και τον αθλητισμό, τα οποία φαίνονται μέσα στο χρόνο. Όμως, θα τις έλεγα να μην παραμελήσει τις σπουδές της ή κάποια άλλη απασχόληση που έχει, γιατί ένας τραυματισμός μπορεί να σε αφήσει εκτός και θα πρέπει να έχεις και άλλες επιλογές».
]]> Ο Αντρέι Κράβαρικ «ΣΤΟ ΦΙΛΕ» της Nova
Μίλησε για τον Ηρακλή, για τον Ντεσπέϊν, για τον Ρέμο, για το ποδοσφαιρικό τμήμα, για τον Λεώνη, για την Εθνική αλλά και για τον Μπολ και τον Κονσταντίνοφ. Στην διάρκεια της εκπομπής υπήρξε ρεπορτάζ με ψαράδες από το Κάϊρο να …αναγνωρίζουν το ταλέντο του Κράβαρικ στο ψάρεμα, ενώ η κόρη του Μικαέλα αποκάλυψε ότι αγαπημένο άθλημα του πατέρα της είναι «να ξαπλώνει στο καναπέ…».

Διαβάστε αναλυτικά τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αντρέϊ Κράβαρικ στην εκπομπή «ΣΤΟ ΦΙΛΕ» της Nova και στον Παντελή Λώλη.

Για τον Αντώνη Ρέμο: «Αγαπάω και τον Ρέμο κι όποτε πήραμε πρωταθλήματα και κύπελλα και είχαμε την ευκαιρία να πάμε να τραγουδήσουμε με το Ρέμο ήμασταν εκεί και κάναμε το γλέντι μας. Ειδικά όταν πήραμε το πρώτο μας Κύπελλο στην Πάτρα, πήγαμε στον Ρέμο και τραγουδήσαμε και ήταν πολύ όμορφα». 

Για το Κύπελλο: «Αυτό το Κύπελλο μου έδωσε μεγάλη χαρά γιατί είναι το 14ο κι επειδή η κόρη μου είναι αυτή 14 χρονών θα το γιορτάσουμε μαζί, μετά την εκπομπή θα το πάρω σπίτι, θα βγάλουμε φωτογραφίες, θα πιούμε σαμπάνια και μόλις θα το δώσω πίσω θα περιμένουμε ένα μήνα να γίνει η κόρη μου 15 χρονών κι έχω άλλο ένα κίνητρο για να κερδίσω το πρωτάθλημα, να πάρω τον 15ο τίτλο και να ξαναβγάλουμε φωτογραφίες με την κόρη μου».

Για το αν θα αποσυρθεί: «Όπως καταλαβαίνεται έχω φτάσει σε μια δύσκολη ηλικία. Μπορεί να μην φαίνεται εξωτερικά αφού αγωνιστικά νιώθω ακόμη καλά. Από την άλλη μεριά όμως τα γόνατα μου λένε : "ε Κράβαρικ περίμενε λιγάκι, είμαστε κι εμείς εδώ, σταμάτα λιγάκι." Θέλει φρένο για αυτό άρχισα να έχω προβλήματα και με τη μέση. Θα το σκεφτώ χίλιες φορές αλλά αυτή τη στιγμή πρέπει να πω ότι κατά 99% είμαι αποφασισμένος να σταματήσω».

Το Flash Back στους τίτλους: «Η πιο δύσκολη κούπα ήταν η πρώτη. Το 2000 στο Κύπελλο της Πάτρας. Τότε ο Ηρακλής δεν είχε καταφέρει να κατακτήσει κανέναν τίτλο. Παίζαμε απέναντι σε έναν Ολυμπιακό, ο οποίος ήταν γεμάτος αστέρια είτε Έλληνες είτε ξένους. Ήμασταν πολύ τυχεροί, που βρεθήκαμε σε καλή φόρμα και μπορέσαμε να κερδίσουμε εύκολα με 3-0 τον Ολυμπιακό. Ήταν το πρώτο κύπελλο, που κατέκτησε ο Ηρακλής, ώστε να αρχίσει στη συνέχεια να χτίζει αυτή την ομάδα και να κάνει αυτές τις επιτυχίες. Το πιο γλυκό κύπελλο ήταν για μένα στην Αμαλιάδα με τον Παναθηναϊκό. Τότε είχαμε πρόβλημα με τον Τσέρνις και χρειάστηκε να παίξει ο Φρέντι Μπρουκς. Τα δώσαμε όλα σε εκείνο το παιχνίδι και ότι κάναμε μας έβγαινε. Ήταν το πιο γλυκό και για αυτό παίζαμε με χαμόγελο και το υπέρ μας 3-0 έλεγε πολλά για την ομάδα μας».

Για το Κύπελλο στη Σύρο: «Τα πράγματα δεν πήγαν από την αρχή καλά για τις καλές ομάδες. Ξεκίνησε η κατάρα από τον Άρη, που έχασε από τον Παναθηναϊκό. Δεν λέω ότι ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε καλά, έπαιξε πάρα πολύ καλά και δίκαια κέρδισε και προχώρησε στα ημιτελικά αλλά βαθμολογικά όπως όλοι ξέρουμε έχει πολλές δυσκολίες στο πρωτάθλημα και πιστεύαμε ότι ο Αρης θα περνούσε με 3-0 αλλά αυτό δεν έγινε. Ακολούθησε άλλο ένα παιχνίδι της Σύρου με τη Λαμία. ο γηπεδούχος ήταν έτοιμος να φτάσει στους τελικούς αλλά τελικά υπέστη ήττα σοκ από τη Λαμία. Η αλήθεια είναι ότι η Λαμία έχει παίξει φέτος όχι μόνο στο πρωτάθλημα αλλά κυρίως στην Ευρώπη πολύ δυνατά, έχουν παίξει πολλά παιχνίδια και η ομάδα έχει στρώσει. Υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να κερδίσει η Σύρος αλλά η Λαμία ήταν φορμαρισμένη από αυτά τα παιχνίδια και κέρδισαν 3-2».

Για τον ημιτελικό με τον Ολυμπιακό: «Το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν τελικός για μας. Λέγαμε μεταξύ μας ότι αν περάσουμε τον Ολυμπιακό, μετά δεν μπορεί να μας σταματήσει ούτε η Λαμία ούτε ο Παναθηναϊκός και όντως βάλαμε τα καλά μας, δουλέψαμε σκληρά όλη την εβδομάδα πριν το κύπελλο και ήρθε το αποτέλεσμα και φανερά ήμασταν πολύ καλύτεροι. Δίκαια κερδίσαμε και δίκαια πήραμε και το κύπελλο.

Για το αν έδωσαν απαντήσεις με την κατάκτηση του Κυπέλλου: «Είναι λίγο διαφορετικά για τους ανθρώπους που μας βλέπουν σε ένα μόνο παιχνίδι και διαφορετικά για αυτούς που μας βλέπουν στις προπονήσεις για μια εβδομάδα. Υπάρχουν παιχνίδια, που δουλεύεις πολύ αλλά δεν σου βγαίνει τελικά. Δεν σημαίνει όμως αυτό ότι δεν είσαι φορμαρισμένος ή ότι δεν μπορείς να αποδώσεις στα επόμενα παιχνίδια. Αυτό συνέβη στη δική μας περίπτωση. Παίξαμε στη Σύρο, δεν κάναμε κακή εμφάνιση αλλά χάσαμε με 3-0. Όλοι νόμιζαν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα μεταξύ των παικτών ή απλώς δεν ήμασταν φορμαρισμένοι. Έγινε το αντίθετο, ήμασταν σίγουροι ότι στη Σύρο θα πάρουμε τον τίτλο
και όντως το πετύχαμε».

Για τα νέα όνειρα τίτλων: «Θα ήθελα πάρα πολύ αλλά είναι λίγο δύσκολο λόγω υγείας, αν μπορούσαμε να βρούμε ένα νέο γόνατο ή μια νέα μέση ή να βάλουμε καμία βίδα κάπου, ευχαρίστως και μέχρι τα 50. Ότι έχω καταφέρει ούτε στα όνειρα μου δεν το φανταζόμουν ότι θα μπορούσα να φτάσω τους 14 τίτλους σε έναν σύλλογο. Και φυσικά περιμένω έναν ακόμη...»

Για τον ευρωπαϊκό τίτλο: «Υπάρχει μια μικρή πληγή στην καρδιά μου γιατί δεν έχω καταφέρει να πάρω έναν ευρωπαϊκό τίτλο με τον Ηρακλή. Εχω παίξει σε 5 final 4 και σε 5 τελικούς στο Champions League αλλά την πηγή δεν την ακουμπήσαμε. Ίσως αν οι συμμετοχές σε όλα αυτά μετρούν σαν να έχω πάρει έναν τίτλο θα ήμουν χαρούμενος αλλά δεν είμαι».

Για το αν θα γίνει προπονητής του Ηρακλή: «Θα μπορούσα να πάρω έναν ευρωπαϊκό τίτλο ως προπονητής του Ηρακλή. Είμαι κομμάτι της ομάδας εδώ και πολλά χρόνια. Ακόμη κι αν δεν βρίσκομαι στο σπίτι του Ηρακλή, η καρδιά μου θα συνεχίσει να χτυπά με μπλε αίμα. Κι αν η ομάδα φτάσει τελικά σε έναν ευρωπαϊκό τίτλο θα είμαι κοντά τους και θα πανηγυρίσω μαζί τους. Είναι άλλο ένα όνειρο μου να γίνω προπονητής στον Ηρακλή. Είναι δύσκολο όμως να το σκεφτώ τώρα που κλείνω ακόμη την καριέρα μου ως παίκτης. Θα ήθελα να συνεχίσω πάντως στον Ηρακλή κάποια στιγμή ως προπονητής. Όλα αυτά τα χρόνια έχω μαζέψει τόσες εμπειρίες, έχω περάσει από τόσες ομάδες, έχω συνεργαστεί με πολλούς προπονητές και όσα έχω μαζέψει πρέπει να τα μοιραστώ με τα νέα παιδιά».

Για το αν υπήρξε ποτέ προπονητής και πρόεδρος στην ομάδα: «Αυτά είναι δεδομένα πράγματα, χωρίς παρεξήγηση. Έχω ρόλο προέδρου στην ομάδα, είμαι αρχηγός και κάποιες φορές πήρα συμμετοχές ως προπονητής. Δεν έχω πει ψέματα ότι θέλω να το κάνω κι επίσημα». 

Για τον Ντεσπέϊν: «Ο Ντεσπέιν είναι ένας παίκτης που κάνει τη διαφορά σε οποιαδήποτε ομάδα. Βλέπαμε πέρυσι τον Ολυμπιακό. Ήταν ασταμάτητος και στο Κύπελλο και στο πρωτάθλημα. Δεν μπορούσαμε να αντιδράσουμε λόγω του Ντεσπέιν. Πιστεύω ότι ήταν μεγάλη μαγκιά του Ηρακλή, που έφερε τον Ντεσπέιν στην ομάδα. Αν τον είχαμε από την αρχή στην Ευρώπη θα ήμασταν πολύ διαφορετικοί. Είχαμε προβλήματα, δεν μπορούσε να συμμετάσχει από την αρχή, τέλος πάντως είναι ο παίκτης, ο οποίος παίρνει πάνω του το μισό βάρος της ομάδας κι έχει πολύ καλά ποσοστά σε επίθεση και άμυνα. Μπορείς να χτίσεις την ομάδα πάνω του. Και με ξεκουράζει αν και σίγουρα είμαι καλύτερος στη φυσική κατάσταση από τον Ντεσπέϊν. Είναι από μια χώρα, που έχει διαφορετική νοοτροπία, είναι τρελαμένος με το βόλεϊ και πολύ καλός ηθοποιός. Μας φτιάχνει τη διάθεση στα αποδυτήρια. Πολυτέλεια για το ελληνικό πρωτάθλημα ο Ντεσπέιν. Έχει χάρισμα κι όχι επειδή είναι μαύρος και φαίνεται πιο καθαρά. Μπορεί να δώσει χαρά στον κόσμο, είναι καλός παίκτης και κάνει τη διαφορά σε μια ομάδα».

Για το πρωτάθλημα: «Νιώθω ότι είμαστε δυνατοί ειδικά μετά το κύπελλο, δεν θα αφήσουμε τίποτα στη νίκη. Πάμε για τη νίκη και με τον Παμβοχαϊκό και με τον Ολυμπιακό.Σε όλο το πρωτάθλημα χάσαμε μόνο ένα παιχνίδι, είναι μεγάλη υπόθεση αυτό κι ετσι φτιάχνεις την ψυχολογία για τη συνέχεια. Θέλουμε την πρόκριση στα τελικά και τον τίτλο». 

Για τους περσινούς τελικούς: «Ο Ντεσπέιν έκανε πέρσι τη διαφορά. Φέτος αυτό το προβάδισμα το έχουμε εμείς ανεξάρτητα από το αν θα είμαστε πρώτοι ή όχι.Με τον Ρολάντο δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι φέτος είμαστε μεγαλύτερο φαβορί από ότι πέρσι και ο Ηρακλής θα κάνει αυτό, που πρέπει να κάνει ώστε να φτάσει στον τίτλο».

Για τον Πελεκούδα: «Ο Παναγιώτης είναι ένας εξαιρετικός αθλητής και άνθρωπος, που δεν έχω ξαναδεί στα 22 χρόνια της καριέρας μου. Είναι καλός αθλητής, σπουδαίος στις προπονήσεις και φανταστικός άνθρωπος. Από τους καλύτερους μου φίλους μέσα στην ομάδα και μπορώ να κάνει και δημοσιογραφική δουλειά πολύ εύκολα».

Για τον κόσμο: «Ο κόσμος μας λατρεύει το βόλεϊ. Λατρεύει αυτό που ξεκινήσαμε να κάνουμε με τους τίτλους και την ευρωπαϊκή πορεία. Είχε λείψει αυτό στο βόλεϊ. Είμαι τυχερός, που ήρθα στον Ηρακλή όταν ξεκίνησε η συλλογή των τίτλων και είμαι τυχερός, που έκανα σπουδαία παιχνίδια. Οι παίκτες δεν παίζουν μόνο για τον εαυτό τους, δεν παίζουν μόνο για τον σύλλογο, δεν παίζουν μόνο για την Ελλάδα. Παίζουν για τον κόσμο, που αγαπάει την ομάδα. Κι αν παίζεις καλά και κερδίζεις κι αν τους δίνεις χαρά, ο κόσμος στο ανταποδίδει. Σε υποστηρίζουν και σε στηρίζουν όλο και περισσότεροι όπου και να πας. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και είμαι σίγουρος ότι χωρίς τον κόσμο δεν θα πετυχαίναμε όσα έχουμε πετύχει. Νιώθαμε τη βοήθεια του κόσμου, τα συνθήματα τους, όποια κι αν είναι. Μας δίνουν δύναμη».

Για τις …γριές: «Γριές είμαστε... Εκεί θα πεθάνουμε! Αν έχεις τον κόσμο κοντά σου έχεις μεγαλύτερη δύναμη. ο κόσμος διψάει για έναν ευρωπαϊκό τίτλο, τα πράγματα δυσκόλεψαν για τη χώρα μας, επειδή θεωρώ ότι είμαι Έλληνας, έχω ελληνική υπηκοότητα από το 2004, για αυτό μιλάω για την Ελλάδα σαν να είναι η πατρίδα μου και είναι. Λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν μπορούμε να πάρουμε κάποιους παίκτες, που είναι στην κορυφή του βόλεϊ και φέτος ήταν καλούτσικη η πορεία στο Champions League αλλά ήμασταν άτυχοι με την τουρκική ομάδα και θα μπορούσαμε να πάρουμε τουλάχιστον έναν αγώνα. Και οι καλύτερες ομάδες έχουν ανθρώπους και η μπάλα είναι στρογγυλή και δεν μπορείς ποτέ να προβλέψεις το αποτέλεσμα».

Για τον ποδοσφαιρικό Ηρακλή: «Τα πράγματα είναι τραγικά. Τόσα χρόνια συμμετείχε στην πρώτη εθνική και στην Ευρώπη και ξαφνικά υποβιβάζεται στη δεύτερη κατηγορία είναι πολύ άσχημο και άδικο για έναν μεγάλο σύλλογο. Οι παίκτες έκαναν την προσπάθεια τους να κρατήσουν την ομάδα στη Superleague αλλά τελικά υποβιβάστηκαν για εξω αγωνιστικούς λόγους. Είναι κάτι που μας πικραίνει γιατί κι εμείς πολλές φορές πηγαίναμε και βλέπαμε τους αγώνες, είμασταν μια αλυσίδα με τον κόσμο και το ποδοσφαιρικό τμήμα».

Για την φόρμα που φορούσε με το Εθνόσημο: «Σκεφτόμουν πολύ ώρα αν θα φορέσω φόρμα του Ηρακλή ή φόρμα της Ελλάδος. Αυτή τη στιγμή χτυπά ένα καμπανάκι για όλη την Ελλάδα, δεν μπορώ να φανταστώ, ότι μπορεί να χειροτερέψουν τα πράγματα κι αν μιλάμε για το βόλεϊ, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποβαθμιστεί κι άλλο το επίπεδο του βόλεϊ την επόμενη χρονιά. Το βόλεϊ πρέπει να κρατηθεί ψηλά γιατί κάποια στιγμή θα έρθουν νέα παιδιά τα οποία μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Αυτό εύχομαι μέσα από την καρδιά μου γιατί το βόλεϊ πρέπει να σταθεί όρθιο μπροστά σε αυτή την κρίση και να αντέξει παρά τα προβλήματα ώστε να κρατήσει το επίπεδο του».

Για την Εθνική και τη νέα γενιά: «Τα νέα παιδιά μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Μην βλέπουμε ότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δεν είχαμε και πριν από 11 χρόνια, το ίδιο μπορώ να πω και για όταν έπαιζα στην Εθνική Τσεχοσλοβακίας. Χρειάζεται χρόνο ώστε να στρώσουν αυτά τα παιδιά, είναι μεγάλα ταλέντα, πρέπει να παίζουν σε ομάδες υψηλού επιπέδου».

Για τον Λεώνη: «Με τον Αλέκο έχουμε δουλέψει πάρα πολλά χρόνια, έχουμε περάσει δύσκολα αλλά και πολλά καλά. Η πορεία του Αλέκου μοιάζει πολύ με τη δική μου. Ξεκινήσαμε από το μηδέν αρχίσαμε να χτίζουμε το κτήριο τούβλο με τούβλο και όσο συνεχίσαμε τόσο ξέραμε μεταξύ μας τι ήθελε ο ένας από τον άλλο. Ήταν μια άριστη συνεργασία με τον Αλέκο κι όπως έχω μάθει εγώ από αυτόν τον άνθρωπο, έτσι έχει μάθει κι εκείνος από εμένα. Και φυσικά επειδή είχαμε πολλούς καλούς παίκτες που πέρασαν από την ομάδα μας και οι δύο μάθαμε πολλά απ' αυτούς τους παίκτες. Σίγουρα με τα τόσα χρόνια που έχουμε συνεργαστεί έχουμε πάρει και τόσους τίτλους και ο Αλέκος ήταν τέτοιος άνθρωπος που μπορούσα για οποιοδήποτε πράγμα να μιλήσω ανοιχτά. Και μπορούσα να πω τα παράπονά μου, δεν είχε πρόβλημα να συζητήσει μαζί μου και μαζί να βρούμε μια λύση. Ίσως για αυτό θεωρώ ότι είναι ο Νο 1 προπονητής για μένα».

Για τον Κονσταντίνοφ και τον Μπολ: «Έχω και τους δύο σε μεγάλη εκτίμηση. Ο Πλάμεν ήταν όπως ο Ρολάντο Ντεσπέιν. Ξένος και μεγάλος πρωταγωνιστής αλλά είχε και τον τρόπο να μας εμψυχώσει όταν είχαμε προβλήματα, έδινε χιούμορ και κέφι στην ομάδα. Ο Λόι Μπολ ήταν το αντίθετο, μεγάλος δουλευταράς, δεν μπορούσαμε να αφήσουμε την μπάλα να πέσει κάτω γιατί φοβόμασταν τι θα μας πει. Πέρα από το γεγονός ότι ήταν σκληρός με μας κι αυτό ήταν ένα καλό μάθημα για όλους μας, μας έμαθε και πολλά πράγματα. Κορυφαίος πασαδόρος και για μένα είναι ο κορυφαίος πασαδόρος στον κόσμο».

Για το ψάρεμα: «Είμαι φανατικός ψαράς και κάποια στιγμή στις προτεραιότητές μου έβαλα την οικογένεια μου στην τρίτη θέση. Πρώτο ήταν το βόλεϊ, δεύτερο το ψάρεμα και τρίτη η οικογένεια αλλά εντάξει συνήλθα πολύ γρήγορα και χαλάρωσα και τα έβαλα ανάποδα, τώρα πρώτα είναι η οικογένεια μου, μετά είναι το βόλεϊ και μετά το ψάρεμα. Όταν ήμουν οκτώ χρονών, οι γονείς μου μού έκαναν χριστουγεννιάτικο δώρο ένα καλάμι. Φυσικά τότε στη χώρα μας δεν υπήρχαν πολλά καλά εργαλεία και αντί για πετονιά έβαζα κλωστή και πήγαμε με τον παππού να ψαρέψουμε κι από τότε κόλλησα και μέχρι σήμερα κάθε καλοκαίρι ασχολούμαι με το ψάρεμα. Είναι η τρίτη μου ζωή, αν η οικογένεια είναι η πρώτη μου ζωή και το βόλεϊ είναι η δεύτερη, το ψάρεμα είναι η τρίτη. Όταν πάω δεύτερη σερί εβδομάδα για ψάρεμα και δεν φέρνω ψάρια στο σπίτι η γυναίκα μου αρχίζει να ανησυχεί αν όντως πηγαίνω για ψάρεμα για αυτό βρίσκω κάποιους φίλους στο μαγαζί και τους λέω ρε παιδιά μπορείτε να μου πετάξετε αυτά τα δύο ψάρια;;;»

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΑΕΛΑ ΚΡΑΒΑΡΙΚ

Για τον πατέρα της: «Τις περισσότερες φορές, που λείπει από το σπίτι ηρεμούμε γιατί ξεκουραζόμαστε κι εμείς αλλά ξεκουράζεται κι εκείνος από εμάς.Αξίζει η κούπα του Κυπέλλου σε όλη την ομάδα του Ηρακλή εφόσον προσπάθησαν τόσο πολύ να την κερδίσουν. Στο σπίτι κάποιες φορές πιστεύω ότι στο κεφάλι του ταξιδεύουν μόνο τα άγκιστρα, τα δολώματα, οι ράβδοι γιατί συνήθως μιλάει μόνο για αυτά. Είναι καλός πατέρας, μου δίνει χρήσιμες συμβουλές για το πως να παίζω αλλά και γενικά στη ζωή μου. Έχει χιούμορ, είναι διασκεδαστικός και αστείος, γελάμε με αυτά που λέει τις περισσότερες φορές. Ξεκουράζεται στο σπίτι πάνω στον καναπέ, όπως κάνουν συνήθως οι Έλληνες. Άλλωστε εδώ έμαθε αυτή τη συνήθεια γιατί στη Σλοβακία αυτό δεν το κάνουν. Του αρέσει να φτιάχνει γλυκά με κρέμα».

Για το δικό της μέλλον: «Θα συνεχίσω το βόλεϊ. Είναι από τα αγαπημένα μου χόμπι. Κι έχοντας στο πλάι μου τον πατέρα μου, είναι καλό να συνεχίσω στο βόλεϊ».

Ο Αντρέϊ Κράβαρικ μιλάει για την Μικάελα: 

Για το μέλλον της: «Η επιλογή είναι δική της αλλά όπως βλέπω εγώ τα πράγματα μάλλον στο γήπεδο θα την βλέπουμε και όχι στην πασαρέλα (η Μικαέλα έχει κάνει διαφημιστικό σποτ ως μοντέλο».

Για το νούμερο της φανέλας: «Το πρώτο νούμερο που φόρεσα ήταν το 14 (σ.σ. όπως και η κόρη του τώρα). Κατά τύχη ξεκίνησε με το 14 η Μικαέλα. Κάτι πρέπει να λέει αυτό όμως, ας ξεκινήσει με το 14 κι ας φτάσει να φορέσει το Νο6 ώστε να κάνει τις δικές μου επιτυχίες. Το εύχομαι αυτό».

Τι της εύχεται: «Μίσκα σε αγαπώ πάρα πολύ και θα μου φέρνεις όλες αυτές τις χαρές, που υποσχέθηκες!»

Το μήνυμα του Κράβαρικ στους παράγοντες: «Ο Ηρακλής αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη στιγμή και θα ήθελα να παρακαλέσω τους παλιούς παράγοντες, που ήταν χρόνια κοντά στην ομάδα, κάποια στιγμή να έρθουν κοντά μας και να μας βοηθήσουν γιατί σίγουρα και αυτοί ζούνε αυτά τα αποτελέσματα, αυτές τις χαρές, αυτές τις κακές στιγμές μαζί μας, θα ήταν κρίμα να μην είναι κοντά στην ομάδα, κοντά μας».]]> Μυλωνά: «Έχουμε το Κύπελλο μπροστά μας» NovaΣΠΟΡ FM 94,6 η Ξανθή Μυλωνά.

«Μπορεί να χάθηκε οριστικά το πρωτάθλημα, αλλά έχουμε μπροστά μας το θεσμό του Κυπέλλου που είναι εφικτός για την ομάδα», τόνισε η αρχηγός του τριφυλλιού. «Ο Παναθηναϊκός είναι χειρότερος από τις περασμένες χρονιές, αλλά και το επίπεδο του πρωταθλήματος είναι κατώτερο», πρόσθεσε.

Αναλυτικά όσα δήλωσε στην εκπομπή «Όλα στο πράσινο» και στον Βαγγέλη Νερατζιά:

-για την απώλεια του πρωταθλήματος μετά από εφτά συνεχόμενες κατακτήσεις και την προοπτική του κυπέλλου:

«Μετά την τελευταία μας ήττα προχθές από την Κηφισιά το πρωτάθλημα χάθηκε οριστικά, αλλά κοιτάμε μπροστά. Έχουμε να διεκδικήσουμε το Κύπελλο Ελλάδας και είναι εφικτός στόχος για μας. Άλλωστε, παίζουμε τον πιο εύκολο ημιτελικό, κόντρα στο Ανατόλια και θα πάμε στη Θεσσαλονίκη για να νικήσουμε και να προκριθούμε στον τελικό. Είναι στο χέρι μας. Από κει και πέρα θα δούμε τον νικητή στον άλλο ημιτελικό ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ και μετά θα επικεντρωθούμε στον τελικό του Κυπέλλου για να κλείσουμε τη σεζόν με τίτλο».

-τα διοικητικά και οικονομικά προβλήματα του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού:

«Είναι φυσιολογικό όλα αυτά έχουν επιπτώσεις και σε εμάς. Το γυναικείο τμήμα φτιάχτηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Δεν υπήρχε καν διοίκηση και δεν ξέραμε εάν θα υπήρχε. Όλα αυτά τα λάθη τα πληρώνουν οι αθλητές και η ομάδα».

-το επίπεδο του Παναθηναϊκού τη φετινή σεζόν και του πρωταθλήματος συνολικά:

«Είναι σίγουρο ότι το φετινό πρωτάθλημα δεν είναι όπως τα προηγούμενα χρόνια. Έχει υποβαθμιστεί πάρα πολύ και αυτό φαίνεται και από τις ξένες αθλήτριες που μεταγράφονται στις ομάδες μας. Δεν έρχονται πλέον τα μεγάλα ονόματα που έρχονταν παλιότερα και αυτό έχει συνέπειες στην ποιότητα του πρωταθλήματος. Βέβαια, υπάρχει και η θετική πλευρά, καθώς παίρνουν ευκαιρίες πολλές Ελληνίδες και νεαρές αθλήτριες. Αυτό είναι το μόνο θετικό. Ο Παναθηναϊκός είναι χειρότερος από τα προηγούμενα χρόνια. Βέβαια, όλες οι ομάδες είναι χειρότερες, όχι μόνο εμείς και αυτό είναι φυσικό, λόγω της οικονομικής κρίσης στην χώρα μας».

-την καριέρα της και αν σκέφτεται την αποχώρηση από την ενεργό «δράση»:

«Ειλικρινά δεν το έχω σκεφτεί, θα έλεγα ότι έχει περάσει από το μυαλό μου, αλλά είναι προς το παρόν μακρινή αυτή η σκέψη… Φέτος είναι η όγδοή μου χρονιά στον Παναθηναϊκό και δεν το σκέφτομαι. Είναι κάτι που δεν έχω αποφασίσει».

-την απογοητευτική πορεία της ανδρικής ομάδας βόλεϊ του τριφυλλιού:

«Δεν είναι καθόλου ωραίο να βλέπουμε την ομάδα που πρωταγωνιστούσε τόσα χρόνια, που διεκδικούσε τίτλους και διακρίσεις στην Ευρώπη τις προηγούμενες χρονιές, να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση και να κινδυνεύει να πέσει στην Α2. Δυστυχώς έγιναν πολλά λάθη το περασμένο καλοκαίρι και αυτά πληρώνονται τώρα».
]]> Μανωλόπουλος: «Στοχευμένες ενέργειες και στις Εθνικές, ούτε ευρώ για πέταμα» Γιώργος Μανωλόπουλος, μίλησε στο www.volleyball.gr για το σήμερα, το αύριο, αλλά και το χθες που ταλαιπώρησε τις ομάδες.

Πρόσφατα υπήρξε μια σύσκεψη με τους Ομοσπονδιακούς προπονητές και τέθηκαν πολλά θέματα σε συζήτηση. Τελικά ποια ήταν τα συμπεράσματα από αυτή τη συνάντηση;
«Στην τελευταία μας συνάντηση με τους Ομοσπονδιακούς προπονητές έγινε μια αναδρομή της περασμένης χρονιάς σε όλα τα επίπεδα. Αγωνιστικά δεν έγινε κάτι που δεν το περιμέναμε, καθώς η αναστροφή της αγωνιστικής πορείας των Εθνικών ομάδων, ανδρών και γυναικών είναι κάτι δύσκολο και χρονοβόρο και με τις παρούσες συνθήκες στην χώρα για να επιτευχθεί γρήγορο αποτέλεσμα πρέπει να βοηθήσουν και άλλοι παράγοντες. Οργανωτικά σημειώσαμε τα λάθη που μπορούμε να αποφύγουμε την επόμενη χρονιά. Επίσης προσδιορίσαμε τη χρονική διάρκεια των προετοιμασιών και τα φιλικά που θα χρειαστούν, όπως επίσης και τον τρόπο κλήσεων των διεθνών. Οι Εθνικές ανδρών και γυναικών θα βασιστούν στην εθελοντική παρουσία των αθλητών-τριων, αλλά από τη στιγμή που ο αθλητής θα εντάσσεται σε αυτές θα έχει και κάποιες υποχρεώσεις όπως επίσης και η Ομοσπονδία.

Στις μικρές Εθνικές αναλύθηκαν οι επιτυχίες της Παίδων και Κορασίδων. Σύμφωνα με το οικονομικό πλάνο της επόμενης περιόδου συμφωνήθηκε, ότι οι κινήσεις πρέπει να είναι στοχευόμενες έτσι ώστε να γίνεται στο έπακρο αξιοποίηση των χρημάτων που θα ξοδευτούν σε όλες τις Εθνικές. Δυστυχώς, από τώρα και μπρος το τι πρέπει να γίνει, αντικαθίσταται από το τι μπορεί και πρέπει να γίνει. Είναι λίγο δύσκολο να αλλάξουμε νοοτροπίες που υπάρχουν χρόνια που τις ζήσαμε και εμείς οι ίδιοι. Σαν διοίκηση θα ήταν πολύ εύκολο να συνεχίσουμε να ξοδεύουμε μεγαλώνοντας το χρέος, αλλά διαλέξαμε τον δύσκολο δρόμο της οικονομικής εξυγίανσης μέσα σε αυτή την συγκυρία με σκοπό σε λίγο καιρό να μπορεί το βόλεϊ και ειδικά τα σωματεία να σταθούν στα πόδια τους».



Το μοντέλο λειτουργίας που έθεσαν από την πρώτη ημέρα που ανέλαβαν τόσο η νέα διοίκηση, όσο και οι νέοι Ομοσπονδιακοί προπονητές ήταν η συνεργασία όλων με κοινή δράση από τα κλιμάκια ανάπτυξης μέχρι τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα ανδρών - γυναικών. Τελικά, αυτό επετεύχθη; Υπάρχουν αποτελέσματα;
«Από την αρχή θέλαμε ο διαχωρισμός στις Εθνικές να είναι μόνο μεταξύ γυναικείου και ανδρικού, καθώς είναι σχεδόν δυο διαφορετικά αθλήματα και ειδικά στην Ελλάδα έχουν και διαφορετικές ανάγκες. Σε αυτό το πλαίσιο νομίζω δούλεψαν όλοι οι Ομοσπονδιακοί προπονητές όχι όμως με τον γρήγορο ρυθμό που θέλαμε λόγω των οικονομικών μας προβλημάτων (δεν προσλήφτηκαν άλλοι δυο full time προπονητές, αδυναμία πρόσληψης έγκαιρα περιφερειακών προπονητών, δεν έγιναν προετοιμασίες που θέλαμε, κ.α..).Νομίζω ότι μέχρι τον Αύγουστο όλοι οι προπονητές θα έχουν συνολική εικόνα του τι υπάρχει σε όλη την χώρα από την μικρότερη Εθνική έως την μεγαλύτερη. Πλέον οι προπονητικές ομάδες είναι δυο, ανδρών και γυναικών».

Η πορεία στο περσινό Ευρωπαϊκό Λιγκ σαφώς και δεν εντυπωσίασε ούτε στους άνδρες, ούτε στις γυναίκες. Μάλιστα, τα όσα εξωαγωνιστικά ακολούθησαν έστειλαν την ομάδα στα Τρίκαλα για το προ-Ολυμπιακό με αρκετά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν, όμως, θεωρείτε ότι μάθαμε από τα λάθη μας και θα καταφέρουμε να τα αποφύγουμε στο μέλλον;
«Δεν μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι από την πορεία των Εθνικών ομάδων ανδρών και γυναικών όχι μόνο την περασμένη χρονιά, αλλά εδώ και πολλά χρόνια. Χρειάζεται να επιμείνουμε σε ένα πρόγραμμα αρκετό χρόνο και να έχουμε υπομονή. Βέβαια, χρειάζονται και οικονομικοί πόροι και θα πρέπει να κρίνουμε όλη την πορεία του βόλεϊ συγκρίνοντας πάντα με το περιβάλλον. Εδώ τα τελευταία χρόνια σπαταλήθηκαν διπλάσια χρήματα ετήσια χωρίς αποτέλεσμα. Τα αποτελέσματα δεν μπορεί να είναι γρήγορα, εδώ οι ομάδες δεν γίνονται ούτε με μεταγραφές ούτε με… μαγικά. Επίσης, οι άνδρες αντιμετωπίζουν διαφορετικά προβλήματα από τις γυναίκες και απαιτείται ανάλογη διαχείριση.

Στους άνδρες οι αθλητές επιπέδου μικροί, μεγάλοι βρίσκονται με το σταγονόμετρο και πρέπει να βοηθούν και τα σωματεία να μην χαθεί κανένας. Στις γυναίκες δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα αλλά πρέπει να ανεβεί στα σωματεία το επίπεδο δουλειάς και επίσης να ανέβει και το επίπεδο των πρωταθλημάτων. Στα εξωαγωνιστικά πιστεύω ότι υπήρξαν λάθη που δεν θα ξαναγίνουν. Υπήρξαν όμως και λάθη που τα γνωρίζαμε, αλλά προέρχονταν από την οικονομική στενότητα. Σήμερα που μιλάμε δεν γνωρίζουμε τι χρήματα έχουμε για την επόμενη χρονιά, αλλά ούτε και με ποια ροή θα τα λάβουμε. Όλη η χώρα βαδίζει ανάλογα. Εμείς πώς μπορούμε να προβλέψουμε καλύτερα από την κάθε κυβέρνηση;».

Από τις Εθνικές ομάδες, εκείνη που ξεχώρισε με την παρουσία της σε κάποια μεγάλη διοργάνωση ήταν η Παίδων, η οποία άφησε υποσχέσεις στο Παγκόσμιο της Αργεντινής. Η Ομοσπονδία πώς σκοπεύει να διαχειριστεί αυτή τη «φουρνιά» προκειμένου να μην χαθούν αυτά τα ταλέντα;
«Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σκελετό ομάδας που αποτελείται από εξαιρετικά ποιοτικούς αθλητές. Επειδή, όμως στους άνδρες (Παίδες, Έφηβοι) οι καλοί αθλητές είναι λίγοι, συμφωνήσαμε με τους προπονητές μια ειδική διαχείριση για αυτούς, με προτεραιότητα τη συμμετοχή τους στην ανδρών εκτός εάν η έφηβων φτάσει κοντά σε επίτευξη μεγάλου στόχου. Γι’ αυτό θα επανεξετάσουμε την κατάσταση μετά τους αγώνες πρόκρισης των Εφήβων και το Ευρωπαϊκό Λιγκ. Ορισμένα παιδιά είμαστε τυχεροί στο ότι αγωνίζονται σε ομάδες της Α1. Άλλα παιδιά, όμως, βιάστηκαν, ή δεν συμβουλεύτηκαν τους Ομοσπονδιακούς προπονητές και μεταγράφηκαν στην Α1, ενώ δεν ήταν έτοιμα με αποτέλεσμα να μην αγωνίζονται. Δυστυχώς, πρέπει στους άνδρες πλέον να ασχολούμαστε με έναν-έναν αθλητή χωριστά».



Η κρίση προφανώς και επηρεάζει ως ένα βαθμό τον σχεδιασμό και της Επιτροπής Εθνικών Ομάδων. Σε συνδυασμό με τη συνολική οικονομική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, πώς μπορούν να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα και να υπάρξει ανάπτυξη σε αυτό το κομμάτι;
«Θα πω και πάλι ότι ενώ οικονομικά δεν γνωρίζουμε τι θα ακολουθήσει την επόμενη περίοδο, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να οργανωθούμε από σήμερα. Και εμείς οι παράγοντες αλλά και όλοι, πρέπει να αρχίσουμε να δουλεύουμε σε διαφορετικούς ρυθμούς. Μέχρι τώρα ακόμα στο κομμάτι των Εθνικών ομάδων σκεπτόμασταν τι ήταν απαραίτητο να γίνει και όχι το τι μπορούσε η Ομοσπονδία να πληρώσει, με αποτέλεσμα να έχει μεγαλώσει υπέρμετρα το χρέος και να μην μπορούμε να κάνουμε ούτε τα βασικά.

Πλέον οι κινήσεις πρέπει να είναι έξυπνα στοχευμένες και να μην σπαταλάμε άδικα ούτε ένα ευρώ. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να κάνουμε διοργανώσεις για εντυπωσιασμό, αλλά μόνο αυτές που μπορούν να μας αποφέρουν κέρδη. Θεωρώ επίσης ότι με τη σημερινή κρίση, είναι απαραίτητο -ειδικά για την ανάπτυξη των μικρών εθνικών ομάδων- το ξεκαθάρισμα του καθεστώτος της Παιανίας και η παράδοση του έργου στην ΕΟΠΕ. Βρισκόμαστε σε καλό δρόμο, αλλά πρέπει να βοηθήσουν και άλλοι παράγοντες».

Τον προσεχή Σεπτέμβρη έρχονται οι Εκλογές και ως τότε ο φίλαθλος κόσμος, αλλά κυρίως οι άνθρωποι των Σωματείων που ψηφίζουν θα κληθούν να αξιολογήσουν το έργο της σημερινής διοίκησης. Εσείς προσωπικά ως αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικών ομάδων έχετε δεχτεί σκληρή κριτική πάνω στο κομμάτι που σας αφορά. Τι έχετε να απαντήσετε;
«Η σημερινή διοίκηση έχει να διαχειριστεί τις τύχες του ελληνικού βόλεϊ εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης που περνά η χώρα μετά τον πόλεμο. Επίσης πρέπει να νοικοκυρέψει την Ομοσπονδία και τα οικονομικά της και να χαράξει μια πορεία που θα επιτρέπει, όταν η χώρα βγει κάποια στιγμή από την κρίση να υπάρχουν Σωματεία που θα ασχολούνται με το βόλεϊ και το επίπεδο του αθλήματος θα είναι το υψηλότερο δυνατό.

Φυσικά και να διαχειρίζεται τα μεγάλα τρέχοντα προβλήματα με επιτυχία. Μέχρι στιγμής ο Πρόεδρος, Αχιλλέας Μαυρομάτης και η Διοίκησή μας μόνο θετικά δείγματα έχει δείξει. Θα αναφέρω ότι ήμασταν η πρώτη Ομοσπονδία που μειώσαμε τις μετακινήσεις με το σπάσιμο των κατηγοριών σε ομίλους γιατί προβλέψαμε τι ερχόταν. Θα σταθώ επίσης στο κλείσιμο του θέματος των έργων μετά από πολλά χρόνια, το νοικοκύρεμα των οικονομικών σε βαθμό που θα εκπλήξει, το κλείσιμο παλιών υποθέσεων με κατασχέσεις, την επικαιροποίηση όλων των κανονισμών με θεσμοθέτηση κινήτρων για την ανάπτυξη (καρτολίνο) και άλλα.

Ως προς την κριτική που δεχτήκαμε για όποιο μέρος είναι σωστή, νομίζω όλοι την χρειάζονται γιατί ποτέ δεν ισχυριστήκαμε ότι είμαστε αλάνθαστοι. Αλλάξαμε αρκετά πράγματα, το περιβάλλον άλλαξε αρκετά και είναι φυσικό να γίνονται και λάθη, δεν αντιλήφτηκα, όμως να υποπέσαμε σε κάποιο μεγάλο.

Δεχθήκαμε όμως και δεχόμαστε ακόμα και κακή κριτική -παραπληροφόρηση και μάλιστα από τα ιδία λίγα συγκεκριμένα άτομα. Κάποιοι πού συμπτωματικά βρέθηκαν σε υψηλές θέσεις εξασκούνται στην συχνή έκδοση ανακοινώσεων προσπαθώντας να διεκδικούν θέσεις που η συνολική τους προσφορά δεν τους επιτρέπει, το μόνο που κατάφεραν είναι η Ομοσπονδία να μείνει με το παλιό καταστατικό χάριν της παρέμβασής τους στο δικαστήριο.

Κάποιοι άλλοι που είχαν συνηθίσει να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων δεν μπορούν να κρύψουν την εμπάθειά τους που πηγάζει ακριβώς στο ότι έχασαν τα κεκτημένα. Και τέλος υπάρχει και το ‘’blog’’ των ανωνύμων υβριστών και του κάθε πικραμένου πρωτοπαλίκαρου της προηγούμενης διοίκησης που έχασαν τις θέσεις και τις όποιες απολαβές είχαν και πλέον δεν μπορείς ούτε να το διαβάσεις.

Φυσικά όλοι αυτοί είχαν ξεχάσει την ‘’κριτική’’ στην προηγούμενη διοίκηση η οποία με διπλάσιο ποσό για τις Εθνικές δεν μπόρεσε να μας παραδώσει ούτε 100 μπάλες, ούτε ένα στατιστικό κλειδί, ούτε καν ρουχισμό ενός ολόκληρου έτους (ενώ η χορηγία της Champion ολοκληρώνεται τον Αύγουστο τα ρούχα μας έχουν ήδη τελειώσει). Τότε, δεν υπήρχε κριτική για τον τρόπο των κλήσεων των διεθνών, ούτε για την οικονομική σπατάλη σε προπονητές που ο ένας απεδείχθη ότι ήρθε μόνο για ‘’αρπαχτή’’ και ο άλλος βρίσκεται σε ομάδα της Κύπρου με το ένα τρίτο των χρημάτων. Να μη μιλήσω για τα γεγονότα με τους δυο Ομοσπονδιακούς προπονητές στην Τουρκία τα οποία μαθεύτηκαν μόνο από τους ίδιους, και την απομάκρυνση Αρσενιάδη. Το παγκόσμιο φαινόμενο του φάιναλ έιτ της Πάτρας με τελικό στην Αθήνα το αφήνω...».



Είστε από τους πιο έμπειρους παράγοντες στο ανδρικό βόλεϊ. Από την πλευρά σας πώς σχολιάζετε τις αντιπαραθέσεις που υπήρξαν μεταξύ ΕΣΑΠ - ΠΑΣΑΠ και ΕΟΠΕ; Και γενικότερα ποια είναι η γνώμη σας για το επαγγελματικό βόλεϊ;
«Για το θέμα του κυπέλλου είχα μεταφέρει έγκαιρα στην ΕΣΑΠ την φιλοσοφία της ΕΟΠΕ που και εγώ την ασπάζομαι, ότι στο Κύπελλο δεν μπορεί να παίζει ρόλο η βαθμολογία του πρωταθλήματος άρα σε αυτά τα αιτήματα η ΕΣΑΠ είχε λάθος. Ως προς την προκήρυξη που όντως άργησε, δεν γνώριζα ότι η Σύρος μας απάντησε μόλις στις 12 Ιανουαρίου, άρα η ΕΟΠΕ δεν μπορούσε να κάνει κάτι πιο σύντομα. Τελειώνω με το Κύπελλο με το λυπηρό φαινόμενο ομάδες της Α1 για μια μετακίνηση να μην συμμετάσχουν στο Κύπελλο που είναι η κατεξοχήν διοργάνωση που όλες οι ομάδες έχουν την ευκαιρία τους για κατάκτηση τίτλου.

Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή με το να ισχυριζόμαστε ότι υπάρχει επαγγελματικό βόλεϊ στην Ελλάδα ονειρευόμαστε. Δεν υπάρχει οικονομικό περιβάλλον όχι μόνο για επαγγελματικό βόλεϊ, αλλά ούτε και για τα άλλα αθλήματα από ό,τι μαθαίνουμε κάθε μέρα. Ποια ομάδα μπορεί και έχει σημαντικά έσοδα από σπόνσορες, σημαντικά έσοδα από εισιτήρια, σημαντικά έσοδα από τηλεόραση, έσοδα από μπουτίκ, έσοδα από μέλη; Όλοι βασίζονται μόνο στα χρήματα της διαφήμισης του ΟΠΑΠ και όσα σωματεία παίρνουν χρήματα από τον ερασιτεχνικό σωματείο τους.

Πρέπει να απαιτήσουμε από την Πολιτεία να ξεκαθαρίσει το περιβόητο καθεστώς των ΤΑΑ που έχουν αθλητική και οικονομική αυτοτέλεια, άλλα όχι φορολογική και τα μέλη των διοικήσεων τους έχουν νομικές ευθύνες. Αυτή τη στιγμή έχουμε επαγγελματίες αθλητές, προπονητές και ερασιτέχνες παράγοντες. Εδώ υπάρχει υποχρέωση της Ομοσπονδίας όταν τεθεί το θέμα, να χαράξει τον δρόμο που θα ακολουθήσει το άθλημα τα επόμενα χρόνια, και αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα γιατί Ένωση Σωματείων Αμειβομένων έχουμε, Ένωση Αμειβομένων Αθλητών έχουμε, Αμειβόμενους έχουμε;».
]]> Σάμπα με Νιέβα και Φερέιρα!
Επιτυχημένη χρονιά για τον Παναθηναϊκό σημαίνει η κατάκτηση ενός τίτλου, με πιθανότερο το Κύπελλο Ελλάδας, για τις δύο λατινοαμερικανίδες του τριφυλλιού, Ντιάνα Φερέιρα και Μάρτα Νιέβα, που έδωσαν μια… αλλιώτικη συνέντευξη στην εφημερίδα η «Πράσινη».

Όταν ενώνεται το ταπεραμέντο μιας Βραζιλιάνας πασαδόρου και μιας Κολομβιανής ακραίας το αποτέλεσμα είναι… μαγικό, όπως ακριβώς συμβαίνει κάθε φορά που η Ντιάνα Φερέιρα και η Μάρτα Νιέβα συνεργάζονται. Με συνταγή την… τρέλα, τα σωματικά προσόντα, και το ταλέντο, αλλά και την δυνατή φιλία ο συνδυασμός είναι εκρηκτικό!

Βλέποντας τις δύο αθλήτριες του Παναθηναϊκού, και στη συνέχεια την τρίτη της παρέας, Ρομάνια Γιουράνι, αρχικά δεν αντιλαμβάνεσαι τι μπορούν να κάνουν εντός και εκτός γηπέδων, και με το που φορούν τις επιγονατίδες για να αγωνιστούν ή τα τακούνια τους για να βγουν έξω, τις βλέπεις να μεταμορφώνονται σε… αγρίμια που θέλουν να κατακτήσουν τη νίκη ή την πίστα!

Τι σήμαινε για εσάς το All Star Day Γυναικών 2012 και τι κρατάτε από αυτήν την διοργάνωση;
Φερέιρα-Νιέβα: «Καταρχάς να ευχαριστήσουμε τους προπονητές που μας επέλεξαν, και τους διοργανωτές για την πετυχημένη και πανέμορφη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στο νησί της Λευκάδας. Ξεφύγαμε από το άγχος του πρωταθλήματος. Ήταν μια ευκαιρία για εμάς τις αθλήτριες να γνωριστούμε πολύ καλύτερα με όλα τα κορίτσια που συμμετείχαν στον θεσμό και περάσαμε πολύ καλά αυτές τις δύο ημέρες. Αυτό που κρατάμε είναι οι φιλίες που δημιουργήσαμε με αθλήτριες που αγωνίζονται σε αντίπαλες ομάδες».

Γυρνώντας τον χρόνο πίσω στο καλοκαίρι, τι σας έκανε να έρθετε στον Παναθηναϊκό;
Φερέιρα: «Πέρσι που έπαιζα στην Κερατέα αντιμετώπισα τον Παναθηναϊκό και είπα «Α, τι ομάδα είναι αυτή με ιστορία και εκπληκτικούς οπαδούς, που πήγαιναν παντού». Στην αρχή μάλιστα δεν είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσα να έρθω στον σύλλογο. Όταν μου έστειλαν το σχετικό e-mail δεν το πίστευα. Για την ακρίβεια το διάβασα δύο φορές για να σιγουρευτώ ότι ήταν πρόταση και φυσικά αμέσως την δέχτηκα γιατί είχα «ζηλέψει» την οργάνωση και το δέσιμο που είχαν τα κορίτσια. Ενώ είχα ζήσει την ατμόσφαιρα στον αγώνα μπάσκετ Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, κάτι που δεν είχα ξαναδεί ποτέ ζωή μου»!
Νιέβα: «Για μένα ο λόγος που ήρθα ήταν γιατί έβλεπα τις μεγάλες αθλήτριες που είχε ο σύλλογος και την εκπληκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούσαν οι φίλαθλοι της ομάδας. Παράλληλα ήθελα να βελτιώσω και εγώ πολλά πράγματα στο παιχνίδι μου και παρότι είχα πρόταση από την Ισπανία την ίδια μέρα που μου είπαν να έρθω στον Παναθηναϊκό, την αρνήθηκα και ήρθα στην πρωταθλήτρια ομάδα τη Ελλάδας».

Νιώσατε μία extra πίεση όταν ήρθατε στο «τριφύλλι», με το σκεπτικό ότι έπρεπε να κερδίζετε σε κάθε ματς;
Φερέιρα: «Όπου και να παίζω νιώθω πίεση, γιατί κάθε ομάδα έχει τον δικό της στόχο, που πρέπει να πετύχει. Έτσι και στον Παναθηναϊκό πρέπει να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό σε κάθε ματς. Να αποφεύγω τα λάθη και η ομάδα μου να νικάει. Στην Κερατέα πέρσι είχαμε πολλά νέα κορίτσια που έπρεπε εμείς να τα καθοδηγήσουμε, τώρα έχουμε την Μαρία και την Ξανθή, να καθοδηγούν εμάς, αυτό είναι διαφορετικό, αλλά η πίεση είναι η ίδια σε κάθε παιχνίδι κάθε χρόνο».
Νιέβα: «Όταν ξεκινάει το κάθε παιχνίδι είμαι πιεσμένη, αλλά μετά τους πρώτους τρεις πόντους το ξεπερνάω. Όπου κι αν αγωνίζομαι όμως θέλω να νικάω. Ίσως είναι περίεργο να παίζεις για τον Πρωταθλητή Ελλάδας, αλλά είμαστε επαγγελματίες και πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας, όπου και αν αγωνιζόμαστε. Παράλληλα όμως με την ομάδα, η αλήθεια είναι πως κερδίζουμε και εμείς αφού βελτιώνουμε τα ατομικά μας χαρακτηριστικά».

Ποιες διαφορές υπάρχουν στο επίπεδο των ξένων πρωταθλημάτων με το ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά και σε σχέση με πέρσι, όπου η οικονομική κρίση δεν είχε επηρεάσει ακόμη τόσο πολύ τον ερασιτεχνικό αθλητισμό;
Φερέιρα: «Εκτός από την χώρα μου έχω παίξει στην Πορτογαλία και στην Ισπανία, αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχουν πολλές διαφορές στο επίπεδο του πρωταθλήματος, μόνο στους ανθρώπους και στην γλώσσα. Κάθε εβδομάδα προπονούμαστε και κάθε σαββατοκύριακο παίζουμε. Αναφορικά με τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, δεν είναι κάτι παράξενο, παντού συμβαίνει αυτό και όταν είναι γενικό φαινόμενο το πρωτάθλημα δεν αλλάζει».
Νιέβα: «Για μένα μόνο η γλώσσα διαφέρει και η κουλτούρα των λαών. Κατά τα άλλα καθημερινά τα ίδια πράγματα κάνουμε και στο τέλος της εβδομάδας πρέπει να παίξουμε για να κερδίσουμε! Όσον αφορά την οικονομική κρίση, θεωρώ ότι έχει επηρεάσει όλη την Ευρώπη, όχι μόνο την Ελλάδα. Άρα εντέλει τα πάντα έμειναν ίδια για εμάς».

Βλέποντας την μέχρι τώρα πορεία της ομάδας, θεωρείς ότι ο ένας από τους δύο στόχους του Παναθηναϊκού, το Πρωτάθλημα, χάθηκε και έχει μείνει μόνο ένας, το Κύπελλο;
Φερέιρα: «Ήταν πολύ δύσκολο όταν χάσαμε από την ΑΕΚ πριν από λίγο καιρό και μπορεί να έχει ξεφύγει βαθμολογικά, όμως τίποτα δεν τελείωσε ακόμη. Εμείς θέλουμε να συνεχίσουμε να κερδίζουμε τα ματς στο Πρωτάθλημα. Και φυσικά στο Κύπελλο. Για την κατάκτηση του τίτλου αυτού έχουν μείνει δύο παιχνίδια. Το πρώτο είναι με το Ανατόλια και μετά ο τελικός. Θέλουμε να τα δώσουμε όλα για να φτάσουμε στον τελικό και εκεί να διεκδικήσουμε το τρόπαιο. Πιστεύω πολύ στην ομάδα μου, ότι θα το καταφέρει».
Νιέβα: «Εμείς θέλουμε να παίζουμε καλά το κάθε παιχνίδι που απομένει για την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος. Επειδή η ΑΕΚ μας έχει ξεπεράσει στην βαθμολογία δεν σημαίνει ότι εμείς δεν θα παίζουμε για να κερδίζουμε. Κοιτάμε το κάθε ματς ξεχωριστά και θέλουμε να «παλεύουμε» για την νίκη κάθε εβδομάδα. Για το Κύπελλο σκεφτόμαστε πρώτα τον ημιτελικό με το Ανατόλια, όπου πρέπει να πάρουμε την πρόκριση για τον τελικό και μετά θα επικεντρωθούμε στον τελικό. Αν διορθώσουμε κάποια πράγματα στην τακτική στο παιχνίδι μας, νομίζω ότι δεν θα έχουμε πρόβλημα να κερδίσουμε το Ανατόλια και γενικά να αντιμετωπίσουμε τον κάθε αντίπαλο».

Πως φαντάζεστε το τέλος της χρονιάς για τον Παναθηναϊκό;
Φερέιρα: «Πιστεύω ότι τελικά η χρονιά θα είναι επιτυχημένη. Δεν ξέρω με ποιον τίτλο ή πως ακριβώς, αλλά νομίζω ότι θα τελειώσει επιτυχημένα».
Νιέβα: «Θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να πάρουμε το Κύπελλο για να είναι ιδανικό το τελείωμα της χρονιάς».

«Θα φάω, θα πιω και θα χορέψω μέχρι το πρωί»!

Οι Ντιάνα Φερέιρα και Μάρτα Νιέβα βλέπουν πιθανό το σενάριο να παραμείνουν για δεύτερη χρονιά στον Παναθηναϊκό, ενώ ονειρεύονται την στιγμή που θα ολοκληρωθούν οι αγωνιστικές τους υποχρεώσεις!

Ποιες ήταν οι πρώτες λέξεις που μάθατε όταν ήρθατε στην Ελλάδα;
Φερέιρα: «Καλημέρα», «καληνύχτα» και «τι κάνεις;».
Νιέβα: «Υποδοχή», «άμυνα», «καλημέρα» και «καλό βράδυ»!

Πως σας φαίνεται το ενδεχόμενο να παραμείνετε για δεύτερη χρονιά στον ΠΑΟ;
Φερέιρα: «Σίγουρα θα συνέχιζα στον Παναθηναϊκό»!
Νιέβα: «Ο Παναθηναϊκός θα είναι η προτεραιότητα μου, αλλά δεν ξέρω που θα είμαι του χρόνου. Θα αποφασίσω ανάλογα με το τι θα προκύψει για την καριέρα μου».

Τι σου έχει λείψει όλη την χρονιά και σκοπεύεις να κάνεις όταν τελειώσει το πρωτάθλημα;
Φερέιρα: «Θα πάω να δω την οικογένειά μου, θα φάω κανονικό φαγητό και θα περάσω όμορφες στιγμές με τον άντρα μου»!
Νιέβα: «Θα… φάω πολύ, θα… πιω πολύ και θα χορέψω πολύ»!

Χαρακτηρίστε την κάθε συμπαίκτριά σας με ένα επίθετο.
Φερέιρα: «Μυλωνά: Η Αρχηγός. Χατζηνικολάου: Το πειραχτήρι. Νιέβα: Καλή… τρελή. Γιουράνι: Η ψυχή της παρέας. Κωνσταντίνου: Το καλό κορίτσι. Καρπουζά: Το… παιδί μας».
Νιέβα: «Μυλωνά: Η μεγάλη αδερφή μας. Φερέιρα: Η αγάπη μου. Χατζηνικολάου: Η… μανούλα. Γιουράνι: Πολύ… τρελή. Κωνσταντίνου: Ήρεμη δύναμη. Καρπουζά: Το καλό παιδί»!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΗ: ΠΡΑΣΙΝΗ]]> «Ελάτε να συμμετάσχετε στην γιορτή του All Star day»
Για ποιο λόγο επέλεξες το βόλεϊ;
Όταν ήμουν 13 ετών ένας προπονητής επισκέφθηκε το σχολείο μας. Μας προσκάλεσε να κάνουμε προπόνηση στο βόλλευ. Επέλεξε 3 κορίτσια από τα 200 που περάσαμε μια διαδικασία με αρκετούς ελέγχους και τσεκαρίσματα, Τότε ήταν και η πρώτη φορά που άκουσα για το βόλλευ. Τότε αυτή η επιλογή ήταν κίνητρο για μένα. Με τον καιρό, και με εξάσκηση έμαθα περισσότερα για το βόλλευ, και το ερωτεύτηκα. Τελικά η αλήθεια είναι πως το βόλλευ διάλεξε εμένα.

Πότε άρχισες να βλέπεις το βόλεϊ επαγγελματικά;
Τέλειωσα το λύκειο στα 19 μου, και πήρα υποτροφία να παίξω στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Δεν πληρώθηκα αλλά το δίδακτρα του σχολείο και διαμονή ήταν πληρωμένα, οπότε ένιωσα την υποχρέωση να κερδίσω κάποια χρήματα. Όταν τελείωσα και πήρα το πτυχίο μου συνέχισα να παίζω επαγγελματικά στην Ευρώπη. Σίγουρα ως επαγγελματίας αθλήτρια ένιωσα πολύ μεγαλύτερη πίεση όταν ήμουν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής γιατί πλέον ήταν επάγγελμά μου.

Για ποιο λόγο επέλεξες να έρθεις στο Ανατόλια;
Ήταν ένας συνδυασμός από προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους. Είχα διάφορες επιλογές για ομάδες αλλά προτίμησα να παίξω στην Ελλάδα μιας και ο φίλος μου ζει εδώ. Πριν 2 χρόνια είχα αγωνιστεί στο Ανατόλια και γνώριζα τις κοπέλες και τους ανθρώπους της ομάδας με τους οποίους είχα μια πολύ καλή σχέση. Οπότε ήρθα στην ομάδα, μιας και είναι νεανική ομάδα, με προοπτική και ήθελα να είμαι μέλος της.

Είχες προτάσεις από άλλες ομάδες;
Είχα προτάσεις από Ρουμανία, Γερμανία, Γαλλία, αλλά από τη στιγμή που το Ανατόλια επικοινώνησε μαζί μου , δε το σκέφτηκα πολύ και απάντησα θετικά για τους λόγους που προανέφερα.

Ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας, αλλά και οι προσωπικοί σου;
Αυτή τη σεζόν ο στόχος μας είναι να πλασαριστούμε στην 6άδα και πιστεύω είχαμε την ομάδα να είμαστε εκεί. Δυστυχώς κάναμε λάθη και χάσαμε κάποια ματς, πληρώνοντας τα λάθη μας χωρίς να πετύχουμε το στόχο μας. Ωστόσο, έχουμε μια νέα ομάδα, με καινούργιες αθλήτριες και παίρνει χρόνο να δέσει το σύνολο. Εκ μέρους μου περιμένω να κάνω το καλύτερο δυνατό και να βοηθήσω την ομάδα μου τα μέγιστα και να δείξουμε πόσο καλό βόλλευ μπορούμε να παίξουμε και να αποδείξουμε ότι αξίζουμε.

Πώς βλέπεις την κατάσταση γενικότερα στο γυναικείο βόλεϊ στην Ελλάδα;
Κατά τη γνώμη μου το Ελληνικό Βόλλευ βρίσκεται σε φάση ανασυγκρότησης. Είναι χρονοβόρα διαδικασία αλλά πιστεύω με τα νέα ταλέντα και τη σκληρή δουλειά η Ελλάδα μπορεί να βρει τον παλιό της ανταγωνιστικό εαυτό.

Πιστεύεις ότι έχουν δίκιο όσοι θεωρούν ότι η ΑΕΚ έχει τον πρώτο λόγο για το πρωτάθλημα;
Στον αθλητισμό ποτέ μη λες ποτέ. Αλλά πιστεύω και γω πως η ΑΕΚ έχει τις περισσότερες πιθανότητα να κερδίσει το πρωτάθλημα. Είναι πολύ καλή ομάδα, αποτελούμενη από πολύ καλές αθλήτριες και πιστεύω ότι είναι στο χέρι τους.

Η σεζόν δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, αλλά θέλεις να μας πεις τις εντυπώσεις σου;
Είναι δύσκολο να πω τις εντυπώσεις μου μιας και απομένουν πολλά παιχνίδια . Δε περιμένω κάποια σημαντική αλλαγή στο πρωτάθλημα. Όσον αφορά την ομάδα μου, είμαστε απογοητευμένες που δεν μπήκαμε στην εξάδα. Ωστόσο κερδίσαμε εμπειρίες και μάθαμε από τα λάθη μας ώστε να μην τα επαναλάβουμε. Θα δουλέψουμε σκληρά ώστε να τελειώσουμε καλά την σεζόν.

Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει πολύ και την Α1 γυναικών, πιστεύεις ότι το βόλεϊ μπορεί να ανακάμψει;
Η κρίση έχει επηρεάσει όλες τις πλευρές της ζωής μας οπότε και το βόλλευ. Θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια από τις αθλήτριας, τις ομάδες και την ομοσπονδία να διατηρηθεί σταθερή η κατάσταση. Ελπίζω να πάνε όλα καλύτερα.

Ποιά είναι η πιο σημαντική στιγμή μέχρι τώρα στη καριέρα σου;
Κερδίζοντας το πρωτάθλημα στην Σερβία με τον Ερυθρό Αστέρα το 2002. Από κείνη τη στιγμή ξεκίνησε η παντοκρατορία του Ερυθρού Αστέρα . Είχαμε υπέροχη ομάδα με νέες παίκτριες που ήταν αφοσιωμένες και αρκετά ελαστικές σε ότι αρνητικό συνέβαινε στη Σερβία τότε. Όταν πέρασε ο καιρός είχα μια καθαρότερη εικόνα για το επίτευγμα μας τότε.

Τι σκέφτεσαι για το μέλλον σου;
Είναι ερώτηση που δεν έχω απάντηση. Ζούμε τη περίοδο που δε μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα πλέον. Θα επιθυμούσα να παίξω περισσότερο στην Ελλάδα αλλά η ζωή κρύβει εκπλήξεις οπότε περιμένω να κλείσει η φετινή χρονιά και μετά..περιμένω για την επόμενη έκπληξη!

Για πρώτη φορά φέτος το All Star Day γυναικών θα γίνει εκτός Αττικής. Πόσο σημαντικό πιστεύεις ότι είναι για την ανάδειξη και την προβολή του αθλήματος που αυτή η γιορτή του βόλεϊ θα γίνει φέτος στην Λευκάδα;
Είναι πολύ καλό να πηγαίνει το βόλλευ σε άλλα μέρη όπου θα υπάρχει και μεγαλύτερη δημοσιότητα. Όσο δημοφιλέστερο γίνεται τόσα περισσότερα παιδιά δένονται με αυτό και θέλουν να ασχοληθούν με το βόλλευ. Επίσης είναι πολύ σημαντικό για τον κόσμο να δουν ένα αθλητικό γεγονός που είναι υπέροχο με θετική ενέργεια, μια πραγματική γιορτή.

Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχεις σε All Star Day. Πως ένιωσες όταν έμαθες ότι θα συμμετέχεις στο φετινό All Star Day;
Χάρηκα που ήμουν στην επιλογή. Είναι ένα γεγονός που παίζεις σε διαφορετική διάσταση σε μια πραγματική γιορτή. Να σαι μέλος από μια επιλογή αθλητριών από διάφορες χώρες είναι υπέροχο πράγμα. Θα χαρούμε πολύ το παιχνίδι.

Έχεις επισκεφτεί την Λευκάδα;
Ναι έχω πάει στη Λευκάδα. Συγκεκριμένα πριν από 2 χρόνια με το φίλο μου και χαρακτηριστικά μου είχε αναφέρει "Η Λευκάδα είναι μέρος που πρέπει να το δεις". Ήταν παραπάνω από καλά. Είναι πανέμορφα. Την αγάπησα .

Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους φιλάθλους της Λευκάδας ενόψει του All Star Day Γυναικών;
Ελάτε να συμμετάσχετε στην γιορτή του All Star day στις 19 Φεβρουαρίου μαζί μας. Όλες οι αθλήτριες είναι χαρούμενες που έρχονται σε ένα από τα ομορφότερα νησιά της Ελλάδας και θα είναι μέρος του αθλητικού γεγονότος που θα φέρει χαμόγελα και διασκέδαση. Σας ευχαριστούμε που θα μας φιλοξενήσετε και ελπίζουμε να μα υποστηρίξετε με την παρουσία σας, να μοιραστούμε μαζί της γιορτή του βόλλευ.

Συνέντευξη στην Σοφία Σάκκου
]]> Γ. Στουραΐτης: «Μπορούμε να αλλάξουμε το βόλεϊ» www.volleyball.gr ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας, Γιάννης Στουραΐτης, σε μια ομολογουμένως δύσκολη εποχή για το άθλημα. Παίρνει θέση σε καίρια θέματα προβολής, ζητήματα Τύπου και δημοσίων σχέσεων, τα οποία σχετίζονται άμεσα με την Επιτροπή Προβολής της οποίας προεδρεύει. Παράλληλα, τοποθετείται στις τελευταίες εξελίξεις και τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς με το άθλημα, προτείνοντας λύσεις που μπορούν να φέρουν θετικά αποτελέσματα. Διαβάστε την εφ' όλης της ύλης συνέντευξη για το χθες, το σήμερα και το αύριο του ελληνικού βόλεϊ.

Από την ημέρα που ανέλαβε η νέα διοίκηση της Ε.Ο.ΠΕ., δηλαδή από τον Ιούλιο του 2010 έως και σήμερα με τις επόμενες Εκλογές να απέχουν 8-9 μήνες, σε ποιους τομείς θεωρείτε ότι η Ομοσπονδία τα πήγε καλά και πού ενδεχομένως έκανε λάθη;
«Αναλάβαμε τη διοίκηση της Ομοσπονδίας στη χειρότερη συγκυρία των τελευταίων 50 ετών για τη χώρα. Η θέση μας ήταν ακόμα δυσχερέστερη γιατί εκτός από το συγκεκριμένο οικονομικό περιβάλλον κληρονομήσαμε και ένα δυσβάσταχτο χρέος για τα οικονομικά δεδομένα της Ομοσπονδίας από τις προηγούμενες διοικήσεις. Καταφέραμε -ας μου επιτραπεί η έκφραση- να κάνουμε διαχειρίσιμο το χρέος της Ομοσπονδίας βάζοντας τις βάσεις της εξυγίανσης. Ταυτόχρονα, έγινε προσπάθεια μείωσης του κόστους λειτουργίας της Ομοσπονδίας και των πρωταθλημάτων διαβλέποντας τη νέα εποχή και τα καινούργια δεδομένα. Επίσης, έγινε εξορθολογισμός των εξόδων με συμμετοχή και επιμερισμό του κόστους σε όλο τον κόσμο του αθλήματος.

Σε αυτό το κομμάτι προηγηθήκαμε από άλλες Ομοσπονδίες. Θα πω κάτι που ίσως θεωρηθεί υπερβολικό. Το ότι η ΕΟΠΕ υπάρχει και λειτουργεί, παρά τα όσα περί του αντιθέτου διαλαλούσαν γνωστές και άγνωστες Κασσάνδρες είναι από μόνο του ένα σημαντικό γεγονός. Όποιος βίωσε την καθημερινότητα της Ομοσπονδίας μπορεί εύκολα να καταλάβει τι εννοώ. Λάθη προφανώς και έγιναν, το ζητούμενο όμως είναι εάν πρόκειται για λάθη μέσα σε μια γενικότερα σωστή κατεύθυνση ή εάν κρίνουμε ότι είναι λάθος η κατεύθυνση που πήραμε. Θεωρώ ότι είμαστε στη σωστή κατεύθυνση και ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος».

Η κρίση είναι υπαρκτή και οι συνέπειές της αναγνωρίζονται από όλους. Όμως, η ΕΟΠΕ έκανε ενέργειες προβολής του αθλήματος; Ας πούμε η Επιτροπή που προεδρεύετε τι έχει κάνει όλο αυτό το διάστημα;
«Παρά τις πενιχρές οικονομικές δυνατότητες που υπήρξαν νομίζω ότι πετύχαμε αρκετά πράγματα με αποκορύφωμα την προβολή του καλύτερου προϊόντος που διαθέτει η Ομοσπονδία, την Α1 γυναικών. Εκεί εστιάστηκαν και οι μεγαλύτερες προσπάθειες της Επιτροπής Προβολής που όλο αυτό το διάστημα ακολουθεί μια στοχευμένη πολιτική. Για παράδειγμα την πρώτη χρονιά αγοράστηκε το σύστημα DATA Volley για την υποστήριξη της στατιστικής κάλυψης και κατ’ επέκταση της αξιοπιστίας του πρωταθλήματος. Ξεκινήσαμε την περσινή χρονιά με μία εντυπωσιακή κλήρωση στο Γκάζι που είχε και κοινωνικό χαρακτήρα, αφού οι αθλήτριες των ομάδων έκαναν πασαρέλα με δημιουργήματα γνωστού οίκου μόδας τα οποία στη συνέχεια δημοπρατήθηκαν και τα έσοδα προσφέρθηκαν στο «Χαμόγελο του Παιδιού». Εκδώσαμε ηλεκτρονικό ημερολόγιο για την Α1, εκδώσαμε ηλεκτρονικό περιοδικό, αλλάξαμε και εκσυγχρονίσαμε την ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας, αξιοποιήσαμε το φωτογραφικό μας αρχείο στολίζοντας σχεδόν όλους του χώρους της ΕΟΠΕ με επιτυχημένες στιγμές του παρελθόντος και προχωρήσαμε σε συμφωνία με το STAR Κεντρικής Ελλάδας για την προώθηση κοινωνικών μηνυμάτων.

Παράλληλα, κλείσαμε μια σημαντική συμφωνία με την ΕΡΤ για τις μεταδόσεις του πρωταθλήματος στο ψηφιακό και το ανοιχτό κανάλι. Με τις αντικειμενικές δυσκολίες που έχει σήμερα η δημόσια τηλεόραση και η εφετινή συμφωνία με το OTE TV κρίνεται συμφέρουσα. Φέτος διοργανώσαμε άλλη μια αξιόλογη κλήρωση του πρωταθλήματος στο Μοσχάτο και συνεχίσαμε την κοινωνική μας δράση με διοργανώσεις που περιείχαν το μήνυμα κατά της βίας των γυναικών. Συνεχίζουμε τη γιορτή του γυναικείου βόλεϊ, το All Star Day που πέρυσι φιλοξενήθηκε στον Γέρακα, ενώ φέτος ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τη φιλοσοφία της διοίκησης για άνοιγμα στην περιφέρεια (πέρυσι τα Κύπελλα Ελλάδας έγιναν σε Σάμο και Ορεστιάδα), το All Star Day θα γίνει στη Λευκάδα και καλό θα είναι και οι Ομοσπονδιακοί προπονητές με τις επιλογές τους να βοηθούν να μην υποβαθμίζεται η φιλοσοφία του θεσμού. Θα κλείσω με μια πραγματικά πολύ τιμητική ενέργεια για την Ομοσπονδία, καθώς μέσα στο άμεσο χρονικό διάστημα η ΕΟΠΕ σε εκδήλωση που θα διοργανώσει, θα παραλάβει από την αδερφή του Μιχάλη Μαστρανδρέα, το προσωπικό του αρχείο και αντικείμενα, τα οποία και θα κοσμούν την είσοδο της Ομοσπονδίας μέσα σε ειδικές προθήκες».

Πέρα από τα χρήματα που έρχονται από την Πολιτεία και τα οποία κάθε χρόνο και ελαχιστοποιούνται, στο ελληνικό βόλεϊ υπάρχει περιθώριο για ανάπτυξη του μάρκετινγκ, ώστε να γίνουν επενδύσεις που θα βοηθήσουν το άθλημα;
«Σε μια εποχή που οι παλινωδίες της πολιτικής ηγεσίας ανάμεσα στο ‘’ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ’’ και στο ‘’ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ’’ επισφραγίστηκαν με το νομοσχέδιο που καταργεί τα κίνητρα και τις φοροαπαλλαγές για όσους θελήσουν να γίνουν χορηγοί όχι μόνο στα σωματεία, αλλά ακόμα και στις Εθνικές ομάδες. Με δεδομένη επίσης την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά, όπου ισχύει το ‘’Ο σώζον εαυτόν σωθήτω’’ τα πράγματα δείχνουν πολύ δύσκολα. Οφείλουμε όμως να είμαστε αισιόδοξοι και με σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό. Η δημιουργία τμήματος μάρκετινγκ αποτελεί ένα πρώτο βήμα σε αυτό το γκρίζο τοπίο γύρω μας. Βέβαια, είναι κάτι που απαιτεί χρόνο, συνέπεια και συνέχεια για να χτιστεί. Επιπλέον μέσα από μία ή αν χρειαστεί και περισσότερος Γενικές Συνελεύσεις τα σωματεία θα κληθούν μέσα από διάλογο να δώσουν απάντηση στο περιεχόμενο της πορείας που θα ακολουθήσουμε».

Είσαστε χρόνια παράγοντας και γνωρίζετε ίσως καλύτερα από τον καθένα τον χώρο του γυναικείου βόλεϊ. Πιστεύετε ότι το εφετινό πρωτάθλημα της Α1, παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν όχι μόνο η Ομοσπονδία, αλλά και οι σύλλογοι, βγήκε κάπου κερδισμένο;
«Όπως γνωρίζετε στην Ελλάδα το κύτταρο του αθλητισμού είναι το σωματείο. Η μεγάλη κρίση στη δίνη της οποίας βρίσκεται η χώρα μας θέτει σε κίνδυνο ακόμα και την ύπαρξη των σωματείων. Τα αντανακλαστικά, όμως, της συντριπτικής πλειοψηφίας των παραγόντων λειτούργησαν αυτόματα σηματοδοτώντας τη νέα εποχή που μπαίνει ο αθλητισμός στη χώρα μας και στην περίπτωσή μας στο βόλεϊ. Οι περισσότερες ομάδες αναζήτησαν λύσεις μέσα από τις υποδομές τους, δίνοντας την ευκαιρία σε νέα παιδιά να αποκτήσουν εμπειρίες και να αποτελέσουν την επόμενη ημέρα του αθλήματος.

Επίσης, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις με την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος ανάπτυξης «Παίζω βόλεϊ» στα σχολεία, του οποίου στοιχεία και φωτογραφικό υλικό θα συμπεριληφθούν στο ετήσιο λεύκωμα της FIVB. Ήδη η ΕΟΠΕ κατόρθωσε το συγκεκριμένο πρόγραμμα (που φέτος θα υποστηριχτεί σε ολόκληρη την Ελλάδα) να χρηματοδοτηθεί από την Παγκόσμια Ομοσπονδία και αυτό θα βοηθήσει στη δημιουργία νέων πυρήνων του βόλεϊ.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Αίγινας, όπου η εφαρμογή του προγράμματος σε συνδυασμό με τη διοργάνωση των Μάστερ του μπιτς βόλεϊ βοήθησαν στην επαναλειτουργία του σωματείου της περιοχής. Εδώ θα μπορούσε να ανοίξει μια συζήτηση για το εάν σε αυτό έπρεπε να οδηγηθούμε νωρίτερα και μέσα από έναν επαναπροσδιορισμό του αθλήματος και της κατεύθυνσής του. Ίσως αργήσαμε, όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει, καθώς οι συνθήκες τώρα το απαιτούν. Το σημαντικό για όλους εμάς στα σωματεία είναι ότι υπάρχουμε».



Στο μπιτς βόλεϊ η κατάσταση δεν θυμίζει τις πλουσιοπάροχες εποχές των προηγούμενων ετών, όμως, θεωρείτε ότι το άθλημα μπορεί να επαναλάβει τις επιτυχίες του με το χαμηλότερο δυνατό κόστος;
«Αυτές οι εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και ίσως δεν έπρεπε να υπάρξουν γιατί δαπανήθηκαν πολλά χρήματα στις διοργανώσεις, χωρίς να δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στην ανάπτυξη. Σαφώς δεν εννοώ τις Εθνικές ομάδες και την διεκδίκηση της Ολυμπιακής Πρόκρισης που και από το υστέρημά μας πρέπει να εξασφαλίσουμε την υποστήριξή τους. Εννοώ, όμως, τις επίσημες διοργανώσεις που γίνονται στη χώρα μας με το 1/2 του κόστους σε σχέση με το παρελθόν. Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερο βάρος στην ανάπτυξη σε μια χώρα που εννιά μήνες τον χρόνο έχει ήλιο και στόχος μας είναι… κάθε παραλία και ένας φιλές. Παράλληλα, η ΕΟΠΕ πρέπει να αγκαλιάσει κάθε υποστηρικτική προσπάθεια όλων των φορέων προς την κατεύθυνση αυτή».

Εάν είχατε τη δυνατότητα να αλλάξετε μονομιάς κάτι στον χώρο, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα επιλέγατε;
«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ένα μαγικό ραβδί που μπορεί να αλλάξει κάτι μονομιάς. Άλλωστε αποδείχτηκαν αφελείς όσοι πίστεψαν κατά καιρούς κάτι τέτοιο. Οι ‘’μάγοι’’ και οι μαγικές συνταγές οδήγησαν τη χώρα εδώ που βρίσκεται. Για να αλλάξεις κάτι σαν διοίκηση χρειάζεται όραμα, στρατηγική, συνέπεια, σύνεση, συνεννόηση, σεβασμό στους φορείς του αθλήματος, ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο και πολλές φορές μέσα από τη διαφορετικότητα των απόψεων σφυρηλατείται η ενότητα του αθλήματος που για εμένα αυτή είναι η προϋπόθεση που θα συμβάλλει στην ανάπτυξή του».

Η κριτική που έχει ασκηθεί στη σημερινή διοίκηση της ΕΟΠΕ είναι ίσως η πιο «αυστηρή» όλων των εποχών, θεωρείτε δικαίως ή αδίκως;
«Η βασική μου αρχή για τον ρόλο του Τύπου είναι ότι προτιμώ να ακούω και να διαβάζω τις όποιες απόψεις, είτε συμφωνώ είτε όχι, παρά να υπάρχει Τύπος σιωπηλός και φιμωμένος. Η διαφορετικότητα της άποψης μπορεί να μας δώσει το έναυσμα για διάλογο που μπορεί να βγάλει κανείς χρήσιμα συμπεράσματα. Φυσικά, η καλοπροαίρετη κριτική είναι το απαραίτητο εργαλείο για κάθε δημοκρατική διοίκηση, αλλά και από την κακοπροαίρετη κερδίζεις. Βλέπεις την αφετηρία, τη διαδρομή, τα κίνητρα που μπορεί να μην είναι απαραίτητα οικονομικά, αλλά ψυχολογικά, συναισθηματικά ακόμα και σύνδρομα εξουσίας.

Τα αναλύεις και σε κάθε περίπτωση βγάζεις χρήσιμα συμπεράσματα που σε βοηθούν στην άσκηση της διοίκησης. Από αυτή την άποψη -παρά το γεγονός ότι δεχτήκαμε πολλές φορές αυστηρή, άδικη και κακοπροαίρετη κριτική- κάθε φωνή είναι απαραίτητη. Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο, όμως, ότι μια διοίκηση δεν μπορεί να λειτουργήσει στηριζόμενη μόνο σε μια καλή επικοινωνιακή πολιτική. Μην ξεχνάμε τη διοίκηση Προσαλίκα που γνώρισε μεγάλη αποδοχή και υποστήριξη από τον Τύπο, όμως αυτό από μόνο του δεν στάθηκε ικανό να τον διατηρήσει στην ηγεσία του αθλήματος, αλλά αποδοκιμάστηκε μέσα σε 18 μήνες από τα ίδια τα σωματεία. Βλέπετε, η δημοκρατία έχει τις ασφαλιστικές δικλίδες να αυτοπροστατεύεται».

Τις τελευταίες αντιπαραθέσεις μεταξύ ΕΣΑΠ - ΠΑΣΑΠ - ΕΟΠΕ, πώς τις σχολιάζετε;
«Το πρόβλημα που προέκυψε από τους φορείς του αθλήματος (ΕΣΑΠ - ΠΑΣΑΠ) με τις δημόσιες αντιπαραθέσεις και την εμπλοκή από μέρους τους και της ΕΟΠΕ σε αυτές, ξεκινάει από την αγωνία και το άγχος όλων για τη διασφάλιση της επιβίωσης του αθλήματος. Αυτή την ένταση αντιλαμβάνομαι ότι εκφράζουν οι τοποθετήσεις αυτές χωρίς όμως να αγγίζουν την αιτία που τη δημιουργεί. Σαφώς το άθλημά μας δεν έχει εκατομμυριούχους αθλητές, αλλά δεν έχει και εκατομμυριούχους παράγοντες. Οι παράγοντες όχι μόνο της αμειβόμενης πετοσφαίρισης, αλλά ολόκληρου του ελληνικού βόλεϊ διαθέτουν χρόνο, χρήμα και μεράκι για το άθλημα χωρίς ανταπόδοση, όπως και οι αθλητές που είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές, γνωρίζουν ότι δεν θα γίνει κανείς πλούσιος με την ενασχόλησή του με αυτό.

Σε ό,τι αφορά το πρόβλημα που προέκυψε με τη διοργάνωση του Κυπέλλου, ενυπάρχουν δύο στοιχεία: Της καλής διάθεσης από τη μία και των αντικειμενικών δυσκολιών, της σημερινής πραγματικότητας από την άλλη. Η κυριαρχία του θέλω στο μπορώ. Αυτό δημιουργεί φόρτιση για το ποιος και πώς μπορεί να κάνει καλύτερα τη διοργάνωση. Αλλά επαναλαμβάνω ότι το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα: Η ΕΟΠΕ πέρυσι κατηγορήθηκε από πολλούς επειδή έδωσε στην ΕΣΑΠ τη δεύτερη θέση που οδηγούσε στο Champions League που μέχρι τότε έβγαινε ο Κυπελλούχος. Ποιο είναι το αποτέλεσμα ένα χρόνο μετά; Η δεύτερη θέση να μην καλυφθεί από κανένα. Πόσα σωματεία έχουν διάθεση συμμετοχής λόγω του κόστους; Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην αμειβόμενη πετοσφαίριση, αλλά και στο γυναικείο που υπάρχει αδυναμία από πολλά σωματεία να παίξουν στα Κύπελλα Ευρώπης. Το ίδιο δεν συνέβη και στην εγχώρια διοργάνωση του Κυπέλλου, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες; Άρα αυτό που πρέπει να κάνουμε -χωρίς στρουθοκαμηλισμούς- είναι να συνεχίσουμε και να διευρύνουμε τη συνεργασία αναλύοντας τα αίτια και αναζητώντας λύσεις για αυτά. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να σκεφτούμε πώς θέλουμε να είναι το βόλεϊ αύριο».
]]> Τένεβα: «Πουθενά σαν τον Ολυμπιακό» Το ραντεβού είχε δοθεί στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, το οποίο για νιοστή φορά υποβάλλεται σε εργασίες αποκατάστασης. Η Ράντι Τένεβα με την τρισχαριτωμένη κόρη της έφτασαν πρώτες και λίγο αργότερα στην παρέα προστέθηκε και ο «πάτερ φαμίλιας» Μίρκο Μιλίσεβιτς.

Με την ακραία του Ολυμπιακού να αγγίζει τα 1,85 μ. και τον παλαίμαχο μπασκετμπολίστα τα 2,10 μ., φυσικό επόμενο είναι και η ηλικίας 5,5 ετών Μαρία-Γκαμπριέλα, Μάγκι όπως τη φωνάζουν οι δικοί της, να μοιάζει αρκετά μεγαλύτερη. Οι τρεις τους βρίσκονται πλέον στο σπίτι τους, έννοια που έχουν ταυτίσει με την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό.

Η 31χρονη Τένεβα με τρεις θητείες στον Θρύλο έχει αποδείξει έμπρακτα τα αισθήματά της για την ομάδα του Πειραιά. Ο Ολυμπιακός όμως έχει κερδίσει την αγάπη ακόμα και του Μιλίσεβιτς, ο οποίος δεν φόρεσε ποτέ την ερυθρόλευκη φανέλα ως μπασκετμπολίστας, αλλά χάρη στη σύζυγό του έχει γίνει ο φανατικότερος υποστηρικτής της ομάδας βόλεϊ Γυναικών, αλλά και των άλλων τμημάτων.

Ράντι, γιατί αποφάσισες να έρθεις για πολλοστή φορά στην Ελλάδα;
ΡΑΝΤΙ ΤΕΝΕΒΑ: Η Ελλάδα μου αρέσει πρώτα για τον καιρό, τη φύση, τη θάλασσα. Γνωρίζω ότι υπάρχει κρίση, ακούγεται παντού - και στη Βουλγαρία, στις ειδήσεις. Η διαφορά που διέκρινα εγώ είναι ότι πολλά μαγαζιά είναι πλέον κλειστά. Αλλά η Ελλάδα παραμένει αγαπημένο μέρος για μένα. Μου αρέσει για την ομορφιά της.

Δεν ήσουν ευχαριστημένη από τη ζωή στη Ρουμανία;
Ρ. Τ.: Και αυτό, αλλά και λόγω των προβλημάτων της Τόμις Κοστάντσα. Είχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Τέσσερις μήνες είχα πάρει έναν μισθό. Δεν μπορούσα να μείνω. Προτιμούσα να έρθω σε μία χώρα που την ξέρω, που μου αρέσει, που γνωρίζω τον κόσμο, το βόλεϊ. Όταν με πήρε τηλέφωνο ο κόουτς ήταν χαρά μου να έρθω εδώ και στον Ολυμπιακό για τρίτη φορά.

ΜΙΡΚΟ ΜΙΛΙΣΕΒΙΤΣ: Είμαι Σέρβος, αλλά ακόμα και στη Σερβία δεν νιώθω ότι είμαι στο σπίτι μου. Μόνο στην Αθήνα. Εχω αγωνιστεί εδώ και εμείς οι Σέρβοι αγαπάμε την Ελλάδα. Η Ράντι ήρθε για τρίτη φορά σε μία μεγάλη ομάδα. Αγαπάμε τον Ολυμπιακό. Ήμασταν στην Τουρκία, στη Ρουμανία, αλλά εδώ είναι άλλο πράγμα.

Η αγάπη για τον Ολυμπιακό ή τη… Ράντι ήταν η αιτία για το επεισόδιο στο Ρέθυμνο, με τον διαιτητή του τελικού του Κυπέλλου;
Μ. Μ.: Οι διαιτητές πάντα βοηθούν τον Παναθηναϊκό σε όλα τα αθλήματα. Δεν μπορώ να βλέπω να αδικείται η γυναίκα μου και η ομάδα της. Στο Ρέθυμνο για πρώτη φορά βγήκα εκτός εαυτού και κατέληξα στην αστυνομία. Στη ζωή μου ποτέ δεν έφαγα τεχνική ποινή, αλλά όταν παίζει η Ραντοσβέτα δεν είμαι καλά!

Ράντι, εσύ πώς νιώθεις όταν ο σύζυγός σου εκδηλώνεται έτσι έντονα;
Ρ. Τ.: Ακόμα και με τη Γκεντ, που εγώ δεν έπαιζα, τον άκουγα που φώναζε σε φάσεις που ένιωθε ότι αδικήθηκε ο Ολυμπιακός. Ελπίζω να είναι πιο ψύχραιμος στη συνέχεια, ιδίως στα κρίσιμα παιχνίδια. Αγχώνομαι πιο πολύ εγώ που τον ακούω παρά αυτοί που θέλει να αγχώσει (γέλια).

Έπειτα από τρεις εβδομάδες και κάτι στον Ολυμπιακό, ποια είναι η εικόνα που έχεις σχηματίσει;
Ρ. Τ.: Είναι μία ομάδα με πολύ καλό κλίμα, με πολύ καλές σχέσεις ανάμεσα στα κορίτσια, στους προπονητές, στο σταφ. Νομίζω πως όλοι θέλουμε να δουλεύουμε καλά και να παίζουμε για την ομάδα.

Έχεις σχηματίσει άποψη και για τις άλλες ομάδες;
Ρ. Τ.: Μου έδειξαν παιχνίδια του Ολυμπιακού με τις άλλες ομάδες. Αλλά είναι άλλο να το βλέπεις από κοντά. Ήθελα να δω αγώνες, αλλά δεν γινόταν γιατί παίζαμε κι εμείς.

Ο Ολυμπιακός ολοκληρώνει τον πρώτο γύρο κόντρα στον Ηρακλή Κηφισιάς. Τι γνωρίζεις για την αντίπαλη ομάδα;
Ρ. Τ.: Ο Ηρακλής Κηφισιάς είναι μια ομάδα που προσπαθεί να παίζει καλά. Έχει καλό σερβίς, παίζει καλή άμυνα. Δεν θα είναι εύκολος αγώνας, θέλει συγκέντρωση για να παίξουμε όπως πρέπει και να νικήσουμε.

Ο προπονητής σου Τέλης Σωτήρχος ποντάρει στην επιθυμία σου να νικήσεις τον Παναθηναϊκό…
Ρ. Τ.: Για πολλά χρόνια χάνουμε τον στόχο μας στο φινάλε. Φέτος έχω αποφασίσει να μη λέω τίποτα για τον Παναθηναϊκό. Θα δουλέψουμε μέσα στο γήπεδο και ελπίζω ότι θα φέρουμε καλά αποτελέσματα. 

Νιώθεις ότι έχεις εγκλιματιστεί πλέον;
Ρ. Τ.: Έχω παίξει άλλες δύο φορές στον Ολυμπιακό (σ.σ.: τις σεζόν 2007-08 και 2009-10). Ξέρω καλά το γήπεδο, αλλά την πρώτη φορά που έπαιξα, είχα άγχος, πώς θα ξεκινήσω με την ομάδα. Ηρθα στα μέσα της χρονιάς και θέλω να παίξω καλά. Πιστεύω όμως καλύτερα να έχεις άγχος παρά να είσαι υπερβολικά χαλαρός.
Μ. Μ.: Εγώ ποτέ δεν είχα άγχος όταν έπαιζα μπάσκετ. Μόνο τώρα που βλέπω τη Ράντι.

Πλέον είσαι η πιο έμπειρη παίκτρια στην ομάδα. Νιώθεις ότι έχεις μεγαλύτερο ρόλο;
Ρ. Τ.: Σίγουρα έχω πιο αυξημένες αρμοδιότητες. Για να πάρουμε τα αποτελέσματα που θέλουμε και να πάει η ομάδα καλά πρέπει να βοηθάει η μία την άλλη. Να διορθώνουμε τα λάθη μας και να αλληλοϋποστηριζόμαστε, όχι να καταλογίζουμε ευθύνες. Με θετικό τρόπο γίνονται όλα. 

Βοηθάει σε αυτό και ο Σωτήρχος, που γενικά είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων;
Ρ. Τ.: Τον ξέρω καλά και τον εκτιμώ. Μου αρέσει πάρα πολύ πώς δουλεύει και στην προπόνηση και μέσα στον αγώνα. Με εμπνέει για να παίζω καλύτερα. 

Πιστεύεις ότι έχουν δίκιο όσοι θεωρούν ότι η ΑΕΚ έχει τον πρώτο λόγο για το πρωτάθλημα και δευτερευόντως ο Παναθηναϊκός; 
Ρ. Τ.: Για τον Παναθηναϊκό δεν ξέρω πολλά, αλλά η ΑΕΚ είναι μία καλή ομάδα. Έχει έμπειρες αθλήτριες και έχει κρατήσει έναν κορμό από πέρσι, ενώ ενισχύθηκε και με πρώην αθλήτριες του Παναθηναϊκού φέτος. Ας λένε ό,τι θέλουν πως εμείς έχουμε τον τρίτο λόγο στο πρωτάθλημα. Όλα κρίνονται στο τέλος. Σίγουρα είναι καλές ομάδες, αλλά και εμείς θα προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτερες. 

Και πέρσι η ΑΕΚ ήταν το φαβορί αλλά ο Ολυμπιακός πήρε το Κύπελλο. Παρακολουθούσες τα παιχνίδια παρότι είχες φύγει από την ομάδα;
Ρ. Τ.: Δεν έχω παίξει πουθενά αλλού σαν τον Ολυμπιακό. Την αγαπάω αυτή την ομάδα. Και πέρσι, που ήμουν στην Τουρκία, παρακολουθούσα τα αποτελέσματα του Ολυμπιακού. Χάρηκα που πήρε το Κύπελλο και επιτέλους ήρθε ένας τίτλος στην ομάδα. Φέτος θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και μακάρι να πάνε στο τέλος όλα καλά. 

Για να δώσετε χαρά και στον κόσμο…
Ρ. Τ.: Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού σε υποστηρίζουν και θέλουν να κάνεις το καλύτερο για την ομάδα. Βγάζουν πολύ πάθος, βοηθούν τους παίκτες να παίξουν καλά και ελπίζω όταν χρειαστεί να τους έχουμε και εμείς δίπλα μας. 


Η ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ

Η συνύπαρξη δύο ανθρώπων του αθλητισμού υπό την ίδια στέγη κρύβει ευκολίες και δυσκολίες. «Υπάρχει η ένταση πριν και μετά από ένα παιχνίδι, αλλά είναι και καλό που καταλαβαίνει ο άλλος τι περνάς», τόνισε η Ράντι Τένεβα για τη ζωή δίπλα στον Μίρκο Μιλίσεβιτς. Ο γάμος τους ήταν το αίσιο τέλος μιας σύμπτωσης ή προδιαγεγραμμένος από τη μοίρα; Ο Μίρκο Μιλίσεβιτς είναι βέβαιος για το δεύτερο.

Πώς γνωριστήκατε; 
Ρ. Τ.: Στην Τουρκία.
Μ. Μ.: Όχι, δεν είναι έτσι ακριβώς. Τη Ράντι εγώ την πήγα στην Τουρκία για να παίξει. Δύο μέρες προτού λήξει η μεταγραφική περίοδος είχα πάει στη Βουλγαρία, στον εκεί συνεργάτη μου, και του ζήτησα να μου φέρει φωτογραφίες της. Μόλις την είδα, του είπα ότι εγώ αυτή την κοπέλα θα την παντευτώ. Γέλασε, αλλά έπειτα από 22 μήνες την είχα παντρευτεί. Έχω αναπτυγμένη την έκτη αίσθηση. Στα περισσότερα παιχνίδια που έπαιζα, ήξερα τι θα γίνει. 

Και πώς προέκυψε αυτή η έκτη αίσθηση; 
Μ. Μ.: Η γιαγιά μου ήταν πολύ φημισμένο μέντιουμ στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Από εκείνη έχω κληρονομήσει το χάρισμα. Όταν έπαιζα με τον Ντράζεν Πέτροβιτς στην Εθνική, διάβαζα το χέρι του και του έλεγα τι θα γίνει. Φυσικά δεν του είχα πει για το ατύχημα, αλλά είχα ευχηθεί να τον προστατεύει ο Θεός. Μόνο το χέρι της Ράντι δεν διαβάζω, δεν θέλω να ξέρω. 

Με τη Ράντι έχεις δει αλλαγές στη ζωή σου;
Μ. Μ.: Είναι η δεύτερη γυναίκα μου και ελπίζω η τελευταία. Έχω αλλάξει για χάρη της, ούτε στα μπουζούκια δεν πάω πια. Όταν ήμουν στην ΑΕΚ, κάθε βράδυ πηγαίναμε στον Πανταζή. Αλλά όταν αγαπήσεις κάποιον, πρέπει να αλλάζεις μέσα σου. Μετά τον Απόλλωνα Πατρών, έπαιξα μέχρι τα 38 μου στην Τουρκία και σταμάτησα. Όταν όμως η Ράντι μου είπε ότι θα ήθελε να με είχε δει να αγωνίζομαι, πήρα την απόφαση να επιστρέψω στα 40 μου, στην Α1 Τουρκίας, με την Ανκαρα Κόλετζ. Για τρεις μήνες ήμουν ο MVΡ. Πιστεύω ότι ακόμη μπορώ να παίξω. 

Παρακολουθείς ακόμα τα δρώμενα στο μπάσκετ στην Ελλάδα;
Μ. Μ.: Φυσικά. Πρόσφατα είδαμε και τον αγώνα του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ και αν δεν ήταν αργά θα πηγαίναμε στο γήπεδο, αλλά είχαμε τη μικρή… Αν οι διαιτητές είχαν παίξει 50-50 τον Ολυμπιακό είχε ελπίδες, γιατί έπαιξε καλά. Αλλά με 80-20 δεν μπορούσε να κάνει πολλά. Εδωσαν τεχνική ποινή στον Ιβκοβιτς και εκεί τελείωσαν όλα.  

Έχεις ήδη αρχίσει να προγραμματίζεις την επόμενη σεζόν, Ράντι;
Ρ. Τ.: Από τον επόμενο χρόνο θα πρέπει να σκεφτώ πολύ σοβαρά πού θα συνεχίσω την καριέρα μου γιατί η Μάγκι θα αρχίσει σχολείο. Από τότε που γεννήθηκε, έχουμε αλλάξει τέσσερις-πέντε χώρες. Έχει συνηθίσει βέβαια επειδή έτσι έχει μάθει, αλλά τώρα θα πρέπει να υπάρχει μία σταθερότητα στη ζωή της. Θα ήθελα να μείνω στην Ελλάδα και όσο παίζω θα είναι εφικτό, αλλά μετά δεν ξέρω τι θα γίνει. Έχω τελειώσει γυμναστική ακαδημία και ίσως όταν σταματήσω, να συνεχίσω με κάτι που θα έχει σχέση με τον αθλητισμό και τα παιδιά. Ίσως και προπονήτρια, αλλά ακόμα δεν έχω αποφασίσει.

Έχεις σκεφτεί πότε μπορεί να σταματήσεις να αγωνίζεσαι;
Ρ. Τ.: Όσο αισθάνομαι πως είμαι σε καλή φυσική κατάσταση φυσικά και θέλω να συνεχίσω να παίζω. Μου αρέσει ο ανταγωνισμός με τις άλλες ομάδες και θέλω να το ζήσω όσο περισσότερο μπορώ. 

ΜΠΑΣΚΕΤ Ή ΒΟΛΕΪ;
Με πατέρα μπασκετμπολίστα και μητέρα βολεϊμπολίστρια, η Μάγκι ήταν φυσικό επόμενο να ασχοληθεί με το… τένις. «Βρήκαμε έναν καλό προπονητή στο Πράβετς και μου έκανε εντύπωση η έκφρασή της όταν έπιανε τη ρακέτα. Εδειχνε χαρακτήρα», εκτίμησε ο Μιλίσεβιτς, ενώ η Τένεβα διατηρεί ακόμα την ελπίδα ότι η κόρη της μπορεί να θελήσει να ακολουθήσει τα βήματά της.
Συνέντευξη της Ολίβιας Νικολούδη
ΠΗΓΗ: Γαύρος
]]> Σιδέρης: «Αστοχες και επικίνδυνες δηλώσεις από ΕΣΑΠ»
Αναλυτικά η συνέντευξη στο www.gazzetta.gr:

- Τι ακριβώς έχει συμβεί με το θέμα του Κυπέλλου και ποιες τελικά είναι οι ευθύνες της ΕΟΠΕ, όπως καταγγέλλουν στελέχη της ΕΣΑΠ;
«Πρώτα απ’ όλα όπως είπα και στην κλήρωση του Κυπέλλου, η καθυστέρηση στην έκδοση της προκήρυξης δεν έχει να κάνει με αμέλεια της ΕΟΠΕ, αλλά με το γεγονός ότι εφαρμόζοντας μια πολιτική -σε όλα τα επίπεδα- κατανόησης των προβλημάτων του χώρου και προσπάθειας επιβίωσης, αποφασίσαμε να εκδώσουμε την προκήρυξη ακούγοντας και συζητώντας τις προτάσεις της ΕΣΑΠ. Έτσι, όταν η προκήρυξη ήταν έτοιμη, καταρχήν στη βάση της περσινής διοργάνωσης, τέθηκε από την ΕΣΑΠ ζήτημα διαχωρισμού των ομάδων σε ομίλους Βορρά και Νότου. Το Δ.Σ. της ΕΟΠΕ ενέκρινε την πρόταση της ΕΣΑΠ και δόθηκε εντολή να προχωρήσει η προκήρυξη. Η ΕΣΑΠ τότε και εν όψει του γεγονότος ότι η Ομοσπονδία δεν κάλυπτε τις μετακινήσεις των ομάδων, ζήτησε να καθυστερήσουμε λίγο την προκήρυξη εν όψει του ενδεχομένου να υπάρξει επίσημη πρόταση από τη Σύρο για Φάιναλ Έιτ, με σκοπό τον περιορισμό των εξόδων.

Η πρόταση αυτή έγινε επίσης δεκτή από την ΕΟΠΕ, πάντα με την παραπάνω λογική. Η τελική και οριστική απάντηση της Σύρου ήρθε στις 12 Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία έγινε η συνάντηση ΕΟΠΕ - ΕΣΑΠ. Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΟΠΕ εξουσιοδοτημένη από την ΚΕΠ αποδέχτηκε την πρόταση της ΕΣΑΠ και την επόμενη ημέρα εκδόθηκε η προκήρυξη.

Σημειώνω εδώ ότι θέμα διαχωρισμού των ομάδων σε ομίλους πλέον δεν υπήρχε, αφού είχε μεσολαβήσει η αποχώρηση του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ενώ το μοναδικό αίτημα της ΕΣΑΠ που δεν έκανε δεκτό η ΕΟΠΕ ήταν να πάμε κατευθείαν σε Φάιναλ Φορ με βάση τη βαθμολογία του πρωταθλήματος σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία στις 3 Μαρτίου.

Η πρόταση αυτή δεν έγινε δεκτή γιατί η φιλοσοφία της διοίκησης της ΕΟΠΕ τον τελευταίο 1,5 χρόνο είναι να μην παίζει ρόλο η βαθμολογία στο Κύπελλο. Γι’ αυτό τον λόγο εξάλλου η ΕΟΠΕ στο ίδιο διάστημα ποτέ δεν έδωσε αβαντάζ σε ομάδες με βάση τη βαθμολογία τους. Ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ τότε είχε απαντήσει στον κ. Ταρνατόρο ότι εάν η πρόταση της ΕΣΑΠ ήταν ομόφωνη, θα ερχόταν σε δύσκολη θέση να κάνει μία εξαίρεση λόγω των ειδικών συνθηκών.

Τη στιγμή, όμως, που δεν ήταν ομόφωνη και οι πράξεις της ΕΟΠΕ έχουν αποδείξει ότι δεν διαχωρίζει εάν αυτός που διαφωνεί είναι ο ΠΑΟ ή Κηφισιά ή άλλη ομάδα, κατόπιν αυτού η ΕΟΠΕ αποφάσισε να συνεχίσει να τηρεί την αρχή με την οποία ξεκίνησε.

Έτσι, την Τρίτη 17/1 ημέρα λήξης των δηλώσεων συμμετοχής, όταν ενημερωθήκαμε ότι τρεις ομάδες δεν θα δηλώσουν συμμετοχή, λόγω οικονομικών εξόδων, ο κ. Μαυρομάτης επικοινώνησε με τον κ. Ταρνατόρο και συμφώνησαν να καταβληθεί μία προσπάθεια να συμμετάσχουν όλες οι ομάδες. Ο κ. Ταρνατόρος θα αναλάμβανε επαφή με τις δύο ομάδες, ΕΑ Πατρών και Κηφισιά, οι οποίες εξ αρχής είχαν απαντήσει αρνητικά στην ΕΟΠΕ. Αντίθετα, ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης από το βράδυ της Τρίτης είχε διαφανεί ότι την επόμενη ημέρα θα έστελνε έστω και εκπρόθεσμη δήλωση συμμετοχής.

Με αυτά τα δεδομένα, η ΕΟΠΕ θα συζητούσε οποιαδήποτε πρόταση βελτίωσης του συστήματος προκειμένου να βρεθεί μία λύση ώστε να συμμετάσχουν όλες οι ομάδες στο Κύπελλο ακόμη και με γεωγραφική κατανομή κατά την κλήρωση της Α’ φάσης.

Την Τετάρτη το μεσημέρι και ενώ η ΕΟΠΕ συζητούσε τις προτάσεις των σωματείων προκειμένου να δεχτεί ακόμα και εκπρόθεσμες δηλώσεις συμμετοχής με την ΕΑΠ να είναι η μόνη που έστειλε, αφού η Κηφισιά δεν το έπραξε ποτέ, προέκυψε θέμα από άλλο σωματείο, τη Λαμία, η οποία ζήτησε να μάθει ποιοι είχαν δηλώσει εκπρόθεσμα. Από τον κ. Ταρνατόρο μεταφέρθηκε ότι δεν συμφωνούν όλες οι ομάδες στις εκπρόθεσμες δηλώσεις.

Στο σημείο εκείνο προκειμένου να αποφευχθούν τυχών ενστάσεις και προσφυγές στα αθλητικά όργανα, η ΚΕΠ εισηγήθηκε και η εκτελεστική τη ΕΟΠΕ ενέκρινε να τηρηθεί πλέον αποκλειστικά η νομιμότητα, δηλαδή να γίνουν δεκτές μόνο οι εμπρόθεσμες δηλώσεις συμμετοχής».

- Μετά από όλα αυτά, λοιπόν, πού στηρίζονται οι κατηγορίες μελών του Δ.Σ. της ΕΣΑΠ προς την ΕΟΠΕ; Κάπου δεν πρέπει να υπάρχει μια βάση σε όλα αυτά που προσάπτουν περί ανικανότητας διεξαγωγής του Κυπέλλου κλπ;
«Καταρχήν θεωρώ απαράδεκτο ότι καταβλήθηκε μια προσπάθεια από εκπροσώπους της ΕΣΑΠ και την ίδια την Ένωση μέσω του αιτήματός της να αναλάβει το Κύπελλο. Ήταν μια προσπάθεια να μεταφερθούν όλες οι ευθύνες στην Ομοσπονδία. Εμείς στην ΕΟΠΕ δεν θεωρούμε ότι ήταν λάθος μας να δείξουμε κατανόηση στα προβλήματα των σωματείων για να βρεθεί ο πιο ομαλός τρόπος διεξαγωγής, έστω και αν αυτό κόστισε την καθυστέρηση έκδοσης της προκήρυξης, ούτε το να καταβληθεί μία προσπάθεια έστω και την τελευταία στιγμή.

Αντίθετα, αν κάπου υπάρχει λάθος, είναι της ΕΣΑΠ που έκανε προσπάθειες να πείσει τις ομάδες να δηλώσουν εκπρόθεσμη συμμετοχή, χωρίς να έχει πρώτα εξασφαλίσει την σύμφωνη γνώμη των υπολοίπων ομάδων που είχαν δηλώσει εγκαίρως συμμετοχή. Γιατί λοιπόν, είναι ανίκανη η Ομοσπονδία να διοργανώσει το Κύπελλο; Και γιατί η ΕΣΑΠ επαναφέρει θέμα διοργάνωσης του Κυπέλλου; Εμείς δεν θέσαμε ποτέ θέμα ανάληψης της Α1 ανδρών παρά τα προβλήματα που η ΕΣΑΠ σήμερα αντιμετωπίζει. Θεωρώ λοιπόν άστοχες και επικίνδυνες τις δηλώσεις εκπροσώπων της ΕΣΑΠ που έθεσαν θέμα ανικανότητας της ΕΟΠΕ και στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι το ζήτημα έχει μεγάλη ηθική διάσταση. Το Επαγγελματικό βόλεϊ χρειάζεται ενότητα και διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς».

- Μετά από όλο αυτό το σκηνικό, όμως, σας κατηγόρησαν και για απαξίωση του θεσμού του Κυπέλλου. Εσείς ως ΕΟΠΕ, έχετε κάνει κάτι που να αποδεικνύει ότι στηρίζετε αυτή τη διοργάνωση;
«Η ΕΟΠΕ όχι μόνο δεν έχει απαξιώσει το Κύπελλο, αλλά κάνει και θα κάνει ό,τι μπορεί για να τον προβάλλει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Θα σας αποκαλύψω λοιπόν, ότι στο Δ.Σ. που έγινε στη συνεδρίαση της περασμένης Παρασκευής (20/1), αποφασίσαμε από την επόμενη χρονιά το Κύπελλο να αλλάξει μορφή και να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής ομάδων από περισσότερες Εθνικές Κατηγορίες και να ξεκινάει η διεξαγωγή του από πολύ νωρίς. Νομίζω ότι όλα αυτά δείχνουν ότι γίνονται προσπάθειες ενίσχυσης του θεσμού και όχι απαξίωσης, όπως μας κατηγορούν».
]]> Οι 40άρηδες του Μίλωνα... καρφώνουν ακόμα!
Οι βετεράνοι βολεϊμπολίστες μίλησαν στην εφημερίδα «Καθημερινή» για τα προβλήματα στο άθλημα τους, προτρέπουν τους διαδόχους τους να φύγουν στο εξωτερικό, ενώ λένε ότι, παρότι αγωνίστηκαν στις καλές εποχές του αθλήματos, κανένας τους δεν έγινε... εκατομμυριούχος.

«Το κίνητρο για να παίξω στον Μίλωνα είναι ότι όλοι είμαστε φίλοι. Δεν κάνουμε κάτι επαγγελματικά. Για εμάς που έχουμε παίξει βόλεϊ σε υψηλό επίπεδο αποτελεί μία μεταβατική περίοδο», μας λέει ο Μάριος Γκιούρδας.

Πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος της Λίγκας (ΕΣΑΠ), Παντελής Ταρνατώρος, είχε δηλώσει ότι κάποιοι αθλητές του παρελθόντος έγιναν εκατομμυριούχοι από το βόλεϊ. Ο Γκιούρδας βάζει τα γέλια:

«Κανένας Έλληνας βολεϊμπολίστας δεν μπορεί να γίνει εκατομμυριούχος. Αν κρίνω από τον εαυτό μου, που είχα καλά συμβόλαια, θεωρώ ότι οι δηλώσεις του κ. Ταρνατώρου είναι ατυχείς. Δυστυχώς σήμερα βλέπουμε, εν ονόματι της κρίσης, να υπάρχει μία απαξιωτική αντιμετώπιση προς τους αθλητές. Οι αντιλήψεις των υπευθύνων σε ό,τι αφορά τα συμβόλαια, δεν έχουν λογική. Όταν γίνει μία συμφωνία πρέπει να τηρείται. Δυστυχώς στην σχέση σωματείου με παίκτη δεν υπάρχει ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη».

Ο Σαμαράς ζει στη Λήμνο, αλλά, προκειμένου να κάνει κάτι που αγαπάει, έρχεται κάθε εβδομάδα στην Αθήνα. Το ίδιο και ο Πανούσος που ζει στη Σάμο: «Έχω παίξει πολλά χρόνια στον Μίλωνα. Πριν από δύο χρόνια αποφασίσαμε να βοηθήσουμε την ομάδα, βλέποντάς το και ως προπόνηση. Είμαστε όλοι μία παρέα και τα αποτελέσματά της φαίνονται στο γήπεδο. Σε ό,τι αφορά το ελληνικό βόλεϊ, έχει φθίνουσα πορεία, όπως και τόσα άλλα στη χώρα. Το άθλημα στηρίζεται στον εθελοντισμό κάποιων παικτών», τονίζει ο Πανούσος.

Μια άλλη διάσταση στο θέμα δίνει ο Χατζηαντωνίου: «Δεν θα σταθώ στην οικονομική κρίση. Από τη στιγμή που οι διοικούντες του αθλήματος έδιωξαν ανθρώπους όπως οι Σταθοκωστόπουλος, Mαρινάκης, Γιαννακόπουλος, που ήθελαν να επενδύσουν στο βόλεϊ, είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Ο Γιαννακόπουλος, π.χ., έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη. Τόσα εκατομμύρια, πού πήγαν; Δεν έγιναν επενδύσεις ούτε στην οργάνωση, ούτε σε υλικό ούτε σε γήπεδο. Είναι κωμικοτραγικό ο πρόεδρος της ΕΣΑΠ να μαλώνει με αθλητή. Αυτό αποτελεί κατάντια. Ο Ντονάς έχει δίκιο σε όλα.

Αυτοί δεν έχουν προσφέρει τίποτα στο άθλημα. Να έβγαινε ο Σταθοκωστόπουλος να μίλαγε, θα ήταν διαφορετικά. Βγαίνει ο πρόεδρος της ΕΣΑΠ και λέει "ήξερα ότι θα φτάναμε εκεί". Τότε γιατί δεν έκανε κάτι για να το εμποδίσει; Ήξεραν ότι η Καλαμαριά δεν θα αντέξει και όμως την άφησαν να αγωνιστεί.

Είμαι σίγουρος ότι στις συσκέψεις της ΕΣΑΠ το μόνο που συζητούν είναι πώς θα βρουν τρόπους να μην πληρώσουν τους παίκτες. Αντί να ανεβάσουν το επίπεδο σκέπτονται πώς θα γλιτώσουν χρήματα».

Ο Γκιούρδας, ο Χατζηαντωνίου κ.λ.π. αποτέλεσαν ινδάλματα για νέα παιδιά και κάποια από αυτά μπήκαν στον χώρο της πετοσφαίρισης. Τι συμβουλεύουν οι παλαιοί αθλητές τους διαδόχους τους; «Όσοι έχουν ικανότητες, δεν πρέπει να μείνουν στην Ελλάδα. Ο αθλητής επενδύει στον εαυτό του και, δυστυχώς, την παρούσα περίοδο, η Ελλάδα δεν ενδείκνυται για τέτοια επένδυση», λένε.

Συνέντευξη στην Σπυριδούλα Σπανέα
]]> Χαντάβα: «Το εξωτερικό είναι... όνειρο»
Η διεθνής ακραία της Φοντανελάτο παραδέχεται πως στεναχωριέται για την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, σε ό,τι αφορά τον αθλητισμό, στην Ελλάδα και προς το παρόν δεν ξεχνά την κατάκτηση του κυπέλλου πέρυσι με τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Πώς βλέπεις την κατάσταση γενικότερα στο γυναικείο βόλεϊ στην Ελλάδα;
Δεν θα έλεγα ότι επικρατεί και η καλύτερη κατάσταση στο γυναικείο βόλεϊ αλλά και γενικότερα με τον αθλητισμό. Με λυπεί πολύ που το λέω αλλά σχεδόν όλα τα αθλήματα έχουν πολλά προβλήματα και καλό θα ήταν να αφυπνιστεί και να γίνει κάπως καλύτερη η κατάσταση γιατί ο αθλητισμός στην Ελλάδα γενικότερα έχει προσφέρει πολλά..

Τι διαφορές υπάρχουν στο τρόπο που δουλεύουν οι ιταλικές ομάδες και πως νιώθεις που αγωνίζεσαι σε μια ιταλική ομάδα;
Oι διαφορές είναι πολλές… Άλλο επίπεδο βόλεϊ βλέπεις αλλά και στην οργάνωση είναι πάρα πολύ καλά τα πράγματα.. Εδώ κάνουν τα πάντα για να είναι ο αθλητής εντάξει και να δίνει το 100% μέσα στο γήπεδο χωρίς να υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα να τον απασχολεί... Ολα είναι στην ώρα τους... Πραγματικά ένας αθλητής για να είναι εντάξει δεν θέλει κάτι άλλο!!

Τι σου λείπει περισσότερο στην Ελλάδα;
Mου λείπουν περισσότερο η οικογένειά μου και οι φίλοι μου..

Ποιά είναι η πιο σημαντική στιγμή μέχρι τώρα στη καριέρα σου;
Η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος τον Απρίλιο του 2011 με τον Ολυμπιακό και η ανάδειξή μου ως ΜVP της διοργάνωσης αυτής..

Ποιό είναι το αθλητικό σου όνειρο;
Να συνεχίσω να κάνω μια επαγγελματική καριέρα στο εξωτερικό και κάθε χρόνο να ανεβαίνω όσο πιο πολύ μπορώ και να βελτιώνομαι!!

Συνέντευξη στη Μαρίνα Δημητροπούλου
ΠΗΓΗ: womensports.gr]]> Λεώνης: «Η ΕΟΠΕ να είναι ο θεματοφύλακας του βόλεϊ»
Αναλυτικά ο Αλέκος Λεώνης είπε:

ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ: Νομίζω οι το περιμέναμε λίγο πολύ, αλλά θα έπρεπε να είμαστε πιο προετοιμασμένοι. Είναι κάποια πράγματα που γνωρίζουμε πως θα μας ακολουθήσουν, πως θα έρθουν, άρα χρειάζεται καλύτερη προετοιμασία, ώστε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα πρωτάθλημα χωρίς προβλήματα.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΣ Ολυμπιακού-Ηρακλή: Νομίζω ότι ήταν καθοριστικός ο τραυματισμός του Φιλίποφ που έπαιξε μεγάλο ρόλο στην έκβαση του παιχνιδιού. Ο Ολυμπιακός δεν είχε πλουραλισμό στην επίθεση, το μπλοκ του Ηρακλή προσαρμόστηκε καθώς είναι μια έμπειρη ομάδα, με αποτέλεσμα να έχει περισσότερα μπλοκ. Άλλαξε η ψυχολογία και έφερε το παιχνίδι στα μέτρα του. Σε όλο τον πρώτο γύρο οι δύο ομάδες έχουν τα ίδια ποσοστά στην επίθεση. Ο Ολυμπιακός έχει έναν άπειρο διαγώνιο, που κάνει λάθη στις κόντρα μπάλες αλλά λογικά θα βελτιωθεί στην συνέχεια. Ο Κράβαρικ από την άλλη δεν βρέθηκε σε καλή μέρα αλλά ο Ηρακλής, όπως και ο Ολυμπιακός πέρυσι, έχει μάθει να ζει με κάποια λάθη που κάνει η ομάδα. Έτσι κι ο Ηρακλής μαθαίνει να λύνει τα προβλήματά του με διαφορετικό τρόπο. Προβλήματα όπως είναι του διαγώνιου, μιας και όταν ο Κράβαρικ δεν πάει καλά, έχει πλουραλισμό στην επίθεση.

ΑΝ ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙ Ο ΚΡΑΒΑΡΙΚ: Στην Ελλάδα μπορεί να διαχειριστεί το πρόβλημα και με την είσοδο του Προύσαλη που είναι ένας γρήγορος πασαδόρος καλύπτονται τα προβλήματα που παρουσιάζονται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού με τον Κράβαρικ.

ΠΟΣΟ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΤΕΣΠΕΙΝ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ: Παίρνει ένα μεγάλο βάρος στην επίθεση, καλύπτει αδυναμίες του διαγώνιου παίκτη και θα διευκολύνει την ανάπτυξη παιχνιδιού του Ηρακλή. Θα δημιουργήσει κάποια προβλήματα στην υποδοχή αλλά νομίζω πως με καλούς υποδοχείς όπως ο Χριστοφιδέλης και ο Στεφάνου, αυτό καλύπτεται. Το ίδιο άλλωστε κάνει και ο Ολυμπιακός με τον Νοβότνι τον οποίο καλύπτει ο Κουζούνης που παίζει πραγματικά πολύ καλά.

ΑΝ Ο ΚΟΥΖΟΥΝΗΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ: Ο Κουζούνης έχει παίξει στην Εθνική Ομάδα, έχει κληθεί. Η πόρτα της Εθνικής είναι ανοικτή για όλους τους παίκτες. Αρκεί βέβαια να μην βιαζόμαστε και κρίνουμε από μία ή δύο αγωνιστικές. Θέλουμε να έχει σταθερή απόδοση και αν συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις θα είναι μέσα στην Εθνική Ομάδα.

ΑΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ: Κατά πάσα πιθανότητα αυτό θα είναι το ζευγάρι αν και ο Παμβοχαικός με την Σύρο έχουν την δυνατότητα να χτυπήσουν αυτές τις ομάδες καθώς αν και νεοφώτιστες είναι οι εκπλήξεις του πρωταθλήματος. Αν θα βελτιωθούν εύχομαι να μην έχουμε το ζευγάρι Ολυμπιακού-Ηρακλή.

ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ Ολυμπιακό-Ηρακλή ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ: Μπορεί ν' αλλάξουν πολλά πράγματα, μπορεί ο Ολυμπιακός να ενισχυθεί, μπορεί να υπάρξουν απρόβλεπτες καταστάσεις όπως αυτές των τραυματισμών. Όπως είναι τώρα οι ομάδες υπάρχουν κάποιες διαπιστώσεις. Ο Ηρακλής χρόνια στηρίζονταν στο καλό σερβίς και το μπλοκ-άμυνα λειτουργούσε καλύτερα. Φέτος δεν έχει αυτό το στοιχείο αλλά έχει πολύ καλή υποδοχή και επιθετική ανάπτυξη. Ο Ολυμπιακός εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο τρόπο τον Νοβότνι αλλά δεν ξέρω αν στους τελικούς θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος όλης της ομάδας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΟΦ-ΑΣΠΙΩΤΗ: Θα μπορέσουμε να βγάλουμε καλύτερα συμπεράσματα για τον Φιλίποφ αλλά και για τον Ασπιώτη όταν θα σταθεροποιήσουν την απόδοσή τους. Ο Ασπιώτης το κάνει και αυτό είναι καλό για την Εθνική. Για τον Φιλίποφ πιστεύω οτι θα βελτιωθεί ακόμη περισσότερο στην συνέχεια, δεν ξεκίνησε τόσο καλά, αλλά ο χρόνος είναι με το μέρος του.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΕΣΠΕΙΝ: Είναι ένας παίκτης για τους δημοσιογράφους και την κερκίδα. Είναι ένας σόουμαν. Εγώ πιστεύω οτι ο Ηρακλής δεν θα στηριχθεί μόνο στον Ντεσπέιν γιατί έχει παίκτες καλούς και έμπειρους που ισορροπούν και καλύπτουν τα λάθη του. Πάντως είναι ένας παίκτης επιθετικό-πολυβόλο, ανεβάζει την ψυχολογία της ομάδας και ανατρέπει καταστάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΕΛΗ: Κοιτάζουμε όλους τους παίκτες και μακάρι να τον έχουμε τον Χριστοφιδέλη γιατί δεν τον είχαμε στην Εθνική Ομάδα αλλά δεν είναι μόνο αυτός. Για παράδειγμα θα πω και τον Προύσαλη που μέχρι τον τραυματισμό του έπαιζε πάρα πολύ καλά. Θα αναφερθώ στον Σμαραγδή που εκτός από την επίθεση φέτος τα πάει και πάρα πολύ καλά στο μπλοκ. όλα αυτά και για κάθε παίκτη μας χαροποιούν. Ο Χριστοφιδέλης βέβαια είναι ο πιο ολοκληρωμένος ακραίος παίκτης, συνδυάζοντας καλή τεχνική κατάρτιση στην επίθεση με πάρα πολύ καλή υποδοχή, πάρα πολύ καλή άμυνα, ξέρει να κάνει ζώνη-μπλοκ. Για την δύσκολη προσπάθεια πρόκρισης στο Πανευρωπαϊκό θα τον θέλαμε κοντά μας.

ΓΙΑ ΔΡΙΚΟ-ΚΑΛΜΑΤΖΙΔΗ: Νομίζω οτι διαχειρίστηκαν με τον καλύτερο τρόπο το παιχνίδι και οι δύο. Δεν κρίνονται από ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Είναι δύο προπονητές που γνωρίζω πολύ καλά, αλλά και άλλοι προπονητές φέτος είναι ευχάριστη έκπληξη, δίνουν τα διαπιστευτήριά τους, φαίνεται η σφραγίδα τους και αναφέρομαι λόγου χάρη στον Ζαλμά του Παμβοχαικού που κάνει πολύ καλή δουλειά. Οι προπονητές ανταποκρίνονται πολύ καλά, κάτω από δύσκολες συνθήκες σ' ένα δύσκολο πρωτάθλημα λόγω έξω-αγωνιστικών συνθηκών. Έρχεται μια νέα φουρνιά προπονητών που θα έλεγα οτι είναι ψαγμένη, παρουσιάζουν μια διαφορετική νοοτροπία στους πάγκους και έχουν μέλλον σε υψηλό επίπεδο τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Είναι συγκεκριμένοι στα ταιμ-αουτ, δεν στηρίζονται τόσο στην ψυχολογία όσο σε αγωνιστικά κομμάτια και προσπαθούν να βρουν λύσεις.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ Α' ΓΥΡΟΥ: Οι δύο νεοφώτιστες ομάδες είναι οι εκπλήξεις και αυτό φαίνεται στην βαθμολογία. Η Σύρος έκανε πολύ καλές μεταγραφές και το Βραχάτι από την αρχή είχε όλους τους παίκτες και δούλεψε προγραμματισμένα. Το Βραχάτι είναι ισορροπημένο από πλευράς απόδοσης και αυτό είναι έργο και του προπονητή. Έχουν ξένους που πιέζουν στο σερβίς, οι κεντρικοί έχουν ισορροπία, έμπειρο λίμπερο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΛΜΑ: Φαίνεται η δουλειά του χωρίς να έχει παίκτες ονόματα. Αλλά έχει ισορροπία, έγιναν καλές επιλογές και φαίνεται και η καλή δουλειά στην προπόνηση.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΡΟ: Έχει μεγάλα ονόματα που έχουν διαπρέψει και σε συλλογικό επίπεδο, έχει πολυπλοκότητα στην επίθεση η οποία οφείλεται κύρια στο πασαδόρο ο οποίος είναι και έμπειρος και ποιοτικός παίκτης, οι Νικηφορίδης και Λάππας παίζουν πολύ καλά με τον πρώτο να έχει εξαιρετικά ποσοστά τόσο στην υποδοχή όσο και στην επίθεση. Παρουσιάζει κάποια προβλήματα στο μπλοκ στα άκρα με αποτέλεσμα να έχει προβλήματα και στην πίσω ζώνη στην άμυνα.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ: Πιστεύω οτι ο Παναθηναϊκός έχει τους παίκτες και στην συνέχεια θα βελτιωθεί, έχει υλικό και θα το δείξει στην συνέχεια γιατί η θέση του είναι πλασματική. Πιστεύω οτι θα παραμείνει στην κατηγορία γιατί και οι Έλληνες παίκτες είναι καλοί αλλά και με τις αλλαγές στους ξένους θα βελτιωθεί η ομάδα.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΟΜΑΔΕΣ: Η Αλεξανδρούπολη έχει έμπειρο πασαδόρο και νεαρά τεσσάρια και καλή δουλειά εκτός του Κουμεντάκη κάνει και ο Δαλακούρας, ενώ έχει και έναν πάρα πολύ καλό διαγώνιο. Η Λαμία ταλαιπωρήθηκε πολύ από προβλήματα τραυματισμών και πιστεύω οτι θα βελτιωθεί στην συνέχεια. Η Κηφισιά είναι μια πολύ καλή ομάδα με έμπειρους παίκτες όπως ο Καρυπίδης, ο πασαδόρος και ο διαγώνιος της και δύσκολη έδρα και νομίζω οτι είναι για πιο ψηλά. Η Πάτρα είναι μια τελείως διαφορετική ομάδα από τις άλλες χρονιές, στηρίζεται σε νέους πάικτες και μας χαροποιεί ότι ο Ασπιώτης συνεχίζει την προσπάθεια και σταθεροποιείται σαν διαγώνιος. Αυτό θα είναι κέρδος και για την Πάτρα και για το Ελληνικό βόλεϊ. Ο Άρης ξεκίνησε πολύ καλά το πρωτάθλημα αλλά στην συνέχεια αντιμετώπισε προβλήματα με τον διαγώνιο και την αποχώρηση παικτών και οδηγείται σε μια εντελώς διαφορετική μορφή από την ομάδα που ξεκίνησε. Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα με καλή υποδοχή, στηρίζεται στο παιχνίδι με τους ακραίους και πιστεύω οτι θα πάει καλύτερα.

ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΓΥΡΟΥ: Είναι δύσκολη η επιλογή γιατί μπορεί ν' αδικήσουμε κάποιους. Σύμφωνα με το υλικό που διαθέτει η κάθε ομάδα ο Ζαλμάς είναι εκείνος που δικαιούται τον τίτλο του κορυφαίου προπονητή. Στην πάσα θα πούμε τον Βασίλη τον Κουρνέτα και αναπληρωματικό τον Ντίμα Φιλίποφ. Στην διαγώνιο θα πάμε με δύο ξένους, τον Γκονζάλες της Αλεξανδρούπολης και τον Ντουσάρμ τους Παμβοχαικού με τον δεύτερο να έχει καλύτερα στατιστικά. Στους ακραίους θα πούμε τον Νοβότνι και τον Στέλιο Νικηφορίδη που έχει εντυπωσιακά στατιστικά και αγωνίζεται σε ομάδα μικρότερης δυναμικής απ' ότι ο Χριστοφιδέλης στον Ηρακλή. Στο κέντρο θα πούμε δύο Έλληνες, τον Νίκο Σμαραγδή και τον Γιώργο Πετρέα. Για λίμπερο επειδή είναι νέος και σε άνοδο θα πούμε τον Παύλο Κουζούνη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ: Όταν αποχωρεί μια ομάδα δημιουργούνται προβλήματα. Ίσως η Λίγκα θα έπρεπε να σκεφτεί αν θα έπρεπε ν' αφαιρεθούν ή να προστεθούν οι βαθμοί στις ομάδες. Οι παίκτες και οι προπονητές έχουν προσαρμοστεί στις καταστάσεις των καιρών. Θα πρέπει και οι παράγοντες να είναι πιο έτοιμοι. Στο επόμενο πρωτάθλημα θα έπρεπε να μπουν όροι και δικλίδες ώστε να μην υπάρξουν προβλήματα όπως αυτό της Καλαμαριάς, γιατί είναι μαθηματικά βέβαιο οτι θα υπάρξουν.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ: Πρέπει να διδαχθούμε από τα λάθη της προηγούμενης χρονιάς. Έκανα την συζήτηση με τους παίκτες είχε προγραμματιστεί και μία με την Ομοσπονδία που αναβλήθηκε δύο φορές αλλά πιστεύω οτι θα γίνει στην συνέχεια. Θα πρέπει να επικοινωνούμε καλύτερα και με επιχειρήματα να δίνουμε στον άλλο να καταλαβαίνει πως έχουμε δίκιο. Οι παίκτες το έχουν καταλάβει και μάλιστα οι ίδιοι ζήτησαν να είμαστε και στην Γιουρολίγκα στην οποία αν και το κόστος είναι μεγάλο πιστεύω οτι θα δώσουμε το παρών. Αυτό θα βοηθήσει στην προσπάθεια για την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την Φινλανδία θα πρέπει να είμαστε όσο πιο έτοιμοι γίνεται. Ο προπονητής πρέπει να είναι απαιτητικός. Φυσικά και πρέπει να έχουμε μεγαλύτερη βοήθεια, να λυθούν οργανωτικά προβλήματα και να λυθούν τα αυτονόητα. Να μην βάζει ο παίκτης από την τσέπη του και η Ομοσπονδία να είναι ο θεματοφύλακας του βόλεϊ. Πιστεύω οτι αξίζει να επενδύσει σε αυτή την Εθνική γιατί κερδισμένο θα βγει το Ελληνικό βόλεϊ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΟΛΥΜΠΙΑΚΟ: Η εμφάνιση ήταν αναμενόμενη γιατί είχαμε τραυματισμούς και ελλιπή προετοιμασία. Είχαμε αντιπάλους με μεγάλες εμπειρίες και κατά διαστήματα παίξαμε καλά εναντίον τους. Αλλά για να έχουμε σταθερότητα έπρεπε να είχαμε φιλικά με αντίστοιχους αντιπάλους. Για να πούμε οτι θα είμαστε στις καλύτερες 16 πρέπει να μπούμε στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Η υπόθεση είναι δύσκολη καθώς έχουμε αντιπάλους όπως η Φιλανδία. Αλλά εμείς έχουμε την προοπτική να είμαστε στους 16 και ακόμη ψηλότερα στην Ευρώπη. Αν δοθούν αγώνες φιλικοί με δυνατές ομάδες σε σύντομο χρονικό διάστημα αυτή η ομάδα μπορεί να φέρει επιτυχίες. Αν μείνουμε σε ευχολόγια δύσκολα θα μπούμε στους καλύτερους της Ευρώπης. Οι επιτυχίες είναι αυτές που καταξιώνουν και φέρνουν καλύτερη αντιμετώπιση και από τους ξένους. Η παραμονή μας στην Γαλλία ήταν ευθύνη της Γαλλικής Ομοσπονδίας.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ: Επίκειται μια συνάντηση με την Ομοσπονδία όπου θα συζητηθεί και το θέμα του Ρουμελιώτη. Γνωρίζουμε ποια ήταν η εισήγηση των προπονητών στο συγκεκριμένο θέμα. Η Εθνική πρέπει να έχει στην διάθεση της όλους τους καλούς παίκτες σε κορυφαίες διοργανώσεις. Το θέμα θα μας απασχολήσει στην συνάντηση που θα έχουμε τις προσεχείς μέρες με την Ομοσπονδία. Η εισήγηση η δική μου αλλά και του Σωτήρη Δρίκου ήταν η τιμωρία να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη αλλά ο Λεώνης δεν είναι διοικητικός, είναι προπονητής.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΖΟΥΡΙΤΣ: Έχει πλούσιο ταλέντο και παίζει όπου τον χρειάζεται η ομάδα. Στο Προ-ολυμπιακό είχαμε ανάγκη τον Τζούριτς διαγώνιο. Σημασία έχει το καλό κλίμα και να μην έχει προβλήματα ο παίκτης στην Εθνική. Η μετανάστευση των παικτών θα βοηθήσει γιατί παίζουν σε ξένα πρωταθλήματα με καλή οργάνωση. Το ευχάριστο θα είναι να έχει συνέχεια αυτό, Να παίξουν αρκετά χρόνια και να βοηθήσουν την Εθνική.
]]> Τένεβα: «Ανυπομονώ για το All Star Day στη Λευκάδα»
Επιστροφή στον Ολυμπιακό, μετά το σύντομο πέρασμα σου στην Tomis Konstantza, όπου αγωνίστηκες και στο Champions League. Πώς και πήρες την απόφαση να επιστρέψεις στον Ολυμπιακό;
Ήταν στα σχέδια μου να φύγω από την Tomis Kostantza, οπότε όταν ο κ. Σωτήρχος μου έκανε την πρόταση να επιστρέψω στον Ολυμπιακό, δεν το πολυσκέφτηκα. Είχα κάποιες προτάσεις από τη Γαλλία και τη Ρωσία, αλλά επέλεξα να γυρίσω σε ένα μέρος που αγαπώ.

Προσωπικοί στόχοι γι’ αυτή τη χρονιά;
Να παίζω καλά

Η οικονομική κρίση πιστεύεις ότι έχει επηρεάσει το Γυναικείο Βόλεϊ στην Ευρώπη;
Αυτό είναι σίγουρο, και όπως γνωρίζω, μόνο στο Αζερμπαϊτζάν , στη Τουρκία και τη Ρωσία η κατάσταση είναι καλή και σταθερή. Δυστυχώς παντού είναι δύσκολα τώρα, ακόμη και στην Α1 της Ιταλίας κάποιες ομάδες έχουν προβλήματα στο μέσο του Πρωταθλήματος.

Ποιο ήταν το δώρο που ζήτησες φέτος από τον Άγιο Βασίλη;
Αυτό είναι κάτι μεταξύ του Άγιου Βασίλη κι εμένα. Είναι μυστικό , και το δώρο μου δεν μπορεί να έρθει τώρα αλλά κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Ένα μήνυμα για τους οπαδούς του Ολυμπιακού γι’ αυτή τη χρονιά;
Να είναι κοντά μας, και να στηρίζουν την ομάδα. Ο Ολυμπιακός έχει υπέροχους οπαδούς.

Συμμετείχες σε beach volley στην Πρέβεζα αυτό το καλοκαίρι. Πώς ήταν η εμπειρία σου από το τουρνουά;
Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από αυτό το τουρνουά. Πολύ ωραίο μέρος, πολύ όμορφη φύση, διασκέδαση, νέοι φίλοι, πολύ καλή εμπειρία και οργάνωση. Δυστυχώς εγώ και η φίλη μου η Rosi Yaneva, ήρθαμε χωρίς να κάνουμε προετοιμασία, και έτσι δεν μπορέσαμε να παίξουμε όσο καλά θα θέλαμε.

Τον Φεβρουάριο θα πραγματοποιηθεί All Star Day για το 2012 στη Λευκάδα. Πόσο σημαντικό είναι για τους φιλάθλους του Βόλεϊ που είναι μακριά από την Αθήνα να δουν από κοντά τις καλύτερες παίχτριες του Πρωταθλήματος;
Στην Ελλάδα όλες οι ομάδες που συμμετέχουν στην Α1 είναι από τις πιο μεγάλες πόλεις της Ελλάδος, οπότε είναι πολύ καλή ιδέα οι τελικοί κυπέλλου και τα ALL Star Games να πραγματοποιούνται σε διαφορετικά μέρη, ώστε περισσότερος κόσμος να έρχεται σε στενή επαφή με αυτό το ωραίο άθλημα. Ελπίζουμε με αυτό τον τρόπο να καταφέρουμε να φέρουμε περισσότερα παιδιά κοντά στο βόλεϊ. Αυτό είναι το σημαντικό, και εμείς οι παίχτριες να γνωρίζουμε την υπέροχη φύση της Ελλάδας και να την αγαπάμε όλο και περισσότερο.

Ποιες είναι οι προσδοκίες σου από τον Ολυμπιακό γι’ αυτή τη χρονιά;
Θέλω μόνο να παίζω καλά, και μαζί με τα υπόλοιπα κορίτσια να είμαστε μια πολύ καλή ομάδα…Αυτές είναι οι προσδοκίες μου.

Συνέντευξη στον Κώστα Κολιό]]> Μαυρομάτης: «Συνοδοιπόροι με ΕΣΑΠ και ΠΑΣΑΠ για λύση των προβλημάτων»
Αναλυτικά οι απαντήσεις του κ. Μαυρομάτη:

Για το πώς έφτασε ο Απόλλωνας Καλαμαριάς στην αποχώρηση: «Το φαινόμενο της αποχώρησης του Απόλλωνα Καλαμαριάς από το πρωτάθλημα είναι πραγματικό πολύ λυπηρό φαινόμενο, αλλά δυστυχώς δεν είναι έξω από το γενικότερο πλαίσιο που επικρατεί σε ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό και την κοινωνία. Έχω παρακολουθήσει το θέμα τον τελευταίο μήνα που εξελίσσεται και ήμουν σε διαρκή επικοινωνία με την ΕΣΑΠ και τον πρόεδρό της κ. Παντελή Ταρνατώρο, είχαμε συνεργασία με τον ΠΑΣΑΠ, αλλά φτάσαμε ως εδώ γιατί όταν μιλάμε για ένα επαγγελματικό σωματείο τα περιθώρια παρέμβασης είναι σχεδόν μηδαμινά. Στην περίπτωση του Απόλλωνα ισχύει ότι ένα επαγγελματικό σωματείο δεν μπόρεσε να διαχειριστεί σωστά τα οικονομικά του και σε αυτή την περίπτωση ακόμα κι εμείς ως Ομοσπονδία δεν έχουμε δυνατότητα παρέμβασης».

Για το πώς πήρε άδεια από ο Απόλλωνας από τη Λίγκα και την ΕΕΑ: «Δεν πιστεύω ότι υπήρξε λάθος χειρισμός ούτε από την ΕΣΑΠ, ούτε από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, εφόσον τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν έδειχναν ότι δεν υπήρχαν οφειλές. Όμως, τι να πούμε όταν επαγγελματικές ομάδες του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ αντιμετωπίζουν αντίστοιχα θέματα. Είναι μεγάλο το πλήγμα για το ελληνικό βόλεϊ και κυρίως στην βιτρίνα του που είναι η Volleyleague. Υπήρχε ήδη προγραμματισμός να γίνει ένα ραντεβού την επόμενη εβδομάδα με την ΕΣΑΠ και τον ΠΑΣΑΠ προκειμένου να εξετάσουμε ξανά όλες τις παραμέτρους του προβλήματος και να βρούμε τη λύση. Στη διάρκεια της περασμένης χρονιάς υπήρξαν πολλές και καλές προτάσεις από όλες τις πλευρές, αλλά δυστυχώς δεν καταλήξαμε σε λύση.

Το σίγουρο είναι ότι οι αθλητές ζητούν πιο αυστηρά κριτήρια για την αδειοδότηση των σωματείων ώστε να υπάρχουν τα εχέγγυα για τα συμβόλαιά τους. Πώς θα γίνει αυτό όμως, όταν τα ΤΑΠ από την πλευρά τους δεν έχουν πόρους. Από τη στιγμή που καταργήθηκε η κρατική επιχορήγηση λαμβάνουν ένα ελάχιστο ποσό από τον ΟΠΑΠ και άλλο ένα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Σαφώς ευθυνόμαστε κι εμείς για αυτή την κατάσταση, αλλά πώς να γίνει το βόλεϊ εξαίρεση σε όλο αυτό το κοινωνικό φαινόμενο της οικονομικής κρίσης στη χώρα; Υπήρξε ακόμα και η πρόταση να γυρίσουμε σε ερασιτεχνικό βόλεϊ, αλλά πιστεύω ότι αυτό θα ήταν ένα πισωγύρισμα. Από εδώ και πέρα είμαστε υποχρεωμένοι να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά και να βάλουμε το μαχαίρι στο κόκαλο».

Για την ανακοίνωση του ΠΑΣΑΠ και το εάν η ΕΟΠΕ κωφεύει στα προβλήματα: «Ο ΠΑΣΑΠ και η ΕΣΑΠ δεν είναι απέναντί μας, αλλά συνοδοιπόροι μας. Δεν θα απαντήσω στην τελευταία ανακοίνωση του ΠΑΣΑΠ γιατί προτιμώ να αφήνουμε στην άκρη ό,τι μπορεί να μας χωρίζει και να δούμε πώς θα σώσουμε το επαγγελματικό βόλεϊ. Στο Ερασιτεχνικό βόλεϊ που είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη η Ομοσπονδία κάνει μεγάλες προσπάθειες και ίσως σήμερα να έχουμε προλάβει κάποιες καταστάσεις και να είμαστε σε καλύτερη θέση από άλλες Ομοσπονδίες. Πρέπει λοιπόν να πάρουμε γενναίες αποφάσεις και στο επαγγελματικό βόλεϊ. Εάν ο αριθμός των ομάδων του επαγγελματικού βόλεϊ που μπορεί να επιβιώσει είναι 2-3 δεν μπορούμε να μιλάμε για επαγγελματικό βόλεϊ. Η ΕΟΠΕ προσπάθησε και προσπαθεί όλο το χρονικό διάστημα να συντονίζει την όλη προσπάθεια επαφής των δύο πλευρών ΕΣΑΠ και ΠΑΣΑΠ.

Κινούμαστε σε μία λογική ώστε να βοηθήσουμε να βρεθεί λύση και να τηρηθούν τα πράγματα που θα συμφωνηθούν. Η συζήτηση πήγαινε πολύ, καλά μέχρι πριν το φθινόπωρο, αλλά σταμάτησε στο ξεκίνημα της χρονιάς. Υπήρξε μία επιστολή του ΠΑΣΑΠ επάνω σε θέματα επαναδιαπραγμάτευσης, μία απάντηση της ΕΣΑΠ και το όλο θέμα έμεινε στάσιμο. Μία δικαιολογία είναι ότι ακόμα και σήμερα υπάρχει εκκρεμότητα σχετικά με ένα κρατικό ποσό που έχουν να λαμβάνουν τα ΤΑΠ από τη χρονιά 2010-2011, ένα ποσό που θα βοηθούσε τα ΤΑΠ να καλύψουν ένα μεγάλο μέρος των οφειλών προς τους αθλητές. Εάν δεν δοθεί αυτό το ποσό πολύ φοβάμαι ότι και άλλες ομάδες θα έχουν θέμα επιβίωσης».

Για τα φαινόμενα του Φοίνικα Σύρου και του Παμβοχαϊκού που αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση: «Είναι στόχος μας τέτοιες ομάδες να γεμίσουν το ελληνικό βόλεϊ. Οι μεγάλες πόλεις δεν έχουν την πολυτέλεια να συντηρούν πια τις ομάδες. Περιπτώσεις όπως οι παραπάνω, αλλά και η Πάτρας, η Λαμίας και η Αλεξανδρούπολη μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις να αντιγράψουμε το ιταλικό ή το πολωνικό μοντέλο, το οποίο εμείς ως ΕΟΠΕ θέλουμε να υιοθετήσουμε».

Για τις προεκτάσεις που έχει και στην Εθνική ανδρών το πρόβλημα των επαγγελματιών παικτών: «Καταρχήν εάν δεν υπήρχαν τα οικονομικά προβλήματα των αθλητών με τις ομάδες τους δεν θα φτάναμε το καλοκαίρι στην κατάσταση που δημιουργήθηκε. Ασφαλώς και όταν επηρεάζονται οι διεθνείς αθλητές, επηρεάζεται και η Εθνική ομάδα. Είναι φυσικό επακόλουθο. Πάντως, το κλίμα στην Εθνική έφτιαξε με μια καλή επικοινωνία που υπήρξε τους τελευταίους μήνες. Θα δούμε τι θα γίνει και με τον Νίκο Ρουμελιώτη, του οποίου η ποινή μειώθηκε και ελπίζω ότι όλες οι κακές στιγμές θα ξεχαστούν».

Για τους επόμενους στόχους της Εθνικής: «Από πέρσι λέμε ότι κύριος αγωνιστικός στόχος είναι η πρόκριση στο Ευρωπαϊκό του 2013. Φέτος θα γίνουν τα προκριματικά αυτής της διοργάνωσης και πρέπει να τα καταφέρουμε. Θεωρώ ότι παρασυρθήκαμε τόσο στο Ευρωπαϊκό Λιγκ του περασμένου καλοκαιριού που δεν αντιμετωπίστηκε σωστά από όλους μας, ενώ και στο προ-Ολυμπιακό υπήρξαν προβλήματα, ακόμα και τραυματισμών. Θεωρώ ότι το υλικό που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι άξιο να φέρει μεγάλες επιτυχίες στο ελληνικό βόλεϊ.

Το παράδειγμα του Τζούριτς είναι ένα από τα πολλά. Δεν σας κρύβω ότι το τελευταίο τρίμηνο είχαμε μεγάλο πρόβλημα και δεν ξέραμε εάν θα συμμετάσχουμε στο Ευρωπαϊκό Λιγκ του 2012. Τελικά, θέσαμε ως στόχο μαζί με το προπονητικό επιτελείο όχι μόνο να λάβουμε μέρος, αλλά να πάμε με την καλύτερη δυνατή ομάδα μας και να το δούμε και σαν αγωνιστικό στόχο, αλλά και σαν προετοιμασία για το Euro 2013».
]]> Μαυρομάτης: «Αισιοδοξία για τη νέα χρονιά»
Κάντε μας έναν μίνι απολογισμό της μέχρι τώρα θητείας σας...
Αισίως συμπληρώνουμε 17 μήνες στη διοίκηση της ΕΟΠΕ και νομίζω ότι παρά το ότι οι εξωτερικές συνθήκες, τόσο δηλαδή η γενική οικονομική κρίση όσο και το πρόβλημα των ολυμπιακών έργων, δεν μπορούσαν να προβλεφθούν σε όλη τη διάστασή τους, υλοποιήσαμε σε μεγάλο βαθμό το πρόγραμμά μας. Βασικό ήταν το «νοικοκύρεμα» των οικονομικών της ΕΟΠΕ. Παραλάβαμε χρέη. Το λογικό είναι να αυξήσεις τα έσοδα, να μειώσεις τα έξοδα και να ρυθμίσεις τα χρέη. Αύξηση εσόδων δεν υπάρχει ακόμα λόγω κρίσης, στη μείωση δαπανών ωστόσο έχουμε κάνει θεαματικά βήματα, καθώς μιλάμε για μείωση πάνω από 50% σε σχέση με το 2009, ενώ στον τομέα της ρύθμισης χρεών μεγάλες οφειλές έχουν εξοφληθεί ή ρυθμιστεί, αν και υπάρχουν ακόμα αρκετές υποχρεώσεις.

Η μείωση των δαπανών είχε συνέπειες στις διοργανώσεις;
Όταν αποφασίζαμε αναδιάρθρωση των κατηγοριών και κατάργηση της Β΄ Εθνικής ξέραμε ότι δεν ήταν ό,τι καλύτερο για το άθλημα, ήταν όμως απαραίτητη θυσία. Στο μπάσκετ μετά από 6 μήνες έκαναν την ίδια σκέψη, εμείς το προβλέψαμε πιο γρήγορα. Οι ομάδες δεν παίρνουν επιχορήγηση και δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στη διαχείριση των τμημάτων τους. Κάναμε αλλαγές στα έξοδα μετακίνησης και σε θέματα διαιτησίας, όπου υπήρξε ένταση, τόσο όμως οι διαιτητές όσο και τα σωματεία, τα οποία ευχαριστώ ιδιαίτερα, έδειξαν κατανόηση, αντιλαμβανόμενα ότι η ΕΟΠΕ δεν μπορεί να καταβάλει ό,τι στο παρελθόν. Τα σωματεία ανέλαβαν κάποια έξοδα και οι διαιτητές δέχτηκαν μία μείωση στα χρήματα που έπαιρναν. Κοιτώντας το μέλλον και προσπαθώντας να επιβιώσουμε, οι θυσίες είναι απαραίτητες.

«Δε θα χρειαστούν θυσίες τη νέα χρονιά»

Θα γίνουν κι άλλες θυσίες τη νέα χρονιά;
Είμαι αισιόδοξος. Αν για ένα πράγμα μπορούμε να νιώθουμε ικανοποίηση είναι ότι αντιληφθήκαμε το μέγεθος της κρίσης γρήγορα και υπήρξε λήψη γρήγορων αποφάσεων και μέτρων οπότε από εδώ και στο εξής, εφόσον η εικόνα που έχουμε από την Πολιτεία σχετικά με οικονομικά των ομοσπονδιών για το 2012 επιβεβαιωθεί, δε θα χρειαστεί να γίνουν άλλες θυσίες.

Πώς συμβαδίζουν αυτές οι θυσίες με την προσπάθεια ανάπτυξης του αθλήματος;
Μπορούν να συμβαδίσουν αν η ανάπτυξη γίνει με συγκεκριμένα βήματα και τα ποσά που επενδύονται να φέρουν αποτέλεσμα. Η ανάπτυξη στοχεύει σε δύο άξονες. Πρώτα στην περιφέρεια, την οποία υπηρετήσαμε στην ΕΟΠΕ με συνέπεια για 1,5 χρόνο με διοργανώσεις σε Σάμο, Ορεστιάδα, Τρίκαλα, Πύργο, Χανιά, Ξάνθη. Η συνεργασία των τοπικών φορέων από περιοχή σε περιοχή ποικίλει, αλλά με δεδομένο ότι το 2011 ήταν δύσκολη χρονιά και για την τοπική αυτοδιοίκηση, περιμένουμε κάτι καλύτερο για τη συνέχεια. Είχα πει στη συνέλευση των σωματείων ότι δε νοείται να υπάρχει νομός χωρίς βόλεϊ, εκείνος της Λευκάδας. Ήδη φτιάχτηκε ομάδα βόλεϊ εκεί και για αυτό αποφασίστηκε να διεξαχθεί σρο νησί το All Star Day γυναικών.
Στόχος μας είναι το ιταλικό και το πολωνικό μοντέλο, στο οποίο πολλές μικρές πόλεις έχουν ομάδες υψηλού επιπέδου, στη δική μας περίπτωση εξαιρετικό παράδειγμα αποτελούν ο Παμβοχαϊκός και ο Φοίνικας, όπως και οι άλλες ομάδες της περιφέρειας.

Το δεύτερο κομμάτι είναι η ανάπτυξη στις μικρές ηλικίες, όπου στόχος είναι η προσπάθεια προσέλκυσης μεγαλύτερου αριθμού αγοριών, με επίκεντρο μικρότερες ηλικίες σε σχέση με σήμερα. Σημαντικό ρόλο παίζει το πρόγραμμα παίζω βόλεϊ, που εφαρμόζεται από πέρυσι. Στα κορίτσια, όπου ο αριθμός είναι ικανοποιητικός, στόχος είναι να βγουν από τη βάση όσο το δυνατόν περισσότερες αθλήτριες υψηλού επιπέδου, για να πρωταγωνιστήσουν διεθνώς.

Θεωρείτε μια τέτοια εκδοχή ρεαλιστική;
Είμαι πολύ αισιόδοξος για την πορεία των Εθνικών, όχι τόσο των μεγάλων όσο κυρίως των μικρότερων. Οι ομάδες παίδων και κορασίδων έδειξαν εξαιρετικά δείγματα για το τι μπορούν να πετύχουν στο μέλλον. Στο παρελθόν ίσως στην πορεία χάναμε το δρόμο, δε διαχειριστήκαμε το υλικό όπως έπρεπε. Άρα είναι θέμα διαχείρισης, όχι μόνο από την ομοσπονδία, αλλά και τους συλλόγους και όλο το ελληνικό βόλεϊ. Αυτή την περίοδο ο Δημητριάδης και ο Φλώρος επισκέπτονται όλη την Ελλάδα, επιλέγοντας τις επόμενες εθνικές ομάδες παίδων και κορασίδων, γιατί τα οικονομικά προβλήματα δε μας επέτρεψαν να διοργανώσουμε ένα διακλιμακιακό πρωτάθλημα, όπως είχαμε προγραμματίσει.

«Αυστηρή ποινή, αλλά έπρεπε να υπάρξει τιμωρία»

Το γεγονός του καλοκαιριού ήταν η τιμωρία των διεθνών και ειδικά του Νίκου Ρουμελιώτη. Οι σημερινές σας σκέψεις;
Κοιτάζοντας πλέον την κατάσταση με ηρεμία, μπορώ να πω ότι σε πολλά πράγματα για τα οποία διαμαρτυρήθηκαν οι παίκτες, ειδικά τα οργανωτικά, είχαν δίκιο, καθώς ήταν πράγματι τραγικές οι συνθήκες του καλοκαιριού λόγω της κατάστασης στην ΕΟΠΕ από τις κατασχέσεις. Το λάθος τους ήταν ο τρόπος που το χειρίστηκαν, με το να εκθέσουν το ελληνικό βόλεϊ διεθνώς. Μετά την απόφασή τους να μην ταξιδέψουν στη Σερβία για τα φιλικά, περίμενα να αναγνωρίσουν το λάθος τους, αλλά οι δηλώσεις του Ρουμελιώτη όξυναν τα πράγματα. Η άποψή μου είναι ότι η ποινή ήταν αυστηρή, αλλά έπρεπε να επιβληθεί μια ποινή.

Η ΕΟΠΕ έπρεπε να λειτουργήσει με κάποιους κανόνες, ενώ ακόμα και οι ίδιοι οι αθλητές στην ανακοίνωσή τους διαμαρτύρονταν μεν για την ποινή, αλλά ταυτόχρονα αναγνώριζαν το λάθος τους. Συναντήθηκα στη συνέχεια με τους διεθνείς σε δύο δόσεις και αυτό είναι κάτι που έπρεπε να είχα κάνει πριν από το Μάιο, αλλά δεν είχα καθαρό μυαλό, λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στην ομοσπονδία. Υπήρξε μια καλή επικοινωνία μεταξύ μας και όταν πλέον έγινε σαφές ότι όλες τις πλευρές έλαβαν το σχετικό μήνυμα, εισηγήθηκα στο ΔΣ να επανεξεταστεί η τιμωρία τους.

«Τεράστια ανακούφιση τα Ολυμπιακά Έργα»

Ήταν ανακούφιση για εσάς η κατάληξη της υπόθεσης με τα Ολυμπιακά έργα;
Ήταν τεράστια ανακούφιση για το ελληνικό βόλεϊ γιατί όπως εξελίχθηκε η ιστορία, η ΕΟΠΕ είχε μια θηλιά στο λαιμό της, η οποία έχει πια φύγει. Ήταν ένα κομμάτι που απασχόλησε την ΕΟΠΕ για 8 τουλάχιστον χρόνια, μια περιπέτεια. Έχει ήδη λήξει ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος, σε βαθμό που μας επιτρέπει να συζητάμε με τον κ. Μπιτσαξή και τον δήμο Παιανίας σε ένα εξαιρετικό κλίμα συνεργασίας το πώς θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν οι χώροι της Παιανίας για το συμφέρον του ελληνικού βόλεϊ και της αθλητικής ανάπτυξης της περιοχής.

Θεωρείτε άδικη την κριτική που έχετε δεχθεί στο διάστημα της θητείας σας τόσο από μέλη της πρώην διοίκησης όσο και από τον Τύπο;
Οι θέσεις μου πριν αναλάβω την προεδρία ήταν ότι το άθλημα πλήττεται αφάνταστα από τη διχόνοια. Θεώρησα και θεωρώ ότι η αντιμετώπισή της είναι μονόδρομος. Θυμίζω ότι κάλεσα προς συνεργασία όσους επιθυμήσουν να βοηθήσουν και συνειδητά απέφυγα να απαντήσω στην κριτική που μου ασκήθηκε, ακόμα και τις φορές που αυτή ξέφευγε από τα όρια της κριτικής και έφτανε σε σημείο επίθεσης.

Συνειδητά και με ελάχιστες εξαιρέσεις δεν μπήκα σε αυτό το γαϊτανάκι γιατί ήξερα ότι η διαρκής ανταλλαγή απόψεων και επιστολών θα αποπροσανατόλιζε το άθλημα από την επιβίωση και την ανάκαμψη και τελικά ίσως αυτό επιδίωκαν όσοι μου ασκούσαν κριτική. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η οποιαδήποτε καλοπροαίρετη κριτική στις πράξεις και τις αποφάσεις μας δεν είναι καλοδεχούμενη,. Ίσα-ίσα, υπήρξαν περιπτώσεις που προβληματίστηκα και έλαβα σοβαρά υπόψη μου τις διαφορετικές απόψεις που ακούστηκαν.

Εν κατακλείδι προτίμησα αντί να διοικήσω με τρόπο ώστε να είμαι δημοφιλής, να εφαρμόσω ένα διαφορετικό μοντέλο συλλογικής διοίκησης, γνωρίζοντας ότι δεν είναι εύκολο να γίνει αυτό άμεσα αποδεκτό, αλλά και ότι είναι ίσως η μόνη διέξοδος από την κρίση. Το ότι το μοντέλο αυτό δείχνει να πετυχαίνει οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στη συμμετοχή όλων των μελών του ΔΣ και των επιτροπών και των στελεχών της ΕΟΠΕ, τους οποίους ευχαριστώ γι’ αυτό.
]]> «Νταμπλ στη Λεωφόρο θέλω»!
Οι «πράσινοι» δίδυμοι πύργοι εκτός από το ύψος τους που φτάνει τα 1,90μ., έχουν πολλές ομοιότητες μιας και η Μαρία Χατζηνικολάου αρχικά αγωνιζόταν ως διαγώνια και «γύρισε» κεντρική, όπως έγινε πέρσι και με την Άννα Καρπουζά, που νιώθει κάπως ότι πατάει… In her shoes, και ευελπιστεί να τα καταφέρει εξίσου καλά με το πρότυπό της. Ενώ οι δυο τους είναι και αχώριστες φίλες τα τελευταία τρία χρόνια, αφού ταίριαξαν από την πρώτη στιγμή που συναντήθηκαν στην Εθνική ομάδα.

Χωρίς καμία δόση υπερβολής μια συνέντευξη με την Μαρία και την Άννα είναι μια… εμπειρία. Εμφανίστηκαν στο Piazza Duomo απέναντι από την Μητρόπολη, φορώντας ένα λευκό T-shirt που έγραφε «Let’s be naughty and save Santa the trip…», που σημαίνει ας γίνουμε άτακτες για να γλιτώσουμε τον Άγιο Βασίλη το ταξίδι! Με διάθεση για πειράγματα η μία στην άλλη και χημεία που όταν βγει στο γήπεδο θα κάνουν… πάρτι στο τάραφλεξ, τα δύο κορίτσια αποκαλύπτουν στους αναγνώστες της «Π», τις… άγνωστες πτυχές του χαρακτήρα τους!

Τι γεύση σας άφησε το 2011;
Μαρία: «Ήταν μια χρονιά με πολλές δυσκολίες, αλλά παρόλα αυτά στο τέλος πήραμε το Πρωτάθλημα. Βέβαια ήταν αποτυχία το γεγονός ότι δεν πήραμε το Κύπελλο, βάσει της ομάδας που είχαμε, παρά τους τραυματισμούς, Μλαντένοβιτς, τον δικό μου της Γεωργίας (σ.σ. Τζανακάκη). Παρόλα αυτά θεωρώ ότι στο τέλος ήταν μια ομάδα που δεν έπρεπε μείνει εκτός Κυπέλλου, και τουλάχιστον με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος, δείξαμε ότι η ομάδα αυτή άξιζε».
Άννα: «Ήταν μια δύσκολη χρονιά, ξεκίνησε δύσκολα με τραυματισμούς, αλλά όταν κάτι τελειώνει όμορφα δεν θυμάσαι τα άσχημα. Έτσι το Πρωτάθλημα σβήνει τις όποιες δυσκολίες περάσαμε στη διάρκεια της χρονιάς. Το καλοκαίρι ήταν άσχημο για εμάς, όσο και αν φύγαμε για διακοπές με την γλύκα του πρωταθλήματος, το επόμενο βήμα ήταν να σχεδιάσουμε τον… χειμώνα μας, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό. Παρόλα αυτά στον Παναθηναϊκό πάντα κάτι γίνεται και τα πράγματα φτιάχνουν στο τέλος, ευτυχώς. Και πλέον έχουμε μπει σε μια καλή πορεία».

Ποια στιγμή ξεχωρίζετε από τον παλιό χρόνο;
Άννα: «Η ημέρα που πήραμε το πρωτάθλημα. Το χάρηκα πολύ γιατί είχα συνεισφέρει και εγώ με τη συμμετοχή μου και έτσι το ευχαριστήθηκα περισσότερο από τις προηγούμενες χρονιές. Εκείνη τη στιγμή ήταν ηθική ικανοποίηση για ότι είχαμε ζήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ήταν τέλεια γιατί τα καταφέραμε. Πέρσι η ΑΕΚ δεν ήταν φαβορί, καθώς δεν γίνεται να ανεβαίνεις από την Α2 και να παίρνεις πρωτάθλημα, όσο χρήματα και να διαθέσεις».
Μαρία: «Τη μέρα του Πρωταθλήματος, με όλο το σκηνικό που έγινε μετά. Οι πανηγυρισμοί με τον κόσμο στη Λεωφόρο. Αυτό που σκέφτηκα ήταν «Ναι, τα κατάφερα, παρά τις δυσκολίες που είχαμε περάσει». Καθώς αυτό το Πρωτάθλημα ήταν το επιστέγασμα των προσπαθειών μας».

Και ποια θέλετε να διαγράψετε;
Άννα: «Τον αποκλεισμό από την ΑΕΚ στο Κύπελλο. Δυστυχώς πάντα μία ομάδα έχει καλές και κακές ημέρες. Υπάρχουν μέρες που δεν μας πάει το παιχνίδι και στο ματς αυτό, ήταν μία από αυτές».
Μαρία: «Και εγώ εκείνο το παιχνίδι με την ΑΕΚ. Είμαι σίγουρη όμως ότι αν παίζαμε την επόμενη ημέρα το σκορ θα ήταν 3-0 εύκολα. Εκείνη την ημέρα δεν μας πήγε τίποτα καλά. Αλλά δυστυχώς αυτό έγινε και πρέπει να το ξεχάσουμε».

Ποιες είναι οι ευχές σας για το νέο έτος, 2012;
Άννα: «Να είμαστε όλες καλά, να μην έχουμε τραυματισμούς, γιατί δεν είμαστε και πολλές φέτος. Να συνεχίσουμε να έχουμε το ίδιο πολύ καλό κλίμα στην ομάδα, όπως είχαμε και πέρσι. Να είμαστε δεμένες και όλα τα άλλα θα έρθουν. Όταν έχεις καλό κλίμα και δουλεύεις θα έρθουν και τα αποτελέσματα που θέλεις. Και εμείς θέλουμε Πρωτάθλημα και Κύπελλο»!
Μαρία: «Επειδή το τελείωμα του 2011 για την ομάδα, με εξαίρεση τον τραυματισμό της Ιχτιάρη, ήταν καλό, ελπίζουμε να συνεχίσει να είναι έτσι και στο 2012! Από εκεί και πέρα οι τίτλοι είναι δεδομένοι, καθώς όταν υπάρχει κέφι και όρεξη για δουλειά τα αποτελέσματα έρχονται».

Τι φοβάστε ότι μπορεί να σας στερήσει έναν τίτλο;
Μαρία: «Τον κακό μας εαυτό. Σε αυτό χρειάζεται δουλειά καθώς υπάρχουν αθλήτριες στην ομάδα, που δεν πρωταγωνιστούσαν τόσα χρόνια. Δεν έχουν παίξει σε ντέρμπι και δεν ξέρουν πώς είναι να κυνηγάς τα πρωταθλήματα. Ωστόσο φαντάζομαι ότι έχουν μπει σιγά σιγά στην ψυχολογία του πως είναι να διεκδικείς όλους τους τίτλους. Στόχος μας είναι και Πρωτάθλημα και το Κύπελλο, όπως αρμόζει στον Παναθηναϊκό. Αυτοί που μας είχαν ξεγράψει παίρνουν τις απαντήσεις τους στο γήπεδο. Και θα καταλάβουν πως είμαστε ακόμη εδώ».
Άννα: «Δεν φοβάμαι ούτε τον Ολυμπιακό, ούτε την ΑΕΚ. Φοβάμαι το να μη μας βγει το παιχνίδι μας. Βλέπω την ομάδα μου στις προπονήσεις και ξέρω τις δυνατότητές μας, ξέρω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Δεν μου αρέσει όμως να κάνω προβλέψεις. Βλέπω το κάθε ματς ξεχωριστά. Επειδή είμαι πάντως πολλά χρόνια στην ομάδα, αυτό που έχω να πω είναι πως πάντα είχαμε προβλήματα, αλλά στο τέλος τα ξεπερνούσαμε».

Ο νέος είναι ωραίος, μα ο παλιός είναι αλλιώς, όπως και η Μαρία έτσι και η Άννα από διαγώνια έγινε κεντρική στην αρχή της καριέρας της. Πως αισθάνθηκε η Άννα και τι της είπε η Μαρία, θέλοντας να τν ενθαρρύνει;
Άννα: «Όταν γνώρισα τη Μαρία νόμιζα ότι ήταν… στριμμένη. Όμως όταν την γνώρισα κατάλαβα πως αν σε αγαπήσει γίνεται χαλί να την πατήσεις. Όταν λοιπόν μου προτάθηκε και εμένα η αλλαγή της θέσης, με φόβισε πάρα πολύ, γιατί νόμιζα ότι δεν το έχω. Η Μαρία με βοήθησε να ξεπεράσω τον πανικό που ένιωσα. Μου έδωσε πολύ θάρρος, λέγοντάς μου ότι και εκείνη έτσι ξεκίνησε. Πλέον λέω να με έχει ο Θεός καλά και να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται και να γίνω βασικό μέλος του Παναθηναϊκού».
Μαρία: «Αν και εγώ όπως και η Άννα δεν δεχόμασταν την αλλαγή θέσης, θα μέναμε πάντα να… χτυπάμε παλαμάκια στις ομάδες μας! Όταν σου δίνεται λοιπόν η ευκαιρία να αλλάξεις θέση για να παίξεις, καθώς στην χώρα μας οι καλές ομάδες καλώς ή κακώς παίρνουν ξένες διαγώνιες, πρέπει να την αρπάζεις. Αυτό είπα και στην Άννα όταν της προτάθηκε να γίνει κεντρική. Δεν είναι εύκολη θέση, όμως για ψηλούς ανθρώπους είναι πιο εύκολη. Αυτό που της είπα είναι να μην φοβάται και τα καταφέρει».

Έχετε μετανιώσει για κάτι στην καριέρα σας;
Άννα: «Όχι. Ότι γίνεται, γίνεται για καλό. Μπορεί εκείνη τη στιγμή να σε πονάει γιατί είναι δύσκολο, όμως μαθαίνεις να αντιδράς για να μην την ξαναπατήσεις».
Μαρία: «Τα πάντα γίνονται για κάποιο λόγο. Δεν μετάνιωσα για κάτι. Γιατί το ότι έφτασα εδώ σημαίνει ότι πήρα σωστές αποφάσεις. Θα μπορούσα να μην έφτανα εδώ ή να έφτανα παραπάνω, όμως δεν το ξέρουμε αυτό γιατί ακολούθησα συγκεκριμένα βήματα. Ίσως δεν χρειαζόταν να βγω στο εξωτερικό, καθώς έζησα μια καλή εποχή του βόλεϊ, όπου μας κάλυπτε το πρωτάθλημα και τα χρήματα στην Ελλάδα και δεν υπήρχε λόγος να φύγω».

Αν δεν ήσουν βολεϊμπολίστρια τι θα γινόσουν;
Μαρία: «Δεν μπορώ να σκεφτώ τι άλλο θα ήμουν. Μάλλον στη ζωή γεννήθηκα για να παίζω βόλεϊ. Δεν κυνήγησα κάτι, πάντα προέκυπτε, οπότε δεν θα μπορούσα να γίνω τίποτα άλλο».
Άννα: «Έχω μία… λόξα με την φωτογραφία, ενώ θα μπορούσα να ασχοληθώ με τα αγγλικά και τις μεταφράσεις».

Τι σημαίνει το μήνυμα που τυπώσατε στο μπλουζάκι;
Άννα: «Να είμαστε άτακτες για να γλιτώσουμε τον Άγιο Βασίλη από το ταξίδι»!
Μαρία: «Τα καλά παιδιά πάνε στον παράδεισο, τα κακά πάνε παντού».

Αν όμως ερχόταν ο Άγιος Βασίλης τι θα ήθελες να σου φέρει;
Μαρία: «Εγώ δεν τον περιμένω τον Άγιο. Αν θα έρθει φέτος… έκπληξη θα μου κάνει!
Αν όμως ερχόταν θέλω να φέρει υγεία και επίτευξη των στόχων μου, προσωπικών και επαγγελματικών».
Άννα: «Εμένα ο Άγιος Βασίλης ήρθε το… καλοκαίρι και τώρα μου έφερε ένα γούρι»!

Με ποιο χαρακτήρα θα περιέγραφε η μία την άλλη;
Άννα: «Η Μαρία είναι ο καλικάντζαρος! Το σπαστικό το πλάσμα που θα σου σπάσει τα κουλουράκια, που θα σου χαλάσει τη γιορτή».
Μαρία: «Η Άννα είναι η καμινάδα μέσα στο τζάκι. Αφού είναι συνέχεια μέσα στη μουτζούρα και λερώνει ότι περνάει από κοντά της».

Ποιο τραγούδι σου θυμίζει Χριστούγεννα;
Μαρία: «Θα σο πω αυτό που με… εκνευρίζει και το ακούω συνέχεια τις γιορτές. Είναι το “All I want for Christmas is you”»!
Άννα: «Αγαπώ το “I’m dreaming of the White Christmas” και ιδιαίτερα όταν το τραγουδάει το παιδάκι από το “Home Alone” στο μπάνιο του και μετά βάζει το after save. Γενικά όμως ακούω όλα τα τραγούδια και βλέπω τις ταινίες που παίζονται στις γιορτές».

Συνέντευξη στην Δήμητρα Πολυχρονοπούλου
ΠΗΓΗ: ΠΡΑΣΙΝΗ
]]> Τζίνα Λαμπρούση και Γιώτα Διώτη στο LefkadaPress
Αναλυτικά η συνέντευξη των κοριτσιών του Ηρακλή Κηφισιάς:

LEFKADAPRESS: Το ξεκίνημα του Ηρακλή Κηφισιάς στο πρωτάθλημα δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό, λόγω και των γνωστών τιμωριών. Στη συνέχεια όμως πετύχατε 6 σερί νίκες. Που πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η καλή πορεία της ομάδας σας και ποιο είναι το μυστικό;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Πράγματι το ξεκίνημα μας στο πρωτάθλημα δεν ήταν και το καλύτερο. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε δύο καλές ομάδες, που ήταν καλά δουλεμένες. Δυστυχώς όμως είχαμε τις άδικες τιμωρίες των συμπαικτριών μου και έτσι το έργο μας ήταν πολύ δύσκολο. Πιστεύω ότι αυτή η καλή πορεία της ομάδας οφείλεται στην πολύ καλή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και από την πλευρά του προπονητή μας αλλά και από την πλευρά την δική μας.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Η δουλειά που γίνεται με τους προπονητές μας Ζόραν Κόβαζιτς και Σίλβια Ιβάνοβα είναι πολύ καλή γι αυτό συνεχίζουμε για το καλύτερο και θα φανεί στη πορεία του πρωταθλήματος.

LEFKADAPRESS: Δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν ήδη για τετράδα. Πιστεύετε ότι είναι εφικτός αυτός ο στόχος για την ομάδα σας;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για θέσεις. Τον αρχικό μας στόχο τον πετύχαμε. Δηλαδή να είμαστε στις έξι πρώτες ομάδες , από εκεί και πέρα συνεχίζουμε την σκληρή δουλειά για να έρθει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Πρώτος μας στόχος είναι να μπούμε στην εξάδα και να κρατήσουμε την ίδια θέση όπως στο περσινό πρωτάθλημα. Είναι νωρίς ακόμη για προβλέψεις.

LEFKADAPRESS: Θεωρείτε ότι το Ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να αποτελέσει «σκαλοπάτι» για κάτι καλύτερο στην καριέρα σας;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Ναι , πιστεύω ότι το ελληνικό πρωτάθλημα αποτελεί σκαλοπάτι για την καριέρα μου ειδικά αν συνεχίσω να δουλεύω με τον ίδιο προπονητή. Χρειάζομαι όμως πολύ δουλειά ακόμα.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Με πολύ καλή δουλειά και ανταγωνισμό μπορεί να αποτελέσει σκαλοπάτι γιατί αρκετές αθλήτριες από την Ελλάδα έχουν φύγει στο εξωτερικό.

LEFKADAPRESS: Τι είναι για εσάς ο Ηρακλής Κηφισιάς;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Ο Ηρακλής Κηφισιάς είναι για εμένα το σωματείο που με ανέδειξε. Μου έχει σταθεί σε δύσκολες στιγμές , σε έναν σοβαρό τραυματισμό που είχα πριν 2 χρόνια , αλλά επίσης με βοήθησε να επανέλθω και πάλι σε αγωνιστικούς ρυθμούς πρωτης εθνικης. Τους ευχαριστώ πολύ όλους.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Αρχικά είναι μια οικογένεια. Είμαστε πολύ δεμένοι όλοι στην ομάδα, και όλες οι παίκτριες μαζί γιατί είμαστε ηλικιακά κοντά και αντιμετωπίζουμε τις αγωνιστικές μας υποχρεώσεις με πάθος και ενθουσιασμό.

LEFKADAPRESS: Πως βλέπετε το άθλημα στην χώρα μας;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Το άθλημα στη χώρα μας αυτή τη στιγμή διέρχεται μια κάμψη , αλλά πιστεύω ότι στο μέλλον θα έχει ανοδική πορεία.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Τα τελευταία χρόνια θεωρώ πως το επίπεδο αρχίζει και πέφτει.

LEFKADAPRESS: Η Εθνική μπορεί να καταφέρει πράγματα;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Η Εθνική θεωρώ πως μπορεί να καταφέρει πράγματα. Έχουμε νέες αθλήτριες που έχουν ταλέντο. Έχει αποδειχθεί άλλωστε με τις εθνικές ομάδες κορασίδων και νεανίδων, με τις οποίες έχουμε καταφέρει σε πολλές διοργανώσεις να φέρουμε πολύ καλά αποτελέσματα , ακόμη και μετάλλια.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Η Εθνική Ελλάδος με πολύ όρεξη και μεράκι μπορεί να καταφέρει και να πετύχει πολλά, διότι υπάρχουν πολλές καλές παίκτριες στην Ελλάδα!

LEFKADAPRESS: Τα περιορισμένα μπάτζετ θεωρείτε ότι έχουν «μικρύνει» το επίπεδο του ελληνικού βόλεϊ;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Είναι γεγονός ότι η οικονομική κατάσταση στη χώρα μας έχει επηρεάσει κατά πολύ και τον αθλητισμό. Οι προϋπολογισμοί είναι μικρότεροι γεγονός το οποίο δεν προσελκύει πολλές και καλές ξένες παίκτριες όπως το παρελθόν. Θεωρώ ότι αυτό από τη μια μεριά έχει επηρεάσει την ποιότητα του ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και εμείς σαν νέες παίκτριες δεν έχουμε τόσες παραστάσεις από καλύτερες αθλήτριες όπως είχαμε τα προηγούμενα χρόνια. Από την άλλη μεριά όμως δίνεται ευκαιρία σε νέες ελληνίδες αθλήτριες να αναδείξουν το ταλέντο τους και στις ομάδες να επενδύσουν σε ελληνίδες (έστω και αναγκαστικά...) γεγονός που μακροχρόνια θα ωφελήσει το ελληνικό βόλεϊ.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Με την οικονομική κρίση που υπάρχει στην πατρίδα μας λογικό είναι πλέον τα μπάτζετ των συλλόγων να είναι περιορισμένα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Πιστεύω όμως αυτό είναι καλό για το Ελληνικό Βόλεϊ, γιατί φέτος τα ρόστερ των περισσότερων ομάδων είναι με Ελληνίδες παίκτριες, κάτι που σημαίνει ότι τα κορίτσια έχουν την δυνατότητα να παίζουν πολλά παιχνίδια, που είναι και το πιο σημαντικό κομμάτι για την ανάδειξη της κάθε αθλήτριας και αποκτούν εμπειρίες.

LEFKADAPRESS: Υπάρχει κάποια παίκτρια που θαυμάζετε και με την οποία θα θέλατε να γίνετε συμπαίκτριες;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη παίκτρια που να θαυμάζω. Είμαι ικανοποιημένη με τις συμπαίκτριες μου , με τις οποίες παίζουμε χρόνια μαζί.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Φέτος έτυχε να γνωρίσω μια παίκτρια πολύ υψηλού επιπέδου την Ανέτα Γκερμάνοβα όπου πήρα αρκετά στοιχεία παίζοντας δίπλα της και τα χρησιμοποιώ και εγώ. Γενικώς βλέπω πολλούς παίκτες και παίκτριες και παίρνω τα καλά στοιχεία τους!

LEFKADAPRESS: Κάποιος προπονητής που σας έχει «σημαδέψει»;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Προπονητής ο οποίος με έχει <<σημαδέψει>> είναι ο προπονητής που έχω τώρα , ο Ζόραν Κόβαζιτς. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ να βελτιωθώ και να μπορώ να παίξω καλύτερο βόλεϊ. Ο συγκεκριμένος προπονητής είναι από μόνος του σχολή του βόλλεϊ και χαίρεσαι να κάνεις προπόνηση μαζί του.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Έχω δουλέψει με πολλούς προπονητές που μου έδωσαν πολλά μου έμαθαν και πολλά, αλλά πιο τρανταχτοί για μένα ήταν ο Τζιοβάνι Καπράρα και ο Ζόραν Κόβαζιτς που κάνουν εξαιρετική δουλειά!

LEFKADAPRESS: Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σας;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Η χειρότερη στιγμή ήταν όταν υπέστην ένα σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Η καλύτερη τώρα... είναι πολλές. Πανελλήνια πρωταθλήματα με την ομάδα μου στις κορασίδες και στις νεάνιδες , αλλά και μετάλλια με την εθνική ομάδα. Το καθένα από αυτά είναι ξεχωριστά για μένα.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Δεν υπήρχε χειρότερη. Βασικά δεν μου έρχεται τώρα και ούτε θέλω να θυμάμαι! Καλύτερες ζω κάθε χρόνο με την ομάδα μου!

LEFKADAPRESS: Τι σκέφτεστε για το μέλλον σας;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Να ολοκληρώσω με επιτυχία τις σπουδές μου και να ανέβω όσο πιο ψηλά μπορώ με την ομάδα μου τον Ηρακλή Κηφισιάς.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Να παίξουμε ένα πολύ καλό και υψηλού επιπέδου βόλεϊ και να τελειώσουμε και τη σχολή μας.

LEFKADAPRESS: Ο κόσμος ανταποκρίνεται, είναι κοντά στην ομάδα.
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Ναι , αυτό είναι αλήθεια. Έχουμε την υποστήριξη του κόσμου και αυτό είναι πολύ θετικό. Μας τονώνει την ψυχολογία και την θέληση για νίκες.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Ο κόσμος έρχεται στους αγώνες και μας στηρίζει ανάλογα!

LEFKADAPRESS: Φέτος για πρώτη φορά το ALL STAR DAY των γυναικών θα γίνει εκτός Αττικής, και συγκεκριμένα στη Λευκάδα. Πόσο σημαντικό πιστεύετε ότι είναι για το άθλημα, που αυτή η γιορτή του Βόλεϊ θα γίνει στην Επαρχία και σε ένα Νησί που δεν έχει ομάδα Βόλεϊ;
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Συγχαρητήρια σε όσους το σκέφτηκαν και θα το υλοποιήσουν. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για το άθλημα , διότι θα διαφημιστεί περισσότερο , αλλά επίσης θα γνωρίσει και ο κόσμος της Λευκάδας το άθλημά μας. Και που ξέρετε , ίσως αυτό γίνει το κίνητρο για να δημιουργηθεί μια ομάδα βόλεϊ και στην Λευκάδα.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: Είναι πολύ καλό που για πρώτη φορά θα γίνει εκτός Αττικής. Ο κόσμος στην Επαρχία διψά για μεγάλες διοργανώσεις και είμαι σίγουρη ότι θα το παρακολουθήσει πολύς κόσμος, που θα έχει και την ευκαιρία να δει από κοντά κορυφαίες αθλήτριες του Ελληνικού Βόλεϊ. Το all Star Day γυναικών είναι μια γιορτή που εντυπωσιάζει μικρούς και μεγάλους.

LEFKADAPRESS: Και να κλείσουμε με ευχές για το νέο έτος.
ΓΙΩΤΑ ΔΙΩΤΗ: Εύχομαι σε όλους χρόνια πολλά , καλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2012. Ελπίζω το νέο έτος να μας βρει όλους υγιείς πάνω απ' όλα , να έχουμε αγάπη , ευτυχία, υπομονή και επιμονή για να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες. Καλή Χρονιά.
ΤΖΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥΣΗ: ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ . Η νέα χρονιά να είναι για όλους καλύτερη από την προηγούμενη. Προσωπικά εύχομαι να έχουμε ένα καλό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα χωρίς τραυματισμούς σε όλες τις ομάδες. ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2012!

Συνέντευξη στον Κώστα Κολιό
]]> Χιμένες: «Πρέπει να νικάμε στο clasico»
Ρόναλ, μετά από πέντε επίσημους αγώνες με τον Ολυμπιακό, ποια είναι η εικόνα που έχεις σχηματίσει;
Θεωρώ ότι θα γίνουμε μία πολύ καλή ομάδα όσο περνάει ο καιρός. Μέχρι τώρα ξεκινάμε καλά, αλλά χάνουμε την αυτοσυγκέντρωσή μας. Πρέπει να βρούμε την αυτοπεποίθησή μας. Για παράδειγμα, κατακτούμε τα πρώτα δύο σετ και στο τρίτο ξεκινάμε άσχημα. Πιστεύω ότι χάρη στον προπονητή μας, Γιάννη Καλμαζίδη, οι δύσκολες στιγμές ξεπερνιούνται. Παίρνει σωστές αποφάσεις και η ομάδα ανεβάζει απόδοση. Είμαι πεπεισμένος ότι κάνουμε καλή δουλειά και σύντομα θα βρούμε αυτό που μας λείπει για να αγγίξουμε το μάξιμουμ στην απόδοσή μας.

Πότε περιμένεις να συμβεί αυτό;
Μπορούμε να κάνουμε το καλύτερο στα παιχνίδια που έρχονται. Η ομάδα χρειάζεται περισσότερους αγώνες για να δέσει. Πρέπει να συνηθίσουμε να παίζουμε μαζί, να εξοικειωθούμε με τις μπαλιές. Αυτό περιλαμβάνει και τη δική μου συνεργασία με τον Ντίμα (σ.σ. Φιλίποφ), αν και νομίζω ότι ήδη είμαστε σε πολύ καλό δρόμο. Η ομάδα μας θα γίνει πολύ καλή, αρκεί να βρει την αυτοσυγκέντρωσή της. Θα γίνουμε πιο δυνατό σύνολο από ό,τι είμαστε. Και τώρα δεν μας λείπουν οι ικανότητες, αλλά χρειάζεται να δουλέψουμε πάνω σε ορισμένες λεπτομέρειες.

Πώς είναι η συνεργασία με τον Γιάννη Καλμαζίδη;
Ο Γιάννης είναι μεγάλος προπονητής. Μου αρέσει ο τρόπος που δουλεύει. Οι οδηγίες που μας δίνει, μας βοηθούν να νικάμε. Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτόν γιατί, αν και είναι νεαρός σε ηλικία, για εμένα είναι μεγάλος προπονητής.

Περίμενες τις συνθήκες που βρήκες εδώ;
Όλοι οι φίλοι μου που έχουν παίξει στην Ελλάδα, με είχαν προειδοποιήσει τι θα συναντήσω. Και όλοι μου είπαν να έρθω στον Ολυμπιακό.

Τι τους ρώτησες;
Ρώτησα πώς είναι η ζωή στην Ελλάδα, πώς είναι η ομάδα. Ο Χερέρα, ο Αγκάμεζ, ο Φάβερ και ο Νίκολας Μοσκέρα, όλοι εκφράστηκαν πολύ θετικά. Και ο Εστράδα, που ήταν στην προετοιμασία της Εθνικής και έπαιζε πέρσι στον Ολυμπιακό. Στην Κολομβία είμαστε σαν οικογένεια. Παίρνουν όλοι τη γνώμη όλων πριν αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Και ο Αγκάμεζ σου είπε να πεις «ναι» στον Ολυμπιακό, παρότι έπαιζε στον Παναθηναϊκό;
Και ο Αγκάμεζ. Όταν του είπα για την πρόταση, δεν το σκέφτηκε καθόλου. «Ves!» (σ.σ. «Πήγαινε!») μου είπε.

Σε ενημέρωσαν για το περσινό τρεμπλ;
Ξέρω ότι ο Ολυμπιακός πήρε τα πάντα τα προηγούμενα χρόνια και είναι μεγάλη ομάδα. Ο Εστράδα με ενημέρωσε για πέρσι και με διαβεβαίωσε ότι θα μου φερθούν καλά. Μπορώ να πω ότι θα κάνω ό,τι μπορώ για να κατακτήσουμε και φέτος τους τίτλους.


ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ ΣΤΟ ΤΑΡΑΦΛΕΞ

Μπαίνοντας στο «Γ. Καραϊσκάκης» και μπροστά στο άγαλμα του ποδοσφαιριστή, ο Κολομβιανός διαγώνιος του Θρύλου θυμήθηκε της ημέρες που δεν κάρφωνε την μπάλα με το χέρι, αλλά την ήλεγχε με το πόδι.

Πότε έπαιζες ποδόσφαιρο;
Ξεκίνησα από μικρός, γύρω στα 9. Αγωνιζόμουν στην ομάδα επίλεκτων της πόλης Κάλι, ως μέσος. Νομίζω ότι ήμουν καλός, αλλά ψήλωσα απότομα. Ήταν περίεργο γιατί κανείς από τους γονείς μου δεν ήταν ιδιαίτερα ψηλός. Μάλλον πήρα από τον αδελφό του παππού μου, που ήταν 2,10μ. Τέλος πάντων, με είδαν κάποιοι άνθρωποι του βόλεϊ και μου πρότειναν να αλλάξω άθλημα.

Από διαγώνιος ξεκίνησες;
Όχι, ακραίος έπαιζα. Και στη Φινλανδία, στη Ραΐζιον Λόιμου, σαν ακραίος πήγα. Αλλά ο διαγώνιος δεν πήγε καλά. Μπήκα σε έναν αγώνα στη θέση του και καθιερώθηκα. Να πω την αλήθεια, το προτιμώ. Είναι δύσκολο πράγμα η υποδοχή (γέλια).

Είναι η δεύτερη φορά που έρχεσαι στο Καραϊσκάκη, αφού είχες έρθει με τους συμπαίκτες σου στον αγώνα με την Ντόρτμουντ. Πώς ήταν η εμπειρία;
Έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Οι οπαδοί του Ολυμπιακού είναι τρελοί! Δημιουργούν εκπληκτική ατμόσφαιρα. Μπορείς να καταλάβεις πόσο πολύ βοηθούν τους παίκτες να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που έπαιζε η ομάδα. Γκολ, θέαμα και ατμόσφαιρα… Ήταν μία πολύ καλή βραδιά.

Και ακόμα δεν έχεις ζήσει ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.
Ξέρω ότι είναι το «clasico» στην Ελλάδα και ξέρω ότι πρέπει να νικάμε. Αυτό θέλω κι εγώ, να νικήσουμε με οποιονδήποτε τρόπο.

Νίκη κι ας μην είσαι εσύ ο κορυφαίος της ομάδας;
Εγώ παίζω για το σύνολο. Αν, για παράδειγμα, ο Μάρεκ (σ.σ. Νοβότνι) πάει καλά στην επίθεση, είναι υποχρέωσή μου να τον βοηθήσω με όποιον τρόπο μπορώ γιατί η ομάδα χρειάζεται όλους τους παίκτες. Αν ο Ντίμα δίνει τις μπάλες στον Μάρεκ, τότε ελπίζω ότι θα καρφώσει όσο καλύτερα γίνεται για το καλό του Ολυμπιακού (γέλια)!

Τον Ρολάντο Ντεσπέιν, που αγωνιζόταν πέρσι στον Ολυμπιακό και φέτος θα παίξει στον Ηρακλή, τον γνωρίζεις;
Όχι. Δεν έχω μιλήσει ποτέ μαζί του και δεν γνωρίζω πώς παίζει. Είδα φωτογραφίες του στο facebook και ρώτησα τον Εστράδα ποιος είναι αυτός, αλλά δεν ξέρω τίποτα παραπάνω.

Πέρσι είχε αναδειχθεί πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Θεωρείς ότι μπορείς να τον διαδεχτείς;
Γιατί όχι; Φέτος ίσως να είναι η σειρά μου να αναδειχθώ MVP.

Για το Challenge Cup ποια είναι η πρόβλεψή σου;
Θα πάμε καλά. Δεν έχω στο μυαλό μου ότι υπάρχουν δυνατές ομάδες. Αν σκεφτόμαστε ότι οι αντίπαλοί μας είναι δυνατοί, τότε δεν θα παίζουμε ποτέ. Πρέπει να δουλέψουμε πολύ και να βελτιωθούμε μέσα από τις προπονήσεις. Ολα είναι δυνατά.

Έχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο να παρατείνεις τη συνεργασία σου με τον Ολυμπιακό;
Ακόμα είναι νωρίς, αλλά θα ήθελα να συνεχίσω στον Ολυμπιακό. Και η ζωή στην Ελλάδα μού αρέσει. Ο καιρός, οι άνθρωποι, είναι αξιαγάπητοι. Μου μιλούν, με χαιρετούν και αυτό μου αρέσει.

Αυτή είναι η τρίτη σου χρονιά στην Ευρώπη. Ποιες διαφορές έχεις διακρίνει με τη Φινλανδία, όπου έπαιζες πριν;
Σίγουρα υπάρχει διαφορά στο επίπεδο, αλλά και η ατμόσφαιρα ήταν τελείως διαφορετική. Οι φίλαθλοι στην κερκίδα μόνο χειροκροτούσαν, εδώ συνέχεια φωνάζουν, πανηγυρίζουν, τραγουδάνε. Βοηθούν πάντα, κυρίως όταν η ομάδα είναι «πεσμένη». Μας ανεβάζουν με τη στήριξή τους και μας κάνουν να αισθανόμαστε όμορφα. Και στην Κολομβία είναι περίπου το ίδιο. Εχω παίξει μία φορά με την Εθνική στην Μπογκοτά και ο κόσμος συνεχώς ζητωκραύγαζε.

Ελληνικά έχεις μάθει καθόλου;
Δύο χρόνια στη Φινλανδία έμαθα να μιλάω τη γλώσσα. Αλλά τα ελληνικά ίσως είναι η πιο δύσκολη γλώσσα του κόσμου. Δεν έχουν καμία σχέση με τα ισπανικά. Ξεκίνησα να μαθαίνω από την Κολομβία, αφού όλοι οι φίλοι μου μιλούν ελληνικά.

* Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε την Τετάρτη (16/11) στην εφημερίδα «ΓΑΥΡΟΣ»]]> Κράβαρικ για όλους και για όλα...
«Θεωρώ πολύ θετικό το διάστημα που πέρασε. Στην ουσία χάσαμε ένα βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Άρη και έναν βαθμό με τη Βελγική Νόλικο. Κάναμε αυτό που έπρεπε. Στην αρχή υπήρχε ένα πρόβλημα γιατί η ομάδα ήταν πλήρης μία εβδομάδα πριν από το πρωτάθλημα. Πολύ γρήγορα όμως βρήκαμε ρυθμό και συνεχίσαμε τρένο σε Ελλάδα και Ευρώπη».

Για το αν η διακοπή θα επηρεάσει: «Δεν νομίζω ότι θα επηρέασε γιατί όλα τα παιδιά που έφυγαν θα αγωνίζονται ως βασικοί στις εθνικές ομάδες. Είμαι σίγουρος ότι γυρίζοντας από τις εθνικές ομάδες θα είναι εύκολο να βρούμε ρυθμό».

Για τα παιχνίδια που ακολουθούν σε Ελλάδα και Ευρώπη: «Τα παιχνίδια της χρονιά. Όλοι ξέρουν ότι τα πιο δύσκολα παιχνίδια έρχονται. Το πιο δύσκολο όσο αφορά την Ευρώπη θα είναι αυτό με την Αρκάς το οποίο πρέπει να κερδίσουμε. Είναι καθοριστικό παιχνίδι και με τη νίκη θα κάνουμε ένα βήμα για την πρόκριση στην επόμενη φάση. Όσο αφορά για το ελληνικό πρωτάθλημα μας περιμένουν πολύ δύσκολα παιχνίδια με Παμβοχαικό, Σύρο και ΠΑΟΚ και είναι σημαντικό να κρατήσουμε την πρώτη θέση».

Για τους στόχους: «Δεν κρυβόμαστε. Βασικός στόχος του Ηρακλή είναι τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Έχουμε λείψει 2 χρόνια από την Ευρώπη. Έχουμε όρεξη να κερδίσουμε τα υπόλοιπα παιχνίδια για να προκριθούμε. Εάν τα καταφέρουμε στην Ευρώπη θα έχουμε και ψυχολογική ώθηση στο πρωτάθλημα. Όσο αφορά το ελληνικό πρωτάθλημα θέλουμε το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Ειδικά για μένα στα 40 μου που νιώθω ότι μπορεί να είναι η τελευταία μου χρονιά το όνειρο μου είναι εάν προκριθούμε να φέρουμε ξανά το φάιναλ φορ στη Θεσσαλονίκη.

Κάτι που θέλει και ο κόσμος του Ηρακλή που περιμένει από την ομάδα του βόλει να τους δώσει χαρές. Φυσικά δεν εξαρτώνται όλα από εμάς. Εμείς σαν αθλητές πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας μέσα στο γήπεδο και μετά οι παράγοντες να κυνηγήσουν τη διοργάνωση. Στόχος μας είναι να είμαστε πρώτοι στην Ελλάδα και να παραμείνουμε και πρώτοι στην Ευρώπη».

Για τον Ντεσπέιν: «Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο Ντεσπέιν. Με τη δυναμική που έχει ο αυτός ο παίκτης θα μας βοηθήσει να πετύχουμε τους στόχους μας».

Για τη νέα του καριέρα ως προπονητής: «Την Κυριακή φεύγω για τη Σλοβακία μετά από την πρόταση που είχα από τη Ομοσπονδία της Σλοβακίας. Θα ήταν λάθος εάν δεν έπαιρνα αυτή την ευκαιρία. Αν και ήταν να ξεκινήσουμε τη συνεργασία το ερχόμενο καλοκαίρι η αναχώρηση του Ζανίνι επέσπευσε τα σχέδια. Ήταν μία ευκαιρία και την εκμεταλλεύτηκα για να μεταφέρω όλες τις εμπειρίες μου. Σκεφτόμουνα εδώ και πολλά χρόνια τι θα κάνω θέλω όταν τελειώσω την καριέρα μου ως αθλητής. Μου δόθηκε μια ευκαιρία και χαίρομαι που είναι στη Εθνική Σλοβακίας γιατί το να είσαι προπονητής σε οποιαδήποτε εθνική είναι μεγάλη τιμή και ευκαιρία».
]]> Κόλεβα: «Σαν να γύρισα σπίτι μου»
Πώς ήταν η επιστροφή στην Ελλάδα, Έλενα;
Ένιωσα πολύ καλά γιατί έχω πολλούς φίλους και έζησα πολλές καλές στιγμές εδώ. Ήταν σαν να μην έφυγα ποτέ.

Πώς αισθάνθηκες που γύρισες στο κλειστό του Ρέντη;
Αισθάνθηκα ότι γύρισα στο σπίτι μου. Είδα τόσους γνωστούς, που ένιωσαν έκπληξη που ήμουν εκεί. Ηταν όμορφα. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον Ολυμπιακό, ίσως αυτοί να έχουν μαζί μου. Πρώτα πρέπει να είμαστε άνθρωποι και μετά επαγγελματίες. Χάρηκα που τους είδα όλους και ιδίως τον Βαγγέλη Ρούσσο και τον Σπύρο Μπλέτσα (σ.σ. φροντιστές του Ολυμπιακού).

Παρακολούθησες το παιχνίδι των Ανδρών με τον Παμβοχαϊκό. Εβγαλες συμπεράσματα;
Θεωρώ ότι έχει πέσει πολύ το επίπεδο, ακόμα και στο πρωτάθλημα των Ανδρών. Πριν από δύο χρόνια έπαιζαν στον Ολυμπιακό ο Μίλκοβιτς, ο Τίσερ, ο Καλντέιρα και πολλοί άλλοι. Είναι κάτι γενικευμένο, πάντως. Η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά και στις ομάδες ειδικότερα, επιβάλλει συντήρηση. Δεν νομίζω ότι ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίσει μεγάλη δυσκολία για να μείνει στην κορυφή.

Έχεις εικόνα για τη νέα ομάδα Γυναικών του Ολυμπιακού;
Δεν ξέρω καλά τις ξένες που αποκτήθηκαν, αλλά για να έρθουν στον Ολυμπιακό πρέπει να είναι καλές παίκτριες. Και οι Ελληνίδες είναι καλές και για το επίπεδο του πρωταθλήματος θα είναι μία δυνατή ομάδα. Η πορεία, όμως, δεν εξαρτάται μόνο από το υλικό. Παίζει ρόλο και η δουλειά που γίνεται και, εξάλλου, το βόλεϊ είναι παιχνίδι. Όλα μπορούν να συμβούν.



Φέτος παίζεις στην Ντιναμό Βουκουρεστίου και θεωρητικά υπάρχει περίπτωση να τεθείτε αντιμέτωποι με τον Ολυμπιακό στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Πώς θα αισθανθείς;
Παίζουμε και οι δύο στο CEV Cup, αλλά δύσκολα θα περάσουμε. Και μετά, μοιάζει απίθανο να διασταυρωθούμε στο Challenge Cup αλλά ποιος ξέρει; Σίγουρα θα αισθανθώ περίεργα αν συμβεί αυτό.

Είχες την ευκαιρία να συναντήσεις κάποιες από τις κοπέλες του Ολυμπιακού;
Δεν είδα τα κορίτσια από την ομάδα, αλλά δεν έχουν μείνει και πολλές από πέρσι. Δεν είχα πολύ χρόνο, θέλω να μιλήσω με πολλά κορίτσια, όπως η Βάσω Νικούλη (σ.σ. πρώην «ερυθρόλευκη και νυν αθλήτρια του ΖΑΟΝ). Δεν είχα, όμως, όσο χρόνο θα ήθελα. Είδα τυχαία τη Στέλλα (σ.σ. Μουστάκη, ακραία του Ολυμπιακού που φέτος παραχωρήθηκε δανεική) η οποία τραυματίστηκε και έκανε εγχείρηση στους χιαστούς. Στεναχωρήθηκα για τη Στέλλα…

Με τη Χαντάβα, που αγωνίζεται πλέον στο εξωτερικό, έχετε επαφές;
Με την Εύα είχα μιλήσει στην Ιταλία, κρατάμε επαφή με κάποιες κοπέλες και είναι φυσικό γιατί έχουμε δεθεί.

Στην Ελλάδα βρέθηκε και η πασαδόρος πέρσι του Ολυμπιακού Μάγια Ογκνιένοβιτς. Προλάβατε να βρεθείτε;
Ναι! Τη Μάγια την είδα. Ήταν εδώ όταν έπαιζε η ομάδα μπάσκετ της ΤΣΣΚΑ, λόγω του Μίλος (σ.σ. Τεόντοσιτς), ήπιαμε καφέ στη Γλυφάδα, ενώ ήταν μαζί μας και ο Γιάννης Νικολάκης (σ.σ. προπονητής της ομάδας πέρσι). Ήταν πολύ ωραία, μας είδαν άνθρωποι που μας αναγνώρισαν και μας έλεγαν να γυρίσουμε πίσω στον Ολυμπιακό.

Φαντάζομαι ότι θα μιλήσατε αρκετά για την περσινή χρονιά.
Είναι αλήθεια, μιλήσαμε πολύ. Κάναμε ανάλυση για όλα όσα ζήσαμε, για το Κύπελλο. Το συμπέρασμα είναι ότι όλοι είμαστε σίγουροι ότι δεν θα ξαναζήσουμε τέτοια εμπειρία. Δεν πιστεύω ότι θα ξανασυμβεί, με όλα τα πράγματα που ζήσαμε.

Θα σε ξαναδούμε στη χώρα μας;
Θα έρχομαι πάντα στην Ελλάδα να δω τους φίλους μου. Θέλω να κρατήσω επαφή με όλους.

Ίσως να επιστρέψεις και για να παίξεις ξανά εδώ;
Ποτέ μη λες ποτέ. Μου αρέσει η Ελλάδα, άρα δεν αποκλείω τίποτα.

Μαζί σου ήρθε και ο γιος σου, Ντένις, και μάλιστα με έκπληξη τον είδαμε στα κόκκινα, να κάνει ξανά προπόνηση με τις ακαδημίες του Ολυμπιακού!
Ο Ντένις θέλει να έρθει πίσω στον Ολυμπιακό, νιώθει μέρος της ομάδας! Ποιος ξέρει τι θα γίνει... Ηταν δύσκολο για αυτόν, δεν ήθελε να γυρίσει πίσω!

Τον φαντάζεσαι μια μέρα να έρχεται για να παίξει ακραίος στον Ολυμπιακό;
Ίσως μία μέρα να έρθει. Τότε θα μπορεί να παίρνει τις δικές του αποφάσεις και εγώ θα τον στηρίξω ό,τι κι αν θέλει να κάνει. Αυτή τη στιγμή παίζει στην ίδια ομάδα με μένα, την Ντιναμό Βουκουρεστίου, αλλά θέλει να παίξει με όλα τα παιδιά στην ακαδημία του Ολυμπιακού. Και κυρίως με τον φίλο του, τον Κωνσταντίνο Καρρά. Εχουν συμφωνήσει ότι μια μέρα θα ξαναπαίζουν μαζί όπου κι αν είναι αυτό.

Τι θα ήθελες να ευχηθείς στον φετινό Ολυμπιακό;
Οι ευχές μου είναι να πάνε όλα καλά για την ομάδα. Θέλω να μην έχουν καμία αρνητική ανάμνηση από πέρσι, να είναι ικανές και τυχερές και να κατακτήσουν κάποιον τίτλο.

Όπως εσείς πέρσι με το Κύπελλο στη Σάμο… Ποια είναι η πιο δυνατή ανάμνηση που έχεις από αυτή την επιτυχία;
Ο γύρος του θριάμβου στο Καραϊσκάκη, με τον κόσμο να μας επευφημεί. Αυτό το συναίσθημα είναι το πιο σημαντικό όταν έχει περάσει ο καιρός. Είναι μονάχα πέντε λεπτά, αλλά πέντε λεπτά που δεν θα ξεχάσεις ποτέ και είναι τα πιο πολύτιμα.

(Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» της Τρίτης 15 Νοεμβρίου).
]]> «Ευκαιρία ζωής ο Παναθηναϊκός»!
Η 18χρονη ακραία, μπορεί να ακολούθησε τα βήματα της μητέρας της, η οποία έχει πανηγυρίσει και Πρωτάθλημα με το «τριφύλλι» στην καρδιά, Ρούλα Κατσαμπή, ωστόσο έχει βάλει σκοπό ζωής να…. χαράξει τον δικό της δρόμο, γράφοντας την δική της ιστορία με την πράσινη φανέλα!

Η όμορφη Κύπρια, με το… φονικό σερβίς, με το οποίο τη σεζόν που μας πέρασε χάρισε το 28ο Κύπελλο Κύπρου στην ΑΕ Λεμεσού, πέρασε το κατώφλι του Παναθηναϊκού, με μοναδικό στόχο να βαρεθεί να σηκώνει Κούπες!

Η Μανωλίνα Κωνσταντίνου στην πρώτη της αποκαλυπτική συνέντευξη μοιράστηκε τα μελλοντικά της σχέδια με τους αναγνώστες της «ΠΡΑΣΙΝΗΣ». Φωτογραφήθηκε στο κατάστημα PAO shop στην Νέα Ερυθραία, ντυμένη ως… Διαμαντίδης και έκανε… πρόβα, σηκώνοντας την πρώτη της Κούπα!

Πότε ξεκίνησες να παίζεις βόλεϊ και γιατί;
«Ξεκίνησα να παίζω βόλεϊ 9 χρόνων. Η αλήθεια είναι πως μέχρι αυτή την ηλικία αν και ήμουν καθημερινά μέσα στα γήπεδα, μαζί με την μαμά μου και τον πατέρα μου δεν ήθελα να ασχοληθώ με το άθλημα. Τελικά μια μέρα μου είπε η μαμά μου να δοκιμάσω και εάν δεν μου αρέσει τότε να σταματήσω. Από την μέρα όμως που μπήκα στο γήπεδο ως αθλήτρια, δεν πρόκειται να αποχωριστώ ποτέ το βόλεϊ»!

Πλέον, στα 18 σου, θεωρείς ευχή ή… κατάρα να έχεις γονείς που έχουν κατακτήσει την κορυφή και να περιμένουν και από εσένα το ίδιο;
«Είμαι πραγματικά περήφανη για τους γονείς μου. Το θεωρώ ευχή να έχω τόσο καταρτισμένους γονείς, μιας και εγώ η ίδια βαδίζω στον δρόμο που έχουν χαράξει. Είναι πλεονέκτημα και τύχη να έχω γονείς που να έχουν πετύχει πολλά στο βόλεϊ, επειδή από αυτούς έχω μάθει και εξακολουθώ να μαθαίνω πάρα πολλά πράγματα και αυτό με κάνει καλύτερη σε πολλούς τομείς της ζωής μου. Αυτό όμως που κάνω εγώ, το κάνω επειδή το αγαπώ και δεν έχω νιώσει ποτέ την πίεση πως πρέπει να παίζω επειδή οι γονείς μου είναι αυτοί που είναι. Θέλω να… χαράξω την δική μου πορεία και εύχομαι να είναι το ίδιο πετυχημένη με τους γονείς μου. Είναι υπέροχο να βλέπεις τους γονείς σου να κάνουν αυτό που αγαπούν ειδικά όταν είναι και δικιά σου αγάπη».

Ήταν όνειρό σου να έρθεις και εσύ στην ομάδα, όπου έχει πρωταγωνιστήσει και η μαμά σου, με σκοπό να το πετύχεις και εσύ;
«Πιστεύω πως όνειρο κάθε παίκτριας είναι να ενταχθεί και να παίξει με την φανέλα του Παναθηναϊκού μιας και έχει επιδείξει την αξιοζήλευτη πορεία του με τη πάροδο των χρόνων με τόσα Πρωταθλήματα και Κύπελλα που έχει κατακτήσει. Ο Παναθηναϊκός πάντα στα μάτια μου φάνταζε ως μια ευκαιρία ζωής και χαίρομαι που τελικά μου δόθηκε. Το γεγονός πως και η μαμά μου έχει αγωνιστεί με τα χρώματα του Παναθηναϊκού με πωρώνει περισσότερο στο να βάλω πείσμα για να πετύχω και εγώ ότι και εκείνη, να πανηγυρίσω ένα ή περισσότερα Πρωτάθλημα με την πράσινη φανέλα»!

Πέρσι είχες τον πατέρα σου προπονητή στην ΑΕΛ, πως ένιωθες όταν σου έκανε παρατήρηση πάνω στον αγώνα;
«Σίγουρα υπάρχει μια έξτρα πίεση, αλλά ταυτόχρονα κάνεις και μια επιπλέον προσπάθεια γιατί δεν είσαι μόνο παίκτριά του αλλά και κόρη του. Ωστόσο, στο γήπεδο προσπαθούσα όσο μπορούσα να βάλω στην άκρη τον ρόλο της κόρης, όπως και ο πατέρας μου το ίδιο. Όταν λοιπόν μου έκανε παρατήρηση μπορεί να το έπαιρνα πιο προσωπικά από όσο θα έπρεπε, αλλά αυτό με πείσμωνε και με έκανε να προσπαθώ ακόμη περισσότερο. Επίσης είχα και έναν λόγο παραπάνω να θέλω να νικάμε κάθε αγώνα μιας και ο πατέρας μου με προπονούσε και είχα συμπαίκτρια και την αδερφή μου».

Το Beach volley ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσει την καριέρα σου στην Ελλάδα, από την στιγμή που μαζί με την Μαριώτα Αγγελοπούλου ξεχωρίσατε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Τι προτιμάς παραλία ή σάλα;
«Είναι δυο εντελώς διαφορετικά αθλήματα τα οποία αγαπώ το καθένα με ξεχωριστό τρόπο. Ακόμη δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει αποκλειστικά το ένα από τα δύο. Με ενθουσιάζει θα έλεγα λίγο περισσότερο το beach λόγω του κλίματος και των εμπειριών που αποκτάς από κάθε ταξίδι αφού το beach volley ταυτίζεται με τον ήλιο, την παραλία, τα διάφορα τουρνουά σε διάφορες χώρες, όπου εκεί σου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσεις έμπειρες παίχτριες κάνοντας προπόνηση ή παίζοντας παιχνίδια μαζί τους».

Το καλοκαίρι όταν σου έκανε ο ΠΑΟ πρόταση να έρθεις πως αισθάνθηκες;
«Ήξερα ότι ο προπονητής μου Σπύρος Χουντουμάδης ενδιαφερόταν για μένα, αλλά δεν περίμενα κάποια πρόταση μιας και έκανα διάφορες κινήσεις για να πάω να παίξω στην Γερμανία. Όταν τελικά κάτι δεν πήγε καλά με το συμβόλαιό μου, η πρόταση του Παναθηναϊκού ήταν πραγματικά μια λύτρωση για μένα, αφού από πάντα θεωρούσα το να παίξω στον Παναθηναϊκό μια εκπληκτική ευκαιρία».

Θα αγωνίζεσαι ως βασική ακραία της Πρωταθλήτριας ομάδας, θέση που πάντα ο ΠΑΟ κάλυπτε από ξένες αθλήτριες. Νιώθεις επιπλέον πίεση που θα φορέσεις αυτήν την βαριά φανέλα και θα κληθείς αρκετές φορές να πάρεις πάνω σου την ομάδα;
«Σίγουρα το ότι παίζω σε μια ομάδα της ο Παναθηναϊκός που έχει πάρει τόσους πολλούς τίτλους από τη μια με αγχώνει λίγο, αλλά από την άλλη με ωθεί στο να τα πάω όσο καλύτερα μπορώ για να μπορώ να ανταποκριθώ της προσδοκίες μιας τέτοιας ομάδας. Σκοπός μου είναι να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για να πετύχει η ομάδα μου τους στόχους της».

Και ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας σου φέτος; Πιστεύεις ότι μπορεί ο Παναθηναϊκός να διατηρηθεί στην κορυφή της Ελλάδας για 8η χρονιά, παρά το μειωμένο μπάτζετ;
«Ο Παναθηναϊκός έχει δείξει πλέον ότι μπορεί να ξεπεράσει κάθε λογής πρόβλημα και να καταφέρει στο τέλος να παραμείνει στην κορυφή. Τα κορίτσια αν και αντιμετώπιζαν κάποια προβλήματα, στο γήπεδο τα αφήνουν όλα πίσω και παίζουν πάντα αξιοπρεπώς, όπως δηλαδή αρμόζει σε μια αθλήτρια που παίζει σε μια τέτοια ομάδα. Έτσι πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί και φέτος να καταφέρει πολλά, φτάνει μόνο να δείξει αυτό που ξέρει στο γήπεδο»!

Ποιες ομάδες θα διεκδικήσουν το Πρωτάθλημα; Και που θα κριθεί ο τίτλος;
«Πιστεύω πως φέτος θα είναι ένα αρκετά ανταγωνιστικό πρωτάθλημα μιας και υπάρχουν πολλές καλές ομάδες. Ξεχωρίζω την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό, τον Ηρακλή Κηφισιάς και το Μαρκόπουλο, 4 ομάδες οι οποίες έχουν ολοκληρωμένο ρόστερ και δουλεύουν πολύ. Ο τίτλος φέτος θα κριθεί στο ποια ομάδα θα σταθεί πιο σταθερή στο παιχνίδι της. Αυτό το λέω γιατί πιστεύω πως όλες οι ομάδες είναι στα ίδια σχεδόν επίπεδα και όποια ομάδα καταφέρει να είναι συγκεντρωμένη στο παιχνίδι της κάνοντας τα λιγότερα εύκολα λάθη, θα πάρει και το Πρωτάθλημα».

«Ο κόσμος σε… πωρώνει»!

Έχεις παρακολουθήσει ματς του Παναθηναϊκού; Τι έχεις να πεις για τον κόσμο;
«Πριν από 2 χρόνια είχα έρθει με την ομάδα του σχολείου μου για πανελλήνιο πρωτάθλημα και μας πήγαν να παρακολουθήσουμε το ΠΑΟ-Ολυμπιακός στο Μετς! Θυμάμαι ότι ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη μιας και τέτοια παιχνίδια τα έβλεπα μόνο από την τηλεόραση. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού αξίζει ένα «Μπράβο», γιατί στέκεται δίπλα από τα κορίτσια κάθε χρονιά και τους δίνει αυτό το κάτι παραπάνω για να μπουν ακόμη πιο δυναμικά και πωρωμένα στο γήπεδο. Είναι τυχερές που έχουν την στήριξη αυτού του κόσμου και ανυπομονώ να την ζήσω και εγώ».

Μπορεί η καυτή ατμόσφαιρα να βοηθήσει τις αθλήτριες να κερδίσουν ένα κρίσιμο ματς;
«Εννοείται!!! Όταν η ατμόσφαιρα είναι… ηλεκτρισμένη και οι οπαδοί είναι δίπλα στην ομάδα, τότε λογικό είναι και η ψυχολογία των παικτριών να είναι εξίσου ανεβασμένη. Ειδικότερα σε ένα κρίσιμο ματς που κρίνεται στον πόντο η βοήθεια και η φωνή του κόσμου είναι άκρως καθοριστική»!

Φοιτήτρια Βιολογίας και επαγγελματίας βολεϊμπολίστρια

Το πρωί η Μανωλίνα Κωνσταντίνου σπουδάζει Βιολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τα απογεύματα φοράει τα… αθλητικά της και την πράσινη φανέλα και δεν σταματάει να… καρφώνει!

Είσαι φοιτήτρια Βιολογίας. Είναι δύσκολο να παίζεις επαγγελματικά βόλεϊ και να σπουδάζεις παράλληλα;
«Είναι μια πολύ μεγάλη δοκιμασία φέτος γιατί πρέπει να καταφέρω να συνδυάσω αποτελεσματικά και τα δυο. Το καλό είναι πως πάντα δουλεύω με πρόγραμμα άρα πιστεύω θα πάνε όλα καλά! Θέλω να κάνω μια ομαλή πρώτη χρόνια στο Πανεπιστήμιο και να καταφέρω να περάσω τα μαθήματά μου και παράλληλα να κάνω μια καλή χρονιά φορώντας την φανέλα του Παναθηναϊκού».

Τελειώνοντας την καριέρα σου τι θα ήθελες να έχεις πετύχει σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο;
«Θέλω να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να βλέπω έναν άνθρωπο, ο οποίος έθεσε υψηλούς στόχους και κατάφερε να τους υλοποιήσει. Θα ήθελα να έχω καταφέρει να παίξω εκτός Ελλάδας και Κύπρου, κατά προτίμηση σε κάποια ομάδα της Ιταλίας. Να είμαι φορτωμένη από πολλές εμπειρίες και να έχω κάνει μια αξιόλογη πορεία στο beach volley με την εθνική Κύπρου. Τέλος θα ήθελα ο κόσμος να με αναγνωρίζει όχι μόνο για την αγωνιστική μου πορεία αλλά και για την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα εντός και εκτός γηπέδων».

Συνέντευξη στην ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΗ: Η ΠΡΑΣΙΝΗ]]> «Να αρέσουμε»!
Χωρίς τη λάμψη ξένων αστέρων αλλά και της υψηλής ποιότητας του παρελθόντος, λόγω των οικονομικών συνθηκών, η ώρα των νέων αθλητριών, που ως σύγχρονες… σταχτοπούτες περίμεναν καρτερικά στον πάγκο τη «μαγική στιγμή» που θα πρωταγωνιστούσαν στο «χορό» της διάκρισης, έφτασε!

Οι περισσότερες ομάδες, έχοντας ρίξει αισθητά μαζί με τα μπάτζετ τους και το μέσο όρο των… Μαΐων στα ρόστερ τους, θέλοντας και μη εμπιστεύονται πλέον το «νέο αίμα» του ελληνικού βόλεϊ, που δείχνει ώριμο πλέον να αναλάβει τις ευθύνες του.

Εκτός όμως από το ταλέντο και την ανταγωνιστικότητα που χαρακτηρίζουν το φετινό πρωτάθλημα, το… γκρίζο του φιλέ θα «πλημμυρίσει» από τη χάρη, τη δροσιά και την ομορφιά των νεαρών αθλητριών, που θα αποτελέσουν «αντίδοτο» στην κρίση του αθλήματος.

Μία από τις νεαρές άσους που αναμένεται να πρωταγωνιστήσει και να «μαγνητίσει» τα βλέμματα των θεατών στους αγωνιστικούς χώρους ντυμένη στα πράσινα είναι και η 23χρονη πασαδόρος του Παναθηναϊκού και φοιτήτρια Νομικής, Ελένη Κουτσιβίτη.

Το 'ριξε στα… μαλακά!

Με μαμά γυμνάστρια, την κ. Γεωργία, η πρώτη επαφή της μικρής Ελένης με τον αθλητισμό ήταν ως κολυμβήτρια σε ηλικία 6 ετών. Αργότερα επιχείρησε να ισορροπήσει στις πουέντ του μπαλέτου, πήρε μια… γεύση από μπάσκετ και παράλληλα με τα μαθήματα πιάνου «ερωτεύτηκε» το βόλεϊ. Δεδομένου, όμως, πως το ένα ήθελε «σκληρά» δάχτυλα και το άλλο «γλυκά», σε ηλικία 8 ετών ο πατέρας της Κωνσταντίνος έθεσε το δίλημμα «πιάνο ή βόλεϊ» και το 'ριξε στα… μαλακά!

Μετά το ντεμπούτο στον Αρη Νικαίας, πήγε στην Ενωση Βύρωνα και μετά το… αγροτικό της σε Κτησιφώντα Παιανίας, Μαρκόπουλο, έκανε το μεγάλο άλμα (με υποσχετική) στον πρωταθλητή Παναθηναϊκό.

«Ζω ένα παραμύθι»!

Επειτα από χρόνια ο Παναθηναϊκός φέτος αντιμετωπίζει προβλήματα και δεν είναι πρώτο φαβορί. Τι προσδοκίες έχεις από το «τριφύλλι»;

«Τα δεδομένα αλλάζουν. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να τερμάτισε πέρυσι 6ος στην α' φάση, αλλά διατήρησε τελικά τα κεκτημένα. Πρέπει να πατάμε γερά στα πόδια μας και να βάζουμε έναν έναν στόχο. Φέτος πρωτεύει η είσοδος στην 4άδα πρωταθλήματος - Κυπέλλου.

Όσον αφορά στα προβλήματα, η διοίκηση βρίσκεται στο πλευρό μας και νιώθω πως οι οπαδοί μας ''διψάνε'' για τίτλους και θα μας βοηθήσουν ηθικά μολονότι δεν μπορούν να στηρίξουν οικονομικά την ομάδα όσο θα ήθελαν. Παρά τα προβλήματα όμως η «καρδιά του πρωταθλητή» συνεχίζει να χτυπά και ελπίζω πως θα «μιλήσει» την κρίσιμη ώρα.

Το σημαντικό είναι πως λύθηκε το πρόβλημα με τις Μυλωνά, Χατζηνικολάου και μαζί με τις υπόλοιπες αθλήτριες αλλά και τις νέες ξένες μας, θεωρώ ότι με καλό κλίμα και παρά πολύ δουλειά θα καταφέρουμε να φτάσουμε τους στόχους μας».

Ποιες ομάδες θεωρείς φαβορί για τον τίτλο;

«Πιο ολοκληρωμένες ομάδες δείχνουν ΑΕΚ και Μαρκόπουλο, αλλά θα ήταν λάθος να ξεγράψει κανείς Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Όλα όμως θα κριθούν στο γήπεδο».

Σε αγχώνει ο φετινός σου ρόλος και πόσο έχει αλλάξει τη ζωή σου ο Παναθηναϊκός;

«Ξέρω πως η θέση μου είναι ''κλειδί'' στην απόδοση της ομάδας, αλλά δεν θέλω να το σκέφτομαι. Δουλεύω στις προπονήσεις, έχω καλές σχέσεις με τις συμπαίκτριές μου και από τη στιγμή που θα ''βρεθούμε'' ως ομάδα ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Σε εξωαγωνιστικό τομέα, πάντως, ζω ένα… παραμύθι! Με βλέπει ο κόσμος στο δρόμο και μου δίνει συγχαρητήρια που πήγα ''στην καλύτερη ομάδα'', ενώ ''βομβαρδίζουν'' το Facebook με μηνύματα αγάπης».

Υπάρχει όμως και ο… δράκος της κρίσης

Όπως όμως τα περισσότερα παραμύθια όμως που σέβονται το… μύθο τους, το φετινό παραμύθι αλλά και γενικότερα του βόλεϊ, απέκτησε τελευταία τους δικούς του… δράκους.

Περίμενες έπειτα από τόσα χρόνια πως σήμερα το γυναικείο βόλεϊ θα πάλευε να επιβιώσει;

«Κρούσματα υπήρχαν, καθώς πολλές αθλήτριες, τόσο σε ομάδες όσο και στην Εθνική, ήταν απλήρωτες. Αυτό έδειχνε κάποιους λάθος χειρισμούς, γενικότερα βλέπαμε τα προβλήματα που υπάρχουν και με τους διαιτητές, οπότε σίγουρα υπήρχαν κάποια δείγματα από παλιότερα».

Με τις δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στην χώρα που πλήττουν άμεσα και τον αθλητισμό, που εκτιμάς ότι θα οδηγηθεί το άθλημα;

«Δυστυχώς το μέλλον δεν είναι ευοίωνο. Μέσα σε αυτή την πρωτοφανή κρίση είναι λογικό να μην επενδύονται πλέον χρήματα στις ομάδες, κάτι που έχει αντίκτυπο σε όλους. Κάθε παράγοντας αντιμετωπίζει την ομάδα του, ως μία επιχείρηση. Οπότε όταν βλέπει να μην έρχονται τα έσοδα που θα περίμενε είτε αποχωρεί, είτε ρίχνει τα μπάτζετ κατακόρυφα, είτε αφήνει τα πάντα απλήρωτα, είτε κλείνει το… μαγαζί, όπως έγινε δυστυχώς στην Κερατέα».

Πόσο εύκολο είναι μιας αθλήτρια όταν την απασχολούν οικονομικά θέματα η ακόμη και επιβίωσης, να είναι απερίσπαστη στα αγωνιστικά της καθήκοντα;

«Θεωρώ πως οι περισσότερες αθλήτριες, που λατρεύουμε αυτό που κάνουμε, όταν μπαίνουμε στο γήπεδο δεν σκεφτόμαστε τίποτε άλλο παρά τη νίκη της ομάδας μας. Κακά τα ψέματα όμως, όταν υπάρχουν προβλήματα υπάρχει και γκρίνια, η οποία αναπόφευκτα προκαλεί εντάσεις που δεν βοηθάνε στη διατήρηση του καλού κλίματος.

Πέρα όμως από τα οποία προβλήματα, δεν είναι σωστό πχ να μην κατεβαίνεις στις προπονήσεις γιατί έτσι μένεις πίσω στο παιχνίδι σου και εκτός της ομάδας, κάνεις κακό κυρίως στον εαυτό σου».

Μπορεί τελικά μέσα από την κρίση να προκύψει και κάτι καλό για το άθλημα;

«Σίγουρα, γιατί οι ομάδες αναγκάζονται πλέον να δώσουν σε νεαρές αθλήτριες περισσότερες ευκαιρίες, τις οποίες χρόνια περιμένουν να... αρπάξουν από τα μαλλιά».

Σκέφτηκες καθόλου να κυνηγήσεις το όνειρό σου στο εξωτερικό όπως οι Χαντάβα και Νομικού;

«Ήθελα φέτος να κάνω τα χαρτιά μου για το εξωτερικό, γιατί μέχρι τελευταία στιγμή δεν ήξερα πού θα πάω. Σκεφτόμουν να παίξω ένα χρόνο στη Γαλλία, ώστε, αφού έπαιρνα το πτυχίο μου, να έπαιζα εκεί παράλληλα με το μεταπτυχιακό μου».

Θεωρείς πως είναι εύκολο να συνδυάσεις σπουδές και πρωταθλητισμό;

Συνδυάζονται δύσκολα, αλλά για μένα πλέον έχει γίνει τρόπος ζωής. Ασφαλώς και θέλω να τελειώσω τη Νομική, αλλά δεν μπορώ να ζήσω και χωρίς το βόλεϊ. Για αυτό και προτιμάω να τρέχω από το πρωί μέχρι το βράδι με προπονήσεις, σχολή, διαβάσματα, αγώνες, παρά να ασχοληθώ μόνο με διάβασμα.

Με βοηθάει άλλωστε πέρα από την άσκηση και στο να έχω μία ισορροπία ψυχολογικά. Πέρα από τα όποια προβλήματα μετράνε τα αποτελέσματα και αν καταφέρουμε να κατακτήσουμε ξανά τίτλους θα είναι ένα «συν» στο βιογραφικό μου.

Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας για τους τίτλους, αν υπάρχει...

«Να είσαι προσηλωμένος στους στόχους σου και σίγουρα τότε με πολύ δουλειά οι στόχοι σου θα ανταμειφθούν».

«Πάνω από όλα είμαστε γυναίκες»!

Στον ελεύθερο χρόνο σου ασχολείσαι με κάποιο χόμπι;

«Που χρόνος για χόμπι… Αρκεί να σκεφτεί κανείς, ότι πέρυσι ξύπναγα 8 το πρωί, 8.30-9.30 έπρεπε να είμαι στο γυμναστήριο, να κάνω μπάνιο εκεί, να φύγω «σφαίρα» για Σόλωνος και μετά να… διακτινιστώ στο Μαρκόπουλο για την προπόνηση και να επιστρέψω «πτώμα» στο σπίτι.

Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να μιλήσω με κάποιους στο τηλέφωνο ή μετά τους αγώνες το Σαββατοκύριακο να βγώ χαλαρά για έναν καφέ, να πάω σινεμά ή να μαζευτούμε για λίγη ώρα σε φιλικά σπίτια.

Αυτό που μου λείπει είναι να κάτσω στο κρεβάτι να διαβάσω ένα βιβλίο ή να σερφάρω λίγο στο ίνερνετ και γενικά να ξεκουραστώ».

Πόσο σας… κολακεύει, ως γυναίκες, ο κόσμος που έρχεται να σας δει στο γήπεδο.

«Σίγουρα όλες οι αθλήτριες, πάνω από όλα είμαστε γυναίκες και μας αρέσει να προσέχουμε τον εαυτό μας!. Μας κολακεύει να αρέσουμε και χαιρόμαστε όταν μας δείχνει ο κόσμος την αγάπη του.

Μιλήσαμε για παραμύθια, Σταχτοπούτες, δράκους… Πως φαντάζεσαι τον πρίγκηπα των ονείρων σου;

«(Χαμογελάει) Ακόμη δεν έχω κατασταλάξει. Όσο μεγαλώνω θέλω σίγουρα δίπλα μου έναν άνθρωπο να με κάνει να περνάω καλά, να με σέβεται να με αγαπάει και έχω καταλάβει πως δεν έχει τόση σημασία η εξωτερική εμφάνιση, αλλά ο χαρακτήρας του ανθρώπου.

Στα ομηρικά χρόνια ο Πάρης «για τα μάτια» της Ωραίας Ελένης ξεκίνησε έναν ολόκληρο πόλεμο. Για τα δικά σου μάτια τι… μάχες έχουν δώσει μέχρι σήμερα κάποιοι που επιχείρησαν να σε διεκδικήσουν;

«Εντάξει, δεν είχαμε και αιματοχυσίες… (γελάει)! Απλά, μου άρεσε που ένας άνθρωπος έφυγε από το σπίτι του, που ήταν σε μεγάλη απόσταση από το γήπεδο, ήρθε εκεί που παίζαμε μου έδωσε μία ανθοδέσμη και ένα φιλί και έφυγε…»

Έπειτα από την περσινή σου εμπειρία, που πόζαρες ως… Μις Φεβρουάριος για το ημερολόγιο της ΕΟΠΕ και τη φωτογράφησή σου για το GOAL θα' λεγες πως ανοίγεται μπροστά σου μια νέα καριέρα;

«Μπα, δεν είμαι εγώ για τέτοια (γελάει)… Προσπάθησα πολύ, αλλά δεν κάνω για μοντέλο, δεν το έχω και σίγουρα δεν συμβαδίζει με τους επαγγελματικούς μου στόχους».

«Οικογενειακή υπόθεση» τα ντέρμπι «αιωνίων»

Με την αδελφή της Νίκη, πρώην αθλήτρια του Ολυμπιακού και ξαδέλφη-κολλητή την κεντρική των «ερυθρόλευκων» Άννα Καβαθά, το πρώτο φετινό ντέρμπι «αιωνίων» της 4ης αγωνιστικής (26/11) στου Ρέντη έχει χαρακτήρα «οικογενειακής υπόθεσης» για την Ελένη Κουτσιβίτη.

«Οι προκλήσεις και τα πειράγματα δεν λείπουν από τα οικογενειακά τραπέζια. ''Θα σου... σπάσω το κεφάλι στα μπλοκ'' μου λέει η Αννα (Καβαθά)»... «Μμμ... σιγά, θα σε μπερδεύω και δεν θα ξέρεις πού πασάρω» απαντάει, αστειευόμενη φυσικά, η Ελένη, καθώς «ο ανταγωνισμός και η αντιπαλότητα μεταξύ μας αρχίζουν και τελειώνουν στο γήπεδο».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΠΗΓΗ: SentraGoal


]]> Ελευθερία Χατζηνίκου: Τα έδωσα όλα
«Πέρυσι είδαμε αρκετά καλά παιχνίδια, με ιδιαίτερη βαθμολογική σημασία. Εμάς μας ευνόησε ο τρόπος διεξαγωγής του πρωταθλήματος καθώς δεν μεταφέρθηκε βαθμολογία κι έτσι, στη δεύτερη φάση είχαμε την ευκαιρία να ανέβουμε βαθμολογικά, να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα και τελικά να επικρατήσουμε σε έναν εύκολο τελικό», είπε η έμπειρη πασαδόρος.

Για τον… μόνιμο πρωταθλητή Παναθηναϊκό πρόσθεσε: «Η νοοτροπία πρωταθλητή που έχει η ομάδα μετράει, παίζει ρόλο η… φανέλα. Επίσης, το σημαντικό είναι πως και πέρυσι σεβαστήκαμε όλους τους αντιπάλους, δεν τους υποτιμήσαμε και αυτό δείχνει πως σεβόμαστε και τους εαυτούς μας. Στα λόγια παίρνεις πρωτάθλημα όποτε θες. Το δύσκολο είναι ο αγωνιστικός χώρος».

Για την δική της… most valuable εμφάνιση σχολίασε: «Ουσιαστικά ήταν η πρώτη φορά που έπρεπε να… επέμβω. Τελικά μού έκανε καλό και στην ψυχολογία μου, αλλά όπως αποδείχθηκε και στην ομάδα, που ήταν και το ζητούμενο». 

Φέτος πάντως δεν πρόκειται να… ψηθεί να επιστρέψει. «Δεν έχω άλλο κουράγιο», ομολογεί… «Δεν γίνεται δουλειά το πρωί και προπόνηση το απόγευμα. Το έκανα για σχεδόν τρεις μήνες, αλλά δεν νομίζω να αντέξω για οκτώ μήνες».

«Εξάλλου, δεν έχω άλλα να δώσω», προσθέτει, αν και πέρυσι απέδειξε πως μπορεί να κάνει τη διαφορά, με… επιτυχία. Σημειώνει ωστόσο πως: «Ήθελα να φύγω στο απόγειο της καριέρας μου και χαίρομαι που τελείωσα με ένα
πρωτάθλημα και τον τίτλο του MVP. Αν λοιπόν είναι αυτή η κορυφή, εκεί τελειώνω».

Όσο για το νέο πρωτάθλημα; «Από ό,τι φαίνεται ΑΕΚ και Μαρκόπουλο έχουν προβάδισμα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τη δυναμική που έχουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός. Το ευχάριστο είναι πως η κρίση δίνει την ευκαιρία να αναδειχθούν οι Ελληνίδες αθλήτριες. Εμείς παλιά γκρινιάζαμε για τον ερχομό των ξένων. Τώρα, είναι η ευκαιρία τους να προωθηθούν με την αξία τους φυσικά».
]]> Νομικού: «Η ευκαιρία των Ελληνίδων» volleyball.gr.

«Η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη στιγμή που ήρθα στην Ιταλία και τη νέα ομάδα μου νιώθω πολύ ενθουσιασμένη. Ξεπερνάω σιγά-σιγά το άγχος μου, εγκλιματίστηκα και πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα έχω προσαρμοστεί πλήρως στις απαιτήσεις που έχει ο σύλλογος από εμένα. Με βοηθούν όλοι εδώ, ήρθα σε μια νέα οικογένεια και με υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Ελπίζω ότι θα καταφέρω να εξελιχθώ, να ολοκληρωθώ ως παίκτρια και να αξιοποιήσω την ευκαιρία που θα μου δοθεί».

Για τον Ηρακλή Κηφισιάς, έχει μόνο καλά λόγια να πει: «Αναγνωρίζω όσα που πρόσφερε και νιώθω ότι χρωστάω πολλά στον σύλλογο και στους ανθρώπους που με βοήθησαν. Είναι από τις λίγες ομάδες στην Ελλάδα που δίνει τόσο μεγάλη σημασία στις βάσεις του αθλήματος και δεν είναι τυχαίο ότι πολλά κορίτσια τα κορίτσια που ξεκίνησαν από εκεί, έφτασαν να παίξουν στην πρώτη ομάδα, όπως η «κολλητή» μου Πέννυ Καραγκούνη που βρίσκεται στην Κηφισιά τα τελευταία 11 χρόνια».



Τι θα σου λείψει από την εφετινή Α1;
«Πρώτα απ’ όλα η ομάδα μου. Η πλάκα που κάναμε με τα κορίτσια και σίγουρα θα μου λείψει η προπόνηση με τον Ζόραν Κόβαζιτς. Θα νοσταλγώ την παρέα με τις περισσότερες συμπαίκτριές μου, με τις οποίες ήμασταν για πάνω από έξι χρόνια μαζί. Είμαστε πολύ δεμένες και μου υποσχέθηκαν ότι θα με επισκεφτούν και όταν θα έρθω κι εγώ πάλι στην Ελλάδα θα βγαίνουμε για να θυμηθούμε τα παλιά. Γενικώς, είχα συνηθίσει να παίζω στον Ηρακλή, μου άρεσε να προσφέρω στην ομάδα και το ευχαριστιόμουν. Θα έλεγα ότι τις εντάσσω μέσα στις προσωπικές στιγμές μου».

Από την Ελλάδα, τι θα ήθελες να έχεις περισσότερο μαζί σου;
«Την οικογένειά μου! Μου λείπουν οι δικοί μου, αν και η μαμά μου έχει έρθει ήδη δύο φορές και περιμένω σύντομα τον πατέρα μου, ίσως και τον αδερφό μου που έχει φέτος και αυτός εξετάσεις και είναι λίγο πιεσμένος. Μακάρι να τους είχα εδώ κοντά μου, αλλά προς το παρόν, μιλάμε πολύ στο τηλέφωνο και στο ίντερνετ. Το ίδιο ισχύει και για τους πιο κοντινούς φίλους μου που προσπαθούμε να κρατάμε όσο το δυνατόν πιο στενή επαφή».

Η εφετινή Α1 μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για τις Ελληνίδες; 
«Σίγουρα, το εφετινό ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να δώσει μεγάλες ευκαιρίες στις Ελληνίδες και ειδικά στα νέα κορίτσια. Έτσι, όπως έχουν στενέψει τα οικονομικά δεδομένα στην Ελλάδα, το μόνο βέβαιο είναι ότι πολλές ομάδες θα στηριχτούν στις Ελληνίδες και θα δώσουν χρόνος συμμετοχής σε κάποια νέα κορίτσια που υπό άλλες συνθήκες, ενδεχομένως να μην έβρισκαν θέση στα ρόστερ των ομάδων τους. Θα πρέπει, όμως και οι ίδιες να το δουν ακόμα πιο ζεστά και πιο επαγγελματικά και να εκμεταλλευτούν το κίνητρο που θα τους δώσουν οι ομάδες τους. Χρειάζεται ταλέντο, θέληση για δουλειά, τύχη και κυρίως να αγαπούν αυτό που κάνουν για να πετύχουν».

Τι ευχή θα έδινες στο ελληνικό πρωτάθλημα που αφήνεις πίσω;
«Να γίνει ένα πιο οργανωμένο πρωτάθλημα, ανταγωνιστικό, να γίνουν καλά ματς, να ανέβει το θέαμα και να λυθούν τα προβλήματα όσο το δυνατόν ταχύτερα. Ελπίζω αυτή η συγκυρία να αποφέρει κέρδος για το ελληνικό βόλεϊ και να μπουν ακόμα πιο σωστές και επαγγελματικές βάσεις. Από εκεί και πέρα, εύχομαι καλή επιτυχία στον Ηρακλή Κηφισιάς, αλλά και στις υπόλοιπες ομάδες και κυρίως υγεία σε όλες τις αθλήτριες για να αποφύγουν όσο το δυνατόν τους τραυματισμούς. Θα παρακολουθώ το πρωτάθλημα, κυρίως μέσω ίντερνετ και πραγματικά εύχομαι τα καλύτερα».

Στην Ελλάδα θα επέστρεφες και για ποιο λόγο;
«Δεν θα απέκλεια το ενδεχόμενο να γυρίσω στην Ελλάδα, εάν οι συνθήκες ήταν αυτές που πρέπει και με έναν καλό προπονητή. Από την άλλη, θέλω να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στο εξωτερικό και ειδικά στην Ιταλία, όπου το βόλεϊ είναι πολύ πιο γρήγορο και δυνατό».
]]> Χαντάβα: «Η Α1 μπορεί να γίνει σκαλοπάτι...»
Ο λόγος για την Εύα Χαντάβα που όπως ήταν φυσιολογικό «δέθηκε» με τους Πειραιώτες, όμως, στις αρχές του καλοκαιριού, ήρθε η πρόταση της Τέρε Βερντιάνε Φοντανελάτο, την αποδέχτηκε και έτσι από φέτος θα αγωνίζεται στα γήπεδα της Α2 Ιταλίας. Η διεθνής Ελληνίδα ακραία αποτελεί μια σημαντική απώλεια, όχι μόνο για τον Ολυμπιακό, αλλά και γενικότερα για το ελληνικό πρωτάθλημα. Η 21χρονη παίκτρια υπέγραψε για έναν χρόνο στον ιταλικό σύλλογο και στη συνέχεια θα εξακολουθήσει να ανήκει στον Ολυμπιακό, όμως, η ίδια είναι αποφασισμένη να βρει τον δρόμο της μακριά από τη «μαμά-πατρίδα». Μιλώντας στο volleyball.gr, η Χαντάβα, δεν κρύβει τη χαρά της για την πρώτη μεταγραφή της εκτός Ελλάδας:

«Είναι το πιο μεγάλο βήμα που έκανα μέχρι τώρα στην καριέρα μου και ήταν κάτι που πάντα ονειρευόμουν, να παίξω βόλεϊ εκτός συνόρων. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που η χώρα αυτή είναι η Ιταλία, γιατί εδώ το άθλημα έχει μεγάλη αίγλη, ακόμα και αν πρόκειται για την Α2», ήταν τα πρώτα λόγια της και συνέχισε σχετικά με τις πρώτες δυσκολίες που συνάντησε εκεί: «Όταν είσαι ξένη σε μια χώρα το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να εγκλιματιστείς όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Οι απαιτήσεις είναι πολύ μεγαλύτερες από ότι στην Ελλάδα και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να πετύχεις. Πιστεύω, όμως, στον εαυτό μου και ελπίζω ότι δεν θα απογοητεύσω τους ανθρώπους που με έφεραν εδώ. Μου αρέσει που είμαι εδώ, υπάρχει μεγάλη οργάνωση στο βόλεϊ και πιστεύω ότι αυτή η εμπειρία θα με κάνει καλύτερη».



Η απουσία του ελληνικού στοιχείου, πώς καλύπτεται;
«Μέχρι τώρα από πολλές αναμνήσεις, ευχάριστες και δυσάρεστες. Η περσινή κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας με τον Ολυμπιακό, ήταν κάτι που μου άλλαξε την ψυχολογία και αυτή η στιγμή θα με συνοδεύει πάντα και παντού. Αυτά όσον αφορά τις αναμνήσεις, όμως, ελπίζω ότι από τον επόμενο μήνα θα έχω και επισκέψεις, κυρίως από την οικογένειά μου. Είναι καθημερινές οι προπονήσεις εδώ, έχω μόνο ένα ρεπό και ενδιάμεσα δεν πρόλαβα ούτε να…πεταχτώ στην Ελλάδα. Θα είμαι πίσω, όμως, τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου για την Εθνική ομάδα στο Προολυμπιακό και έτσι θα πάρω μια γερή γεύση από την πατρίδα. Μετά θα επιστρέψω την πρωτοχρονιά, γιατί τότε θα έχουμε διακοπή αγωνιστικών υποχρεώσεων με την ομάδα».

Το εφετινό πρωτάθλημα της Α1 θα το παρακολουθήσεις;
«Ναι, όσο το δυνατόν περισσότερο, είτε τηλεοπτικά, είτε από το ίντερνετ. Έχω αγωνία για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, γνωρίζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ελληνικό βόλεϊ, αλλά και γενικότερα ο ελληνικός αθλητισμός. Παρακολούθησα λίγο το πάρε- δώσε των ομάδων και χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω τις υπόλοιπες ομάδες, νομίζω ότι ΑΕΚ, Μαρκόπουλο, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα ξεχωρίσουν. Η σειρά δεν είναι τυχαία, γιατί η
ΑΕΚ κράτησε και φέτος πολύ ψηλά το μπάτζετ της».

Μια ευχή για τις πρώην συμπαίκτριες και αντιπάλους σου εν όψει της νέας χρονιάς;
«Καταρχήν θα μαθαίνω τα νέα τους και τους εύχομαι πάνω απ’ όλα υγεία. Από εκεί και πέρα να παραμείνουν αφοσιωμένες σε αυτό που κάνουν γιατί ξέρω ότι αυτό είναι δύσκολο όταν υπάρχουν οικονομικά προβλήματα. Πρέπει, όμως να τα παραμερίσουν και να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό στο πρωτάθλημα. Κάθε μέρα πρέπει να γίνονται και καλύτερες, να δίνουν το 100% και να δουν αυτή τη σεζόν σαν μια ευκαιρία για τις ίδιες».

Θεωρείς ότι το ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να αποτελέσει «σκαλοπάτι» για κάτι καλύτερο στην καριέρα τους;
«Κρίνοντας από τον εαυτό μου, μόνο θετικά μπορώ να απαντήσω. Θέλει δουλειά, προσπάθεια και ταλέντο, αλλά σίγουρα το ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να δώσει την ευκαιρία για κάτι καλύτερο στο μέλλον κάθε αθλήτριας. Το έχουμε δει να συμβαίνει και στο παρελθόν με άλλες μεγάλες παίκτριες. Μακάρι να συνεχίσει να συμβαίνει αυτό γιατί θα βοηθήσει και την Εθνική ομάδα, η οποία έχει ανανεωθεί εδώ και 1-2 χρόνια και στο μέλλον μέλλον θα φέρει διακρίσεις».]]> «Μπορούμε να πάμε για το Πρωτάθλημα!»
Έχουν πλούσιο παλμαρέ από τίτλους και διακρίσεις. Αποτελούν πρότυπο για τα νεαρά κορίτσια που φιλοδοξούν να τους μοιάσουν έστω και λίγο. Άνετες και ακομπλεξάριστες, ξέρουν τι θέλουν από την ζωή και πώς να το αποκτήσουν… Φίλες, επαγγελματίες, σύντροφοι, μα πάνω από όλα γυναίκες που λατρεύουν να αναλαμβάνουν ρόλους και να πετυχαίνουν τον έναν στόχο μετά τον άλλο!

Ξανθή Μυλωνά και Μαρία Χατζηνικολάου μπορούν να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό στην κορυφή, με την ίδια ευκολία που… σοφάρουν τα αυτοκίνητά τους, και να «καθαρίσουν» τον Ολυμπιακό όπως… ένα αυγό!
Η πρώτη, είναι η πιο επιτυχημένη λίμπερο, με τις 12 Κούπες σε 7 χρόνια να μιλούν από μόνες τους. Ήρθε από την Λάρισα για να σκαρφαλώσει στην κορυφή του ελληνικού βόλεϊ και να παραμείνει εκεί σε όλη της την καριέρα με το τριφύλλι στην καρδιά! Όσο για την κολλητή της φίλη; Μία από τις καλύτερες ελληνίδες κεντρικούς, που κατηφόρισε στην Αθήνα από την Αλεξανδρούπολη, δοκίμασε την… τύχη της σε αρκετές ομάδες. Μάλιστα τόλμησε να αφήσει τον Ολυμπιακό για να έρθει στον Παναθηναϊκό καθώς ήθελε να παραμείνει στην κορυφή, όπου είχε βρεθεί στο παρελθόν με τα Βριλήσσια. Έτσι έβαλε το δικό της λιθαράκι στην αυτοκρατορία της πιο επιτυχημένης γυναικείας ομάδας του ελληνικού αθλητισμού!

Η αρχηγός του «τριφυλλιού», Ξανθή Μυλωνά και η στυλοβάτισσα της ομάδας, Μαρία Χατζηνικολάου φόρεσαν τα μαγιό τους, για τελευταία φορά φέτος, και έδωσαν την πιο… τρελή τους συνέντευξη για τα «μάτια» των αναγνωστών της «ΠΡΑΣΙΝΗΣ» και μόνο!


Πως ήταν το φετινό καλοκαίρι για εσάς;
Μ. Χ.: «Το άγχος που τράβηξα για να μάθω αν τελικά θα παίζω βόλεϊ τη νέα σεζόν. Ήταν ένα ανασφαλές καλοκαίρι γενικότερα, που είχε καλά διαστήματα, καθώς όλες μας προσπαθούσαμε να ξεχαστούμε από την όλη κατάσταση. Αλλά αυτό που μας… έκαιγε ήταν το τι θα γίνει τη νέα σεζόν στον Παναθηναϊκό».
Ξ.Μ.: «Μάιο και Ιούνιο ήμουν στην Εθνική ομάδα, οπότε ήταν ένα πολύ κουραστικό δίμηνο για μένα, μετά την απαιτητική χρονιά με τον Παναθηναϊκό. Στη συνέχεια στη Λάρισα, για να περάσω λίγο χρόνο με την οικογένεια μου. Παντρεύτηκα κιόλας! Είμαι ευτυχισμένη και ο γάμος για μένα ήταν η φυσική κατάληξη της σχέσης μου.
Είχα ωστόσο και εγώ όλο το καλοκαίρι το άγχος, τόσο οικονομικό, καθώς από τον Ιανουάριο είχαμε να πληρωθούμε, αλλά και για το τι θα γίνει στην ομάδα, γιατί ακούγαμε διάφορα χωρίς να βλέπουμε τίποτα».

Βλέποντας ότι το τηλέφωνό σας δεν χτυπάει όλο το καλοκαίρι και διαβάζοντας ότι δεν γίνεται κάτι με την ομάδα, σκεφτήκατε να σταματήσετε το βόλεϊ;
Μ. Χ.: «Εγώ όχι, δεν σκεφτόμουν ότι θα σταματούσα. Αλλά μου πέρασε από το μυαλό ότι δεν θα έπαιζα στον Παναθηναϊκό φέτος. Αυτό ήταν κάτι που με στεναχωρούσε και γι’ αυτό περίμενα όλο το καλοκαίρι να δω τι θα γίνει».
Ξ.Μ.: «Εμένα μου πέρασε από το μυαλό μου να σταματήσω, αλλά αυτό ήταν κάτι που δεν το ήθελα με τίποτα, καθώς πρόκειται για την τελευταία μου χρονιά στον ΠΑΟ, μιας και είναι η 8η σεζόν και από του χρόνου θα μπορώ να πάρω το δελτίο στα χέρια μου και δεν ήθελα να σταματούσα έτσι την παρουσία μου στην ομάδα που αγαπάω».

Ξανθή, είναι η 8η χρονιά σου στον ΠΑΟ. Πριν έρθεις φανταζόσουν ότι αυτή η ομάδα θα έφτανε στην κορυφή και θα έμενε εκεί για τόσα χρόνια;
-«Φυσικά και το πίστευα, γι΄ αυτό και ήρθα στον Παναθηναϊκό. Ο Βασίλης Πιστιόλης μαζί με τον Δημήτρη Μπαχράμη, είχαν σκοπό να φτιάξουν μία ομάδα που θα πρωταγωνιστούσε τα επόμενα χρόνια. Κάτι το οποίο κατάφεραν. Για μένα κάθε χρονιά ήταν πιο δύσκολη. Φτάσαμε στην κορυφή αμέσως, αλλά το δύσκολο είναι μένεις στην κορυφή, όχι απλά να την κατακτάς. Κάθε χρόνο από την αρχή ήξερα ότι θα παίρναμε πρωτάθλημα, καθώς γίνονταν σωστές κινήσεις και ας μην είχαμε το μεγαλύτερο μπάτζετ της κατηγορίας. Υπήρχαν πολλές χρονιές που ο Ολυμπιακός είχε πιο ακριβή ομάδα, με «αστέρια» αλλά εμείς παίρναμε το Πρωτάθλημα, γιατί παίζαμε με την καρδιά μας»!

Μαρία, έχεις παίξει ως αντίπαλος με τον ΠΑΟ και με τα Βριλήσσια και με τον Ολυμπιακό. Τι έβλεπες ότι είχε ο Παναθηναϊκός που δεν είχαν οι άλλες ομάδες;
-«Στα Βριλήσσια υπήρχε αυτό που έχει τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός. Ξέραμε από την αρχή ότι θα κερδίζαμε το κάθε παιχνίδι. Μετά πήγα στην ΑΕΚ και τέλος στον Ολυμπιακό, όπου ως αντίπαλος έβλεπα ότι τα κορίτσια του Παναθηναϊκού έδιναν και την ψυχή τους σε κάθε παιχνίδι και γι’ αυτό κέρδιζαν. Η αυτοπεποίθηση και το μέταλλο των κοριτσιών τους το δίνει η βαριά φανέλα! Αυτήν την σιγουριά την είχα στα Βριλήσσια και την ξανασυνάντησα όταν ήρθα στον Παναθηναϊκό».

Είστε ένα τμήμα που όλοι λένε… καλομαθημένο, όμως φέτος το μπάτζετ έχει πέσει στο 70% από τα προηγούμενα χρόνια. Έχουν αλλάξει και οι στόχοι της ομάδας;
Ξ.Μ.: «Αν αναλογιστείς ότι τα προηγούμενα χρόνια, τα χρήματα που παίρναμε όλες μαζί ήταν όσα έπαιρνε μία μόνο ξένη παίκτρια, τα πράγματα έχουν αλλάξει ακόμη περισσότερο.
Οι στόχοι φυσικά έχουν να κάνουν και με το μπάτζετ, όμως επειδή είναι παντού έτσι και όχι μόνο σε εμάς, πιστεύω ότι μπορούμε να έχουμε τους ίδιους στόχους με χαμηλότερο προϋπολογισμό, αρκεί να γίνουν έξυπνες κινήσεις και κινήσεις καλής θελήσεως, δηλαδή να ενισχυθούμε με τρεις και όχι μόνο με δύο ξένες».
Μ. Χ.: «Εγώ πιστεύω ότι με αυτό το μπάτζετ, αν γινόταν κινήσεις από την αρχή του καλοκαιριού, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα σύνολο ικανό να πρωταγωνιστήσει, καθώς και οι ομάδες που φτιάχτηκαν από την αρχή, δεν έχουν πολύ μεγαλύτερο προϋπολογισμό από εμάς. Απλά μπόρεσαν νωρίς να «κλείσουν» κάποιες ελληνίδες, κάτι που δεν μπόρεσε να κάνει ο ΠΑΟ. Γι΄ αυτό είναι απαραίτητο πλέον να πάρουμε και τις τρεις ξένες για να μπορέσουμε να χτυπήσουμε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο»!

Θεωρείται ότι το βόλεϊ μπορεί να ξαναβρεί τον δρόμο του.
Μ.Χ.: «Όταν η Ελλάδα βγει από το οικονομικό αδιέξοδο που έχει οδηγηθεί. Πιστεύω ότι επειδή υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται και αγαπούν το βόλεϊ, θα το οδηγήσουν με τις κατάλληλες κινήσεις εκεί που ήταν».
Ξ. Μ.: «Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την κρίση σε όλους τους τομείς. Και φυσικά στο βόλεϊ, αλλά πιστεύω ότι όλα θα βρουν τον δρόμο τους το επόμενο διάστημα».


Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το… αγόρι τους!

Η «Π» θέλοντας να βγάλει τα… άπλυτα των Πρωταθλητριών Ελλάδας στη φόρα, πέρασε από… ιερά εξέταση την σέξι ξανθιά, Ξανθή Μυλωνά και τη δίμετρη μελαχρινή, Μαρία Χατζηνικολάου που… ιδρώνουν για τον Παναθηναϊκό!

Κάνετε δουλειές στο σπίτι σας;
Μαρία: «Είμαι με τα… κέφια μου. Υπάρχουν στιγμές που το σπίτι μου είναι βομβαρδισμένο και υπάρχουν άλλες στιγμές που δεν βρίσκεις ούτε κόκκο σκόνης κάτω από τον καναπέ!
Ξανθή: «Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να μαγειρεύω. Φτιάχνω όλα τα φαγητά, αλλά ειδικεύομαι να εκτελώ συνταγές με κοτόπουλο»!

Αγαπημένο φαγητό:
Μαρία: «Παστίτσιο, από τα χεράκια της μαμάς μου!»
Ξανθή: «Τα θαλασσινά, στρείδια, μύδια, γυαλιστερές».

Τα χόμπι σας είναι:
Ξανθή και Μαρία με μία φωνή: «Shopping. Αλλά με τις… αφραγκιές που είχαμε φέτος το περιορίσαμε και αυτό»!
Μαρία: «Από εκεί και πέρα μου αρέσει να περνάω όμορφες στιγμές με φίλους. Και είμαι και λίγο Internet-Freak».
Ξανθή: «Να είμαι με τον Μιχάλη. Να παίζω με τον γάτο μου και να βλέπω ταινίες».

Στην παραλία τι σας αρέσει να κάνετε;
Μαρία: «Ρακέτες, κολύμπι μόνο για να δροσιστώ από την ηλιοθεραπεία. Δεν μου αρέσει να πηγαίνω σε ερημικές παραλίες, θέλω κόσμο και ξαπλώστρες για να περάσω καλά».
Ξανθή: «Δεν μου αρέσει να κάνω κάτι στην παραλία. Λατρεύω το μπιτς βόλεϊ, όμως φέτος λόγω των αυξημένων υποχρεώσεών μου με την εθνική το παραμέλησα, καθώς χρειαζόμουν ξεκούραση».

Ιδανικός άντρας:
Μαρία: «Να είναι άνθρωπος της επικοινωνίας. Να έχει χιούμορ. Να μπορεί να δεχτεί τον τρόπο ζωής μου. Γιατί όχι να με καλομαθαίνει κιόλας. Όπως καταλάβατε είμαι μόνη μου αυτήν την περίοδο, γιατί δε μου αρέσει να συμβιβάζομαι σε καταστάσεις που με «χαλάνε»!
Ξανθή: «Ο Μιχάλης. Με καταλάβαινε από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα. Πρώτα από όλα ερωτεύτηκα την εμφάνισή του και τον θαύμαζα πως ήταν στην δουλειά του. Ο Μιχάλης είναι αυτό που έψαχνα. Είναι παραδοσιακός άνδρας και μου ταιριάζει σε όλα»!

Αγαπημένος προορισμός διακοπών:
Μαρία: «Σαντορίνη. Να βλέπω στο μπαλκόνι μου αυτήν την εκπληκτική θέα. Την επισκέφτηκα και φέτος, αλλά πέρασα καταπληκτικά και στα Χανιά.
Ξανθή: «Φέτος εκτός από ένα τριήμερο στη Σκόπελο, δεν πήγα πουθενά αλλού. Εγώ δεν έχω αγαπημένους προορισμούς. Μου αρέσει να γνωρίζω καινούρια μέρη».

Προτεραιότητες στην ζωή:
Μαρία: «Να είμαι υγιής και να έχω την άνεση να κάνω ότι μου… κατεβαίνει στο κεφάλι! Να μην νιώθω καταπιεσμένη από τίποτα».
Ξανθή: «Ο Μιχάλης με βοηθάει να είμαι σωστή στη δουλειά μου και η δουλειά μου να είμαι καλυμμένη ψυχολογικά για να είμαι εντάξει και με τον σύντροφό μου. Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Νιώθω ολοκληρωμένη όταν τα έχω και τα δύο».

Πως σκέφτεστε τον εαυτό σας σε λίγα χρόνια από τώρα, όταν σταματήσετε το βόλεϊ;
Μαρία: «Πιστεύω ότι δεν θα έχω καμία επαφή με το άθλημα. Δεν θεωρώ ότι μπορώ να υπάρχω στον ίδιο χώρο από άλλο πόστο. Δεν θα γίνω προπονήτρια ή κάτι παρεμφερές. Και όταν βρεθεί ο κατάλληλος σύντροφος θα φτιάξω την οικογένειά μου. Ωστόσο επειδή έχω μάθει να είμαι ανεξάρτητη από πολύ μικρή ηλικία, μάλλον θα επιδιώξω να μπω στον επιχειρηματικό χώρο».
Ξανθή: «Λογικά δεν θα είμαι στην Αθήνα. Θα γυρίσω στην Λάρισα. Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να ασχοληθώ από άλλο πόστο με το βόλεϊ. Όμως σίγουρα θα έχω την δουλειά μου και θα έχω φτιάξει την οικογένειά μου».

Συνέντευξη στην ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΗ: Η ΠΡΑΣΙΝΗ]]> Η Σοφία Κοσμά στο Sport24.gr (videos) Η Σοφία Κοσμά λίγες μέρες μετά την μεταγραφή της στον Ολυμπιακό μίλησε στο Sport24.gr για τη νέα σελίδα στην καριέρα της, τους στόχους της με την ερυθρόλευκη φανέλα και τα όνειρα που έχει για το βόλεϊ

Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού βόλεϊ τόνισε πως δεν την φοβίζει η σύγκριση με την Εύα Χαντάβα, ενώ έστειλε το δικό της μήνυμα στους παράγοντες του αθλήματος για τη φουρνιά των νέων αθλητριών που έχει βγει στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια.

Δεν πέρασε ένας χρόνος από την τελευταία συνέντευξη που είχε δώσει για το Sport24.gr ως παίκτρια του Μαρκόπουλου αλλά το νέο βήμα στην καριέρα της μας "επέβαλε" και μια καινούργια. Συναντηθήκαμε με τη Σοφία στον Ωρωπό, όπου και διαμένει, μία ημέρα πριν την πρώτη προπόνηση της νέας της ομάδας.

Αναλυτικά όσα δήλωσε στο "Sport24.gr" η Σοφία Κοσμά...


Τι σημαίνει το βόλεϊ για σένα, σαν προτεραιότητα πού το τοποθετείς και πώς βλέπεις το μέλλον σου, ή πώς θέλεις να το δεις στο βόλεϊ;


Το βόλεϊ σίγουρα παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μου. Πρώτα τοποθετώ τις σπουδές μου γιατί είναι σίγουρα σημαντικότερες και το βόλεϊ δε μπορεί να σου προσφέρει για μια ολόκληρη ζωή. Ήρθα σε μια μεγάλη ομάδα φέτος και το επόμενο βήμα είναι το εξωτερικό αν μπορέσω να παίξω, αν μπορέσω να φύγω κάποτε.


Τι σε έκανε να αφήσεις το Μαρκόπουλο και να επιλέξεις τον Ολυμπιακό, ξέροντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Ολυμπιακός;

Σίγουρα στο Μαρκόπουλο πέρασα μια πάρα πολύ ωραία χρονιά και θέλω να ευχαριστήσω τους παράγοντες, τις συμπαίκτριές μου αλλά και τον προπονητή μου γιατί συνέβαλαν κι αυτοί με τον τρόπο τους στο να γίνει αυτή η μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Τώρα σίγουρα είναι ένα ρίσκο το ότι ήρθα στον Ολυμπιακό με βάση αυτά που ακούγονταν πέρυσι, αλλά όπως έχω πει θέλω να κάνω ένα βήμα μεγαλύτερο στην καριέρα μου. Γι' αυτό το λόγο ήρθα στον Ολυμπιακό που είναι μια ομάδα με τόσο μεγάλο όνομα και τόσο μεγάλη ιστορία.



Η Σοφία Κοσμά στο Sport24 (προτεραιότητες και... by sport24tv

Από τις συμπαίκτριες που θα έχεις τώρα στον Ολυμπιακό, έχεις κάποιες που είστε ήδη φίλες;


Με την Άννα την Καβαθά ήμαστε δύο χρόνια στο Μαρκόπουλο, έχουμε παίξει συμπαίκτριες με την Εύη την Κυριακίδου στην Εθνική, με τη Στέλλα τη Χριστοδούλου επίσης έχουμε παίξει συμπαίκτριες στην Εθνική, οπότε λίγο-πολύ τα ξέρω όλα τα κορίτσια.


Ουσιαστικά φέτος θα έχεις το δύσκολο έργο να θεωρείσαι -λόγω και της θέσης σου- σαν αντικαταστάτρια της Εύας Χαντάβα που είχε καλή χρονιά πριν φύγει για Ιταλία. Σε αγχώνει καθόλου αυτό;


Σίγουρα η Εύα έκανε μια πάρα πολύ καλή χρονιά στον Ολυμπιακό και γενικά όλες της οι χρονιές στον Ολυμπιακό ήταν πολύ καλές. Δε μπορώ να πω ότι με αγχώνει αυτό, η καθεμία έκανε και θα κάνει τη δική της πορεία και πιστεύω και η δική μου να είναι καλή.



Η Σοφία Κοσμά στο Sport24 (αντικαταστάτρια της... by sport24tv

Όπως τις βλέπεις τις ομάδες για τη φετινή χρονιά -τουλάχιστον μέχρι τώρα- ποιες θεωρείς ότι είναι τα φαβορί για το Πρωτάθλημα και πώς βλέπεις το Πρωτάθλημα σε σχέση με άλλες χρονιές;


Τα πράγματα φέτος σίγουρα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Και πέρυσι ήταν, αλλά φέτος έχουν χειροτερέψει. Οι ομάδες πλέον διαθέτουν μικρό μπάτζετ με αποτέλεσμα να πέφτει και το επίπεδο. Σίγουρα θα είναι χαμηλότερο το επίπεδο και από πέρυσι αλλά τα φαβορί θα είναι τα ίδια, δηλαδή Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Μαρκόπουλο και ΑΕΚ.


Είσαι μόλις 18 και σίγουρα όλα αυτά τα χρόνια θα είχες κάποιες συμπαίκτριες και κάποιους προπονητές που σε βοήθησαν περισσότερο από τους υπόλοιπους να εξελιχτείς.


Όλοι οι προπονητές με τον τρόπο τους με βοήθησαν να εξελιχτώ και να φτάσω εδώ που είμαι, που ακόμα εννοείται προσπαθώ και βελτιώνομαι. Σημαντικό ρόλο στην πορεία μου έπαιξε στην αρχή που ξεκίνησα το βόλεϊ ο κύριος Δερμάτης, δούλεψα μαζί του 4 χρόνια και μου έμαθε πάρα πολύ σημαντικά πράγματα τα οποία με ακολουθούν μέχρι σήμερα.

Μετά στον Ηρακλή Κηφισιάς είχα τον κύριο Χουντουμάδη, ύστερα έπαιξα beach και από εκεί πήρα κάποια πράγματα που με βοήθησαν μετά που συνέχισα τη σάλα με τον κύριο Μανώλη Ρουμελιώτη. Μετά ο κύριος Λυκούδης έπαιξε πάρα πολύ σημαντικό ρόλο, μου έχει δώσει πολλά σημαντικά στοιχεία που με έχουν βοηθήσει... Και με τον κύριο Νικολάκη έχουμε συνεργαστεί και όλοι γενικά μου έχουν δώσει πολλά στοιχεία.

Από συμπαίκτριες, στην αρχή μπορώ να πω ότι οι αδερφές Γκαραγκούνη, η Μαρία και η Νίκη με βοήθησαν πάρα πολύ, μου έδειξαν τον σωστό αθλητικό τρόπο ζωής που μέχρι τότε την ήξερα σε μικρό ποσοστό. Την μεθεπόμενη χρονιά ήταν η Φίφη Σαπαρέφσκα... Γενικά όλες αυτές οι αθλήτριες με εμπειρία με βοήθησαν.


Τι σημαίνει για σένα η Εθνική ομάδα; Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου μέσα από την Εθνική για το μέλλον;


Σίγουρα όπως και για κάθε άλλη παίκτρια, έτσι και για μένα, το ότι βρίσκομαι στην Εθνική είναι μεγάλη τιμή. Πιστεύω ότι μέσα από την Εθνική μπορείς να αναδειχτείς για να παίξεις στο εξωτερικό, μπορεί να σε δουν ομάδες, να γίνεις γνωστή. Σίγουρα είναι τιμή να παίζεις στην Εθνική.



Η Σοφία Κοσμά στο Sport24 (Εθνική ομάδα) by sport24tv

Ποια είναι η σχέση σου με τα αθλητικά; Ενημερώνεσαι από το ίντερνετ γι' αυτά που σε ενδιαφέρει; Πιστεύεις ότι οι αθλητικές ιστοσελίδες ασχολούνται με το άθλημά σου; Μαθαίνεις ό,τι χρειάζεσαι;


Σίγουρα εφόσον παίζω βόλεϊ, παρακολουθώ γενικά τι γίνεται. Ιστοσελίδες όπως το Sport24 πιστεύω ότι προβάλλουν το άθλημα και το βοηθούν να εξελιχθεί. Γενικά τα παρακολουθώ όλα.


Έχεις παίξει 4 χρόνια στην Α1, πιστεύεις ότι αυτό σε έχει βοηθήσει στην εξέλιξή σου;


Σίγουρα, το να παίζω στο πιο υψηλό επίπεδο που είναι η Α1, με έχει βοηθήσει να εξελιχθώ παικτικά αλλά και σαν χαρακτήρας γιατί είναι άλλο το να παίζεις σε τόσο καλό επίπεδο και άλλο σε πιο χαμηλό επίπεδο.


Tώρα βγαίνουν κάποια καινούργια πρόσωπα τα οποία δείχνουν ότι μπορούν να πάρουν στις πλάτες τους και τις ομάδες αλλά και την Εθνική. Πιστεύεις ότι η νέα γενιά που έρχεται στο προσκήνιο μπορεί να προσφέρει πράγματα στο Ελληνικό βόλεϊ;


Κάθε γενιά σίγουρα γράφει τη δική της ιστορία, απλά πιστεύω ότι και αυτή η γενιά που είμαστε εμείς πρέπει να προσεχθεί λίγο περισσότερο. Σίγουρα τα χρόνια είναι δύσκολα αλλά για να υπάρξουν αποτελέσματα πρέπει να υπάρξει και περισσότερη οργάνωση, περισσότερη προσοχή γιατί αλλιώς θα χαθεί.


Με εξαίρεση ορισμένες ομάδες οι οποίες προσέχουν για χρόνια τις υποδομές τους (όπως πχ ο Ηρακλής Κηφισιάς και το Μαρκόπουλο) με βάση την οικονομική κρίση που υπάρχει πιστεύεις ότι είναι μονόδρομος για τις ομάδες να αρχίσουν να κοιτάνε περισσότερο τις υποδομές τους και να βγάζουν δικές τους αθλήτριες;


Από τη μία αυτή η οικονομική κρίση είναι καλή γιατί παλαιότερα οι ομάδες δεν προωθούσαν τα μικρά παιδιά, δηλαδή αν εξαιρέσεις τον Ηρακλή Κηφισιάς ποιες άλλες προωθούσαν τα παιδιά; Τώρα άρχισαν όλοι. Ναι, μπορώ να πω ότι είναι σαν μονόδρομος διότι πλέον λεφτά δεν υπάρχουν ούτε για ξένες, ούτε για μεταγραφές μεγάλων αθλητριών.



Η Σοφία Κοσμά στο Sport24 (υποδομές και νέα... by sport24tv

Είπες ότι το επόμενο βήμα στην καριέρα σου είναι το εξωτερικό. Έχεις κάποια αθλήτρια σαν πρότυπο από το εξωτερικό που θα 'θελες να της μοιάσεις και κάποιο Πρωτάθλημα που θα 'θελες να αγωνιστείς;


Το καλύτερο Πρωτάθλημα είναι το ιταλικό, οπότε εκεί θα ήθελα να αγωνιστώ και η καλύτερη παίκτρια για μένα είναι η Ρουίζ κι αν μπορούσα να παίξω σαν κι αυτήν, θα ήταν όνειρο!

Πώς πήγες στις εξετάσεις σου;


Καλά. Θα μπορούσα και καλύτερα αλλά με το χρόνο που είχα να διαβάσω λόγω του βόλεϊ, πήγα αρκετά καλά.


Πού νομίζεις ότι θα περάσεις (σε λίγες μέρες βγαίνουν οι βάσεις) και τι θα κάνεις με τις σπουδές σου;


Έχω περάσει στην Πάντειο απλά δεν ξέρω ακόμα σε ποιο τμήμα της Παντείου. Σίγουρα δεν θα τις αφήσω. Καταρχήν δήλωσα τμήματα που να μην έχουν υποχρεωτικά μαθήματα τόσα πολλά ώστε να μην μπορώ να τα χάνω. Σίγουρα δεν θα τις αφήσω πίσω, αλλά παράλληλα θα παίζω και βόλεϊ.
 

]]> Βογιατζής: Δεν κάνουμε κινήσεις εντυπωσιασμού
Ο ίδιος μιλώντας στο volleyball.gr, αποκάλυψε το μυστικό της επιτυχίας στους αγώνες με τη Βοσνία, ανέλυσε τα προβλήματα που χρειάστηκε να ξεπεραστούν και δεν έκρυψε την πικρία του από ένα ατυχές περιστατικό με τον Νίκο Ρουμελιώτη. Παράλληλα, εξέφρασε την αισιοδοξία του για την άνοδο της Θεσσαλίας στο ελληνικό βόλεϊ με την ανάληψη ακόμα περισσότερων διοργανώσεων στο άμεσο μέλλον.

«Από πέρυσι πίεζα για την ανάληψη μιας μεγάλης διοργάνωσης στην περιοχή μου. Αρχικά είχα καταθέσει μια πρόταση στο Δ.Σ. της ΕΟΠΕ για να φιλοξενήσουμε αγώνες του Ευρωπαϊκού Λιγκ, αλλά τελικά δεν προχώρησε η ιδέα, λόγω του ότι δεν βρήκαμε τη φόρμουλα οι τοπικοί φορείς. Φέτος, μετά την αλλαγή διοίκησης στον Ασκπληπιό Τρικάλων και την ανάληψη της προεδρίας από τον Γιάννη Γιαννούλη, υπήρξε μεγάλη θέληση για την ανάληψη μιας διεθνούς διοργάνωσης.

Η πρόταση πέρασε από το Δ.Σ. και στη συνέχεια προχωρήσαμε με τη βοήθεια του αντιπεριφερειάρχη Ευθύμη Ρεντζιά. Είναι αλήθεια ότι πρώτη φορά συνάντησα φορείς που να δείχνουν τόσο μεγάλη συμπαράσταση προς τον αθλητισμό και είναι λογικό γιατί ο Ρεντζιάς είναι άνθρωπος του αθλητισμού και μας παρείχε κάθε βοήθεια για την Εθνική.

Αυτή η χημεία που υπήρξε, νομίζω ότι δημιούργησε τις κατάλληλες προϋποθέσεις και με τον σωστό συντονισμό φτάσαμε στο αποτέλεσμα του γεμάτου γηπέδου. Εμείς ως Ε.Ο.ΠΕ. βάλαμε την τεχνογνωσία και η Περιφέρεια με τη θέληση που έδειξε, έλυσε πάρα πολλά προβλήματα. Εγώ ήμουν από την πρώτη στιγμή δίπλα στα παιδιά, πήγα 6-7 φορές στα Τρίκαλα, γιατί πραγματικά γνωρίζω από διοργανώσεις και έπρεπε να κάνουμε τα πάντα για να πετύχει η διοργάνωση. Αγαπώ το βόλεϊ και δεν ήταν δυνατό να παίξει η Εθνική στα Τρίκαλα σε άδειο γήπεδο».

Το κομμάτι της προετοιμασίας στην Πορταριά βοήθησε;
«Πιστεύω ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο η παρουσία της ομάδας στην Πορταριά. Μάλιστα, όταν γύρισα από την καλοκαιρινή μου άδεια, πήγα στο Πήλιο και συναντήθηκα με τους ανθρώπους της Εθνικής και ήταν όλοι πολύ ευχαριστημένοι. Τους διαβεβαίωσα ότι δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα και στα Τρίκαλα και όντως όταν ήρθαν ήταν όλα λυμένα, από το γήπεδο, την αίθουσα με τα βάρη, τη διαμονή, την μετακίνηση, όλα όσα χρειάζονταν.

Όμως, οφείλω να εκφράσω ένα παράπονο προς τον Νίκο Ρουμελιώτη, ο οποίος όταν πήγα την περασμένη Τετάρτη να καλωσορίσω την ομάδα στα Τρίκαλα, εκείνος ούτε σηκώθηκε να έρθει να γνωριστούμε και να μου συστήσει την ομάδα ως αρχηγός. Μόνο ο Πελεκούδας και ο Στεφάνου ήρθαν να μου μιλήσουν. Εντάξει, καταλαβαίνω ότι υπήρξαν προβλήματα και δημιουργήθηκε το θέμα με τη Σερβία, όμως, νομίζω ότι η αντίδρασή του δεν ήταν σωστή προς το πρόσωπό μου και αφού δεν με σεβάστηκε ως παράγοντα της ΕΟΠΕ, δεν σεβάστηκε ούτε τα χρόνια μου.

Ακόμα και στη συνέντευξη Τύπου, ούτε καλημέρα δεν μου είπε, ούτε το χέρι δεν μου έδωσε. Λυπάμαι πραγματικά για την αντιμετώπιση αυτή γιατί μέχρι τώρα τον Ρουμελιώτη δεν τον είχα γνωρίσει προσωπικά και είχα άλλη άποψη για το άτομο και τον χαρακτήρα του».



- Το προολυμπιακό στα Τρίκαλα τελείωσε, υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη διάθεση στη Θεσσαλία;
«Η Περιφέρεια Θεσσαλίας ήταν ‘ζεστή’ εξ αρχής και τώρα όντως υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη θέληση για την ανάληψη νέων διοργανώσεων. Θέλουμε τον υγιή αθλητισμό, μακριά από τον χουλιγκανισμό. Όντως, υπάρχουν σκέψεις και βλέψεις για ένα Κύπελλο στα Τρίκαλα ή για Ευρωπαϊκό Λιγκ στη Λάρισα.

Προσωπικά έχω προτείνει αγώνες μπιτς βόλεϊ στη Λίμνη Πλαστήρα, άλλες διοργανώσεις στον Βόλο και γενικώς πρέπει να κάνουμε σωστές κινήσεις. Το κλίμα άρεσε πολύ στην Περιφέρεια Θεσσαλίας και θέλουν να το επαναλάβουν, επενδύοντας στο άθλημα του βόλεϊ. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια μεγάλη ευκαιρία να αναπτυχθεί αθλητικά η ευρύτερη περιοχή. Μπορούμε να προβάλλουμε το βόλεϊ σε όλους τους νομούς».

- Αυτή είναι και μια βασική αρχή της διοίκησης για αποκέντρωση…
«Όντως, ήταν μέσα στις πρώτες αποφάσεις που υλοποίησε η νέα διοίκηση του Αχιλλέα Μαυρομάτη, θέλοντας να βγάλουμε το βόλεϊ από τα μεγάλα αστικά κέντρα και να το γυρίσουμε σε όλη την Ελλάδα. Ήδη έχουν γίνει πολύ επιτυχημένες διοργανώσεις στην περιφέρεια και θεωρώ ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο.
Εάν δεν υπήρχαν τα οικονομικά προβλήματα από τα Ολυμπιακά έργα θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα στο σύνολο του ελληνικού βόλεϊ.

Όμως, γίνονται μεγάλες προσπάθειες και πιστεύω στην υπόσχεση που έδωσε ο πρόεδρος για οριστική λύση μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ο πρόεδρος δεν κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού, όλες οι κινήσεις του είναι προς την κατεύθυνση να φέρουμε το βόλεϊ προς τον σωστό δρόμο και αυτό κάνουμε, ολόκληρη η διοίκηση της ΕΟΠΕ».

Αναφορικά με την ομάδα σας τον ΣΠΑ Καρδίτσας, πώς είναι τα πράγματα;
«Είμαι ο γενικός γραμματέας του ΣΠΑΚ που απαρτίζεται από ένα συμβούλιο επτά ατόμων. Έχουμε όλοι το ίδιο όραμα για το βόλεϊ και την πόλη μας. Δουλεύουμε μεθοδικά και αυτή είναι η τρίτη σερί χρονιά που λαμβάνουμε μέρος στο πρωτάθλημα της Α2. Πέρυσι βάλαμε στόχο σε βάθος τριετίας να ανεβάσουμε την ομάδα στην Α1. Ήδη έχουμε ρίξει το βάρος στην ανάδειξη ταλέντων από όλη την Ελλάδα, έχουμε έναν μέσο όρο ηλικίας τα 20 χρόνια και ποντάρουμε πολύ στους εξαιρετικούς χαρακτήρες των παιδιών. Δεν είναι επαγγελματίες, αλλά κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ανέβει η ομάδα.

Το πιο θετικό είναι ότι από πέρυσι ξεκίνησε η κατασκευή ενός νέου κλειστού γηπέδου στην Καρδίτσα, χωρητικότητας 3.000 θέσεων και παρά την κρίση, προσπαθούμε κι εμείς ως σύλλογος για την ολοκλήρωσή του. Εάν του χρόνου καταφέρουμε να μπούμε μέσα, θα είναι ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα. Ο κόσμος στην Καρδίτσα γιορτάζει πραγματικά μέσα από το βόλεϊ και είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία χρόνια παίζουμε σε γεμάτο γήπεδο με οικογενειακό κλίμα».]]> Ο Τρικαλινός «πύργος» που από σέντερ έγινε… κεντρικός της Εθνικής
Σήμερα, ο πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής ζει μόνιμα στα Τρίκαλα, εκεί απ’ όπου κατάγεται και μάλιστα η επιστροφή του συνδυάζεται με την εκλογή του ως αντιπεριφερειάρχης πολιτισμού και αθλητισμού του τόπου του. Το περασμένο Σαββατοκύριακο (3-4/9), υποδέχτηκε την Εθνική ανδρών του βόλεϊ στην πόλη του για τους αγώνες του προολυμπιακού τουρνουά με τη Βοσνία και απέδειξε ότι υπηρετεί με την ίδια αγάπη όλα τα σπορ.



Από την πρώτη ημέρα της άφιξης της ελληνικής αποστολής μέχρι και την τελευταία της αναχώρησης, ο Ρεντζιάς, ήταν συνεχώς δίπλα στην ομάδα, κάνοντας ό,τι περνούσε από το χέρι του για να προσφέρει την καλύτερη δυνατή φιλοξενία.

Η φανέλα που πήρε ως δώρο από τον αρχηγό, Νίκο Ρουμελιώτη, ήταν η ελάχιστη ανταπόδοση και το volleyball.gr ζήτησε από τον Τρικαλινό πρώην σέντερ που έστω και για λίγο μετατράπηκε σε… κεντρικός, να κάνει τον απολογισμό της παρουσίας της Εθνικής βόλεϊ στα Τρίκαλα:

«Η έλευση της Εθνικής βόλεϊ στην πόλη μας ήταν ένα από τα κορυφαία αθλητικά γεγονότα για τη Θεσσαλία και όχι μόνο για τα Τρίκαλα. Στόχος μας είναι να φέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερες εκδηλώσεις και να δώσουμε στον κόσμο τη δυνατότητα να δει από κοντά αυτούς που θαυμάζει. Η Θεσσαλία έχει φίλαθλο κόσμο και αν αντιληφθούμε τις δύσκολες ημέρες που διανύουμε, το γήπεδο είναι μια διέξοδος, αλλά και τονωτική ένεση για την αγορά».

«Εφαρμόζουμε τον αθλητικό τουρισμό»

Ο αντιπεριφερειάρχης πολιτισμού και αθλητισμού, ο οποίος παράλληλα προσφέρει τις υπηρεσίες του και στον τρικαλινό σύλλογο βόλεϊ «ΑΣ Ασκληπιός» (μετείχε ενεργά στη διεξαγωγή των δύο αγώνων με τη Βοσνία ως συνδιοργανωτής), είδε τις ημέρες παρουσίας της Εθνικής να πραγματοποιούνται δεκάδες νέες εγγραφές στο τμήμα βόλεϊ, γεγονός που μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί:

«Είναι και αυτό ένα από τα κέρδη του αθλητικού τουρισμού. Ζώντας για πολλά χρόνια στο εξωτερικό έχω δει πώς λειτουργεί και πώς στηρίζονται τέτοιου είδους προσπάθειες και πιστεύω ότι μπορούμε να την εφαρμόσουμε και στην πόλη των Τρικάλων. Πραγματικά, το πιστεύω και θα το στηρίξω με όλες τις δυνάμεις μου, τις γνώσεις και την εμπειρία πάνω σε αυτόν τον τομέα.



Προσωπικά, εκτός από αθλητής, υπήρξα από μικρό παιδί φίλαθλος του μπάσκετ, του ποδοσφαίρου, του βόλεϊ, ασχολήθηκα ακόμα και με τις πολεμικές τέχνες και γενικότερα μπορώ να πω ότι είμαι άνθρωπος των σπορ γι’ αυτό και δεν παύω να ασχολούμαι με όλες τις πλευρές του αθλητισμού.

Γνωρίζω ότι η Θεσσαλία έχει παράδοση στα σπορ, έχει αναδείξει αθλητές που έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα παγκοσμίως. Η πόλη είναι έτοιμη να αναπτύξει τον αθλητικό τουρισμό και προσπαθούμε όλες οι αθλητικές εγκαταστάσεις μας να πληρούν προϋποθέσεις και προδιαγραφές για διεθνείς αγώνες. Τελευταίο παράδειγμα ήταν η παρουσία της Εθνικής βόλεϊ για τους αγώνες με τη Βοσνία. Ήταν τεράστια ικανοποίηση να βλέπω το κλειστό των Τρικάλων κατάμεστο από ένα ενθουσιασμένο κοινό».



Κλείνοντας, ο Ρεντζιάς στάθηκε και στο αμφίδρομο κέρδος της συνεργασίας αυτής: «Θέλω να πιστεύω ότι υπήρξε αμφίδρομο κέρδος από την παρουσία της Εθνικής βόλεϊ στα Τρίκαλα. Για την πόλη μας ήταν η καλύτερη διαφήμιση αυτή η διοργάνωση, ενώ και ο κόσμος βρέθηκε κοντά στους διεθνείς και τους υποστήριξε. Γνωρίζω ότι τα παιδιά είχαν ανάγκη να παίξουν σε γεμάτο γήπεδο. Πιστέψτε με, έχω βρεθεί κι εγώ στη θέση τους με πεσμένο ηθικό, έχω αντιμετωπίσει ακριβώς τα ίδια σοβαρά οικονομικά προβλήματα και καταστάσεις και έχω νιώσει τον ίδιο πόνο. Ο κόσμος τους άλλαξε τη διάθεση και έφερε χαρά στα πρόσωπά τους. Ειλικρινά εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά και μακάρι να λύσουν τα προβλήματα με τις ομάδες τους γιατί από εκεί ξεκινούν όλα αυτά».
]]> Ένας «Έλληνας» Αργεντινός ΜΠΑΙΑ ΜΠΛΑΝΚΑ-ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΣΑΤ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΖΙΟΥΚΗΣ

Το όνομα του είναι Αντρέα Σαλβατόρι, ζει μόνιμα στη Μπαία Μπλάνκα, είναι Αργεντίνος αλλά σε ένα παιχνίδι Ελλάδας-Αργεντινής θα υποστήριζε την ελληνική ομάδα!

Αγαπά υπερβολικά την Ελλάδα, μιλά την ελληνική γλώσσα με την βοήθεια του καθηγητή Μάριο Ρετάκο και για τρεις μήνες έκανε πρακτική σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.



Ο Αντρέα Σαλβατόρι δεν έχει χάσει αγώνα της Εθνικής ομάδας μαζί με τον γιο του, Μπράνκο και την κόρη του, Τζίνα. Ο γιος του μάλιστα εξασφάλισε μία φανέλα από τον Μιχάλη Λιόντα, πριν μάθει ότι έχουν γεννηθεί την ίδια μέρα, στις 30 Απριλίου!

«Για μένα είναι κάτι υπέροχο που βρίσκεται εδώ η Εθνική Παίδων. Χαίρομαι που μιλάω ελληνικά μαζί τους και συνεννοούμαι. Χαίρομαι πολύ που η Ελλάδα νικά. Δείχνουν ότι είναι μία οικογένεια, δεμένη μεταξύ τους παίζουν με πάθος. Έχουν καρδιά οι Έλληνες. Πιστεύω σε αυτά τα παιδιά ότι μπορούν να πάνε ακόμα πιο ψηλά. Πολύ καλή ομάδα, με εξαιρετικό σέρβις. Παίζουν με ψυχή αλλά και μυαλό», δήλωσε αρχικά ο Σαλβατόρι για να συνεχίσει:



Οι Τζίνα και Μπράνκο φωνάζουν συνέχεια για την Ελλάδα. Έχω τέσσερις φανέλες από μπάσκετ και ποδόσφαιρο από Ελλάδα και τώρα ο γιος μου έχει του Λιόντα και χαίρομαι πολύ. Δεν ξέρω με ποιον θα είμαι αν παίξουν Ελλάδα με Αργεντινή. Είμαι Αργεντινός αλλά αγαπάω την Ελλάδα. Θα είναι δύσκολο για μένα. Δεν ξέρω αν θα το αντέξω να πάω στο γήπεδο».

Περισσότερες φωτογραφίες της Εθνικής παίδων στην Αργεντινή στη photogallery ή πατήστε εδώ...
]]> Το δωμάτιο 406 ΜΠΑΙΑ ΜΠΛΑΝΚΑ-ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΣΑΤ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΖΙΟΥΚΗΣ

Μία ομάδα δεν αποτελείται μόνο από παίκτες και προπονητικό τιμ. Υπάρχουν και αυτοί που βρίσκονται πίσω από τις… κάμερες. Αυτοί που δεν φαίνονται κατά την διάρκεια των αγώνων, που δεν δίνουν συνεντεύξεις, αλλά έχουν τον ίδιο πρωταγωνιστικό ρόλο.

Στην Εθνική Παίδων υπάρχουν δύο και συγκατοικούν στο δωμάτιο 406 του Hotel Argos της Μπαία Μπλάνκα. Ίσως το πιο σημαντικό νούμερο για την Εθνική, καθώς όλα ξεκινούν από το 406 και τελειώνουν στο 406.

Ο λόγος για τον στατιστικολόγο Γιώργο Σομπόνη και τον φυσιοθεραπευτή Γιώργο Πεντέρη, οι οποίοι ασχολούνται ατελείωτες ώρες με τους διεθνείς. Ο πρώτος μέσω των αριθμών του και ο δεύτερος με τα… χέρια του.

Η στατιστική είναι απαραίτητη πλέον όσο κάθε άλλη φορά σε μία ομάδα βόλεϊ, ενώ η αποθεραπεία των παικτών και η χαλάρωση τους, αποτελεί βαρόμετρο.

Η εξαιρετική πορεία της Εθνικής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής έχει ικανοποιήσει και τους δύο, οι οποίοι αποφάσισαν για πρώτη φορά να λύσουν την σιωπή τους και να τοποθετηθούν.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΜΠΟΝΗΣ

Τι σημαίνει για σένα προσωπικά και την Εθνική Παίδων η πρόκριση στην οκτάδα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος;
«Η πρόκριση της Εθνικής Παίδων στην 8αδα του παγκοσμίου, αλλά και όλες οι προηγούμενες επιτυχίες της, αποτελούν απόδειξη του ταλέντου των παιδιών αυτών καθώς και του ότι η λέξη «ομάδα» δεν χρησιμοποιείται τυπικά αλλά έχει αποκτήσει ουσιαστική σημασία. Σε μένα προσωπικά η ομάδα μου προσφέρει μοναδικές στιγμές, όχι μόνο μέσα από τις νίκες της, αλλά και από την συναναστροφή μου με τα άτομα, που την απαρτίζουν».
Που οφείλεται η τόσο καλή παρουσία της Εθνικής και το ότι δεν έχει χάσει ακόμα σετ;
«Η προετοιμασία της ομάδας για το Παγκόσμιο ξεκίνησε πριν από 1,5 μήνα. Στο διάστημα αυτό συμμετείχε στο Ολυμπιακό τουρνουά της Τραπεζούντας, όπου και αντιμετώπισε ομάδες υψηλού επιπέδου και ήταν το πρώτο crash test. Σημείο κλειδί της προετοιμασίας υπήρξαν τα 3 φιλικά με τη Βραζιλία, στα οποία η ομάδα αφενός μεν πήρε εικόνες από έναν ισχυρό αντίπαλο αφετέρου δε είχε το χρόνο να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Όλα τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα η Εθνική να είναι έτοιμη αγωνιστικά και σε συνδυασμό με την ωριμότητα των παιδιών εντός και εκτός γηπέδου να πετύχει το απίστευτο 9-0».
Στατιστικά, πώς εξηγείται η μέχρι στιγμής πορεία της Εθνικής;
«Η Εθνική σε 3 παιχνίδια και 9 σετ έχει 27 άσσους, με μόλις 17 χαμένα, καθώς και 26 μπλοκ. Αυτό σημαίνει ότι έχει 3 άσσους και 3 μπλοκ κατά μέσο όρο ανά σετ, ήτοι 6 πόντους. Σε αυτό το επίπεδο οι 6 αυτοί πόντοι είναι υπεραρκετοί για να κάνουν τη διαφορά μεταξύ νίκης και ήττας. Να σημειωθεί πως στην προπόνηση τα παιδιά δουλεύουν εντατικά πάνω στο σέρβις – μπλοκ – άμυνα και μετά τα φιλικά με τη Βραζιλία, όπου κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν βόλεϊ υψηλών ταχυτήτων, έχουν δείξει σημαντική πρόοδο».
Βάση ανάλυσης και αριθμών, πόσες ελπίδες έχει η Εθνική να προκριθεί στα ημιτελικά, έχοντας να αντιμετωπίσει πρώτα τις Γαλλία, Ισπανία και Βουλγαρία;
«Οι αριθμοί μετά τους 3 πρώτους αγώνες είναι υπέρ μας. Οι εμφανίσεις της εθνικής είναι ενθαρρυντικές αλλά ο δεύτερος γύρος είναι ανεξάρτητος. Θα αντιμετωπίσουμε 3 καινούριες ομάδες, οι οποίες έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης της εικόνας, που δείχνουν ως τώρα».
Πως ζεις την όλη διοργάνωση στη Μπαία Μπλάνκα και πόσο δύσκολο είναι για έναν στατιστικολόγο να προετοιμάζεται καθημερινά, προκειμένου να ενημερώνει το προπονητικό τιμ για τους επερχόμενους αντιπάλους;
«Η διοργάνωση εδώ, αν εξαιρέσουμε το κρύο που επικρατεί μέσα στο γήπεδο, είναι αρκετά καλή. Χωρίς κάποια πολυτέλεια μας προσφέρει τα απαραίτητα για να δουλεύουμε απρόσκοπτα. Διοργανώσεις με πολλούς αγώνες καθημερινά όπως αυτή, είναι ιδιαίτερα απαιτητικές από άποψη χρόνου. Καθημερινά χρειάζεται να παρακολουθώ και να καταγράφω 3-4 αγώνες και κατόπιν να ετοιμάζω την ανάλυση του επόμενου αντιπάλου. Στη συνέχεια αφού συζητήσουμε με τους προπονητές την παρουσιάζουμε στα παιδιά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αρκετές μέρες ο χρόνος, που απομένει για ξεκούραση, ακόμα και για ύπνο, να είναι ελάχιστος. Για να ανταπεξέλθει κανείς χρειάζεται πολύ καλή διαχείριση χρόνου και ένα φυσιοθεραπευτή για συγκάτοικο!».
Πόσο σημαντική είναι πλέον η στατιστική στο βόλεϊ;
«Η στατιστική στο σύγχρονο βόλεϊ είναι πλέον εκ των ουκ άνευ. Κυρίως η προετοιμασία πριν τον αγώνα, αλλά και η ενημέρωση κατά τη διάρκεια αυτού είναι μείζονος σημασίας. Από την ανάλυση των στατιστικών προκύπτουν δεδομένα για τον αντίπαλο, που δεν μπορούν να γίνουν εύκολα αντιληπτά χωρίς αυτήν, ακόμα και από έμπειρους προπονητές. Βέβαια, πρωταγωνιστές είναι πάντα οι αθλητές. Αυτοί «παίζουν» πάνω στη «σκηνή» και καθορίζουν στο μεγαλύτερο βαθμό το αποτέλεσμα. Ο στατιστικολόγος είναι απλά ένας υποβολέας, που τους θυμίζει τα λόγια».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΝΤΕΡΗΣ

Τι σημαίνει για σένα προσωπικά και την Εθνική Παίδων η πρόκριση στην οκτάδα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος;
«Με αυτή την ομάδα έχω δεθεί πάρα πολύ συναισθηματικά και νιώθω πολύ τυχερός που μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω με αυτά τα παιδιά. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί για την πρόκριση στο Πανευρωπαϊκό, θέλαμε να είμαστε στα τελικά αυτού και νιώθαμε ότι θα ήταν ένα όνειρο και τώρα έχουμε φτάσει στην οκτάδα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Είναι κάτι παραπάνω από όνειρο αυτό που ζούμε. Νιώθω υποχρεωμένος σε αυτά τα παιδιά γιατί μου έχουν χαρίσει μοναδικές εμπειρίες ζωής. Ευχαριστώ θερμά αυτά τα δώδεκα διαμάντια του βόλεϊ, τον προπονητή κ. Μάκη Δημητριάδη, τον συνεργάτη του κ. Νίκο Μπουτσουρή και τον στατιστικολόγο κ. Γιώργο Σομπόνη, που με την θέληση, την γνώση και την αγάπη τους για το άθλημα, μου χαρίζουν στιγμές δέους, όταν ειδικότερα αντικρίζω την γαλανόλευκη σημαία και τραγουδάω μαζί τους στα τελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος».
Σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι διεθνείς και πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθουν στην κούραση των ταξιδιών και των συνεχόμενων αγώνων;
«Η κατάσταση των αθλητών μας είναι εξαιρετική, καλύτερη από κάθε φορά. Θέλω να σταθώ στο πρόγραμμα εκγύμνασης και προετοιμασίας που πιστεύω ότι έβαλε τις βάσεις για να μείνουμε μακριά από τους τραυματισμούς. Αυτό μου δίνει την δυνατότητα να ασχοληθώ περισσότερο με την χαλάρωση των αθλητών».
Πόσο δύσκολο είναι να έχεις την ευθύνη της καλής σωματικής κατάστασης και γενικότερα της υγείας 12 αθλητών;
«Δεν θεωρώ ότι είναι δύσκολο. Υπάρχει πολύ καλή επικοινωνία μεταξύ μας αλλά και προγραμματισμός. Αν και είναι σε νεαρή ηλικία, η συμπεριφορά τους και η ωριμότητα τους είναι άψογη. Έχουμε επιβάλει συγκεκριμένο πρόγραμμα που αφορά την αποθεραπεία των παικτών».
Ποια στιγμή θεωρείς αξέχαστη στον ένα χρόνο παρουσίας σου στην Εθνική Παίδων και ποιο ήταν το πιο δύσκολο περιστατικό που είχες να αντιμετωπίσεις ως φυσιοθεραπευτής της ομάδας;
«Πολλές στιγμές είναι αξέχαστες με αυτή την ομάδα. Η πρώτη φορά που άκουσα τον εθνικό ύμνο μαζί τους είναι κάτι που θα μου μείνει. Ευτυχώς δεν υπήρχε κάποιο σοβαρό περιστατικό μέχρι τώρα. Βέβαια, υπάρχουν πάντα μικροτραυματισμοί. Για παράδειγμα, όταν ο Στίγγας με ανησύχησε όταν προσγειώθηκε άτσαλα μετά από ένα άλμα σε προπόνηση στην Πορταριά».
Μέχρι που μπορεί να φτάσει η Εθνική Παίδων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής;
«Ο πρώτος στόχος επετεύχθη. Πιστεύω ότι αυτή η ομάδα μπορεί να κάνει το μεγάλο βήμα και πως είναι η κατάλληλη στιγμή για κάτι καλό. Όταν η Εθνική βρίσκεται σε καλή μέρα, δύσκολα αντιμετωπίζεται».]]> Δύο παιδικοί φίλοι κυνηγούν το όνειρό τους στην άμμο Του ΣΠΥΡΟΥ ΚΟΛΛΙΑ

Ποιος άραγε δεν ονειρεύτηκε όταν ήταν μικρός, ότι μαζί με τον καλύτερο φίλο του, θα γίνει μεγάλος και τρανός. Πόσες φορές μαζί με τον «κολλητό» μας, σε κάποιο σχολικό διάλειμμα, παίξαμε νοερά σε παγκόσμιους τελικούς και γνωρίσαμε τη δόξα από το… προαύλιο που μας αποθέωνε. Μπορεί για τους περισσότερους τα παιδικά όνειρα να μπαίνουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και να αποτελούν γλυκές αναμνήσεις, όμως, δύο φιλαράκια από την Κω έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να αποδείξουν ότι τους στόχους που θέτουν, μπορούν και τους υλοποιούν.

Η διαδρομή των Γιάννη Βραχνά και Κυριάκου Παππούλη, ξεκινάει από μια συνοικία του νησιού, όπου μεγαλώνοντας πήγαν μαζί σχολείο, φροντιστήριο, γράφτηκαν στην ίδια ομάδα, εκεί όπου τους ανακάλυψε ο προπονητής τους, Αλκιβιάδης Χατζηνικολάου και έπειτα από σκληρή δουλειά, πέρυσι αναδείχτηκαν «νταμπλούχοι» του μπιτς βόλεϊ σε παίδες (Κ17) και εφήβους (Κ20). Ήδη αποτελούν ομάδα σχεδιασμού, με την Ομοσπονδία να τους στέλνει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για να κερδίσουν διεθνείς εμπειρίες και να βάλουν τις βάσεις για ένα σπουδαίο μελλοντικό «δίδυμο». Καθόλου άσχημα για τα δύο νεαρά παιδιά που ζουν και κυνηγούν το όνειρό τους ημέρα με την ημέρα.

Ξεκινάμε από τον «μεγάλο» της παρέας, τον Γιάννη, που είναι γεννημένος το 1994 και στα 17 χρόνια του έχει όλο το μέλλον μπροστά του για να χτίσει πάνω στα πρώτα «πετραδάκια» που ήδη έχει βάλει για καριέρα στην άμμο: «Όνειρό μου είναι να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ ως αθλητής του μπιτς βόλεϊ. Μακάρι να καθιερωθώ και να έχω την ευκαιρία να παίξω στις κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις. Από τότε που ξεκίνησα να ασχολούμαι με το μπιτς, προσπαθώ να μην χάνω ούτε μια προπόνηση, γιατί θέλω να γίνω επαγγελματίας και να κάνω καριέρα. Ήδη έχουμε ορίσει και τους ρόλους μας στην ομάδα κι εμένα μου αρέσει να παίζω κυρίως ως αμυντικός».

- Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε, σε πρώτη φάση, στο άθλημα;
«Μου άρεσε από την αρχή, ένιωθα ότι μου πάει. Εντάξει, στο ξεκίνημα το έβλεπα περισσότερο ως χόμπι, για να περνάω την ώρα μου, αλλά μετά την επιτυχία στο πρώτο Πανελλήνιο, διαπιστώσαμε ότι έχουμε προοπτικές».

- Τι είναι αυτό που σας κάνει να ξεχωρίζετε με τον Κυριάκο;
«Καταρχήν είμαστε φίλοι από πολύ μικροί και καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο. Τα σπίτια μας απέχουν μόλις δύο τετράγωνα και μεγαλώνοντας πήγαμε στο ίδιο σχολείο, στο ίδιο φροντιστήριο και κάναμε κοινά αθλητικά όνειρα. Αρχικά δεν ξέραμε τι μπορούσαμε να πετύχουμε στα Πανελλήνια πρωταθλήματα, αλλά αφού τα καταφέραμε εκεί, βάλαμε στόχο να πετύχουμε και στην Ευρώπη. Εφέτος φιλοδοξούμε να μπούμε στο ταμπλό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος».

- Η οικογένειά σου πώς αντιμετωπίζει την επιλογή σου;
«Με στηρίζει, μου δίνει θάρρος κι εγώ θέλω να τους ανταμείψω. Απλά μου λένε να μην παραμελώ τα μαθήματά μου και να καταφέρω να περάσω στη Γυμναστική Ακαδημία».

- Ο προπονητής σας, είναι ο άνθρωπος που σας κατηύθυνε;
«Ο κ. Χατζηνικολάου μας έβαλε από μικρούς στον αθλητισμό, ώστε να μην χάνουμε τον χρόνο μας ‘κολλημένοι’ σε υπολογιστές ή αραχτοί στις καφετέριες. Βέβαια, μας έχει στηρίξει πολύ και η Ε.Ο.ΠΕ. και θα έλεγα ότι μαζί με τον προπονητή μας, χάραξαν την κατεύθυνσή μας».
 
«Τα… επαρχιωτάκια»

Το μπιτς ήρθε σαν επακόλουθο του βόλεϊ στη ζωή του Κυριάκου Παππούλη, αφού ξεκινώντας από τη σάλα, σύντομα ξεχώρισε στην άμμο και σιγά – σιγά έφτασε να θεωρείται ως ένας από τους πιο ελπιδοφόρους αθλητές της Κω. Η πρώτη του επαφή με το άθλημα ήταν πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, όταν αρχικά δημιουργήθηκε μια επίλεκτη ομάδα τεσσάρων ατόμων (ανάμεσά τους οι δύο ‘πρωταγωνιστές’ μας) και τελικά το 2009 μαζί με τον Βραχνά καθιερώθηκαν ως το «δίδυμο» των επιτυχιών.
«Ήταν σπουδαίο πράγμα για δύο ‘επαρχιωτάκια’, χωρίς εμπειρίες από αγώνες Πανελληνίου επιπέδου, να βγούμε τέταρτοι στη χώρα», λέει ο Παππούλης, που μαζί με τον συμπαίκτη του κέντρισαν αμέσως το ενδιαφέρον του τμήματος ανάπτυξης του μπιτς βόλεϊ και σύντομα κλήθηκαν να λάβουν μέρος στα καμπ Χριστουγέννων και Πάσχα, προκειμένου να ενταχθούν στις ομάδες σχεδιασμού που εκπροσωπούν την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις.    

«Ποτέ δεν περίμενα ότι θα φτάναμε ως εδώ. Αν μου έλεγε κάποιος την πρώτη ημέρα που ασχολήθηκα με το μπιτς ότι ‘σε λίγα χρόνια θα εκπροσωπείς την Ελλάδα σε διεθνείς αγώνες’, μάλλον θα ξεκαρδιζόμουν στα γέλια και θα τον έλεγα τρελό. Για εμάς, ακόμα και σήμερα, η πρόοδος που έχουμε κάνει είναι πρωτοφανής. Εντάξει, εξ αρχής υπήρχαν βλέψεις, αλλά ίσως ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας. Το μόνο που με αγχώνει μερικές φορές είναι όταν σκέφτομαι ότι μπορεί να έχουμε πιάσει ‘ταβάνι’, αλλά πιστεύω ότι έχουμε να πάρουμε και να δώσουμε πολλά στο άθλημα που αγαπάμε», εξομολογείται ο Κυριάκος, αναφερόμενος και στις εφηβικές έννοιες που απασχολούν το μυαλό ενός 16άχρονου.

Ωστόσο και τα δύο παιδιά έχουν τη σωστή καθοδήγηση του προπονητή τους, τη συμπαράσταση των οικογενειών τους, τη στήριξη της Ομοσπονδίας και δεν έχουν λόγο να φοβούνται για το μέλλον τους: «Η αλήθεια είναι ότι ο πατέρας μου με παρότρυνε πολύ περισσότερο, γιατί η μητέρα μου αρχικά είχε κάποιες αμφιβολίες σχετικά με τις παράλληλες προπονήσεις και τα διαβάσματα. Πίστευε ότι θα παραμελούσα το σχολείο και ήταν αρνητική. Εγώ, όμως, προσπαθώ να τη διαψεύσω και πιστεύω ότι είμαι συνεπής στα διαβάσματά μου και θα κάνω το παν για να περάσω στο Πανεπιστήμιο», είναι τα λόγια του Παππούλη, δείχνοντας ωριμότητα παρά το νεαρό της ηλικίας του. «Αν, όμως, μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω καριέρα στο μπιτς βόλεϊ, να είστε σίγουροι ότι θα την πιάσω από τα μαλλιά. Οι σπουδές – σπουδές, αλλά και το όνειρο - όνειρο», συμπληρώνει. Όσο για τη σχέση του με τον Βραχνά, δεν κρύβει ότι τον βλέπει σαν αδελφό του, παρά τις διαφορές που διαπιστώνει στους χαρακτήρες τους:

«Είμαστε πολύ διαφορετικοί τύποι. Ας πούμε, ο Γιάννης κοιμάται από νωρίς, πάει συχνά στο γυμναστήριο, προτιμάει να μένει σπίτι και γενικώς είναι πολύ πιο συνεπής από εμένα, όσον αφορά τις συνθήκες αθλητικής ζωής και θα έλεγα ότι έχει το πνεύμα του πρωταθλητή. Όχι ότι εγώ το παρακάνω, αλλά για παράδειγμα δεν πάω για βάρη εκτός προγράμματος, μου αρέσει να βγαίνω λίγο παραπάνω και συχνά προσπαθώ να παρασύρω τον Γιάννη σε μια νυχτερινή έξοδο, αλλά πιο πιθανό βλέπω να με φέρει εκείνος στον… σωστό δρόμο».
 
«Ο νόμος της φύσης»
 
Ο κ. Χατζηνικολάου, ο οποίος αποτελεί τον «πρωτομάστορα» της ομάδας, δεν κρύβει την υπερηφάνεια του για το «δίδυμο» που δημιούργησε και ελπίζει ότι τα δύο παιδιά θα συνεχίσουν να τον δικαιώνουν: «Οι Βραχνάς και Παππούλης αποτελούν ένα ιδιαίτερο ζευγάρι του μπιτς βόλεϊ. Έχουν μεγαλώσει σαν αδέλφια, είναι πολύ δεμένοι μεταξύ τους και η τύχη τα έφερε έτσι, ώστε να μπορούν να θέτουν κοινούς στόχους και να τους παλεύουν μαζί. Μάλιστα, ως χαρακτήρες είναι πολύ διαφορετικοί και πάντα μου έκανε εντύπωση πώς ταίριαξαν σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ίσως, ίσχυσε ο νόμος της φύσης ότι τα ετερώνυμα έλκονται», αναφέρει ο προπονητής τους, ο οποίος έκανε ένα «φλας μπακ» στη μνήμη του για να θυμηθεί πότε και πώς ξεκίνησαν όλα:

«Ήταν και οι δύο μαθητές μου από την Α’ Δημοτικού και πριν από οκτώ χρόνια ιδρύσαμε τον Αθλητικό Όμιλο Αθλοπαιδιών Κω, με τα δύο παιδιά, αρχικά, να εντάσσονται στην ομάδα της σάλας, όπου και ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με το βόλεϊ. Πριν από τρία χρόνια τους έκανα ομάδα του μπιτς βόλεϊ και πραγματοποίησαν την πρώτη εμφάνισή τους στους Νέους Επιβάτες. Την περίοδο 2008-09, μέσα από τους αγώνες ρίτζιοναλ, κέρδισαν το εισιτήριο για τους τελικούς Κ17 στη Λαμία και τερμάτισαν 4οι.

Τότε τους πλησίασαν οι Καραχάλιος και Λιγνός, οι οποίοι δούλευαν για το αναπτυξιακό του μπιτς βόλεϊ της Ε.Ο.ΠΕ. και τους πρότειναν να περάσουν από κάποια καμπ τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, όπως κι έγινε. Τελικά, ακολούθησε μια συζήτηση με τους υπεύθυνους του τμήματος μπιτς βόλεϊ και αποφασίστηκε η ομάδα να προπονείται σε εντατικούς ρυθμούς, προκειμένου να εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις. Πέρυσι έκαναν την καλύτερη χρονιά τους με την ανάδειξή τους ως πρωταθλητές Κ17 και Κ20, ενώ έχασαν την πρόκριση στο ταμπλό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Κ18 στις λεπτομέρειες. Πιστεύω ότι έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους, αρκεί να μην πάρουν τα μυαλά τους αέρα και να μείνουν αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> O Θανάσης Ρέρρας μιλά για την εθνική γυναικών
Για την απουσία των τεσσάρων αθλητριών του Ηρακλή Κηφισιάς από την χθεσινή προπόνηση στην Πορταριά, εξήγησε: «Ο Ηρακλής Κηφισιάς μάς ενημέρωσε από τα μέσα Ιουνίου για την "κοπωση" των αθλητριών του και για την αδυναμία παρουσίας τους στην συγκεντρωτική της Πορταριάς. Πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι, η Κατερίνα Γιώτα έχει ακολουθήσει την εθνική στους αγώνες του Ευρωπαϊκού Λιγκ και ακολούθησε το πρόγραμμα ξεκούρασης όπως ολες οι διεθνείς αθλήτριες. Επίσης, οι Καραγκούνη και Λαμπρούση, ενώ στον Ηρακλή Κηφισιάς λένε ότι το ιατρικό επιτελείο του συλλόγου τούς απαγορεύει να βρίσκονται στην εθνική λόγω κόπωσης και κινδύνου τραυματισμού, την ιδια στιγμή τούς επιτρέπει να λαμβανουν μέρος σε αγωνες beach volley».

Για την Μαρίνα Νομικού που πήγε στο Πήλιο, είπε: «Η Νομικού ήρθε στην εθνική ομάδα μέσα Ιουνίου, με ενοχλήσεις στο πόδι και ουσιαστικά δεν προπονηθηκε ποτέ. Μετά από την εξεταση της από τον κ. Τσούκα, της εγινε μαγνητική τομογραφία και ακολούθησε πρόγραμμα αποθεραπείας με την επιβλεψη του γιατρού και του φυσιοθεραπευτή της ομοσπονδίας».

Για την προετοιμασία που γίνεται στην Πορταριά σχολίασε: «Εμείς έχουμε κάνει εξαρχής τον προγραμματισμό για την εθνική ομάδα. Είχαμε την προετοιμασία και τα παιχνίδια του Ευρωπαϊκού Λιγκ, τις δύο εβδομάδες τώρα στην Πορταριά, μετά άλλες 15 ημέρες τον φθινόπωρο και τέλος ένα μήνα πριν από τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, μετά το τέλος του πρωταθλήματος της Α1 γυναικών. Το σημαντικό για εμάς είναι να γίνονται προπονήσεις και συγκεντρωτικές ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν αγωνιστικές υποχρεώσεις».

Για το τι θα γίνει με τις αθλήτριες που απουσίασαν απάντησε: «Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι οι κλήσεις δεν γίνεται να είναι επιλεκτικές και ανάλογα με το τι θέλουν οι σύλλογοι. Επίσης, παρά την εκτίμηση στο πρόσωπο του κ. Μαυριτσάκη αλλά και την ιδιαίτερη φιλική σχέση μου με τον κ. Χουντουμάδη, ωφείλω να εισηγηθώ την κλήση, σε πρώτη φάση, σε απολογία τις αθλήτριες και έπειτα την τιμωρία των υπευθύνων της απουσίας τους».

Για τον Τάκη Φλώρο σημείωσε πως: «Ένα από τα κριτήρια επιλογής του είναι πως στην πολυετή του θητεία δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί στις αθλήτριές του».

Για την «αναγκαστική» οικονομία που γίνεται και στις εθνικές ομάδες, επεσήμανε: «Με την εθελοντική μας προσφορά έχουμε καταργήσει τους έμμισθους τιμ μάνατζερ και ό,τι χρειάζεται το κάνουν τα μέλη του ΔΣ και πολλές φορές ακόμα και ο ίδιος ο πρόεδρος. Επίσης με το σύστημα επιλογής βοηθών προπονητών από τους περιφερειακούς προπονητές, αλλά και με εθελοντές έχουμε "ανοίξει" τις εθνικές ομάδες στον κόσμο, ενώ παράλληλα έχουμε περιορίσει τα έξοδα. Έχουμε καταργήσει και τα πόκετ μάνεϊ, σε σεβασμό στα χρήματα των σωματείων».

Για όσα γράφτηκαν για το ταξίδι της επιστροφής της εθνικής νεανίδων μετά το Βαλκανικό πρωτάθλημα διευκρίνισε: «Παρότι είχαμε αποφασίσει να μην πάμε, συμμετείχαμε τελικά γιατί μεταξύ άλλων ένα μεγάλο μέρος των εξόδων μας το κάλυψε η σερβική ομοσπονδία. Είναι απόφαση της ομοσπονδίας να περιορίσουμε τις αεροπορικές μεταφορές και να γίνονται μόνο οι απολύτως αναγκαίες. Το πούλμαν που μετέφερε την ομάδα από τη Σερβία κόστισε 2.500 ευρώ, ενώ αν ταξίδευαν με αεροπλάνο θα έπρεπε να πληρώσουμε τουλάχιστον τα διπλάσια. Από εκεί και πέρα, για όσα κορίτσια έπρεπε να ταξιδέψουν από Θεσσαλονίκη-Αθήνα, τους δώσαμε 50 ευρώ. Τέλος, το φαγητό στο Κατσάνειο ήταν προσφορά παραγόντων της Θεσσαλονίκης».

Για το γεγονός πως η εθνική περίμενε τον Αχιλλέα Μαυρομάτη εξήγησε: «Δεν ήταν τίποτα προγραμματισμένο και ούτε τον περίμεναν. Ο πρόεδρος έμαθε ότι είναι τα κορίτσια εκεί και πήγε να τα δει. Και εγώ και ο πρόεδρος δεν κάνουμε δηλώσεις και δεν βγάζουμε δελτία τύπου... Όλοι μας προσπαθούμε να λύνουμε προβλήματα και είμαστε δίπλα σε όλες τις εθνικές ομάδες. Ο πρόεδρος έχει επισκεφτεί τις ομάδες δεκάδες φορές, χωρίς αυτό να αποτελεί είδηση. Κι εγώ και ο Μανωλόπουλος και η Τουρσούγκα είμαστε δίπλα στις εθνικές ομάδες».

Για την ιατρική κάλυψη που παρέχει η ΕΟΠΕ στους διεθνείς είπε: «Έχουμε συνεργασία με το Metropolitan και υπό την ευθύνη του κ. Τσούκα έχουμε τους φυσιοθεραπευτές Παπαγεωργίου, Χατζηηλία, Τσίπη και Πεντέρη. Υπάρχει πλήρης κάλυψη και στο μέτρο του δυνατού παρέχουμε τα πάντα, παρά τις δυσκολίες και την ιδιαίτερη οικονομική κατάσταση της ομοσπονδίας».

Αναφέρθηκε επίσης και στο σπίτι του βόλεϊ στην Παιανία: «Προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες ώστε να έχουμε ένα πλήρες σύγχρονο προπονητικό κέντρο μέσα στον επόμενο χρόνο».

Και έκλεισε λέγοντας: «Η εθνική ομάδα έχει απαξιωθεί και έχει πέσει πολύ χαμηλά... Τώρα λοιπόν είναι η στιγμή που πρέπει όλοι να βοηθήσουμε. Δυστυχώς τώρα δεν βρίσκουμε συμμάχους, αλλά ελπίζω τελικά να επικρατήσει σύνεση και η δεδομένη αγάπη όλων μας για το άθλημα».]]> Η Ε.Ο.ΠΕ. αναζητά το δικό της... μάστερ στην οργάνωση και διοίκηση Του ΣΠΥΡΟΥ ΚΟΛΛΙΑ

Η γνώση έρχεται μέσα από τις σπουδές και για τον λόγο αυτό, η Ε.Ο.ΠΕ. αποφάσισε να ανοίξει την πόρτα στην επιστήμη και να γίνει έτσι η πρώτη ελληνική Ομοσπονδία που θα αποκτήσει θεσμική συνεργασία με τα Πανεπιστήμια με στόχο να «παντρέψει» την εξειδίκευση με την αγορά εργασίας. 

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια συνεργασία  -καταρχήν- με τα ελληνικά Πανεπιστήμια με σκοπό οι φοιτητές να εφαρμόσουν στην πράξη μέρος των σπουδών τους πάνω στην οργάνωση και τη διοίκηση ενός σημαντικού αθλητικού οργανισμού, όπως είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Έτσι, οι νέοι επίδοξοι «sports managers» θα ενταχθούν ενεργά στον τρόπο λειτουργίας της Ε.Ο.ΠΕ. και θα αποκτήσουν εμπειρίες πάνω στο αντικείμενό τους.

Σημαντικό ρόλο σε αυτό το εγχείρημα παίζει το μέλος της Επιτροπής Μάρκετινγκ της Ομοσπονδίας και αναπληρωτής καθηγητής στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής του Πανεπιστημίου Θράκης, Δημήτρης Γαργαλιάνος (φωτογραφία), ο οποίος το 1984 έγινε ο πρώτος συμπατριώτης μας  με master στο αθλητικό μάνατζμεντ.
«Αυτήν τη στιγμή το πρώτο που λείπει από την Ε.Ο.ΠΕ. είναι ο σύγχρονος τρόπος διοίκησης και για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από αλλαγές και όχι μόνο στην Ομοσπονδία, αλλά και στα αθλητικά σωματεία. Όλοι πρέπει να αλλάξουν μοντέλο διοίκησης και να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία που τους προσφέρει το αθλητικό μάνατζμεντ. Το νέο οικονομικό καθεστώς σηματοδοτεί την ανάγκη για αυτοχρηματοδοτούμενο αθλητισμό μέσω της θωράκισής του με σύγχρονες μεθόδους διοίκησης. Δεν είναι δυνατόν να ζούμε στην εποχή της παγκόσμιας κρίσης, μια εποχή που στη χώρα μας, τουλάχιστον, δεν περισσεύει ούτε ευρώ και που ο αθλητισμός έχει αρχίσει να θεωρείται πολυτέλεια και εμείς να περιμένουμε να βρεθεί λύση ως διά… μαγείας. Έχουμε αγγίξει το σημείο της κατάρρευσης και είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε άμεσα να δουλεύουμε όλοι μαζί για την αναστήλωση», ήταν η πρώτη διαπίστωση του Έλληνα επιστήμονα.

Με τα παραπάνω δεδομένα, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι τόσο ο πρόεδρος της Ε.Ο.ΠΕ., Αχιλλέας Μαυρομάτης, όσο και ο διευθυντής της Ομοσπονδίας, Χάρης Σπηλιάκος, είναι μέλη της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Αθλητισμού (ΕΛΛΕΔΑ) με ενεργή παρουσία στα συνέδριά της και είναι χαρακτηριστικό ότι σε αυτό του φθινοπώρου θα αφιερωθεί ειδική ενότητα στην Ε.Ο.ΠΕ..

Αλλάζουν τα πράγματα...

«Η ανάπτυξη του αθλήματος θα πρέπει να στηριχτεί σε δύο βασικούς πυλώνες, την επιχειρηματική και την αθλητική ανάπτυξη. Αμφότεροι πρέπει να προσεγγιστούν στη λογική ότι με βάση τους υπάρχοντες πόρους πρέπει να παραχθεί το μέγιστο αποτέλεσμα. Σε όλα αυτά κρίνεται απαραίτητη η θεσμική συνεργασία επαγγελματιών - επιστημόνων, αλλά και η συνδρομή εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Δηλαδή, μόνο μέσω του επιστημονικού διαλόγου μεταξύ των συνεργατικών επιστημών του αθλητισμού θα έρθουν τα επιθυμητά επίπεδα απόδοσης στην Ομοσπονδία, αλλά και στα σωματεία. Καλώς ή κακώς τα πράγματα αλλάζουν και οφείλουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής. Δεν γίνεται να μένουμε άλλο πίσω και να συνεχίσουμε το… τρέξιμο για να προλάβουμε τις εξελίξεις. Στοιχεία, δηλαδή, που οι προηγμένες χώρες εφαρμόζουν εδώ και καιρό, έχοντας προβλέψει τις καταστάσεις, σε αντίθεση με τον ελληνικό αθλητισμό που τα προηγούμενα χρόνια προτιμούσε να εξαρτάται αποκλειστικά από το κράτος», σημειώνει ο κ. Γαργαλιάνος.

Ο δίαυλος επικοινωνίας και συνεργασίας ανάμεσα στην Ομοσπονδία και τα Πανεπιστήμια έχει ήδη ανοίξει με ορισμένες παρουσιάσεις - ομιλίες, όπως για παράδειγμα του κ. Σπηλιάκου σε ημερίδα του τμήματος Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με θέμα «Οι προκλήσεις του αθλητικού μάνατζμεντ στη νέα διαμορφούμενη συγκυρία». Επίσης, ακολούθησαν οι ομιλίες σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου Σπάρτης, των ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής και του τμήματος Sports Management και επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μάλιστα, η συνεργασία θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο με την ενεργοποίηση των φοιτητών στη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Λιγκ.

«Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε όλοι ότι, για παράδειγμα, οι σημερινοί προπονητές οφείλουν να συνεργάζονται με τα εργαστήρια εργομετρίας και εργοφυσιολογίας των Πανεπιστημίων, οι φυσιοθεραπευτές με τα αρμόδια τμήματα, η Ε.Ο.ΠΕ. με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο για οικονομικό προγραμματισμό, το τμήμα Μάρκετινγκ με το αντίστοιχο τμήμα του Πανεπιστημίου Αθήνας και Πειραιά. Δεν νοείται επαγγελματικός αθλητισμός το 2011 που δρα απομονωμένα, χωρίς την επιστημονική συμβολή. Μόνο μέσα από τέτοιες συνεργασίες και ανταλλαγή πληροφοριών, η Ε.Ο.ΠΕ. θα καταφέρει να αλλάξει επίπεδο και να αποκτήσει τη δομή που επιθυμεί για να πετύχει τους στόχους της. Αυτό ελπίζω να μην είναι μόνο δικό μου όραμα, αλλά και όλων των στελεχών της Ομοσπονδίας», κατέληξε  ο κ. Γαργαλιάνος, κάνοντας παράλληλα την ευχή, αυτή η θεσμική συνεργασία να ενταχθεί στο πρόγραμμα σπουδών των φοιτητών, προσφέροντάς τους πρακτική εξάσκηση και απόκτηση εμπειριών πάνω στην οργάνωση και διοίκηση ενός σημαντικού αθλητικού οργανισμού, όπως είναι η Ε.Ο.ΠΕ..

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> Χαντάβα: «Φεύγω για να... μείνω» gazzetta.gr! Αναφέρει όσα αφήνει πίσω και δηλώνει αποφασισμένη να μείνει για πολλά χρόνια στην… ξενιτιά.

Παρότι είναι μόλις 21 ετών, έχει ήδη καταφέρει να κάνει τρεις μεγάλες αλλαγές στην ζωή της και πλέον βρίσκεται μπροστά στην τέταρτη και μεγαλύτερη. Έχει αφήσει τα Γρεβενά στα 15 της μόλις χρόνια για να πάει στην Θεσσαλονίκη και τον Ηρακλή. Έχει αφήσει την συμπρωτεύουσα στα 19 της για να κατέβει στην Αθήνα (Πειραιά για την ακρίβεια) και τον Ολυμπιακό και πλέον αφήνει και την πρωτεύουσα για την Ιταλία και την Τέρα Βερντιάνε.
Όλες αυτές οι αλλαγές έχουν ένα κοινό παρανομαστή. Την αγάπη της για το βόλεϊ, ένα άθλημα που λατρεύει και στο οποίο θέλει να πετύχει. Ήδη άλλωστε έχει πετύχει πολλά, τόσα που άλλες αθλήτριες στην χώρα μας σε αυτή την ηλικία δεν τα έχουν καν ονειρευτεί και δείχνει ικανή για ακόμα περισσότερα.
Φυσικά αναφερόμαστε στην Ευαγγελία Χαντάβα, μια παίκτρια που εντυπωσιάζει τόσο εντός αγωνιστικού χώρου με τις επιδόσεις της στο παρκέ, όσο και εκτός με την ομορφιά της.
Η 21χρονη ακραία πήρε μία ακόμα σημαντική απόφαση για την καριέρα της, αφήνοντας τον Ολυμπιακό για την Α2 Ιταλίας, αλλά έτσι και αλλιώς έχει μάθει παρότι μικρή, να παίρνει σημαντικές αποφάσεις. Δίπλα της πάντα η οικογένειά της που της συμπαραστέκεται και την βοηθάει σε κάθε της βήμα, κάτι που σίγουρα θα κάνει και με αυτό.
Το Σάββατο η Χαντάβα αναχωρεί για το νέο της σπίτι και το gazzetta.gr μίλησε μαζί της για τους στόχους που έχει, το τι περιμένει στη νέα αυτή περιπέτεια της καριέρας της, τα όσα προβλήματα πέρασε πέρσι, αλλά και τα πρώτα της χρόνια στο άθλημα. Το ραντεβού δόθηκε στο φιλόξενο «Ακάνθους», με τα βλέμματα των λουόμενων να μην ξεκολλούν από την όμορφη Γρεβενιώτισα.

«Όνειρο να παίξω στο εξωτερικό»


Εύα μετά από Ηρακλή και Ολυμπιακό φεύγεις από την Ελλάδα για το εξωτερικό και την Ιταλία. Πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η απόφαση αυτή;

«Δεν μπορείς να την πεις ούτε εύκολη, ούτε και δύσκολη. Η αλήθεια είναι πως από πολύ μικρή είχα όνειρο να παίξω στο εξωτερικό και το είχα ψάξει και από πέρσι. Στην Ελλάδα τα πράγματα χειροτερεύουν και υπάρχουν πολλά και σοβαρά προβλήματα. Από την άλλη εγώ έχω ρισκάρει στην ζωή μου και έχω αφήσει πολλά πράγματα για το βόλεϊ και θα ήθελα κάποια στιγμή όλο αυτό να έχει αντίκρισμα. Και το μεγαλύτερο αντίκρισμα θα είναι στο εξωτερικό».

Φέτος όμως κατέκτησες και τον πρώτο σου τίτλο, το Κύπελλο με τον Ολυμπιακό. Όταν ήρθε αυτή η κούπα, σκέφτηκες να αναβάλεις την… ξενιτιά;

«Η αλήθεια είναι πως μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου ο κόσμος του Ολυμπιακού αγκάλιασε την ομάδα και δεν κρύβω πως σκέφτηκα να μείνω, παρά τα προβλήματα. Από την στιγμή όμως που ήρθε μια πρόταση από μια τέτοια χώρα, δεν θα μπορούσα να πω όχι. Μπορεί η ομάδα να είναι στην Α2, ωστόσο το πρωτάθλημα είναι πολύ ανταγωνιστικό και πιστεύω πως αυτή η εμπειρία θα με βοηθήσει και εμένα να βελτιωθώ ακόμα περισσότερο».

«Δεν είχαμε νερό και ρεύμα»


Συνεχίζοντας με τα του Ολυμπιακού. Πως έζησες φέτος τα προβλήματα που υπήρξαν στην ομάδα;

«Τι να πω? Τα πράγματα ήταν τραγικά. Φτάσαμε στο σημείο να μην έχουμε νερό και ρεύμα στο σπίτι. Πραγματικά δεν θα ήθελα να ξαναπεράσω κάτι ανάλογο και δεν θέλω κανένας αθλητής να το περάσει. Είναι λογικό με τέτοια προβλήματα να μην είσαι συγκεντρωμένος στην δουλειά σου. Όσο για το Κύπελλο, το πήραμε γιατί το θέλαμε εμείς πολύ και ήταν μια επιβράβευση των όσων περάσαμε όλη την χρονιά».

Προσωπικά τι σου έδωσε δύναμη να συνεχίζεις να παλεύεις παρότι οι συνθήκες ήταν τραγικές;

«Το έκανα όχι μόνο για εμένα, αλλά και για τις συμπαίκτριές μου, με τις οποίες περνούσαμε τα ίδια προβλήματα. Έμεινα και το πάλεψα γιατί ήθελα να κάνω κάτι, να κερδίσω έναν τίτλο με αυτή την ομάδα».


«Τεράστια η συμβολή του Νικολάκη»


Ποια είναι η συμβολή του Γιάννη Νικολάκη σε αυτή την επιτυχία του Ολυμπιακού;

«Πραγματικά έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να κρατήσει την ομάδα δεμένη και να μας κάνει ακόμα και να ερχόμαστε στην προπόνηση, κάτι που πίστεψέ με δεν ήταν τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Έχει συμβάλει τα μέγιστα και ότι έκανε είναι ένα μεγάλο κατόρθωμα και θέλω να του πω ένα μεγάλο ευχαριστώ τόσο στον ίδιο όσο και στους συνεργάτες του για όσα πετύχαμε».

Αφήνοντας τα του Ολυμπιακού, ας γυρίσουμε πίσω τον χρόνο. Όταν ξεκίνησες το βόλεϊ, πίστευες ότι μπορεί να φτάσεις σε λίγα χρόνια να φεύγεις για το εξωτερικό ή απλά ασχολήθηκες με το άθλημα μόνο και μόνο για να ασχοληθείς;

«Δεν σου κρύβω πως ξεκίνησα το άθλημα βλέποντάς το καθαρά σαν παιχνίδι. Ήμουν στα Γρεβενά, σε μια μικρή πόλη και θεωρούμουν από τις ψηλές και έτσι έκανα βόλεϊ για να το κάνω. Ο πατέρας μου πίστεψε σε εμένα και ότι μπορούσα να πετύχω κάτι καλό και έκανε και εμένα να πιστέψω στον εαυτό μου. Με έκανε να μου αρέσει αυτό το άθλημα και μετά κατάλαβα πως το βόλεϊ είναι η ζωή μου».

Μετά ήρθε η πρόταση από τον Ηρακλή. Την αποδέχτηκες με ευκολία, γιατί και μικρή ήσουν και θα έπρεπε να φύγεις από την οικογένειά σου.

«Ήμουν μόλις 15 χρονών όταν μου έκαναν την πρόταση και η αλήθεια είναι πως είχα καταχαρεί. Ήταν δύσκολο να φύγω από το σπίτι, ωστόσο με πήρε ο πατέρας μου και πήγαμε Θεσσαλονίκη. Μείναμε έναν χρόνο μαζί και στην συνέχεια ήρθε και η υπόλοιπη οικογένεια. Έτσι έμεινα στον Ηρακλή τέσσερα χρόνια».

«Σαν δεύτερη οικογένεια ο Ηρακλής»


Τι είναι για εσένα ο Ηρακλής;

«Οι άνθρωποι του Ηρακλή με αγκάλιασαν και έδειξαν πως πίστεψαν σε εμένα. Πραγματικά τον Ηρακλή τον είχα σαν δεύτερη οικογένειά μου. Του ευχαριστώ όλους για την βοήθεια τους και την στήριξή τους».

Μετά ήρθε η πρόταση από τον Ολυμπιακό…

«Αρχικά θέλω να ξεκαθαρίσω πως όταν φεύγω από μία ομάδα δεν πάει να πει πως έχω πρόβλημα με αυτή. Απλά ήθελα να κάνω ένα ακόμα βήμα στην καριέρα μου. Μετά τον Ηρακλή πήγα στον Ολυμπιακό, μια ομάδα που είχε μεγαλύτερες απαιτήσεις και ήθελα έτσι να δοκιμάσω τον εαυτό μου. Η οικογένειά μου ήταν μαζί μου, όπως σε κάθε απόφαση που παίρνω. Μου είπαν να πάω και να δοκιμάσω τον εαυτό μου γιατί πίστευαν σε εμένα, λέγοντάς μου ότι θα τα καταφέρω. Γι’ αυτό άλλωστε και πήγα».

«Η οικογένειά μου είναι το παν»


Μιλάς συνεχώς για την οικογένειά σου. Πόσο σε έχει βοηθήσει και τι σημαίνει για εσένα;

«Η αλήθεια είναι πως παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Όποια κίνηση και να κάνω παίρνω την συμβουλή τους γιατί πιστεύω πως είναι οι μόνοι που θέλουν το καλό μου και πως κάθε τους συμβουλή είναι σωστή».

Ήδη μετά την αποχώρησή σου και από την Αθήνα, αποχαιρετάς τρεις πόλεις. Τι σου έχει λείψει από την κάθε μία;

Γρεβενά: «Οι δικοί μου άνθρωποι, οι παιδικοί φίλοι και η ηρεμία».

Θεσσαλονίκη: «Εκεί έχω ζήσει τα νεανικά μου χρόνια και θα μου λείψουν οι παρέες που έχω κάνει και οι άνθρωποι από τον Ηρακλή. Έχω βέβαια κρατήσει επαφές με την πρώην ομάδα μου και κυρίως με την Αριστέα (Γιακούμπ) με την οποία μιλάμε συχνά».

Αθήνα: «Από όλες τις πόλεις η Αθήνα μου αρέσει περισσότερο. Θα μπορούσα να ζήσω πολλά χρόνια εδώ. Θα μου λείψουν πάρα πολλά. Οι παρέες ο Ολυμπιακός και ο κόσμος του, πολλά πραγματικά».

«Να κερδίσω το στοίχημα»


Και πάμε τώρα στην Ιταλία και τη νέα σου ομάδα. Ποιοι είναι οι στόχοι σου στο νέο σταθμό της καριέρας σου;

«Αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι πως παρότι η ομάδα παίζει Α2 θα υπάρχει μεγάλη οργάνωση. Το γυναικείο βόλεϊ στην Ιταλία είναι πολύ ψηλά. Εγώ θέλω να δουλέψω σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Φυσικά και ξέρω ότι δεν θα τα βρω όλα μέλι-γάλα. Όμως είμαι προετοιμασμένη γι’ αυτό. Είναι ένα στοίχημα με τον εαυτό μου που θέλω όσο τίποτα άλλο να το κερδίσω και επειδή πιστεύω σε εμένα πιστεύω πως θα τα καταφέρω».

Τι θέλεις να καταφέρεις;

«Να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις, που πίστεψέ με είναι πολύ υψηλές και να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου για να πάω όσο καλύτερα γίνεται προκειμένου κάθε χρόνο να βάζω ψηλότερα τον πήχη».

«Να μείνω πολλά χρόνια στο εξωτερικό»


Όταν λες ψηλότερα τον πήχη εννοείς πως στόχος σου είναι να μείνεις για πολλά χρόνια στο εξωτερικό ή φεύγεις όπως οι περισσότεροι έλληνες παίκτες για ένα χρόνο και μετά βλέπουμε;

«Πιστεύω πως το πιο δύσκολο ήταν να φύγω από την Ελλάδα. Θεωρώ ότι πλέον θα είναι πιο εύκολο να μείνω, αρκεί φυσικά να παλέψω και να προσπαθήσω όσο μπορώ. Στόχος μου είναι να μείνω πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Δεν πάω μόνο για μια χρονιά και μετά να γυρίσω γιατί αυτό θα είναι άσχημο για την καριέρα μου. Το ιδανικό θα ήταν να πετύχω αυτά που θέλω στο εξωτερικό και μετά να έρθω στην Ελλάδα για να συνεχίσω, αλλά αφού πρώτα έχω πραγματοποιήσει τα όνειρά μου».

Πως βλέπεις το άθλημα στην χώρα μας;

«Η αλήθεια είναι πως με τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν συνολικά στην χώρα, το επίπεδο θα πέσει κατά πολύ. Άλλωστε και την χρονιά που μας πέρασε η διαφορά των τεσσάρων πρώτων ομάδων με τις υπόλοιπες ήταν πολύ μεγάλη. Δεν υπήρξε ανταγωνιστικότητα, κάτι λυπηρό και φοβάμαι πως φέτος θα είναι ακόμα χειρότερα».

Η Εθνική μπορεί να καταφέρει πράγματα;

«Μπορεί να χρειαζόμαστε πολύ δουλειά ακόμα, κάτι που φάνηκε και στα ματς του Ευρωπαϊκού Λιγκ, ωστόσο πιστεύω πως μπορεί να πάνε καλά τα πράγματα. Η ομάδα τώρα δένεται και χρειάζεται υπομονή και δουλειά για να πάνε όλα καλά. Ο κόουτς μπορεί να βοηθήσει και έχει να δώσει πολλά στην ομάδα. Εύχομαι πως θα υπάρξει κάτι καλό στο προσεχές μέλλον».

Κλείνοντας πως περιμένεις την ζωή σου στην Ιταλία;

«Η πόλη είναι σχετική μικρή. Είναι μια πιο κλειστή κοινωνία, αλλά έτσι και αλλιώς πάω για έναν συγκεκριμένο στόχο και θέλω να τον πετύχω. Οι συνθήκες θα με βοηθήσουν να είμαι συγκεντρωμένη σε ότι κάνω και πιστεύω πως θα τα καταφέρω. Πάντως η Ιταλία πάντα μου άρεσε και εύχομαι να μείνω πολλά χρόνια σε αυτή την χώρα».

Ευχαριστούμε το «Ακάνθους» για την φιλοξενία του.

ΠΗΓΗ: Gazzetta.gr
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Φώτη Καρακούση]]> Και οι Γερμανοί θέλουν τον… Έλληνα τους Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΣΩΚΟΥ
Ο Κώστας Βελέντζας, βοηθός προπονητή και ψυχολόγος της εθνικής κορασίδων της Γερμανίας, μιλά για την… άγνωστη δουλειά του και μας βάζει στα «αποδυτήρια» του βόλεϊ της χώρας όπου ζει και εργάζεται. Κυκλοφορώντας στους δρόμους της Άγκυρας πιο εύκολα βρίσκεις πορτοφόλι παρά κάποιον να μιλάει ελληνικά κι έτσι στην αποστολή της εθνικής κορασίδων, που ταξίδεψε στην Τουρκία για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι στη γερμανική ομάδα υπήρχε ένας Έλληνας στο προπονητικό τιμ!

Ο Κώστας Βελέντζας ζει χρόνια στην Κολωνία, αν και όπως λέει δεν πήγε για να μείνει και μάλιστα ψάχνει  δουλειά στη χώρα μας για να επιστρέψει μαζί με την οικογένειά του. Ξέρει, όμως, πως δεν είναι εύκολο. Κυρίως, γιατί στη Γερμανία αναγνωρίζεται η επαγγελματική του κατάρτιση. Οι σπουδές του στην αθλητική ψυχολογία έπιασαν τόπο σε… ξένο τόπο, καθώς στην Ελλάδα, ακόμα και στους «πλούσιους» ποδοσφαιρικούς και μπασκετικούς συλλόγους, μια τέτοια θέση, μάλλον, θεωρείται περιττή: «Μετά το Μουντιάλ της Γερμανίας, έγινε ντόρος με τους αθλητικούς ψυχολόγους, γιατί η ομάδα είχε δύο προφέσορες που ασχολήθηκαν με τους παίκτες και η εθνική τους πήγε καλά. Πάντως, ακόμα και τώρα, η νοοτροπία των περισσοτέρων είναι ότι αν και εφόσον έχουμε πρόβλημα, φωνάζουμε τον ειδικό να μας το λύσει».

Ποια μπορεί να είναι, όμως, αυτά τα προβλήματα; «Ο αθλητικός ψυχολόγος συνεργάζεται για το πώς θα στηθούν οι στόχοι της ομάδας, πώς θα δουλέψει ο κάθε αθλητής, λύνει προβλήματα μεταξύ αθλητών, ή μεταξύ αθλητών και προπονητή, αλλά και κάποια προσωπικού χαρακτήρα».

Στην εθνική κορασίδων της Γερμανίας ο ρόλος του εφέτος είναι διπλός. Έχοντας αποφοιτήσει από τη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών με ειδικότητα στο βόλεϊ και έχοντας κάνει και δεύτερη ειδικότητα στο μπιτς βόλεϊ, έχει αναλάβει χρέη βοηθού προπονητή, λειτουργώντας φυσικά και ως ψυχολόγος: «Ό,τι συζητείται ανάμεσα σε εμένα και μια αθλήτρια, μένει μεταξύ μας. Ο προπονητής, αν πρέπει να ενημερωθεί, ενημερώνεται με όσα του λέω προκειμένου να προλάβουμε ή να εξομαλύνουμε καταστάσεις. Είναι χαράς ευαγγέλιο να επικοινωνείς με 16χρονα παιδιά. Δεν έχουν ούτε προκαταλήψεις, ούτε σκέφτονται πονηρά. Αντίθετα, όσοι αθλητές ζουν στον δικό τους κόσμο δεν επιβιώνουν σε μια ομάδα. Δεν γίνονται αποδεκτοί από το σύνολο και αποβάλλονται».
 
Άλλη οργάνωση
 
Σπουδάζοντας και δουλεύοντας στη Γερμανία τα τελευταία οκτώ χρόνια, ο Κώστας Βελέντζας έχει νιώσει στο πετσί του τις οργανωτικές διαφορές που έχει το βόλεϊ στη χώρα μας και εκτός συνόρων. Οι Γερμανοί έχουν οργανώσει το άθλημα σε κάθε… χωριό και όλοι δουλεύουν για την εθνική ομάδα, αλλά και το πρωτάθλημά τους, χωρίς να τους «φοβίζουν» οι δεκάδες ξένοι που το «πλημμυρίζουν» κάθε χρόνο:

«Κάθε κρατίδιο έχει δική του ομοσπονδία. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει η αντίστοιχη ΕΣΠΕΔΑ που έχουμε στην Ελλάδα, αλλά είναι η ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδας, αυτή της Πελοποννήσου κλπ. Παράλληλα, λοιπόν, με το πρωτάθλημα συλλόγων, διεξάγεται το πρωτάθλημα ομοσπονδιών, όπου μετέχουν επίλεκτοι αθλητές κι εκεί οι ομοσπονδιακοί προπονητές έχουν την ευκαιρία να δουν όλα τα παιδιά από ολόκληρη τη Γερμανία. Ακολούθως επιλέγονται 18-20 αθλητές που στέλνονται στα κλιμάκια. Εκεί, μένουν μαζί, πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο, δουλεύουν κάθε ημέρα. Η τωρινή εθνική κορασίδων έχει κορίτσια από πέντε τέτοια κλιμάκια», εξηγεί σε πρώτη φάση ο κ. Βελέντζας, σχετικά με το πώς είναι δομημένο το γερμανικό βόλεϊ και συνεχίζει αναφορικά με τον τρόπο που αναδεικνύονται τα ταλέντα:

«Υπάρχει κεντρικός προγραμματισμός. Ο προπονητής της εθνικής γυναικών δίνει κατευθύνσεις για ό,τι χρειάζεται. Μαθαίνουν όλοι ένα βόλεϊ και μάλιστα οι πρώτοι προπονητές έχουν το δικαίωμα να κάνουν και… παραγγελία. Λέει για παράδειγμα ότι τα επόμενα δύο χρόνια χρειάζομαι μια ακραία, μια κεντρική, μια διαγώνια. Όλο το σύστημα, λοιπόν, δουλεύει για την πρώτη ομάδα, αλλά και για να βγαίνουν αθλήτριες που θα μπορούν μετά την εθνική νεανίδων να παίξουν στην Α΄ εθνική για να ενισχυθεί και το πρωτάθλημα».



Η ανάπτυξη του γερμανικού βόλεϊ «συμβιώνει» και με τις ξένες αθλήτριες που εισβάλουν σωρηδόν. Για παράδειγμα, στην Α’ εθνική κάθε ομάδα έχει δικαίωμα να συμπεριλάβει στο ρόστερ της τέσσερις ξένες. Στη Β’ εθνική, την αντίστοιχη ελληνική Α2, οι ξένες είναι πολύ περισσότερες: «Ο τόπος προέλευσης είναι κυρίως το ανατολικό μπλοκ, Πολωνία, Τσεχία κλπ. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει τις Γερμανίδες παίκτριες να διακριθούν. Από τις υποδομές βγαίνουν συνέχεια αθλήτριες, ενώ αρκετές, μετά τα 20 χρόνια τους φεύγουν για Ιταλία, Ρωσία και Πολωνία, δηλαδή τα πιο ισχυρά πρωταθλήματα και αυτό κάνει καλό φυσικά στην εθνική ομάδα».

Ένα ακόμα «συν» που έχει το βόλεϊ στη Γερμανία είναι οι εγκαταστάσεις, τις οποίες ο κ. Βελέντζας χαρακτηρίζει ως τρομερές, αφού έχουν «πέσει» πολλά λεφτά: «Στο Βερολίνο υπάρχει ένα προπονητικό κέντρο με δύο αίθουσες και τρία γήπεδα η κάθε μία. Έχει βάρη, πισίνες, τζακούζι, σάουνα, ό,τι μπορείς να φανταστείς. Επίσης, όλες οι μεγάλες ομάδες έχουν δικά τους γήπεδα και δικά τους προπονητικά κέντρα».

Εάν αναρωτιέστε πού βρίσκουν τα λεφτά, η απάντηση που λάβαμε ήταν απλή: Στις ομάδες δίνονται κονδύλια και από το κράτος και από την πόλη. Τα κλιμάκια χρηματοδοτούνται από τα εκάστοτε κρατίδια. Υπάρχουν φυσικά και οι σπόνσορες. Αν και τα πράγματα στο βόλεϊ είναι δύσκολα και κυρίως βολεύονται με μικρούς χορηγούς. Αυτό που μας έκανε, όμως, ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση είναι το εξής: «Τα μικρά σωματεία είναι αυτοχρηματοδοτούμενα. Για να παίξεις στο τοπικό πρωτάθλημα πληρώνεις ένα συμβολικό ποσό 20-30 ευρώ το μήνα. Σε αυτές τις κατηγορίες δεν υπάρχουν διαιτητές κι έτσι γλιτώνουν έξοδα. Κάθε ομάδα έχει έναν παίκτη που αποκτά δίπλωμα διαιτητή και σφυρίζουν εναλλάξ τα παιχνίδια. Τέλος, είναι σημαντικό πως σε κάθε παιχνίδι υπάρχουν τουλάχιστον 900 θεατές. Βγαίνει κάτι από εκεί…», μας λέει ο Έλληνας «ειδικός» και ολοκληρώνοντας την κουβέντα μαζί του, προέκυψε και κάτι αρκετά αισιόδοξο για τη γαλανόλευκη ομάδα: «Στη Γερμανία γίνεται πιο συστηματική και οργανωμένη δουλειά, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια χώρα με 80 εκατομμύρια πληθυσμό. Αναλογικά, λοιπόν, η Ελλάδα έχει περισσότερες καλές παίκτριες και ο προπονητής μας, βλέποντας την ελληνική εθνική κορασίδων, έλεγε πως αυτά τα κορίτσια, αν ξεκινήσουν από… σήμερα να δουλεύουν, θα κατακτήσουν σύντομα χρυσό μετάλλιο»!

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> Η Τουρκία βρήκε τρόπους για να πετύχει το βόλεϊ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΣΩΚΟΥ

Οι γείτονες επενδύουν στο άθλημα, δικαιώνονται αναλαμβάνοντας μεγάλες διοργανώσεις στα καταπληκτικά γήπεδά τους και επιβραβεύονται με διεθνείς διακρίσεις σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο. Σε εποχές κρίσης και γκρίνιας περί κρατικοδίαιτου αθλητισμού στην Ελλάδα, η Τουρκία παραδίδει μαθήματα ανάπτυξης στο βόλεϊ. Ο τρόπος; Κράτος και δήμοι βοηθούν την ομοσπονδία και κατ’ επέκταση τις εθνικές ομάδες της χώρας, ενώ η ιδιωτική πρωτοβουλία κρατά, ειδικά τα τελευταία χρόνια, ψηλά τη σημαία σε συλλογικό επίπεδο.
Η γενική γραμματεία νεότητας και άθλησης και οι δημοτικές αρχές επενδύουν σε εγκαταστάσεις, την ώρα που μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες, τράπεζες, τηλεπικοινωνίες και εργοστάσια, «δανείζουν» τα ονόματά τους στις ομάδες, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει ακόμα και ο πιο απλός φίλαθλος που είτε αγοράζει το -φθηνό σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα- εισιτήριο και γεμίζει τα γήπεδα, είτε συμμετέχει εθελοντικά σε όποια προσπάθεια κάνει η ομοσπονδία.

Αυτό είναι το σχέδιο δράσης των Τούρκων, όπως μας το παρουσίασε η γενική γραμματέας της ομοσπονδίας, Σινέμ Μαβιλί. Η πρώτη ερώτηση που της κάναμε όταν μας υποδέχθηκε στα υπερσύγχρονα γραφεία, κάπου μεταξύ γηπέδου και ξενοδοχείου, αφορούσε στις διοργανώσεις που αναλαμβάνει η χώρα της κάθε λίγο και λιγάκι: «Όταν πληροφορούμαστε ότι υπάρχει διαθέσιμη διεθνής διοργάνωση τρέχουμε να υποβάλλουμε αίτηση. Από τις πρώτες προϋποθέσεις που απαιτούνται είναι τα γήπεδα και εμείς με το Μπάσκεντ και το Μπεστέπε στην Άγκυρα, το Μπουρχάν Φελέκ στην Κωνσταντινούπολη, αυτό που ανακατασκευάζεται στη Σμύρνη και ένα καινούριο που φτιάχνουμε στην Προύσα, πληρούμε όλες τις προδιαγραφές», επισημαίνει, όμως, ξεκαθαρίζει ότι στις διοργανώσεις δεν μετρούν μόνο τα κτίρια, αλλά κυρίως οι άνθρωποι: «Η ομοσπονδία αποκτά γνώσεις και εμπειρίες μέσω των ατόμων που στελεχώνουν τις εθνικές και τους συλλόγους που έπαιξαν στο εξωτερικό, ενώ έχουμε αρκετούς εθελοντές, οι οποίοι καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για την επιτυχημένη διεξαγωγή των αγώνων. Μάλιστα, οι εθελοντές, που ως επί το πλείστον είναι φοιτητές πανεπιστημίων, μας κάνουν δωρεάν ‘διαφήμιση’, καθώς συζητούν με τους συμφοιτητές τους και συνέχεια έρχεται όλο και περισσότερος κόσμος στο άθλημα».

Οι εγκαταστάσεις στην Τουρκία, ειδικά σε Άγκυρα και Πόλη, σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και η επόμενη απορία που μας δημιουργήθηκε ήταν ποιος χρηματοδοτεί αυτά τα έργα: «Η γενική γραμματεία νεότητας και άθλησης δίνει τα χρήματα. Επίσης, βοηθούν οι δήμοι. Στην Προύσα, για παράδειγμα, που χτίζουμε νέο κλειστό, το οικόπεδο το χορήγησε ο δήμος. Βάζουν τα λεφτά και μας δίνουν τη χρήση των γηπέδων για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Φυσικά και η ομοσπονδία βρίσκει χορηγούς για επιπλέον οικονομική βοήθεια».

Ξενοδοχείο πάνω από το γήπεδο!

Στο Μπάσκεντ, όπου φιλοξενήθηκαν πρόσφατα τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα παίδων και κορασίδων, ο θεατής - επισκέπτης απολαμβάνει όλες τις ανέσεις, ενώ οι αθλητές νιώθουν σαν βασιλιάδες. Κλειστό γυμναστήριο, ειδικά ιατρεία, σάουνα και πισίνα, εστιατόριο, ξενοδοχείο και κλειστό γήπεδο μπιτς βόλεϊ, συμπληρώνουν το ιδανικό «πακέτο», ενώ στο ίδιο κτίριο συστεγάζεται και η τουρκική ομοσπονδία.
«Η σκέψη για το ξενοδοχείο πάνω από το γήπεδο ήταν ιδέα του προέδρου μας, Ερόλ Καραμπιγίκ. Δεν ξέρω εάν το εμπνεύστηκε ή το είδε από κάπου αλλού, όμως, το τελικό αποτέλεσμα είναι υπέροχο. Μπορούν να έρθουν ομάδες για προετοιμασία, αλλά ακόμα και απλοί πολίτες για να μείνουν στο ξενοδοχείο», εξηγεί η κ. Μαβιλί.



Επειδή, όμως, όπως υπογράμμισε και η ίδια, τα κτίρια από μόνα τους δεν λένε τίποτα, η Τουρκία έχει φροντίσει να επενδύσει στο μέλλον: «Έχουμε υπογράψει πρωτόκολλο συνεργασίας με το υπουργείο παιδείας και παρέχουμε στα δημοτικά σχολεία μίνι φιλέ και μπάλες, ώστε στα διαλείμματα και στις ώρες γυμναστικής τα παιδιά να παίζουν βόλεϊ. Βεβαίως και τα άλλα αθλήματα έχουν παρόμοια προγράμματα, αλλά εμείς καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να κατευθύνουμε τους μαθητές στο βόλεϊ. Στις γυναίκες, είμαστε μακράν το πρώτο άθλημα, ενώ στους άνδρες, βρισκόμαστε πίσω από το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ».

Το «κλειδί», πάντως, δεν βρίσκεται μόνο στη δουλειά που γίνεται στα δημοτικά σχολεία, αλλά κυρίως σε όσα ακολουθούν: «Μόλις τα παιδιά τελειώσουν το δημοτικό, καλούμε όσα έχουν ξεχωρίσει, εφόσον το επιθυμούν, να συνεχίσουν στο σχολείο που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις μας και έτσι μένουν και προπονούνται μαζί όλο τον χρόνο», αναφέρει η γενική γραμματέας της τουρκικής ομοσπονδίας, δίνοντας στην ουσία την πιο πειστική εξήγηση για το πώς η εθνική κορασίδων της χώρας έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης!
 
Προσφέρουν οι χορηγοί
 
Σε συλλογικό επίπεδο, η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ γυναικών από τη Βάκιφμπανκ Γκιούνες Τουρκ Τέλεκομ και η επένδυση των ανδρικών συλλόγων σε παίκτες όπως ο Ιβάν Μίλκοβιτς και ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ, έχουν μετατρέψει την Τουρκία σε ανερχόμενη δύναμη.
«Τα χρήματα έρχονται από τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες, εργοστάσια κλπ. Το κράτος δεν έχει ανάμειξη. Η ομοσπονδία βοηθάει με ένα μικρό ποσοστό και πάλι όμως, με χρήματα που έρχονται από χορηγίες και όχι κρατικά», αποκαλύπτει η κ. Μαβιλί, η οποία μας ανέλυσε και το ξεχωριστό κεφάλαιο που αποτελεί στη γειτονική χώρα το μπιτς βόλεϊ: «Η Τουρκία, όπως και η Ελλάδα, διαθέτει εκατοντάδες χιλιόμετρα ακτές. Σε αυτό είμαστε τυχεροί. Δυστυχώς, όμως, δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο επίπεδο που θέλουμε, αλλά ούτε στον επιθυμητό αριθμό αθλητών και αθλητριών. Διοργανώνουμε μίνι πρωταθλήματα χειμώνα και καλοκαίρι, ανάλογα με την περιοχή, ενώ υπάρχει και το εθνικό πρωτάθλημα. Στις γυναίκες, έχουμε μια κατηγορία με εννέα ομάδες, ενώ στους άνδρες έχουμε δύο κατηγορίες με πολύ περισσότερες. Στις γυναίκες, είναι πολύ ανεβασμένο το επίπεδο στη σάλα και έτσι δύσκολα κάποια σπουδαία αθλήτρια θα επιλέξει το μπιτς βόλεϊ. Στους άνδρες συμβαίνει το αντίθετο».

Επόμενο θέμα συζήτησης οι σχέσεις Τουρκίας - Ελλάδας σε επίπεδο ομοσπονδιών, με τη Σινέμ Μαβιλί να τονίζει: «Ειλικρινά χαιρόμαστε που έχουμε πολύ καλές σχέσεις και ήταν σε όλους ευχάριστο ότι ο κ. Μαυρομάτης ήρθε στην Άγκυρα στο Ευρωπαϊκό παίδων. Γνωρίζω, επίσης, ότι βρίσκεται σε συχνή επαφή με τον δικό μας πρόεδρο και πραγματικά εύχομαι να αναπτυχθεί η συνεργασία μας».
Η τελευταία ερώτηση αφορούσε το μέλλον του Ερόλ Καραμπιγίκ, καθώς κάποια δημοσιεύματα στον Τύπο της χώρας αναφέρουν πως διανύει την τελευταία θητεία του: «Ο πρόεδρος δεν είναι διατεθειμένος να κρατάει απλά την καρέκλα. Είναι δραστήριο άτομο με όραμα και όταν δει πως δεν έχει κάποιο σχέδιο να υλοποιήσει, τότε θα αποχωρήσει».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> Γιάννα Βλάχου: «Βασική προτεραιότητα η οικογένεια» Της ΣΟΦΙΑΝΝΑΣ ΜΠΟΝΟΒΟΛΙΑ
Η Γιάννα Βλάχου, που αναδείχθηκε για ακόμα μια χρονιά κορυφαία υποδοχέας της Α1 γυναικών, μιλάει για την απόφασή της να πάει στο Ανατόλια, την οικονομική κατάσταση, την επιστροφή της στην Εθνική ομάδα και τα μελλοντικά σχέδιά της.Για πολλούς αθλητές η ευκαιρία να παίξουν σε μια ομάδα που έχει πάντα σαν στόχο την κορυφή, είναι όνειρο ζωής.

Για την ίδια, όμως, φαίνεται πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η έμπειρη λίμπερο έπειτα από τέσσερα χρόνια στον Ολυμπιακό αποφάσισε να αφήσει την Αθήνα για τη «μάνα» Θεσσαλονίκη, αλλά και τον πρωταθλητισμό για χάρη της οικογένειας. Η 30χρονη διεθνής αθλήτρια εξηγεί τους λόγους της επιλογής αυτής, αναφέρεται στους σταθμούς της πολυετούς καριέρας της, την εφετινή πορεία του Ανατόλια, το νέο σύστημα της Α1 γυναικών, αλλά και όσα είχαν ακουστεί περί αποχώρησής της από την Εθνική ομάδα.

- Ξεκίνησες το βόλεϊ σε αρκετά μικρή ηλικία. Πότε έγινε η αρχή;
«Ξεκίνησα να παίζω από τα έξι μου. Βέβαια, δεν μπορώ να πω ότι έπαιζα σε ομάδα. Αντιθέτως, αντιμετώπιζα... τον τοίχο! Η αρχή έγινε όταν με είδε η Μαρία Γαβαλά και με πήρε στον Αίαντα Ευόσμου με τη γυναικεία ομάδα. Ήμουν πολύ μικρή για να πάρω χρόνο συμμετοχής, ωστόσο η Μαρία μου έδειχνε τι έπρεπε να κάνω και ήταν αυτή που ουσιαστικά μου έμαθε ό,τι ξέρω. Μάλιστα, το 2000-01 ανεβήκαμε στη μεγάλη κατηγορία, παρόλα αυτά, όμως, την επόμενη χρονιά άλλαξα ομάδα και πήγα στον Φιλαθλητικό».

- Που ήταν πανίσχυρος εκείνη την εποχή;
«Ναι, ο Φιλαθλητικός ήταν τότε η μεγάλη δύναμη της Θεσσαλονίκης. Περισσότερο και από τον Άρη ή τον Ηρακλή. Στα τρία χρόνια που έμεινα στην ομάδα το επίπεδο ήταν υψηλό. Πήγαμε σε τελικούς, κερδίσαμε το πρωτάθλημα την περίοδο 2002-03 και γενικά ήταν μια εποχή που δεν σκεφτόμουν ούτε την Αθήνα, ούτε να φύγω για κάποιον άλλο σύλλογο».

- Στη συνέχεια, όμως, ήρθε η... κάθοδος στην Αθήνα για τον Απολλώνιο Κερατσινίου. Πώς ήταν η μετάβαση και η αλλαγή αυτή στη ζωή σου;
«Δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάτι δύσκολο. Ήμουν 24 ετών και είχα κοντά μου τη Σοφία Δρούγκα και την Ελένη Κιόση, που ήρθαν και αυτές στην Αθήνα. Έτσι, η μετάβαση έγινε ομαλά, χωρίς να δυσκολευτώ στην προσαρμογή μου».

- Λίγο αργότερα άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή σου, ο Ολυμπιακός που μόλις είχε ανέβει στην Α1. Ήταν ρίσκο η επιλογή αυτή;
«Η αλήθεια είναι ότι ρίσκαρα πηγαίνοντας στον Ολυμπιακό. Τότε δεν πρωταγωνιστούσε, αντιθέτως, προερχόταν από μια περίοδο που τη μια χρονιά έμενε και την άλλη έπεφτε κατηγορία. Ήταν, όμως, τότε που οι άνθρωποι του συλλόγου αποφάσισαν να ρίξουν βάρος στην ομάδα και τελικά πήρε τα πάνω της. Έτσι, μπορώ να πω ότι δικαιώθηκα πηγαίνοντας στον Ολυμπιακό. Τότε, μάλιστα, ήταν και από τις καλύτερες περιόδους της ομάδας, τόσο παικτικά, όσο και οικονομικά, αφού δεν υπήρχαν τα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα».

Αναγκαία επιστροφή

- Όμως, ύστερα από τέσσερα χρόνια στην ομάδα και ενώ στον Ολυμπιακό σε ήθελαν, εσύ τα παράτησες όλα και επέστρεψες στην πατρίδα σου. Γιατί;
«Έπρεπε να γυρίσω στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μια απόφαση που πήρα μαζί με τον αρραβωνιαστικό μου και κατά κύριο λόγο αφορούσε το επαγγελματικό κομμάτι. Δηλαδή, την εργασία μου στη Θεσσαλονίκη, αφού η θέση μου ήταν στη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας. Τα πράγματα είχαν δυσκολέψει και δεν μπορούσα να παίρνω συχνά άδειες. Γι’ αυτό αποφάσισα να γυρίσω και να παίξω στο Ανατόλια».

- Άλλο ένα αγωνιστικό ρίσκο, αλλά παράλληλα και πρόκληση;
«Για εμένα ήταν ένα προσωπικό στοίχημα να παίξω στο Ανατόλια. Ήταν μια ομάδα που τερμάτισε 9η πέρυσι και με λίγες μεταγραφές, εμένα, την Κιόση και μόνο μια ξένη, κατάφερε να βγει στην Ευρώπη, κατακτώντας την 5η θέση. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι πήγα σε μια ομάδα κατώτερη σε δυναμική. Αντίθετα, εξακολουθώ να πιστεύω ότι βρίσκομαι σε έναν σύλλογο με ζεστό και οικογενειακό κλίμα».

- Άρα αισθάνεσαι δικαιωμένη με την επιστροφή σου στη Θεσσαλονίκη;
«Εννοείται! Το επίπεδο ζωής είναι πολύ ανώτερο εδώ. Στην Αθήνα υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά στη Θεσσαλονίκη τα πράγματα είναι πιο ήρεμα, οι ρυθμοί πιο χαλαροί και δεν τη συγκρίνω με καμία άλλη πόλη. Είμαι 100% χαρούμενη και ικανοποιημένη με την επιλογή μου να γυρίσω στη Θεσσαλονίκη».

- Συμφωνείς ότι το Ανατόλια εφέτος ήταν η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος, δυσκολεύοντας το έργο των θεωρητικά μεγάλων;
«Ναι, η αλήθεια είναι ότι καταφέραμε και κόψαμε βαθμούς από Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και ΑΕΚ και όλα αυτά με μια νεανική ομάδα σε σχέση με τους αντιπάλους μας. Αν είχαμε λίγη εμπειρία παραπάνω, μπορώ να πω ότι θα τερματίζαμε ακόμα ψηλότερα από την 5η θέση».

- Εκτός από το αγωνιστικό, το Ανατόλια «εκπλήσσει» θετικά και με τις πληρωμές που γίνονται στην ώρα τους.
«Δυστυχώς, για τη γενικότερη εικόνα του ελληνικού βόλεϊ, έτσι είναι! Νομίζω ότι το Ανατόλια και η ΑΕΚ είναι οι μόνοι σύλλογοι που πληρώνουν κανονικά τις αθλήτριες. Βέβαια, στις μεγάλες ομάδες τα μεγέθη είναι διαφορετικά, η ημέρα με τη νύχτα. Από όσο ξέρω, από τις συζητήσεις που κάνω με τις συμπαίκτριές μου στην Εθνική, όσες παίζουν σε άλλες ομάδες, η κατάσταση δεν είναι καλή».

- Τα περιορισμένα μπάτζετ θεωρείς ότι έχουν «μικρύνει» το επίπεδο του ελληνικού βόλεϊ;
«Αναμφίβολα το αγωνιστικό επίπεδο είναι πεσμένο. Όλες οι ομάδες έχουν ρίξει τα στάνταρντ τους και αυτό φάνηκε στο γήπεδο».

«Κυρίαρχος ο ΠΑΟ»

- Πώς έγινε όμως και ο Παναθηναϊκός διατήρησε τα σκήπτρα;
«Ο Παναθηναϊκός είναι πολύ καλή ομάδα, πολύ δεμένη και δεν είναι τυχαίο ότι έχει κατακτήσει τόσα νταμπλ όλα αυτά τα χρόνια. Ένας βασικός κορμός από παλιές και έμπειρες αθλήτριες έχει κάνει τον Παναθηναϊκό κυρίαρχο στο γυναικείο βόλεϊ, κάτι που είναι δύσκολο να ‘σπάσει’».

- Πώς κρίνεις το σύστημα διεξαγωγής που ίσχυσε στην Α1 γυναικών;
«Προσωπικά μου άρεσε γιατί με αυτόν τον τρόπο φάνηκε ποια ομάδα ήταν έτοιμη και ποια όχι. Σίγουρα το γεγονός ότι ‘μηδενίστηκαν’ οι ομάδες στη δεύτερη φάση ήταν κάπως άδικο, ωστόσο στο Ανατόλια το είδαμε ως επιπλέον πρόκληση και γι’ αυτό είχαμε τα θετικά αποτελέσματα που μας απέφεραν την 5η θέση. Αρχικός στόχος μας ήταν η εξάδα και από τη στιγμή που το πετύχαμε προσπαθήσαμε για το καλύτερο δυνατό».

- Πρόσφατα, ο Γιώργος Σαμαράς δήλωσε ότι εσύ και η Χαρά Σάκουλα είστε οι δύο κορυφαίες εν ενεργεία Ελληνίδες αθλήτριες. Εσύ πώς το βλέπεις;
«Πραγματικά δεν το ήξερα και με τιμά ιδιαίτερα αυτός ο χαρακτηρισμός. Ειδικά από τη στιγμή που πολύ σπάνια ένας αθλητής ή μια αθλήτρια που αγωνίζονται ως λίμπερο κερδίζουν τα θετικά σχόλια των ανθρώπων του βόλεϊ, αν και η θέση αυτή είναι καίρια. Χαίρομαι πολύ για τα λόγια του Γιώργου Σαμαρά και τον ευχαριστώ».

- Υπάρχει κάποια παίκτρια που θαυμάζεις και με την οποία θα ήθελες να γίνετε συμπαίκτριες;
«Η Μάγια Ογκνιένοβιτς είναι μία από αυτές που θα ήθελα να παίξω στην ίδια ομάδα, επίσης η Έλενα Κόλεβα με την οποία ήμασταν πέρυσι συμπαίκτριες στον Ολυμπιακό. Είναι και πολλές άλλες, αλλά ίσως τις αδικώ γιατί δεν μπορώ να αναφέρω όλα αυτά τα ονόματα».



- Κάποιος προπονητής που σε έχει «σημαδέψει»;
«Μπορώ να ξεχωρίσω τον Τάκη Φλώρο, καθώς και τον Γιάννη Νικολάκη. Για εμένα, βέβαια, κορυφαία είναι η Μαρία Γαβαλά, αφού χωρίς αυτήν δεν θα ήμουν εδώ που είμαι».

- Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου;
«Ως ατομική διάκριση ήταν η ανάδειξή μου ως MVP στο πρωτάθλημα της περιόδου 2002-03. Γενικότερα, όμως, θα έλεγα η συμμετοχή μου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2002 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Χειρότερη στιγμή στην καριέρα μου ήταν πρόπερσι με τον Ολυμπιακό, όταν έχοντας πλεονέκτημα έδρας και παρά το αρχικό προβάδισμα με 2-0 νίκες, χάσαμε το πρωτάθλημα από τον Παναθηναϊκό».

«Δεν εγκατέλειψα την Εθνική»

- Στην Εθνική ομάδα αγωνίζεσαι από το 1999 και τόσα χρόνια δείχνεις την ίδια θέληση. Πώς τα καταφέρνεις;
«Καταρχάς αισθάνομαι τυχερή που παίζω πολλά χρόνια στην Εθνική και κυρίως που έχω λάβει μέρος στις σπουδαιότερες διοργανώσεις, όπως τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Παγκόσμιο και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ωστόσο, πέρυσι, ακούστηκαν κάποια σχόλια εις βάρος μου. Ότι δήθεν εγκατέλειψα την Εθνική. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Η πραγματικότητα είναι ότι ήθελα να παίξω, αλλά δεν μπορούσα λόγω της δουλειάς μου. Οι προπονήσεις γίνονταν στην Αθήνα και δεν μπορούσα να πηγαινοέρχομαι από τη Θεσσαλονίκη. Εφέτος, με κάλεσε ο κύριος Φλώρος, τον οποίο γνωρίζω και εκτιμώ τόσα χρόνια. Πάλι καλά που η προετοιμασία έγινε στον Ατέρμωνα του Κιλκίς και μπορούσα να πηγαίνω. Βέβαια, το πρόγραμμα ήταν πιεσμένο, αφού το πρωί δούλευα, επέστρεφα για μια ώρα στο σπίτι και μετά πήγαινα για προπόνηση».

- Έχεις να αποδείξεις κάτι με αυτήν την επιστροφή σου στην Εθνική;
«Όχι, δεν έχω να αποδείξω τίποτα και δεν έχω καμία πικρία για αυτά που ακούστηκαν πέρυσι. Αυτό που έκανα πάντα, όχι μόνο στην Εθνική αλλά και στις ομάδες που αγωνιζόμουν, ήταν να δίνω το 100% των δυνατοτήτων μου και να βοηθάω όσο μπορώ».

- Τι σκέφτεσαι για το μέλλον σου;
«Προτεραιότητά μου είναι η οικογένεια. Δεν ξέρω αν θα παίζω κάπου του χρόνου, το σίγουρο πάντως είναι ότι στην παρούσα χρονική στιγμή το πρώτο μου μέλημα είναι να δημιουργήσω οικογένεια».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> Λόι Μπολ: «Είμαι ευλογημένος» Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΝΤΖΙΟΥΚΗ

Ο σπουδαίος Αμερικανός πασαδόρος, Λόι Μπολ, που στα 39 του χρόνια αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, μιλάει στο volleyb@ll για την εντυπωσιακή καριέρα του και αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της. Τεσσάρων ετών έμαθε να παίζει βόλεϊ χρησιμοποιώντας ένα μπαλόνι, στα 12 «ζήλεψε» την εθνική ομάδα των ΗΠΑ που κατακτούσε χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο και είπε στον πατέρα του πως θέλει να γίνει αθλητής, στα 17 έδωσε το πρώτο του παιχνίδι στην Ιαπωνία.

Από τότε η λέξη «όνειρο» δεν έφυγε ποτέ από μέσα του. Ούτε όταν κατακτούσε πρωταθλήματα με Μόντενα, Ηρακλή και Ζενίτ Καζάν, ούτε όταν έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης, ούτε όταν μιμήθηκε την αγαπημένη του εθνική του Λος Άντζελες και της Σεούλ και φορούσε το χρυσό μετάλλιο στο στήθος το 2008 στο Πεκίνο. Ούτε τώρα, στα 39 του, που αποφάσισε να σταματήσει την τόσο λαμπρή καριέρα του.

Ο Λόι Μπολ γεννήθηκε για να παίζει βόλεϊ, μεγάλωσε κάνοντας όνειρα, συνέχισε κατακτώντας στόχους και μοιράζεται μαζί μας διάφορες ιστορίες που του έχουν μείνει, σε όλη αυτήν τη σπουδαία πορεία του. «Είμαι ευλογημένος» ήταν η απάντησή του, για όλα όσα έζησε και πέτυχε μέχρι στιγμής, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Μια ζωή γεμάτη αθλητισμό, ταξίδια, περιπέτειες, εμπειρίες, κατακτήσεις, συγκινήσεις.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1972 ο Άρνι Μπολ ήταν τόσο χαρούμενος που αντίκρισε μπροστά του τον μικρό Λόι, ώστε βάλθηκε τέσσερα χρόνια μετά να του μάθει τα μυστικά του βόλεϊ. Ως προπονητής, ο πατέρας του Λόι Μπολ δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και το 1976 έστησε ένα μικρό γήπεδο βόλεϊ στο σαλόνι του σπιτιού του!
«Δεν είχαμε μεγάλο σπίτι στην Ιντιάνα, αλλά ο πατέρας μου κατάφερε να τοποθετήσει ένα φιλέ στο σαλόνι και ξεκίνησε να μου μαθαίνει πώς να παίζω βόλεϊ με ένα μπαλόνι. Ήμουν τόσο μικρός που θα ήταν δύσκολο για εμένα να χρησιμοποιήσω μπάλα, γιατί ήταν βαριά. Με το μπαλόνι, όμως, μου έμαθε πολλά, όχι μόνο να πετάω απλά τη μπάλα. Για δύο χρόνια παίζαμε μόνο με μπαλόνι και στα έξι μου έκανα για πρώτη φορά πάσες με μπάλα. Δεν διαθέταμε πολλά λεφτά ως οικογένεια και ξεφεύγαμε μέσω του αθλητισμού. Το μόνο που είχαμε τότε ως διασκέδαση ήταν το βόλεϊ και ο πατέρας μου με άφηνε για ώρες να χτυπάω το μπαλόνι. Η αλήθεια είναι ότι έπαιζα μόνος μου γιατί οι δύο αδερφές μου δεν είχαν τόσο καλή σχέση, όσο εγώ, με τον αθλητισμό».

«Γλίτωσε» από το μπάσκετ

Μπορεί από τα τέσσερα χρόνια του να έπαιζε βόλεϊ, έστω και με μπαλόνι, αλλά ζώντας σε μια άκρως μπασκετική πόλη, όπως η Ιντιάνα, δοκίμασε την τύχη του με την πορτοκαλί μπάλα. Ο Μπόμπι Νάιτ ήταν ο πρώτος προπονητής του, ο Λόι έμαθε και έπαιξε και μπάσκετ, αλλά όχι για πολύ, καθώς τον είχε κερδίσει ήδη το βόλεϊ. Για το μπάσκετ, πάντως και την πόλη του χαίρεται πολύ: «Αναδείξαμε καλούς αθλητές, όπως ο Ρέτζι Μίλερ. Κορυφαίος σουτέρ και μου άρεσε να τον παρακολουθώ».
Η πορεία του ξεκίνησε από πολύ νωρίς έχοντας πάντα στο πλευρό του τον πατέρα του, ο οποίος έγινε και προπονητής του στο γήπεδο και στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Εκεί όπου αποτέλεσε μέλος της ομάδας τζούνιορ και με την οποία έδωσε τους πρώτους ερασιτεχνικούς αγώνες του.



Το καλοκαίρι του 1984 ο Λόι ήταν δώδεκα ετών και κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες δεν έχανε παιχνίδι μαζί με τον πατέρα του στην τηλεόραση. Στις 11 Αυγούστου είδε την αγαπημένη του εθνική να νικά με 3-0 τη Βραζιλία και να κατακτά το χρυσό μετάλλιο: «Εκείνη τη στιγμή ένιωσα τόσο όμορφα μέσα μου που είπα κατευθείαν στον πατέρα μου πως ήθελα να γίνω κι εγώ βολεϊμπολίστας. Παρακολουθούσα όλα αυτά τα αστέρια της εθνικής και ήθελα να τους μοιάσω. Ο πατέρας μου, τότε, μου είπε ότι είναι νωρίς και έπρεπε να περιμένω».
Τέσσερα χρόνια αργότερα η εθνική των ΗΠΑ κατέκτησε και πάλι το χρυσό στη Σεούλ, νικώντας τη Σοβιετική Ένωση με 3-1. Και εκείνο το παιχνίδι το παρακολούθησε πάλι με τον πατέρα του, λέγοντάς του αυτήν τη φορά: «Είμαι 100% σίγουρος ότι αυτό θέλω να κάνω. Θέλω να γίνω σαν κι αυτούς. Θέλω να παίξω βόλεϊ».

Στα 17 του έγραψε ιστορία, αφού έγινε ο νεότερος Αμερικανός βολεϊμπολίστας που φόρεσε το εθνόσημο στο στήθος: «Δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ. Η ομάδα θα πήγαινε στην Ιαπωνία και ο Σκοτ Φόρτσουν τραυματίστηκε στον αστράγαλο. Αυτό ανάγκασε τον προπονητή Μπιλ Νέβιλ να με καλέσει στην αποστολή. Ήταν απίστευτο. Ακολούθησα την εθνική στην Οσάκα και μάλιστα πήρα χρόνο συμμετοχής. Μπροστά σε 25.000 θεατές αγωνίστηκα ως δεύτερος πασαδόρος και δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που πήγα για πρώτη φορά στο σέρβις. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να περάσω τη μπάλα απέναντι».

Η εμπειρία της Ιαπωνίας

Στην Ιντιάνα μεγάλωσε, στα γήπεδα της Αμερικής ξεκίνησε να παίζει βόλεϊ, αλλά η πρώτη επαγγελματική ομάδα του ήταν η Τόρει Άροους στην Ιαπωνία. Εκεί όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια και δεν κρύβει ότι η συγκεκριμένη εμπειρία τον βοήθησε πολύ: «Στην αρχή ήταν δύσκολα. Ξένη χώρα, μακριά από το σπίτι μου, δύσκολη γλώσσα. Παρόλα αυτά κατάφερα να προσαρμοστώ σχετικά γρήγορα και εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία που μου δόθηκε. Στην Ιαπωνία έμαθα πώς να πασάρω σωστά, το επίπεδο ήταν καλό και γενικότερα αυτή η τρίχρονη παρουσία μου εκεί με βοήθησε σημαντικά».

Η πρώτη ευρωπαϊκή εμπειρία του ήρθε μέσω του ιταλικού πρωταθλήματος και της Μόντενα. Οι πρώτες ημέρες στην Ιταλία ήταν διαφορετικές και ξεχωριστές, όπως και η πρώτη συνέντευξη: «Στην Ιταλία δεν μιλούσαν πολλοί αγγλικά και μου είπαν ότι έπρεπε να μάθω τη γλώσσα τους όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Στην πρώτη κιόλας εβδομάδα στη Μόντενα με κάλεσαν σε τηλεοπτική εκπομπή και μου μιλούσαν μόνο ιταλικά. Είχα σαστίσει και δεν ήξερα τι να πω. Σε κάποια φάση με ρώτησαν για τους συμπαίκτες μου, αλλά εγώ μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι με ρώτησαν για τις γυναίκες της Ιταλίας. Απάντησα λοιπόν ότι είναι υπέροχες με ωραία πόδια και τότε έπεσε πολύ γέλιο. Ύστερα από αυτό το περιστατικό αναγκάστηκα και διάβαζα κάθε μέρα ώστε να μάθω ιταλικά».

Το 2002 ο Λόι πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ιταλίας. Ήταν ο πρώτος τίτλος του, η μεγαλύτερη, ως τότε, στιγμή της καριέρας του σε συλλογικό επίπεδο: «Ήταν κάτι το ιδιαίτερο για εμένα. Ήταν η αρχή της πορείας που ακολούθησε. Εκείνο το πρωτάθλημα με έκανε να πιστέψω ακόμα περισσότερο στον εαυτό μου, απέκτησα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ήξερα πως μπορώ να πετύχω ακόμα πιο πολλά στην καριέρα μου. Τα τέσσερα χρόνια στη Μόντενα με τους τίτλους και τις διακρίσεις σε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ το απέδειξαν».





«Ευτυχισμένος στον Ηρακλή»

Σε μια «περίεργη» περίοδο της καριέρας του και ενώ προβληματιζόταν για το τι θα ακολουθήσει μετά τη Μόντενα, ο Νίκος Αρταβάνης του έδωσε ένα κίνητρο: «Ψαχνόμουν για να δω τι θα κάνω, αλλά τότε με πήρε τηλέφωνο ο κ. Αρταβάνης και μου είπε ότι  ήθελε να παίξω στον Ηρακλή. Ήξερα ότι η Θεσσαλονίκη ήταν όμορφη πόλη και πως θα έχω για πρώτη φορά συμπαίκτες από την ίδια χώρα. Το κίνητρο ήταν σημαντικό και απάντησα θετικά. Μια απόφαση που τελικά μου βγήκε σε καλό, γιατί στον Ηρακλή πέρασα τα δύο πιο ευτυχισμένα χρόνια της καριέρας μου. Θυμάμαι πολλά παιχνίδια, πέρα από αυτά που κατακτήσαμε τίτλους και τους τελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ. Για παράδειγμα, κινδυνεύαμε να χάσουμε ένα μεγάλο αήττητο ρεκόρ στην Αθήνα με τον Πανελλήνιο, αλλά στο τάι-μπρέικ ο Στάνλεϊ πήρε πέντε άσους και νικήσαμε. Επίσης, θυμάμαι τον εκτός έδρας αγώνα με τον ΠΑΟΚ, όπου χάναμε 0-2. Τότε είπα στους συμπαίκτες μου ότι θα νικήσουμε τώρα, αλλιώς δεν φεύγουμε. Τελικά, το γυρίσαμε σε 3-2».

Όταν τον ρωτήσαμε γι’ αυτό που βρήκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν διαφορετικό, ο Λόι απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη… ο φραπές: «Μετά από τις προπονήσεις πηγαίναμε με τους συμπαίκτες μου για φραπέ. Δεν είναι μόνο η γεύση, είναι και ο τρόπος. Στην Αμερική πίνουμε καφέ μέσα σε τρία λεπτά και φεύγουμε. Στην Ελλάδα τον πίνουμε σε τρεις ώρες γιατί αράζουμε και συνέχεια μιλάμε για όλους και για όλα».
Όσο για τον πρώτο άνθρωπο που αντίκρισε στον Ηρακλή και του έκανε εντύπωση, πάλι απάντησε άμεσα: «Δεν θα ξεχάσω την πρώτη στιγμή που αντίκρισα τον Κράβαρικ. Ένας τεράστιος άνθρωπος που φώναζε μέσα στα αποδυτήρια και είπα μέσα μου… τι είναι αυτός; Δεν άργησα πολύ για να διαπιστώσω ότι ήταν απίθανος και πως θα έκανε φοβερά πράγματα για να βοηθήσει την ομάδα. Ήταν πραγματικός αρχηγός και μας έδινε δύναμη. Όταν τον κοιτούσαμε γελούσαμε και όλα πήγαιναν καλά».



«Οι τρελοί οπαδοί»

Το πρώτο συναίσθημά του, όταν αντίκρισε τους οπαδούς του Ηρακλή, ήταν ο φόβος! «Ναι, είναι αλήθεια. Μόλις τους αντίκρισα φοβήθηκα. Φώναζαν δυνατά, πετούσαν χαρτάκια, τα έδιναν όλα και σκέφτηκα… τι γίνεται εδώ; Και στη Μόντενα είχαμε φιλάθλους που μας υποστήριζαν, αλλά αυτοί του Ηρακλή ήταν οι πιο τρελοί. Δεν σταματάνε να φωνάζουν. Ιδρώνουν, γελάνε, κλαίνε και ήξερα ότι θα πέθαιναν για εμάς. Όταν πήραμε το πρώτο κύπελλο ήταν η οικογένειά μου στο αεροδρόμιο και ένας οπαδός ήρθε και μου φώναζε πανηγυρίζοντας. Τότε ο γιος μου έκλαψε γιατί τρόμαξε, είπα στον οπαδό να σταματήσει, με αγκάλιασε, σταμάτησε και έφυγε. Ο γιος μου ακόμα και τώρα φωνάζει στο σπίτι το σύνθημα Ήρα Ήρα κύπελλο».

Τα πολλά χρήματα που του πρόσφερε η Ζενίτ ήταν η αιτία που ο Λόι μετακόμισε στο παγωμένο Καζάν και έμεινε εκεί για πέντε χρόνια, όπου και έκλεισε την καριέρα του με την κατάκτηση του τέταρτου ρωσικού πρωταθλήματος: «Το πρόβλημα με το Καζάν είναι ότι χιονίζει εννιά μήνες τον χρόνο. Γεγονός που με έκανε να μένω μέσα στο σπίτι πάρα πολλές ώρες την ημέρα. Στην αρχή αντιμετώπισα μεγάλες δυσκολίες προσαρμογής, αλλά τα κατάφερα. Δυστυχώς, έπρεπε να μάθω και ρωσικά, δεν μπορώ να πω ότι τα μιλάω καλά, αλλά τουλάχιστον μπορώ να συνεννοούμαι. Μαζί με τον Στάνλεϊ είχαμε ενθουσιασμό και τα δώσαμε όλα. Θέλαμε να δείξουμε κάτι διαφορετικό στο ρωσικό πρωτάθλημα και απεχθανόμασταν τις ήττες. Δημιουργήσαμε μια ομάδα που τελικά τα σάρωσε όλα».
Αυτή η τεράστια καριέρα ολοκληρώθηκε και ο Λόι Μπολ δήλωσε συγκινημένος με όσα έχει πετύχει μέχρι τώρα στη ζωή του: «Αν με ρωτούσαν στα 16 μου θα έλεγα ότι θα ήθελα να κάνω πολλά, αλλά δεν θα πίστευα ότι θα πετύχαινα όλα αυτά. Έχω μια υπέροχη γυναίκα, παιδιά, τίτλους, μετάλλια και χρήματα, με τα οποία θα σπουδάσω τα παιδιά μου. Τώρα θα ξεκουραστώ για έναν χρόνο και μετά θα δω τι θα κάνω. Μπορεί να ασχοληθώ με την προπονητική, θα δείξει, έχω και κάποιες επιχειρηματικές σκέψεις. Στην Ευρώπη λέω να επιστρέψω μετά από περίπου πέντε χρόνια…».



- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL]]> Κωνσταντίνου, Αγγελοπούλου στο Sport24.gr (videos)
Στα 19 και 18 τους χρόνια αντίστοιχα, το ζευγάρι Μαριώτα-Μανωλίνα ήταν η μεγάλη "έκπληξη" του Masters της Αίγινας (24-26/6) αφήνοντας πίσω τους πολύπειρες και πολυνίκεις αθλήτριες, όπως Νικολαΐδου, Δηλαβέρη, Παπαγεωργίου και Νάστου.

Η έκπληξη δεν ήταν τόσο μεγάλη όμως, αν αναλογιστεί κανείς την προετοιμασία που κάνουν μαζί με τον προπονητή τους όλα αυτά τα χρόνια για να είναι στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο διεκδικώντας στα ίσια τις πρωτιές.

Πείτε μου για την έως τώρα καριέρα σας στον χώρο
Μανωλίνα: Είχε γίνει το 2009 μια προσπάθεια από την Ομοσπονδία της Κύπρου για να υλοποιηθεί μια κυπριακή ομάδα beach volley για να εκπροσωπήσει την χώρα. Κάλεσαν κάποιες κοπέλες που πίστευαν ότι είναι οι κατάλληλες για το άθλημα και τελικά έγινε εκλογή με εμένα και τη Μαριώτα, με τον προπονητή μας Μανώλη Ρουμελιώτη και τον Κώστα Ταμπουρατζή κι έτσι πήγαμε σε όλα τα τουρνουά εμείς οι δύο ως ομάδα.

Μαριώτα: Είχε ένα τουρνουά με αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης που θα γινόντουσαν στην Κύπρο, και πιο πριν δεν είχαν ασχοληθεί με beach volley και λόγω του χώρου των αγώνων ήθελαν να διεκδικήσουν κάτι… Eπρεπε να φτιάξουν οπωσδήποτε μια ομάδα.

Και για τη σάλα, για τις ομάδες που ξεκινήσατε;
Μαριώτα: Εγώ έμενα Αθήνα, ξεκίνησα από τον Απόλλωνα Αγίου Δημητρίου, από τη γειτονιά μου όπου ξεκίνησα για πλάκα, πήγα ένα χρόνο στον Πανελλήνιο και πέρσι πήγα στην Κύπρο στην Ανόρθωση (σσ: όπου πήρε και το Πρωτάθλημα Κύπρου)

Μανωλίνα: Εγώ από τα 9 μου παίζω στην ΑΕΛ (ΑΕ Λεμεσσού) και από την Γ' Γυμνασίου παίζω στη γυναικεία ομάδα της ΑΕΛ.

Ποια είναι η διαφορά του επιπέδου μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, στο άθλημά σας αλλά και γενικότερα;
Μαριώτα: Στην Κύπρο, επειδή είναι και μικρός πληθυσμός δεν έχει τόσο αναπτυγμένο αθλητισμό όσο είχε στην Ελλάδα τις καλές εποχές αλλά σιγά σιγά αναπτύσσεται σε μερικά αθλήματα. Στο beach volley ας πούμε αναπτύσσεται τώρα. Στην Ελλάδα πιο παλιά σίγουρα ήταν σε καλύτερα επίπεδα ο αθλητισμός αλλά τώρα με την οικονομική κρίση, στην Κύπρο που είναι καλύτερη η κατάσταση αρχίζουν κι ανεβαίνουν, ενώ στην Ελλάδα αρχίζουν και "καταρρέουν".

Μανωλίνα: Γίνονται ήδη κάποιες προσπάθειες κάτω στην Κύπρο, προπονούνται κάποια κορίτσια σε μικρές ηλικίες 14, 15 χρόνων ούτως ώστε να εξελιχτούν και να ασχοληθούν με το beach volley που δεν υπήρχε πριν και πιστεύω είναι πάρα πολύ καλή η προσπάθεια για να αναπτυχθεί το άθλημα στην Κύπρο.



Μανωλίνα Κωνσταντίνου, Μαριώτα Αγγελοπούλου στο... by sport24tv

Οι αγώνες για το τριήμερο "μετακόμισαν" στον Σχινιά, πείτε μου τη γνώμη σας για την διοργάνωση και τις αναμετρήσεις
Μανωλίνα: Πρώτη φορά έρχομαι στο Σχινιά, είναι πάρα πολύ ωραία, το περιβάλλον είναι τέλειο, η ατμόσφαιρα γενικώς εδώ, πιστεύω θα υλοποιηθεί ένα πάρα πολύ ωραίο τουρνουά, οι ομάδες είναι σε καλό επίπεδο και θα βάλουμε τα δυνατά μας για το καλύτερο.

Μαριώτα: Είναι ένας πολύ ωραίος χώρος, εγώ έρχομαι από μικρή εδώ, σήμερα τελείωσαν τα προκριματικά, το ταμπλό είναι το ίδιο με το προηγούμενο στην Αίγινα, οι ομάδες πιστεύω γενικά δεν έχουν μεγάλες διαφορές, όλες είναι κοντά η μία στην άλλη και θα έχει ενδιαφέρον, τα αποτελέσματα θα έχουν ενδιαφέρον πιστεύω.



Μανωλίνα Κωνσταντίνου, Μαριώτα Αγγελοπούλου στο... by sport24tv

Πώς βλέπετε το άμεσο μέλλον σας;
Μανωλίνα: Τελείωσα φέτος το σχολείο και μπορώ να μείνω στην Κύπρο γιατί έχω "άνευ" για οποιαδήποτε θέση θέλω αλλά δεν είναι αυτές οι προτεραιότητές μου, θα ήθελα να πάω στο εξωτερικό, περιμένω κάποιες απαντήσεις από κάποια Πανεπιστήμια του εξωτερικού για σπουδές και παράλληλα να συνδυάσω και το βόλεϊ

Μαριώτα: Είμαι στο πρώτο έτος στην Κύπρο στο Πανεπιστήμιο και σίγουρα θα κάτσω άλλα τρία χρόνια για να τελειώσω τις σπουδές μου και μετά βλέπουμε.

Ελεύθερος χρόνος, χόμπι;
Μανωλίνα: Εντάξει, εγώ μέχρι τώρα είχα το σχολείο, φροντιστήρια κλπ. Ασχολούμαι και μου αρέσει πολύ η ζωγραφική ως χόμπι και όταν δεν έχω προπονήσεις περνάω πολλές ώρες με τους φίλους μου.

Μαριώτα: Ε κι εγώ πηγαίνω στη σχολή μου πού και πού, μου αρέσει κι εμένα να βγαίνω πάρα πολύ με τους φίλους μου, σινεμά, μουσική…

 


Μανωλίνα Κωνσταντίνου, Μαριώτα Αγγελοπούλου στο... by sport24tv

]]> Οι πρωταγωνίστριες της Αίγινας στο Sport24.gr (videos)
Ένα πολύ ενδιαφέρον Masters εκτυλίχτηκε στην Αίγινα, με τα περισσότερα φαβορί στις γυναίκες (Νικολαΐδου-Δηλαβέρη, Παπαγεωργίου-Μεντρίτσκα, Νάστου-Γκότζη) να αποκλείονται νωρίς και τις νεαρές αλλά εξαιρετικά ταλαντούχες Αγγελοπούλου-Κωνσταντίνου να κατακτούν δίκαια αήττητες το Τρόπαιο.

Η 18χρονη της ΑΕ Λεμεσσού και η 19χρονη της πρωταθλήτριας Κύπρου Ανόρθωσης "έβαλαν τα γυαλιά" σε μεγαλύτερες κι εμπειρότερες αθλήτριες και κατέκτησαν -πέρα από την πρωτιά- και τον σεβασμό όλων.

Η κάμερα του Sport24.gr ήταν εκεί καταγράφοντας συναισθήματα και δηλώσεις των περισσότερων αθλητριών μετά από κάθε παιχνίδι και σας τα παρουσιάζει.

Η Φένια Παπαγεωργίου (που αγωνίστηκε για φέτος στην ΑΕΚ) για την επιστροφή της στο Beach Volley και τη νέα της συμπαίκτρια.
Η Φένια Παπαγεωργίου στο Sport24.gr by sport24tv

Η Κατερίνα Νικολαΐδου για τη διοργάνωση
Η Κατερίνα Νικολαΐδου στο Sport24.gr by sport24tv

Η Μαριώτα Αγγελοπούλου για την πρώτη νίκη της ομάδας της

Η Μαριώτα Αγγελοπούλου στο Sport24.gr by sport24tv

Μαρία Παπαδάκη και Άννα Φωτεινού ξεκινούν νικηφόρα σε μια πορεία που έφτασε μέχρι τον τελικό

Παπαδάκη, Φωτεινού στο Sport24.gr by sport24tv

Μαρικρίστα Μαγκανάρη και Πηγή-Άννα Μεθενίτη μετά τη νίκη τους επί του no1 σε βαθμολογία διδύμου του ταμπλό (Νάστου-Γκότζη)
Μαγκανάρη-Μεθενίτη στο Sport24.gr by sport24tv

Η Αθηνά Δηλαβέρη (του Παναθηναϊκού) μετά τον προημιτελικό και τη μεγάλη νίκη και εμφάνιση της ομάδας της επί των Παπαγεωργίου-Μεντρίτσκα
Η Αθηνά Δηλαβέρη στο Sport24.gr by sport24tv

Μανωλίνα Κωνσταντίνου και Μαριώτα Αγγελοπούλου κερδίζουν στον ημιτελικό και φαίνονται πανέτοιμες να διεκδικήσουν το τρόπαιο
Μανωλίνα Κωνσταντίνου-Μαριώτα Αγγελοπούλου στο... by sport24tv

Παπαδάκη και Φωτεινού αποκλείουν τα φαβορί Νικολαΐδου-Δηλαβέρη
Παπαδάκη, Φωτεινού (Β) στο Sport24.gr by sport24tv

Οι νικήτριες του τουρνουά Μαριώτα Αγγελοπούλου και Μανωλίνα Κωνσταντίνου παρέα με τον προπονητή τους, Περικλή Αθανασόπουλο
M. Αγγελοπούλου και M. Κωνσταντίνου στο Sport24.gr by sport24tv ]]> Οικογενειακή υπόθεση... Ο Μενέλαος Κοκκινάκης ήταν το πρώτο καλοκαιρινό… απόκτημα της ομάδας βόλεϊ του Ολυμπιακού. Όχι ότι δεν ήταν πολύτιμο κομμάτι του συνόλου που κατέκτησε το τρεμπλ, αλλά εδώ και λίγες μέρες «αναβαθμίστηκε» και έγινε επαγγελματίας με την βούλα, υπογράφοντας το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο της καριέρας του.

Ο 18χρονος δεν έχει το μονοπώλιο να είναι ο μοναδικός «ερυθρόλευκος» βολεϊμπολίστας της οικογένειας Κοκκινάκη αφού τα βήματά του ακολουθεί και η αδελφή του.
Η κατά τρία χρόνια μικρότερή του Ειρήνη έχει και εκείνη τη δική της φανέλα με τον Δαφνοστεφανωμένο Εφηβο, αφού αγωνίζεται ως ακραία στην ομάδα νεανίδων του συλλόγου, με ορατό το ενδεχόμενο να προωθηθεί και στις Γυναίκες. Τα… Κοκκινάκια ξεχειλίζουν από ταλέντο, το οποίο προσφέρουν στην υπηρεσία του Ολυμπιακού. Ως μεγαλύτερος και… επαγγελματίας πλέον, ο Μενέλαος παίρνει πρώτος τον λόγο.
Μενέλαε, πριν λίγες ημέρες υπέγραψες επαγγελματικό συμβόλαιο στον Ολυμπιακό, ενώ αγωνίζεσαι πλέον και με την Εθνική Ανδρών. Και είσαι μόλις 18 χρονών! Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου;
Μενέλαος Κοκκινάκης: Αυτό που θέλω τώρα είναι να καθιερωθώ ως βασικός στον Ολυμπιακό και στην Εθνική Ανδρών. Αλλά το μεγάλο μου όνειρο είναι ένας ευρωπαϊκός τίτλος με την ομάδα μου.

Όπως το Τop Teams Cup, που πήρε ο Ολυμπιακός το 2005; Αλήθεια, το πρόλαβες αυτό;
Μ.Κ.: Πώς δεν το πρόλαβα! Ήμουν 12 χρονών, ball boy, κάτω από τη γραμματεία! Είχε γεμίσει το ΣΕΦ Ολυμπιακούς, είναι να μην το θυμάμαι; Δεν τα ζεις κάθε μέρα αυτά τα πράγματα! Θες να σου πω και ποιοι έπαιζαν; Ο Μιλίνκοβιτς, πασαδόρος ο Κουρνέτας, ακραίοι ο Σάλμον και ο Χριστοφιδέλης, κεντρικοί ο Τσακιρόπουλος και ο Χατζηαντωνίου και λίμπερο ο Δημητρακόπουλος. Αφού το έζησα απέξω, τώρα θέλω κι εγώ! Δεν λέω, δεν με χαλάει το πρωτάθλημα και το Κύπελλο, αλλά το ευρωπαϊκό είναι άλλο πράγμα!
Ξέρεις ότι θα πρέπει να περιμένεις λίγο για να κυνηγήσεις το Champions League… 
Μ.Κ.: Και το Challenge Cup ευρωπαϊκή διοργάνωση είναι. Εντάξει, μπορεί να μην έχει την ίδια ποιότητα με το Champions League, αλλά θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο. Να φτάσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε.

Σε τι θέση βλέπεις να παίζεις στον Ολυμπιακό την επόμενη σεζόν;
Μ.Κ.: Τώρα για ακραίος τη βλέπω τη δουλειά. Πάω καλά σαν ακραίος στις εθνικές ομάδες, θα κάνω μία προσπάθεια να καθιερωθώ και στον Ολυμπιακό σε αυτή τη θέση. Αν και είναι αλήθεια ότι πέρσι μόνο σε τρία παιχνίδια έπαιξα λίμπερο. Σε δύο ήμουν πασαδόρος και σε όλα τα υπόλοιπα έμπαινα αλλαγή σαν τεσσάρι…

Σε τι αποδίδεις την ευκολία με την οποία αλλάζεις έτσι εύκολα ρόλους;
Μ.Κ.: Νομίζω ότι έχει να κάνει με τα χρόνια που παρακολουθώ το βόλεϊ. Βρίσκομαι στο γήπεδο από τριών, τεσσάρων ετών, έδινα τη μπάλα σε αυτούς που έπαιζαν. Εδώ από το πολύ βλέπε βλέπε έχει μάθει βόλεϊ και ο κύριος Μπλέτσας (σ.σ. ο φροντιστής της ομάδας βόλεϊ Ανδρών). Τον βλέπω στη 12άδα φέτος (γέλια)!

Ε: Δεν είναι απίθανο, τώρα που όλοι θέλουν να φύγουν για το εξωτερικό.
Μ.Κ.: Είναι φυσικό να θέλουν να φύγουν πολλοί. Πιστεύω όμως ότι ο Ολυμπιακός με καλές κινήσεις μπορεί να κρατήσει πρωταγωνίστρια την ομάδα, να διεκδικήσει και πάλι όλους τους τίτλους.

Εσύ σκέφτεσαι καθόλου το ενδεχόμενο να παίξεις έξω;
Μ.Κ.: Ισως να γίνει κάποια στιγμή αλλά ακόμα δεν το σκέφτομαι καν. Είμαι στον Ολυμπιακό, θα συνεχίσω να είμαι για τουλάχιστον τρία χρόνια και πρώτο μου μέλημα είναι να βελτιωθώ κι άλλο.

Φέτος περάσατε μία δύσκολη σεζόν. Πώς τα βλέπεις τα πράγματα;
Μ.Κ.: Προς το παρόν καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολη η κατάσταση. Αλλά είμαι αισιόδοξος, ότι μπορούν να «μαζευτούν» τα πράγματα. Έτσι όπως πέφτουν τα μπάτζετ, σε δύο τρία χρόνια ελπίζω ότι τα πράγματα θα ξαναγίνουν όπως ήταν.

Παίζεις σε όλες τις εθνικές ομάδες και σε όλες τις ομάδες του Ολυμπιακού. Δεν σε αποσυντονίζει αυτό;
Μ.Κ.: Είναι διαφορετικό το επίπεδο στις ομάδες Παίδων και Εφήβων. Παίζω λίγο πιο εύκολα, μετά τους αγώνες με τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ανδρών, αλλά και πάλι προσπαθώ να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου. Η αλήθεια είναι ότι προσαρμόζομαι γρήγορα.

Σε προβληματίζει αυτά που λένε, για τα φυσικά προσόντα που διαθέτεις και για το αν μπορείς να σταθείς σαν ακραίος;
Μ.Κ.: Ξέρω τι λένε αλλά δεν βλέπω να υπάρχει μεγάλη διαφορά με τους άλλους Ελληνες ακραίους. Ούτε πολύ πιο ψηλοί είναι από μένα, ούτε πολύ καλύτεροι στην τεχνική. Αν εξαιρέσουμε τον Ντεσπέιν και έναν, δύο άλλους παίκτες στο ελληνικό πρωτάθλημα, νομίζω ότι οι υπόλοιποι ακραίοι δεν ήταν σε τόσο υψηλότερο επίπεδο από εμένα. Και, εξάλλου, είμαι έτοιμος να δουλέψω πολύ για να γίνω καλύτερος. Πιστεύω ότι είναι ένας στόχος που μπορώ να πετύχω.

«ΔΙΔΥΜΟ» ΑΚΡΑΙΩΝ ΣΤΟ ΡΕΝΤΗ

Καιρός να μπει στο «παιχνίδι» και η Ειρήνη Κοκκινάκη, η οποία πρέπει να είναι η πιο ένθερμη θαυμάστρια του Μενέλαου. Εκτός από τον μπαμπά Κοκκινάκη, ενδεχομένως…

Πώς έγινε και ασχοληθήκατε αμφότεροι με το βόλεϊ; 
Μενέλαος Κοκκινάκης: Ο μπαμπάς ήταν πολύ παθιασμένος με το βόλεϊ. Δεν έπαιξε επαγγελματικά, αλλά διακριτικά μας έσπρωξε προς τα εκεί. Εγώ είχα ξεκινήσει από το ποδόσφαιρο, αλλά εκεί είναι πολύ πιο δύσκολο να διακριθείς. 
Ειρήνη Κοκκινάκη: Κι εμένα ο μπαμπάς με έσπρωξε, αλλά είχα και τον Μενέλαο. Όλοι μαζί ευθύνονται.

Και πώς βρεθήκατε και οι δύο στον Ολυμπιακό;
Μ.Κ: Ήμασταν Ολυμπιακοί από μικροί και θέλαμε να παίξουμε εκεί. Εξάλλου, ήταν η καλύτερη ομάδα και βόλευε γιατί ήταν σχετικά κοντά στο σπίτι μας.
Ε.Κ.: Εννοείται ότι και εγώ ήθελα να παίξω στον Ολυμπιακό. Είναι η ομάδα που πάντα υποστήριζα και βόλευε που ήταν και ο αδελφός μου εκεί.

Σκέφτεσαι ότι μία μέρα, ίσως και από την επόμενη χρονιά, μπορεί να βρεθείς να κάνεις προπονήσεις με την ομάδα Γυναικών του Ολυμπιακού;
Ε.Κ.: Δεν το σκέφτομαι αλλά φυσικά και θέλω να παίξω εκεί. Γι’ αυτό προσπαθώ και ελπίζω να συμβεί, όποτε κρίνουν οι αρμόδιοι ότι είμαι έτοιμη. Και ο Μενέλαος δεν νομίζω ότι ήταν από την αρχή σίγουρος ότι θα συνέβαινε.
Μ.Κ.: Δεν είναι ότι το περίμενα αλλά ευχόμουν ότι θα γίνει. Κάνω πολλές προπονήσεις, δουλεύω όσο μπορώ και πάνω απ’ όλα, μου αρέσει το βόλεϊ. Νομίζω ότι αυτός ο συνδυασμός με βοήθησε να καταφέρω να φτάσω εδώ.

Πώς είναι ο Μενέλαος σαν θεατής στους αγώνες σου;
Ε.Κ.: Δεν έρχεται συχνά, αλλά όταν έρθει, πάντα μου κάνει παρατηρήσεις. 
Μ.Κ.: Όχι τόσο εγώ, όσο ο πατέρας μας!
Ε.Κ.: Και οι δύο, αλλά τις περισσότερες φορές ο Μενέλαος διορθώνει τον μπαμπά (γέλια).

Εκτός από το βόλεϊ, έχετε σκεφτεί για σπουδές;
Μ.Κ.: Εγώ προσωπικά θα δώσω Πανελλήνιες του χρόνου. Φέτος δεν πρόλαβα να διαβάσω με όλες τις υποχρεώσεις, αφού έλειπα πάρα πολύ. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος τι θα σπουδάσω, αλλά είμαι της θεωρητικής κατεύθυνσης.
Ε.Κ.: Καλά, εγώ αργώ ακόμη, αφού τώρα θα πάω πρώτη Λυκείου. Και εγώ δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω, αλλά ό,τι και αν είναι, φαντάζομαι ότι θα καταφέρω να το συνδυάσω με το βόλεϊ. Προς το παρόν μαθαίνω αγγλικά, γερμανικά και τις υπόλοιπες ώρες ασχολούμαι με το βόλεϊ και με το μπιτς βόλεϊ το καλοκαίρι.

Κάνετε γενικότερα παρέα εκτός… ταραφλέξ;
Μ.Κ.: Εχουμε πολλούς κοινούς γνωστούς και φίλους, εννοείται ότι κάνουμε παρέα. Και ακόμα παίζουμε μαζί επιτραπέζια, χαρτιά. Αλλά λείπω πολύ συχνά και ίσως δεν βλεπόμαστε αρκετά.
Ε.Κ.: Είναι αλήθεια ότι μου λείπει αρκετά αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Πάντως, όταν είμαστε και πολύ μαζί, τσακωνόμαστε αδερφικά. Το παίζει σκληρός αλλά ξέρω ότι αν συμβεί οτιδήποτε, αν με πειράξει κανείς, θα «καθαρίσει».

Ειρήνη, έχεις κάποια αθλήτρια σαν πρότυπο;
Ε.Κ.: Όχι, συνήθως βλέπω τον αδερφό μου για να παίρνω παράδειγμα. Κι εγώ νομίζω ότι, όπως και ο Μενέλαος, είμαι καλή σε άμυνα και υποδοχή. Στην ομάδα, πάντως, υπάρχουν αρκετά κορίτσια που έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν, ελπίζω να είμαι ένα από αυτά.

Θέλετε να μου πείτε τρία κύρια χαρακτηριστικά ο ένας του άλλου;
Μ.Κ.: Ομορφος να πεις!
Ε.Κ.: Ε, αφού επιμένει, ας το πω (γέλια). Είναι και αρκετά συγκρατημένος και έχει τσαμπουκά.
Μ.Κ.: Κι εγώ θα ανταποδώσω το κομπλιμέντο και θα πω ότι η Ειρήνη είναι ζωηρή και δεν κρύβει τίποτα από τα συναισθήματά της. Οταν θέλει να γελάσει, θα γελάσει, όταν θέλει να κλάψει, θα κλάψει.

Ειρήνη, ξέρεις ότι από φέτος η ομάδα στην οποία κάποια μέρα ίσως αγωνιστείς έχει και τίτλο στο παλμαρέ της. Σε αγχώνει αυτό;
Ε.Κ.: Όχι, δεν θα το έλεγα. Χάρηκα για τον τίτλο που πήρε η ομάδα των Γυναικών αλλά συνήθως παρακολουθώ την ομάδα των Ανδρών και δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά μου για το τρεμπλ του Ολυμπιακού.
Μ.Κ.: Καλά, για τους τρεις τίτλους και η δική μου ήταν δεδομένη. Δεν περίμενα ότι θα το πετυχαίναμε για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας. Παρόλα τα προβλήματα, δείξαμε ότι αγαπάμε το βόλεϊ και τον Ολυμπιακό.

(H συνέντευξη δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 19/06/2011)
]]> Ταλαντούχες και... ωραίες! Η Κατερίνα Γιώτα και η Εύα Χαντάβα, είναι δύο από τα πιο ταλαντούχα κορίτσια που απαρτίζουν την Εθνική ομάδα, και αποτελούν το μέλλον του ελληνικού βόλεϊ.

Άλλωστε η φετινή Εθνική ομάδα βόλεϊ γυναικών «χτίστηκε» με γνώμονα την επιτυχία σε βάθος χρόνου. Οι… παλιές προσφέρουν εμπειρίες και γνώσεις και οι… νέες πάθος και διάθεση για διάκριση. Όταν αυτά τα στοιχεία προσαρμοστούν κατάλληλα, η Εθνική γυναικών θα δείξει το πραγματικό της πρόσωπο, και θα έρθουν και τα αποτελέσματα.

Οι νέες, όμορφες και επιστήθιες φίλες, Κατερίνα Γιώτα και Εύα Χαντάβα, μίλησαν στην απεσταλμένη στην Ισπανία, Δήμητρα Πολυχρονοπούλου, για την Εθνική ομάδα, τα σχέδιά τους για το μέλλον και για όλα αυτά που τις προβληματίζουν!
 
 
Είστε το μέλλον της Εθνικής ομάδας βόλεϊ πως αισθάνεστε γι’ αυτό;
Κ.Γ.: «Είμαι υπερήφανη που είμαι μέλος της Εθνικής ομάδας και ανήκω σε αυτήν την νέα φουρνιά. Αυτή η ομάδα αποτελείται από παιδιά που έχουμε στόχους και θέλουμε να δικαιώσουμε τους ανθρώπους που μας επέλεξαν».
E.X.: «Είναι πολύ μεγάλη τιμή για μένα. Σίγουρα είναι το όνειρο του κάθε αθλητή να αντιπροσωπεύει τη χώρα του! Πιστεύω στο μέλλον να μπορέσουμε να κάνουμε πολλές επιτυχίες με αυτήν την ομάδα!»
 
Είναι βάρος για εσάς να φοράτε την φανέλα με τον εθνόσημο; Σας αγχώνει;
Κ. Γ.: «Παρόλο το άγχος που υπάρχει, είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να παίζεις στην Εθνική ομάδα, να ακούς τον εθνικό ύμνο πριν τους αγώνες, και να έχεις την ελληνική σημαία στην καρδιά. Συνάμα είναι μεγάλο βάρος για όποιον αθλητή φοράει την γαλανόλευκη φανέλα. Όλοι μας θέλουμε να τιμήσουμε την χώρα μας, δίνοντας τον καλύτερό μας εαυτό σε κάθε παιχνίδι».
Ε.Χ: «Δεν θα έλεγα ότι με αγχώνει. Μπαίνουμε στο γήπεδο για να δώσουμε κάθε φορά το 100%. Σίγουρα η εξέλιξη των παιχνιδιών δεν ήταν η αναμενόμενη που θα θέλαμε να είχαμε αλλά είμαι σίγουρη πως μέσα από όλα αυτά το μέλλον θα είναι δικό μας και της Εθνικής μας».
 
Παρότι τα παιχνίδια στο Ευρωπαϊκό Λιγκ δεν εξελίσσονται όπως τα φανταζόσασταν. Τι κρατάτε από κάθε ματς;
Κ.Γ.: «Σίγουρα κρατάμε τις εμπειρίες που αποκτούμε όταν αγωνιζόμαστε, γιατί είναι πολύ σημαντικό λόγω της ηλικίας που είμαστε να παίζουμε σε αυτό το υψηλό επίπεδο. Από εκεί και πέρα θέλουμε να κρατήσουμε τα καλά πράγματα και να δούμε τα μειονεκτήματά μας σε κάθε μας παιχνίδι, ούτως ώστε να δουλέψουμε και να τα διορθώσουμε. Θεωρώ ότι το κάθε ματς έχει κάτι να μας δώσει και εμείς πρέπει να εκμεταλλευόμαστε την κάθε ευκαιρία».
Ε.Χ.: «Από κάθε ματς κρατάμε μόνο τα θετικά στοιχεί. Παίρνουμε εμπειρίες αφού σχεδόν όλη η ομάδα μας απαρτίζεται από νέες κοπέλες. Ελπίζω και εύχομαι αυτό να φανεί τα επόμενα χρόνια και γιατί όχι και άμεσα».
 
Σε συλλογικό επίπεδο. Ποια είναι τα σχέδιά σας;
Κ. Γ.: «Συνεχίζω κανονικά στον σύλλογό μου, στον Ηρακλή Κηφισιάς. Χαίρομαι που ανανέωσε ο προπονητής μας, Ζόραν Κοβάσεβιτς και θα συνεχίσουμε και του χρόνου την προσπάθειά μας και στην σκληρή δουλειά, με σκοπό να διατηρήσουμε την ομάδα σε υψηλά αγωνιστικά επίπεδα».
Ε.Χ.: «Προτεραιότητα μου αυτή τη στιγμή είναι το εξωτερικό».
 
 
ΓΙΩΤΑ: «Και ακραία και διαγώνια»!
 
Στο δεύτερο παιχνίδι της 4ης Εβδομάδας του Ευρωπαϊκού Λιγκ κόντρα στην Ισπανία, που πραγματοποιήθηκε στη Βιλανόβα, η… Σκάρλετ Γιόχανσον, όπως αποκαλούσαν την Κατερίνα Γιώτα οι Ισπανίδες από την στιγμή που την είδαν στο βίντεο και μετά, κλήθηκε να βοηθήσει την Εθνική ομάδα όχι ως ακραία, αλλά ως διαγώνια και ανταπεξήλθε πλήρως. Η αρχηγός του Ηρακλή Κηφισιάς, θεωρεί πολύ σημαντικό για όλους τους αθλητές να μπορούν να αγωνίζονται σε παραπάνω από μία θέση, έτσι η ίδια σκέφτεται να δουλεύει και στις δύο θέσεις.
 
Κατερίνα, στο δεύτερο παιχνίδι με την Ισπανία αγωνίστηκες ως διαγώνια και τα κατάφερες καλά, αυτή η θέση θεωρείς ότι σου ταιριάζει καλύτερα;
«Η αλήθεια είναι πως δεν έχω κανένα πρόβλημα σε όποια θέση και αν αγωνιστώ. Ανάλογα σε ποια θέση με χρειάζεται η εκάστοτε ομάδα μου, είμαι διατεθειμένη να προσπαθήσω να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της και να μπορέσω σύντομα να ολοκληρωθώ τεχνικά και στις δύο θέσεις. Θεωρώ τέλος ότι είναι πολύ σημαντικό η κάθε παίκτρια να μπορεί να καλύψει το κενό σε όποια θέση και αν δημιουργείται».
 
Περιέγραψε την φετινή χρονιά και πόσο δύσκολο ήταν για σένα να επανέλθεις μετά τον τραυματισμό σου;
«Η χρονιά ξεκίνησε με έναν πολύ ευχάριστο τρόπο για τον Ηρακλή Κηφισιάς. Κάναμε μια πολύ καλή αρχή τον πρώτο γύρο. Καταφέραμε να βρεθούμε στις πρώτες έξι θέσεις. Δυστυχώς όμως δεν κατάφερα να βοηθήσω την ομάδα μου στον δεύτερο γύρο καθώς ο τραυματισμός μου στο πόδι, με κράτησε εκτός για ένα τετράμηνο. Παρόλα αυτά με υπομονή και την απαραίτητη στήριξη από την ομάδα μου, κατάφερα να ξεπεράσω τον τραυματισμό μου και να είμαι έτοιμη για την Εθνική ομάδα».
 
 
 
ΧΑΝΤΑΒΑ: «Στόχος μου να φτάσω ψηλά»!
 
Η ακραία του Ολυμπιακού μετά την δύσκολη σεζόν που πέρασε, αντιμετωπίζοντας πληθώρα οικονομικών προβλημάτων, εμμένει στην απόφασή της να φύγει για το εξωτερικό, με στόχο την ολοκλήρωσή της ως παίκτρια και ως επαγγελματίας.
Εύα, η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει ανεπανόρθωτα τους δύο μεγαλύτερους συλλόγους της χώρας και γενικά όλες τις ομάδες της Α1 Γυναικών. Ήταν αυτός ένας από τους λόγους που σε έκαναν να θέλεις να φύγεις;
«Σίγουρα επηρέασε πάρα πολύ την απόφαση μου η οικονομική κρίση που πλήττει όχι μόνο τους αθλητικούς συλλόγους αλλά και ολόκληρη τη χώρα... Το να δουλεύεις χωρίς να αμείβεσαι και να προσπαθείς να δίνεις το 100% κάθε μέρα στις προπονήσεις και στα παιχνίδια και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κίνητρο δεν είναι και ότι καλύτερο για οποιονδήποτε αθλητή. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους αθλητές αλλά είναι και ένα παράδειγμα για όλους αυτούς που δουλεύουν... Επίσης είναι και πολλοί άλλοι λόγοι, σίγουρα είναι και τα λεφτά αλλά στο εξωτερικό πιστεύω ότι μπορείς να ολοκληρωθείς σαν αθλητής και σαν επαγγελματίας πολύ περισσότερο από ότι στην Ελλάδα όπως και το επίπεδο στο οποίο παίζουν στο εξωτερικό είναι και πολύ πιο υψηλό σε σχέση με την Ελλάδα».
 
Ποιο είναι το επόμενο βήμα στην καριέρα σου; Μέχρι που θέλεις να φτάσεις;
«Όλοι οι αθλητές έχουν στόχους και όνειρα. Έτσι λοιπόν και εγώ έχω βάλει στόχο να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ, με πολύ δουλειά. Στόχος μου τώρα είναι να φύγω για το εξωτερικό και να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις που θα έχει η ομάδα, στην οποία θα “κλείσω”».
 

]]> Σαρικεΐσογλου: «Τιμή μου το εθνόσημο»! Αποστολή ΠΣΑΤ-Ισπανία: Δήμητρα Πολυχρονοπούλου
 
Ένα από τα νέα πρόσωπα της Εθνικής ομάδας βόλεϊ Ανδρών, ήταν ο Μιχάλης Σαρικεΐσογλου.

Ο 28χρονος Σερραίος, μετά από δύο καλές σεζόν που έκανε στον Άρη, και γενικά από την καλή παρουσία του τα προηγούμενα χρόνια, σε ομάδες κυρίως της Θεσσαλονίκης, κλήθηκε από τους Αλέκο Λεώνη και Σωτήρη Δρίκο, να φορέσει την φανέλα με το εθνόσημο και να εκπροσωπήσει την χώρα μας.

Ο έμπειρος ακραίος, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του αποκαλύπτει τα σχέδιά του για το μέλλον και εκφράζει την πεποίθησή του ότι αυτή η Εθνική ομάδα μπορεί να κάνει την υπέρβαση!
 
-Είσαι από τα νέα πρόσωπα της Εθνικής ομάδας. Ωστόσο η κλήση σου οφείλεται στην καλή χρονιά που έκανες με τον Άρη συνολικά τα δυο τελευταία χρόνια. Πως αισθάνεσαι όταν παίζεις εκπροσωπώντας την χώρα σου;
«Σίγουρα είναι μεγάλη τιμή για κάθε αθλητή να φοράει την φανέλα με το εθνόσημο. Πολλοί αθλητές θα ήθελαν να είναι στην θέση μου. Νιώθω πολύ τυχερός και υπερήφανος που κατάφερα να εκπροσωπήσω την χώρα μου. Σίγουρα χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά για να φτάσεις σε αυτό το σημείο. Θα ήθελαν α δώσω μία συμβουλή στα νεότερα παιδιά, να μην σταματήσουν να ασχολούνται με τον άθλημά μας παρά τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, και κυρίως στα παιδιά που θέλουν να φτάσουν να παίξουν για την εθνική ομάδα, θέλω να τους συμβουλεύσω ότι χρειάζεται πολύ σκληρή δουλειά. Αλλά να είναι σίγουροι ότι όταν φτάσουν σε αυτό το σημείο θα ανταμειφθούν».
 
-Ποια είναι τα σχέδιά σου σε συλλογικό επίπεδο για την ερχόμενη σεζόν;
«αυτήν την στιγμή υπάρχει ένα συμβόλαιο με τον Άρη για ακόμη έναν χρόνο. Βέβαια τα πράγματα στην ομάδα είναι ακόμη ρευστά, γιατί δεν έχει κλείσει ακόμη ο νέος προπονητής της ομάδας. Οπότε περιμένω να έρθει ο νέος προπονητής για να συζητήσω μαζί του και αν έχουμε τον ίδιο στόχο και κοινές απόψεις θα ήθελα να συνεχίσω στον Άρη και θα τιμήσω το συμβόλαιό μου. Από την άλλη αν κάτι πάει στραβά και δεν συνεχίσω στον Άρη είμαι ανοικτός σε νεές προτάσεις και για Ελλάδα και κυρίως για έξω».
 
-Είναι η Εθνική για σένα το… σκαλοπάτι για να αποδείξεις την αξία σου;
«Για μένα επειδή είναι η πρώτη μου κλήση στην Εθνική ομάδα, θεωρώ πως για έναν αθλητή ένας ή δύο μήνες δεν αρκούν για να δείξει την αξία του. Η αξία του κάθε αθλητή φαίνεται μέσα στον χρόνο και στην διάρκεια, αλλά σίγουρα όταν δύο τόσο έμπειροι προπονητές, σε καλούν στην εθνική ομάδα, αυτό κάτι σημαίνει. Από εκεί και πέρα κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουμε περιθώρια βελτίωσης. Έτσι και εγώ έχω ακόμη πολλά πράγματα να βελτιώσω στο παιχνίδι μου».
 
-Τι θεωρείς ότι λείπει από την ομάδα και ακόμη δεν έχει παρουσιάσει στο Ευρωπαϊκό Λιγκ το καλό της πρόσωπο;
«Οι τραυματισμοί που είχαμε επηρέασαν αρκετά την απόδοσή μας. Από εκεί και πέρα οι παίκτες που είναι το έμψυχο δυναμικό της ομάδας, ακόμη δεν έχουμε κάνει την υπέρβασή μας. Παίζουμε σε κάποια παιχνίδια αρκετά καλά, αλλά καλώς ή κακώς με ομάδες όπως η Ολλανδία και η Ισπανία, επειδή είμαστε μια νέα ομάδα πρέπει να υπερβάλλουμε τους εαυτούς μας για να έρθει η νίκη. Δυστυχώς όμως έχουμε παίξει και κάποια σετ, που πιστεύω ακράδαντα ότι αδικούμε τους εαυτούς μας και ότι δεν βγάζουμε στο παιχνίδι μας τη δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις στην Παιανία».
 
-Πιστεύεις ότι μπορεί αυτό το σύνολο να φτάσει ψηλά σε βάθος χρόνου;
«Φυσικά και το πιστεύω. Πρόκειται για μία νέα ομάδα, και όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι χρειάζεται υπομονή και είμαι σίγουρος πως αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε όπως τώρα, σε βάθος χρόνου αυτή η ομάδα μπορεί να καταφέρει πολλά πράγματα».
 
-Τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν στην χώρα μας σε ωθούν να θέλεις να φύγεις από την Ελλάδα;
«Αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει Έλληνας αθλητής και κυρίως όσοι ασχολούνται μόνο με το βόλεϊ, που να μην έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του να πάει σε κάποιο πιο υγιές πρωτάθλημα. Όλοι μας θέλουμε να αγωνιζόμαστε σε ομάδες όπου τα οικονομικά είναι πιο καλά, και υπάρχει ηρεμία, και συνέπεια, προκειμένου να δίνουμε και εμείς τον καλύτερό μας εαυτό. Έτσι και εγώ αν κάτι δεν πάει καλά στη συμφωνία μου με τον Άρη, θα σκεφτώ πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να φύγω από την χώρα».
 
-Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια από τώρα;
«Σίγουρα δεν θα είμαι πλουσιότερος, γιατί το βόλεϊ στην χώρα μας δεν σου δίνει αυτήν την δυνατότητα. Τώρα από εκεί και πέρα θα ήθελα να μπορώ να παίζω ακόμη, σίγουρα όχι σε τόσο υψηλό επίπεδο, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ την ζωή μου χωρίς το βόλεϊ. Και εύχομαι να με έχει αξιώσει ο Θεός να έχω μία υγιή οικογένεια με ένα ή δύο παιδάκια, ανάλογα με το πόσα θα μπορώ να… ταΐσω»!

]]> Φιλίποφ: «Όνειρό μου οι Ολυμπιακοί Αγώνες» Αποστολή ΠΣΑΤ-Ισπανία: Δήμητρα Πολυχρονοπούλου

Γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες είναι ο νεαρός πασαδόρος της Εθνικής ομάδας βόλεϊ, Ντίμα Φιλίποφ. Ο 20χρονος νταμπλούχος Ελλάδας με τον Ολυμπιακό, θέλει να διακριθεί και σε εθνικό επίπεδο, καθώς θεωρεί τιμή του να αγωνίζεται με την φανέλα με το εθνόσημο και φυσικά μεγαλύτερος στόχος του η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

-Η κλήση σου στην Εθνική ομάδα στο τέλος της άκρως επιτυχημένης σεζόν που είχες με τον Ολυμπιακό, ήταν το… κερασάκι στην τούρτα;
«Σίγουρα ήταν μια δικαίωση για μένα. Θέλω να ευχαριστήσω και την Ομοσπονδία και τον Ολυμπιακό που μου έδωσαν την ευκαιρία να αγωνιστώ με την Εθνική Ελλάδας. Ήταν μια δύσκολη σεζόν για εμάς και γενικά για το ελληνικό βόλεϊ, λόγω των οικονομικών και όχι μόνο, προβλημάτων που υπήρχαν. Παρόλα αυτά καταφέραμε και αποδείξαμε ότι οι νεαροί παίκτες μπορούν να θέτουν στόχους και να τους πετυχαίνουν».

-Πέρσι το καλοκαίρι φανταζόσουν ότι μέσα σε ένα χρόνο θα είχες καταφέρει να πετύχεις όσα πέτυχες;
«Όχι, δεν το φανταζόμουν. Κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει τέτοια εξέλιξη στην πρώτη μου χρονιά στον Ολυμπιακό. Και ελπίζω να συνεχιστεί, γιατί πραγματικά έχουμε καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, και παρά τις όποιες δυσκολίες είχαμε, με το πάθος και την αγωνιστικότητά μας αποδείξαμε ότι είμαστε ΕΔΩ».

-Έδειξες ότι έχεις δυνατότητες να γίνεις ηγέτης μιας ομάδας και να την οδηγήσεις στην κορυφή. Ωστόσο οι απαιτήσεις ολοένα και αυξάνονται σε αγχώνει αυτό;
«Όχι δεν με αγχώνει καθόλου, γιατί ξέρω τις δυνατότητές μου και τι μπορώ να κάνω μέσα στο γήπεδο. Φυσικά όμως μαθαίνω καθημερινά νέα πράγματα και παίρνω εμπειρίες από το κάθε παιχνίδι. Στόχος μου είναι να μπορέσω να πάρω παιχνίδια πάνω μου».

-Η Εθνική ανανεώθηκε, όμως ακόμη δεν ήρθαν τα επιθυμητά αποτελέσματα ακόμη. Μπορεί αυτή η ομάδα να πρωταγωνιστήσει;
«Είναι μια νέα ομάδα, καινούρια και είναι ακόμη νωρίς να την κρίνουμε. Υπάρχει χρόνος και παίκτες νεαροί με ταλέντο, και πιστεύω ότι με σωστή δουλειά και προσπάθεια τα αποτελέσματα θα έρθουν».

-Τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν στον Ολυμπιακό και γενικά σε όλες τις ομάδες της Volleyleague, σε φοβίζουν; Σου δημιουργούν τάσεις φυγής;
«Όπως όλοι ξέρουμε η κατάσταση στο ελληνικό βόλεϊ είναι τραγική. Σίγουρα η σκέψη να φύγουμε περνάει από το μυαλό του κάθε παίκτη, αλλά εγώ προσωπικά έχω συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό και δεν σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Αν ωστόσο τα πράγματα γίνουν ακόμη χειρότερα, φυσικά θα κοιτάξω να συνεχίσω την καριέρα μου σε κάποια ομάδα του εξωτερικού».

-Πες μου το πιο τρελό σου όνειρο που θέλεις να πραγματοποιήσεις;
«Ολυμπιακοί Αγώνες με την Εθνική ομάδα. Πιστεύω ότι για κάθε αθλητή είναι ένα όνειρο να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η κάθε συμμετοχή είναι από μόνη της μια ξεχωριστή εμπειρία. Οι ολυμπιακοί είναι η καταξίωση του αθλητή σε όλα τα σπορ».

-Αν ήταν ο πατέρας σου, Γιούρι Φιλίποφ, προπονητής σε μία ομάδα και σου πρότεινε να πάς να αγωνιστείς εκεί θα πήγαινες;
«Δεν θα πήγαινα. Γιατί δεν χωράει ένας γιος και ένας πατέρας σε μία ομάδα. Την ένταση του γηπέδου θα την μεταφέραμε στο σπίτι, και αυτό είναι κάτι που δεν μου αρέσει».

]]> Χριστοδούλου: «H Εθνική μπορεί να διακριθεί» Αποστολή ΠΣΑΤ-Ισπανία: Δήμητρα Πολυχρονοπούλου

Μολονότι… παροπλίστηκε την φετινή σεζόν, αφού δεν αγωνίστηκε σε καμία ομάδα, η Στέλλα Χριστοδούλου κλήθηκε για μία ακόμη χρονιά στην Εθνική γυναικών και είναι έτοιμη να αδράξει την κάθε ευκαιρία που της δίνεται.

Η διεθνής πασαδόρος, αν και προτιμάει να μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αποκάλυψε στην απεσταλμένη του ΠΣΑΤ στην Βιλανόβα της Ισπανίας, Δήμητρα Πολυχρονοπούλου, τα μελλοντικά της σχέδια και τις φιλοδοξίες της. Ενώ εξέφρασε και την αισιοδοξία της ότι μπορεί το ελληνικό βόλεϊ να ανακάμψει σύντομα, αρκεί οι ομάδες να εμπιστευτούν και νέες παίκτριες.

-Παρότι δεν αγωνίστηκες την φετινή σεζόν, κλήθηκες στην εθνική ομάδα. Τι σημαίνει αυτό για σένα;
«Ήταν μια αρκετά δύσκολη χρονιά για μένα, καθώς είχα μείνει εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων. Θεωρώ ότι ήταν μια άδικη απόφαση να μην μου βγάλουν δελτίο να παίξω στον Παναθηναϊκό. Ωστόσο παρόλο που η Ομοσπονδία ήταν κατά μου στην υπόθεση, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, η κλήση μου στην εθνική Ομάδα ήταν ένα ευχάριστο γεγονός, καθώς διαφορετικά θα έπρεπε να μείνω εκτός προπονήσεων και το καλοκαίρι. Όποτε λοιπόν ο προπονητής μου δίνει την ευκαιρία να πάρω χρόνο συμμετοχής, προσπαθώ να την αξιοποιώ κατάλληλα και να καλύψω τον χαμένο χρόνο, ώστε να είμαι έτοιμη για την επόμενη χρονιά».

-Μέχρι που πιστεύεις ότι μπορεί να φτάσει αυτή η Εθνική ομάδα;
«Μέσα από τα παιχνίδια της Ευρωπαϊκού Λιγκ , φαίνεται ότι είμαστε πολύ πίσω σε σχέση με τις άλλες ομάδες. Νομίζω ότι θέλει πολύ δουλειά αυτή η ομάδα, τόσο τεχνικά όσο και στη νοοτροπία της, δεν πιστεύω ότι μας λείπει το ταλέντο και το πάθος, αλλά η εμπειρία να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες καταστάσεις. Πιστεύω ότι καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια θα μπορέσουμε να έχουμε θετικά αποτελέσματα στο μέλλον».

-Ποια είναι τα σχέδιά σου για φέτος σε συλλογικό επίπεδο;
«Μετά από μία συζήτηση που έκανα με τους ανθρώπους του Πανελληνίου, βρέθηκε μία λύση ούτως ώστε να μπορέσω να φύγω από την ομάδα. Οπότε προτεραιότητά μου είναι ο Παναθηναϊκός, αλλά από εκεί και πέρα, όλα είναι ανοικτά μέχρι να τελειώσει και επίσημα το θέμα».

-Σε προβληματίζει το γεγονός ότι το «τριφύλλι» δεν έχει ξεκινήσει ακόμη τις μεταγραφές ή τις ανανεώσεις;
«Η αλήθεια είναι πως είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα στο ελληνικό βόλεϊ. Οι περισσότερες ομάδες δεν έχουν ξεκινήσει να κάνουν μεταγραφές. Το μέλλον της κάθε ομάδας είναι αβέβαιο ακόμη για τα μεγάλα σωματεία ,όπως είναι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. Ελπίζω όμως στον Παναθηναϊκό να βρεθεί σήμερα κιόλας μία λύση, γιατί ο χρόνος κυλάει εις βάρος του προγραμματισμού. Προσωπικά θα ήθελα ο ΠΑΟ να φτιάξει ένα ανταγωνιστικό σύνολο, ώστε να μείνει στην κορυφή».

-Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει πολύ και την Α1 γυναικών, πιστεύεις ότι το βόλεϊ μπορεί να ανακάμψει;
«Παρόλο που αυτήν την στιγμή βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση, και ως χώρα αλλά στον αθλητισμό, πιστεύω πως αν υπάρξει σωστή διαχείριση και ειλικρινής συνεργασία, μεταξύ διοικήσεων και παικτριών, καθώς η πρόθεση από τα σωματεία να εμπιστευτούν και νέες παίκτριες, μπορεί το βόλεϊ να ανακάμψει στα επόμενα δύο με τρία χρόνια».

-Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια από τώρα; Ποια είναι η μεγαλύτερη φιλοδοξία σου;
«Ελπίζω να έχω καταξιωθεί στον χώρο του βόλεϊ. Να μπορέσω να παίζω και να είμαι βασικό μέλος της Εθνικής ομάδας. Παράλληλα ευελπιστώ να καταφέρω να έχω πάρει εμπειρίες και από ομάδες του εξωτερικού, γιατί θεωρώ ότι είναι μεγάλο σχολείο, τόσο η νοοτροπία τους, όσο και η τεχνική κατάρτιση των προπονητών».

]]> Φιλίποβ και Παπαφωτίου στο Sport24.gr Οι πασαδόροι των πρωταθλητών, Ντίμα Φιλίποβ (ΟΣΦΠ) και Αθηνά Παπαφωτίου (ΠΑΟ), μιλούν στο Κουρκούτι για την παράλληλη πορεία τους από τα… "αλώνια" στα "σαλόνια" της Α1 και την κλήση τους στην Εθνική.

Τα κοινά των δύο παικτών πολλά. Σχεδόν συνομήλικοι, 20 ο Ντίμα, 21 η Αθηνά, φέτος απογείωσαν την καριέρα τους (ο πρώτος ήταν πέρσι στην Α2 και τον Επίκουρο και η Αθηνά στον "πάγκο" του Πανιωνίου) έχοντας βασικό ρόλο στις ομάδες τους, πήραν και οι δυο Πρωτάθλημα.

Επίσης, βγήκαν και οι 2 mvp της αγωνιστικής έπειτα από παιχνίδι απέναντι στον δεύτερο της βαθμολογίας (με Ηρακλή ο Ντίμα και με Ολυμπιακό η Αθηνά και μάλιστα στην πρώτη της εμφάνιση στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος), κλήθηκαν για πρώτη τους φορά φέτος στην Εθνική (ο Ντίμα ίσα που πρόλαβε να πάρει την υπηκοότητα) όπου φορούν και οι δυο τους το νούμερο 5!

Η χρονιά ξεκίνησε με τον Ντίμα να είναι στη σκιά του Βούλγαρου Ζέκοφ, αρπάζοντας την ευκαιρία από τα μαλλιά όταν αυτός έφυγε για άλλες πολιτείες. Η συνέχεια ήταν ιδανική και με την καθοδήγηση του Καλμαζίδη ο νεαρός Φιλίποβ επέδειξε αξιοθαύμαστη σταθερότητα σε όλη τη διάρκεια της σεζόν και τα play off οδηγώντας τον Ολυμπιακό στο νταμπλ και τον ίδιο σε αρκετές διακρίσεις.

Η Αθηνά είχε λίγο διαφορετική ιστορία. Η Στέλλα Χριστοδούλου αναμενόταν να είναι η βασική πασαδόρος αλλά το δικαστήριο δεν δικαίωσε την 20χρονη διεθνή, αφήνοντας τις Πρωταθλήτριες με μία πάσα, την άπειρη Παπαφωτίου! Το ξεκίνημά της όμως ήταν εκρηκτικό και στο κλειστό του Ρέντη απέναντι στον Ολυμπιακό πέτυχε 10 πόντους με 7(!) μπλοκ, οργανώνοντας παράλληλα άριστα το παιχνίδι, γεγονός που οδήγησε στο 0-3. Λίγο πριν το τέλος της πρώτης φάσης αποκτήθηκε η έμπειρη Ελευθερία Χατζηνίκου για να δώσει το "κάτι παραπάνω" σε μια σειρά κρίσιμων αναμετρήσεων, χωρίς ωστόσο η Αθηνά να πάψει να υπολογίζεται.

Η συνέντευξη ήταν προγραμματισμένη να γίνει στον Πύργο (ή στην Αρχαία Ολυμπία αν θέλετε, όπου ήταν και το ξενοδοχείο) όμως δεν καταφέραμε ποτέ να συγχρονιστούμε. Ο Ντίμα στη συνέχεια πήγε Ουκρανία για 3 μέρες κι έτσι δυστυχώς υπάρχουν ντοκουμέντα/βίντεο μόνο από την συμπαθέστατη Αθηνά.


Ακολουθούν 5+5 ερωτήσεις για τους διεθνείς μας με το νούμερο 5 στη φανέλα…

Πείτε μας λίγα λόγια για την καριέρα σας μέχρι τώρα αλλά και τους λόγους που σας οδήγησαν στο να επιλέξετε το βόλεϊ...


Ντίμα: "Πήγα στον Απόλλωνα Αθηνών στα 16 μου, στα 17 μου συνέχισα στην Ανόρθωση (Κύπρος), την επόμενη χρονιά στον Επίκουρο και φέτος ήμουν στον Ολυμπιακό. Μέχρι στιγμής δεν έχω κανένα παράπονο για την καριέρα μου, είμαι απόλυτα ευχαριστημένος. Όσον αφορά το τι με οδήγησε να διαλέξω το βόλεϊ ανάμεσα σε πολλά αθλήματα… Νομίζω ότι το βόλεϊ το είχα μέσα μου γιατί από 4 χρόνων ήμουν στα γήπεδα. Ο πατέρας μου ήταν παίκτης του βόλεϊ αλλά στην αρχή πέρασα από ποδόσφαιρο κολύμβηση και μπάσκετ, ενώ στα 12 μου αποφάσισα να πάρω τον δρόμο που πήρα".


Αθηνά: "Ξεκίνησα από 9 χρόνων από τον Ηλυσιακό, έπαιζα εκεί μέχρι τα 17 μου περίπου, μετά πήγα ένα χρόνο στην Αγία Παρασκευή, Α2, στον Πανιώνιο ήμουν πέρσι για μια χρονιά Α1 και τώρα αυτή τη χρονιά στον Παναθηναϊκό. Έτυχε να ξεκινήσω βόλεϊ βασικά γιατί ήταν κοντά στη γειτονιά και… συνέφερε!".

Μέχρι πέρυσι αγωνιζόσασταν και οι 2 σε άλλο επίπεδο, ο Ντίμα στην Α2 και η Αθηνά στον Πανιώνιο. Φέτος, παρά το γεγονός ότι δεν προοριζόσασταν στον σχεδιασμό της ομάδας ως βασικοί, βγάλατε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν στην πρώτη εξάδα και μάλιστα με επιτυχία. Πώς εξηγείτε αυτό το "άλμα" που κάνατε;


Ντίμα: "Πιστεύω ότι όταν σου δίνεται η ευκαιρία πρέπει να την αρπάζεις. Δεν ξέρεις άμα θα έχεις δεύτερη ευκαιρία ή όχι και πιστεύω ότι εγώ όπως και η Αθηνά την αρπάξαμε. Αλλά το θέμα είναι να μη σταματάμε καθόλου και να συνεχίζουμε μπροστά!".


Αθηνά: "Για μένα προσωπικά ήταν θέμα συγκυριών περισσότερο, έγινε αυτό με την άλλη πασαδόρο (Στέλλα Χριστοδούλου) με το δικαστήριο και έτυχε να είμαι μόνη μου στην ομάδα. Από εκεί και πέρα, εντάξει, εγώ πίστευα ότι μπορούσα να παίξω και έπαιξα!".

Πόσο υψηλότερες ήταν οι απαιτήσεις φέτος και πόσο ανεβασμένο το επίπεδο των προπονήσεων;


Ντίμα: "Σίγουρα οι απαιτήσεις και η ποιότητα των προπονήσεων είναι διαφορετική. Αλλά εδώ είναι το θέμα: Να προσαρμοστείς γρήγορα και να ανταπεξέλθεις σε αυτό. Και πιστεύω ότι τα καταφέραμε και οι δύο!".


Αθηνά: "Σίγουρα ήταν τελείως διαφορετικό το επίπεδο και ειδικά από την Α2 στην Α1. Στον Παναθηναϊκό οι απαιτήσεις ήταν υψηλότερες γιατί η ομάδα είχε στόχους, είχε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο, υπήρχαν αυξημένες υποχρεώσεις γιατί ήταν η συμμετοχή μας στην Ευρώπη που τελικά όμως δεν πραγματοποιήθηκε και όλες οι προπονήσεις και οι αγώνες ήταν σε πιο έντονο ρυθμό και πιο ανταγωνιστικό".

Έχετε εντοπίσει σημεία στο παιχνίδι σας που θέλετε να βελτιώσετε; Ποια είναι αυτά;


Ντίμα: "Για μένα δεν υπάρχει τέλειος παίκτης. Πάντα μπορείς να βρεις να βελτιώσεις κάτι και προσωπικά έχω τη φιλοδοξία να βελτιώνομαι συνέχεια".


Αθηνά: "Εντάξει, νομίζω μικρή είμαι ακόμα και σίγουρα χρειάζονται πάρα πολλά στοιχεία βελτίωση και ειδικά στη θέση που παίζω που είναι πασαδόρος χρειάζεται πολλή εμπειρία και σε θέματα τακτικής βελτίωση ιδιαίτερη".


Πήρατε και οι δύο πρωτάθλημα με τις ομάδες σας, το πρώτο και για τους δύο. Πώς νιώσατε αυτήν την εμπειρία, τι συναισθήματα προκάλεσε;


Ντίμα: "Το Πρωτάθλημα ήταν ό,τι πιο παράξενο έχω νιώσει γιατί λες μέσα σου "ΤΕΛΟΣ", είσαι Πρωταθλητής και θέλω να το ζήσω ξανά πάλι, έκανα 1-2 εβδομάδες να καταλάβω τι έγινε!".


Αθηνά: "Καταρχήν ήταν πολύ ιδιαίτερο γιατί ήταν πρώτη φορά που κατακτώ Πρωτάθλημα, ειδικά άμα ξέρεις ότι έχεις βοηθήσει πάρα πολύ σ' αυτό το στόχο, όπως μπορείς, όπως σου το έχει ζητήσει η ομάδα είναι ακόμα μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίηση και ελπίζω να έχω κι άλλες τέτοιες στιγμές!".

Πρώτη φορά φέτος δεχτήκατε κλήση στην Εθνική. Πώς είναι η εμπειρία αυτή και τι φιλοδοξίες σάς δημιουργεί;


Ντίμα: "Θέλω να ευχαριστήσω τους προπονητές μου για αυτή την ευκαιρία που μου δόθηκε αλλά και την διοίκηση της Ομοσπονδίας που με βοήθησε πάρα πολύ ώστε να μπορώ να παίξω στην Εθνική ομάδα. Σίγουρα για έναν παίκτη η Εθνική ομάδα είναι ένα όνειρο και εγώ το ζω".


Αθηνά: "Χάρηκα πάρα πολύ όταν το έμαθα, είναι σίγουρα τιμή για κάθε αθλητή όταν τον καλούν και ειδικότερα την πρώτη φορά είναι ακόμα μεγαλύτερη χαρά. Από κει και πέρα εγώ χαίρομαι περισσότερο γιατί συνεργάζομαι με προπονητές και αθλήτριες που είναι υψηλού επιπέδου και πιστεύω θα με βοηθήσουν να βελτιωθώ πάρα πολύ. Θέλω να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για να πάρω κι εγώ όσα περισσότερα μπορώ και να βοηθήσω την ομάδα όσο γίνεται".

Νέες ομάδες και οι δύο (Εθνική ανδρών και γυναικών). Πείτε μας δύο λογάκια για τη δουλειά που γίνεται και για τις προοπτικές που έχουν.


Ντίμα: "Η δουλειά και το κλίμα που επικρατεί μέσα στην ομάδα είναι φανταστικά. Έχουμε μια νεαρή ομάδα αλλά έχουμε και κάποιους έμπειρους παίκτες. Όλοι θέλουν να είναι στην Εθνική και να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια που κάνουμε. Πιστεύω ότι αν συνεχίσουμε με τη σωστή δουλειά που γίνεται μπορούμε να κάνουμε κάποια καλά πράγματα".


Αθηνά: "Η δικιά μας ομάδα αποτελείται από κάποιες παλιές παίκτριες, έμπειρες αθλήτριες και είμαστε και πολλές καινούργιες πιο μικρές και προσπαθούμε όλες μαζί, έχουμε ένα στόχο μαζί με τον προπονητή και τους υπόλοιπους από το προπονητικό τιμ. Προσπαθούμε καθημερινά στο γήπεδο με προπονήσεις, με πολλή δουλειά με στόχο την πρόκριση στο Πανευρωπαϊκό το Μάιο. Από κει και πέρα είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη και από τις προπονήσεις και από το ρυθμό, τη θέληση και τη διάθεση που έχουν όλοι ανεξαιρέτως κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι!".


Τι βλέπετε και τι θέλετε για το μέλλον σας στο βόλεϊ;


Ντίμα: "Το βόλεϊ στην Ελλάδα, μην κρυβόμαστε, είναι σε δύσκολη κατάσταση, αλλά αυτή είναι μια ευκαιρία για τους συλλόγους να στηριχτούν σε νέα παιδιά και να βγάλουν παίκτες ανεβάζοντας με αυτό τον τρόπο το επίπεδο. Πιστεύω είναι ένας μονόδρομος. Όσο για το μέλλον, ζούμε και βλέπουμε…".


Αθηνά: "Εμένα βασικός μου στόχος είναι να παίξω, δηλαδή θέλω, σε όποια ομάδα κι αν βρίσκομαι του χρόνου να έχω αρκετό χρόνο συμμετοχής γιατί νομίζω ότι στην ηλικία που είμαστε τώρα πρέπει να παίξουμε. Από κει και πέρα θέλω να γίνομαι συνεχώς καλύτερη, να βελτιώνω πράγματα στα οποία είμαι πίσω και φυσικά με την ομάδα που είμαι να πετυχαίνω τους στόχους μου".


Έχετε κάποιο ίνδαλμα από τον χώρο του αθλητισμού;


Ντίμα: "Κάποιο ίνδαλμα δεν έχω αλλά ο πατέρας μου Γιούρι Φιλίποβ είναι για μένα αυτός ο αθλητής που θαυμάζω και σαν άνθρωπο!".


Αθηνά: "Είχα την ευκαιρία φέτος να δω από κοντά την πασαδόρο που είχε έρθει στον Ολυμπιακό, τη Μάγια την Ογκνιένοβιτς και μου άρεσε πάρα πολύ, είναι από τις καλύτερες που έχω δει!".


Λίγα λογάκια για Ντίμα και Αθηνά, καθημερινότητα, χόμπι κτλ...


Ντίμα: "Μου αρέσει πολύ το beach volley το καλοκαίρι αλλά δεν έχω πολύ χρόνο γι'αυτό. Γενικά μου αρέσει να περνάω καλά με τους φίλους μου και πρέπει να πω πως είμαι fan του Μακρόπουλου!".


Αθηνά: "Τα χόμπι μου… Η αλήθεια είναι ότι το βόλεϊ καταλαμβάνει πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινότητας αλλά παράλληλα τελειώνω με τη σχολή μου, τα Παιδαγωγικά φέτος, θα πάρω πτυχίο ελπίζω κι από κει και πέρα όταν έχω ελεύθερο χρόνο μου αρέσει πολύ να πηγαίνω σινεμά, να βρίσκομαι με φίλους που δεν έχω τη δυνατότητα κάθε μέρα… Απλά καθημερινά πράγματα".


]]> Μαρίσα Φερνάντες: «Θέλω νταμπλ στη Λεωφόρο» Αποστολή ΠΣΑΤ-Ισπανία: Δήμητρα Πολυχρονοπούλου

Στην πισίνα του ξενοδοχείου, όπου έμεναν οι αποστολές Ισπανίας και Ελλάδας, η Μαρίσα Φερνάντες, έκανε τις ασκήσεις αποθεραπείας της και βρήκε λίγο χρόνο για να θυμηθεί τα… παλιά. Η έμπειρη κεντρική αποκάλυψε στην απεσταλμένη του ΠΣΑΤ, Δήμητρα Πολυχρονοπούλου, ότι αισθάνεται σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που αγωνιζόταν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Παναθηναϊκό.

Η Ισπανίδα μπλοκέρ, εξαιτίας του τραυματισμού που έχει υποστεί στο πόδι, δεν κατάφερε να έρθει στον Πύργο, αλλά αυτήν την εβδομάδα εντάχθηκε ξανά στην αποστολή της Ισπανίας, παρόλο που δεν χρησιμοποιήθηκε, στα δύο παιχνίδια με την Ελλάδα, που διεξήχθησαν στην Βιλανόβα.

Η κεντρική με το έντονο… ταπεραμέντο μίλησε με τα κορίτσια της Εθνικής Ελλάδας, που γνώριζε από την θητεία της στο «τριφύλλι», όπως και με τον Ομοσπονδιακό τεχνικό, Τάκη Φλώρο, ενώ τετ α τετ είχε και με τον τιμ μάνατζερ της Εθνικής ομάδας των ανδρών, Ρούλη Αγραππιδάκη!

-Όταν ακούς Ελλάδα τι αισθάνεσαι;
«Νοσταλγία. Είναι πολλά τα συναισθήματα, που ένιωσα εκεί και νοσταλγώ όλα αυτά που έζησα».

-Τι σου έχει λείψει από την θητεία σου στον Παναθηναϊκό;
«Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού, η ομάδα μου, όλα τα κορίτσια και το τεχνικό τιμ της ομάδας. Οι στιγμές που βίωνα καθημερινά με όλη την οικογένεια του Παναθηναϊκού, είναι πραγματικά χαραγμένες στο στην καρδιά μου».

-Δεν αγωνίστηκες με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ισπανίας στα ματς με την Ελλάδα, εξαιτίας του τραυματισμού που έχεις με το πόδι σου. Πότε αναμένεται να είσαι έτοιμη;
«Δυστυχώς δεν ήρθα στην Ελλάδα, και πολύ στεναχωρήθηκα. Αλλά τώρα είμαι ξανά στην αποστολή της ομάδας μου, και είμαι πολύ χαρούμενη γι΄ αυτό, παρότι δεν αγωνίστηκα ούτε αυτήν την εβδομάδα για προληπτικούς λόγους. Ελπίζω μέχρι την ερχόμενη εβδομάδα στα ματς με την Σερβία να είμαι έτοιμη να βοηθήσω την ομάδα μου».

-Βλέποντας την εθνική Ελλάδος, από τον πάγκο, ποιες παίκτριες ξεχωρίζεις;
«Η Ελλάδα είναι μια ομάδα που έχει πολλές αλλαγές και νέες παίκτριες. Πιστεύω ότι σε βάθος χρόνου θα βρει τον ρυθμό της και θα παρουσιάζεται πιο βελτιωμένη. Τώρα αναφορικά με τις παίκτριες, η «Τζο» (σ.σ. Γεωργία Τζανακάκη) πάντα με εκπλήσσει γιατί είναι σαν… τυφώνας μέσα στο γήπεδο, ενώ η απουσία της Νικολέτας (σ.σ. Κουτουξίδου) θεωρώ ότι έχει επηρεάσει την ομάδα. Τέλος η Ελλάδα έχει το καλύτερο λίμπερο, την Ξανθούλα (σ.σ. Μυλωνά) και αυτό είναι πολύ σημαντικό».

-Ποια είναι τα σχέδιά στου για την ερχόμενη σεζόν σε συλλογικό επίπεδο;
«Ειλικρινά δεν έχω ιδέα. Δεν ξέρω σε ποια ομάδα θα αγωνίζομαι. Τώρα σκέφτομαι μόνο την εθνική μου ομάδα, και επικεντρώνω την προσοχή μου στα ματς του Ευρωπαϊκού Λιγκ».

-Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει πολύ την Ελλάδα, συμβαίνει το ίδιο και στην Ισπανία και γενικά σε όλον τον ευρωπαϊκό χάρτη;
«Ναι. Μαθαίνω από τα κορίτσια στον Παναθηναϊκό την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Με ενδιαφέρει και έτσι μιλάω με την Ελευθερία (σ.σ. Χατζηνίκου), και μαθαίνω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μεγάλες ομάδες όπως είναι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. Αυτό ακριβώς γίνεται και στην Ισπανία. Η κρίση έχει επηρεάσει την χώρα και τον αθλητισμό, και εδώ υπάρχουν απλήρωτες παίκτριες από τα σωματεία τους».

-Θα επέστρεφες σε κάποια ομάδα της Ελλάδας να αγωνιστείς;
«Θα ξαναερχόμουν σίγουρα στην Ελλάδα και φυσικά στον Παναθηναϊκό. Αυτή θα ήταν η πρώτη μου επιλογή, γιατί μου άρεσε πολύ ο χρόνος που πέρασα σε αυτήν την ομάδα, που είναι κάτι παραπάνω από ομάδα και την αγαπάω. Βέβαια έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα αν έρθει πρόταση από άλλη ομάδα θα την σκεφτόμουν επίσης».

-Πες μου ποιο παιχνίδι από αυτά που έπαιξες στον Παναθηναϊκό δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
«Τους τελικούς με τον Ολυμπιακό. Εύκολα 3-0 είχαμε νικήσει και πήραμε το Πρωτάθλημα. Αλλά και στο Κύπελλο είχαμε κερδίσει τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό και στον τελικό τον Ηρακλή. Τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό ήταν τα πιο έντονα, γιατί ήταν ντέρμπι, και ήθελαν και οι οπαδοί μας να νικήσουμε οπωσδήποτε, αλλά πιστεύω πως τα παιχνίδια με τον Ηρακλή ήταν πιο δύσκολα, πιο ποιοτικά. Τον Ολυμπιακό τον κερδίζαμε εύκολα, ο Ηρακλής ήταν καλύτερος από τον Ολυμπιακό και μας δυσκόλευε περισσότερο».

-Στο πρώτο σου παιχνίδι στον Παναθηναϊκό, παρότι είχες κάνει μια εξαιρετική εμφάνιση, η ομάδα σου έχασε από τον Ολυμπιακό μέσα στην Λεωφόρο, και μετά το ματς ξέσπασες σε κλάματα. Τι σε έκανε να αντιδράσεις έτσι;
«Ήμασταν παθιασμένες για να κερδίσουμε, αλλά δεν τα καταφέραμε. Δεν με ένοιαζε η δική μου απόδοση, αλλά της ομάδας μου. Ήμουν πολύ συγχυσμένη και έβαλα τα κλάματα. Θέλαμε τόσο πολύ να πάρουμε τη νίκη μέσα στην έδρα μας, γιατί είναι ιερό το γήπεδο για τον Παναθηναϊκό. Η Λεωφόρος είναι η πιο καυτή έδρα που έχω παίξει ποτέ μου. Το συναίσθημα να αγωνίζεσαι εκεί είναι απίστευτο. Η μυρωδιά, οι φωνές των οπαδών του Παναθηναϊκού και η ένταση που ένιωθες σε έκαναν να πετάς. Ειλικρινά πολύ στεναχωρήθηκα όταν έμαθα ότι η ομάδα δεν αγωνίζεται πια εκεί. Ελπίζω αν επιστρέψω μετά από κάποια χρόνια στον ΠΑΟ, να παίζουμε πάλι εκεί και να τελειώσει η χρονιά με άλλο ένα νταμπλ»
]]> Το ελληνικό βόλεϊ στηρίζει πολλά στους Γκόρτσανιουκ - Κουμεντάκη Της Τάνιας Δήμου

Δύο ταλαντούχοι παίκτες με την εφετινή παρουσία τους στο πρωτάθλημα αφήνουν υποσχέσεις ότι θα βοηθήσουν σημαντικά στη νέα προσπάθεια της Εθνικής ανδρών. Ο Ζένια Γκόρτσανιουκ του Ηρακλή και ο Ραφαήλ Κουμεντάκης του Εθνικού Αλεξανδρούπολης είναι δύο από τις παρουσίες νεαρών που ξεχωρίζουν στο εφετινό πρωτάθλημα της Volleyleague. Ο πρώτος αναδείχτηκε MVP της 3ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος βοηθώντας τα μέγιστα στη νίκη του Ηρακλή με 3-1 στο γήπεδο του «Ρέντη», ενώ ο δεύτερος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Εθνικού στην προσπάθεια παραμονής στην κατηγορία. Ο Ζένια ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομών του Ηρακλή. Γεννήθηκε το 1987, έχει ύψος 1.98 και αγωνίζεται ως ακραίος.

Στις πρώτες εμφανίσεις του με τα κυανόλευκα έκανε τους «ειδικούς» να μιλούν για ένα μεγάλο αστέρι που το άστρο του θα λάμψει γρήγορα. Δυστυχώς, οι τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να έχει την αναμενόμενη πορεία, αλλά εφέτος μετά και την εγχείρηση που υποβλήθηκε δείχνει ικανός και έτοιμος για ένα μεγάλο come-back. Ο έτερος της παρέας, Ραφαήλ, γεννήθηκε το 1993, έχει ύψος 2.03 και αγωνίζεται ως ακραίος. Ξεχώρισε από τα τμήματα υποδομής του Εθνικού Αλεξανδρούπολης, εδώ και τρία χρόνια αγωνίζεται στην ανδρική ομάδα, ενώ ήταν από τους βασικούς στην πρόκριση της Εθνικής παίδων στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο, πόσο μάλλον όταν είσαι μέλος μιας οικογένειας με παράδοση στο βόλεϊ, όπως είναι αυτή του Ζένια Γκόρτσανιουκ. Αυτό ήταν που τον έκανε να ασχοληθεί με το βόλεϊ αν και αρχικά το όνειρό του ήταν να γίνει πυγμάχος.
«Έγινα με το ζόρι βολεϊμπολίστας», θα δηλώσει μερικά χρόνια μετά εξηγώντας πως το άθλημα που του άρεσε ήταν η πυγμαχία κάνοντας παρέα με Ουκρανούς φίλους του που στη συνέχεια αναδείχτηκαν Παγκόσμιοι πρωταθλητές: «Ήθελα να γίνω πυγμάχος, αλλά μία διάσειση στάθηκε εμπόδιο στο να κυνηγήσω το όνειρό μου. Ξεκίνησα να παίζω βόλεϊ στις ακαδημίες της Λοκομοτίβ για να συνεχίσω σε ηλικία 13 ετών στον Ηρακλή. Ασχολήθηκα με το ζόρι με το βόλεϊ, αλλά στην πορεία το αγάπησα».

Ο ερχομός της οικογένειάς του στη Θεσσαλονίκη και η εγγραφή του στα τμήματα υποδομών του «κυανόλευκου» συλλόγου ήταν μόνο η αρχή, αφού έντεκα χρόνια μετά ο Ζένια Γκόρτσανιουκ συνεχίζει να αγωνίζεται στον Ηρακλή. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που στις πρώτες εμφανίσεις του στα παιχνίδια της εφηβικής ομάδας των «κυανόλευκων» έβλεπαν στο πρόσωπό του τον νέο Κράβαρικ. Ενδεικτικό είναι ότι στην πρώτη συμμετοχή του με την ανδρική ομάδα του Ηρακλή το 2001, όταν ο Αλέκος Λεώνης τον χρησιμοποίησε ως αλλαγή για το σερβίς, οι φίλαθλοι τον χειροκροτούσαν ασταμάτητα, νομίζοντας ότι πρόκειται για τον Κράβαρικ. Για πολλούς η εξέλιξη του Γκόρτσιανουκ δεν ήταν η αναμενόμενη, σε σύγκριση με τα προσόντα του. Αιτία οι τραυματισμοί που πέρασε και δυστυχώς τον ταλαιπωρούν ακόμα και σήμερα:

«Νομίζω ότι έκανα μεγάλο λάθος που συμμετείχα σε όλες τις διοργανώσεις. Από τη μια το σχολείο και οι προπονήσεις με τη σχολική ομάδα, από την άλλοι οι αγώνες με τα τμήματα υποδομών και την ανδρική ομάδα του Ηρακλή και οι προπονήσεις με την Εθνική επιβάρυναν την κατάστασή μου. Οι τραυματισμοί με άφησαν πολύ πίσω και τώρα προσπαθώ να κερδίσω το χαμένο έδαφος. Για πέντε ολόκληρα χρόνια ξεκουραζόμουν σταδιακά και με θεραπείες προσπαθούσα να ξεπεράσω το πρόβλημα». 
 
Επανήλθε γερός
 
Έστω και με καθυστέρηση το καλοκαίρι που μας πέρασε ο Ζένια δεν συμμετείχε στην προετοιμασία και τους αγώνες της Εθνικής ανδρών, γιατί μετά την εγχείριση αναχώρησε για τις ΗΠΑ όπου και ακολούθησε πρόγραμμα αποθεραπείας σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης, από το οποίο έχουν περάσει μεγάλα ονόματα αθλητών του μπάσκετ: «Η κατάσταση είχε επιδεινωθεί και έτσι το καλοκαίρι υποβλήθηκα σε επέμβαση από τον γιατρό του Ηρακλή, Δήμο Αλασεϊρλή, τον οποίο και θέλω να ευχαριστήσω δημόσια. Ακολούθησα ειδικό πρόγραμμα θεραπείας με τον φυσιοθεραπευτή της ομάδας, Στέλιο Ναβροζίδη, μέχρι και τη στιγμή που έφυγα στις ΗΠΑ για να συνεχίσω την αποθεραπεία μου σε ένα ειδικό κέντρο αποκατάστασης με τεράστια εμπειρία σε περιπτώσεις σαν και τη δική μου. Είδα μεγάλη βελτίωση και πιστεύω ότι θα είμαι ολοένα και καλύτερα».

Σύμφωνα με τον αθλητή του Ηρακλή θα μπορούσε να είχε γίνει πιο προσεκτική διαχείριση από τον «κυανόλευκο» σύλλογο, ενώ ευθύνες είχε και ο ίδιος αφού ήθελε γρήγορα να αναρριχηθεί. Την εφετινή χρονιά, όσες φορές έχει κληθεί από τον προπονητή του δείχνει να είναι σε φόρμα: «Πράγματι, αν και αρχικά μετά την επέμβαση είχα ανασφάλεια, κατάφερα μέσα από τις προπονήσεις να ξεπεράσω τις φοβίες μου και να επανέλθω σε κανονικούς ρυθμούς. Είμαι σε φόρμα και αυτό φαίνεται και από τις προπονήσεις, αλλά και από τα παιχνίδια στα οποία έχω αγωνιστεί».
Όπως ήταν φυσικό η επόμενη ερώτηση είχε να κάνει για τη συνεργασία του με τον Φρέντι Μπρουκς, με τον οποίο υπήρξε συμπαίκτης προτού ο τελευταίος κρεμάσει τα παπούτσια του: «Έχω μάθει πολλά πράγματα από τον Μπρουκς. Ήταν ένας αθλητής με τεράστια εμπειρία και γνώσεις. Η συνεργασία μας είναι εξίσου καλή και τώρα που έγινε προπονητής μου. Οι συμβουλές του είναι πολύτιμες και ξέρει να μου δίνει ευκαιρίες όταν τις αξίζω».

Ο νεαρός ακραίος δεν το κρύβει πως ήταν τιμή του να συνεργαστεί με κορυφαίους αθλητές από το παγκόσμιο στερέωμα όπως οι Αμερικανοί Μπολ και Χοφ και να μάθει πολλά από τον Κράβαρικ: «Έχω πάρει σημαντικά πράγματα από όλους τους αθλητές που πέρασαν από τον Ηρακλή. Από όλους και από κάτι. Ο Αντρέι είναι φίλος μου. Είμαστε στις αποστολές στο ίδιο δωμάτιο και συζητάμε για πολλά πράγματα».
Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει όλα τα σωματεία, αλλά και το επίπεδο του πρωταθλήματος σύμφωνα με τον Ζένια που εξηγεί: «Με προβληματίζει το μέλλον του ελληνικού βόλεϊ. Ήδη βλέπουμε πως το επίπεδο έχει πέσει γιατί δεν έρχονται στην Ελλάδα σπουδαίοι αθλητές. Τα προηγούμενα χρόνια πέρασαν από τον Ηρακλή, αλλά και από τους άλλους συλλόγους, Παγκόσμιοι πρωταθλητές, Ολυμπιονίκες, μεγάλα ονόματα του χώρου. Οι εφετινές χαμηλότερες σε κόστος μεταγραφές επηρέασαν και το επίπεδο του πρωταθλήματος». 

Για τον Ζένια Γκόρτσανιουκ πάνω απ’ όλα υπάρχει ο Ηρακλής. Σε ερώτηση για το αν θα έφευγε ποτέ για να πάει σε κάποια άλλη ομάδα, ο διεθνής άσος είχε να πει: «Σε άλλη ομάδα στην Ελλάδα όχι. Θα το σκεφτόμουν εάν είχα κάποια πρόταση από Ιταλία για παράδειγμα, με την προϋπόθεση να παίζω βασικός. Και πάλι, όμως, εάν ερχόταν ο Ηρακλής και μου έλεγε ότι θα παίζω βασικός δεν θα έφευγα».
Τα τελευταία δύο χρόνια εξαιτίας και των προβλημάτων που πέρασε με τα γόνατά του απείχε από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Η σταδιακή βελτίωση στην υγεία του και η πρόσληψη του Αλέκου Λεώνη στον πάγκο της γαλανόλευκης, ίσως αποτελέσουν το ερέθισμα προκειμένου να επιστρέψει. «Με τον κ. Λεώνη έχω δουλέψει πολλά χρόνια. Ουσιαστικά είναι ο προπονητής που με βοήθησε και μου έδωσε ευκαιρίες στον Ηρακλή. Η Εθνική δίνει ευκαιρίες στα νέα παιδιά και αυτό φαίνεται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Εγώ, όμως, έχω και ένα παράπονο από την Ελληνική Ομοσπονδία. Το 2007, όταν και πάλι ήταν ο Λεώνης προπονητής στην Εθνική Ανδρών, η Ε.Ο.ΠΕ. μας υποσχέθηκε ένα πριμ μετά την πρόκριση. Δυστυχώς, το πήραν όλοι οι συμπαίκτες μου εκτός από εμένα και τον Κράβαρικ. Δεν ξέρω για ποιο λόγο έγινε αυτό, αλλά δυστυχώς μετράω και το κάθε ευρώ».
 
Παράδειγμα προς μίμηση
 
Ένα από συνηθισμένα ερωτήματα των γονέων που θέλουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν αθλητική παιδεία και ταυτόχρονα να προοδεύσουν στο σχολείο είναι το πώς μπορεί ένα μαθητής - αθλητής να τα καταφέρνει εξίσου καλά. Φωτεινό παράδειγμα ο Ραφαήλ Κουμεντάκης. Ο 18άχρονος ακραίος του Εθνικού Αλεξανδρούπολης είναι μαθητής της τρίτης τάξης του Λυκείου και εδώ και τρία χρόνια δίνει το «παρών» στις προπονήσεις, αλλά και στους αγώνες του Εθνικού, από όπου ξεκίνησε και συνεχίζει την καριέρα του. Παράλληλα, αγωνίζεται στην Εθνική παίδων, ενώ το καλοκαίρι που μας πέρασε κλήθηκε και στην Εθνική Ανδρών.

«Η Αλεξανδρούπολη ήταν και θα συνεχίσει να είναι, ένα φυτώριο αθλητών», τονίζει ο νεαρός που αναδείχτηκε μέσα από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου και πλέον συνεχίζει την καριέρα του στην ανδρική ομάδα που το 2010 επέστρεψε στη Volleyleague. Όσο για την Εθνική παίδων που πανηγύρισε την πρόκρισή της στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος της Τουρκίας, είπε:«Βλέπω ως θρίαμβο αυτό που πετύχαμε. Δεν ήταν εύκολη υπόθεση η πρόκριση. Ξεχώριζαν κάποιες ομάδες και μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Αυτό, όμως, έπρεπε να το αποδείξουμε και μέσα στο γήπεδο. Δύο χρόνια αυτή η ομάδα προετοιμαζόταν από τον κ. Δημητριάδη με στόχο την πρόκριση στα τελικά. Θέλαμε να φτάσουμε ως το τέλος και τα καταφέραμε. Τα καλύτερα έρχονται. Κοιτάμε μπροστά. Στα τελικά θα συναντήσουμε πολύ καλές ομάδες, που έχουν παράδοση στο άθλημα. Δεν μας φοβίζει όμως αυτό. Θα πάμε για να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και ό,τι βγει».   

Για τον Ομοσπονδιακό προπονητή, Μάκη Δημητριάδη, μόνο καλά πράγματα έχει να πει αφού γνωρίζονται πριν από τη συνεργασία τους στην Εθνική παίδων: «Τον γνωρίζω από τότε που ακόμα ήμουν στα τμήματα υποδομής του Εθνικού. Τον είχα προπονητή και με έχει βοηθήσει πολύ μαζί με κάποιους άλλους ανθρώπους για να βελτιωθώ και τώρα βρίσκομαι εδώ. Επίσης, χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Θανάση Μουστακίδη, τον οποίο ξέρω προσωπικά και επαγγελματικά και με έχει βοηθήσει πολύ. Είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολλά πράγματα και η παρουσία του στην ομάδα είναι σημαντική».

Για την πρόσφατη κλήση του στην Εθνική Ανδρών και την πρόσληψη των Αλέκου Λεώνη και Σωτήρη Δρίκου, ο Ραφαήλ πρόσθεσε: «Είχα τη χαρά να είμαι στην Εθνική Ανδρών το καλοκαίρι στην προετοιμασία για το Euroleague, αλλά δυστυχώς η ομάδα δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Με την πρόσληψη των κ.κ. Λεώνη, Δρίκου ελπίζω να έρθουν και αυτά».

«Μου βγήκε σε καλό»
 
Βέβαια τα παραπάνω έρχονται σε αντίθεση με τη δική του περίπτωση, αφού αν και η Αλεξανδρούπολη, η πόλη στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε έχει βγάλει σπουδαίους αθλητές του βόλεϊ, ο Κουμεντάκης δεν διστάζει να πει πως η ενασχόλησή του με το άθλημα ήρθε τυχαία και κυρίως επειδή κάποιοι συμμαθητές του ξεκίνησαν στα τμήματα υποδομών του Εθνικού: «Ξεκίνησα τυχαία στο βόλεϊ. Συμπτωματικά, επειδή κάποιοι φίλοι μου είχαν ξεκινήσει να παίζουν στα τμήματα υποδομών. Γράφτηκα κι εγώ, περισσότερο για την παρέα και τελικά μου βγήκε σε καλό».
Παράλληλα, δεν το κρύβει πως αισθάνεται τυχερός που έτυχε να ανδρωθεί στον Εθνικό, έναν σύλλογο που ξέρει να ανακαλύπτει και να αναδεικνύει αθλητές: «Είμαι τυχερός γιατί ανήκω στον Εθνικό που δίνει ευκαιρίες στα νέα παιδιά. Με βοηθούν και με στηρίζουν και ο προπονητής μου ο κ. Ανδρέαδης, αλλά και οι συμπαίκτες μου. Δυστυχώς, όλοι οι σύλλογοι δεν δίνουν εύκολα ευκαιρίες στους νεαρότερους παίκτες».

Για την παρουσία του Εθνικού Αλεξανδρούπολης στο εφετινό πρωτάθλημα της Volleyleague, αλλά και τις προσωπικές εκτιμήσεις του, ο Κουμεντάκης δήλωσε: «Το εφετινό πρωτάθλημα δεν είναι τόσο ποιοτικό, όσο τις προηγούμενες χρονιές, αλλά σίγουρα είναι πιο ανταγωνιστικό και αμφίρροπο. Η ομάδα μου ξεκίνησε δυνατά, έκανε κάποιες καλές νίκες, στη συνέχεια έχασε αρκετούς βαθμούς, αλλά το θέμα είναι ότι πετύχαμε τον στόχο της παραμονής».

Πολλά παιδιά στην ηλικία του φαντάζονται πώς θα ήταν να βρίσκονταν σε μεγάλη ομάδα. Προσγειωμένος, όμως, ο νεαρός του Εθνικού θα πει: «Προτιμώ να είμαι σε μια ομάδα στην οποία να παίζω και όχι σε μια μεγάλη ομάδα και να είμαι αναπληρωματικός. Αυτός είναι και ο λόγος που η Εθνική δεν πάει καλά. Οι Έλληνες είναι αναπληρωματικοί στις ομάδες τους και βασικοί στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Εάν θέλουμε μια καλή Εθνική θα πρέπει να μειωθούν οι ξένοι. Σίγουρα θα επηρεαστεί το επίπεδο του πρωταθλήματος, αλλά πρέπει να διαλέξουμε τι θέλουμε. Εάν θέλουμε μια καλή Εθνική πρέπει να κάνουμε θυσίες».

Ο ελεύθερος χρόνος του Ραφαήλ είναι περιορισμένος, αφού ταυτόχρονα είναι μαθητής στην τρίτη τάξη του Γενικού Λυκείου Αλεξανδρούπολης και θέλει να περάσει στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής: «Είναι πάρα πολύ δύσκολο να συνδυάζεις το σχολείο και να παίζεις σε ομάδα της Α1. Δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος. Από τη μια είναι οι υποχρεώσεις με τον Εθνικό και από την άλλη τα διαβάσματα. Προσπαθώ κάθε μέρα να προπονούμαι και να βελτιώνομαι σαν αθλητής και από την άλλη να διαβάζω για να περάσω στη σχολή που θέλω. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι εξίσου καλός και στα δύο, αλλά προσπαθώ για το καλύτερο. Ευχαριστώ τους γονείς μου που με βοηθάνε και μου δίνουν δύναμη».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 1ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEB@LL
]]> Όλα είναι δρόμος...
Όλα είναι δρόμος και μάλιστα ατελείωτος. Έτσι φαίνεται να είναι και η μοναξιά, από την οποία δε γίνεται να σωθούμε μονοί μας. Αναγκαστικά πρέπει να βρεθεί κάποιος να μας σώσει. Τον αναζητούμε ή τους αναζητούμε επί ένα χρόνο τους σωτήρες του Ολυμπιακού, αλλά δεν τους βρίσκουμε πουθενά. Τουλάχιστον προς το παρόν.

Όλα είναι δρόμος και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ιστορία της Δήμητρας Γιακουμή, που από τα 14 της βρίσκεται στο δρόμο, τρέχει γι αυτό που αγαπάει, αλλά πέφτει συνέχεια σε ένα τοίχο. Σηκώνεται όμως, ξαναξεκινάει και νικάει. Το καλοκαίρι πίστεψε ότι βρήκε ένα απάγγειο, ένα λιμάνι, τον Πειραιά, τον Ολυμπιακό και πάλι όμως διαπίστωσε ότι όλα είναι δρόμος…

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, από τα Κύμινα, ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη στην δυτική όχθη του Αξιού, η αρχική ονομασία του οποίου ήταν Γιοντζίδα (τριφύλλι στα τουρκικά) επειδή οι κάτοικοι του, χριστιανοί σκηνίτες έτρεφαν με εντολή του σουλτάνου τον 15ο αιώνα τα άλογα εκλεκτής ράτσας για τις ανάγκες του ιππικού. Μόλις το 1926 ονομάσθηκε Κύμινα, επειδή όπως ισχυρίσθηκε ο εισηγητής της ονομασίας Γεώργιος Συμβουλίδης οι κάτοικοι καταγόταν από το όρος «Κυμινάς», ενώ στην ευρύτερη περιοχή του Αξιού διαδραματίσθηκαν τα «μυστικά του βάλτου» της Πηνελόπης Δέλτα.

Τόπος καταγωγής της Δήμητρας Γιακουμή που σε ηλικία 14 χρονών ξεκίνησε το βόλει, αλλά στα 15 ήταν έτοιμη να το εγκαταλείψει, αφού έμεινε εκτός δράσης ένα χρόνο λόγω μηνίσκου! Την έπεισε όμως η Ευγενία Γκορτζίλα να συνεχίσει, μετά από επίσκεψη στο σπίτι της και συνομιλία με τους γονείς της. Κι εκεί ξεκινάει η περιπέτεια. Αφού λοιπον πέταξε τις πατερίτσες, την πήγαινε ο πατέρας της Κώστας (κολώνα του σπιτιού η μητέρα Σταυρούλα) στη Θεσσαλονίκη για προπονήσεις στα κλιμάκια και επέστρεφε στο σπίτι τα μεσάνυχτα. Ξεκίνησε από πασαδόρος, ψήλωσε όμως απότομα και την γύρισε η προπονήτρια της Κατερίνα Κρομμύδα στην οποία χρωστάει την αθλητική ύπαρξη της, σε κεντρική. Στα 16 έρχεται πρόταση από το Λύκειο Ηλιούπολης να ενσωματωθεί στην σχολική ομάδα για να πάρει μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Με προπονητή τον Περικλή Μπακοδήμο μπήκαν στην εξάδα και τα κορίτσια εξασφάλισαν μια θέση στα Πανεπιστήμια. Δεν ήταν όμως απλά τα πράγματα, αφού ο σύλλογος της Ολυμπιακός Κυμίνων είχε άλλα σχέδια για τη Γιακουμή. Γι αυτό και μετέτρεψε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη σε Παγκράτι-Κολιάτσου. Όλη την εβδομάδα στην Ηλιούπολη, φιλοξενούμενη της οικογένειας Στασινοπούλου, την Παρασκευή με λεωφορείο στη Θεσσαλονίκη και επιστροφή την Κυριακή με αεροπλάνο στην Αθήνα. Και δεν έπαιζε μόνο στους αγώνες των κορασίδων, αλλά και των νεανίδων και των γυναικών, γι αυτό και… κληρονόμησε απανωτούς τραυματισμούς. Έφταιγε βέβαια και το τσιμεντένιο πάτωμα του γυμναστηρίου των Κυμίνων, μια αποθήκη, όπου κυκλοφορούσαν φιδάκια και ποντικάκια. Έκανε προπόνηση με γάντια και σκούφο, δεν όμως φανταζόταν ότι κάτι ανάλογο θα ζούσε και το 2011 στο Ρέντη, όπου δεν υπήρχαν λεφτά για πετρέλαιο και δεν άναβαν τη θέρμανση και δεν υπήρχε ζεστό νερό. Όχι όμως στον Ολυμπιακό Κυμίνων, αλλά στον μεγάλο Ολυμπιακό Πειραιώς.

Στην εξάδα από ένα … σπρώξιμο

Κλήθηκε αμέσως στις εθνικές ομάδες και το 2000 έγινε μήλο της έριδος, αφού τη ζήτησαν ο Φιλαθλητικός και ο Ηρακλής. Προτίμησε παρά τις προτροπές και τις απειλές του συλλόγου της τον Αγιο Σώστη –Βύρωνα, κι εκεί πήρε θέση βασικής από ένα… σπρώξιμο. Στην πρεμιέρα και στον 8ο πόντο τραυματίσθηκε μια ακραία, ο προπονητής Ξαγοράρης κάλεσε άμεσα τη Γιακουμή και την Καπράλου, κάποιος όμως έσπρωξε τη Γιακουμή, που μπήκε ξαφνιασμένη στο τερέν και καθιερώθηκε. Πέτυχαν μάλιστα και το ακατόρθωτο, όταν μόνο με Ελληνίδες και προπονητή τον Μπαχράμη(ανέλαβε την ομάδα χωρίς κερδισμένο σετ) έριξαν στα πλει αουτ τον Ολυμπιακό, αν και ξεκίνησαν από 0-2 ήττες. Το ίδιο έκαναν και την επόμενη χρονιά με τον Ηρακλή της Ρεσέτνιακ. Η ομάδα της έπνεε τα λοίσθια και η Γιακουμή αναγκάσθηκε πάλι να βρεθεί στο… δρόμο. Τη ζήτησαν ΑΕΚ, Παναθηναικός και Μαρκόπουλο. Προτίμησε τον Ηρακλή Κηφισιάς. Εκεί βρήκε την αγωνιστική ηρεμία της, αλλά δεν χαλάρωσε δευτερόλεπτο, αφού σπούδαζε από το 2003 και για τέσσερα χρόνια στη σχολή Νηπιαγωγών και μετά έκανε δυο χρόνια πρακτική σε σχολείο στο Χαλάνδρι και στην Καλλίπολη Πειραιά. Πάλι στο δρόμο δηλαδή.

Καταξιώθηκε όμως ως η κορυφαία κεντρική, αν και δεν έπαιζε στην Εθνική λόγω τραυματισμών και άγγιξε το πρωτάθλημα το 2008 , όταν στους ημιτελικούς προηγήθηκε ο Ηρακλής 1-0 του Παναθηναικού με νίκη 3-1 στη Λεωφόρο. Στα δύο επόμενα ματς όμως είχαμε διαιτητική σφαγή, πρωτοφανή για το βόλει γυναικών, έχασε 2-3, 2-3(στο τρίτο ματς στον Τάφο του Ινδού προηγήθηκε η Κηφισιά 2-0, έχασε το τρίτο με 26-24) και πέρασε στον τελικό ο Παναθηναϊκός όπου πήρε τον τίτλο με 3-2 νίκες κατά του Ολυμπιακού. Η Δήμητρα σε εκείνη τη σειρά των αγώνων έκανε 14 μπλοκ!

Η μαγκιά της Σάμου

Το καλοκαίρι «μου είπαν ότι δεν ήμουν στα σχέδια της ομάδας, γιατί θα προωθούσαν νέα κορίτσια και μπορούσα να πάω σε ομάδα της αρεσκείας μου. Συμφώνησα με τον Ολυμπιακό και πήγα ήσυχη διακοπές στην Κρήτη. Όταν όμως γύρισα έμαθα ότι δεν με παραχωρούν στον Ολυμπιακό και έμεινα στον αέρα χωρίς να μου εξηγήσουν τους λόγους»

Έπαιξε ρόλο η επαγγελματική συνεργασία Μαυριτσάκη –Γιαννακόπουλου, αλλά και η παρουσία του πρώην προπονητή του Ηρακλή Κηφισιάς Σπύρου Χουντουμάδη στον Παναθηναϊκό. Η συνέχεια είναι γνωστή, τιμωρήθηκε από την Κηφισιά, δικαιώθηκε τον Δεκέμβριο στο ΑΣΕΑΔ , αλλά και πάλι δεν έκανε ντεμπούτο, γιατί λόγω ΧΥΤΑ είχε κλείσει το γυμναστήριο Κερατέας. Τα κατάφερε στις 6 Δεκεμβρίου.

Η χρονιά στον Ολυμπιακό δεν ήταν και η καλύτερη. Ξεκίνησε να δουλεύει στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», ξυπνούσε στις 6 το πρωί, επέστρεφε το απόγευμα στο σπίτι της στο Χαλάνδρι, πήγαινε μετά στο Ρέντη και έμενε ως τις 10 γιατί μετά την προπόνηση έκανε και τα πρωινά βάρη. Πάλι στο δρόμο δηλαδή. Δεν παραπονιέται όμως «κάναμε υπέρβαση και πήραμε το κύπελλο, αλλά χάσαμε το πρωτάθλημα με την ήττα στο Μαρκόπουλο. Εκεί χάσαμε τον τίτλο, αφού βρεθήκαμε σε κακιά μέρα και το Μαρκόπουλο έκανε το καλύτερο παιχνίδι του. Δικαιωθήκαμε όμως στη Σάμο, όπου πήρα την τελευταία επίθεση του αγώνα και μετά κατέρρευσα. Κλαίγαμε όλες γιατί περάσαμε μια δύσκολη χρονιά, με ένα ιδανικό φινάλε. Μετά την απώλεια του πρωταθλήματος και την έντονη κριτική σηκωθήκαμε στα πόδια μας και σε 5 μέρες βρήκαμε τον εαυτό μας. Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη μαγκιά. Βρήκαμε τις δυνάμεις που χρειαζόταν και φωνάξαμε παρών. Μετά πήγα στις διακοπές του Πάσχα στα Κύμινα και κοιμόμουν όλη μέρα. Για να ξεκουραστεί το κορμί, αλλά περισσότερο η ψυχή»

Αποθέωση στα Κύμινα και στον «Ευαγγελισμό»

Αν και κεντρική, αυτό που της αρέσει περισσότερο είναι να βγάζει άμυνα γιατί «πάντα επιθυμούμε αυτό που μας λείπει». Φιλοσοφία της «ζήσε τη στιγμή, ποτέ δεν προγραμματίζω μακροπρόθεσμα, αλλά πρέπει να βρεθεί μια λύση στον Ολυμπιακό. Ήρθα για καλύτερα και έζησα τη χειρότερη χρονιά της καριέρας μου. Περάσαμε από χίλια κύματα. Δεν θέλω όμως να αναφέρω τις δυσκολίες και να μεμψιμοιρώ. Πιστεύω ότι θα βρεθεί λύση γιατί ο Ολυμπιακός είναι ο μεγαλύτερος σύλλογος στην Ελλάδα. Το κατάλαβα κι όταν πήγα το Πάσχα στο χωριό μου. Μου έδιναν συγχαρητήρια άνθρωποι που με γνώριζαν και πριν, αλλά δεν μου μιλούσαν. Και στο νοσοκομείο ξαφνικά διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι είναι οπαδοί του Ολυμπιακού. Με αγκάλιαζαν και με φιλούσαν μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου. Αυτό μόνο ένας αθλητής του Ολυμπιακού μπορεί να το νιώσει»

Η Γιαμουμή έχει ακόμη ένα χρόνο συμβόλαιο στον Ολυμπιακό . Όπως όμως και οι συμπαίκτριες της πήρε κατά τη διάρκεια της σεζόν μόλις 1000 ευρώ, ενώ εξαιτίας της δουλειά της έκλεισε και η πόρτα της Εθνικής επειδή πλέον δεν υπάρχουν διευκολύνσεις στους διεθνείς αθλητές κι αν δεν έχεις σταθερό ωράριο δεν μπορείς να κάνεις προπονήσεις. Οι νέες ρυθμίσεις έβαλαν στο ίδιο τσουβάλι τους αθλητές της Εθνικής με τους … τουρίστες αθλητές που είχαν κι αυτοί τις ίδιες απαλλαγές. Μαζί με τα ξερά κάηκαν και τα χλωρά. Παρόλα αυτά δεν το βάζει κάτω «μου τηλεφώνησε ο κύριος Οικονόμου και μου είπε ότι ο κύριος Φλώρος με θέλει στην Εθνική. Έχω όμως πρόβλημα με τη δουλειά μου, αν και πιστεύω ότι θα λυθεί σύντομα χάρη σε ενέργειες στελεχών του νοσοκομείου τους οποίους και ευχαριστώ»

Και στον Ολυμπιακό «έχουμε μια καλή ομάδα που αν προσεχθεί θα πάρει το πρωτάθλημα. Φέτος παίζαμε με αλχημείες, αλλάζαμε θέσεις και κάναμε προπονήσεις με αντίξοες συνθήκες. Αν βρεθούν κάποιοι άνθρωποι δίπλα στο τμήμα και χωρίς πολλά λεφτά μπορούμε να φτάσουμε στην κορυφή. Ο Ολυμπιακός είναι μεγάλος και δεν πιστεύω να αφήσουν το βόλεϊ στην τύχη του»

Όλα είναι δρόμος λοιπόν και μακάρι το βόλει του Ολυμπιακού να μη βρεθεί στο δρόμο…

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΛΕΜΟΝΙΔΗ
ΠΗΓΗ: ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ]]> Λεώνης: «Δίκαια πρωταθλητής ο Ολυμπιακός»
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός μίλησε για τη νέα πρόκληση που έχει μπροστά του στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, για τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, τον Ηρακλή, τον Παναθηναϊκό καθώς και τις ομάδες που του έκαναν εντύπωση αλλά και αυτές που τον απογοήτευσαν στη σεζόν που ολοκληρώθηκε.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Λεώνη έχει ως εξής:

Η αποτίμηση του για το πρωτάθλημα: «Ήταν ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Βέβαια το επίπεδο των ομάδων δεν ήταν τόσο υψηλό όμως οι αγώνες κράτησαν το ενδιαφέρον του κόσμου μέχρι το τέλος. Περιμέναμε τους τελικούς καλύτερους, να κρατήσουν περισσότερο, ωστόσο ο Ολυμπιακός κέρδισε δίκαια το πρωτάθλημα καθώς παρουσιάστηκε πιο έτοιμος από τον Ηρακλή. Ο Ολυμπιακός στους ημιτελικούς απέναντι στον Παναθηναϊκό έμαθε να είναι πιο σκληρός. Ο Ηρακλής δεν μπόρεσε να βγάλει την στρατηγική του στο γήπεδο και έτσι παραδόθηκε. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να ήμουν στη θέση του Φρέντι Μπρουκς γιατί άκουσε πολλά. Εγώ ξέρω ότι σε μία νίκη και μία ήττα, όλοι μαζί κερδίζουν και όλοι μαζί χάνουν. Αποδεικνύεται ότι η έδρα δεν παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο κόσμος μπορεί να βοηθήσει όμως δεν παίζει αυτός. Κερδίζει η ομάδα που είναι πραγματικά καλύτερη».

Για τα κατορθώματα του Ολυμπιακού: «Εγώ θα πω ότι ο Γιάννης Καλμαζίδης διαχειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν. Ο Ηρακλής εφυσυχάστηκε από την πορεία του στην κανονική διάρκεια».

Για τον Παναθηναϊκό: «Τα τελευταία χρόνια σε αυτόν τον σύλλογο δεν υπάρχει υπομονή και χρόνος. Πολλές αλλαγές προπονητή αλλά και παικτών, που δεν κάνουν καλό στην ομάδα. Έπρεπε να επενδύσει σε ένα μεσομακροπρόθεσμο πλάνο, που θα τον βοηθούσε να πάρει κάποια στιγμή τον τίτλο. Εγώ έχω περάσει από τον σύλλογο και γνωρίζω πως είναι να χάνει από τον Ολυμπιακό. Δόθηκε η δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να έχει νέους παίκτες στην ομάδα καθώς είχε κλείσει ο κύκλος κάποιων παικτών. Ο Ολυμπιακός βοηθήθηκε από τον Παναθηναϊκό που έκανε πολλές λάθος επιλογές».

Για τον ΠΑΟΚ: «Ομάδα με τέτοια υποδοχή δύσκολα χάνει. Ο ΠΑΟΚ έπαιζε οριακά κάθε παιχνίδι. Υπέρβαση για μένα ήταν ότι μπήκε μέσα στην τετράδα».

Για την ΕΑ Πατρών: «Έπαιξε πολύ καλό βόλεϊ κατά διαστήματα. Αλλά δεν ξέρω τι συμβαίνει στα κρίσιμα ματς κάθε χρόνο. Ήταν μεγάλο λάθος για μένα ότι δεν επένδυσε στο Κύπελλο από τη στιγμή που της λείπουν τα τρόπαια».

Για τις ευχάριστες και δυσάρεστες εκπλήξεις: «Στην αρχή πίστευα ότι η Πάτρα είναι μια ομάδα τετράδας. Δεν τους βγήκε ο κεντρικός ωστόσο είχαν έναν πολύ δυνατό διαγώνιο. Ξεκίνησαν καλά, όμως η πορεία τους ήταν πτωτική. Μου άρεσε πολύ η ομάδα της Αλεξανδρούπολης. Νομίζω πως έδωσε μια θετική εικόνα στο πρωτάθλημα. Η Καλαμαριά δεν είχε καλύτερο υλικό από τον Επίκουρο που έπεσε, ωστόσο ήταν μια πολύ αγωνιστική ομάδα και στο τέλος τα κατάφερε».

Για τους προπονητές: «Αν μου λέγατε να δώσω έναν ορισμό για το τι είναι ένας προπονητής θα δυσκολευόμουν πολύ. Γιατί είναι πάρα πολλά μαζί».

Για τις αλλαγές στο πρωτάθλημα: «Για να είναι υγιείς ένα πρωτάθλημα θα πρέπει να υπάρχουν ομάδα με στόχους. Διάφορους στόχους όχι μόνο το πρωτάθλημα. Να υπάρχουν πλέι οφ αλλά και πλέι άουτ».

Για την ΕΣΑΠ: «Δεν μπορώ να κρίνω τους παράγοντες. Τους παράγοντες τους κρίνει ο κόσμος. Θα ήθελα να δω ομάδες από την επαρχία. Όχι μόνο από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Θα ήθελα να δω συγκεκριμένες προτάσεις από την διοργανώτρια αρχή. Να υπάρχουν παιδιά μέσα στα γήπεδα, να είναι άδειες οι εξέδρες».

Για την Εθνική ομάδα: «Κάθε αρχή και δύσκολη. Υπάρχουν προβλήματα και αγωνιστικά και οργανωτικά. Υπάρχουν τραυματισμοί, υπάρχουν αθλητές που δίνουν εξετάσεις Πανελλήνιες. Υπήρχαν όμως και αθλητές που ήθελαν να είναι στην ομάδα, παρά τα προβλήματα. Όλοι οι 'παλιοί' δηλώσαν 'παρών'. Ο ρόλος τους στην ομάδα είναι επικουρικός. Άλλοτε θα παίξουν ολόκληρο παιχνίδι, άλλοτε έναν μόνο πόντο. Στόχος μας είναι να φτιάξουμε μια νέα ομάδα. Να αντικαταστήσουμε μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τους παλιούς αθλητές με τους καινούριους. Η ομοσπονδία πρέπει να γίνει η 'κιβωτός' του βόλεϊ, γιατί αύριο το πρωί μπορεί να μην υπάρχει το άθλημα. Αν δεν πάει καλά και η Εθνική ομάδα και το πρωτάθλημα 'μαραζώνει', τότε δεν θα υπάρχει λόγος να συντηρείται το άθλημα. Παίζουμε πρώτα για τους ίδιους μας τους εαυτούς. Είναι καθήκον μας».

Οι προσδοκίες από την ομοσπονδία: «Πρέπει να γίνει θεματοφύλακας η ομοσπονδία. Να προσφέρει τέτοια οργάνωση έτσι ώστε οι αθλητές να αισθάνονται ευχάριστα. Θα υπάρχει πρόβλημα εάν δεν γίνει αυτό, γιατί θα παρουσιάσουμε άσχημη εικόνα προς τα έξω».

Τι έχει αλλάξει από το παρελθόν στον ίδιο: «Όλοι εξελισσόμαστε, ακόμα και σαν άνθρωποι. Νομίζω πως όλοι οι προπονητές πρέπει να αλλάζουν. Καταρχήν μιλάμε για διαφορετικές ομάδες. Δημιουργείται τώρα μια καινούρια ομάδα. Αγωνιστικά θα δείξουμε ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο. Αυτή η ομάδα δεν μπορεί να παίξει το βόλεϊ του 2007. Πρέπει να αλλάξουμε την τακτική μας. Να την διαμορφώσουμε. Παράλληλα με τις προπονήσεις, κάνουμε και θεωρεία με τους παίκτες».

Αν είναι αισιόδοξος: «Οι όποιες επιτυχίες δεν έρχονται από ένα πρόσωπο. Όλοι είμαστε αποφασισμένοι, αυτό μπορώ να πω. Αν και με όλα αυτά τα προβλήματα δεν εξαρτιόνται όλα από εμάς».

Η... ατάκα του Ομοσπονδιακού τεχνικού: «Εύχομαι να γίνει πρωτάθλημα καταρχήν του χρόνου (γέλια...). Έχω εμπιστοσύνη στην Ομοσπονδία. Πρέπει να παίζουμε στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, για να έρχονται οι ξένοι παίκτες. Μόνο έτσι θα ανέβει το επίπεδο του πρωταθλήματος μας».
]]> Ένας Έλληνας κάνει «κουμάντο» στο μπιτς βόλεϊ της Αγγλίας Του Σπύρου Κόλλια

Από το 2004 πρόεδρος της Επιτροπής Μπιτς βόλεϊ στην αγγλική ομοσπονδία είναι ένας Έλληνας, ο Μαρκ Κοντόπουλος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια εργάζεται πυρετωδώς για την ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα, έχοντας μπροστά του το μεγάλο στοίχημα των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 2012.

Το 1998 πήγε στην Αγγλία για να σπουδάσει νομική και παράλληλα έπαιξε βόλεϊ για την πανεπιστημιακή ομάδα του Κεντ. Σιγά-σιγά, ασχολήθηκε και με την οργάνωση του αθλήματος και το 2004 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας ως εθελοντής στη σάλα.

Τότε του δόθηκε η ευκαιρία να αναλάβει ένα πόστο στην αγγλική ομοσπονδία που από το 2003 ήταν… ανενεργό και δέχτηκε με μεγάλη χαρά. Από την πρώτη στιγμή εργάστηκε με πάθος για την ανάδειξη ενός σπορ που στο Ηνωμένο Βασίλειο, καλά - καλά, δεν το γνώριζαν.



Τα πιο δύσκολα, όμως, ήρθαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στις 6 Ιουνίου του 2005 ανακοινώθηκε ότι το Λονδίνο θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012: «Ήταν μια ανακοίνωση που από τη μια μας γέμισε με χαρά, τιμή και ανυπομονησία και από την άλλη με άγχος και αγωνία για το αν θα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος του κόσμου. Από την επόμενη κιόλας εβδομάδα ξεκινήσαμε συσκέψεις με το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας για την οργάνωση του τιμ, προσπαθώντας να βρούμε τρόπους να κάνουμε το βόλεϊ και το μπιτς βόλεϊ μέρος της αθλητικής ζωής του τόπου».

Εάν το Λονδίνο προετοιμάστηκε κατάλληλα και είναι έτοιμο να φιλοξενήσει τους Αγώνες θα φανεί στον έλεγχο του προσεχή Αυγούστου, όταν δηλαδή θα γίνει το καθιερωμένο testevent, ακριβώς έναν χρόνο πριν από το μεγάλο ραντεβού.

«Εμάς, ως Αγγλική Ομοσπονδία, οι Ολυμπιακοί Αγώνες μας αγγίζουν σε δεύτερη φάση, αφού αυτή που κυρίως έχει την ευθύνη είναι η Οργανωτική Επιτροπή της Μεγάλης Βρετανίας, όπου ουσιαστικά εκεί υπαγόμαστε. Εμείς, από την πλευρά μας έπρεπε να προετοιμάσουμε το έδαφος για τη διάδοση και την ανάπτυξη του σπορ. Σε αυτό το πλαίσιο, μας επηρεάζει αρνητικά το γεγονός ότι η βασική εγκατάσταση του μπιτς βόλεϊ στο ‘Horse Guards Parade’ δεν θα είναι μόνιμη, αλλά προσωρινή και μετά τους Αγώνες θα διαλυθεί. Βέβαια, πρόκειται για το καλύτερο μέρος που θα μπορούσε να γίνει το γήπεδο, αφού είναι πολύ τουριστικό σημείο με μεγάλη ιστορική σημασία, έξω από το παλάτι του Μπάκιγχαμ με θέα διάφορα ιστορικά σημεία του Λονδίνου. Επιλέχτηκε λόγω τοποθεσίας και επειδή θα χαρίσει τεράστια προβολή στο άθλημα».
 
«Παράδειγμα προς αποφυγή η Ελλάδα»
 
Όταν τον ρωτήσαμε για ποιον λόγο δεν ήταν εφικτό να δημιουργηθεί μια μόνιμη εγκατάσταση μπιτς βόλεϊ που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και στο μέλλον, για την ανάπτυξη του αθλήματος, η απάντηση που πήραμε ήταν τόσο… αποκαρδιωτική, όσο το επιχείρημα που ακούει μονίμως και ο ίδιος ο κ. Κοντόπουλος: «Ως Έλληνα δεν με τιμά, αλλά αυτό που μου απαντούν όσες φορές ασκούμε πιέσεις για μόνιμες εγκαταστάσεις, είναι ότι το στολίδι του μπιτς βόλεϊ που δημιουργήθηκε στο Φάληρο, επτά χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, παραμένει ανεκμετάλλευτο και ερημώνει, όπως και πολλά άλλα Ολυμπιακά Ακίνητα. Αυτό αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή για τους Άγγλους, αλλά δεν τους εμπόδισε να ολοκληρώσουν το νέο Ολυμπιακό Στάδιο 1,5 χρόνο νωρίτερα και να δικαιολογήσουν πλήρως τη φήμη τους για τα… ραντεβού τους, τουλάχιστον ως προς την παράδοση των έργων». 

- Από την πλευρά σας, ποιες κινήσεις έχουν γίνει μέχρι τώρα;
«Τρέχουμε ήδη πολλά πρότζεκτ γνωριμίας του αθλήματος με τον Άγγλο φίλαθλο, όπως για παράδειγμα τοποθετούμε μικρά γήπεδα σε εμπορικά κέντρα, σε πάρκα, σε δημόσιους χώρους και καλούμε τον κόσμο να δοκιμάσει. Επίσης, γίνονται πολλές διαφημιστικές καμπάνιες προβολής και ενημέρωσης σε συνεργασία με την SportEngland, δηλαδή την αντίστοιχη ΓΓΑ, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι με τη βοήθεια χορηγών, δήμων και συνεταίρων, έχουμε ήδη ξοδέψει περίπου μισό εκατομμύριο λίρες για τη δημιουργία τεσσάρων νέων γηπεδικών εγκαταστάσεων σε όλη τη χώρα».

Και στο αγωνιστικό σκέλος, όμως, η Μεγάλη Βρετανία, στηρίζει κάποιες από τις ελπίδες της σε… ελληνικά χέρια. Μιλάμε για τον Βαγγέλη Κουτουλέα, ο οποίος αποτελεί τον προπονητή της μιας από τις δύο ανδρικές ομάδες που διεκδικούν τη συμμετοχή τους στο Ολυμπιακό τουρνουά: «Ναι, είναι πολύ ωραίο ότι ο Βαγγέλης προπονεί τη μια ανδρική ομάδα και μακάρι να τα καταφέρει. Οι προβλέψεις λένε ότι η Μεγάλη Βρετανία θα εκπροσωπηθεί από ένα δίδυμο σε κάθε γένος, αφού ο κανονισμός που ίσχυε το 2004 για τη WildCard έχει αλλάξει. Για παράδειγμα, σήμερα δεν θα μπορούσαν Καραντάσιου και Σφυρή να κερδίσουν θέση για Αρβανίτη / Κουτρουμανίδου, όπως έγινε τότε στην Αθήνα. Πλέον, κάθε ομάδα, παίζει και κερδίζει πόντους μόνο για τη δική της συμμετοχή. Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με τη μείωση του μπάτζετ για την προετοιμασία από τη Βρετανική ομοσπονδία, κάνει το έργο του Βαγγέλη πιο δύσκολο».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 1ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> «Άλλη μια ζωή να είχα πάλι βόλεϊ θα έπαιζα» Της Ολίβιας Νικολούδη 

Η Χαρά Σάκκουλα, η οποία ξάφνιασε με την εφετινή παρουσίας της ως λίμπερο της ΑΕΚ, κάνει αναδρομή στην πολυετή καριέρα της και τονίζει ότι δεν μετάνιωσε που ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Στα 26 χρόνια που έχουν περάσει από το πρώτο δελτίο της στον Άρη Νικαίας, έχει κερδίσει πρωταθλήματα, Κύπελλα, αναγνώριση εντός κι εκτός συνόρων. Πάνω απ’ όλα, έχει κερδίσει τον σεβασμό συμπαικτριών και αντιπάλων.

Η 37χρονη λίμπερο της ΑΕΚ, λίγες ημέρες πριν από τον τελικό του Κυπέλλου της Σάμου, παραθέτει στο «volleyb@ll» τα κεφάλαια μιας μεγάλης καριέρας, αφήνοντας ανοιχτό τον επίλογο, για να τον συμπληρώσει με νέες λαμπρές στιγμές. Μιλάει για την εμπειρία της Ιταλίας, όταν ακόμα τα σύνορα ήταν… κλειστά για τις ελληνίδες αθλήτριες, τον επαναπατρισμό της και θυμάται τις εμπειρίες ζωής στους «σταθμούς» που ακολούθησαν. Δεν ξεχνά τις κακές στιγμές των τραυματισμών, τη σκέψη της πρόωρης αποχώρησης που συχνά - πυκνά στριφογύριζε στο μυαλό της και αναφέρεται στο κεφάλαιο «Εθνική» που τις φέρνει γλυκές και πικρές αναμνήσεις.     

- Αισίως, έχεις συμπληρώσει 26 χρόνια στον χώρο του βόλεϊ. Πώς ξεκίνησες;
«Ξεκίνησα το 1985, σε ηλικία 12 ετών. Προηγουμένως, έκανα τρία χρόνια ενόργανη γυμναστική μέχρι που μας μίλησαν στο σχολείο για τον Άρη Νικαίας, οπότε πήγαμε σε μια προπόνηση για να δούμε πώς είναι. Το βόλεϊ ήταν δωρεάν, ενώ η ενόργανη είχε συνδρομή. Παρεμπιπτόντως, αυτό με ενοχλεί ιδιαίτερα σήμερα. Όταν μία οικογένεια έχει τρία παιδιά είναι δύσκολο να πληρώνει χρήματα για να αθλούνται. Θα ήταν ιδανικό να προσφερόταν δωρεάν ο αθλητισμός, αλλά μάλλον τα βλέπω ουτοπικά τα πράγματα».

- Η οικογένειά σου στήριξε την επιλογή σου;
«Οι γονείς μου με παρακινούσαν να αθλούμαι, να πηγαίνω στις προπονήσεις. Με στήριξαν πολύ. Είναι και αθλητικοί τύποι, ιδίως ο πατέρας μου που έκανε στίβο και ποδόσφαιρο. Αλλά και η μητέρα μου πάντα μας παρακινούσε να ασχοληθούμε με τον αθλητισμό».

- Εκ του αποτελέσματος δικαιωθήκατε όλοι, αφού ήρθαν σύντομα και οι πρώτοι τίτλοι;
«Με τον Άρη Νικαίας πήραμε Πανελλήνια πρωταθλήματα κορασίδων και νεανίδων. Από την τοπική κατηγορία φτάσαμε μέχρι την Α2. Και μετά, το 1993, πήγα στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας. Ηταν πολύ δυνατή ομάδα με Κωστοπούλου, Μπλάμη. Πήραμε κι ένα πρωτάθλημα και μετά πήγα στην Ιταλία».

- Πώς προέκυψε η πρόταση από την Τζίφρα Μορέσκι;
«Ήταν Αύγουστος και είχα ξεκινήσει προετοιμασία με τον Ιωνικό. Μου τηλεφώνησε ένας μάνατζερ που συνεργαζόταν με κάποιον Ιταλό, ο οποίος με είχε δει στο Κύπελλο Άνοιξης. Μου έκαναν προσφορά και μου έδωσαν μια εβδομάδα προθεσμία για να απαντήσω. Η ομάδα είχε έδρα στο Βιντσέβανο, είκοσι λεπτά από το Μιλάνο. Πήγα τρεις ημέρες με την αδελφή μου, για να με βοηθήσει με τη γλώσσα, αφού δεν μιλούσα ιταλικά. Μου άρεσε πολύ και σε οικονομικό επίπεδο η πρόταση ήταν δελεαστική. Το ιταλικό πρωτάθλημα ήταν πολύ μεγάλο κίνητρο, ο Ιωνικός δεν μου έκανε κάποια αντιπροσφορά και έφυγα».

- Ήταν όπως τα περίμενες;
«Στην αρχή όχι. Δεν ήξερα ιταλικά και με είχε πιάσει φόβος, ένα πλάκωμα. Μέσα σε τρεις μήνες, με ένα βιβλίο και λύνοντας ασκήσεις, έφτασα σε επίπεδο να συνεννοούμαι χωρίς πρόβλημα. Εκανα παρέες και κατάλαβα πώς είναι να έχεις άκρως επαγγελματική συμπεριφορά, αναγνώριση, εκτίμηση και σεβασμό σε αυτό που κάνεις. Την επόμενη χρονιά πήγα στη Ρώμη, στην Τσεντράλε ντελ Λάτε. Μπορεί να ήταν ομάδα της Α2, αλλά το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό. Καμία σχέση με την Ελλάδα. Κάθε Σάββατο παίζαμε ντέρμπι, υπήρχε αρκετός κόσμος. Εξελίχθηκα πολύ σαν αθλήτρια».

- Αυτά τα δύο χρόνια είχες την ευκαιρία να διαπιστώσεις αν ισχύει αυτό που λένε για τους… Λατίνους εραστές;
«Οι Ιταλοί φλερτάρουν πολύ ωραία. Εχουν τον ρομαντισμό μέσα τους, την ευγένεια, σου δίνουν λουλούδια. Δεν έχουν τυχαία τη φήμη. Μου έκανε εντύπωση που στην κερκίδα είχαν πανό για την ‘γκρέκα’. Ήταν πολύ φιλόξενοι και με έκαναν να νιώθω ασφάλεια». 

- Με βάση αυτή την εμπειρία σου, τι θα έλεγες στις νέες αθλήτριες;
«Θα συμβούλευα να γίνει στόχος ζωής να παίξουν έξω. Να κυνηγήσουν την εμπειρία».
 
Επιστροφή στην πατρίδα
 
- Έπειτα από δύο χρόνια στην Ιταλία, γύρισες στο ελληνικό πρωτάθλημα. Πώς το αποφάσισες;
«Το 1999 επέστρεψα στον Φιλαθλητικό. Μου έλειψε πολύ η Ελλάδα, η νοοτροπία, ο ήλιος, η οικογένειά μου. Είχε ανέβει και το επίπεδο στο πρωτάθλημα και ένιωθα ότι είχε έρθει η ώρα του επαναπατρισμού. Ηταν αρκετά καλά στη Θεσσαλονίκη. Η πόλη είναι πανέμορφη, οι ρυθμοί ήταν βολικοί. Υπήρχε οργάνωση στην ομάδα και στόχος ήταν το πρωτάθλημα. Πέρασα καλά στα τρία χρόνια που έμεινα».

- Και μετά ήρθε ο Παναθηναϊκός;
«Ο Παναθηναϊκός ήταν μια πολύ ισχυρή ομάδα. Πήραμε τρία σερί πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα. Έζησα πολύ δυνατές στιγμές και μεγάλες συγκινήσεις».

- Πού πιστεύεις ότι οφείλονται όλες οι επιτυχίες εκείνης της περιόδου;
«Η ομάδα είχε μια πολύ δυνατή βάση, σχεδόν όλη την εξάδα της Εθνικής γυναικών, με την προσθήκη ξένων που ήταν από τα πρώτα ονόματα της εποχής, με αξιόλογους προπονητές, εξαιρετική οργάνωση και τον κόσμο να ξεκινάει τότε την ενασχόλησή του με το βόλεϊ. Έτσι έγινε αυτό το σερί των επιτυχιών».

- Στο τέλος της σεζόν 2007-08, όμως, έφυγες για έναν χρόνο. Γιατί;
«Θεώρησα ότι υπήρχε μια απαξίωση για ό,τι είχα πετύχει. Έπειτα από ένα πολύ καλό πρωτάθλημα, τον Ιούλιο, πληροφορήθηκα ότι δεν θα είμαι στις βασικές επιλογές του προπονητή μου. Ένιωθα ότι μπορούσα να προσφέρω ως βασική και επέλεξα να πάω στον Ηρακλή Κηφισιάς με τον οποίο τερματίσαμε τρίτες».

- Όμως, το κεφάλαιο Παναθηναϊκός δεν είχε κλείσει ακόμα;
«Έτσι είναι, την επόμενη χρονιά μου έγινε νέα πρόταση. Αναγνώρισαν ότι είχα κι άλλα να δώσω στην ομάδα και γύρισα. Όταν σου κάνει πρόταση ο νταμπλούχος και ξέρεις τι θα συναντήσεις, είναι φυσιολογικό να μην το σκέφτεσαι πολύ. Όλα ήταν καλά, μέχρι που τον Οκτώβριο παρουσιάστηκε πρόβλημα στον ώμο μου. Έκανα επέμβαση και δεν μπορούσα να παίξω».

- Σκέφτηκες τότε να σταματήσεις;
«Άρχισα να το σκέφτομαι, όμως, στα μέσα του καλοκαιριού μού ήρθαν δύο προτάσεις από ομάδες της Α2 που είχαν στόχο την άνοδο. Η μία από την ΑΕΚ και η άλλη από το Πειραματικό. Διάλεξα τη δεύτερη κυρίως λόγω της φιλίας μου με τη Μαρία Δεληγιάννη. Εκεί κατάλαβα ότι υπήρχαν άνθρωποι που αναγνώριζαν την πορεία μου στον χώρο».

- Τελικά πώς έγινε και κατέληξες στην ΑΕΚ;
«Ύστερα από μια πολύ καλή αποθεραπεία ένιωθα αρκετά καλά και ήθελα να αποφασίσω εγώ πότε θα σταματήσω και όχι να εξαναγκαστώ. Δεν κρύβω ότι είχα αρχίσει να σκέφτομαι ξανά την αποχώρηση, αλλά επέμεινε ο Γιώργος Σαμαράς και με παρότρυνε να παίξω ως λίμπερο».

- Τι σε έκανε να αποφασίσεις στα 37 χρόνια σου να παίξεις λίμπερο για πρώτη φορά στην καριέρα σου;
«Στη συγκεκριμένη θέση υπάρχουν τα στοιχεία που λατρεύω στο βόλεϊ. Υποδοχή και άμυνα. Πάντα μου άρεσε να βοηθώ τις συμπαίκτριές μου να βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό».

- Η σεζόν δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, αλλά θέλεις να μας πεις τις εντυπώσεις σου;
«Με στεναχώρησε η πορεία της ΑΕΚ στη δεύτερη φάση. Παρουσιάσαμε τον καλύτερό εαυτό μας στον πρώτο γύρο, αλλά δεν είχαμε διάρκεια. Καλώς ή κακώς, η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που ανέβηκε από την Α2 και αυτό που έχει πετύχει είναι μεγάλη επιτυχία αν και θα είμαστε ευχαριστημένες μόνο αν κατακτήσουμε την ‘κούπα’ στη Σάμο. Όλα θα κριθούν στο τέλος, αλλά θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι και πολύ χειρότερα».

- Πώς θα ήθελες να ήταν ο πρώτος τελικός σου με την ΑΕΚ;
«Το ιδανικό θα ήταν να βρισκόμασταν σε ένα μεγάλο γήπεδο, με φιλάθλους του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ να συνυπάρχουν ειρηνικά. Η κατάκτηση του Κυπέλλου αποτελεί μονόδρομο για εμάς και θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον κόσμο που μας στηρίζει».

- Σας ανησυχεί που ο Ολυμπιακός έχει εμπειρία από τελικό, αφού είναι η δεύτερη συνεχόμενη παρουσία του;
«Όχι τόσο, γιατί και στον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό εμείς δεν είχαμε εμπειρία, αλλά τα καταφέραμε μια χαρά. Εύχομαι να τα καταφέρουμε και με τον Ολυμπιακό».

Αξέχαστη εμπειρία

- Εκτός από τους συλλόγους, έχεις γράψει ιστορία και με την Εθνική, αν και η σχέση αυτή είχε σκαμπανεβάσματα.
«Αυτό είναι αλήθεια (γέλια). Σταμάτησα για πρώτη φορά το 1999. Είχα φρικάρει. Κάθε Πάσχα και καλοκαίρι, για δεκαπέντε χρόνια, ήμουν με την Εθνική στις επάλξεις. Δεν ήταν σωστό που έφυγα εκείνη τη χρονική περίοδο γιατί ακόμα είχαμε αγωνιστικές υποχρεώσεις, αλλά δεν μπορούσα. Είχα παρεξηγηθεί από την τότε διοίκηση της Ομοσπονδίας και με είχαν τιμωρήσει με πέντε αγωνιστικές».

- Γιατί επανήλθες αργότερα;
«Το καλοκαίρι του 2000 και του 2001 είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω στο μπιτς βόλεϊ. Έζησα και αυτήν την εμπειρία, αλλά στο μεταξύ με κάλεσαν ξανά στην Εθνική. Με… μάζεψαν κυριολεκτικά από την άμμο. Η ομάδα προκρίθηκε για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ήταν μεγάλο το κίνητρο να συμμετάσχω σε μια τέτοια διοργάνωση, δέχτηκα με μεγάλη χαρά και τελικά πανηγυρίσαμε τη 10η θέση».

- Πώς έζησες την εμπειρία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας;
«Αν και αρχικά ο τότε προπονητής μου, Τάκης Φλώρος, με θεώρησε μεγάλη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τελικά άλλαξε γνώμη στην προετοιμασία. Η τελετή έναρξης, τα παιχνίδια, ο κόσμος, το Ολυμπιακό Χωριό, ήταν όλα πρωτόγνωρα πράγματα για εμάς. Είμαι πολύ χαρούμενη που το έζησα».

- Πώς έκλεισε το κεφάλαιο Εθνική;
«Η τελευταία μου χρονιά ήταν το 2006. Παίξαμε στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Αλμερία και φτάσαμε μέχρι τον τελικό. Χάσαμε 2-3 από την Τουρκία, αλλά ήταν το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας στη διοργάνωση».

- Βλέπεις να υπάρχει μέλλον στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα;
«Πλέον, υπάρχουν αρκετά παιδιά και αυτό φαίνεται και από την επιτυχία των Κορασίδων που προκρίθηκαν στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Πολλές ομάδες επενδύουν στα νέα κορίτσια, ίσως και λόγω κρίσης. Γενικώς, είμαι αισιόδοξη».

- Κάνεις και τώρα σκέψεις αποχώρησης από την ενεργό δράση;
«Ύστερα από τόσες φορές που το έχω πει, μπορεί να σταματήσω, μπορεί και να συνεχίσω. Θα το δούμε όταν έρθει η ώρα. Φανταστείτε, ότι και να συνεχίσω, δεν έχω σκεφτεί αν θα αγωνίζομαι σαν λίμπερο ή ακραία».

- Έχεις αποφασίσει τι θα κάνεις μετά;
«Σίγουρα κάτι δημιουργικό. Δεν μπορώ να κλειστώ σε ένα γραφείο. Δούλεψα για ένα μικρό διάστημα ως δημόσιος υπάλληλος, αλλά δεν άντεξα. Οι αθλητές είμαστε ένα είδος ανθρώπου που έχουμε ζήσει πολύ δυνατές εμπειρίες. Έχω τελειώσει τα ΤΕΦΑΑ και θα ήθελα να δουλέψω με μικρά παιδιά».

- Αν άλλαζες κάτι από όλα αυτά που έχεις κάνει, τι θα ήταν αυτό;
«Έχω ζήσει πολλές χαρές και πολλές λύπες μέσα από τον αθλητισμό, αλλά δεν το μετανιώνω. Και άλλη ζωή να είχα, πάλι το ίδιο θα έκανα».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΤΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> «Οι Τούρκοι ξοδεύουν χρήματα για το βόλεϊ»
Της Πένυς Ροντογιάννη
 
Ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ δηλώνει ικανοποιημένος από τη διαμονή του στη Σμύρνη, τονίζει πως νιώθει Έλληνας και ότι επιθυμεί να κατακτήσει στο μέλλον το πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό. Μισός χρόνος χωρίς τον Λίμπερμαν Αγκάμεζ στο ελληνικό πρωτάθλημα, χωρίς τις «εκρηκτικές» του επιθέσεις, τα «θανατηφόρα» σερβίς του και τον ιδιόμορφο χαρακτήρα ενός σούπερ σταρ. Χρονικά το διάστημα είναι μικρό, ουσιαστικά όμως, η απουσία του έχει γίνει παραπάνω από αισθητή, ενώ το φαν κλαμπ… νοσταλγίας του Κολομβιανού διαγώνιου αυξάνει μέρα με την ημέρα, αφού είναι κοινή διαπίστωση ότι το θέαμα έχει εκλείψει στην εφετινή Α1 και η μιζέρια έχει «κατασκηνώσει». Ο «Άγκα» άνοιξε την καρδιά του, εξομολογήθηκε το παράπονό του και παραδέχτηκε ότι νιώθει Έλληνας. Ως «Έλληνας» κατάφερε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να κερδίσει και το κοινό τις Τουρκίας, με το ταλέντο του αλλά και την προσωπικότητά του, τόσο, ώστε να τον παρακαλάνε από τώρα για ανανέωση συμβολαίου με τους δικούς του όρους και τις δικές του προτάσεις στους διοικούντες της Αρκάς!
- Μετά την Ελλάδα, έχεις κατακτήσει και τον φίλαθλο κόσμο της Τουρκίας. Πώς αισθάνεσαι;
«Φυσικά και είμαι πολύ χαρούμενος. Οι φίλαθλοι της Αρκάς είναι διαφορετικοί από τους Έλληνες. Έχουν πάθος για την ομάδα, γεμίζουν το γήπεδο σε κάθε ματς, αλλά δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να κάνω σύγκριση με τους οπαδούς στην Ελλάδα και ιδιαίτερα αυτούς του Παναθηναϊκού. Δεν είναι το ίδιο ‘τρελοί’, αλλά είναι ένα αρκετά ζεστό κοινό». 

- Πώς σε φωνάζουν στο γήπεδο, όταν σε αποθεώνουν από τις κερκίδες;
«Όλοι «Άγκα» φωνάζουν, αυτό τουλάχιστον ακούω εγώ».

- Τι το «μαγικό» έχει το πρωτάθλημα της Τουρκίας και έχει μαζέψει την ελίτ των βολεϊμπολιστών την εφετινή σεζόν;
«Ούτε μαγικό ούτε μυστικό, απλά οι ομάδες ξοδεύουν χρήματα για το βόλεϊ, επενδύουν σε αυτό. Θέλουν να αναδείξουν το άθλημα και κάνουν ό,τι μπορούν προς το καλύτερο γι’ αυτό και έχουν μαζευτεί διεθνείς παίκτες και πολύ μεγάλα ονόματα του παγκοσμίου βόλεϊ. Υπάρχει, επίσης, θέληση για καλή οργάνωση και διαθέτουν καλές εγκαταστάσεις, στοιχείο που βοηθάει».

- Πρώτη απώλεια τίτλου και μάλιστα ευρωπαϊκού. Τον «κυνηγάς» αλλά δεν… έρχεται;
«Έτσι είναι το βόλεϊ. Σίγουρα είμαι στεναχωρημένος, αλλά πριν καν ξεκινήσουν οι δύο αυτές αναμετρήσεις ξέραμε ότι ήμασταν το αουτσάιντερ. Κάναμε μεγάλη προσπάθεια, δώσαμε ότι είχαμε, αλλά η Ματσεράτα είναι μεγάλη ομάδα και ήταν το φαβορί. Είναι τιμητικό για την Αρκάς που έκανε ανατροπές και έφτασε στον τελικό του Τσάλεντζ Καπ».   

- Βλέπεις εφέτος την Αρκάς πρωταθλήτρια και εσένα «αγκαλιά» με το πρώτο σου πρωτάθλημα;  
«Σε όποια ομάδα κι αν αγωνίζομαι θέλω όλους τους τίτλους. Μακάρι να κάναμε ακόμα και το «τρεμπλ»! Δεν είναι εύκολο να είσαι μέσα σε όλους τους στόχους, αλλά όταν είσαι, πρέπει να δίνεις το μάξιμουμ για να κατακτήσεις τους τίτλους. Θέλω πολύ το πρωτάθλημα».
 
 «Λατρεύω την Ελλάδα»
 
- Αισθάνεσαι ότι έφυγες από τον Παναθηναϊκό και άφησες κάτι ανεκπλήρωτο;
«Πρώτα από όλα έφυγα από την Ελλάδα μια χώρα που λατρεύω και αυτό δεν ήταν εύκολο. Δεν τελείωσα κάτι και το αναγνωρίζω. Αυτό δεν είναι άλλο από το πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό. Πέρυσι, ομολογώ, ήταν η κατάλληλη στιγμή, αλλά η τύχη μας γύρισε την πλάτη στο τέλος. Ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν τα πράγματα θα είναι καλύτερα στην Ελλάδα και το βόλεϊ, να επιστρέψω και να εκπληρώσω αυτή μου την επιθυμία».

- Τελικά τα χρήματα για εσένα είναι το παν;
«Όχι δεν ισχύει αυτό αν και ξέρω ότι ορισμένοι μπορεί να το βλέπουν έτσι. Είμαι 25 χρονών και επαγγελματίας βολεϊμπολίστας. Πρέπει να κοιτάξω το μέλλον μου. Τα χρήματα έρχονται μέσα από σκληρή δουλειά, θυσίες και προπόνηση. Δίνω τα πάντα στο γήπεδο για την ομάδα μου και πληρώνομαι γι’ αυτό».

- Έχεις κάποια επαφή με παίκτες που πέρασαν από το ελληνικό πρωτάθλημα και τώρα ανήκουν σε ομάδες της Τουρκίας; Για παράδειγμα τα «είπες» με τον Μίλκοβιτς;
«Ποτέ. Ο Αγκάμεζ κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, δηλαδή το βόλεϊ (γελάει). Δεν έχω μιλήσει γιατί δεν έτυχε και δεν το επεδίωξα».

- Ελληνικό πρωτάθλημα ή τουρκικό; Τι προτιμάς και γιατί;
«Αυτήν τη στιγμή, μπορώ να το πω με βεβαιότητα ότι το τουρκικό πρωτάθλημα είναι καλύτερο από το ελληνικό. Πολλές οι δυνατές ομάδες, δυνατοί και καλοί παίκτες. Θεωρώ ότι πήρα την καλύτερη απόφαση. Οπότε έκανα μια σωστή επιλογή να αγωνιστώ στο τουρκικό πρωτάθλημα εφέτος».

- Τη νέα σεζόν που θα είσαι; Τουρκία ή ακόμα πιο μακριά;
«Ειλικρινά, τώρα δεν μπορώ να απαντήσω. Στο τέλος της σεζόν θα δω με τον μάνατζερ μου, τον κ Μαργαρίτη, τις προτάσεις και θα πάρω την καλύτερη απόφαση για το μέλλον μου. Δεν ξέρω αν θα είναι η Τουρκία ή η Ιταλία ή η Ρωσία, τώρα επικεντρώνομαι στους στόχους της ομάδας μου. Τα κριτήρια είναι δύο, καλή ομάδα με στόχους και οργάνωση και φυσικά σε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα».

- Στην Ελλάδα θα επέστρεφες άμεσα;
«Όσο για την Ελλάδα, αυτό που λέω με σιγουριά είναι ότι νιώθω Έλληνας και σίγουρα θα ήθελα να ξαναγυρίσω κάποια στιγμή και να στηρίξω το ελληνικό βόλεϊ. Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα γρήγορα». 

- Τι είναι αυτό που σου λείπει περισσότερο και τι αυτό που δεν σου λείπει καθόλου από τη χώρα μας;
«Μου λείπουν τα πάντα, τα πάντα και GAMOTO… το φαγητό!»
 
«Στενάχωρη κατάσταση»
 
- Στην καθημερινότητά σου σε ρωτάνε για τη χώρα μας και για τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν; Ενημερώνεσαι γενικά;
«Ξέρω για τις πορείες και τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Είναι στενάχωρη αυτή η κατάσταση. Ενημερώνομαι καθημερινά, «πιάνω» ελληνικά κανάλια και παρακολουθώ όσο μπορώ. Επιπλέον, επειδή ρωτάω για τα πρωτοσέλιδα, εδώ οι εφημερίδες αναφέρουν συχνά για τα προβλήματα και την κρίση».

- Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σε σόκαρε στην Τουρκία και ποιο στη νέα σου ομάδα;
«Α, ναι καλά. Το youtube ήταν κλειδωμένο! Φρίκαρα τελείως. Να σημειωθεί, ότι άνοιξε πριν από δυο μήνες, ευτυχώς. Άλλο ένα πράγμα που με ‘σόκαρε’ ευχάριστα από την πλευρά της ομάδας μου ήταν ότι η Αρκάς κάθε πρώτη του μήνα με πληρώνει».

- Θες να μας εξομολογηθείς μια πικρία σου;
«Ναι. Ήθελα πολύ να πάρω ελληνική υπηκοότητα. Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα ελληνικό διαβατήριο δεν παίρνουν πάντα αυτοί που το αξίζουν. Δεν ξέρω αν γίνεται κατανοητό αυτό που λέω, δεν το λέω από κακία απλά έτσι νιώθω».

- Αληθεύει ότι τις καλοκαιρινές διακοπές σου δεν τις αλλάζεις με τίποτα; Τι θα επιλέξεις εφέτος Ελλάδα ή Κολομβία;
«Ναι, αληθεύει. Θα πάω στα ελληνικά νησιά μόλις τελειώσουν οι υποχρεώσεις μου για φουλ διακοπές. Εξάλλου και τους δικούς μου θα έχω χρόνο να τους δω. Ξέρω ότι είναι όλοι καλά στην υγεία τους και αυτό είναι το πιο σημαντικό».

- Στην προσωπική σου ζωή είσαι καλά; Θες να μοιραστείς τα ευχάριστα νέα;
«Γιατί όχι! Είμαι καλά και πριν από λίγο καιρό αρραβωνιάστηκα την αγαπημένη μου Κατερίνα, η οποία με έχει ακολουθήσει στην Τουρκία. Αυτό μόνο, για όλα τα υπόλοιπα είναι νωρίς να πω…».

- ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL 
]]> «Μας ενώνει η Εθνική» Της Τάνιας Δήμου

Ο Αλέκος Λεώνης και ο Σωτήρης Δρίκος μιλούν για τη συνεργασία τους και τους νέους δρόμους που ανοίγονται μπροστά τους. Ένα νέο «εκρηκτικό» κατά πολλούς, αλλά και συνάμα ελπιδοφόρο δίδυμο, δημιουργήθηκε μετά την απόφαση του Δ.Σ. της Ε.Ο.ΠΕ. να αναθέσει τα ηνία της Εθνικής ανδρών σε δύο καταξιωμένους Έλληνες προπονητές. Μετά τη λάθος επιλογή - κρίνοντας εκ του αποτελέσματος- του Αμερικανού, Γκόρντον Μέιφορθ, η νέα διοίκηση προσέλαβε τον Αλέκο Λεώνη που επιστρέφει στον «γαλανόλευκο» πάγκο μετά τη σεζόν 2007-08 και τον Σωτήρη Δρίκο ο οποίος δηλώνει ότι αποτελεί ύψιστη τιμή να εργαστεί στην Εθνική.

Η επιλογή των δύο τεχνικών δεν συνάντησε αντιδράσεις, λόγω της επιτυχημένης παρουσίας τους στον χώρο, αλλά και των πλούσιων βιογραφικών τους. Δύο προπονητές καταξιωμένοι, έμπειροι και ικανοί να βγάλουν την Εθνική από την αφάνεια, δημιουργώντας μια νέα ομάδα που θα φέρει τη σφραγίδα τους.

Δεν έλειψαν όμως και οι προφήτες! Πολλοί ήταν εκείνοι που, με την ανακοίνωση των ονομάτων, έσπευσαν να προβλέψουν πως το «δίδυμο» δεν θα... περπατήσει και ότι πολύ σύντομα θα υπάρξουν οι πρώτες «μουρμούρες». Και αυτό γιατί πρόκειται για δύο κορυφαίους προπονητές του χώρου, με φιλοδοξίες και ισχυρές προσωπικότητες. Προβλέψεις που μάλλον αφήνουν αδιάφορους τους Ομοσπονδιακούς τεχνικούς, οι οποίοι πιστεύουν ότι η ευθύνη και το έργο που έχουν αναλάβει είναι τόσο σημαντικά που δεν αφήνουν περιθώρια για μικροεγωισμούς.

Εξάλλου, όπως εξηγούν παρακάτω, πώς να μαλώσουν όταν ακόμα δεν έχουν γνωριστεί; Οι σχέσεις τους μέχρι τώρα ήταν καθαρά τυπικές, ως συνάδελφοι, ενώ πλέον καλούνται να συνεργαστούν για το καλό της «γαλανόλευκης». Η πρώτη τους συνάντηση έγινε στα γραφεία της Ομοσπονδίας στο πλαίσιο της παρουσίασής τους. Η δεύτερη πραγματοποιήθηκε με αφορμή την επίσκεψη του Σωτήρη Δρίκου στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο των αγωνιστικών υποχρεώσεων της Κηφισιάς στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Οι δύο Ομοσπονδιακοί είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν για πρώτη φορά, να κάνουν έναν πρώτο προγραμματισμό όσον αφορά στις κλήσεις των διεθνών, αλλά και την έναρξη της προετοιμασίας της Εθνικής που υπολογίζεται να πραγματοποιηθεί το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου. Με αφορμή τη συνέντευξη που παραχώρησαν στο «Volleyb@ll» οι δύο άνδρες είχαν την ευκαιρία να χαλαρώσουν και να γνωριστούν καλύτερα, αφού είχε προηγηθεί μια τρίωρη σύσκεψη μεταξύ τους με καθαρά πιο επαγγελματικό χαρακτήρα.

- Οι «κακές» γλώσσες λένε πως είναι αδύνατο να υπάρξει καλή συνεργασία μεταξύ σας. Τι έχετε να απαντήσετε;
Σ.Δ: «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Στην Εθνική δεν ήρθαμε για να γίνουμε κολλητοί! Μπορεί και να γίνουμε στο μέλλον, κανείς δεν ξέρει. Ο καθένας μας πέρα από τον προσωπικό έχει και τον επαγγελματικό του χαρακτήρα. Αυτόν καλούμαστε να δείξουμε. Έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη πρόκληση. Να δημιουργήσουμε τη νέα Εθνική ανδρών που είναι ο καθρέφτης του αθλήματος. Για εμένα είναι τιμή που θα είμαι δίπλα στον πλέον καταξιωμένο Έλληνα εν ενεργεία προπονητή και είμαι σίγουρος πως η συνεργασία θα μας  κάνει ακόμα καλύτερους. Προσωπικά είμαι χαρούμενος γι’ αυτήν τη συνεργασία γιατί προέρχεται έπειτα από σκληρή δουλειά. Εξάλλου, η Εθνική ενώνει».
Α.Λ: «Βρίσκομαι στη νιότη των γηρατειών μου. Σε αυτήν την ηλικία θέλω να ευχαριστιέμαι ό,τι κάνω και να περνάω καλά. Εγώ και ο Σωτήρης έχουμε διαγράψει μια πορεία στον χώρο και είμαστε συνειδητοποιημένοι για την επιλογή μας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ασχολούμαστε με τον εγωισμό του Δρίκου και του Λεώνη, αλλά με το πώς θα πάμε το... κάρο μπροστά. Και επειδή είπατε για φιλοδοξίες, αλίμονο εάν οι προπονητές δεν είναι φιλόδοξοι.  Από αυτό θα βγούμε όλοι κερδισμένοι».
«Ευχαριστώ όσους με βοήθησαν»

- Ίσως να φταίει το γεγονός ότι επί σειρά ετών συνεργάτης σας ήταν ο Δημήτρης Βαλσαμίδης. Τουλάχιστον θα είναι μαζί σας ο Παναγιώτης Κουντουρίδης.
Α.Λ: «Θέλω να ευχαριστήσω τον Βαλσαμίδη για τη βοήθειά του όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς τον Δημήτρη και μια σειρά άλλων ανθρώπων δεν θα είχα καταφέρει να φτάσω ως εδώ. Η συναίνεσή του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να αναλάβω την Εθνική. Τώρα ανοίγονται νέοι δρόμοι μπροστά μου, διαφορετικές συνεργασίες, από τις οποίες θα βγω κερδισμένος. Ήδη, στις συναντήσεις που είχα με τον Σωτήρη κέρδισα. Είναι πολύ θετικό που θα έχουμε μαζί μας τον Κουντουρίδη γιατί είναι δοκιμασμένος και άριστος στη δουλειά του».

- Κάθε προπονητής έχει τη δική του φιλοσοφία και έχετε δείξει, ακόμα και από έρευνες που έχετε κάνει, ότι ασχολείστε σε βάθος με το αντικείμενο. Από τεχνικής άποψης θα ταιριάξετε;
Α.Λ: «Για τον Σωτήρη είχα άποψη και πριν συνεργαστούμε. Φαίνεται η δουλειά του από τις ομάδες που είχε μέχρι τώρα. Για παράδειγμα, η Κηφισιά από τεχνικής απόψης είναι μια πολύ οργανωμένη ομάδα στο παρκέ. Μπορείς βλέποντας την ομάδα που καθοδηγεί ο εκάστοτε προπονητής να καταλάβεις εάν είναι δουλεμένη από τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζει».
Σ.Δ: «Μεγάλες διαφορές στο σύγχρονο βόλεϊ δεν υπάρχουν. Το ζητούμενο στην περίπτωση της Εθνικής είναι να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη».

- Η συνεργασία σας με την Ομοσπονδία είναι part-time για δύο χρόνια. Θεωρείτε ότι αρκούν και  τι θα απαντήσετε σε ενδεχόμενες προτάσεις που θα σας γίνουν το καλοκαίρι από συλλόγους;
Σ.Δ: «Το καλύτερο θα ήταν να δουλέψουμε ως full –time, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι οι συγκυρίες  είναι δύσκολες. Στο συμβόλαιο που υπογράψαμε μας δίνεται η δυνατότητα να εργαστούμε σε συλλόγους».
Α.Λ: «Τον Σεπτέμβριο του 2012 θα γίνουν εκλογές στην Ομοσπονδία, οπότε η διοίκηση αποφάσισε να μην προχωρήσει σε μια μακροπρόθεσμη συνεργασία. Τη δεδομένη χρονική στιγμή νομίζω ότι είναι προτιμότερο να είσαι προπονητής στην Εθνική παρά σε έναν σύλλογο».

«Ανταγωνιστική ομάδα»

- Ρεαλιστικά ποιοι είναι οι στόχοι της Εθνικής ανδρών;
Α.Λ: «Πρώτος στόχος είναι η πρόκριση στο επόμενο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Έχουμε μπροστά μας το Ευρωπαϊκό Λιγκ μια διοργάνωση την οποία πρέπει να εκμεταλλευτούμε για να βελτιωθούν οι αθλητές. Το έχουμε πει από την αρχή ότι προτεραιότητά μας είναι να βασιστούμε στα νέα παιδιά και να δημιουργήσουμε ξανά μια ανταγωνιστική ομάδα, σε στέρεες βάσεις με προοπτική. Το δεύτερο κομμάτι, στο οποίο θα επικεντρωθούμε, είναι να υπάρχει μια συνέχεια  και μια σύνδεση των Εθνικών ομάδων. Έχουμε μιλήσει ήδη με τους κ.κ. Μπουτσουρή, Δημητριάδη, αλλά δεν είναι εύκολο αυτό το πλάνο να λειτουργήσει από τη μια μέρα στην άλλη».
Σ.Δ: «Αυτό που θέσαμε από την αρχή είναι να ετοιμάσουμε μια ανταγωνιστική ομάδα, η οποία θα είναι έτοιμη για τα προκριματικά του 2013. Υπάρχει αξιόλογο υλικό το οποίο πρέπει να εκμεταλλευτούμε, να μεγιστοποιήσουμε τη δυναμική του και να δώσουμε κίνητρα. Πρέπει να ξεκινήσουμε με μικρές επιτυχίες».   

- Η πρόσληψη δύο ικανών προπονητών αρκεί για να ξαναβρεί η Εθνική την χαμένη αίγλη της;  
Α.Λ: «Δεν εξαρτώνται όλα από τον Αλέκο Λεώνη και τον Σωτήρη Δρίκο. Χρειάζεται καλύτερη οργάνωση, βοήθεια από την Ομοσπονδία και μεγαλύτερη προσπάθεια από τους αθλητές».
Σ.Δ: «Όπως είπε και ο Αλέκος δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Μπορούμε, εάν δουλέψουμε όλοι μαζί, προπονητές, αθλητές και Ομοσπονδία, μακροπρόθεσμα να τα καταφέρουμε. Αθλητές με ταλέντο υπάρχουν, η δουλειά είναι κάτι που θα γίνει, αυτό όμως που πρέπει να βελτιώσουμε είναι το περιβάλλον. Να δουλέψουμε όλοι μαζί σε στέρεες βάσεις».

- Τα οικονομικά προβλήματα που ταλαιπωρούν τους συλλόγους είναι πολλά και γνωστά. Πώς θα καταφέρετε να πείσετε τους αθλητές που είναι απλήρωτοι τόσους μήνες να δώσουν και την ψυχή τους για τη «γαλανόλευκη»;  
Σ.Δ: «Τα γνωρίζουμε όλοι και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τους αθλητές, αλλά και με τους προπονητές. Η συγκυρία δεν είναι καλή. Η κρίση που περιβάλλει τη ζωή μας δημιουργεί προβλήματα και στον αθλητισμό. Εδώ τίθεται θέμα επιλογής. Ή τα παρατάς ή συνεχίζεις τον δρόμο που έχεις χαράξει και προσπαθείς να βελτιωθείς, να γίνεις πιο ανταγωνιστικός. Εμείς με τον Αλέκο δεν θέλουμε να τα παρατήσουμε. Γίναμε κατά επιλογή προπονητές και θεωρώ πως είναι μια καλή ευκαιρία να αναπτυχθούν στους αθλητές κίνητρα επαγγελματικής καταξίωσης και εμείς με τη δουλειά και την οργάνωση να δώσουμε υπόσταση στα κίνητρα αυτά, να τους βοηθήσουμε να βελτιωθούν και ως αθλητές, αλλά και ως επαγγελματίες».
Α.Λ: «Οι πρωταγωνιστές είναι οι αθλητές. Πιστεύω ότι η ΕΣΑΠ και η Ε.Ο.ΠΕ. θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν σε αυτό το κομμάτι ώστε οι αθλητές να συμμετέχουν απροβλημάτιστοι στις διοργανώσεις. Με τον Σωτήρη αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε μια συνάντηση με τον ΠΑΣΑΠ. Έχουμε κάποιες λύσεις να τους προτείνουμε».

«Χρόνο στους νέους»

- Γνωρίζω κ. Λεώνη ότι δίνετε μεγάλη σημασία στο κομμάτι της ανάπτυξης. Τι σκοπεύετε να κάνετε;
«Με τον Σωτήρη καταθέσαμε τις προτάσεις μας στην Ομοσπονδία για το κομμάτι της ανάπτυξης. Στους νομούς Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής υπάρχουν 9 ομάδες αγοριών, την ώρα που στα κορίτσια είναι 60. Το κλιμάκιο στην Άρτα με το ζόρι μάζεψε 11 αγόρια. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Πρέπει να δοθούν οικονομικά κίνητρα στα σωματεία που κάνουν ανάπτυξη. Για παράδειγμα ο Ηρακλής, ο Ολυμπιακός, ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης δεν μπορούν να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τα σωματεία που εμφανίζονται μόνο στις εκλογές».

- Είχατε την ευκαιρία να μιλήσετε με συναδέλφους σας για το θέμα της Εθνικής;
Σ.Δ: «Αποφασίσαμε να κάνουμε μια συνάντηση με όλους τους προπονητές της Α1 και της Α2 κατηγορίας και να ανταλλάξουμε πληροφορίες. Σκέψη μας είναι να καθιερώσουμε έναν ενιαίο τρόπο έκφρασης δουλειάς και οργάνωσης του παιχνιδιού και να τους μοιράσουμε ένα εγχειρίδιο».

- Έχετε καταλήξει στις κλήσεις των διεθνών, γιατί με δηλώσεις σας αφήσατε να εννοηθεί πως η πόρτα της Εθνικής είναι ανοικτή για τους πιο παλιούς αθλητές.
Σ.Δ: «Το πρωτάθλημα αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στην κορύφωσή του. Θα περιμένουμε λίγο ακόμα να αξιολογήσουμε το υπάρχον υλικό και μετά θα αποφασίσουμε. Αυτό που μπορούμε  να πούμε είναι ότι η προετοιμασία θα ξεκινήσει στις 9 Μαΐου».   
Α.Λ: «Προτεραιότητά μας είναι να δώσουμε χρόνο συμμετοχής σε νέους αθλητές. Αυτό δεν σημαίνει πως θα κλείσουμε την πόρτα σε αθλητές που θέλουν να προσφέρουν και μιλάω πάντα γι’ αυτούς που είναι στην ενεργό δράση».

- Την εφετινή χρονιά ο Δημήτρης Τζούριτς έχει ξεχωρίσει με τις εμφανίσεις του. Συμφωνείτε με τη θέση που αγωνίζεται;
Α.Λ: «Καταρχήν είναι απόφαση και επιλογή του αθλητή να αγωνίζεται ως διαγώνιος. Αυτό που έχω να πω εγώ είναι ότι δεν πρέπει όλο το παιχνίδι της Εθνικής να συγκεντρώνεται πάνω στον Τζούριτς. Η θέση αυτή είναι δύσκολη, χρειάζεται ένας αθλητής να πάρει πολλά παιχνίδια και μέσα από τη διάρκεια να αποκτήσει εμπειρίες».

* ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 1ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ VOLLEYB@LL
]]> Γνήσιος... Βίκινγκ ο σωτήρας του θρύλου Αν αναρωτιέστε από πού αντλούσαν οι παίκτες του Ολυµπιακού τη δύναµή τους για να αντέξουν µια µαρτυρική χρονιά φτάνοντας να κατακτήσουν για πρώτη φορά το τρεµπλ, δεν έχετε παρά να κοιτάξετε στα µάτια τον Γιάννη Καλµαζίδη. Η ζωή του θα µπορούσε να γίνει βιβλίο. Η ιστορία ξεκινάει στις 16 Ιουνίου 1968 στη Βουδαπέστη, όπου γεννήθηκε από τον Οµηρο και τη Λουλούδα. Γόνος κυνηγηµένων γονιών που στα δύσκολα χρόνια του Εµφυλίου έφυγαν για τη Βουδαπέστη.
Στα τέλη του 1969 κι ενώ ο Γιάννης ήταν ενάµιση έτους και η αδελφή του Ελισάβετ 5,5 ετών οι γονείς του αναζητώντας ένα καλύτερο µέλλον για την οικογένειά τους ξεριζώνονται για δεύτερη φορά και αυτοµολούν στη Δύση. Νύχτα φεύγουν µε τρένο από τη Βουδαπέστη και φτάνουν στην Τεργέστη. Για έξι µήνες ο Γιάννης και η οικογένειά του µένουν σε στρατόπεδο προσφύγων µέσα στην αβεβαιότητα και τα προβλήµατα. Ο κυρ-Οµηρος που κατάγεται από τη Μικρά Ασία και έχει γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη ήταν πάντα ανήσυχος. Αναζητούσε το καλύτερο.

Δέχεται πρόταση για να φύγει στις ΗΠΑ, αλλά προτιµάει να δοκιµάσει την περίπτωση της Σουηδίας, όπου εργοστάσιο αεροναυπηγικής ζητάει ειδικευµένους εργάτες. «Ηταν καλός µηχανολόγος ο µπαµπάς µου και βρήκε καλή δουλειά. Μετά γύρισε και µας πήρε από το στρατόπεδο προσφύγων µαζί µε τη µητέρα µου που έχει καταγωγή από τα Βρισικά Εβρου, ένα χωριό κοντά στο Διδυµότειχο. Από τότε σιγά σιγά η ζωή µας άλλαξε προς το καλύτερο. Το παράπονο του πατέρα µου ήταν πως δεν είχε δει την Ελλάδα για 30 χρόνια και για πρώτη φορά την επισκεφτήκαµε το 1975. Ξεκίνησα να πηγαίνω σχολείο στη Σουηδία και πάντα µε έλεγαν Ελληνα, αλλά εγώ δεν γνώριζα καλά ελληνικά και δεν είχα καν την ελληνική ιθαγένεια» θυµάται ο Καλµαζίδης.
 
Μαζί µε Τούρκο και Κούρδο
Σε ηλικία 10 ετών ο Γιάννης αρχίζει να παίζει βόλεϊ στη Σολεντούνα της Στοκχόλµης και µε το... καληµέρα πέφτει πάνω στον Αντερς Κρίστιανσον, ο οποίος τότε τριαντάριζε και είχε την προπονητική επίβλεψη των νέων παιδιών. «Συµµετείχαµε σε ένα πρόγραµµα µίνι βόλεϊ µε οµάδες 3Χ3. Εγώ, ένας Τούρκος και ένας Κούρδος είχαµε κάνει µια οµάδα που είχαµε πάρει όλους τους τίτλους. Είχε γίνει µεγάλο θέµα, αφού συνυπήρχαν τρία παιδιά από εθνικότητες που είχαν αντιπαλότητα. Τότε ο Κρίστιανσον είχε πει πως µόνο ο Ελληνας θα προχωρήσει. Ετσι κι έγινε, γιατί οι υπόλοιποι τα παράτησαν... Αρχικά έπαιζα ακραίος, µετά γύρισα πασαδόρος».

Η πρόκριση στη Σεούλ
Δύο µήνες µετά το Ευρωπαϊκό της Γάνδης το 1987 κι αφού η Σουηδία έχει χάσει στο µικρό τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήµατος από την Ελλάδα ο Κρίστιανσον, που είναι στο µεταξύ προπονητής της εθνικής Σουηδίας, προωθεί τον Καλµαζίδη βασικό πασαδόρο. Λίγο αργότερα ήρθε η πρόκριση στους Ολυµπιακούς της Σεούλ που αποτέλεσε σταθµό για το σουηδικό βόλεϊ, αλλά και για τη ζωή του Γιάννη Καλµαζίδη. «Μέχρι σήµερα είναι η σηµαντικότερη στιγµή στη ζωή µου. Κάναµε κάτι το ακατόρθωτο διότι νικήσαµε την Ιταλία στην έδρα της, πήγαµε στη Σεούλ το 1988 και πήραµε την 7η θέση. Ενα χρόνο αργότερα έζησα µια ακόµα µεγάλη στιγµή. Στον ηµιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήµατος που έγινε στη Στοκχόλµη νικήσαµε την ΕΣΣΔ και περάσαµε στον τελικό. Η ΕΣΣΔ είχε να χάσει 20 χρόνια. Ηµουν συµπαίκτης µε τον Σάαφ, τον Γκούσταφσον, τον Χέντεγκαρντ, τον Νίλσον, τον Πόλτσε, τον Μπιόρνε κ.ά. Στον τελικό ηττηθήκαµε από την Ιταλία, που µας πήρε ρεβάνς για τον αποκλεισµό από τη Σεούλ».

Εργάτης στην Ερικσον!
Το βόλεϊ στη Σουηδία ποτέ δεν ήταν επαγγελµατικό, συνεπώς ο νεαρός Καλµαζίδης έπρεπε να σκέφτεται το µέλλον του. «Δεν είχα στα πλάνα µου την προπονητική, ούτε να ασχοληθώ επαγγελµατικά µε το βόλεϊ. Σπούδασα προγραµµατιστής υπολογιστών και για ένα διάστηµα εργάστηκα και στην Ερικσον. Ηρθαν οι επιτυχίες στην εθνική οµάδα, αλλά και προτάσεις από Ελλάδα που µε έκαναν να σκεφτώ την επιστροφή µου στην πατρίδα. Παράλληλα παρακολούθησα την περίφηµη σχολή βόλεϊ της Σουηδίας, κάτι σαν αθλητικό σχολείο, όπου υπήρχε ειδίκευση στο άθληµα, στην αθλητική ψυχολογία και τη διατροφή».

«Να φύγουν στο εξωτερικό»

Goalnews: Τι έχεις συµβουλεύσει τους παίκτες για το µέλλον τους σε περίπτωση που συνεχιστούν τα προβλήµατα;
«Τους είπα να φύγουν στο εξωτερικό όσοι µπορέσουν να βρουν αξιόλογες προτάσεις. Δεν αξίζει στο τµήµα αυτή η αντιµετώπιση. Δεν αξίζει στην οµάδα αυτή η συµπεριφορά. Το βόλεϊ του Ολυµπιακού θα µπορούσε να έχει και γεµάτο γήπεδο και έσοδα για να µπορέσει να αντεπεξέλθει των εξόδων του. Δεν απαιτούνται 10 εκατ. ευρώ. Ακόµα και 1 εκατ. ευρώ, που πλέον θεωρείται υπερβολικό ποσό, θα µπορούσε να βρεθεί εάν υπήρχε καλή διαχείριση, καλή οργάνωση και κυρίως αυτονοµία. Το ότι ο Ολυµπιακός δεν έχει να πληρώσει ούτε τα ενοίκια των αθλητών του σηµαίνει πως κάτι δεν πάει καλά και κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους».
Goalnews: Είχες κι εσύ πρόβληµα µε τη σπιτονοικοκυρά σου;
«Ευτυχώς όχι, διότι η κυρία που έχει το σπίτι έχει δείξει µεγάλη κατανόηση. Δεν είχα τα προβλήµατα που πέρασαν οι αθλητές, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Τα προβλήµατα των αθλητών ήταν και δικά µου».

Goalnews: Δύο φορές ανέλαβες την οµάδα του Ολυµπιακού έπειτα από παραιτήσεις του Αντερς Κρίστιανσον τη σεζόν 2009-10 και του Φλάβιο Γκουλινέλι τον περασµένο Ιανουάριο. Και τις δύο φορές ο Ολυµπιακός πήρε τον τίτλο και έγραψες ιστορία. Πώς το εισέπραξες;
«Σίγουρα δεν ήταν τυχαίο. Δεν ήµουν σίγουρος πως θα κερδίζαµε όλους τους τίτλους. Ηµουν σίγουρος για τη δουλειά και την εµπιστοσύνη που είχα στις δυνάµεις µου και στους αθλητές µου. Είναι πολύ ευχάριστο να δικαιώνονται οι κόποι σου. Το πιο σηµαντικό για µένα είναι πως είχα την αποδοχή των παικτών µου και των συνεργατών µου, παρότι τους πίεσα πολύ στην προπόνηση και σε µια χρονιά που όλοι ήταν απλήρωτοι και έπρεπε να βρούµε τρόπους για να µένουν τα κίνητρα ψηλά».

ΤΟ ΘΡΙΛΕΡ ΤΗΣ «ΑΠΑΓΩΓΗΣ» ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ
Χρονιά-σταθµός στην καριέρα του ήταν το καλοκαίρι του 1989. Τα κατορθώµατά του στην εθνική Σουηδίας απασχολούσαν τον ελληνικό Τύπο, ο Ολυµπιακός είχε αποκτήσει τον Μπενγκτ Γκούσταφσον και ο Παναθηναϊκός ήθελε να κάνει το κόλπο γκρόσο µε τον Ελληνα πασαδόρο της εθνικής Σουηδίας. Οµως, δεν την ήταν γραφτό του να αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό...

«Με πρόσκληση του Αντώνη Λυµπερίδη και του τότε προπονητή της Ορεστιάδας, του αείµνηστου Χρήστου Παπαδόπουλου, η Ορεστιάδα µου έκανε πρόταση. Ηρθα στην Ελλάδα, αλλά στο αεροδρόµιο ήταν άνθρωποι του Παναθηναϊκού, που µε πήγαν στη Λεωφόρο που έπαιζε η ποδοσφαιρική οµάδα του Παναθηναϊκού. Μίλησα σύντοµα µε τον Γιώργο Βαρδινογιάννη κι αργότερα µε τον Παύλο Γιαννακόπουλο. Δώσαµε τα χέρια κι άρχισα προπονήσεις µε τον Γιέρζι Βελτζ στη Λεωφόρο. Λίγες µέρες µετά µου ζήτησαν να υπογράψω 5ετές συµβόλαιο. Εκεί διαφώνησα. Δεν ήθελα τόσο µεγάλη δέσµευση. Το θέµα πάγωσε για λίγες µέρες. Ενα βράδυ χτύπησε η πόρτα του δωµατίου µου στο ''Σεντ Τζιόρτζ'' και ήταν ο αείµνηστος προπονητής Χρήστος Παπαδόπουλος µαζί µε παράγοντες της Ορεστιάδας. Μου είπαν να τα µαζέψω και να φύγουµε... Μπήκα σε ένα αυτοκίνητο και ταξιδεύαµε µία µέρα µέχρι να φτάσουµε στην Ορεστιάδα, όπου και τελικά έµεινα για τρία χρόνια. Κάπως έτσι ρίζωσα στην Ελλάδα, αφού στην Ορεστιάδα γνώρισα τη Λία, που το 1998 παντρευτήκαµε και έχουµε αποκτήσει δύο αγόρια, τον 10χρονο όµηρο και τον 6χρονο Παναγιώτη».

«ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΝΑ ΦΥΓΩ...»
«ΚΡΑΤΗΘΗΚΑΜΕ ΟΡΘΙΟΙ ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ»

Goalnews: Παρά τις πολλές δυσκολίες εξέφρασες την άποψη να µείνεις στον Ολυµπιακό. Θα έµενες ακόµα και µε τα ίδια προβλήµατα;
«Πάντα θέλω να έχω θετική σκέψη. Θέλω να µείνω στον Ολυµπιακό, θεωρώ πως έχει πολλές δυνατότητες κι έχω δεθεί µε την οµάδα. Το απέδειξα και εγώ και οι αθλητές που πάνω απ' όλα βάλαµε τον σύλλογο και µετά το προσωπικό µας συµφέρον. Ανθρωποι της διοίκησης µου ζήτησαν να µείνω, αλλά δεν θα µείνω υπό αυτές τις συνθήκες. Δεν το αξίζω ούτε εγώ ούτε οι αθλητές µου. Είναι φοβερά ψυχοφθόρο να περνάς τέτοιες καταστάσεις».

Goalnews: Αυτό είναι και το µυστήριο. Πώς αντέξατε µε τόσα προβλήµατα;
«Εχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά, αλλά τώρα που το φιλοσοφώ οι αντοχές βγήκαν µέσα από τη δουλειά, την πίστη αλλά κυρίως από την άγνοια των παικτών της πραγµατικής διάστασης των προβληµάτων. Η οµάδα µου είχε νέα και δυνατά παιδιά που το κάθε ένα από αυτά ήθελε να αποδείξει το καλύτερο. Σε άλλες οµάδες όπως ο Παναθηναϊκός για παράδειγµα θεωρώ πως δεν άντεξε διότι τα παιδιά δεν άντεχαν να δουν και πάλι το ίδιο έργο. Δεν ξέρω πόσο θα άντεχαν και οι δικοί µου παίκτες αν είχαν ξαναζήσει µια παρόµοια εµπειρία».

Goalnews: Η ζωή σου είναι ένα ταξίδι και γεµάτη δύσκολες αποφάσεις. Θα σκεφτόσουν να φύγεις στο εξωτερικό;
«Ναι, το έχω σκεφτεί πολύ σοβαρά. Βλέπω τις καταστάσεις στην Ελλάδα και δεν υπάρχει κάτι ευχάριστο. Υπάρχουν πολλά προβλήµατα. Αφού εξαντλήσω όλα τα περιθώρια, θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο για τα παιδιά µου και την οικογένειά µου. Δεν έχω άδεια ΠΡΟ-ΠΟ, ούτε είµαι δηµόσιος υπάλληλος. Δεν υπάρχουν έσοδα στην οικογένεια και πρέπει να σκεφτώ το µέλλον µας».

Goalnews: Στις δηλώσεις των αθλητών βλέπω µια ιδιαίτερη αγάπη και συµπάθεια προς το πρόσωπό σου. Από πού πηγάζει αυτό;
«Δεθήκαµε πολύ µε τα παιδιά. Μαζί περάσαµε πολλά, αλλά κρατήσαµε τους ρόλους µας και αυτό το εκτίµησαν και το σεβάστηκαν. Αυτό που τους έλυσε τα χέρια είναι πως ποτέ δεν τους πίεσα για το λάθος. Κάναµε την τακτική µας, κάναµε τη δουλειά µας, τους πίεσα, αλλά ποτέ δεν τους ασκούσα κριτική για την κριτική κι έτσι µπορούσαν να αντέξουν την πίεση».

Goalnews: Γνωρίζεις τους αθλητές καλύτερα από τον καθένα. Τι έχεις να πεις για τον καθέναν ξεχωριστά...
«Είναι ξεχωριστές προσωπικότητες. Ο Φιλίποφ µου έκανε κλικ από την αρχή. Εκανε τη διαφορά. Εχει το µάτι του πασαδόρου, χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και θέλει δουλειά και εµπειρίες. Ο Τζούριτς είναι µεγάλο κεφάλαιο. Θέλει να παίζει διαγώνιος. Το σέβοµαι αυτό, αλλά θα πρέπει να κουραστεί. Είναι άπειρος αλλά πεισµατάρης κι αυτό µου αρέσει. Ο Ντεσπέιν είναι τεράστιο ταλέντο, µε απίστευτη τεχνική στην µπάλα. Αρµονική κίνηση, έχει δύναµη και σερβίς αλλά θέλει βελτίωση στην υποδοχή. Ο Γιαµπλόνσκι είναι ρολίστας, πειθαρχηµένος και πολλές φορές κλήθηκε να κάνει περισσότερα απ' όσα µπορούσε, αλλά πάντα πάλευε. Ο Κουζούνης φέτος κατάλαβε τη θέση του λίµπερο. Η ιδιοσυγκρασία του δεν συµβιβάζεται µε το ρόλο του λίµπερο. Θα του πήγαινε ένα ατοµικό άθληµα δύναµης. Εχει τιθασεύσει την εκρηκτικότητά του κι έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης».

HKAPIEPATOYKAΛMAZIΔH ΩΣ ΠAIKTHΣ
  • 1978-89: Σολεντούνα
  • 1989-92: Oρεστιάδα
  • 1992-94: Eσπερος Bυζ.
  • 1994-99: ΠAOK
  • 1999-01: Hρακλής
  • 2001-03: Aρης
  • 2003-07: Hρακλής
  • ΔIAKPIΣEIΣ ΩΣ AΘΛHTHΣ
  • Oλυµπιακοί Aγώνες Σεούλ `88: 7η
  • Eυρωπαϊκό Aνδρών `89: 2η
  • Πρωταθλητής (3): Σολεντούνα `88,
  • Hρακλής `05, `07
  • Kυπελλούχος (3): Hρακλής `04, `05, `07
ΔIAKPIΣEIΣ ΩΣ ΠPOΠONHTHΣ
Πρωταθλητής (4): Hρακλής B' προπονητής `08, Oλυµπιακός B' προπονητής `09, Oλυµπιακός A' προπονητής `10 και `11
Kυπελλούχος (2): Oλυµπιακός B' προπονητής `09, Oλυµπιακός A' προπονητής `11
Σούπερ Kαπ (2): Hρακλής B' προπονητής `08, Oλυµπιακός B' προπονητής `10

«Ο Φράγκος είναι έξυπνο παιδί, συνειδητοποιηµένο και πειθαρχηµένο. Εκανε µεγάλο βήµα στην υποδοχή. Μου θυµίζει το στυλ του Χριστοφιδέλη. Στην επίθεση µπορεί περισσότερα. Ο Σζάρεκ δεν είναι και πολύ µικρός αλλά έχει καλά στοιχεία. Δεν έχει εκπαιδευτεί σωστά και πρέπει να πάρει ευκαιρίες. Ο Ανδρεάδης είναι έµπειρος και δεν φοβάται τη δουλειά. Αν δεν έχει τραυµατισµούς, θα είναι πάντα ξεχωριστός και δυνατός. Ο Εστράδα είναι φιλότιµος αλλά έχει πρόβληµα τακτικής. Δεν έχει µάθει την πειθαρχία στο παιχνίδι του, αλλά έκανε µεγάλη βελτίωση. Ο Κοκκινάκης είναι µοναδική περίπτωση. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια προσόντα σε αυτήν την ηλικία. Δεν µασάει, µεταδίδει σιγουριά και χαίρεσαι να δουλεύεις µαζί του. Αν είχε δέκα πόντους ύψος, θα ήταν σε παγκόσµιο επίπεδο. Ο Σωτηρίου είναι δυναµικός, θετικός, έχει ταλέντο, αλλά ξεκίνησε το βόλεϊ αργά και θέλει έξτρα δουλειά. OXαριτωνίδης είναι συνειδητοποηµένος, έµπειρος και βοήθησε τον Φιλίποφ. Τον ευχαριστώ ιδιαίτερα, όπως και τον Παπάζογλου, που είναι ο βετεράνος, αλλά στην πραγµατικότητα έφηβος και ακούραστος εργάτης».

ΠΗΓΗ: GOALNEWS
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ

]]> Η συμμορία των τίτλων Οmerta! Ο κώδικας σιωπής θεωρείται το Α και το Ω κάθε συµµορίας, που τα µέλη υποχρεούνται να σέβονται µε θρησκευτική ευλάβεια. Μια παλιά σικελική παροιµία λέει πως «όποιος δεν ακούει, δεν βλέπει και δεν µιλάει, ζει εκατό χρόνια».

Αυτό δεν ίσχυσε όµως για τη συµµορία που τον τελευταίο χρόνο ντυµένη στα ερυθρόλευκα δραστηριοποιείται στα σοκάκια της VolleyLeague και σπέρνει πανικό και τρόµο στις αντίπαλες φατρίες επιβάλλοντας µε κάθε τρόπο το «νόµο του Θρύλου», αφού µε... φρένα σπασµένα σάρωσαν τον έναν τίτλο µετά τον άλλον, δείχνοντας µια εµµονή στις χρυσές κούπες.

Με σύµβολο λοιπόν το δαφνοστεφανωµένο έφηβο και πηγή ζωής τους χιλιάδες οπαδούς τους τέσσερα από τα φοβερά «µωρά του Γιάννη Καλµαζίδη», ο Δηµήτρης Τζούριτς, ο Ντίµα Φιλίποφ, ο Παύλος Κουζούνης και ο Γιάννης Χαριτωνίδης, λίγες µέρες µετά την τελευταία τους… µπάζα, αποκαλύπτουν στο «Goal» τον «κώδικα τιµής» που τους κράτησε ενωµένους στη δύσκολη χρονιά, προβλέπουν το µέλλον του βόλεϊ και µετά την… κούπα διεκδικούν και την ίδια την… ντάµα! Το 23χρονου µοντέλο Αλεξάνδρα Παναγιώτου, που µε τα… σκέρτσα της στο «Γκάζι» τίναξε το θερµόµετρο στα ύψη προκαλώντας καρδιοπάθειες και… µποτιλιαρίσµατα! Ας κερδίσει ο καλύτερος, λοιπόν…

Goalnews: Ποιος ήταν τελικά ο φετινός κώδικας τιµής της οµάδας σας;
Π.Κ.: «Ηµασταν µια παρέα εξαρχής… Τα παιδιά που µείναµε στην οµάδα µετά τις αποχωρήσεις κάποιων ξένων παικτών αποφασίσαµε να παίξουµε και να κάνουµε ό,τι καλύτερο µπορούσαµε για τον Ολυµπιακό. Ολα τα παιδιά βρισκόµαστε πολύ κοντά σε ηλικία και αντλούσε ο ένας από τον άλλον ενέργεια, ώστε να µπορέσουµε να αντεπεξέλθουµε στις τεράστιες φετινές δυσκολίες και να φτάσουµε στις επιτυχίες».

Goalnews: Ηταν µια οµαδική απόφαση να µείνετε στην οµάδα τόσους µήνες απλήρωτοι ή επηρεαστήκατε από κάποιους;
Δ.Τ.: «Μόνοι µας την πήραµε, αν και υπήρξαν στιγµές που αναρωτηθήκαµε όλοι ''µέχρι πότε θα πάει έτσι… Μπορούµε; Θα αντέξουµε;'', στιγµές που δεν µπορούσαµε. Το πιο λογικό θα ήταν σίγουρα να µην παίξουµε, όντας απλήρωτοι, να κάνουµε κάποια άλλη δουλειά…».

Goalnews: Ακούσαµε για σπίτια απλήρωτα, κοµµένα ρεύµατα, έλλειψη βενζίνης…
Δ.Τ.: «Χωρίς θερµαντικές αλοιφές, χωρίς ένα Depon… να µην µπορούµε να πιούµε µια µπίρα κ.ά.! Για ένα µεγάλο διάστηµα µάλιστα είχα µείνει χωρίς φρένα και δεν είχα χρήµατα για συνεργείο, οπότε το σταµατούσα µε χειρόφρενο!».

ΤΖΟΥΡΙΤΣ: «Θέλω να φύγω»

Θεωρείται δικαίως ως ένας από τους πιο ολοκληρωµένους ταλαντούχους παίκτες. Ο Δηµήτρης Τζούριτς, όµως, ασφυκτιά εντός συνόρων και δηλώνει αποφασισµένος να «ανοίξει τα φτερά του», ακόµη και αν οι συνθήκες στον Ολυµπιακό µοιάζουν παραδεισένιες.

Δ.Τ.: «Θέλω να φύγω έξω… Και κανονικά πληρωµένος να 'µουν από την οµάδα, το ίδιο θα έλεγα. Ο προπονητής και οι συµπαίκτες µου ξέρουν πως έχω παίξει πολλές φορές τραυµατίας, άρρωστος και ήµουν πάντα δίπλα στην οµάδα. Περιµένω οι ιθύνοντες να το εκτιµήσουν αυτό, αφιέρωσα τα πάντα στην οµάδα και να σεβαστούν την επιθυµία µου».

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗΝ

Για τους παίκτες του Ολυµπιακού και όχι µόνο η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Αν δεν βρεθεί κάποια λύση στην κρίση του αθλήµατος, κινδυνεύει όπως λένε και η διεξαγωγή του επόµενου πρωταθλήµατος, ενώ οι διοικήσεις θα πρέπει να µην παραδειγµατιστούν από το φετινό άθλο του Ολυµπιακού.

Goalnews: Υπάρχει µέλλον στο ελληνικό βόλεϊ;
Δ.Τ.: «Φοβάµαι πως από την επόµενη σεζόν τα πράγµατα θα είναι ακόµη πιο δύσκολα για όλες τις οµάδες και η κατάσταση θα είναι ακόµη πιο τραγική».
Γ.Χ.: «Επειτα από ένα σηµείο παθαίνεις ανοσία. Δεν αισθάνεσαι τα προβλήµατα και δεν σε νοιάζουν. Για µένα αυτό έγινε φέτος στον Ολυµπιακό. Ηταν τόσα τα προβλήµατα που αν έµπαινες στη διαδικασία να σκεφτείς τι γίνεται, έχανες τον εαυτό σου, το µυαλό, τα πάντα. Αυτό µας κράτησε σαν οµάδα, ότι βάλαµε κάποια πράγµατα στην άκρη, αλλά θεωρώ πως αυτό που πετύχαµε εµείς φέτος πρέπει να αποτελέσει παράδειγµα προς αποφυγήν στις διοικήσεις. Κάθε διοίκηση θα πρέπει να καταλάβει ότι έτσι όχι µόνο δεν υπάρχει µέλλον για κάποιους παίκτες, αλλά και για τη διεξαγωγή του ίδιου του πρωταθλήµατος. Του χρόνου πολλοί αθλητές θεωρώ σίγουρο πως θα σταµατήσουν γιατί δεν θα ανεχτούν αυτήν την κατάσταση».

Goalnews: Εχετε χάσει δηλαδή την εµπιστοσύνη σας στους παράγοντες του αθλήµατος και όσους κρατούν τις τύχες στα χέρια τους;
Π.Κ.: «Εννοείται… όταν υπάρχουν αθλητές ένα χρόνο απλήρωτοι τι εµπιστοσύνη να υπάρχει; Από κει και πέρα περιµένουµε να λυθεί τουλάχιστον αυτό το πρόβληµα. Και µιλάµε για τον Ολυµπιακό έτσι. Μια Νο 1 οµάδα, καταδικασµένη να πρωταγωνιστεί σε όλες τις διοργανώσεις… φανταστείτε λοιπόν τι γίνεται στα άλλα σωµατεία!».

Στο... ακουστικό τους Τζούριτς και Φιλίποφ
Θα περίµενε κανείς έπειτα από µία δύσκολη χρονιά για τους διεθνείς πρωταθλητές του Ολυµπιακού η εθνική οµάδα να αποτελεί ένα σηµαντικό κίνητρο για δύο νεαρούς παίκτες όπως ο Δηµήτρης Τζούριτς και ο Ντίµα Φιλίποφ, που έχουν δώσει το δικό τους αγώνα για να φορέσουν το εθνόσηµο στο στήθος. Κι όµως, υπό τις παρούσες οικονοµικές συνθήκες των δύο «ερυθρόλευκων» άσων η συµµετοχή τους είναι εξαιρετικά αµφίβολη, ειδικά για τον πρωτάρη Ντίµα, που αγωνιά να µάθει αν θα ντυθεί ή όχι στα γαλανόλευκα. Για να γίνει αυτό θα χρειαστεί στις 15 Μαΐου, µία µέρα πριν από τις αρχαιρεσίες στον Ερασιτέχνη, να καταβάλει ο Ολυµπιακός στην παγκόσµια οµοσπονδία ένα σεβαστό ποσό για να αποκτήσει ο Ντίµα ελληνικό διαβατήριο και να αγωνιστεί για πρώτη φορά µε την οµάδα του στην Ευρώπη.

Goalnews: Επειτα από µία τόσο δύσκολη χρονιά µε τον Ολυµπιακό θεωρείτε την Εθνική ως ένα σηµαντικό κίνητρο ή ένα επιπλέον βάρος;
Δ.Τ.: «Δεν θα έλεγα βάρος, απλά προσωπικά έχω συζητήσει µε την οµοσπονδία και τους είπα τα οικονοµικά προβλήµατα που αντιµετωπίζω. Πέρυσι έβαζα και λεφτά από την τσέπη µου για την Εθνική, αλλά αν δεν εξασφαλιστούν κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις, τότε θα υπάρχει σοβαρό θέµα. Αλλωστε θα χρειαστεί να βάλω γύψο στο πόδι για δύο εβδοµάδες και να µείνει σε ακινησία γιατί έχω πρόβληµα».
Ν.Φ.: «Θα πρέπει ο Ολυµπιακός µέχρι τις 15 Μαΐου να δώσει κάποια χρήµατα για τα χαρτιά που χρειάζονται στην παγκόσµια οµοσπονδία, αλλιώς δεν θα µπορώ να παίξω».
Δ.Τ.: «Και δεν θα έχει και πασαδόρο έτσι ο Ολυµπιακός στο Τσάµπιονς Λιγκ…».
Π.Κ.: «Αν βέβαια δηλώσει του χρόνου η οµάδα συµµετοχή στα ευρωπαϊκά Κύπελλα!».
Ν.Φ.: «Εµείς, πάντως, µε τη βοήθεια του πατέρα µου καταθέσαµε 6.000 ευρώ στην ουκρανική οµοσπονδία και περιµένουµε περίπου άλλες 9.000 ευρώ από τον Ολυµπιακό και την ΕΟΠΕ. Αν δεν λυθεί το θέµα, το κεφάλαιο ''Εθνική'' θα κλείσει πριν καν ανοίξει και δεν θα αγωνίζοµαι στην Ευρώπη µε τον Ολυµπιακό. Για αυτό ακόµη δεν θέλω να σκέφτοµαι τα περί Εθνικής».

Goalnews: Παύλο Κουζούνη, ως λίµπερο του Ολυµπιακού κατέκτησες τρία τρόπαια. Τι ακόµη πρέπει να πετύχει ένας παίκτης για να κληθεί στην Εθνική;
Π.Κ.: «Αυτό είναι τελείως υποκειµενικό. Κάθε προπονητής βλέπει διαφορετικά πράγµατα σε κάθε παίκτη και δεν νιώθω ούτε απογοητευµένος ούτε αδικηµένος. Εµένα αυτό που µε νοιάζει είναι να είµαι µε τους συµπαίκτες µου καλά, να παίζουµε καλά, να πετυχαίνουµε τους στόχους µας και από κει και πέρα, αν έρθει και η Εθνική, καλώς να ορίσει».

ΤΡΕΜΠΛ

«Απλά οι καλύτεροι»

Goalnews: Κατακτώντας το Σούπερ Καπ, το Κύπελλο Ελλάδας και το πρωτάθληµα θέλατε να αποδείξετε κάτι;
Δ.Τ.: «Πρώτα στους εαυτούς µας ότι ήµασταν οι καλύτεροι».
Π.Κ.: «Αλλά και σε κάποιες οµάδες που µας θεωρούσαν χειρότερους…».
Γ.Χ.: «Και να δείξουµε σε κάποιους παράγοντες ότι αξίζουµε το ενδιαφέρον τους…».
Π.Κ.: «Περιµένουµε όµως πραγµατικά από κάποιους που αγαπούν το σύλλογο να τον σώσουν από τη διάλυση που οδεύει τώρα. Καλές οι κούπες, οι πανηγυρισµοί, τα γλέντια, αλλά αυτό που µένει σε µας σήµερα είναι οι άδειες τσέπες! Η επόµενη µέρα είναι πολύ δύσκολη και φοβόµαστε».
 
ΠΗΓΗ: GOALNEWS
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
]]> «Να μπλοκάρουμε Τζούριτς και Ντεσπέιν»
ΓΙΑ ΤΗ ΡΕΒΑΝΣ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ
Πραγματικά πιστεύω πως τα επόμενα παιχνίδια θα είναι εντελώς διαφορετικά από τους τον τελικό του Κυπέλλου. Τα πράγματα θα είναι… αλλιώς γιατί οι τελικοί ενός πρωταθλήματος είναι σίγουρα κάτι το ξεχωριστό, δεν είναι το ίδιο με το κύπελλο. Το ξέρω πως κι εκείνος ο αγώνας με τον Ολυμπιακό ήταν σημαντικός αλλά αυτοί οι τελικοί θα είναι σίγουρα διαφορετικοί.

ΓΙΑ ΤΖΟΥΡΙΤΣ ΚΑΙ ΝΤΕΣΠΕΪΝ
Πρέπει να δουλέψουμε πολύ το σερβίς μας ώστε να τους αναγκάσουμε να παίρνουν τη μπάλα πολύ μακριά από το φιλέ και να μην μπορεί να κάνει άνετα το παιχνίδι του ο πασαδόρος. Όπως και να έχει, όμως, είναι σίγουρο πως Τζούριτς και Ντεσπέιν θα κερδίσουν κάποιους πόντους στους τελικούς γιατί… πώς να το κάνουμε… έτσι είναι αυτό το άθλημα. Ξέρουμε πάντως ότι πρέπει να μελετήσουμε πολύ προσεκτικά το παιχνίδι τους πριν από αυτές τις αναμετρήσεις μαζί τους ώστε να ξέρουμε πώς παίζουν, πώς καρφώνουν, πού πρέπει να σταθούμε για τις άμυνες και πώς να τους μπλοκάρουμε. Είναι πολύ ωραία αυτή η διαδικασία. Θα είναι σίγουρα μια εξαιρετική σειρά τελικών!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΕΣΠΕΪΝ
Όχι, όχι, δεν θα μου θυμώσει αν τον κερδίσω. Έχουμε γίνει φίλοι μέσα από όλα αυτά τα παιχνίδια που βρεθήκαμε αντίπαλοι και νομίζω ότι πραγματικά είναι πολύ ωραίος τύπος! Επίσης, είναι Κουβανός κι εγώ έχω παίξει πολλές φορές με συμπαίκτες Κουβανούς ώστε να γνωρίζω ότι είναι πάρα πολύ δυνατοί! Ελπίζω, λοιπόν, να γίνει ένα καλό σόου κι επίσης ελπίζω να κερδίσω εγώ αυτούς τους τελικούς.

ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΙΣ ΝΙΚΗΣ
Η δουλειά του υποδοχέα είναι πολύ σημαντική και μπορεί να κρίνει ένα παιχνίδια γιατί εάν βγάλουμε καλή πρώτη μπάλα τότε έχουμε πολλούς καλούς επιθετικούς να τελειώσουν τον πόντο ενώ βέβαια πολύ δυνατοί είναι και οι κεντρικοί μας, ο Κράβαρικ, ο Σμαραγδής και ο Κανέλος. Πρέπει να τους βοηθήσουμε εμείς οι υποδοχείς ώστε να γίνει πιο εύκολο το έργο όλων μας.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ
Ο Χαβιέ Βέμπερ μου είπε τα πάντα για την ελληνική κουλτούρα πριν μετεγγραφώ στον Ηρακλή Μου μίλησε για τους οπαδούς της ομάδας και με διαβεβαίωσε ότι θα είναι πολύ καλό για μένα να παίξω στην Ελλάδα έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στο καμπιονάτο. Δεν είναι το ίδιο με το ιταλικό αλλά σίγουρο το ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να μας προσφέρει πολλά και να ευχαριστηθούμε αγώνες! Ο Βέμπερ, βέβαια, ήξερε τι να με συμβουλεύσει γιατί ο ίδιος έχει ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα στην Ελλάδα σαν προπονητής του Παναθηναϊκού.
]]> «Θα χορέψω σάλσα αν πάρουμε τον τίτλο»
ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ:
Πρέπει να μπούμε όπως και στα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Ηρακλή, δυνατά και αποφασιστικά. Στο γήπεδο μιλάει πάντα η μπάλα και πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι και αποφασιστικοί.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΜΑΤΣ:
Το πρώτο είναι πάντα το δυσκολότερο γιατί ο Ηρακλής θα περιμένει από εμάς να μπούμε αποφασισμένοι για να νικήσουμε. Και εμείς αυτή την περίοδο έχουμε πολλά προβλήματα.

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΕ ΚΙΡΟΓΑ ΚΑΙ ΜΠΡΟΥΚΣ:
Κιρόγα πιστεύω ότι είσαι καλός παίκτης και μέσα στο γήπεδο ας κερδίσει ο καλύτερος.
Φρέντι σου λέω από την καρδιά μου ότι δεν θα φτάσουμε στα πέντε ματς. Θα κάνω τα πάντα για να τελειώσουμε νωρίτερα. Θα είμαστε κυκλώνας.

ΠΟΤΕ ΣΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ:
Αφού έχω αγωνιστεί στον Ολυμπιακό δεν θα μπορούσα ποτέ να παίξω ποτέ στον Παναθηναϊκό. Είμαι γαύρος, είμαι Ολυμπιακός, είμαι πλέον …Έλληνας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:
Η Ελλάδα μοιάζει με την Κούβα και είναι ωραίο να ζεις στην Ελλάδα, παρά τις δυσκολίες.

]]> «Έχω μιλήσει για να μείνω στον Παναθηναϊκό»
Ο κόουτς του «τριφυλλιού» αποκάλυψε ότι στατιστικά οι τρεις χαμένοι ημιτελικοί με τον Ολυμπιακό με ανατροπή δεν έχουν προηγούμενη στην παγκόσμια ιστορία του αθλήματος λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «Η δεύτερη συνεχόμενη ανατροπή από 0-2 σε 3-2 στατιστικά, βάση μετρήσεων, γίνεται κάθε 4.096 αγώνες. Δεν υπάρχει στατιστική μέτρηση για ανατροπή αποτελέσματος σε τρεις συνεχόμενους αγώνες». Αναλυτικά η συνέντευξη του Γιάννη Λάιου έχει ως εξής…

Για τους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό
Αν είχαμε χάσει με 3-0 και τα τρία παιχνίδια κανένας δεν θα μίλαγε. Πιστεύω ότι τακτικά υπερτερούσαμε του Ολυμπιακού. Δυστυχώς είχαμε εμφανή έλλειψη δυνάμεων μετά την πρώτη ώρα σε κάθε ματς. Το ήξερα ότι θα μέναμε από δυνάμεις γιατί λόγω των οικονομικών προβλημάτων η ομάδα δεν έκανε πρωϊνές προπονήσεις εδώ και αρκετό καιρό. Ήταν σίγουρο λοιπόν ότι δεν θα μπορούσε να αντέξει σε σειρά αγώνων που κρίνονται στα πέντε σετ. Είχα πει λοιπόν στα παιδιά ότι «δώστε το 100% στην πρώτη ώρα και μετά θα σας αλλάζω». Αυτό έγινε αλλά έτσι όπως πήγαιναν τα παιχνίδια στον πόντο δεν μπορούσα να κάνω τις αλλαγές που έπρεπε να κάνω. Αν είχαμε δυνάμεις θα είχαμε νικήσει 3 φορές τον Ολυμπιακό με 3-0 σετ…

Για τις ανατροπές
Στατιστικά αυτό που έγινε στα ημιτελικά με τον Ολυμπιακό νομίζω ότι πρέπει να μπει στο βιβλίο Γκίνες. Η δεύτερη συνεχόμενη ανατροπή από 0-2 σε 3-2 στατιστικά, βάση μετρήσεων, γίνεται κάθε 4.096 αγώνες. Δεν υπάρχει στατιστική μέτρηση για ανατροπή αποτελέσματος σε τρεις συνεχόμενους αγώνες.

Για τον Καζάζη
Δεν φταίει ούτε ο πρώην προπονητής αλλά ούτε και οι παίκτες για την απόφαση που πήραν να σταματήσουν τις πρωϊνές προπονήσεις. Έτσι έκριναν ότι θα έπρεπε να αντιδράσουν λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν έτσι έπραξαν.

Για την παραμονή του στον Παναθηναϊκό
Αυτή την ώρα που μιλάμε όλα είναι στον αέρα. Θα πρέπει πρώτα να περιμένουμε τις εκλογές στον Ερασιτέχνη και μετά θα δούμε. Πάντως σε μια πρώτη φιλική κουβέντα που είχα με τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού μου διεμήνυσαν ότι αν μείνουν οι ίδιοι στην διοίκηση θα ήθελαν να με είχαν προπονητή. Το ίδιο επιθυμώ και εγώ…

Για τους τελικούς Ηρακλή-Ολυμπιακού
Στατιστικά προβάδισμα έχει ο Ηρακλής. Τόσο στο σερβίς όσο και στην επίθεση ο Ηρακλής υπερτερεί του Ολυμπιακού ο οποίος έχει μόνο καλύτερο μπλοκ γιατί εκτός των κεντρικών πηδάει και ο Τζούριτς. Επίσης σύμφωνα με στατιστικές μετρήσεις ο γηπεδούχος 58% παίρνει τη νίκη. Η έδρα πάντως δεν αναμένεται να παίξει τον σημαντικότερο ρόλο στους τελικούς. Οι μεγάλοι παίκτες δεν επηρεάζονται από την εξέδρα. Μπορεί να επηρεαστούν από το χαμηλοτάβανο γήπεδο, από τα φώτα, από το τερέν όχι όμως από τους φιλάθλους. Οι τελικοί Ηρακλή-Ολυμπιακού πιστεύω ότι θα κριθούν στα άκρα. Ο Ηρακλής έχει εμπειρία αλλά ο Ολυμπιακού έχει υπεροπλία…

Για τα οικονομικά προβλήματα του Ολυμπιακού
Το χρηματιστήριο του αθλητή είναι ο αγώνας. Δεν είναι λύση η αποχή από τις προπονήσεις. Είναι σημαντικό να πληρώνεσαι αλλά δεν μπορείς να απέχεις από τις αγωνιστικές δραστηριότητες της ομάδας σου. Αυτό που πρέπει να κάνουν οι παίκτες κάθε ομάδας είναι να κλείνουν τις πόρτες των αποδυτηρίων σε αυτούς που τους ενοχλούν και να προπονούνται για να φθάσουν στον στόχο τους. Το κίνητρο της νίκης είναι μεγαλύτερο από κάθε τι άλλο στον αθλητισμό.
]]> Μπρουκς και Καλμαζίδης μιλούν για τους τελικούς
Οι δύο ομάδες, μετά την περίοδο 2004-2005 συναντώνται ξανά σε τελικό πρωταθλήματος με τους τότε συμπαίκτες Φρέντι Μπρουκς, Γιάννη Καλμαζίδη να είναι πλέον αντίπαλοι στους πάγκους των δύο ομάδων.

Οι δύο προπονητές, λίγες ώρες πριν ξεκινήσουν οι μάχες για την κατάκτηση του τίτλου, μίλησαν στο www.volleyleague.gr για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ομάδες τους, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και έκαναν τις δικές τους εκτιμήσεις για τη σειρά των αγώνων που θα κρίνουν τον πρωταθλητή.

ΦΡΕΝΤΙ ΜΠΡΟΥΚΣ (Προπονητής Ηρακλή)
-Το γεγονός ότι οι ομάδες σας ήταν αντιμέτωπες στον τελικό του Κυπέλλου, ενώ κατέλαβαν την πρώτη και δεύτερη θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, αποδεικνύει ότι ήταν και οι κορυφαίες ομάδες της φετινής Volleyleague ΟΠΑΠ 2010-2011;
«Δεν υπάρχει αμφιβολία σε αυτό. Πιστεύω ότι είναι οι δύο καλύτερες ομάδες, καθώς βρίσκονται στους τελικούς πρωταθλήματος, ενώ έδωσαν το ‘παρών' και στον τελικό του κυπέλλου. Εμείς κερδίσαμε τον ΠΑΟΚ σε πρωτάθλημα και κύπελλο, όπως και ο Ολυμπιακός τον Παναθηναϊκό. Όταν νικάς τόσες πολλές φορές και είσαι σε όλους τους τελικούς, αυτό τα λέει όλα».
-Σε τι πιστεύετε ότι υπερτερεί η ομάδα σας εν όψει της σειρά των τελικών και ποιο είναι το στοιχείο στην αντίπαλη ομάδα που υπολογίζετε περισσότερο;
«Δεν βρίσκω ότι είμαστε καλύτεροι σε κάτι συγκεκριμένο. Και οι δύο ομάδες είναι ισορροπημένες. Γνωριζόμαστε καλά οι δύο ομάδες, οι οποίες είναι πολύ κοντά μεταξύ τους. Οι τελικοί θα κριθούν στις λεπτομέρειες.
-Υπάρχουν περιθώρια για ‘εκπλήξεις' από την πλευρά σας, δεδομένου ότι έχετε ήδη αναμετρηθεί φέτος τρεις φορές;
«Ως ομάδα η προσπάθεια είναι να κάνουμε κάτι διαφορετικό, επειδή χάσαμε το τελευταίο παιχνίδι του τελικού για το κύπελλο. Σε τέτοιους αγώνες πάντα υπάρχουν κλειστά χαρτιά».
-Αγωνιστικά, ποιο είναι το στοιχείο εκείνο που θεωρείτε ότι θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ροή των τελικών;
«Η ηρεμία και η συγκέντρωση. Σημαντικό ρόλο θα παίξει και η υποδοχή, γιατί και οι δύο ομάδες έχουν πολύ καλή επίθεση. Χρειάζεται προσοχή στην υποδοχή, καθώς από εκεί ξεκινούν όλα».
-Στην κανονική διάρκεια κι οι δύο ομάδες κέρδισαν στην έδρα της άλλης. Την τελευταία πενταετία η ομάδα που έχει το πλεονέκτημα της έδρας δεν καταφέρνει να κατακτήσει τον τίτλο. Όλα αυτά πόσο μετρούν πριν την έναρξη των τελικών;
«Στους τελικούς δεν έχει σημασία ποιος έχει το πλεονέκτημα έδρας. Όπως εμείς μπορούμε να νικήσουμε στον Ολυμπιακό στην Αθήνα έτσι και αυτοί μπορούν να τα καταφέρουν εδώ».
-Τι προβλήματα υπάρχουν στην ομάδα σας λίγο πριν ξεκινήσουν οι τελικοί;
«Κανένα πρόβλημα. Όλα τα παιδιά δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να συμμετέχουν στους τελικούς».


ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΜΑΖΙΔΗΣ (προπονητής Ολυμπιακού)
-Το γεγονός ότι οι ομάδες σας ήταν αντιμέτωπες στον τελικό του Κυπέλλου, ενώ κατέλαβαν την πρώτη και δεύτερη θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, αποδεικνύει ότι ήταν και οι κορυφαίες ομάδες της φετινής Volleyleague ΟΠΑΠ 2010-2011;
«Πιστεύω πως ναι, δίκαια βρίσκονται οι δυο ομάδες στον τελικό. Εμείς μετά το όχι και τόσο καλό ξεκίνημα, από ένα σημείο και μετά είχαμε διαρκή άνοδο στην απόδοση μας. Ο Ηρακλής από την άλλη, έδειξε σταθερότητα και βρίσκεται στην κορυφή από το ξεκίνημα μέχρι τώρα. Η ΕΑΠ και ο ΠΑΟΚ έδειξαν κάποια στιγμή απειλητικές διαθέσεις, αλλά δεν είχαν διάρκεια, ενώ ο Παναθηναϊκός είχε διάρκεια για μεγάλο διάστημα, όμως στο τέλος αποδείχτηκε ότι δεν είχε το απαραίτητο βάθος ως ομάδα».
-Σε τι πιστεύετε ότι υπερτερεί η ομάδα σας εν όψει της σειρά των τελικών και ποιο είναι το στοιχείο στην αντίπαλη ομάδα που υπολογίζετε περισσότερο;
«Εμείς ίσως υπερτερούμε στα φυσικά προσόντα, σε δύναμη και αντοχή και στη δίψα για διάκριση. Κατά τα αλλά πιστεύω ότι ο Ηρακλής είναι αυτός που έχει τα περισσότερα "ατού", (πείρα, έδρα, συνοχή, καλύτερη εξωαγωνιστική οργάνωση και με λιγότερα οικονομικά προβλήματα).
Δεν υπάρχουν μόνο ένα ή δυο στοιχεία που υπολογίζω περισσότερο, αφού ο Ηρακλής είναι μια πολύ καλή ομάδα με όλα τα στοιχειά που προανέφερα».
-Υπάρχουν περιθώρια για ‘εκπλήξεις' από την πλευρά σας, δεδομένου ότι έχετε ήδη αναμετρηθεί φέτος τρεις φορές;
«Σ' αυτό το στάδιο δεν υπάρχουν "εκπλήξεις". Μας ξέρουν και τους ξέρουμε καλά. Το θέμα είναι πως θα αποδώσουν οι ομάδες την συγκεκριμένη στιγμή».
-Αγωνιστικά, ποιο είναι το στοιχείο εκείνο που θεωρείτε ότι θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ροή των τελικών;
Πάντα στο άθλημα μας η υποδοχή είναι βαρόμετρο, αλλά υπάρχουν πολλά αλλά σημεία που μπορεί να παίξουν καθοριστικό ρολό. Ειδικά σε μια σειρά αγώνων όπως οι τελικοί».
-Στην κανονική διάρκεια κι οι δύο ομάδες κέρδισαν στην έδρα της άλλης. Την τελευταία πενταετία η ομάδα που έχει το πλεονέκτημα της έδρας δεν καταφέρνει να κατακτήσει τον τίτλο. Όλα αυτά πόσο μετρούν πριν την έναρξη των τελικών;
«Εγώ δεν στέκομαι ή για να το πω καλύτερα δεν θα μπορούσα να σταθώ στις παραδόσεις αυτές και προσωπικά δεν τις μετρώ καθόλου».
-Τι προβλήματα υπάρχουν στην ομάδα σας λίγο πριν ξεκινήσουν οι τελικοί;
«Τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζε η ομάδα όλη την χρονιά είναι γνωστά, απλά τώρα είναι και το πιο επικίνδυνο χρονικά σημείο αφού πρέπει να είμαστε 100% προσηλωμένοι στο στόχο μας, κάτι που δεν είναι κι ιδιαίτερα εύκολο. Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, υπάρχουν τα καθιερωμένα μικροπροβλήματα όπως συμβαίνει σε κάθε ομάδα, αλλά όλοι οι αθλητές σφίγγουν τα δόντια και θα τα δώσουν όλα στην κορύφωση τις χρονιάς».
]]> Μυλωνά: «Δεν περίμενα να σηκώσω κούπα σε άδειο γήπεδο»
Αναλυτικά η συνέντευξη της έχει ως εξής:

- Επτά χρόνια πρωταθλήτρια, δεν έχεις κορεστεί;
«Εννοείται πως όχι. Δεν θα σταματήσω να θέλω και άλλα πρωταθλήματα... Όμως στα τελευταία επτά χρόνια που είμαι μέλος του Παναθηναϊκού, αυτός ήταν ο πιο δύσκολος τίτλος. Είχαμε προβλήματα, άργησαν οι ξένες αθλήτριες να έρθουν στην Ελλάδα και μαζί με τα υπόλοιπα, οικονομικά προβλήματα μας έκαναν να χάσουμε τη διεκδίκηση του κυπέλλου. Τα εξωαγωνιστικά προβλήματα πάντως έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο, και μας επηρέασαν και στο αγωνιστικό κομμάτι».

- Ο Ολυμπιακός πάντως σας πίεσε αρκετά φέτος. Ήταν στην καλύτερη του χρονιά…
«Βασικά για εμένα άξιζε να πάρουμε εμείς το ντάμπλ, αλλά πολύ καλή ήταν και η ΑΕΚ. Τελικά το κύπελλο πήγε στον Ολυμπιακό. Πεισμώσαμε μάλιστα που ηττηθήκαμε σε αυτή την διοργάνωση, πήραμε τον τίτλο στο πρωτάθλημα και έτσι, φέτος πετύχαμε τον στόχο μας κατά το ήμισυ...».

- Σκέφτεσαι να σταματήσεις;
«Δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι θα κάνω. Έχει αλλάξει ο αθλητικός νόμος, πρέπει να βρίσκομαι στη Λάρισα για τη δουλειά μου και έτσι δεν ξέρω τι θα κάνω... Βασικά είναι αρκετά τα προβλήματα που έχουμε, και για αυτό πρέπει να σκεφτώ τι θα κάνω στη ζωή μου. Είναι οικονομικής φύσεως τα προβλήματα, αφού πλέον έχουμε ελάχιστους χορηγούς στην ομάδα».

- Πως είναι να διαδέχεσαι μια αρχηγό όπως η Ρούξι Ντουμιτρέσκου;
«Είναι μεγάλη τιμή, αλλά για να πω ότι έκανα κάτι, θα πρέπει να πάρουμε το ντάμπλ, αυτό για μένα είναι το ζητούμενο».

- Περιμένατε περισσότερο κόσμο στη συναυλία της Βίσση;
«Βασικά αυτό που με ενόχλησε περισσότερο από όλα ήταν όταν σήκωσα την κούπα στο άδειο ΟΑΚΑ. Περίμενα ότι θα έρθει κόσμος, ακόμα και την τελευταία στιγμή... Τις προηγούμενες φορές ήταν συνέχεια ο κόσμος δίπλα μας, ακόμα και στην Ανκόνα σε ευρωπαϊκό παιχνίδι, κάνοντας τότε ένα μεγάλο ταξίδι, αλλά δεν ήταν φέτος».

- Πες μου πως ήταν η συνύπαρξη με τον Σισέ και την Βίσση;
«Ο Σισέ είναι Θεός, πολύ μεγάλος αθλητής και πολύ ευγενικός. Αυτό μου έκανε εντύπωση. Όσο για την Άννα Βίσση έχει δηλώσει ότι είναι Παναθηναϊκός και μας βοηθάει πολύ».

- Ποιο μήνυμα θα ήθελες να περάσεις στον κόσμο σας;
«Κάτι που θέλω να πω είναι ότι ποτέ δεν στράφηκα κατά των οπαδών, κάτι το οποίο γράφτηκε, αλλά το μήνυμα που θέλω να περάσω είναι ότι τον θέλουμε δίπλα μας. Ας κοιτάξουν εμάς, τους αθλητές κι ας αφήσουν οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα μπορεί να έχουν με την ομάδα. Καλό θα ήταν να κοιτάξουν εμάς».

- Στο Ρέντη πάντως μετά την κατάκτηση του τίτλου σου βγήκε θυμός στις δηλώσεις σου;
«Γράψανε στα αποδυτήρια «Άντε γεια» και άλλα τέτοια. Αυτό μας πείσμωσε, υπήρχαν και άλλες φορές που εμείς χάσαμε εκεί μέσα, αλλά στο τέλος ήμασταν οι νικήτριες του πρωταθλήματος. Πρέπει να σέβονται τον πρωταθλητή. Δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό που έγινε εκεί και γι αυτό εκνευρίστηκα».

- Τελικά γιατί πήρατε εσείς τον τίτλο και όχι ο Ολυμπιακός;
«Γιατί εμείς έχουμε την καρδιά του πρωταθλητή. Αυτό είναι όλο το μυστικό…».

- Που αφιερώνεις τον τίτλο;
«Στην οικογένειά μου, στον άντρα μου (σ.σ. δεν έχει παντρευτεί ακόμα αλλά αυτό θα γίνει σύντομα), στη Ρούξι και στον φίλαθλο κόσμο του Παναθηναϊκού».
]]> Χαντάβα: «Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι ο χρηματοδότης μας»
-Έχετε περάσει έναν οικονομικό «Γολγοθά» όλη τη χρονιά πως βρίσκατε δύναμη για να αντιμετωπίσετε όλα αυτά τα προβλήματα;
«Περάσαμε απίστευτες καταστάσεις, ήταν πολύ δύσκολα, μας έκοβαν το ρεύμα, δεν είχαμε ζεστό νερό ακόμη και στα σπίτια μας μέσα στο χειμώνα και θεωρώ ότι αυτός που μας είχε βοηθήσει περισσότερο από όλους ήταν ο κόσμος του Ολυμπιακού. Η διοίκηση της ομάδας προσπάθησε όσο μπορούσε, αλλά χωρίς τον κόσμο δεν θα είχαμε όλη αυτή την βοήθεια. Εγώ κάποια στιγμή τα Χριστούγεννα σκέφτηκα να σταματήσω αλλά τελικά αποφάσισα να μην αφήσω μόνη της την ομάδα».

- Αντισταθμίζεται όλη αυτή η ταλαιπωρία με τον τίτλο που κερδίσατε;
«Πιστεύω ότι θα ανακάμψει ο Ολυμπιακός. Είναι ένας μεγάλος σύλλογος και πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή... Υπήρχαν στιγμές που πέρασα και εγώ πολύ δύσκολα, αλλά επειδή υπήρχε βοήθεια μεταξύ μας, όλα πέρασαν. Έτσι φτάσαμε και στην κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας. Μόλις μπήκε ο τελευταίος πόντος εγώ συγκινήθηκα, έκλαψα, παρά το ότι δεν μου αρέσει να κλαίω μπροστά στην κάμερα, αλλά δεν άντεξα. Για μένα ήταν κάτι πολύ σημαντικό. Ακόμη και τώρα που σκέφτομαι τον τελευταίο πόντο ανατριχιάζω…».

- Ο πρώτος τίτλος της γυναικείας ομάδας αποτελεί απάντηση σε αυτούς που σας αμφισβήτησαν τα τελευταία χρόνια;
«Ο τίτλος αυτός δικαιώνει τις προσπάθειες όλων μας. Της τεχνικής ηγεσίας, των ανθρώπων που ήταν κοντά μας και όλης της ομάδας. Μας αμφισβήτησαν αρκετοί αλλά πλέον η απάντηση μας είναι ο τίτλος που πήραμε στη Σάμο. Πλέον δεν είμαστε «άτιτλες» όπως μας έλεγαν…».

- Ποια πιστεύεις ότι θα έπρεπε να είχε πάρει τον τίτλο της MVP, αν δεν τον είχες πάρει εσύ;
«Και η Μαγια Ογκνένιοβιτς και η Δήμητρα Γιακουμή, θα μπορούσαν, χωρίς βέβαια να θέλω να μειώσω καμία άλλη...».

- Είναι δύσκολο να συνεργάζεσαι με τόσο καλές παίκτριες;
«Δείχνουν την κλάση τους, και αυτό παρασέρνει και εμάς, με αποτέλεσμα να παίζουμε καλύτερα σαν ομάδα. Είμαστε πολύ καλά, έχουμε καλό κλίμα και αυτό είναι σημαντικό. Επίσης ο Γιάννης Νικολάκης έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτή την επιτυχία».

- Η επόμενη ημέρα στον Ολυμπιακό ποια είναι;
«Μετά από αυτό τον τίτλο ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αλλάξει. Εγώ θα σκεφτόμουν και το ενδεχόμενο να αποχωρήσω από την Ελλάδα, δεν έχω ακόμα κάποια πρόταση, αλλά δεν θα είχα πρόβλημα αν παρουσιαζόταν κάτι. Εννοείται πάντως ότι αν αλλάξουν τα πράγματα εγώ θέλω να μείνω στην ομάδα».

- Πάντως στις μικρές ηλικίες έχεις πολύ καλή απήχηση.
«Είδα πολλά παιδιά να με πλησιάζουν για αυτόγραφα και αυτό είναι κάτι που δεν έχω ξανανιώσει... Με ξάφνιασε!».

- Αν ήσουν τώρα μικρό κορίτσι θα ξεκινούσες και πάλι να ασχολείσαι με το βόλεϊ;
«Προφανώς ναι. Είναι πολλές οι χαρές που έχω πάρει από αυτό το άθλημα και για αυτό το προτείνω ανεπιφύλακτα στα μικρά παιδιά».
]]> Η Γιώτα Γκιουζέλη στο Sport24.gr Η 21χρονη Γιώτα Γκιουζέλη της ΑΕΚ ανοίγει την καρδιά της στο Κουρκούτι για την σεζόν, τον τελικό Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό (16/04, 15:00), αλλά και τον εαυτό της (photos+videos)

Σέρρες, Δράμα, Θεσσαλονίκη, Αθήνα… και ποιος ξέρει τι ακολουθεί για την καριέρα της νεαρής ακραίας της ΑΕΚ.

Είναι "καθαρό" 1.85 και όχι "στα χαρτιά" όπως πολλοί άλλοι αθλητές/αθλήτριες και έχει μάθει να λέει τι πιστεύει χωρίς να σκέφτεται τα προσχήματα και τους τύπους.

Τη συναντήσαμε σε καφετέρια στον Χολαργό και μιλήσαμε για το βόλεϊ, το Πρωτάθλημα και τη σεζόν που τελειώνει με τον τελικό ΑΕΚ-Ολυμπιακού στη Σάμο, βγάλαμε τις κορυφαίες επτάδες του Πρωταθλήματος και ακούσαμε προσεκτικά για τη ζωή της. Πιο αναλυτικά:

1. Θέλω να μου πεις: Πώς, πότε και γιατί ξεκίνησες το βόλεϊ.

Έπαιζε η μαμά μου βόλεϊ και κλασικά μαζί της πήγαινα στο γήπεδο από μικρή, έβλεπα αγώνες, προπονήσεις, διάβαζα στο γήπεδο και έτσι σιγά σιγά άρχισε να μου αρέσει, έπαιζα με τις μπάλες, με τις συμπαίκτριές της στα time-out στην προπόνηση παίζαμε κι εγώ σαν μωρό εκεί, και γενικά μετά προχώρησα και πήγα στις Κορασίδες του Σίρις τότε στην ομάδα στις Σέρρες. Από εκεί σιγά σιγά ξεκίνησα…

2. Πες μου λίγα λόγια για την καριέρα σου και τις ομάδες που έχεις παίξει μέχρι τώρα.

Ξεκίνησα στο Σίρις, έπαιξα εκεί μέχρι 2α Λυκείου που πήγα στη Δράμα, πήραμε Πανελλήνιο στο Ζηρίνειο μέσα, κερδίσαμε τον Ηρακλή Κηφισιάς, ναι ήταν μεγάλο κατόρθωμα! Από εκεί πήγα στον Ηρακλή την επόμενη χρονιά, επίσης πήραμε πάλι Πανελλήνιο με τον Ηρακλή, τότε με την Ευαγγελία τη Χαντάβα. Μετά σταμάτησα το βόλεϊ γιατί δεν πέρασα την πρώτη φορά στη σχολή που ήθελα, ήθελα να ξαναδώσω Την επόμενη χρονιά έκανα προπονήσεις στον Παναθηναϊκό και μετά η πορεία μου συνεχίστηκε στην ΑΕΚ που είμαι και σήμερα!

3. Οι φιλοδοξίες σου με την ΑΕΚ αλλά και ατομικά.

Οι φιλοδοξίες μου ξεκίνησαν από πέρσι που ανεβήκαμε Α1, φέτος ήταν το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο, λόγω κάποιων συγκυριών (ξεκινήσαμε καλά και στη δεύτερη φάση χάσαμε τα πρώτα παιχνίδια όπου και χάθηκε ο στόχος του Πρωταθλήματος… Τώρα απομένουν 2 παιχνίδια να τελειώσει το Πρωτάθλημα και μετά έχουμε περάσει τελικό Κυπέλλου, να το πάρουμε για να… είναι μια ανταμοιβή γι' αυτή τη χρονιά!

Ατομικές;

Ατομικές… Θα ήθελα να συνεχίσω στην ΑΕΚ, πιστεύω ότι έχω να δώσω πολλά σ' αυτή την ομάδα, νομίζω ότι και αυτοί με πιστεύουν. Από κει και πέρα θα ήθελα κάποια στιγμή να φύγω στο εξωτερικό, να τελειώσω πρώτα τη σχολή μου και μετά αν μπορώ να φύγω έξω. Είτε να συνεχίσω τις σπουδές μου και να τα κάνω σε συνδυασμό, είτε να πάω να παίξω βόλεϊ έξω!

4. Νεοφώτιστες φέτος στην ΑΕΚ, είναι μια περίεργη χρονιά για σας, δηλαδή στην αρχή φορτσάτες και μετά χάθηκε το Πρωτάθλημα και τώρα απομένει ο τελικός Κυπέλλου ως στόχος. Θέλω να μου πεις τι σημαίνει για εσάς αυτό το παιχνίδι.

Ουσιαστικά αυτό το παιχνίδι είναι όλη η χρονιά, από τη στιγμή που έχει χαθεί το Πρωτάθλημα. Εντάξει, η ομάδα ξεκίνησε πάρα πολύ καλά, ήμασταν πρώτες, όλοι μιλάγανε για την ΑΕΚ και τώρα άλλωστε μιλάνε. Μας έτυχαν κάποια προβλήματα, κάποιες αρρώστιες, κάποιοι τραυματισμοί και χάσαμε τα πρώτα παιχνίδια της Β' φάσης με το Ανατόλια, τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό… Από κει και πέρα δεν τα παρατήσαμε, προσπαθούμε σε κάθε παιχνίδι και ΟΚ πιστεύουμε ότι θα το πάρουμε το Κύπελλο, εγώ πιστεύω!

5. Θέλεις να μου πεις μερικά πράγματα για αυτό τον αγώνα, δηλαδή συγκρίνοντας τις δύο ομάδες, κάποια στοιχεία στο παιχνίδι τους;

Σίγουρα ο Ολυμπιακός το θέλει όσο κι εμείς. Σαν ομάδες δεν θα πω ότι είμαστε ίδιες, πιστεύουμε ότι υπερτερούμε στο στοιχείο της υποδοχής, έχουμε πολύ καλές παίκτριες που βγάζουν υποδοχή και βοηθούν την πασαδόρο μας… Ο Ολυμπιακός έχει καλές επιθετικές, δηλαδή αν βγάλουν υποδοχή μπορούνε να αναπτύξουν καλά το κομμάτι της επίθεσης, από κει και πέρα παίζουν και τα υπόλοιπα ρόλο, πόσο το θέλει ο καθένας, γενικά το πόσο θα παίξει η ομάδα μαζί για να έχει το αποτέλεσμα και το Κύπελλο στα χέρια της.

6. Τώρα να μου πεις λίγα λόγια για το Πρωτάθλημα, τον τρόπο διεξαγωγής του, τους δύο γύρους δηλαδή όπως είναι (που δεν σας βόλεψε όπως φάνηκε) και για τον ανταγωνισμό μεταξύ των ομάδων και το ρόλο που έπαιξε η οικονομική κρίση σε αυτό.

Σαφώς κι έχει παίξει μεγάλο ρόλο η οικονομική κρίση γιατί η κάθε ομάδα θα μπορούσε να είχε καλύτερο ρόστερ από τις προηγούμενες χρονιές. Από κει και πέρα ο καθένας έκανε το καλύτερο για την ομάδα του, δηλαδή να στήσει μια ομάδα για να μπορέσει να σταθεί στο Πρωτάθλημα και ειδικά φέτος έτσι όπως διεξάγεται το Πρωτάθλημα είναι ναι μεν άδικο, αλλά από την άλλη είναι πολύ επαγγελματικό, δηλαδή στην Ελλάδα δε νομίζω ότι θα μπορούσε να σταθεί αυτό το σύστημα γιατί δεν έχουμε τόσο καλές ομάδες ώστε να έχουν μια σταθερή πορεία.

Αν δεν υπήρχε το πρόβλημα των χρημάτων και είχε η κάθε ομάδα καλές παίκτριες και δυνατές στο ρόστερ της ίσως και να μην ήταν πρόβλημα αυτό το σύστημα, δηλαδή θα μπορούσε και ο πάγκος να βοηθήσει το ίδιο με τις παίκτριες που παίζουν μέσα ώστε να μην χαθεί κάποιο παιχνίδι και να μη βγουν έξω από το Πρωτάθλημα. Τώρα για μας, ναι ήταν άδικο γιατί ξεκινήσαμε πάρα πολύ καλά, ήμασταν πρώτες. Από κει και πέρα ό,τι έγινε μας στοίχισε τον έναν από τους δύο στόχους, το Πρωτάθλημα!

7. Θέλω να μου βγάλεις μια επτάδα, κατά τη γνώμη σου την καλύτερη του Πρωταθλήματος… Μια ιδανική επτάδα.

Είσαι σίγουρος; Γιατί δεν θα βάλω τον εαυτό μου μέσα!

Θέλεις να βάλεις τον εαυτό σου μέσα; Βάλ' τον.

Όχι δεν θα βάλω και τον εαυτό μου μέσα γιατί θα μου πουν "η Γκιουζέλη δεν παίζει στην ομάδα της, θα παίζει στην καλύτερη επτάδα του Πρωταθλήματος;". Θα έβαζα… Θέλω να βάλω την πασαδόρο του Ολυμπιακού (Ογκνιένοβιτς) αλλά θα βάλω την πασαδόρο τη δικιά μας! Πασαδόρος λοιπόν η Νικολέτα η Κουτουξίδου (ΑΕΚ), κεντρικές θα έβαζα την Κυριακίδου (Ολυμπιακός) και την Λαμπρινίδου (ΑΕΚ), λίμπερο θα έβαζα τη Βλάχου (Ανατόλια), ακραίες θα έβαζα τη Φένια (Παπαγεωργίου, ΑΕΚ) και τη Μόλναρ (Παναθηναϊκός), διαγώνια θα έβαζα την Κόλεβα (Ολυμπιακός)… Την καλύτερη επτάδα πάγκου θέλω να πω… Θα έβαζα εμένα ακραία και την Έλενα τη Χριστοδούλου (Παναθηναϊκός), κεντρικές την Καρπουζά (Παναθηναϊκός) και… μια άλλη που παίζει πάγκο… θα έβαζα την Άννα την Καβαθά (Ολυμπιακός), πασαδόρο την Παπαφωτίου (Παναθηναϊκός), λίμπερο… την Ειρήνη την Κελεσίδου που παίζει στον Ηρακλή… Όλες τις μικρές θα βάλουμε. Κεντρικές είπα… Διαγώνια θα έβαζα τη Νομικού αλλά εντάξει δεν παίζει πάγκο… Έφτιαξα μάλλον την επτάδα "του μέλλοντος" να το πω έτσι, που θα ήθελα να παίζουμε μαζί στην ίδια ομάδα.

Να βάλουμε μετά μια επτάδα κάτω των 15; Έχεις τίποτα;

Κάτω των 15 όχι…

Κάτω των 17; 18;

Δεν τις ξέρω! Αλλά η αλήθεια είναι ότι πριν, θα ήθελα να βάλω ακραίες εμένα και τη Χαντάβα αν ήταν η επτάδα του μέλλοντος!

8. Λίγα λογάκια για την Γιώτα Γκιουζέλη ως άνθρωπο.

Είμαι στο δεύτερο έτος στα ΤΕΦΑΑ, ελπίζω κάποια στιγμή να την τελειώσω αυτή τη σχολή… Είμαι στην ΑΕΚ, έχω ακόμα ένα χρόνο συμβόλαιο, ελπίζω να είμαι κι άλλα χρόνια. Τι να πω άλλο; Δε βγαίνω έξω, δεν πάω πουθενά, γενικά η μέρα μου είναι πολύ γεμάτη… Είμαι το πρωί στη σχολή, μετά πηγαίνω στην προπόνηση και μετά είμαι πάλι σπίτι μου γιατί θέλω να κοιμηθώ γιατί έχω πάλι σχολή το πρωί. Οπότε δεν κάνω τίποτα άλλο. Δεν μου αρέσει και πολύ η Αθήνα, λόγω της απόστασης και ούτε μου αρέσει να είμαι με το Μετρό από δω κι από κει… Δεν οδηγώ, τώρα έχω αρχίσει.

Δεν πίνεις, δεν καπνίζεις, πες τα αυτά.

Δεν πίνω, δεν καπνίζω, γενικά είμαι καλή αθλήτρια πιστεύω! Ας το πουν οι άλλοι αντί για μένα όμως!

Χαίρομαι να ακούω καλά λόγια από τους ανθρώπους για τον εαυτό τους γιατί ξέρεις, είναι ένα ταμπού στους περισσότερους!

Ναι μωρέ, είμαι και λίγο ψώνιο!

…Είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου η Γιώτα και δώσαμε νέο ραντεβού για τον τελικό στη Σάμο, εγώ από την τηλεόραση κι αυτή από το τάραφλεξ (Σάββατο 16/4, 15:00).]]> Εύα Χαντάβα, η πιο καλή μαθήτρια ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Συνέντευξη και εκπληκτική φωτογράφηση της Ευαγγελίας Χαντάβα στο Goal. Η 21χρονη ακραία του Ολυμπιακού μιλά για τον σημερινό τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ στη Σάμο.

Σάμος, η γενέτειρα του αρχαίου Ελληνα φιλοσόφου Πυθαγόρα, εμπνευστή του θεμελιώδους «πυθαγόρειου θεωρήματος» που διατυπώνεται με τον ακόλουθο τύπο: α2=β2+γ2 (το άθροισμα των τετραγώνων των 2 κάθετων πλευρών είναι ίσο με το τετράγωνο της υποτείνουσας).

Στο σημερινό, όμως, τελικό Κυπέλλου Ελλάδας Γυναικών στο Πυθαγόρειο της Σάμου (3 μ.μ., ΕΤ1) η εξίσωση που καλούνται να «λύσουν» Ολυμπιακός και ΑΕΚ για την κατάκτηση του παρθενικού τους τροπαίου, δεδομένου πως διεξάγεται σε ουδέτερη έδρα και με μόλις 30 οπαδούς για κάθε ομάδα (στην κερκίδα θα βρίσκεται και η μικρότερη αδελφή της Χαντάβα), θα μπορούσε να διατυπωθεί και ως εξής: Κύπελλο2 = εμπειρία-τακτική2 + ψυχισμός-πάθος για τη νίκη2.

Πέρα όμως από τα βιβλία των μαθηματικών, τα οποία η διεθνής άσος του Ολυμπιακού, Ευαγγελία Χαντάβα, δεν συμπάθησε ποτέ, «όλα τα λεφτά» είναι το δεύτερο βιβλίο που κρύβει κάτω το θρανίο της, η Ιστορία. Και εκεί δεν υπάρχουν ούτε τύποι, ούτε εξισώσεις, ούτε λογάριθμοι, παρά μόνο αυτή που καλείται να «γράψει» ο Ολυμπιακός κατακτώντας στη δεύτερη εμφάνισή του σε τελικό του θεσμού την παρθενική, λαμπερή «κούπα» του συλλόγου στο γυναικείο βόλεϊ.

Το «Goal» λίγες ώρες πριν από το ιστορικό ραντεβού κάθισε ξανά στα θρανία την «ερυθρόλευκη» άσο, την εξέτασε αυστηρά και φάνηκε πως εν όψει του πιο σημαντικού τεστ της καριέρας της είναι άριστα «διαβασμένη».

Τι δεν πήγε καλά στον τελικό πρωταθλήματος και χάθηκε ο τίτλος;

«Φάνηκε πως είχαμε περισσότερο στρες και άγχος από τον αντίπαλό μας γιατί θέλαμε νίκη με 3-0 ή 3-1 Αλήθεια, δεν ξέρω γιατί δεν μας βγήκε τίποτα σε αυτό το κρίσιμο ματς, ίσως λόγω άγχους. Τώρα όμως έχουμε μπροστά μας τον τελευταίο στόχο και πάμε στη Σάμο για να το πάρουμε, γιατί φέτος είχαμε μια παρά πολύ δύσκολη χρονιά και ελπίζω να τα καταφέρουμε».

Πόσο εύκολα μπορείτε να ανακάμψετε ψυχολογικά μέσα σε τόσο λίγο χρόνο για έναν ακόμη τελικό που κρίνει άλλη μία κούπα;

«Οταν προέρχεσαι από μια τέτοια ήττα, σίγουρα ψυχολογικά δεν είσαι στα καλύτερά σου, αλλά αυτό σε πεισμώνει κιόλας, ώστε να προσπαθήσεις περισσότερο. Επειδή λοιπόν μιλάμε για έναν τελικό, όπου θέλουμε να πάρουμε τον τίτλο, θα προσπαθήσουμε όσο γίνεται να το ξεχάσουμε και να συγκεντρωθούμε στο παιχνίδι με την ΑΕΚ για να πάρουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε».

Φέτος κερδίσατε δύο φορές την ΑΕΚ, έναντι μίας νίκης της Ενωσης. Πόσο διαφορετικός θα είναι ο τελικός Κυπέλλου με τα ματς της φετινής Α1 Γυναικών;

«Ο τελικός της Σάμου δεν θα έχει καμία σχέση με το πρωτάθλημα, γιατί το Κύπελλο θεωρώ πως είναι ένα παιχνίδι όπου θα παίξουν ρόλο η καρδιά, η ψυχή, το πάθος για τη νίκη και αισιοδοξώ πως η ομάδα μου θα μπει στο Πυθαγόρειο έτοιμη να τα δείξει όλα αυτά».

Περιμένεις την ΑΕΚ του κ. Καμπερίδη βελτιωμένη σε σχέση με την ομάδα του κ. Σαμαρά;

«Οι αντίπαλές μας θα είναι πιο ανεβασμένες ψυχολογικά και ο νέος τεχνικός θα προσπαθήσει να παρουσιάσει μια καλύτερη ομάδα στη Σάμο, αλλά και εμείς θα είμαστε καλύτερες και πιο πεισμωμένες».

Πόσο καλά «διαβασμένες» είστε λοιπόν εν όψει του τελικού;

«Είναι οι τελευταίες φετινές μας εξετάσεις και έχουμε διαβάσει καλά! Θα πάμε να παίξουμε το βόλεϊ που ξέρουμε και ελπίζω να πάρουμε άριστα!».

Αντεξε στα μαύρα Χριστούγεννα

Με τόσα προβλήματα που αντιμετωπίσατε όλη τη χρονιά, το τρόπαιο αυτό θα αποτελέσει βάλσαμο ή απλά μια δικαίωση;

«Σίγουρα θα είναι δικαίωση για όσα περάσαμε όλη τη χρονιά και έπειτα θα είναι μια απάντηση σε όσους μας αμφισβήτησαν ως ομάδα. Γιατί πιστεύω ότι με δεδομένες τις συνθήκες που αντιμετωπίσαμε και άσχετα με το αποτέλεσμα του τελικού, είμαστε μια πάρα πολύ καλή ομάδα και καταφέραμε με τα προβλήματά μας να φτάσουμε φέτος και στους δύο τελικούς».

Πόσο καταλυτικός ήταν ο ρόλος του προπονητή, Γιάννη Νικολάκη, στο να κρατήσει την ομάδα ενωμένη μέσα στις τόσες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε;

«Αν δεν είχαμε και τον Γιάννη Νικολάκη, σίγουρα δεν ξέρω τι θα είχε γίνει Προσπάθησε να κρατήσει ενωμένη την ομάδα και τα κατάφερε, μιλούσε ξεχωριστά σε κάθε αθλήτρια, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του και φτάσαμε να διεκδικούμε το νταμπλ έπειτα από τόσα προβλήματα».

Για σένα, αλλά και κάποιες άλλες συναθλήτριές σου εκτός Αθήνας, πόσο πιο δύσκολη ήταν η φετινή χρονιά;

«Είμαι 20 χρόνων και έφυγα από το σπίτι μου για να έρθω να παίξω στον Ολυμπιακό, κάτι που προσωπικά αποτελεί μεγάλη μου τιμή. Πίστευα πως φέτος θα ήταν καλύτερα τα πράγματα σε σχέση με πέρυσι, αλλά υπήρξαν στιγμές που δεν άντεχα. Στους δύο πιο κρύους μήνες του χειμώνα είχα μείνει χωρίς θέρμανση και είχα πάρει μια σόμπα τουλάχιστον για να έχω στο δωμάτιο που κοιμάμαι, αλλά και λίγες μέρες πριν από τον τελικό πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό δεν είχα νερό, ρεύμα και ευτυχώς που κάποιοι φίλαθλοι του Ολυμπιακού έδωσαν κάποια χρήματα και προσωρινά το πρόβλημα λύθηκε».

Σκέψεις για καριέρα στο εξωτερικό

- Πώς ένιωσες όταν κάποιες ξένες ήθελαν να φύγουν από την ομάδα;

«Η αλήθεια είναι πως μέχρι τα Χριστούγεννα κανείς δεν ήξερε τι γίνεται στην ομάδα. Δεν ξέραμε ποια θα φύγει, ποια θα μείνει, αν θα έχει σπίτι η μία ή η άλλη. Ηταν η χειρότερη περίοδος της ζωής μου και ελπίζω να μη ζήσω ξανά κάτι ανάλογο. Υπήρξε αναστάτωση στην ομάδα, αλλά ίσως για αυτές να ήταν και καλύτερα».

- Σκέφτηκες καθόλου να φύγεις και εσύ στο εξωτερικό;

«Το σκέφτηκα. Στην Ελλάδα το αγωνιστικό και οικονομικό επίπεδο απέχουν από την Ευρώπη και καλό θα ήταν, αν τα καταφέρω στο μέλλον Μου αρέσει να ρισκάρω άλλωστε».
]]> Οι Καρυάτιδες του γυναικείου βόλεϊ! «ΠΡΑΣΙΝΗ» μία ημέρα μετά την κατάκτηση του 7ου σερί πρωταθλήματος.

Έπαρση της σημαίας του Παναθηναϊκού έξω από το Ηρώδειο, στους πρόποδες του ιερού βράχου της Ακρόπολης, έκαναν χθες τα φίνα κορίτσια του «τριφυλλιού», οι οποίες έχοντας κατακτήσει 12 τίτλους τα τελευταία επτά χρόνια, δικαίως βρίσκονται στο… Πάνθεον του Γυναικείου βόλεϊ!

Οι Ξανθή Μυλωνά, Γεωργία Τζανακάκη, Ελευθερία Χατζηνίκου, Μαρία Χατζηνικολάου, Τάμι Μαχόν, Άννα Καρπουζά, Έλενα Χριστοδούλου, Αθηνά Δηλαβέρη και Όλγα Μαλουσάρη, «ντύθηκαν» Καρυάτιδες και φωτογραφήθηκαν για τους αναγνώστες της «ΠΡΑΣΙΝΗΣ» στους πρόποδες του ιερού βράχου της Ακρόπολης, με φόντο το Ηρώδειο!

Στα… παρασκήνια της φωτογράφησης των «πράσινων» κορίτσαρων, η Τάμι Μαχόν αποκάλυψε πως «Αν ο ΠΑΟ μου κάνει πρόταση θέλω να μείνω»! Η αρχηγός του «τριφυλλιού», Ξανθή Μυλωνά θέλησε να υπενθυμίσει στους οπαδούς του Παναθηναϊκού να: «Στέλνουν SMS τη λέξη «ΠΑΟ» στο 54242, για να συνεχίσουμε να χαρίζουμε κούπες στον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας μας».

Εν κατακλείδι η Μαρία Χατζηνικολάου τόνισε με νόημα: «Η υποδοχή των οπαδών μας προχθές, ήταν από τις καλύτερες στιγμές που έχω ζήσει. Ελπίζω την Παρασκευή να μην πέφτει… καρφίτσα στο κλειστό του ΟΑΚΑ, όπου πριν την μεγάλη συναυλία της Άννας Βίσση, θα γίνει η απονομή του 7ου σερί Πρωταθλήματός μας. Θα είμαστε όλοι εκεί»!

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:
1. Τι κρατάτε από την φετινή χρονιά;
2. Τι είναι αυτό που έχει φέρει τον Παναθηναϊκό στην κορυφή της Ελλάδας;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΥ
«Ότι για μία ακόμη χρονιά νικήσαμε αντιπάλους και προβλήματα και διατηρηθήκαμε στην κορυφή του Πρωταθλήματος»
«Το πάθος και η «δίψα» για τίτλους. Δεν θα πάθουμε ποτέ Υπερ-κούπωση»!
ΞΑΝΘΗ ΜΥΛΩΝΑ
«Το Happy end. Γιατί πάλι εμείς κατακτήσαμε το Πρωτάθλημα. Ενώ ο αποκλεισμός από το Κύπελλο είναι ένα καλό… μάθημα για του χρόνου»!
«Το πάθος, η θέληση να παραμείνουμε στην κορυφή και η καρδιά Πρωταθλητή, που μιλάει κάθε χρόνο και θα συνεχίσει να μιλάει για πολλά χρόνια ακόμη»!
ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
«Την κατάκτηση του Πρωταθλήματος. Η αλήθεια είναι πως είναι πιο γλυκός ο τίτλος όταν έρχεται μετά από τόσες δυσκολίες».
«Η εμπειρία στα δύσκολα παιχνίδια. Η ψυχή και η αστείρευτη θέληση για Κούπες! Την δύναμη αυτή μας την δίνει το γεγονός ότι μετά την κατάκτηση ενός τίτλου θα μας περιμένουν οι οπαδοί μας για να πανηγυρίσουμε όλοι μαζί»!
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΖΑΝΑΚΑΚΗ
«Το 7ο Πρωτάθλημα που κατακτήσαμε, γιατί δυστυχώς μείναμε εκτός του στόχου του Κυπέλλου»
«Η χημεία που έχουμε όλες μαζί, και φυσικά η καρδιά Πρωταθλητή»!
ΤΑΜΙ ΜΑΧΟΝ
«Πολλά πράγματα, αλλά κυρίως είμαι ευγνώμων που υπήρξα μέλος αυτής της ομάδας. Εύχομαι να παραμείνω και του χρόνου»!
«Πρέπει να έχεις μάθει να είσαι Πρωταθλητής. Και ειλικρινά όλα τα κορίτσια που αγωνίζονται στον Παναθηναϊκό ξέρουν καλά πως να είναι στην κορυφή»!
ΑΝΝΑ ΚΑΡΠΟΥΖΑ
«Την Κούπα του Πρωταθλήματος. Το χάρηκα πάρα πολύ γιατί είναι επιβεβαίωση όλων των δυσκολιών που ζήσαμε. Ενώ προσωπικά νιώθω τέλεια γιατί συνέβαλλα και εγώ στην κατάκτησή του».
«Ο Παναθηναϊκός έχει ιστορία και παράδοση στο γυναικείο βόλεϊ, γιατί όλες οι αθλήτριες δίνουν και την ψυχή τους στο γήπεδο. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας ανήκει στον κόσμο μας. Όλα αυτά μας κάνουν Νο 1»!
ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
«Όταν η διαδρομή είναι δύσκολη, η κορυφή είναι πιο γλυκιά. Το φετινό Πρωτάθλημα είναι… πετιμέζι! Πάμε για νταμπλ του χρόνου».
«Σε αυτήν την ομάδα κατάλαβα αυτό που λένε για την… καρδιά Πρωταθλητή. Είδα πως μεταλαμπαδεύεται σε κάθε νέο μέλος και φυσικά όταν έχεις γνωρίσει την κορυφή, δύσκολα την αφήνεις»!
ΟΛΓΑ ΜΑΛΟΥΣΑΡΗ
«Τις στιγμές με τους φιλάθλους μας. Το κλίμα που μας μετέδωσαν, με κάνει να θέλω να προσπαθήσω ακόμη περισσότερο, βγάζοντας τον καλύτερό μου εαυτό»!
«Το χρώμα του Πρωταθλητή είναι… ΠΡΑΣΙΝΟ»!
ΑΘΗΝΑ ΔΗΛΑΒΕΡΗ
«Κατάλαβα πως δεν είναι τυχαία 7 χρόνια ο Παναθηναϊκός το Νο1 στην Ελλάδα. Και χαίρομαι πολύ που το έζησα αυτό φέτος»…
«Μια αλυσίδα πραγμάτων. Ο κόσμος, οι παίκτριες, η διοίκηση και οι δημοσιογράφοι, είναι όλοι μία οικογένεια. Και φυσικά ότι μέσα στο γήπεδο βγαίνει το γονίδιο του Πρωταθλητή»!

ΠΗΓΗ: ΠΡΑΣΙΝΗ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ]]> Κυριάκος Καμπερίδης: Να γράψουμε ιστορία O Κυριάκος Καμπερίδης μιλά στο Media Guide του τελικού του Κυπέλλου γυναικών στη Σάμο…

Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στον τελικό του Κυπέλλου αποτελεί ήδη πολύ μεγάλη επιτυχία και θεωρώ ότι είναι το επιστέγασμα μια καλής χρονιάς. Οι στόχοι ξεκίνησαν για το νταμπλ, αλλά και πάλι η ΑΕΚ έχει τη δυνατότητα να γίνει μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του ελληνικού βόλεϊ.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, έχουμε την ευκαιρία να κατακτήσουμε κάποιο τρόπαιο και γι’ αυτό ήρθαμε στη Σάμο. Μια ενδεχόμενη επιτυχία θα δώσει τεράστια χαρά στον κόσμο και ένα έξτρα κίνητρο στη διοίκηση που έχει όραμα και θέλει να συνεχίσει να επενδύει με στόχο να κάνει την ΑΕΚ πρωταγωνίστρια στην Ελλάδα και να διαγράψει καλή πορεία στην Ευρώπη.

Όσο για τον τελικό, είναι ένα παιχνίδι, που πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε πανέτοιμοι ψυχολογικά και σωματικά και να παίξουμε ελεύθερα. Νομίζω ότι οι δύο ομάδες δεν έχουν και πολλά να κρύψουν, λίγο–πολύ γνωρίζουν τις αδυναμίες η μία της άλλης και αυτό που θα παίξει ρόλο είναι η… δίψα για το πρώτο τρόπαιο.

Το κίνητρο είναι πολύ μεγάλο, γιατί το όνομα της ομάδας που θα νικήσει, θα γραφτεί για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ ως Κυπελλούχος. Μακάρι αυτό να είναι της ΑΕΚ.
]]> Γιάννης Νικολάκης: Η χαρά για την πρώτη κούπα O Γιάννης Νικολάκης μιλά στο Media Guide του τελικού του Κυπέλλου γυναικών στη Σάμο…

Η συμμετοχή μας στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μάς δίνει χαρά και μας γεμίζει δύναμη καθώς θα έχουμε την ευκαιρία να διεκδικήσουμε ένα τρόπαιο, που δεν έχει κατακτήσει ποτέ ο Ολυμπιακός.

Σίγουρα, σε έναν τελικό δεν χωρούν προγνωστικά, πόσο μάλλον όταν συμμετέχουν δύο από τις καλύτερες ομάδες του βόλεϊ γυναικών. Είμαι όμως σίγουρος ότι τόσο οι φίλαθλοι της Σάμου όσο και όσοι παρακολουθήσουν τηλεοπτικά τον αγώνα θα απολαύσουν ένα συναρπαστικό παιχνίδι. 
]]> Χαντάβα: Στον Πειραιά την κούπα
Μάγια Ογκνιένοβιτς: Εμείς που θα πανηγυρίσουμε
Είμαι πολύ χαρούμενη που την πρώτη μου χρονιά στην Ελλάδα θα συμμετάσχω με τον Ολυμπιακό στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Εύχομαι να γίνει ένας αγώνας αντάξιος της ιστορίας των δύο ομάδων και ελπίζω να είμαστε εμείς η ομάδα που στο τέλος θα πανηγυρίσει την κατάκτηση του τροπαίου.

Εύη Κυριακίδου: Η τρίτη να είναι και τυχερή
Το κύπελλο Ελλάδας είναι ένα ξεχωριστό αλλά και σημαντικό κομμάτι ολόκληρης της αγωνιστικής περιόδου και ως Ολυμπιακός θέλουμε να το κατακτήσουμε. Θα πρέπει όμως να νικήσουμε μία εξίσου καλή ομάδα όπως είναι η ΑΕΚ, οπότε χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και αυτοσυγκέντρωση στο στόχο. Προσωπικά θα παίξω για τρίτη φορά σε τελικό του κυπέλλου Ελλάδας και εύχομαι να είναι η …τυχερή.

Εύα Χαντάβα: Στον Πειραιά την κούπα
Για κάθε αθλητή και αθλήτρια αποτελεί τιμή να παίζει με την ομάδα του σε τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Πέρυσι παρά την καλή μας εμφάνιση δεν καταφέραμε να πανηγυρίσουμε την κατάκτησή του στην Κρήτη και εύχομαι να επιστρέψουμε, εφέτος, από την πανέμορφη Σάμο στον Πειραιά με το βαρύτιμο τρόπαιο.
]]> Μποροβίντσεκ: Δεν υπάρχει φόβος Φένια Παπαγεωργίου, Σόνια Μποροβίντσεκ και Νικολέτα Κουτουξίδου μιλούν στο Media Guide του τελικού του Κυπέλλου γυναικών στη Σάμο…

Φένια Παπαγεωργίου: Να διώξουμε το άγχος
Η αλήθεια είναι ότι προσωπικά με αγχώνει η κατάκτηση του Κυπέλλου, γιατί ξεκινήσαμε με στόχο το νταμπλ και πλέον είναι μονόδρομος η επιτυχία στη Σάμο. Μπορεί οι φιλοδοξίες της ΑΕΚ να ήταν υψηλές για την πρώτη χρονιά στην Α1, αλλά φτιάχτηκε μια ομάδα που όντως θα μπορούσε να πάρει νταμπλ. Αλλάξαμε προπονητή λίγο πριν από τη Σάμο, σε μια προσπάθεια της διοίκησης να μας «ταρακουνήσει» και τώρα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να διαγράψουμε από το μυαλό μας όσα έχουν συμβεί στο πρωτάθλημα και να επικεντρωθούμε στον τελικό, που είναι μοναδικός και δεν συσχετίζεται με την υπόλοιπη πορεία. Μπορεί ο Ολυμπιακός να είχε μεγαλύτερη σταθερότητα από εμάς, αλλά έχουμε το ίδιο κίνητρο για την κατάκτηση του πρώτου τροπαίου. Γνωρίζω καλά τον Γιάννη Νικολάκη και σίγουρα έχει καταστρώσει το πλάνο του, αλλά κι εμείς από την πλευρά μας θα προσπαθήσουμε να τον εκπλήξουμε. Όπως και να’ χει ο καθρέπτης είναι το γήπεδο και εκεί πρέπει να αποδείξουμε ποιος το θέλει περισσότερο. Η θητεία μου στον Παναθηναϊκό με δίδαξε ότι οι τίτλοι δεν χορταίνονται. Αντιθέτως, μόλις κατακτήσεις έναν, θες να το επαναλάβεις ξανά και ξανά.

Σόνια Μποροβίντσεκ: Δεν υπάρχει φόβος
Η χρονιά ξεκίνησε πολύ δυνατά για την ΑΕΚ, αλλά η συνέχεια μας επεφύλασσε εκπλήξεις που ίσως και λόγω απειρίας δεν τις περιμέναμε. Χάσαμε την αυτοσυγκέντρωσή μας και τώρα έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να αντιστρέψουμε το κλίμα και την κατάσταση. Πιστεύω ότι μπορούμε να νικήσουμε τον Ολυμπιακό και να πάρουμε το Κύπελλο. Μακάρι να τα καταφέρουμε γιατί θα είναι κρίμα να μην γευτούμε τη χαρά έστω ενός τίτλου. Πιστεύω ότι το αξίζουμε, όμως, όλοι γνωρίζουν οι τελικοί είναι αγώνες δίχως αύριο και σχεδόν ποτέ δεν μπορείς να κάνεις προγνωστικά. Ο Ολυμπιακός είναι ένας πολύ μεγάλος αντίπαλος και πρέπει να τα δώσουμε όλα για να σηκώσουμε το τρόπαιο. Και οι δύο ομάδες είναι άπειρες από τελικούς και θα έλεγα ότι είμαστε ισοδύναμες. Άποψή μου είναι ότι και οι δύο αντιμετωπίζουμε πρόβλημα στην υποδοχή και εκεί ίσως κριθεί το παιχνίδι. Από τον Ολυμπιακό ξεχωρίζω τις Χαντάβα, Ογκνιένοβιτς και Κόλεβα, αλλά αν η ΑΕΚ βρεθεί σε καλή μέρα, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα.

Νικολέτα Κουτουξίδου: Με σωστή τακτική μπορούμε…
Κάναμε μια αρκετά δυνατή προετοιμασία το τελευταίο διάστημα για να έρθουμε στη Σάμο και να παρουσιαστούμε στην καλύτερη δυνατή αγωνιστική κατάσταση. Πιστεύω ότι είμαστε καλά ως ομάδα, έχουμε ψυχολογία και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Βέβαια, για να πάρεις ένα τρόπαιο πρέπει και να παίξεις καλά στον τελικό, τουλάχιστον καλύτερο από τον αντίπαλό σου. Το εμπόδιο του Ολυμπιακού, μόνο εύκολο δεν είναι, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι σε τέτοιους αγώνες δίχως αύριο, οι ισορροπίες είναι τελείως διαφορετικές απ’ ότι στο πρωτάθλημα. Το άγχος θα παίξει τον δικό του ρόλο, αλλά ελπίζω να είμαστε εμείς εκείνες που θα το αποβάλλουν γρηγορότερα μέσα στο παιχνίδι, ώστε να παίξουμε με καθαρό μυαλό και τακτική. Πολλοί λένε, ότι η ψυχή κερδίζει τους τελικούς, εγώ είμαι της άποψης ότι χωρίς την σωστή τακτική δεν έχεις τύχη. Δεν θέλω να σταθώ σε παίκτριες «κλειδιά», γιατί σίγουρα υπάρχουν και στον Ολυμπιακό και στην ΑΕΚ. Εάν, όμως, δεν λειτουργήσουμε ως σύνολο, τότε όσο καλή απόδοση και αν πιάσει μια παίκτρια, δεν μπορεί να φέρει τη νίκη μόνη της. 
]]> Η... speechless MVP, Ελευθερία Χατζηνίκου
Η έμπειρη πασαδόρος, που κέρδισε την ψήφο των ρεπόρτερ του βόλεϊ και αναδείχθηκε -με διαφορά- πολυτιμότερη του πρωταθλήματος, μιλά στο volleyball.gr για όσα έζησε φέτος με το «τριφύλλι» και αφήνει ανοιχτό παράθυρο να παίξει και του χρόνου, καθώς όπως της κάνουν πλάκα οι δικοί της άνθρωποι δεν είναι καλό να σταματήσει στους… 7 τίτλους!

Για αρχή, ανακοινώνοντάς της την ανάδειξή της σε MVP της σεζόν δήλωσε σοκαρισμένη και συγκινημένη. «Έχω μείνει… speechless που λένε», είπε γελώντας. «Είναι ασυνήθιστο να βγαίνει πολυτιμότερη ενός ολόκληρου πρωταθλήματος μία πασαδόρος», εξήγησε, ωστόσο ήταν αντικειμενικά αυτή που έδωσε το παραπάνω… κλικ στον Παναθηναϊκό για να πάρει μία ακόμα κούπα.

«Όταν επέστρεψα η αλήθεια είναι πως η ομάδα ήταν σε κακή βαθμολογικά θέση. Αλλά υπήρχαν λόγοι εξήγησης. Οι τραυματισμοί και η καθυστερημένη ένταξη των ξένων οδήγησαν σε κάποιες ήττες στην αρχή του πρωταθλήματος», τόνισε και πρόσθεσε τους λόγους που αποφάσισε να ξαναβάλει φόρμα:

«Γύρισα γιατί ήθελα το πρωτάθλημα, αλλά φυσικά δεν ήξερα πως 100% θα το πάρουμε. Δεν ήξερα εξάλλου, πόσο σύντομα θα επανερχόμουν από αγωνιστικής πλευράς. Βέβαια, είναι καλό που δεν το είχα δεδομένο γιατί μόνο έτσι συνεχίζεις να παλεύεις».

Στη φετινή χρονιά υπήρχε πάντως και μία… δυσαρμονία. Το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός δεν θα είναι στον τελικό του Κυπέλλου (σ.σ. το Σάββατο στη Σάμο μεταξύ ΑΕΚ και Ολυμπιακού) τής κόστισε: «Ήθελα το νταμπλ και μπορούσαμε, βάσει αξίας, να το πάρουμε γιατί είμαστε πολύ πιο πάνω από τις άλλες ομάδες. Χάσαμε από την ΑΕΚ γιατί δεν είχαμε συνέλθει από την ήττα από τον Ολυμπιακό».

Για τη μάχη του τίτλου σημείωσε επίσης: «Γύρισα γιατί αγαπώ την ομάδα και ό,τι τίτλους έχω πανηγυρίσει μαζί τους έχουμε κερδίσει. Το πρωτάθλημα το πήραμε δίκαια και φάνηκε αυτό όταν βρεθήκαμε με την πλάτη στον τοίχο τις δύο τελευταίες αγωνιστικές. Έπρεπε να πάμε για 3-0 ή 3-1 στο Ρέντη και τελικά γύρισε ο τροχός…»

Ζητώντας της να μάθουμε το πλεονέκτημα του Παναθηναϊκού έναντι του Ολυμπιακού απάντησε: «Ο Ολυμπιακός φέρνει πολύ μεγάλα ονόματα τα τελευταία χρόνια. Η νοοτροπία πρωταθλητή που έχουμε όμως περνάει σε εμάς και ναι, μπορούμε να πούμε πως μετράει και η φανέλα.

Επίσης, το σημαντικό είναι πως σεβόμαστε τους αντιπάλους, δεν τους υποτιμάμε και αυτό σημαίνει πως σεβόμαστε και τους εαυτούς μας. Δεν θριαμβολογούμε ποτέ πριν από το τέλος. Στα λόγια παίρνεις πρωτάθλημα όποτε θες. Το δύσκολο είναι ο αγωνιστικός χώρος».

Η φανέλα λοιπόν είναι… βαριά, κάτι που σημαίνει πως ταυτόχρονα υπάρχει και άγχος. «Φυσικά», αποκρίθηκε και πρόσθεσε: «Πάντα υπάρχει άγχος, ειδικά όταν έχεις πάρει τα έξι προηγούμενα πρωταθλήματα. Και φέτος το βάρος ήταν πιο μεγάλο όταν χάσαμε την ευκαιρία να διεκδικήσουμε το Κύπελλο. Κι αυτό φάνηκε από τη δουλειά που κάναμε πριν από τον τελικό, γιατί για μένα το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν σαφώς τελικός.

Ήμασταν συγκεντρωμένες, σοβαρές, χωρίς γελάκια στις προπονήσεις και με το μυαλό μας μόνο στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Κι εκεί δεν υστέρησε καμία μας. Ήμασταν εκεί για έναν λόγο και τα καταφέραμε. Φαίνεται πως ξέρουμε τον τρόπο. Μας τον δίδαξαν οι πιο παλιές και τώρα που γίναμε εμείς οι παλιές το περνάμε στα νέα κορίτσια που έρχονται στην ομάδα».

Πανηγυρίζοντας πλέον τον έβδομο τίτλο της, η επόμενη ερώτηση αφορά την επόμενη μέρα… «Δέχθηκα πιέσεις να επιστρέψω, αλλά δεν με καταπίεσαν κιόλας (γέλια). Παραδέχομαι πως έγινε σίριαλ το σταματάω-ξεκινάω, αλλά η κούραση, σωματική και κυρίως ψυχική είναι μεγάλη.

Θέλω να συνεχίσω, είναι μεγάλη η χαρά και τώρα, έχοντας κερδίσει ένα πρωτάθλημα είναι όλα όμορφα. Δεν μπορώ λοιπόν να αποφασίσω τώρα τι θα γίνει. Είναι νωρίς άλλωστε. Αφήνω πάντως ένα ανοιχτό παραθυράκι». Έτσι πάντως δεν... γλιτώνει την καζούρα: «Μου είχαν πει πως έπρεπε να πάρω φέτος και τους δύο τίτλους και από τους έξι να πάω στους οκτώ γιατί το επτά δεν είναι καλό νούμερο να σταματήσω...»

Πλέον ανυπομονεί να σηκώσει τις… κούπες στη φιέστα που θα στηθεί το βράδυ της Παρασκευής στο ΟΑΚΑ παράλληλα με τη συναυλία της Άννας Βίσση για την ενίσχυση του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού: «Ελπίζω να δώσουν όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού το παρόν και ευχαριστούμε την Άννα Βίσση που μας στηρίζει. Ελπίζουμε οι οπαδοί να δείξουν την αγάπη τους για τον σύλλογο για το καλό όλων και για να συνεχίζουμε να πανηγυρίζουμε τίτλους».

Κλείνοντας την κουβέντας μας, άρχισαν οι… αφιερώσεις. «Τον τίτλο του MVP τον αφιερώνω πρώτα στον εαυτό μου, γιατί πάλεψα πολύ να επανέλθω γρήγορα και πάντα υπήρχε ο κίνδυνος τραυματισμού. Επίσης, πήγαινα κανονικά το πρωί στη δουλειά μου στο Υπουργείο, δεν έλειψα ούτε μία ημέρα και αυτό ήταν πολύ κουραστικό.

Θέλω ακόμα να το αφιερώσω στον σύζυγό μου και τον ξάδελφό μου και να προσθέσω πως αποτελεί δικαίωση για μένα, αλλά και για τους ανθρώπους που με έπεισαν να επιστρέψω, τον πρόεδρο κ. Ρισβά, τον κ. Πιστιόλη και τον προπονητή μου. Φυσικά αυτόν τον τίτλο τον αξίζει όλη η ομάδα και η κάθε μία κοπέλα ξεχωριστά».
]]> «Πάντα πιστεύαμε στην ομάδα» Οι παίκτριες του Παναθηναϊκού, Ξανθή Μυλωνά και Μαρία Χατζηνικολάου, μιλούν στο Onsports για τη χρονιά που τις βρήκε, ως συνήθως, πρωταθλήτριες!

Η χρονιά ήταν δύσκολη. Όχι μόνο οικονομικά –το αντίθετο, άλλωστε, θα αποτελούσε έκπληξη για το ταλαιπωρημένο ελληνικό βόλεϊ. Και αγωνιστικά, ο φετινός Παναθηναϊκός, σε αντίθεση με την άνεση των τελευταίων ετών, τα βρήκε… σκούρα.
Κινδύνευσε να γίνει το πρώτο «θύμα» του νέου συστήματος του πρωταθλήματος της Α1 γυναικών, κερδίζοντας την είσοδο στην πρώτη εξάδα στην τελευταία αγωνιστική του α΄ γύρου. Παρά τα προβλήματα, τις δυσκολίες, τους τραυματισμούς και το… μείον ένα στους τίτλους (το Κύπελλο), το τέλος της σεζόν βρήκε τις «πράσινες» στην κορυφή, όπου παραμένουν σταθερά εδώ και μία επταετία.
Η λίμπερο του Παναθηναϊκού, Ξανθή Μυλωνά και η κεντρική, Μαρία Χατζηνικολάου, μοιράστηκαν με το Onsports στιγμές της φετινής χρονιάς και το… happy end της.
Είσαι η μοναδική παίκτρια του Παναθηναϊκού που έχει κατακτήσει και τα επτά τελευταία πρωταθλήματα της ομάδας. Νιώθεις ότι είσαι μέλος κάποιας ελίτ;
Μυλωνά: Είναι μεγάλη μου τιμή που βρίσκομαι σε αυτή την ομάδα, η οποία τα τελευταία χρόνια σαρώνει τους τίτλους. Όλα όμως τα πρωταθλήματα ήρθαν μετά από ομαδική προσπάθεια.
Όταν, στην τελευταία αγωνιστική της α΄ φάσης, κινδυνεύσατε να μείνετε εκτός 6άδας, φοβηθήκατε ότι η σεζόν τελειώνει εδώ;
Μυλωνά: Δεν υπήρξε ποτέ στιγμή που να σταμάτησα να πιστεύω στην ομάδα, ακόμα κι όταν τα πράγματα ήταν δύσκολα, ακόμα κι όταν φαινόταν ότι θα μπορούσαμε να μείνουμε εκτός εξάδας. Ήμουν σίγουρη ότι θα φέρναμε την κατάσταση στα μέτρα μας.
Χατζηνικολάου: Ποτέ δεν υπήρξε μέσα στο μυαλό μας η σκέψη ότι μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, όσο ρεαλιστικό κι αν φαινόταν. Εκείνη την περίοδο ήμουν τραυματίας, ήξερα ότι υπήρχε άγχος, ήμουν όμως σίγουρη πως τα κορίτσια στο τέλος θα τα καταφέρουν.
Ήταν μία δύσκολη χρονιά. Υπήρξε στιγμή που απογοητευθήκατε;
Μυλωνά: Τα προβλήματα με στενοχώρησαν, όπως και όλους μας, αλλά δεν έφτασα ποτέ στο σημείο να απογοητευθώ και να θέλω να τα παρατήσω. Ήξερα ότι, παρά τις δυσκολίες, η σεζόν θα τέλειωνε έτσι, χαρούμενα. Μας έμεινε βέβαια μία μικρή πίκρα για τον αποκλεισμό από τον τελικό του Κυπέλλου, όπως και για την Ευρώπη. Πήραμε όμως το πρωτάθλημα και χαιρόμαστε για αυτό. Τα αρνητικά είναι μαθήματα για του χρόνου.
Χατζηνικολάου: Ήταν δύσκολα κυρίως στις αρχές, όταν δεν είχαμε πάρει καθόλου χρήματα και κάποια κορίτσια είχαν σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Στην πορεία τα πράγματα ευτυχώς μπήκαν σε έναν φυσιολογικό, για τα φετινά οικονομικά δεδομένα, ρυθμό.
Μπαίνοντας στην έδρα του Ολυμπιακού για το τελευταίο ματς, ήσασταν σίγουρες ότι το τέλος τους θα σας έβρισκε ξανά πρωταθλήτριες;
Χατζηνικολάου: Μετά την ήττα του Ολυμπιακού από το Μαρκόπουλο ξέραμε ότι δε θέλαμε καν νίκη στο Ρέντη, μας αρκούσαν δύο σετ. Ε, δύο σετ θα τα παίρναμε! Με τέτοια ομάδα, στη χειρότερη περίπτωση δύο σετ τα παίρνεις. Πήραμε τρία βέβαια, ακόμα καλύτερα!
Μυλωνά: Δεν είναι η πρώτη φορά που κερδίζουμε στο Ρέντη και προφανώς όχι τυχαία. Πίστευα από την αρχή στις δυνατότητες αυτής της ομάδας, όπως όλες μας, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι επιλέξαμε να κρατήσουμε χαμηλούς τόνους κατά τη διάρκεια της χρονιάς και να αποδείξουμε την αξία μας στο γήπεδο, σε αντίθεση με κάποιες άλλες.
Εννοώντας;
Μυλωνά: Ενόχλησε πολύ όλες μας κάτι που έγινε στο Μετς, στο παιχνίδι της α΄ φάσης, όταν μετά τη νίκη του Ολυμπιακού βρήκαμε γραμμένα στους τοίχους των αποδυτηρίων των φιλοξενούμενων «Άντε γεια», «Δεν υπάρχει αύριο» και διάφορα τέτοια. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός σε μία ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει κάνει απίστευτα πράγματα.
Ως πρώην παίκτρια του Ολυμπιακού, τελικά στην Ελλάδα πρέπει να πάρεις μεταγραφή στον Παναθηναϊκό για να πανηγυρίσεις πρωτάθλημα;
Χατζηνικολάου: Τα τελευταία χρόνια, ναι! Εγώ έμεινα τρία χρόνια στον Ολυμπιακό και παρά το γεγονός ότι πέρασαν από την ομάδα πολύ καλές παίκτριες, δεν είχαμε καταφέρει να πάρουμε τίτλο. Τα επτά χρόνια του Παναθηναϊκού δεν είναι και λίγα…
Τι ξεχωρίζει τον Παναθηναϊκό από τις άλλες ομάδες;
Μυλωνά: Η εμπειρία, ο κορμός των Ελλήνων αθλητριών, που μένει ίδιος, οι ξένες, όπως η Μόλναρ, μία αθλήτρια-κόσμημα για το ελληνικό βόλεϊ, το πάθος, η καρδιά του πρωταθλητή και η επιθυμία μας να διατηρηθούμε στην κορυφή.
Χατζηνικολάου: Η διοίκηση και το στήσιμο που επιλέγει να κάνει στην ομάδα κάθε χρόνο, παίρνοντας αθλήτριες έμπειρες, με ψυχή, που μεταδίδουν τη νοοτροπία του νικητή και στις λιγότερο έμπειρες. Και οι πιο μικρές παίκτριες της ομάδες και οι ξένες ξέρουν ότι μοναδικός στόχος κάθε χρόνο είναι οι τίτλοι. Οτιδήποτε άλλο θεωρείται αποτυχία.
Ανταγωνισμό νιώθετε όταν μπαίνετε στο γήπεδο;
Μυλωνά: Στην ουσία όχι. Δε με φοβίζει ποτέ ο αντίπαλος, αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός. Αν εμείς παίξουμε καλά, δε χάνουμε από κανέναν. Ακόμα και στο τελευταίο παιχνίδι δεν ανησυχούσα για τον αντίπαλο, αλλά για τη δική μας απόδοση.
Χατζηνικολάου: Τη στιγμή που παίζεις, θέλεις να κερδίσεις εύκολα. Όταν τελειώνει το ματς και το ξανασκέφτεσαι, λες «Μα, τόσο εύκολα; Να μην έχει λίγη κόντρα;». Οπότε δεν ξέρω… Μάλλον διαλέγω το εύκολο!
Υπήρξε στενοχώρια για το ότι δεν έγινε απονομής στο γήπεδο και δεν καταφέρατε να πάρετε το Κύπελλο στα χέρια σας;
Χατζηνικολάου: Θεωρώ ότι είναι χαζό αυτό που έγινε. Όταν παλεύεις έναν χρόνο για αυτό το πρωτάθλημα, το μόνο που θέλεις στο τέλος του είναι να πάρεις την Κούπα. Εγώ μπορώ να περιμένω και τρεις ώρες, μέχρι να αδειάσει το γήπεδο. Δεν έχω πρόβλημα να γίνει απονομή μπροστά σε άδειες εξέδρες, αρκεί να μου δώσουν το Κύπελλο φέτος και όχι στα μέσα της επόμενης χρονιάς! Κακά τα ψέματα, είναι άσχημο να φεύγεις με τον ενθουσιασμό του πρωταθλητή και με άδεια χέρια… Ευτυχώς αυτή τη φορά η απονομή θα γίνει στη συναυλία της Παρασκευής και δε θα χρειαστεί να περιμένουμε μήνες μέχρι να δούμε από κοντά το τρόπαιο…

ΠΗΓΗ: ΟnSports.gr
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΡΟΥΛΑ ΚΕΦΑΚΗ]]> Το 7ο, οι... sexy κι όποιος αντέξει! Ξανθή Μυλωνά, Ελευθερία Χατζηνίκου και Μαρία Χατζηνικολάου, μιλούν και ποζάρουν στο gazzetta.gr για το έβδομο συνεχόμενο πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού και δηλώνουν έτοιμες για ακόμα περισσότερους τίτλους.

Οι αμερικάνοι το έλεγαν χρόνια και στην Ελλάδα μόλις το ανέφερε ο Γιάννης Ιωαννίδης έγινε αμέσως σλόγκαν. Αναφερόμαστε στην περιβόητη έκφραση «η καρδιά του πρωταθλητή», η οποία ταιριάζει απόλυτα στην γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού.

Οι «πράσινες» έχουν κάνει τους πάντες να ασχολούνται όχι μόνο μαζί τους, αλλά και συνολικά το άθλημα, κατακτώντας τα πάντα τα τελευταία επτά χρόνια. Στο διάστημα αυτό έχουν 7 πρωταθλήματα (συνολικά 24) και πέντε κύπελλα και δείχνουν πως πραγματικά δεν υπάρχει αντίπαλος που μπορεί να τις κοιτάξει στα μάτια…

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η κούπα πήγε στα γνωστά χέρια και μετά την κατάκτησή της, ήρθε η ώρα για ξεκούραση, καθώς αν και ακόμα είναι πολύ νωρίς, ήδη έχουν αρχίσει τα όνειρα για ακόμα μεγαλύτερα κατορθώματα. Ακόμα μεγαλύτερα και από τα 15 συνολικά πρωταθλήματα που έχουν κατακτήσει οι Ξανθή Μυλωνά (7), Ελευθερία Χατζηνίκου (4) και Μαρία Χατζηνικολάου (4).

Η… Aγία Τριάδα του «τριφυλλιού» μίλησε στο gazzetta.gr για το παρών, το παρελθόν, αλλά και το μέλλον. Υποσχέθηκε ακόμα μεγαλύτερες χαρές και τόνισε για ακόμα μία φορά πως αυτή η ομάδα έχει την καρδιά και την ψυχή του πρωταθλητή και πως για να την ρίξει κάποιος από την κορυφή θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ.

Και τώρα ξεκούραση

Η χρονιά που ολοκληρώθηκε για τον Παναθηναϊκό, ήταν δύσκολη λόγω και των προβλημάτων και μετά την υπερένταση και τον έβδομο συνεχόμενο τίτλο, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από χαλάρωση και καφεδάκι με θέα την Αθήνα και συντροφιά την κούπα. Το ραντεβού δόθηκε στο roof garden του ξενοδοχείου ZAFOLIA όπου με… πιάτο την πρωτεύουσα τα κορίτσια του «τριφυλλιού» είχαν την ευκαιρία να χαλαρώσουν, αλλά και να μιλήσουν για έναν ακόμα τίτλο.

Κορίτσια ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το έβδομο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Θεωρείτε ότι αυτό ήταν το πιο δύσκολο;

Ε.Χ: «Η αλήθεια είναι πως λόγω συστήματος του εφετινού Πρωταθλήματος ήταν δύσκολο να κρατηθείς στην κορυφή από την αρχή έως το τέλος. Έχουμε πάρει όμως και πιο δύσκολα Πρωταθλήματα».
Μ.Χ: «Ναι για εμένα αυτό το Πρωτάθλημα ήταν το πιο δύσκολο για πολλούς λόγους και όχι μόνο αγωνιστικούς. Για την ακρίβεια καθόλου για αγωνιστικούς».
Ξ.Μ: «Εγώ θα έλεγα πως είμαι κάπου στη μέση. Δηλαδή όντως έτσι όπως ήταν το πρωτάθλημα ήταν δύσκολο να μείνει κάποιος στην κορυφή, αλλά και λόγω των προβλημάτων μας η δυσκολία ήταν πολύ μεγάλη».

«Δώσαμε τις απαντήσεις που έπρεπε»

Η αμφισβήτηση που υπήρξε σας έκανε να πεισμώσετε ακόμα περισσότερο;

Ξ.Μ: «Πραγματικά δεν κατάλαβα με ποια λογική υπήρχαν άνθρωποι που δεν μας θεωρούσαν φαβορί. Εντάξει δεν ξεκινήσαμε καλά, αλλά κανείς δεν έμενε στα προβλήματα, αλλά στα παιχνίδια και τα αποτελέσματα. Κανείς δηλαδή δεν έβλεπε πως αν επιστρέψουν οι Μαχόν και Μόλναρ, θα ήμασταν άλλη ομάδα; Ναι φυσικά και μας πείσμωσαν όλα αυτά και θέλαμε να δώσουμε απαντήσεις που πιστεύω ότι τις δώσαμε».
Μ.Χ: «Και εγώ συμφωνώ. Δώσαμε τις απαντήσεις που έπρεπε, σε όσους μας είχαν ξεγραμμένες».
Ε.Χ: «Ακόμα και εγώ διαβάζοντας τα όσα γράφονταν ακόμα και όταν δεν ήμουν στην ομάδα είχα πεισμώσει. Θεωρούσα άδικη την κριτική για μία ομάδα που έχει προσφέρει τόσα. Το τέλος έδειξε ποιοι είχαν δίκιο και ποιοι άδικο. Όλα άλλωστε κρίνονται στο γήπεδο και πουθενά αλλού».

«Σημαντική η συμβολή του Χουντουμάδη»

Αμφισβήτηση υπήρξε και για τον προπονητή. Πόσο βοήθησε ο κόουτς στην κατάκτηση του τίτλου;

Μ.Χ: «Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν στάθηκε στα προβλήματα και όλοι έπεσαν να… φάνε τον κόουτς. Αυτός όμως το πάλεψε και σίγουρα μας βοήθησε πολύ. Έχει κάνει δουλειά και αν είχε από την αρχή όλη την ομάδα θα έδειχνε ακόμα περισσότερα πράγματα. Πάντως για ακόμα μία φορά βιάστηκαν κάποιοι να μιλήσουν».
Ξ.Μ: «Συμφωνώ με την Μαρία. Όλοι οι προπονητές έχουν προσφέρει και αυτός έκανε και ο κόουτς. Τον ευχαριστούμε για συνέβαλε να κατακτηθεί το έβδομο πρωτάθλημα».
Ε.Χ: «Δεν ξέρω τι λένε για όσο ήμουν εκτός, αλλά το σίγουρο είναι πως όταν επέστρεψα, είδα ότι γίνεται δουλειά. Αυτή η δουλειά φάνηκε στο γήπεδο και αν δεν υπήρχαν τα προβλήματα κανείς δεν μπορούσε να πει κάτι για τον κόουτς».

Στο ξεκίνημα και την πρώτη φάση, η ΑΕΚ έδειχνε ανίκητη και όλοι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων την έχριζαν φαβορί. Φοβηθήκατε πως μπορεί να χαθούν τα πρωτεία;

Μ.Χ: «Επειδή ξέραμε το σύστημα του Πρωταθλήματος και ότι θα μηδενίσουν οι ομάδες και θα αρχίσουν από την αρχή ήμασταν σίγουρες ότι δεν θα το χάναμε. Όταν θα ερχόντουσαν οι ξένες και η ομάδα δεν θα αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα η εικόνα θα άλλαζε. Πάντως η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα από την ΑΕΚ να ξεφουσκώσει έτσι».
Ε.Χ. : «Δεν πίστεψα ότι ο Παναθηναϊκός θα το χάσει βλέποντας το πρωτάθλημα από μακριά. Καμία ομάδα δεν έχει καταφέρει να ανέβει κατηγορία και να πάρει το Πρωτάθλημα. Αυτό το χτίζεις χρόνο με τον χρόνο και ίσως αυτό να τους στοίχισε στο τέλος».
Ξ.Μ: «Η λέξη φόβος δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο της ομάδας. Αυτό έχει αποδειχθεί και αποδεικνύεται κάθε χρόνο. Εμείς κοιτάζαμε την ομάδα μας και προσωπικά ήμουν σίγουρη πως μόλις ξεπερνιούνταν τα προβλήματα, όλα θα πήγαιναν καλά, όπως και πήγαν».

«Δεν είχαμε κανέναν δίπλα μας»

Πριν όμως έρθει το έβδομο, είχαν έρθει τα προβλήματα…

Ξ. Μ: «Δεν είχαμε περάσει τέτοια προβλήματα. Αναγκαζόμασταν να κάναμε πράγματα που δεν θέλαμε. Δεν είχαμε κανένα δίπλα μας. Ακούγαμε υποσχέσεις και την ημερομηνία που ήταν προγραμματισμένο να γίνει κάτι εκείνοι παραιτήθηκαν. Ήταν κακό για την ομάδα και όλες μας το ότι η παλιά διοίκηση έδειχνε να είναι μακριά μας».

Πως το βιώσατε όλο αυτό;

Ξ. Μ: «Υπήρξε μεγάλη απογοήτευση, κάναμε υπομονή μέχρι να αλλάξει κάτι. Σίγουρα επηρεαστήκαμε από την αποχή των προπονήσεων και δεν το θέλαμε αλλά δεν γινόταν αλλιώς».
Μ.Χ: «Συμφωνώ πως όλο αυτό το κλίμα μας είχε επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό, γιατί υπήρξε αβεβαιότητα για το μέλλον. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για κάθε αθλητή. Όμως τέλος καλό, όλα καλά».

«Τον καλύτερο εαυτό της με την πλάτη στον τοίχο»

Ας επιστρέψουμε στον αγωνιστικό κομμάτι. Η ομάδα μπορεί να κατέκτησε τον τίτλο, αλλά έφτασε πολύ κοντά ακόμα και στον αποκλεισμό από την εξάδα. Σκεφτήκατε πως τελικά μπορεί να γινόταν ακόμα και αυτό; Υπήρχε άγχος;

Ε.Χ: «Πριν επιστρέψω δεν είχα συνειδητοποιήσει σε τι θέση βρισκόταν ο Παναθηναϊκός. Μετά την επιστροφή μου όμως κατάλαβα ότι είχαμε μείνει πίσω. Εντάξει δεν υπήρξε σκέψη πως δεν θα τα καταφέρναμε. Δεν φοβήθηκα ποτέ γιατί η ομάδα έχει αποδείξει ότι όταν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο βγάζει τον καλύτερο εαυτό της.
Ξ.Μ.: «Εγώ πάλι σίγουρα σκεφτόμουν πως αν δεν παίξουμε όπως μπορούμε υπάρχει περίπτωση να μείνουμε εκτός. Όμως είχα εμπιστοσύνη σε αυτή την ομάδα που έχει δείξει πως είναι φτιαγμένη για μεγάλα πράγματỨ.
Μ.Χ.: «Όχι από την στιγμή που ήξερα πως καμία ομάδα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε δεν ήταν καλύτερη από εμάς δεν σκέφτηκα ούτε μία στιγμή ότι θα μέναμε εκτός εξάδας, δεν γινόταν να μείνουμε εκτός με βάση την δυναμικότητα της ομάδας».

«Απογοητεύτηκαν πολλοί που περάσαμε»

Στο σημείο εκείνο η Ελευθερία Χατζηνίκου τόνισε: «Βέβαια απογοητεύτηκαν και πολλοί που περάσαμε στην εξάδα», για να συμπληρώσει η Μαρία Χατζηνικολάου: «Όταν η ΑΕΚ ξεκίνησε να κάνει αγωνιστική κοιλιά τότε άρχισαν τα παράπονα από αυτούς ότι δεν είναι ωραίο το νέο σύστημα του Πρωταθλήματος. Βέβαια αν μέναμε εκτός εξάδας τότε όλα θα ήταν καλά».

Και πάμε τώρα στο πρόσφατο παρελθόν. Έφυγε η παλιά Διοίκηση και ήρθε η νέα. Έγιναν κινήσεις από την πλευρά της ώστε να βοηθήσει να φτιάξουν κάποια πράγματα;

Μ.Χ.: «Υπήρξε βελτίωση και έγιναν κινήσεις. Το σίγουρο είναι πως αν αυτή η Διοίκηση ήταν από την αρχή τότε τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Αν είχαν δηλαδή περισσότερο χρόνο θα είχαν πετύχει περισσότερα».
Ξ.Μ.: «Γίνονται προσπάθειες και ας περιμένουμε να δούμε που θα καταλήξουν αυτές οι προσπάθειες. Το σίγουρο είναι πως είναι δίπλα μας η Διοίκηση και είναι δεδομένο πως θέλει χρόνο για να πετύχει αυτά που θέλει».
Ε.Χ: «Και εγώ συμφωνώ με τα κορίτσια. Βλέπω πως γίνονται κινήσεις και αυτό είναι ευχάριστο».

«Ευαισθητοποιήθηκε η… χορδή του Παναθηναϊκού»

Ελευθερία θα ήθελα να αναφερθώ για λίγο σε εσένα ξεχωριστά. Αρχικά υπήρξαν φήμες ότι θα επέστρεφες το καλοκαίρι αλλά τελικά στην ομάδα ενσωματώθηκες το Χειμώνα. Πως πείστηκες;

« Το καλοκαίρι ήταν μόνο φήμες, εγώ δεν είχα ιδέα γιατί στο μυαλό μου είχα άλλα σχέδια, ήθελα να κάνω οικογένεια και είχα εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα στη ζωή μου σε σχέση με άλλα χρόνια. Τελικά τον Γενάρη πείστηκα γιατί ευαισθητοποιήθηκε μέσα μου η χορδή του Παναθηναϊκού και για να μην πάει χαμένη η χρονιά (αν και πήγε η μισή αφού δεν καταφέραμε να πάρουμε και το Κύπελλο), αποφάσισα να γυρίσω για να βοηθήσω».

«Εμείς παίζουμε για την ομάδα. Στους άνδρες αυτό δεν συμβαίνει»

Κορίτσια αναγκαστικά γίνεται σύγκριση μεταξύ της αντρικής ομάδας και του δικού σας τμήματος. Από την μία οι μεν φτάνουν στην βρύση και δεν μπορούν να πιουν νερό και από την άλλη εσείς που έχετε 7στα 7. Υπάρχει τελικά αυτό που λέμε η ψυχή του Πρωταθλητή;

Ε.Χ.: «Πιστεύω ότι το μυστικό είναι η ομαδικότητα που δεν υπάρχει στο αντρικό βόλεϊ σε αντίθεση με εμάς που ακόμα και οι νέες παίκτριες που έρχονται παίζουν όλες πρώτα για την ομάδα και μετά για τους εαυτούς τους, κάτι που σίγουρα δεν συμβαίνει στους άντρες.
Ξ.Μ.: «Το δύσκολο δεν είναι να φτάσεις στην κορυφή αλλά να διατηρηθείς εκεί. Όταν τα παιδιά πήραν το πρωτάθλημα δεν κατάφεραν να μείνουν και αυτό τους έριξε ψυχολογικά».
Μ.Χ.: «Σίγουρα όταν έχεις κατακτήσει τόσα Πρωταθλήματα και έχει παραμείνει ένας βασικός κορμός, η ψυχολογία και η νοοτροπία του νικητή μεταφέρεται στους νέους παίκτες. Αυτό συμβαίνει και στον αντρικό βόλεϊ όπου υπάρχει μία δυσπιστία και μία νοοτροπία ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν, όπου περνάει και στους νέους παίκτες».

Εσύ Μαρία το έζησες αυτό όταν αγωνιζόσουν στον Ολυμπιακό;

« Όχι οι παίκτριες το πιστεύαμε ότι μπορούσαμε αλλά δεν συνέβαινε το ίδιο και στο σύλλογο όπου το μετέφεραν τελικά και σε εμάς ότι δεν μπορούσαμε. Βέβαια ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό, όπου ότι προβλήματα και να αντιμετωπίζουμε από τον Σύλλογο λένε ότι και να γίνει θα το πάρουμε».

Δεύτερη χρονιά στο Μετς. Σας λείπει ο… Τάφος του Ινδού;

Ξ.Μ.: «Φυσικά και μας λείπει. Πέντε χρόνια στον «Τάφο» ζήσαμε απίστευτες, αξέχαστες στιγμές και μακάρι να μπορούσαμε να γυρίσουμε εκεί. Μας λείπει ο κόσμος και δύο χρόνια τώρα δυστυχώς είναι κοντά μας μόνο στα ντέρμπι και αν δεν γίνεται να γυρίσουμε εκεί ας έρχονται όπου και αν παίζουμε».
Ε.Χ.: «Έζησα δύο πολύ όμορφα χρόνια στον «Τάφο» και οι δύο πρώτες σεζόν μου δεν συγκρίνονται με τις επόμενες. Ο κόσμος αγαπάει το τμήμα αλλά αγαπάει τον «Τάφο» περισσότερο και γι’ αυτό θα ήταν ιδανικό να γυρίσουμε».
Μ.Χ: «Εγώ έχω ζήσει αυτό το γήπεδο μόνο ως αντίπαλος και πραγματικά η ατμόσφαιρα ήταν εντυπωσιακή. Μακάρι να γυρίζαμε εκεί και να το ζήσω και ως γηπεδούχος».

Πήρατε το πρωτάθλημα και γυρίζοντας στο… Κάστρο είδατε κοντά στα 1.000 να σας αποθεώνουν. Πως ζήσατε την υποδοχή αυτή;

Ε.Χ.: « Χθες ήταν πολύ ωραία η υποδοχή αλλά δεν συγκρίνεται με τίποτα με την υποδοχή στη Λεωφόρο πριν δύο χρόνια. Εκεί ξέραμε πως υπάρχει κόσμος και μόλις πήγαμε είδαμε μόνο δύο με τρία άτομα. Μας είπαν να πάμε στο κλειστό και μόλις το αντικρίσαμε γεμάτο πάθαμε σοκ. Ήταν απίστευτο συναίσθημα. Εξαιρετική ήταν και η χθεσινή υποδοχή και ευχαριστούμε πολύ τον κόσμο, αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με εκείνη την χρονιά».
Ξ.Μ.: «Μας θύμισε εποχές Λεωφόρου, ήταν απίστευτα. Τέτοιες στιγμές τις κρατάς για πάντα στην ψυχή σου».
Μ.Χ: «Τι να πω; Ήταν καταπληκτικά, δεν το πίστευα ότι θα γινόταν αυτό και ένα ευχαριστώ σίγουρα δεν φτάνει με τίποτα».

Η συνέχεια από εδώ και πέρα; Θεωρείτε την χρονιά φέτος πετυχημένη με βάσει τα προβλήματα που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της σεζόν;

Ξ.Μ.: «Μας μένει η πίκρα για τον αποκλεισμό από το Κύπελλο αλλά και την αποχώρηση μας από την Ευρώπη. Γνωρίζουμε πως υπήρχε πρόβλημα με τα οικονομικά αλλά δεν τιμάει κανένα Σύλλογο να μην κατεβαίνει στην Ευρώπη, πόσο μάλλον αν αυτός είναι ο Παναθηναϊκός».
Μ.Χ.: «Να συμπληρώσω ότι απλά σώσαμε κάπως την παρτίδα κατακτώντας το Πρωτάθλημα».
Ε.Χ: «Και εγώ θεωρώ πως δεν είναι 100% πετυχημένη, από την στιγμή που θα μπορούσε να κατακτηθεί και το Κύπελλο».

Όσον αφορά το μέλλον, Μαρία και Ξανθή έχετε ακόμα ένα χρόνο συμβόλαιο, εσύ Ελευθερία τι θα κάνεις;

«Ακόμη δεν το σκέφτομαι, απλά χαίρομαι την επιτυχία της κατάκτησης του Πρωταθλήματος. Βέβαια δεν αποκλείω τίποτα. Το τι θα κάνω τη νέα χρονιά εξαρτάται και από το που θα αγωνίζεται ο Ζόρντι του χρόνου. Αν πάει στο εξωτερικό είναι δύσκολο να συνεχίσω να αγωνίζομαι».

«Όλοι ΟΑΚΑ να σηκώσουμε το έβδομο»

Κλείνοντας θα ήθελα να σας ρωτήσω για τις κινήσεις που γίνονται από τον Ερασιτέχνη για την σωτηρία του. πως τις βλέπετε;

Ε.Χ: «Αρχικά θέλω να πω, όλοι ΟΑΚΑ να σηκώσουμε το 7ο ψηλά. Εν συνεχεία ότι γίνονται σωστές κινήσεις οι οποίες όμως θα έπρεπε να τύχουν μεγαλύτερης ανταπόκρισης. Είναι κρίμα να μην υπάρχει η βοήθεια που πρέπει στον Ερασιτέχνη».
Μ.Χ.: «Η Διοίκηση κάνει κινήσεις και περιμένουμε όλοι από τον κόσμο να ανταπεξέλθει και να στηρίξει τον Ερασιτέχνη».
Ξ.Μ: «Και εγώ συμφωνώ. Σωστές κινήσεις τις οποίες ο κόσμος θα πρέπει να στηρίξει ακόμα περισσότερο»

Πέρσι πήρατε το πρωτάθλημα και το σηκώσατε μετά από μήνες. Φέτος η απονομή θα γίνει την Παρασκευή στη συναυλία για τον Ερασιτέχνη, πως το περιμένετε όλο αυτό;

Ξ.Μ.: «Περιμένω να είναι και πάλι ανατριχιαστικό, αν και αυτό που ζήσαμε στο ΟΑΚΑ μπροστά σε 80.000 κόσμο δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα. Μακάρι να γεμίσει το κλειστό για να το χαρούμε ακόμα περισσότερο».
Μ.Χ.: «Θα είναι μία εμπειρία ανάλογη με εκείνη στην φιέστα του ΟΑΚΑ. Ακόμα μία ξεχωριστή εμπειρία».
Ε.Χ: «Και εγώ θέλω να καλέσω και πάλι τον κόσμο να έρθει και να πανηγυρίσουμε μαζί. Θα είναι κάτι το πολύ ωραίο».

ΠΗΓΗ: gazzetta.gr
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΦΩΤΗ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗ]]> Χουντουµάδης: «Τυχερός που είμαι στον ΠΑΟ»
«Θυµάµαι τους αγώνες του Παναθηναϊκού µε τον Δοµάζο, τον Αντωνιάδη, τον Ελευθεράκη και τους υπόλοιπους. Η χαρά µας ήταν να πάµε στο γήπεδο µε τον µπαµπά. Δεν µπορούσα να φανταστώ πως εν έτει 2011 έξω από τη Λεωφόρο θα πανηγύριζα έναν τίτλο ως προπονητής του Παναθηναϊκού...» λέει ο τεχνικός της γυναικείας οµάδας του «τριφυλλιού» Σπύρος Χουντουµάδης, ο οποίος έβαλε την υπογραφή του κάτω από τον 23ο τίτλο της γυναικείας οµάδας.

«Αισθάνοµαι τυχερός που βρίσκοµαι στο τιµόνι αυτής της οµάδας και συνεργάζοµαι µε σπουδαίες αθλήτριες που έχουν διακρίσεις στο παγκόσµιο στερέωµα. Πήρα πολλά και έδωσα ό,τι είχα. Μας µένει η πίκρα που δεν θα είµαστε στον τελικό του Κυπέλλου. Θέλουµε να κρατήσουµε την οµάδα στην κορυφή, που τελικά είναι πολύ πιο δύσκολος στόχος από το να ανέβεις στην κορυφή».

Βέβαια, για να φτάσει στο σηµείο να πανηγυρίσει πέρασε από πολλές δυσκολίες και αµφισβητήθηκε µετά την ήττα από τον Ολυµπιακό στο Μετς µε 3-1 αλλά και τον νοκ άουτ ηµιτελικό του Κυπέλλου από την ΑΕΚ.

«Ηταν οι πιο δύσκολες στιγµές µας. Θέλαµε πολύ να κάνουµε το νταµπλ, αλλά στη ζωή τα πράγµατα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλεις. Ο αθλητισµός είναι µικρογραφία της ζωής και είναι στη φιλοσοφία µου να τα δέχοµαι όλα...» τόνισε.


Η οµάδα πέρασε από χίλια κύµατα και το σύστηµα διεξαγωγής του πρωταθλήµατος δεν βοήθησε. Τι άλλο έφταιξε;

«Το σύστηµα του πρωταθλήµατος ήταν αρνητικός παράγοντας. Ο πρώτος γύρος δεν είχε σχέση µε τον δεύτερο. Κοντέψαµε να µείνουµε εκτός πρώτης εξάδας και έπαιξαν κι άλλα πράγµατα ρόλο: η συµµετοχή της Μόλναρ και της Μαχόν στο Παγκόσµιο Πρωτάθληµα και η αργοπορηµένη άφιξή τους στην Ελλάδα. Ο τραυµατισµός της Μλαντένοβιτς στους κοιλιακούς και η απουσία της Χατζηνικολάου. Η υπόθεση της Χριστοδούλου, που σκανδαλωδώς χάθηκε στο ΑΣΕΑΔ, και το µπέρδεµα µε τις πασαδόρους.

Την τελευταία ηµέρα αποκτήθηκε η Παπαφωτίου και από το Δεκέµβριο γύρισε στην ενεργό δράση και η Χατζηνίκου. Ζητήσαµε αναβολή στους αγώνες µας λόγω της απουσίας δύο παικτριών στο Μουντιάλ και απορρίφθηκε. Στον α' γύρο βρέθηκαν να παίζουν στην οµάδα νεαρές αθλήτριες που δεν είχαν πείρα, αλλά τα πήγαν θαυµάσια. Αντεξαν και έδωσαν τη σκυτάλη στις βασικές. Αντέξαµε γιατί ήµασταν ενωµένοι. Ουσιαστικά η οµάδα έπαιξε πλήρης σε λίγους αγώνες».

Ηταν γνωστό πως οι Μόλναρ και Μαχόν θα έπαιζαν στο Μουντιάλ. Γιατί τις επιλέξατε;

«Κακά τα ψέµατα. Οι διεθνείς παίκτριες κάνουν τη διαφορά. Η Μόλναρ ήταν η MVP του περσινού πρωταθλήµατος και η Μαχόν ήταν αρχηγός στην εθνική Καναδά. Ξέραµε πως θα πάνε στο Παγκόσµιο Πρωτάθληµα, αλλά όλα τα πράγµατα έχουν ένα ρίσκο. Καλύτερα µε παίκτριες που είναι έµπειρες παρά µε αθλήτριες που δεν είσαι βέβαιος πως µπορούν να κάνουν τη διαφορά».

Ο µοναδικός...

Είσαι ο µοναδικός Ελληνας προπονητής που έχει στο ενεργητικό του τίτλους µε γυναίκες, νεάνιδες, κορασίδες και παγκορασίδες. Ποιες είναι οι διαφορές µεταξύ του Ηρακλή Κηφισιάς και του Παναθηναϊκού;

«Στον Παναθηναϊκό υπάρχει ο κόσµος, υπάρχουν οι υψηλοί στόχοι και δεν έχεις δικαίωµα στο λάθος. Το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγµή. Η φανέλα είναι βαριά και η ιστορία µεγάλη. Στις άλλες οµάδες το περιβάλλουν είναι πιο περιορισµένο και αυτό πολλές φορές δεν είναι και αρνητικό».

Ο Παναθηναϊκός απέσυρε τη συµµετοχή του στα Κύπελλα Ευρώπης; Του χρόνου τι θα γίνει;

«Ηταν µια κακιά στιγµή. Ελπίζω πως τη σεζόν 2011-12 θα επιστρέψουµε. Εχουµε κάνει έφεση και ελπίζω η Ευρωπαϊκή Συνοµοσπονδία να δεχτεί το αίτηµά µας».

Θα µείνεις στον Παναθηναϊκό;

«Αυτό δεν εξαρτάται µόνο από εµένα. Τις επόµενες ηµέρες θα γίνουν οι πρώτες συζητήσεις µε τη διοίκηση. Δεν γνωρίζω τις προθέσεις της. Το µόνο που ξέρω είναι πως θα περιορίσει σηµαντικά το µπάτζετ. Από εκεί θα εξαρτηθούν πολλά. Κατανοώ πως υπάρχουν οικονοµικές δυσκολίες, αλλά, από την άλλη, αυτό το τµήµα συνεχίζει να φέρνει τίτλους στο σύλλογο».

Αν µείνεις, τι εισήγηση θα κάνεις;

«Οµάδα που κερδίζει δεν αλλάζει. Θα κρατήσουµε τον κορµό και θα προσπαθήσουµε να κάνουµε κάποιες προσθήκες µε νέα κορίτσια ώστε σταδιακά να γίνει και ανανέωση. Είναι σηµαντικό που ο σύλλογος έχει αρχίσει να κάνει συστηµατική δουλειά και στα τµήµατα υποδοµής. Τα υπόλοιπα καλύτερα να τα πω πρώτα στη διοίκηση...».

Η αµφισβήτηση σε ενόχλησε;

«Οταν αποφάσισα να πάω στον Παναθηναϊκό σκέφτηκα τα πάντα. Ηξερα πως θα έρχονταν και δύσκολες στιγµές. Ο Παναθηναϊκός είναι ο σύλλογος µε τους περισσότερους τίτλους στο γυναικείο βόλεϊ και φυσικά µε τη µεγαλύτερη παράδοση. Το παραµικρό στραβοπάτηµα θα προκαλούσε την έντονη κριτική.

Από την αρχή είχα εµπιστοσύνη στη διοίκηση και στις αθλήτριες και καταφέραµε µέσα από δυνατή συνεργασία και ισχυρό δέσιµο να ξεπεράσουµε τα προβλήµατα και τις όποιες κακές εµφανίσεις. Δεν µε ενοχλεί η κριτική όταν γίνεται από ανθρώπους που γνωρίζουν τι γινόταν µέσα στην οµάδα. Τα υπόλοιπα που γράφτηκαν και ειπώθηκαν µε άφησαν αδιάφορο διότι προήλθαν από ανθρώπους που είχαν άγνοια για τα εσωτερικά της οµάδας και ήταν έξω από τον Παναθηναϊκό».

Σκέφτηκες να παραιτηθείς µετά τις δύο ήττες από τον Ολυµπιακό στο Μετς και την ΑΕΚ στο Κύπελλο;

«Πέρασαν πολλά πράγµατα από το µυαλό µου, αλλά δεν είναι στο χαρακτήρα µου να πηδάω από το τρένο. Οχι, δεν σκέφτηκα να κάνω κάτι τέτοιο, ειδικά µετά και την ειλικρινή συζήτηση που είχα µε τον πρόεδρο του συλλόγου, Νίκο Ρισβά, ο οποίος στήριξε την οµάδα µε όλες του τις δυνάµεις. Με βοήθησε σηµαντικά και ο Βασίλης Πιστιόλης και έδωσε λύσεις. Γενικά θέλω να ευχαριστήσω όλα τα µέλη της διοίκησης που ήταν κοντά µας και φυσικά τον συνεργάτη µου Δήµο Φιλιππάτο».

ΤΟ WHO IS WHO

Ο Σπύρος Χουντουµάδης έχει γεννηθεί στις 2 Μαρτίου 1964, µεγάλωσε στα Βριλήσσια και έπαιξε βόλεϊ στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας από το 1979 µέχρι το 1991, στον Παράδεισο Αµαρουσίου και ένα φεγγάρι στην Κάντζα. Η προπονητική του καριέρα ταυτίστηκε µε τις επιτυχίες των τµηµάτων υποδοµής του Ηρακλή Κηφισιάς και µε τον Παναθηναϊκό πήρε τον πρώτο του τίτλο στην Α1 Γυναικών.

Από το 1998 είναι παντρεµένος µε την πρώην βολεϊµπολίστρια Στέλλα Εξαρχοπούλου µε την οποία γνωρίστηκε µέσα στα γήπεδα και έχουν δύο παιδιά, τον Παναγιώτη (5,5 ετών) και τη Σοφία (4,5 ετών). Η Εξαρχοπούλου έχει κατακτήσει δύο πρωταθλήµατα µε τα Βριλήσσια και ένα µε τον Ιωνικό ΝΦ.

*** Αυτό που τον στενοχώρησε περισσότερο απ' όλα µέσα στη σεζόν ήταν: «Πιέστηκε πολύ η οικογένειά µου µε αυτά που περνούσα. Αποµακρύνθηκα λίγο από τα παιδιά και αυτό µε ενόχλησε».

ΠΗΓΗ: GoalNews
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ]]> Σπύρος Χουντουμάδης: «Ζω ένα όνειρο» Η θέση του προπονητή στη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού μπορεί να παραλληλισθεί με αυτή της εθνικής Βραζιλίας στο ποδόσφαιρο. Στη «χώρα του καφέ» όποιος τεχνικός δεν κατακτήσει το Μουντιάλ αποχωρεί. Στον Παναθηναϊκό δεν έχει χρειαστεί ακόμα να απολυθεί κάποιος, μια και τα τελευταία επτά χρόνια η ομάδα κάνει το καθήκον της -στο πλαίσιο της δυναστείας που έχει χτίσει- κατακτώντας το πρωτάθλημα.

Ο Σπύρος Χουντουμάδης είναι προπονητής από το 1994. αλλά όσα δεν βίωσε όλα αυτά τα 16 χρόνια, τα έζησε μαζεμένα στον υπέρτατο βαθμό μέσα σε ένα χρόνο στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Αγωνία, φόβο. ένταση, πάθος, αποχή, προβληματισμό, χαρά. ικανοποίηση.

Στα 46 του χρόνια ο Σπύρος Χουντουμάδης ανέλαβε την πιο δύσκολη δουλειά που είχε κάνει ποτέ και κατάφερε να τη φέρει σε πέρας. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το 24ο πρωτάθλημα του στην ΑΙ γυναικών και πήρε το πρώτο μεγάλο τρόπαιο στην καριέρα του. Είχαν προηγηθεί τρεις πρώτες θέσεις σε Παγκορασίδες. Κορασίδες και Νεανίδες στον Ηρακλή Κηφισιάς.

Ο αρχιτέκτονας της φετινής ομάδας του «τριφυλλιού» μίλησε στη «SportDay» για τα προβλήματα που αντιμετώπισε, την πρώην και τη νυν διοίκηση και το πώς κατάφεραν οι «πράσινες» να πάρουν μία ακόμα «κούπα».

- Λένε πως το πρώτο είναι και το πιο γλυκό. Είναι έτσι;
«Αυτή τη στιγμή είναι σαν να ζω ένα όνειρο. Αισθάνομαι πως ακόμα δεν έχω ξυπνήσει.
Είναι η ανταμοιβή μιας ολόκληρης χρονιάς και ένα συναίσθημα πολύ όμορφο, που δεν περιγράφεται εύκολα. Ειδικά όταν περνάς από κάποιες δυσκολίες και αντέχεις, ένα τρόπαιο έχει μεγαλύτερη σημασία και αξία».

- Πώς έφτασε ο Παναθηναϊκός να κινδυνεύει να μην μπει ούτε στην 6άδα. Φοβηθήκατε πως θα μείνετε εκτός πλέι οφ;
«Στην αρχή της σεζόν είχαμε μία εντελώς διαφορετική ομάδα. Παίζαμε μόνο με δύο βασικές μας αθλήτριες. Η Μλαντένοβιτς τραυματίστηκε και έλειψε για 9 ματς. η Χατζηνικολάου ήταν και αυτή εκτός, η Χατζηνίκου είχε σταματήσει την ενεργά δράση και η Μόλναρ άργησε να γυρίσει λόγω του Παγκοσμίου. Πιστεύω ότι αν η ομάδα ήταν μαζί από την αρχή της χρονιάς, θα παίρναμε και το νταμπλ. Μου πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί να μείνουμε έξω από τα πλέι οφ. κυρίως επειδή για πρώτη φορά ο Παναθηναϊκός βρισκόταν σε αυτή τη θέση. Απέδειξε όμως πως μπορεί στα δύσκολα και με την πλάτη στον τοίχο».

- Για εσάς ποια είναι η φετινή MVP του πρωταθλήματος;
«Σίγουρα όλα τα κορίτσια για μένα είναι MVP Αν όμως θα έπρεπε να ξεχωρίσω, θα επέλεγα δύο απ' αυτές και θα έδινα από μισό βραβείο στη Χατζηνίκου και στη Μαχόν. Η πρώτη γιατί με το που ήρθε στην ομάδα άλλαξαν πάρα πολλά με την εμπειρία της την ώρα που πέρασε μία τάση αισιοδοξίας και αυτοπεποίθησης στο σύνολο. Η δεύτερη, επειδή είχε πολύ μεγάλη διάρκεια στην απόδοση της».

- Τελικά η χρονιά κρίνεται επιτυχημένη χωρίς το νταμπλ;
«Είναι αλήθεια πως μας έχει μείνει η πικρία για το Κύπελλο. Με δεδομένα όμως τα προβλήματα που είχαμε ήταν μια επιτυχημένη χρονιά. Για πρώτη φορά υπήρχαν τόσο δυνατές διεκδικήτριες ομάδες (Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Μαρκόπουλο). Ήταν πολύ δύσκολο πρωτάθλημα και πολύ διαφορετικό από τις άλλες χρονιές. Η μεγαλύτερη επιτυχία για μένα ήταν ότι εκτός από τον Ολυμπιακό με καμία άλλη ομάδα στον β' γύρο δεν χάσαμε βαθμό».

- Το «άντε γεια» στα αποδυτήρια του Μετς, μετά τη νίκη του Ολυμπιακού επηρέασε θετικά την ομάδα;
«Το σύνθημα μας πείσμωσε περισσότερο και δώσαμε μία απάντηση με το πρωτάθλημα που πήραμε. Μετά την ήττα στο Μετς μπήκαμε σε περιπέτειες. Αν κερδίζαμε κλειδώναμε τον τίτλο. Ο δρόμος δεν είναι ποτέ στρωμένος με ροδοπέταλα και ξέραμε πως έπρεπε να είμαστε ακόμα πιο συγκεντρωμένοι. Εμείς βάλαμε τον Ολυμπιακό στη διεκδίκηση του τίτλου, εμείς έπρεπε να τον βγάλουμε. Αυτό ήταν ένα στοίχημα που είχαμε θέσει και στον εαυτό μας. Έπρεπε να κλείσουμε τα αυτιά μας σε αυτά που ακούγονταν περί αξίας της ομάδας. Ο Ολυμπιακός ήταν καλός αντίπαλος και αν δεν είχε φύγει η Τσέρντσεβιτς ίσως ήταν ακόμα πιο ανταγωνιστικός».

- Πώς κρίνετε το σύστημα του πρωταθλήματος;
«Δεν ήταν καλό. αλλά το θετικό είναι πως υπήρξε σασπένς, με το να παίξουν οι έξι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος. Πάντως, όταν μια ομάδα είναι καλύτερη, το δείχνει ανεξαρτήτως συστήματος και αυτά έγινε και με εμάς. Το σημαντικό όμως δεν είναι το σύστημα, αλλά η ΕΟΠΕ να βρει φόρμουλα ώστε οι ομάδες να παίρνουν παίκτριες μεγάλης αξίας και να μη φοβούνται μήπως λόγω Παγκοσμίου χάσουν τα μισά ματς της σεζόν, όπως έγινε φέτος».

-  Ποια είναι η συμβολή της καινούργιας διοίκησης στον τίτλο;
«Η καινούργια διοίκηση ήρθε πιο κοντά στην ομάδα. Έκανε μεγαλύτερες προσπάθειες. Μας στήριξε οικονομικά και ψυχολογικά. Νομίζω ότι αν δεν άλλαζε η διοίκηση, μπορεί να μας κόστιζε το πρωτάθλημα, ίσως και την εξάδα. Μπορεί να είχαν φύγει ακόμα και οι ξένες».

ΠΗΓΗ: Sportday
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
]]> Μπαχράμης: «Η εμπειρία του Νικολάκη, η ευκαιρία του Καμπερίδη»
Χάρισε δύο στα Βριλήσσια το 1999 και το 2000 (για να ακολουθήσουν άλλα δύο χωρίς αυτόν στον πάγκο) και άλλα τόσα στον Παναθηναϊκό το 2005 και το 2006, ανοίγοντας τον δρόμο για την «πράσινη δυναστεία». Δεν θα γινόταν, λοιπόν, να μην ζητήσουμε τη γνώμη του για τον τελικό της Σάμου...

«Αναμφίβολα πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα αναμέτρηση γιατί έχουμε δύο φιναλίστ με εντελώς διαφορετικά διοικητικά, προπονητικά και αγωνιστικά στοιχεία, αν και η ασταθής υποδοχή αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα και των δύο. Πιστεύω ότι θα δούμε έναν τελικό με σασπένς και αθλήτριες που κάτω από το βάρος του άγχους για την κατάκτηση του τροπαίου θα θυσιάσουν το θέαμα για την ουσία. Δεν θα στοιχημάτιζα τα λεφτά μου σε καμία από τις δύο πάντως και δεν θα απέκλεια το ματς να κριθεί στα πέντε σετ», δήλωσε ο έμπειρος τεχνικός στο Media Guide του τελικού της Σάμου.

- Ποιο στοιχείο μπορεί να γείρει την πλάστιγγα υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας;
«Αυτό θα φανεί στο ποιος προπονητής θα καταλάβει πρώτος τη στιγμιαία αδυναμία του αντιπάλου. Τόσο ο Ολυμπιακός, όσο και η ΑΕΚ έχουν κακή υποδοχή και θεωρώ ότι η μόνη που μπορεί να κάνει τη διαφορά σε αυτόν τον τομέα είναι το φυσικό ταλέντο και ιερό τέρας, που λέγεται Χαρά Σάκκουλα. Παραμένει η μόνη σταθερή αξία, έχοντας άπειρους τελικούς στα χέρια της. Θα περίμενα, λοιπόν να δω στρατηγική στο σέρβις και να προσπαθήσουν οι δύο προπονητές να εκμεταλλευτούν όλα τα τετραγωνικά που έχουν στη διάθεσή τους. Λογικά θα δίνουν οδηγία σε κάθε σέρβις για το που πρέπει να πάει η μπάλα. Για παράδειγμα, δύο απανωτά μπλοκ πάνω σε μια ακραία, της έχουν στερήσει την ψυχολογία για τα επόμενα 2-3 λεπτά. Αυτή είναι και η πρώτη που πρέπει να σημαδέψει η αντίπαλη ομάδα».

- Άρα μιλάτε κυρίως για ένα παιχνίδι μυαλού…
«Θα έλεγα περισσότερο, ένα παιχνίδι ψυχραιμίας. Όποιος τη διατηρήσει θα έχει και το καθαρό μυαλό για να το κερδίσει. Ξέρετε, στο βόλεϊ γυναικών, ο παράγοντας ψυχραιμία είναι αστάθμητος. Οι αθλήτριες μπορούν να επηρεαστούν πολύ περισσότερο από έναν αθλητή, λόγω ενός φαλτσοσφυρίγματος από τον διαιτητή, από ένα προσωπικό λάθος τους κτλ. Δεν σας κρύβω ότι είχα διεθνή αθλήτρια που με ρωτούσε πριν από το σέρβις πού να σημαδέψει, της έδειχνα στο 5 και μόλις άκουγε να τη βρίζουν από την εξέδρα έστελνε τη μπάλα στο 1. Δηλαδή, έχανε την αυτοσυγκέντρωσή της και εκνευριζόταν χωρίς ουσιαστικό λόγο. Στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ, μόνο δύο αθλήτριες ξέρω που πείσμωναν, όταν η εξέδρα στρεφόταν εναντίον τους. Οι αρχηγοί της Εθνικής, σε διαφορετικές γενιές βέβαια, η Κωστοπούλου και η Γκαραγκούνη».

- Η μάχη του πάγκου, δίνει προβάδισμα σε κάποιον;
«Για τον Ολυμπιακό και τον Νικολάκη δεν έχω να πω και πολλά, είναι απίστευτα έμπειρος προπονητής και έχει κερδίσει τις αθλήτριές του. Υπάρχει μια σταθερή σχέση μεταξύ τους και αυτό χτίζεται με τον χρόνο. Στην ΑΕΚ, θα φανεί εάν η επιλογή να αλλάξει η τεχνική ηγεσία πριν από τον τελικό ήταν σωστή ή όχι. Αν ναι, η ομάδα θα πρέπει να πάει προς το καλύτερο. Κακά τα ψέματα, ο Καμπερίδης δεν έχει δουλέψει σε τόσο υψηλό επίπεδο. Εάν έχει το ταλέντο, του δίνεται μια τεράστια ευκαιρία να το αναδείξει. Ή θα την αρπάξει από τα μαλλιά ή θα την κλοτσήσει. Πάντως, υπάρχει ανάγκη για ανανέωση στους Έλληνες προπονητές και του εύχομαι να μην χάσει την ευκαιρία του…».
]]> Ρούξι Ντουμιτρέσκου: «Το σερβίς δίνει κούπα»
«Πρώτα απ’ όλα μου φαίνεται περίεργο που δεν θα δω τον Παναθηναϊκό σε έναν τελικό Κυπέλλου, γιατί είχαμε μάθει να παίρνουμε το τρόπαιο με τη δύναμη της συνήθειας. Όταν αγωνιζόμουν στον Παναθηναϊκό αντιμετωπίζαμε όλα τα ματς του Κυπέλλου, από τα προημιτελικά ως τον τελικό με ξεχωριστό πάθος. Σιγά – σιγά χτίσαμε τρομερή αυτοπεποίθηση ως ομάδα και θεωρώ ότι αυτό δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να σπάσουμε ακόμα και το ρεκόρ των Βριλησσίων».

- Ολυμπιακός και ΑΕΚ, όμως, δεν έχουν αυτές τις παραστάσεις…
«Καμιά ομάδα δεν γεννιέται με την εμπειρία και την αυτοπεποίθηση του πρωταθλητή. Αυτά αποκτώνται χρόνο με τον χρόνο. Αυτή τη στιγμή θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός είναι λίγο πιο δεμένος σε σχέση με την ΑΕΚ. Αυτό έχω δει στη διάρκεια του πρωταθλήματος, αλλά ίσως είναι λάθος να βγάλουμε συμπεράσματα με βάση την εικόνα της Α1. Πάντως, στην περίπτωση της ΑΕΚ, δεν μπορούμε να ζητάμε και πολλά περισσότερα! Είναι ένα σύνολο που πέρσι έπαιζε στην Α2 και φτιάχτηκε το καλοκαίρι με σκοπό να πάρει το νταμπλ…».

- Δηλαδή, δεν υπάρχει φαβορί;
«Όχι, δεν μπορώ να χρίσω ως φαβορί καμία από τις δύο φιναλίστ, όλα είναι στο 50-50 και θα κερδίσει όποια ομάδα βγάλει περισσότερη ψυχή στο γήπεδο. Όποια δείξει ότι το θέλει περισσότερο. Σε έναν τελικό Κυπέλλου δεν πηγαίνεις για να κερδίσεις βαθμούς ή να… βολευτείς με το τάι μπρέικ. Πηγαίνεις γνωρίζοντας ότι η νίκη στα δίνει όλα και η ήττα τίποτα».

- Αγωνιστικά, που μπορεί να κριθεί ο τελικός;
«Κατά την άποψή μου το Κύπελλο θα το πάρει η ομάδα που θα έχει το καλύτερο σέρβις. Εκείνη δηλαδή που θα ρισκάρει περισσότερο σε αυτόν τον τομέα και θα έχει τακτική. Και αυτό γιατί σήμερα δεν βλέπουμε σταθερότητα στην υποδοχή, όπως παλιότερα. Αντίθετα, τελειώνουν τα ματς με πάρα πολλούς άσους, κάτι που δεν συνέβαινε στο παρελθόν. Μία κακή υποδοχή, λοιπόν, δεν έχει και τόσες πολλές πιθανότητες να διορθωθεί από την πάσα. Για παράδειγμα, η Ογκνιένοβιτς μπορεί είναι χαρισματική πασαδόρος, αλλά όταν ο Ολυμπιακός δεν έχει καλή υποδοχή, χαλάει και το δικό της παιχνίδι».
]]> Κουζούνης και Κανέλλος μίλησαν «Στο Φιλέ»  
Δύο από τους κορυφαίους παίκτες του ελληνικού βόλεϊ, ο Μάκης Κανέλλος του Ηρακλή και ο Παύλος Κουζούνης του Ολυμπιακού μίλησαν στην εκπομπή του Παντελή Λώλη, «Στο Φιλέ».

- Ερωτηθέντες για το αν είχαν ανάγκη αυτό το 20ημερο διακοπής και αν έπαιξε ρόλο η απουσία αρκετών ημερών από τους αγωνιστικούς χώρους, οι δύο παίκτες απάντησαν:
Κανέλλος: Λίγες ημέρες τις χρειαζόμασταν, αλλά όχι τόσο πολλές. Μας έκανε κακό αυτή η τόσο μεγάλη διακοπή, αφού είχαμε βρει έναν καλό ρυθμό στο παιχνίδι μας.
Κουζούνης: Εμείς στον Ολυμπιακό είχαμε πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή μας και έτσι αυτή η διακοπή χειροτέρεψε τα πράγματα. Οπότε ισχύει το ίδιο και για εμάς, δεν έκανε καλό αυτή η διακοπή. Αλλά τουλάχιστον θα είναι διαθέσιμοι οι τραυματίες της ομάδας μου.

- Ήταν δύσκολο το τελευταίο παιχνίδι;
Κανέλλος: Ο κόσμος μας βοήθησε πολύ. Μακάρι να είναι γεμάτο το γήπεδο και στα επόμενα παιχνίδια των τελικών για να μας βοηθήσει και πάλι. Όσο για τον Ολυμπιακό, είναι πολύ δύσκολο να τον μάθεις και η αλήθεια είναι ότι στο τελευταίο παιχνίδι δεν είχαμε εκτιμήσει σωστά τον αντίπαλό μας.
Κουζούνης: Ο Ηρακλής αυτή τη στιγμή είναι η πιο ολοκληρωμένη ομάδα, αλλά καταφέραμε να τον κερδίσουμε δύο φορές. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το ίδιο και στη συνέχεια.
 

- Βλέποντας σκηνές από τα τελευταία παιχνίδια του Ηρακλή παρατηρούμε οτι υπάρχει πολύ τρέλα μέσα στο παιχνίδι, ισχύει κάτι τέτοιο;

Κανέλλος: Ναι, γιατί όλοι θέλουνε τη νίκη. Εντάξει, στα δύσκολα παιχνίδια είναι λογικό να βλέπεις την ένταση και το πάθος στα πρόσωπα των παικτών.
 
- Στο κύπελλο όμως ηττηθήκατε, παίζει ρόλο αυτό στον Ηρακλή; 
Κανέλλος: Είμαστε όντως μακριά από τους τίτλους και γι αυτό θα παίξουμε φέτος με στόχο να πάρουμε το πρωτάθλημα.

- Στην συνέχεια ο Παντελής Λώλης στράφηκε προς τον Παύλο Κουζούνη: Στον Ολυμπιακό ποιοί είναι αυτοί που έχουν τρέλα;
Κουζούνης: Είναι αρκετοί και σε αυτό συμβάλει ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Όμως, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και ο Γιάννης Ταμπακίδης.

- Σχετικά με τις επιδόσεις του Ολυμπιακού στα τελευταία ματς με τον Παναθηναϊκό ο Παύλος Κουζούνης ανέφερε:
Θέλαμε ίσως λίγο περισσότερο από τις υπόλοιπες ομάδες να φτάσουμε στον τελικό. Ο Γιάννης Καλμαζίδης έπαιξε αρκετά σημαντικό ρόλο για να γυρίσουμε τα παιχνίδια. Η  ψυχολογία επίσης μας επηρέασε και κυρίως επηρέασε αρνητικά τον Παναθηναϊκό. Θεωρώ επίσης οτι έκαναν λάθος προετοιμασία γι αυτά τα παιχνίδια στον Παναθηναϊκό, επηρεάζοντας σημαντικά την απόδοσή του.

- Ο Παντελής Λώλης ανέφερε οτι οι ανατροπές είναι το αλατοπίπερο στον αθλητισμό και ρώτησε τον Παύλο Κουζούνη: Τι μπορεί να έχει φτάσει στα αυτιά σου γι αυτές τις ανατροπές του Ολυμπιακού;
Κουζούνης: Έχω ακούσει ακόμα και ότι αυτά τα παιχνίδια τα στήνουμε, αλλά δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Άκουσα επίσης ψιθύρους για την διαιτησία αλλά θεωρώ ότι στα ματς με τον Παναθηναϊκό ήταν άψογη, για να μην πω οτι μας αδίκησαν κιόλας...

- Στα ματς του Ολυμπιακού με τον Ηρακλή ο τίτλος θα κριθεί στα πέντε ματς;
Κανέλλος: Δεν νομίζω ότι είναι πολύ πιθανό να λήξουν αυτά τα παιχνίδια με  3-0, αλλά είναι βέβαιο οτι θα κριθούν στις λεπτομέρειες. Νομίζω οτι και οι δύο θα θέλαμε να κερδίσουμε την αναμέτρηση με αυτό το σκορ, αλλά σίγουρα θα είναι δύσκολα τα παιχνίδια και δεν νομίζω ότι θα έχουμε τέτοιο σκορ.

- Θα παίξει ρόλο σε αυτά τα παιχνίδια η έδρα;
Κανέλλος: Δεν ξέρω αν είναι πολύ σημαντικό πράγμα η νίκη στην αντίπαλη έδρα. Μπάλα είναι και γυρίζει, οπότε αν χάσουμε εμείς στη Μίκρα, μπορεί κάλλιστα να συμβεί το ίδιο και στον Ολυμπιακό.
Κουζούνης: Ούτε και εμείς θα κοιτάξουμε ποιός έχει το πλεονέκτημα έδρας, αλλά μια νίκη στη Βόρεια Ελλάδα θα μας δώσει ψυχολογικό πλεονέκτημα.

- Υπάρχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα αυτή την περίοδο στον Ολυμπιακό, σας έχουν επηρεάσει;
Κουζούνης: Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που πρωταγωνιστεί παντού, σε όλα τα αθλήματα, αλλά πιστεύω επίσης ότι διανύει μια πολύ επιτυχημένη χρονιά. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες στην ομάδα, αλλά δεν παύει να είναι μια μεγάλη ομάδα.
Κανέλλος: Για εμάς στον Ηρακλή θα είναι μεγάλη η χαρά μας να πάρουμε αυτό το πρωτάθλημα, αφού και για εμάς είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος.

- Ο Κρίστιανσον μίλησε για τις αναμετρήσεις του Ηρακλή με τον Ολυμπιακό και γνωρίζοντας πολύ καλά το ελληνικό πρωτάθλημα, μίλησε για τις δύο ομάδες, Ηρακλή και Ολυμπιακό, αφήνοντας υποσχέσεις ότι μπορεί να βρεθεί στην Ελλάδα για να παρακολουθήσει κάποιο ματς.
Κανέλλος: Θέλω να πω πολλά "ευχαριστώ" σε αυτόν τον άνθρωπο αφού με βελτίωσε πολύ σαν παίκτη.
Κουζούνης: Είμαι υπερήφανος που δούλεψα μαζί του, ασχολήθηκε και αυτός πολύ μαζί μου μέχρι να καταφέρω να βελτιωθώ.

Για τον Γιάννη Καλμαζίδη ο Κουζούνης ανέφερε: Ο Γιάννης προσπαθεί να μας δώσει μια ηρεμία, αφού είμαστε νεαροί στην ομάδα. Είναι δύσκολο το έργο του, αφού κάνει τα πάντα στην ομάδα και επειδή αισθανόμαστε άνετα αυτό μας βγαίνει και στο παιχνίδι. Δεν διστάζει να ανακατέψει την τράπουλα πολύ συχνά και αυτό μας μπερδεύει.
Τέλος, οι ευχές που έδωσαν για τα παιχνίδια των τελικών ήταν: να παίξουμε ωραίο βόλεϊ, να το ευχαριστηθούμε πρώτα εμείς και ο κόσμος και ελπίζουμε να μην γίνουν φασαρίες.   
]]> Ο Ντεσπέιν φτιάχνει mojito! (vds) Γεννημένος σε έναν επίγειο παράδεισο, πριν από περίπου 24 χρόνια ο δίμετρος Κουβανός άσος του Ολυμπιακού, Ρολάντο Χουρκίν Ντεσπέιν δεν θα μπορούσε παρά να είναι... ευλογημένος.

Ο 4ος ερυθρόλευκος «πάνθηρας» στην ιστορία του Ολυμπιακού, μετά τους Ροδόλφο Σάνσεζ, Ιοσβάνι Ερναντέζ, Άλεξ Ντίαζ, αφού ο συμπατριώτης του Γιοσλέιντερ Κάλα... λοξοδρόμησε και βγήκε στη Θεσσαλονίκη, ο «Ρόλι», έφτασε τελικά έπειτα από τρεις προσπάθειες στην Αθήνα, όπου ονειρεύεται να γράψει τη δική του ιστορία στους πρωταθλητές Ελλάδας.

Ήταν ανήμερα της «μαύρης» επετείου της 11ης Σεπτεμβρίου 2010, αφού στην πρώτη του απόπειρα ο μάνατζέρ του ισχυρίστηκε πως δεν έβρισκε εισιτήρια, ενώ στην δεύτερη ο παίκτης έχασε την πτήση του.

Τα πρώτα δείγματα γραφής του, εξαιρετικά! Στην πρώτη του ομάδα εκτός του νησιού της Καραϊβικής, μέσα σε πέντε μήνες ο διεθνής άσος κατέκτησε με το πάθος που τον χαρακτηρίζει, Σούπερ Καπ, Κύπελλο Ελλάδας και έγινε στην Ορεστιάδα ο πρώτος Κουβανός στην ιστορία του Κυπέλλου, που αναδειχθηκε ΜVP της διοργάνωσης. Για αυτό και δεν αφήνει στιγμή το πολύτιμο τρόπαιο από τα χέρια του…

Το «μαύρο διαμάντι» του Ολυμπιακού, πάντα χαμογελαστός, λικνίζεται ασταμάτητα στους ρυθμούς της ρούμπα, «χορεύοντας» στο φιλέ τους αντιπάλους του και το απολαμβάνει, λες και το βόλεϊ, αποτελεί τον μοναδικό του προορισμό στη ζωή.

Γεννημένος στο Σαντιάγκο ντε Κούβα, εκεί από όπου ο Καταλανός μετανάστης Δον Φακούντο Μασό Μπακάρντι έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο το περίφημο ρούμι, συνήθισε φέτος να «μεθάει» από επιτυχίες. Σουπερστάρ ήδη της οικογένειάς του, έχει βαλθέί να γίνει και ο ηγέτης στην «οικογένεια» του Ολυμπιακού.

«Ερωτευμένος με τους «ερυθρόλευκους» οπαδούς και την Ελλάδα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει δηλώνει στο SentraGoal πως δεν θα έπαιζε «ποτέ στον Παναθηναϊκό» και ότι όταν δεν γράφει ποιήματα στον ελεύθερο χρόνο του θα μπορούσε να... κοιμηθεί κάτω από την Ακρόπολη.

Χρίζει φαβορί για τον τίτλο τον Ολυμπιακό και τον Ηρακλή, ενώ εύχεται να μην αντιμετωπίσει πρόβλημα με την FIVB, λόγω του προσύμφωνου με την Πιατσέντζα και να τελιεώσει την χρονιά στην Αθήνα. Σε μια γωνία της οποίας, που ζει και αναπνέει στους ρυθμούς της Κούβας, ο Ντεσπέιν, έπειτα από πολλούς μήνες βρέθηκε ξανά στο… στοιχείο του, στο «Enzzo De Cuba», στο Μπουρνάζι και δεν άργησε να μπει στο... ρόλο!

Το απαράμιλλης ομορφιάς πολύχρωμο σκηνικό που έχει στηθεί με τους αγέρωχους φοίνικες στο κέντρο της λιθόστρωτης πλατείας της Αβάνας, το La Bodeguida del Medio, όπου ο Έρνεστ Χεμινγουέι απολάμβανε καθημερινά τα διάσημα mojito του, το Teatro Tomas Terry και το εργοστάσιο των ξεχωριστών πούρων Partagas, ξύπνησε νοσταλγικές αναμνήσεις στον Κουβανό πρωταθλητή, που πεθύμησε την οικογένειά του, αλλά και τις ατέλειωτες ώρες αγώνων… ντόμινο με τους κολλητούς του.

 

 

Πως ένιωσες στην φιέστα του «Γ. Καραϊσκάκης» με τις χιλιάδες κόσμου των οπαδών του Ολυμπιακού να σε αποθεώνουν;

Δεν ξέρω τι ένιωσα ακριβώς… Ήταν κάτι σαν … κοκτέιλ συναισθημάτων! Έβλεπες τον κόσμο να φωνάζει όλε, όλε, έβλεπα όλο τον κόσμο να μας χαμογελά και ένιωσα εξαιρετικά για αυτή την αντιμετώπιση.

Ναι αλλά με βάση το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Ερασιτέχνης δεν έχετε πετύχει και λίγα.. Τους χαρίσατε, Σούπερ Καπ, Κύπελλο Ελλάδας και πάτε για το εγχώριο… τρεμπλ!

Το Σούπερ Καπ ήταν πολύ δύσκολο γιατί ήταν ο α' τελικός που έπαιξα δύο χρόνια εκτός της Κούβας. Αλλά κερδίσαμε γιατί είχαμε καλή ομάδα. Στο Κύπελλο είχαμε την ομάδα που έπαιξε καλά τη δεδομένη χρονική στιγμή, αλλά και αυτό το ματς ήταν δύσκολο, αφού ο Ηρακλής είναι καλή ομάδα, αλλά αυτή τη φορά παίξαμε καλύτερα.

Με δεδομένο πως ο Ολυμπιακός είναι μία νεανική ομάδα και όπως λένε δεν έχει κάποιον να την πάρει στις πλάτες της, είσαι διατεθειμένος εσυ ως ξένος να το κάνεις μέχρι τέλους, όπως έκανες σε ημιτελικό και τελικό Κυπέλλου;

Όλη η ομάδα χρειάζεται να έχει έναν αρχηγό και να τον ακολουθεί! Αλλά νομίζω πως μπορώ να γίνω ο αρχηγός της ομάδας μου, γιατί έχω πολλές εμπειρίες από την Εθνική της Κούβας, πρέπει όμως να πιστέψουμε όλοι στους εαυτούς μας πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Για αυτό είμαι σίγουρος πως μπορώ να είμαι ο αρχηγός.

Τι ήταν αυτό που σε κράτησε στην ομάδα βλέποντας να φεύγουν οι Γκουλινέλι, Ζέκοφ και Κραλ;

Όταν έφυγαν οι Κραλ και Ζέκοφ, νιώσαμε θλίψη γιατί ξέραμε πως είναι δύο πολύ καλοί παίκτες, αλλά με τη βοήθεια του Γιάννη (Καλμαζίδη), συνεχίσαμε να κάνουμε καλή προπόνηση για τους οπαδούς και για εμάς. Γιατί όλοι ξέρετε πως ο Ολυμπιακός είναι μεγάλος σύλλογος και για αυτό έπρεπε να δουλέψουμε με αυτόν τον τρόπο. Με το Φλάβιο (Γκουλινέλι) έχω καλή σχέση, για εμένα είναι πολύ καλό άτομο, καλός προπονητής. Νιώθω θλίψη γιατί σε εκείνον είχα βρει έναν καλό φίλο και μου έστειλε ένα μήνυμα να μην στεναχωριέμαι και να είμαι καλά. Συνέχισα μετά να προπονούμαι με το Γιάννη (Καλμαζίδη) και από εκείνη τη στιγμή κέρδισα έναν ακόμη καλό φίλο.

Έχοντας πετύχει το στόχο της τετράδας απομένει πλέον ένα ακόμη ντέρμπι, πριν τα πλέι οφ με τον Παναθηναϊκό για να μάθετε σε ποια θέση θα τερματίσετε.

Ο Παναθηναϊκός είναι καλή ομάδα, αλλά εμείς βρισκόμαστε σε πολύ καλό «μομέντουμ». Νομίζω πως θα είναι ο καλύτερος ίσως φετινός αγώνας, αλλά σίγουρα δεν φοβόμαστε αυτό το ντέρμπι.

«Φαβορί εμείς και ο Ηρακλής για το πρωτάθλημα...»

Ποια ομάδα θεωρείς φαβορί για τον τίτλο;

Όλοι ξέρουν τον Ηρακλή, τον Παναθηναϊκό, τον ΠΑΟΚ και την ΕΑΠ, αλλά όλοι ξέρουν και τον Ολυμπιακό. Είναι δύσκολο να κατακτήσεις ένα πρωτάθλημα, αλλά προσωπικά θεωρώ φαβορί για τον τίτλο τον Ολυμπιακό και τον Ηρακλή.

Πιστεύεις ότι η ομάδα που θα κατακτήσει το πρωτάθλημα θα είναι αυτή που θα έχει και την μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοσή της , μεγαλύτερη σταθερότητα ή την τύχη;

Σίγουρα δεν πιστεύω στην τύχη ούτε σε τίποτα άλλο. Πιστεύω πως πρέπει να πάιξεις βόλεϊ και μόνο βόλεϊ. Για αυτό πιστεύω πως Το πρωτάθλημα είναι για εμάς το πιο σημαντικό , είναι δύσκολο γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε τρεις δύσκολες ομάδες, αλλά πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Πρέπει όμως να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο…»

Έπειτα από δύο χρόνια αγωνίζεσαι για πρώτη φορά μακριά από τη χώρα σου. Θεωρείς τον Ολυμπιακό ως ένα σκαλοπάτι για να μεταπηδήσεις σε κάποια ιταλική, ρωσική ή τουρκική ομάδα;

Εμπιστεύομαι έναν άνθρωπο το Ρομπέρτο Φισαρόλι, ο οποίος μου είπε «έλα στην Ελλάδα γιατί είσαι δύο χρόνια έξω , πρέπει να κάνεις καλή προπόνηση και σίγουρα αυτό θα το καταφέρεις στην Ελλάδα». Αυτό για εμένα ήταν ένα μεγάλο βήμα και παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζω, ο Ολυμπιακός για μένα παραμένει το μεγάλο βήμα στην καριέρα μου.

Θα έπαιζες ποτέ στον Παναθηναϊκό;

Δε μου αρέσει αυτό. Σου είπα και πριν πως αγαπώ τους οπαδούς μας, όπου όλοι με βλέπουν στον Ολυμπιακό και δε θέλω να πάω στον Παναθηναϊκό και να έχω άλλους οπαδούς. Για αυτό δεν θα πήγαινα ποτέ στον «αιώνιο».

Αυτά που ονειρευόσουν ερχόμενος στον Ολυμπιακό ανταποκρίνονται σε όσα συνάντησες στην ομάδα;

Είναι η πρώτη φορά που βγαίνω έξω από την Κούβα, αλλά πιστεύω πως εδώ βρήκα πολλά πράγματα που είναι ίδια με την χώρα μου. Βρήκα πολύ ωραίους ανθρώπους, πολύ καλή ομάδα αλλά και φανατικό κοινό που αγαπά αυτή την ομάδα. Αγαπάω τον προπονητή και τους συμπαίκτες μου, όπως εξάλλου και να ζω εδώ. Βρήκα λοιπόν πραγματικά αυτό που περίμενα.

Δεν σε απασχολεί δηλαδή η οικονομική κρίση που υπάρχει και έχει επηρεάσει και τον Ολυμπιακό;

Αυτή τη στιγμή δεν ξέρω ακριβώς τι συνθήκες υπάρχουν στον Ολυμπιακό, αλλά λένε σε όλους πως θα μας δώσουν κάποιο μέρος των χρημάτων μας. Για αυτό λέω στους φίλους του Ολυμπιακού να στείλουν όσα περισσότερα sms μπορούν στο 54080 για να μας βοηθήσουν περισσότερο και να' ναι σίγουροι πως θα δούνε έναν καλύτερο Ολυμπιακό.

Φοβοι τιμωρίας από την FIVB

Σε προβληματίζουν καθόλου τα προσύμφωνο που έχεις υπογράψει με την Πιατσέντζα και την βραζιλιάνική Μόντε Κλάρες;

Είναι αλήθεια πως πέρασα δύσκολες στιγμές με τα προσύμφωνα που υπέγραψα, γιατί στην Κούβα δεν έχουμε συμβόλαια, και τώρα αντιμετωπίζω πρόβλημα με την FIVB, αλλά ελπίζω πως θα τελειώσω στην Ελλάδα το πρωτάθλημα. Το προσύμφωνο με τους Βραζιλιάνους, το υπέγραψα στα πορτογαλικά και στα ιταλικά πέρυσι τον Φεβρουάριο, αλλά είναι ακυρο, αφού σύμφωνα με την νομοθεσία πρέπει να είναι στα ισπανικά και στα αγγλικά. Μου αρέσει η χώρα σας, μου αρέσει η Αθήνα και οι Έλληνες, αλλά για μένα είναι αλήθεια πως είναι δύσκολα εδώ. Ελπίζω όταν βγει η απόφαση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας να μην χρειαστεί να επιστρέψω στην Κούβα ή να πάω στην Ιταλία..

Δέχεσαι την κριτική που σου γίνεται από τον Τύπο;

Ασφαλώς η κριτική αποτελεί ένα μέρος της δουλειάς των δημοσιογράφων, αλλά έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Το λέω σε όλους αυτό, είμαι δύο χρόνια εκτός αγώνων επειδή σύμφωνα με τη νομοθεσία της Κούβας, αν θες να παίξεις στο εξωτερικό πρέπει να μην παίζεις δύο χρόνια στην χώρα και όπως για όλους έτσι και για μένα είναι δύσκολα, αλλά η κριτική δε με ενδιαφέρει.

Υπάρχουν στην Ελλάδα, πέρα από την ομάδα, κάποιοι φίλοι που σε έχουν βοηθήσει κατά καιρούς;

Έχω πολλούς φίλους εδώ από την Κούβα, αλλά και από την Ελλάδα, όπως η Μαίρη Σαμιώτου, που με βοήθησε πολύ, αλλά χρωστάω πολλά στον καλύτερο φίλο μου, τον Ρομπέρτο Φισαρόλι, στον οποίο αφιέρωσα το Κύπελλο και τον τίτλο του MVP.

Από τα πρώτα που ζήτησες όταν ήρθες στην Ελλάδα ήταν να επισκεφθείς την Ακρόπολη; Τι σημαίνει για σένα η Ακρόπολη;

Όταν πας στην Ακρόπολη, εκεί νιώθεις την ιστορία. Νιώθεις πάθος και είναι σαν να κατεβαίνουν εκεί οι Θεοί της Αρχαίας Ελλάδας. Για μένα ήταν απίστευτο και θα μπορούσα να κοιμηθώ κάτω από τον Ιερό Βράχο.

«Σπίτι μου το Ρέντη...»

Σου λείπει το σπίτι σου και η χώρα σου;

Μου λείπει πολύ η μητέρα μου, οι θεία ο θείος μου, αλλά κυρίως ο παππούς μου που είναι τα πάντα για μένα. Μου λείπουν επίσης οι φίλοι με τους οποίους όταν είμαι στην Κούβα παίζω ντόμινο και μπιτς βόλεϊ. Ναι, νομίζω ότι μου λείπει η πατρίδα μου. Αλλά δε νιώθω θλίψη γιατί όταν πηγαίνω στο Ρέντη, νιώθω σαν στο σπίτι μου και έχω τον Ολυμπιακό σαν την οικογένειά μου…

Πες μας λίγα πράγματα για την ζωή σου στην Κούβα και την οικογένειά σου.

Η ζωή μου στην Κούβα, όταν ήμουν παιδί ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Όλοι ξέρουν την κατάσταση που επικρατεί στην Κούβα, αλλά μετά από αυτό μου λείπει η Εθνική ομάδα. Ως διεθνής παίκτης η ζωή μου ήταν πολύ καλή, αλλά όλοι πρέπει να αλλάξουν, οι πολιτικοί, τα κόμματα και να κάνουν κάτι για τους ανθρώπους και το μέλλον. Όσον αφορά την οικογένειά μου έχω δύο μικρότερους ετεροθαλείς αδελφούς και δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές από τον πατέρα μου, καθώς είμαι μοναχογιός. Κανένας από την οικογένειά μου δεν ασχολείται με τον αθλητισμό κι έτσι είμαι ο μοναδικός… σταρ της οικογενείας (σ.σ.γελάει)!!!»

Σκέφτηκες κάποια στιγμή να αυτομολήσεις όπως έκαναν άλλοι συμπατριώτες σου και να ζητήσεις πολιτικό άσυλο σε μία ξένη χώρα;

Όχι δεν θα έφευγα ποτέ, γιατί κάτι τέτοιο θα έβλαπτε την οικογένειά μου και μετά δεν θα μπορούσα να επιστρέψω ποτέ σπίτι μου.

Έχεις το ίδιο επώνυμο με τον συντοπίτη σου Ζοέλ «El Diablo» Ντεσπέιν, που κάποτε έπαιξε στον Ηρακλή . Σε έχει βοηθήσει αυτή η συνωνυμία ή σε έχει δυσκολέψει στην καριέρα σου;

Ξέρω τον Ζοέλ Ντεσπέιν, μένει δύο στενά από το σπίτι μου , είμαστε φίλοι αλλά για μένα δεν είναι τίποτα. Κάποια στιγμή μάλιστα μου είπε «πρέπει να κάνεις ένα μεγάλο όνομα, όπως έκανα εγώ…». Αλλά δε με νοιάζει αυτό .Εμένα με ενδιαφέρει να παίξω βόλεϊ και να αρέσει στον κόσμο και σε μένα. Παίζω βόλεϊ γιατί λατρεύω να αγωνίζομαι από το πρώτο εκατοστό του γηπέδου μέχρι το τελευταίο. Μόνο για αυτό και όχι για να φτιάξω όνομα…

Μικρός είχες κάποιο πρότυπο στην καριέρα σου;

Δεν έχω ούτε είχα κάποιο πρότυπο, δεν θέλω να μοιάσω σε κανέναν…

Το μυστικό της ζωής του!

Δεν μπορεί να μην υπάρχει κάποιος που να θαυμάζεις ή να σε έχει εμπνεύσει όλα αυτά τα χρόνια…

Υπήρξε κάποτε ένας προπονητής που δεν θα ήθελα να αναφέρω το όνομά του και μου είπε ένα μυστικό που με έχει βοηθήσει στην καριέρα μου. Μου' χε πει λοιπόν πως «θα πρέπει να βλέπεις και τους σπουδαίους παίκτες, αλλά και τους κακούς, γιατί θα βρεις κάτι σε όλους. Όταν λοιπόν ενώσεις όλα αυτά τα καλά και κακά στοιχεία τους σε ένα, τότε θα γίνεις ο καλύτερος παίκτης».

Πως εξηγείς το γεγονός ότι οι αθλητές της Κούβας διαπρέπουν εδώ και χρόνια σε πάρα πολλά αθλήματα; Που οφείλεται αυτή η επιτυχία;

Ειλικρινά δεν ξέρω… Είμαστε ένα νησί… Όλοι όμως ξέρουν μπέιζμπολ, μποξ και όλα τα άλλα αθλήματα. Είναι πράγματι απίστευτο, γιατί είμαστε μόνο 8 εκατομμύρια κατοίκους, αλλά έχουμε σπουδαίες μορφές σε όλα τα σπορ και όλοι γνωρίζουν την Κούβα, ακόμη και οι… Κινέζοι!!!

Πως περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;

Μου αρέσει να ακούω μουσική και να γράφω ποιήματα. Λατρεύω τους Χοσέ Μαρίας Ερέντια, Νίκολας Γκιγέν, Βάργκα Πίλας κ.α. και μάλιστα όταν είμαι χάλια γράφω τα καλύτερα ποιήματα. Όπως επίσης όταν νοσταλγώ την πατρίδα, την οικογένεια, τους φίλους μου.

Έχεις κάποια… μούσα που βοηθάει στην έμπνευση;

Για μένα μούσα είναι ο κόσμος και η ζωή…

Πως είναι για σένα η ιδανική γυναίκα;

Αυτή η ερώτηση είναι πολύ καλή (χαμογελάει πονηρά)… Μου αρέσει η γυναίκα που θα πιστεύει σε μένα και στον εαυτό της. Θέλω να μιλάει για όλα σε μένα και θα έλεγα πως μου αρέσει η ολοκληρωμένη γυναίκα.

Αν ζωή σου ήταν ένα ρυθμός μουσικής αλλά και ένα κοκτέιλ ποια θα ήταν αυτά που θα σε αντιπροσώπευαν περισσότερο.

Σίγουρα από μουσική η ρούμπα και από κοκτέιλ ένα mojito!

Μερικά.. extra tips για τον Ρολάντο Χουρκίν Ντεσπέιν.

Πριν από το βόλεϊ στη χώρα του ασχολήθηκε και με άλλα αθλήματα όπως το μπέιζμπολ την πυγμαχία και την κολύμβηση,

Λατρεύει το ποδόσφαιρο, τη Μπαρτσελόνα και τον Λιονέλ Μέσι

Το «Χουρκίν» είναι το επώνυμο του πατέρα του, ενώ το Ντεσπέιν της μητέρας του.

Σε ηλικία 16 ετών ήταν 1.97μ

«Καρφώνει» τους αντιπάλους του από τα 3μ.41, ενώ τους μπλοκάρει από τα 3μ.28

Εκτός από Ελλάδα, Ιταλία, Βραζιλία, ο Ντεσπέιν είχε ακόμη προτάσεις από Ρωσία, Κορέα, Ιαπωνία και Πολωνία.»

Το cocktail *mojito του Despaigne

Σε ένα κυλινδρικό ποτήρι ρίχνουμε μέσα δύο κουταλάκια ζάχαρη. Στη συνέχεια προσθέτουμε χυμό λάιμ μέχρι να καλυφθεί η ποσότητα της ζάχαρης. Ρίχνουμε μερικά φύλλα δυόσμου και βάζουμε περίπου 80-90 ml ανθρακούχο νερό. Παίρνουμε ένα ξύλο (γουδί) και πιέζουμε το δυοσμο και τη ζάχαρη μέχρι να απελευθερωθεί η φρεσκάδα και το χαρακτηριστικό το άρωμα. Συμπληρώνουμε το ρούμι της αρεσκείας μας, ρίχνουμε 4 παγάκια, όχι τριμένο πάγο, ενα καλαμάκι και… στην υγειά σας !

* Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη «mojo», ένα κουβανέζικο καρύκευμα από lime, που χρησιμοποιείται για να δώσει γεύση στο φαγητό και είναι γνωστό ως το cocktail με «λίγο mojo»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

ΠΗΓΗ: SentraGoal.gr

]]> Γεροθόδωρος: «Να βγάζουμε ασπροπρόσωπη την Ελλάδα»
Ο 45άχρονος Αθηναίος διαιτητής μίλησε στο volleyball.gr για τη νέα αυτή σπουδαία εμπειρία στη διεθνή καριέρα του και δεν έκρυψε ότι σε κάτι τέτοιες στιγμές αισθάνεται στις πλάτες του το βάρος της CEV και της FIVB που «τσεκάρουν» το επίπεδο της ελληνικής διαιτησίας.

«Ήταν μια ακόμη πολύτιμη εμπειρία στην επαγγελματική καριέρα μου γιατί κάθε διαιτητής γίνεται καλύτερος μέσα από αγώνες τόσο υψηλού επιπέδου. Το φάιναλ φορ του Μπολζάνο ήταν καταπληκτικό από κάθε άποψη και θα μου μείνει ως μια κορυφαία ανάμνηση τόσο για το αγωνιστικό, όσο και για το οργανωτικό επίπεδο. Τι να πω δε για την ατμόσφαιρα στο γήπεδο! Είναι πραγματικά μεγάλη μου τιμή που διηύθυνα τον μικρό τελικό και μπορώ να δηλώσω ότι εάν πριν από τη διοργάνωση χαιρόμουν που θα λάβω μέρος, πλέον αισθάνομαι πιο χαρούμενος γιατί όλα πήγαν καλά, δεν έγιναν λάθη εκ μέρους μου και μάλιστα πήρα πολύ υψηλή αξιολόγηση από τον παρατηρητή», ήταν τα πρώτα λόγια του κ. Γεροθόδωρου.

Στην ερώτηση εάν τον δυσκόλεψαν κάποιες φάσεις και εάν αγχώθηκε κατά τη διάρκεια των αγώνων, δεν έκρυψε ότι υπήρξαν στιγμές πίεσης, αλλά όχι αγωνιστικού χαρακτήρα: «Σίγουρα το παιχνίδι σε αυτό το επίπεδο είναι πιο δύσκολο για τον διαιτητή γιατί οι ταχύτητες είναι μεγαλύτερες και οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται αστραπιαία. Ωστόσο, η μόνη πίεση που ένιωσα και νιώθω όταν διαιτητεύω σε ευρωπαϊκά ή παγκόσμια τουρνουά έχει να κάνει με το να βγάλω την ελληνική διαιτησία ασπροπρόσωπη στη CEV και την FIVB. Να μην υποπέσω σε λάθη που μπορεί να δημιουργήσουν κακή εντύπωση για τον Έλληνα διαιτητή στο εξωτερικό. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι τόσο στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία, όσο και στην παγκόσμια, έχουν πάρα πολύ καλή άποψη για τους Έλληνες διαιτητές και είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα υπάρξουν και άλλοι που θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας σε τελικές φάσεις διεθνών διοργανώσεων και φάιναλ φορ».



Το γεγονός ότι απέναντί σας είχατε… ντίβες του παγκοσμίου βόλεϊ, διαφοροποιεί τις «ισορροπίες» την ώρα του αγώνα; «Κάθε άλλο, τους έδωσα εξ αρχής να καταλάβουν ότι αναλαμβάνω τις ευθύνες των αποφάσεών μου και δεν άφησα περιθώρια αμφισβήτησης. Οφείλω να ομολογήσω, πάντως, ότι δεν δέχτηκα ιδιαίτερα παράπονα. Οι περισσότεροι είναι παλιοί γνώριμοι που έχουν περάσει και από την Ελλάδα, όπως ο Ντάντε και έτσι το περιβάλλον γίνεται πιο οικείο. Εννοείται ότι είχα κάποιους διαλόγους με παίκτες και προπονητές, αλλά τους επιβλήθηκα από την αρχή γιατί αν σε δουν διστακτικό, τότε θα προσπαθήσουν να σου πάρουν τον αέρα».

Το δικό μας συμπέρασμα είναι ότι η συμμετοχή ενός Έλληνα διαιτητή στο φάιναλ φορ της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης του βόλεϊ θα πρέπει να μας κάνει υπερήφανους... 



Το who is who του Νώντα Γεροθόδωρου
Ημερ. γεν.: 17/12/1966
Τόπος γεν: Αθήνα
Επάγγελμα: Εκπαιδευτικός
Αποφοίτησε: Το 1987
Διεθνής: Από το 1999-2000
Κορυφαίες στιγμές
2004: Διευθυντής διαιτησίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
2005: Στον τελικό του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος κορασίδων στο Τάλιν
2005: Στην τελική φάση του Παγκοσμίου πρωταθλήματος νεανίδων σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη
2006: Στον τελικό του Γκραν Πρι στη Βάρνα
2007: Στον τελικό του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος γυναικών
2008: Στον τελικό του CEV Cup ανδρών στη Ρώμη
2009: Στην τελική φάση του Παγκοσμίου πρωταθλήματος κορασίδων στο Τσέζολο
2010: Στο φάιναλ φορ του CEV Cup στο Μαασέικ
2011: Στο φάιναλ φορ του Τσάμπιονς Λιγκ στο Μπολζάνο και ακολουθεί το Παγκόσμιο πρωτάθλημα, όπου έχει ήδη λάβει κλήση από την FIVB
]]> Αχιλλέας Μαυρομάτης: «Η ΕΟΠΕ καθαρή το 2016»!
Ο Αχιλλέας Μαυρομάτης συμπλήρωσε αισίως 8 μήνες στην προεδρία της Ε.Ο.ΠΕ.. Μέσα σε αυτό το διάστημα υπήρχαν σαφέστατα και κακές και καλές στιγμές. Ο ισχυρός άνδρας της Ομοσπονδίας του βόλεϊ κάνει μία αποτίμηση της μέχρι στιγμής διοίκησης μέσω της SportDay απαντώντας ταυτόχρονα σε ερωτήσεις που αφορούν την τρέχουσα επικαιρότητα.

- Ποια είναι η επόμενη ημέρα στην Εθνική Γυναικών μετά την αποχώρηση του Τζιάνι Καπράρα;
«Από αυτή την εξέλιξη ομολογώ πως αιφνιδιάστηκα. Αυτή η εξέλιξη μας δημιουργεί πρόβλημα διότι σε 1,5 μήνα η ομάδα πρέπει να ξεκινήσει προετοιμασία. Δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου, ούτε και των χρημάτων. Είναι πολύ δύσκολο να πάμε σε ξένο προπονητή, μόνο αν ήταν περίπτωση Καπράρα, δηλαδή όνομα και αποδεκτός από όλους. Αν είχαμε την δυνατότητα να φέρουμε τον προπονητή της Εθνικής Ιταλίας τον Μπαρμολίνι θα το κάναμε, αλλά δεν την έχουμε».

- Πολλοί χαρακτήρισαν αποτυχημένο το σύστημα διεξαγωγής της Α1 γυναικών. Αποδέχεστε αυτό το λάθος, έχετε σκεφτεί κάποιες διορθωτικές κινήσεις και δεν θεωρείται μεγάλος ο αριθμός των 14 ομάδων που θα υπάρχουν του χρόνου;
«Να συμπληρώσω πως θα είναι 14 ομάδες με μεγάλη πιθανότητα να μην προέρχεται καμία από την περιφέρεια. Πριν ασκήσουμε κριτική πρέπει να πω ότι δεν είμαι υπερήφανος για τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται φέτος τα Εθνικά πρωταθλήματα. Είναι όμως μία χρονιά επιβίωσης, που έπρεπε να πάρουμε μέτρα για να διασφαλίσουμε πως θα γίνουν τα πρωταθλήματα. Θα ήθελα πιο ενεργά τα σωματεία στη λήψη αποφάσεων. Πρέπει να κάνουμε μια σοβαρή κουβέντα από την επόμενη ημέρα (16 Απριλίου) που τελειώνει η σεζόν. Και παρόμοιο σύστημα να υπάρξει πιθανόν θα υπάρξει μεταφορά βαθμών από τον α’ στον β’ γύρο. Επίσης ένα από τα θέματα που θα συζητηθεί είναι η wild card, αφού βλέπουμε αδυναμία των ομάδων της περιφέρειας να ανέβουν και να σταθούν στην Α1. Δεν μας τιμά το βόλεϊ να παίζεται μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη».

- Μήπως είστε περισσότερο δημοκρατικός απ’ όσο πρέπει; Κάποιοι μάλιστα σας θεωρούν ευθυνόφοβο. Τι έχετε να απαντήσετε;
«Η φιλοσοφία μου είναι αυτή από την πρώτη στιγμή. Δεν θεωρώ πως στις ημέρες μας ένας ηγέτης μπορεί να πετύχει κάτι μόνος του. Οι εποχές έχουν αλλάξει. Ο καθένας έχει ελεύθερο πεδίο να κινηθεί και να καταλάβει τα λάθη του. Από κει και πέρα ποτέ δεν αποποιήθηκα οποιαδήποτε ευθύνη μου αναλογεί, ακόμα και τα λάθη των συνεργατών μου. Την όποια κριτική την αποδέχομαι και την εξετάζω».

- Όσον αφορά το μείζον ζήτημα των χρεών. Σε τι κατάσταση βρίσκεται αυτή τη στιγμή η Ε.Ο.ΠΕ.; Υπάρχει ένα πλάνο αποπληρωμής των χρεών;
«Είναι σίγουρα ευθύνη της Ομοσπονδίας ότι δημιουργήθηκε το άνοιγμα. Δεν θεωρώ πως συνέβη κάτι άλλο πέραν της υπερβολικής δαπάνης. Η ευθύνη ήταν πολιτική και έχει αποδοθεί. Εφαρμόζω αυτό που είπαμε από την αρχή. Α) μείωση δαπανών Β) αναζήτηση εσόδων μέσω μάρκετινγκ και γ) ρύθμιση παλαιών οφειλών. Ήδη οι δαπάνες στο δεύτερο εξάμηνο του 2010 είναι περίπου το 40% αυτών που είχε η ομοσπονδία το αντίστοιχο διάστημα του 2009. Γενικά στο τέλος του χρόνου θα έχουμε ξοδέψει λιγότερα απ’ όσα θα πάρουμε, οπότε θα μπορέσουνε να δώσουμε και στις οφειλές των 5,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Με τον τρόπο που λειτουργούμε σήμερα πιστεύω ότι αν κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές (Σεπτέμβριος του 2012) στο τέλος της δεύτερης θητείας, δηλαδή σε μία 6ετία η Ε.Ο.ΠΕ. θα είναι καθαρή. Οι παλιές οφειλές είναι όλες σε διαδικασία ρύθμισης. Βεβαίως όμως και υπάρχουν εκπλήξεις και κίνδυνοι. Υπήρξαν τρεις αγωγές και μία δίκη –που έγινε 2 Μαρτίου- ασφαλιστικών μέτρων για τα Ολυμπιακά έργα το τελευταίο δεκαπενθήμερο. Μάλιστα αυτή η εταιρία Ντε Μπουρ διεκδικεί 1.700.000 ευρώ και αν κερδίσει την δίκη μπορεί να κάνει κατάσχεση!

Το σημαντικότερο όμως είναι πως υπάρχει και μία προσωρινή διαταγή κατάσχεσης που δεν την γνωρίζαμε! Η προηγούμενη διοίκηση το ήξερε, αλλά στην ομοσπονδία δεν υπάρχει το δικόγραφο. Βρεθήκαμε προ τετελεσμένων γεγονότων, διότι μπλοκαρίστηκαν 200.000 ευρώ! Προσπαθούμε να έρθουμε σε συμβιβασμό. Όσον αφορά την επιχορήγηση της ΓΓΑ έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε αδικημένοι σε σχέση με άλλες ομοσπονδίας, αν όμως το κράτος κάνει πράξη τις υποσχέσεις του απέναντι στα σωματεία της Α1 ανδρών, Α1 γυναικών και Α2 ανδρών και την Ε.Ο.ΠΕ. για τα Ολυμπιακά έργα, τότε ίσως το πρόσημο μπορεί να είναι και θετικό».

- Για τα θέματα του Κώστα Χριστοφιδέλη και Ντίμα Φιλίποφ ποιες είναι οι τελευταίες εξελίξεις;
«Έλαβα μία επιστολή στις 28/2 από τον πρόεδρο της Παγκόσμιας ομοσπονδίας. Αυτό μου προξένησε εντύπωση, διότι η Παγκόσμια και η WADA μπορούσαν αυτεπάγγελτα να πάνε στο CAS για αύξηση της ποινής του Κώστα Χριστοφιδέλη. Ε, λοιπόν αυτό ζητούσε να το κάνουμε εμείς στα ελληνικά δικαστήρια και φυσικά δεν γινόταν. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει σκοπιμότητα πίσω από την υπόθεση. Όσον αφορά το θέμα Φιλίποφ, ο Ομοσπονδιακός τεχνικός Αλέκος Λεώνης είναι ξεκάθαρο πως θέλει τον παίκτη στην ομάδα. Έχει όλα τα προσόντα να γίνει αλλαγή της υπηκοότητας.

Τον Απρίλιο θα καταθέσουμε τα χαρτιά στην Παγκόσμια ομοσπονδία. Θέλω να πιστεύω πως το οικονομικό (θέλει 10.000 ευρώ η Ουκρανική ομοσπονδία και 10.000 ευρώ η Παγκόσμια) που το καλύπτει συνήθως το σωματείο ή ο αθλητής δεν θα είναι εμπόδιο. Το σοβαρό πρόβλημα είναι ότι ζητάμε κατ’ εξαίρεση ο αθλητής να παίξει άμεσα στην Ελλάδα και όχι το 2013 όπως προβλέπει ο κανονισμός. Στο παρελθόν υπήρξε κατ’ εξαίρεση στις περιπτώσεις της Ντιμιτρέσκου και του Κράβαρικ».

- Τελικά μήπως είναι καλό ο τελικός του Κυπέλλου να διεξάγεται χωρίς φιλάθλους;
«Στόχος μας είναι να αναβαθμίσουμε το Κύπελλο. Φαντάζομαι ένα Κύπελλο που θα ξεκινάει από τον Σεπτέμβριο με όλες τις ομάδες (όχι μόνο τις 12 της Α1). Μέσω του Κυπέλλου θέλουμε να βάλουμε το άθλημα στην περιφέρεια. Γι’ αυτό και στο Ευρωπαϊκό Λιγκ θα πάμε σε Ξάνθη, Πύργο και οι τελικοί του Κυπέλλου θα γίνουν σε Ορεστιάδα, Σάμο. Εμείς δεν θέλουμε αγώνες σε άδειο γήπεδο, θέλουμε γεμάτο γήπεδο με κόσμο που αγαπάει το άθλημα».

- Τι αλλαγές θα προταθούν στην Γ.Σ. (8-9 Απριλίου) της Ε.Ο.ΠΕ.;
«Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε για βόλεϊ. Έχουμε πολλές αλλαγές κανονισμών στο μυαλό μας. Για παράδειγμα θα προτείνουμε όταν μια ομάδα δεν μπορεί να συμμετέχει στην επόμενη κατηγορία, αν το αναφέρει πρόωρα, να αντικαθίσταται από άλλη και να μην χάνει τους παίκτες, αλλά να αγωνίζεται στην κατηγορία που βρισκόταν. Θα υπάρξουν θέματα αναδιαρθρώσεων κατηγοριών, καρτολίνο, wild card και άλλα...».

Πηγή: Sportday
]]> Ντράγκοβιτς: «Τα ματς δίχως αύριο είναι να τα έχεις στο αίμα σου…»
Όταν όμως, τον ρωτήσαμε για το «μυστικό» του να κερδίζεις Κύπελλα, εκείνος μας απάντησε αποστομωτικά: «Δεν υπάρχει συνταγή, ούτε μυστικό. Τα ματς δίχως αύριο, όπως είναι οι τελικοί, είναι να τα έχεις στο αίμα σου. Εγώ όταν συμμετείχα σε τελικούς δεν ένιωθα μόνο άνετα, αλλά ανέβαινε αυτόματα η ψυχολογία σαν ο οργανισμός μου να τους αναζητούσε».
Και αυτά που λένε για το άγχος του τελικού; «Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί μπορεί να αγχώνει έναν παίκτη το ενδεχόμενο να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ένας αθλητής που παίζει τελικό, είναι να αποβάλει κάθε σκέψη για τον τίτλο. Αν μπει σε αυτό το ‘τρυπάκι’ θα του… διαλύσει το μυαλό και δεν θα μπορεί να συγκεντρωθεί στον αγώνα. Επίσης, πρέπει να ξεπεράσει οποιοδήποτε αίσθημα φόβου μπορεί να του δημιουργηθεί, ακόμα και αν η ομάδα του είναι το αουτσάιντερ του αγώνα, μόνο έτσι θα παίξει απαλλαγμένος από κάθε άγχος και στρες και θα μπορέσει να αποδώσει το 100% των δυνατοτήτων του καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Και το λέω αυτό γιατί είναι σημαντικό ακόμα και αν βρεθείς πίσω στα σετ με 1-0, ακόμα και 2-0 να μην τα παρατήσεις και να μην σε πάρει από κάτω».

- Ηρακλής και Ολυμπιακός ξεκινούν με ίσες πιθανότητες ή υπάρχει φαβορί;
«Νομίζω με ίσες πιθανότητες, γιατί από τη μία υπάρχει η φρεσκάδα του Ολυμπιακού που μπορεί να τον βγάλει ενθουσιασμό μέσα στο παιχνίδι του και από την άλλη υπάρχει η εμπειρία του Ηρακλή που επίσης μπορεί να τον βοηθήσει να αποφύγει κάποια λάθη απειρίας στα οποία ενδέχεται να υποπέσει πιο εύκολα ο Ολυμπιακός. Σε γενικές γραμμές, όμως, εγώ δεν θα χαρακτήριζα φαβορί τη μία ή την άλλη ομάδα».

- Αν ο Τζούριτς θεωρείται βαρόμετρο στον Ολυμπιακό, ισχύει κάτι αντίστοιχο στον Ηρακλή;
«Όντως ο Τζούριτς είναι το βαρόμετρο στην απόδοση του Ολυμπιακού και μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα περιστρέφεται γύρω του. Όμως, αν στον Ηρακλή εστιάσουν μόνο επάνω στον Τζούριτς και υποτιμήσουν τους υπόλοιπους, τότε θα χάσουν και ο… MVP του τελικού μπορεί να είναι κάποιος άλλος παίκτης του Ολυμπιακού. Από την άλλη, ο Ολυμπιακός σε αυτόν τον τομέα έχει πιο δύσκολο έργο γιατί ο Ηρακλής διαθέτει πολλές έμπειρες μονάδες και κάθε φορά έχει και διαφορετικό παίκτη που ξεχωρίζει».
]]> Σμαραγδής: «Ποιος το θέλει περισσότερο»
«Ποιος δεν θα ήθελε να κερδίζει κάθε χρόνο τίτλους; Ο Ηρακλής θέλει πολύ να σηκώσει την ‘κούπα’, αλλά είμαι σίγουρος ότι και ο Ολυμπιακός το θέλει εξίσου. Άρα την ημέρα του τελικού θα αποδειχτεί ποιος το ήθελε… λίγο παραπάνω. Οι τελικοί μόνο από το αποτέλεσμα κρίνονται , τίποτε άλλο. Η ομάδα που κερδίζει σηκώνει το τρόπαιο και είναι η πρώτη, ενώ αυτή που χάνει, δυστυχώς, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία φιναλίστ», δήλωσε στο MEDIA GUIDE του τελικού.

- Το γεγονός ότι διεκδικείτε το νταμπλ σε αγχώνει;
«Αυτή τη στιγμή δεν σκεφτόμαστε το νταμπλ , αλλά μόνο το Κύπελλο. Θα ήταν λάθος και παγίδα να μπούμε σε μια τέτοια διαδικασία. Όσο για το άγχος, αυτό ενδεχομένως υπάρχει στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι και την ημέρα και την έναρξη του αγώνα. Όταν ακουστεί το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή στον τελικό, όλα τα συναισθήματα ‘παγώνουν’. Στους αθλητές δεν υπάρχει κανένα ψυχολογικό φορτίο όταν ξεκινήσει το ματς, οι σκέψεις απομονώνονται και ο παίκτης λειτουργεί με βάση μόνο όσα συμβαίνουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο».

- Υπάρχουν σημεία που υπερέχει ο Ηρακλής και σημεία που υπερτερεί ο Ολυμπιακός;
«Ναι υπάρχουν τα λεγόμενα δυνατά σημεία στις δύο ομάδες, όπως και τα αδύνατα και αυτό φάνηκε στα παιχνίδια της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, όπου και εμείς καταφέραμε να κερδίσουμε στο Ρέντη και ο Ολυμπιακός στη Μίκρα. Δεν θέλω να σταθώ τόσο στο τεχνικό κομμάτι, γιατί ο τελικός του Κυπέλλου είναι εντελώς διαφορετική περίπτωση, αλλά νομίζω ότι κάπου μας υποτίμησε ο αντίπαλος και κάπου τον υποτιμήσαμε εμείς και κοινώς την… πατήσαμε».

- Η Ορεστιάδα ως τόπος διεξαγωγής του τελικού σε ικανοποιεί;
«Αλλοίμονο αν δεν με ικανοποιούσε. Εκτός από το γεγονός ότι είναι καλό για όλη την περιφέρεια να γίνονται διοργανώσεις σε πόλεις πέρα από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, η Ορεστιάδα είναι η πόλη - μάνα του αθλήματος. Όλοι ξέρουμε την ιστορία της, όλοι στεναχωριόμαστε που δεν αποτελεί ποια πρωταγωνίστρια στο ελληνικό βόλεϊ και πιστεύω ότι όλοι θέλουμε να τη στηρίξουμε για να ξαναγίνει μεγάλη».]]> Τζούριτς: «Τρόπαιο στην Ορεστιάδα»
Συνειδητοποιημένος αναφορικά με τα υπέρ και τα κατά της ομάδας του, ο διεθνής άσος αποποιείται τον τίτλο του φαβορί και μιλώντας στο MEDIA GUIDE λέει: «Η φετινή χρονιά για τον Ολυμπιακό είναι σαφώς πιο δύσκολη από κάθε άλλη. Μας λείπει και η εμπειρία. Αυτό όμως, ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει και από την πλευρά του έχει δίκιο να βάζει ψηλά τον πήχη. Ο Ηρακλής είναι πολύ πιο έμπειρη ομάδα από εμάς, αλλά δεν τον φοβόμαστε».

- Τα σκαμπανεβάσματα που έχει ο Ολυμπιακός την εφετινή χρονιά, σε προβληματίζουν ;
«Σίγουρα με προβληματίζουν και προσπαθούμε κάθε μέρα μαζί με τον προπονητή μας να βρούμε τον τρόπο να σταθεροποιήσουμε την απόδοσή μας και να βελτιωθούμε ατομικά και ομαδικά. Ο Ολυμπιακός είναι μέσα στους στόχους του και διεκδικεί πρωτάθλημα και Κύπελλο. Αν μείνουμε συγκεντρωμένοι και έχουμε λίγη τύχη μπορούμε να φτάσουμε ακόμα και στην κατάκτηση του νταμπλ».

- Έχεις ονειρευτεί δηλαδή να σηκώσεις το τρόπαιο μέσα στην Ορεστιάδα;
«Ναι, πραγματικά αυτό θα ήταν ό,τι πιο όμορφο για εμένα. Αγαπώ πολύ αυτή την πόλη, την ομάδα, τον κόσμο και όποτε γυρίζω πίσω νιώθω άνετα, σαν να είμαι στο σπίτι μου. Θα είναι λοιπόν διπλή η χαρά να σηκώσω το Κύπελλο με τον Ολυμπιακό στην πόλη που έζησα τα εφηβικά μου χρόνια. Επίσης είναι πολύ καλό για το βόλεϊ του Έβρου γενικότερα ότι γίνεται μια τόσο σημαντική διοργάνωση στην Ορεστιάδα γιατί θυμίζει σε κάποιους ότι αυτή η πόλη υπήρξε πρωτοπόρος για το άθλημα και ίσως θα πρέπει να γίνουν πιο έντονες προσπάθειες για να επανέλθει εκεί που της αξίζει».]]> Φράγκος: «Πρωτάρης, αλλά χωρίς άγχος»
«Μπορεί να μην έχω παραστάσεις από τελικούς διοργανώσεων και να είναι η πρώτη μου φορά σε τελικό, αλλά δεν νιώθω την πίεση του άγχους ή φόβο. Ίσα - ίσα, που το αίσθημα που με διακατέχει είναι ο ενθουσιασμός».

- Αυτός ο ενθουσιασμός μπορεί να αντιπαρατεθεί ως όπλο στην εμπειρία του Ηρακλή;
«Νομίζω πως ναι, γιατί το πάθος που βγάζουμε στο γήπεδο μας έχει οδηγήσει πολλές φορές σε μεγάλες νίκες και νομίζω ότι κάπως έτσι νικήσαμε και τον Ηρακλή στη Μίκρα. Αναγνωρίζω ότι ο Ηρακλής είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη ομάδας του πρωταθλήματος, όμως, δεν τον φοβόμαστε».

- Στο πρωτάθλημα «σπάσατε» ο ένας την έδρα του άλλου και τώρα θα λύσετε τις διαφορές σας στην Ορεστιάδα…
«Αφού η δύναμη της έδρας δεν έπαιξε ρόλο στο πρωτάθλημα, σίγουρα δεν μπορούμε να επικαλεστούμε τον κόσμο στον τελικό του Κυπέλλου. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει παλμός στο γήπεδο, αλλά εάν εμείς δεν βρεθούμε σε καλή μέρα, τότε κανένας οπαδός δεν μπορεί να μας σπρώξει προς τη νίκη. Νομίζω ότι αυτή είναι και η ιδιαιτερότητα των τελικών. Όσον αφορά στην πόλη της Ορεστιάδας, αποτελεί πηγή έμπνευσης για κάθε βολεϊμπολίστα και είμαι χαρούμενος που επιστρέφει μία μεγάλη διοργάνωση εδώ».
]]> Κανέλλος: «Τζούριτς το βαρόμετρο του Ολυμπιακού»
Από την περίοδο 2007-08, ο Μάκης Κανέλλος αγωνίζεται με την κυανόλευκη φανέλα και φέτος ως βασικός ετοιμάζεται να λάβει θέση στο φιλέ για να διεκδικήσει το Κύπελλο κόντρα στον Ολυμπιακό.

«Είναι ένα ντέρμπι ανάμεσα στον Ηρακλή και τον Ολυμπιακό με την ιδιαιτερότητα ότι ως τελικός Κυπέλλου κρίνει έναν σημαντικό τίτλο. Μακάρι στο τέλος να είμαστε εμείς αυτοί που θα πανηγυρίζουν για να δώσουμε στον κόσμο μας μια μεγάλη χαρά», λέει στο MEDIA GUIDE του τελικού.

- Ποιο πιστεύεις ότι θα είναι το «κλειδί» που θα κρίνει τη νίκη υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας;
«Για τον Ηρακλή πιστεύω ότι ξεκάθαρα πρέπει να σταματήσει τον Τζούριτς. Αυτό το παιδί έχει γεννηθεί για να παίζει βόλεϊ και έχει αποδείξει ότι μπορεί να κερδίσει μια ομάδα μόνος του. Σε γενικές γραμμές αυτό πιστεύω ότι έγινε και στον αγώνα του πρωταθλήματος στη Μίκρα, δηλαδή, ήρθε ο Τζούριτς και μας νίκησε μόνος του. Είναι το βαρόμετρο του Ολυμπιακού και αν τον σταματήσουμε, πιστεύω ότι θα κερδίσουμε. Όλα είναι και θέμα ημέρας, δηλαδή την απόδοση που θα πιάσει η κάθε ομάδα στον τελικό. Γιατί έχουμε δει ότι αν είσαι λιγότερο συγκεντρωμένος από ότι πρέπει, ή λιγότερο ξεκούραστος από ότι χρειάζεται, το πληρώνεις. Από την πλευρά του Ολυμπιακού… ας βρει μόνος του τι πρέπει να κάνει για να μας κερδίσει».

- Ναι, αλλά ο Ηρακλής τι έχει να αντιπαρατάξει απέναντι στον Τζούριτς;
«Πιστεύω το δυνατό του σύνολο, την ομαδικότητα και την εμπειρία που υπάρχει στην ομάδα. Εντάξει, δεν εννοώ ότι ο Ολυμπιακός είναι μόνο ο Τζούριτς, τον υπολογίζουμε γενικότερα σαν ομάδα, απλά αυτός είναι που μπορεί να μας κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά».
]]> Προύσαλης: «Φαβορί; Δεν υπάρχει»
- Ο Ηρακλής είναι στην κορυφή της Volleyleague, αυτό τον κάνει και φαβορί;
«Φαβορί; Δεν υπάρχει σε τέτοια ματς... Όποια ομάδα είναι κατάλληλα προετοιμασμένη και όποια βρεθεί στην καλύτερη μέρα, θα πάρει το Κύπελλο. Δεν είναι σαν τους τελικούς του πρωταθλήματος όπου κρίνονται τα πάντα σε τρεις νίκες. Τώρα είναι ένα ματς...»

- Πως σχολιάζεις τον αντίπαλο με τον οποίο έχετε φέτος από μία νίκη και μία ήττα;
«Για αυτά τα παιχνίδια προετοιμαζόμαστε. Είναι ματς μιας χρονιάς. Θα γίνει πολύ καλό παιχνίδι απέναντι σε έναν εξαιρετικό αντίπαλο και θα είναι δύσκολο, κάτι που φαίνεται και από τις φετινές μεταξύ μας αναμετρήσεις».

- Οι οργανωμένοι οπαδοί θα λείπουν, οι κερκίδες θα γεμίσουν παιδιά, ποιά η άποψή σου;
«Θα ήθελα τον κόσμο μαζί μας. Εννοείται τους υγιείς οπαδούς και έχουμε αρκετούς τέτοιους. Ας μην ξεχνάμε πως ο Ηρακλής είναι η μοναδική ομάδα που έχει Λέσχη Φίλων του βόλεϊ. Μου αρέσει η κερκίδα και θα ήθελα τον κόσμο και των δύο ομάδων. Όπως και να ΄χει, ελπίζω να γεμίσει το γήπεδο».]]> Φιλίποφ: «Ο καλύτερος τα παίρνει όλα...»
- Χάσατε από τον Ηρακλή στου Ρέντη, νικήσατε στη Μίκρα, να περιμένουμε έναν ισορροπημένο τελικό;
«Θα είναι δύσκολο παιχνίδι και για εμάς και για τον Ηρακλή. Θα τα δώσουμε όλα για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε τον τίτλο. Για μένα είναι η πρώτη φορά και το πρώτο τόσο σημαντικό παιχνίδι. Πιστεύω στην ομάδα μας και περιμένω να κερδίσει όποιος θα είναι καλύτερος στον τελικό. Είναι ένας πολύ μεγάλος τελικός και θα μπούμε με μοναδική σκέψη τη νίκη».

- Πώς περιμένεις την ατμόσφαιρα στο γήπεδο;
«Περιμένω ένα γεμάτο γήπεδο, όπως και τα δύο προηγούμενα χρόνια στο Τροκαντερό. Θα είναι πάρα πολύ ωραία εικόνα με παιδιά στις κερκίδες. Μακάρι να γεμίσει το γήπεδο και να φέρουμε τον κόσμο κοντά στο άθλημα. Τώρα βέβαια θα φανεί και ποιοι αγαπούν πραγματικά το βόλεϊ».]]> Λεώνης: «Μικρό προβάδισμα στον Ηρακλή, αλλά…»
Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, παρά να έχει μια εμπεριστατωμένη άποψη για το… πώς μπορεί να κατακτηθεί το τρόπαιο της Ορεστιάδας: «Σε αυτόν τον τελικό θα δούμε την εμπειρία του Ηρακλή απέναντι στον νεανικό ενθουσιασμό του Ολυμπιακού. Αυτός ο ενθουσιασμός, όμως, είναι που οδηγεί την ομάδα να γίνεται απρόβλεπτη, άλλοτε υπέρ της και άλλοτε εναντίον της. Θεωρητικά, λοιπόν, ο Ηρακλής φαίνεται να έχει ένα πολύ μικρό προβάδισμα ως προς τις πιθανότητες», λέει στο MEDIA GUIDE του τελικού.

- Τεχνικά, υπάρχουν σημεία που γέρνουν την πλάστιγγα;
«Τεχνικά, το συμπέρασμα που βγάζω έχει ως εξής: Ο Ηρακλής έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές πρόβλημα στην υποδοχή του και αυτός είναι ο πρώτος λόγος που τον έχει οδηγήσει στις περισσότερες από τις ήττες που έχει κάνει μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα. Εάν, λοιπόν, ο Ολυμπιακός καταφέρει να πιέσει τον Ηρακλή στο αδύνατο σημείο του, τότε μπορεί να γύρει το παιχνίδι υπέρ του. Από την άλλη, ο Ηρακλής έχει έναν πάρα πολύ καλό και έμπειρο πασαδόρο, τον Κώστα Προύσαλη, ο οποίος συνήθως καθοδηγεί την ομάδα του ώριμα και εκεί θα πρέπει να ψάξει ο Ολυμπιακός να βρει αντίδοτο».
]]> Μποροβίντσεκ: «Να χαρίσουμε το Κύπελλο στους οπαδούς μας»
Μία νίκη που βαθμολογικά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν επαναφέρει την «Ένωση » σε τροχιά διεκδίκησης του τίτλου, αφού απέχει αρκετά από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, ωστόσο μετά το αρχικό 0/3, συμπληρώθηκε ένα νικηφόρο σερί τριών αγώνων που δίνει περισσότερο ψυχολογική τόνωση εν όψει Κυπέλλου.

«Καταρχήν ευχαριστώ και πάλι όσους με ψήφισαν και θέλω να αφιερώσω τη νίκη επί του Ανατόλια σε όλους τους οπαδούς της ΑΕΚ που έρχονται στο γήπεδο και μας στηρίζουν τόσο πολύ. Πιστεύω ότι καμία άλλη ομάδα στο πρωτάθλημα δεν έχει τόσο εκδηλωτική εξέδρα.

Μας βοηθούν πολύ και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο του αγώνα με το Ανατόλια στο 3ο σετ, όπου βρεθήκαμε να χάνουμε με 10-1, εκείνοι συνέχισαν να μας εμψυχώνουν», λέει η Σλοβένα κεντρική της «Ένωσης» στις πρώτες δηλώσεις που έκανε στο volleyball.gr.

- Τι συνέβη και από εκεί που η ΑΕΚ ήταν πρώτη στην Α’ φάση, ξεκίνησε τόσο άσχημα στη Β’ φάση;
«Αυτό που συνέβη ήταν ότι η ομάδα βρέθηκε ξαφνικά μισή. Μπορεί να ακούγεται ως δικαιολογία ότι η μισή ομάδα ήταν άρρωστη και δεν βρισκόμασταν ούτε στις προπονήσεις, αλλά είναι η πραγματικότητα.

Και στο ίδιο διάστημα που εμείς προσπαθούμε να συνέλθουμε, ο Ολυμπιακός και ιδιαίτερα ο Παναθηναϊκός ξεκινούν τη δική τους αντεπίθεση. Ειδικά ο Παναθηναϊκός σε σχέση με την Α’ φάση είναι αγνώριστος».

- Τώρα όμως που είστε σε τροχιά ανάκαμψης το «τρένο» του τίτλου δείχνει να έχει χαθεί…
«Ε ναι, πλέον υπάρχουν μόνο μαθηματικές πιθανότητες και αν θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα ρεαλιστικά, πρέπει να δεχτούμε ότι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός είναι τα πρώτα φαβορί για το πρωτάθλημα. Δυστυχώς, μείναμε πίσω και δεν πιστεύω ότι μπορούμε να καλύψουμε τη διαφορά».

- Άρα, το Κύπελλο αποτελεί μονόδρομο για την ΑΕΚ;
«Έτσι το βλέπω. Ξεκινήσαμε τη σεζόν με όνειρα για το πρωτάθλημα, αλλά έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ο μόνος εφικτός στόχος είναι αυτός. Μακάρι να τα καταφέρουμε γιατί θα είναι κρίμα για αυτή την ομάδα να τελειώσει τη χρονιά χωρίς να έχει πάρει έστω και έναν τίτλο.

Πιστεύω ότι το αξίζουμε και μπορούμε να το πάρουμε το Κύπελλο, αλλά όπως όλοι γνωρίζουν οι τελικοί είναι αγώνες δίχως αύριο και σχεδόν ποτέ δεν μπορείς να κάνεις προγνωστικά. Ο Ολυμπιακός είναι ένας πολύ μεγάλος αντίπαλος και θα πρέπει να παίξουμε πολύ καλά την ημέρα του τελικού για να σηκώσουμε το τρόπαιο».
]]> Μπρουκς: «Λείπουμε χρόνια από τους τίτλους»
Ο προπονητής της ομάδας της Θεσσαλονίκης μιλά στο MEDIA GUIDE του τελικού για φαβορί στα χαρτιά και ζητά... αποδείξεις εντός γηπέδου.

- Πώς προετοιμάζεται ο Ηρακλής για τον τελικό της Ορεστιάδας;
«Είναι ένα ματς πολύ σημαντικό. Κάνουμε πολλή προπόνηση για να φτάσουμε σε ένα καλό επίπεδο. Ο Ηρακλής είναι πολλά χρόνια μακριά από τους τίτλους και θα είναι πολύ καλό για όλους μας να πετύχουμε στην Ορεστιάδα. Κρίμα που δεν θα είναι μαζί μας ο κόσμος».

- Διεκδικείς τον πρώτο σου τίτλο, τι σκέψεις κάνεις;
«Είμαι πολύ ευχαριστημένος και μόνο που φτάσαμε με την ομάδα στον τελικό. Και θα είμαι περισσότερο ευχαριστημένος αν πάρουμε τον τίτλο».

- Είναι ο Ηρακλής το φαβορί, βάσει αποτελεσμάτων στο φετινό πρωτάθλημα;
«Συνήθως σε τέτοια παιχνίδια υπάρχουν φαβορί, τα οποία όμως, πρέπει να φανούν στο γήπεδο. Ένα παιχνίδι είναι και όλα γίνονται. Στα χαρτιά μπορεί η ομάδα να είναι καλύτερη, αλλά χρειάζονται αποδείξεις...»]]> Καλμαζίδης: «Έχουμε κάνει υπέρβαση…»
Αν και τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Τις δύο προηγούμενες χρονιές η κούπα ήταν αυτοσκοπός, ενώ πλέον, όπως επισημαίνει ο Γιάννης Καλμαζίδης μιλώντας στο MEDIA GUIDE του τελικού , η επιτυχία είναι πως η ομάδα του βρίσκεται στην Ορεστιάδα.

- Πώς περιμένει τον Ηρακλή στον τελικό;
«Έχουμε μπροστά μας ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι απέναντι σε μία από τις καλύτερες ομάδες της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια. Και φέτος με σταθερότητα και δύναμη μεγαλύτερη από κάθε άλλη ομάδα».

- Είναι ιδιαίτερο να αντιμετωπίζεις τον Ηρακλή;
«Έχω παίξει πολλά χρόνια στην ομάδα αυτή και έχω αγαπήσει τον σύλλογο. Είναι επίσης ιδιαίτερο να βρεθώ σε μία πόλη όπου πρωτόπαιξα βόλεϊ στην Ελλάδα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος και θα είμαι πιο πολύ αν κατακτήσουμε και τον τίτλο».

- Πέρυσι χάσατε το Κύπελλο στο Τροκαντερό, φέτος είναι η σειρά σας να το σηκώσετε;
«Δεν υπάρχουν σειρές (γέλια)... Εξάλλου μιλάμε για δύο διαφορετικές ομάδες. Άλλο ρόστερ, άλλη δυναμική. Φέτος έχουμε πολλά προβλήματα και ήδη είναι πολύ μεγάλο κατόρθωμα που φτάσαμε στον τελικό. Κάναμε υπερπροσπάθεια, χωρίς να σημαίνει πως δεν θα παλέψουμε για τον τίτλο. Σίγουρα πάντως δεν θα είναι αποτυχία αν το χάσουμε...»

- Πόσο δύσκολο είναι να συγκεντρωθούν οι αθλητές στον τελικό με τα τόσα σοβαρά προβλήματα στην ομάδα;
«Πραγματικά είναι το πιο δύσκολο... Εννοείται πως οι παίκτες έχουν κίνητρο και δεν χρειάζονται έξτρα τονωτική ένεση, αλλά επειδή ο αγώνας είναι καθρέφτης της προπόνησης, όταν στην καθημερινότητα σου έχεις να αντιμετωπίσεις τόσα προβλήματα, είναι δύσκολο...».]]> Δρίκος: «Να γίνει πιο ανταγωνιστικό το ελληνικό βόλεϊ»
«Η γενική κατεύθυνση τέθηκε πρώτα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ε.Ο.ΠΕ. και μιλάμε βέβαια για μια μερική ανανέωση, δημιουργώντας το πρώτο πλάνο για τα επόμενα δύο χρόνια και στη συνέχεια τον επόμενο ολυμπιακό κύκλο.

Σκέψεις για τις κλήσεις αθλητών στην ομάδα υπάρχουν, αλλά δεν είναι η κατάλληλη χρονική στιγμή για να ανακοινώσουμε ονόματα. Σύντομα θα μάθετε την ομάδα του Ευρωπαϊκού Λιγκ», ήταν τα πρώτα λόγια του κ. Δρίκου, ο οποίος δεν έκρυψε ότι για να δούμε μία αναβαθμισμένη Εθνική θα πρέπει να αλλάξει στο σύνολό του το περιβάλλον του ελληνικού βόλεϊ:

«Ο αθλητισμός καθορίζεται από τρεις παράγοντες, μιλάω για το ταλέντο, τη δουλειά και το περιβάλλον. Ταλέντο υπάρχει παντού, δουλειά γίνεται σε όλες τις χώρες και δεν έχει μεγάλες διαφορές, εκεί που εστιάζω το πρόβλημα είναι περιβάλλον του ελληνικού βόλεϊ και την ανταγωνιστικότητα που το διέπει.

Πιστεύω ότι πρέπει να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι το πρωτάθλημα θα τελειώσει σχετικά νωρίς και να προσπαθήσουμε εμείς οι προπονητές να περάσουμε στους αθλητές τη νοοτροπία που πρέπει για να γίνουμε όλοι καλύτεροι».

Δείτε το βίντεο με τις αναλυτικές δηλώσεις του Σωτήρη Δρίκου στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ.
 ]]> Λεώνης: «Θέλουμε.... παιδιά» (video)
Μιλώντας στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ., ο έμπειρος τεχνικός εξηγεί πως θα προχωρήσει σε ανανέωση, θέλοντας να στηριχτεί στα νέα παιδιά, με τα «θέλω» του να είναι η παρουσίαση μιας ομάδας την οποία θα ευχαριστηθούν οι ίδιοι, αλλά και οι φίλαθλοι.

Εκφράζει πάντως τον προβληματισμό του για την έλλειψη μικρών αγοριών από το άθλημα, ενώ σημειώνει πως τα αποτελέσματα στην φετινή Ευρωλίγκα έρχονται σε δεύτερο πλάνο, καθώς προέχει το «χτίσιμο» της νέας εθνικής.


 

]]> Δημητριάδης: «Να πάρουμε πρόκριση για το Παγκόσμιο»
Μιλώντας στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ., ο κ. Δημητριάδης δεν κρύβει την αισιοδοξία του για την πορεία της ομάδας στην Τουρκία, θέτει ως στόχο μια θέση στην εξάδα που εξασφαλίζει πρόκριση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα και ζητάει την συνεργασία των συλλόγων, προκειμένου οι αθλητές να καταφέρουν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα της προετοιμασίας.

Όσον αφορά στη συνεργασία με τους προπονητές της Εθνικής Εφήβων και Ανδρών, αλλά και τους Περιφερειακούς προπονητές, ο κ. Δημητριάδης, τονίζει ότι αυτό είναι το ζητούμενο προκειμένου οι ελληνικές Εθνικές ομάδες να λειτουργήσουν σε κοινό πλάνο με ενιαία φιλοσοφία, όπως συμβαίνει σε όλες τις οργανωμένες χώρες που διαθέτουν τη δική του «σχολή» βόλεϊ.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο αναλυτικά τις δηλώσεις του κ. Δημητριάδη...
]]> Μπουτσουρής: «Στόχος η πρόκριση στο Παγκόσμιο και η… Εθνική Ανδρών»
Ανάλογα με τις δυνατότητες και το επίπεδο της διοργάνωσης, το ζητούμενο για τον Έλληνα προπονητή είναι η πρόκριση στα τελικά της Βραζιλίας.

Παράλληλα, ο κ. Μπουτσουρής αναφέρεται στην τιμή και την ευθύνη με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της ομάδας και κυρίως στην αποστολή που καλείται να φέρει εις πέρας, δηλαδή την ανάδειξη αθλητών που από τον προθάλαμο της Εθνικής Εφήβων θα στελεχώσουν την Ανδρών.

Δείτε το σχετικό βίντεο με τις δηλώσεις του Νίκου Μπουτσουρή στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ.
]]> Οικονόμου: «Ιδια φιλοσοφία στις Εθνικές Γυναικών, Νεανίδων και Κορασίδων»
Ο νεαρός τεχνικός που παράλληλα βρίσκεται στο τιμόνι και της ΕΑ Λάρισας, τόνισε ότι πρώτη του επιδίωξη είναι να βοηθήσει και αυτός από την πλευρά του το οικοδόμημα της Εθνικής ομάδας και τη βελτίωσή της σε διεθνές επίπεδο.

Επίσης, έκανε λόγο για ανανέωση της ομάδας, μέσω της στελέχωσης από νέες ταλαντούχες αθλήτριες που μαζί με έναν κορμό έμπειρων θα μπορέσουν να διεκδικήσουν στόχους, όπως την πρόκριση στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

Τέλος, ο κ. Οικονόμου αναφέρθηκε στην πρώτη συνάντηση με τον κ. Καπράρα στις 14 Μαρτίου, όπου θα συζητήσουν για την αγωνιστική φιλοσοφία που σε συνεργασία με την Καρολίνα Μπαρζούκα και τον Τάκη Φλώρο θα πρέπει να περάσει ταυτόχρονα και στις Εθνικές Κορασίσων και Νεανίδων αντίστοιχα.

Δείτε το βίντεο με τις σχετικές δηλώσεις...
]]> Φλώρος: «Με διάθεση να προσφέρω ξανά»
Ο Μακεδόνας τεχνικός, εκφράζει την θέλησή του για προσφορά στην Εθνική και ιδιαίτερα στις Νεάνιδες που αποτελούν τον προθάλαμο για την Εθνική γυναικών.

Όμως, όπως και ο ίδιος ομολογεί, δεν φοβάται την πρόκληση και είναι έτοιμος να συνεργαστεί με το δίδυμο Καπράρα - Οικονόμου, αλλά και την Καρολίνα Μπαρζούκα, προκειμένου οι Εθνικές να λειτουργήσουν ως συγκοινωνούντα δοχεία.

Όσον αφορά στον άμεσο αγωνιστικό στόχο της Εθνικής Νεανίδων στα προκριματικά του Παγκοσμίου πρωταθλήματος, δεν κρύβει ότι θα πρέπει να ξεπεραστούν τα προβλήματα με τις Πανελλήνιες εξετάσεις των κοριτσιών που είναι γεννημένες το 1993, ενώ πρόκειται για έναν δύσκολο όμιλο που θα γίνει μέσα στην Σερβία.

Δείτε αναλυτικά τις δηλώσεις του στο παρακάτω βίντεο...
]]> Ξεχωριστές κι αχώριστες! (video)
Ξεκίνησαν στα Γρεβενά να παίζουν βόλεϊ, βρέθηκαν να παίζουν αντίπαλες σε ομάδες της Θεσσαλονίκης και τώρα είναι και οι δύο στην Αθήνα.

Οι 20χρονες διεθνείς έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ομάδες τους, με την Κατερίνα να είναι μάλιστα και αρχηγός του Ηρακλή Κηφισιάς.

Συναντηθήκαμε σε καφετέρια της Κηφισιάς την ώρα που όλα ήταν ήσυχα. Δυστυχώς σε λίγο το μέρος θύμιζε καφενείο, με ένα τσούρμο ηλικιωμένους να συναγωνίζονται για το ποιος φημίζεται περισσότερο για τη βαρηκοΐα του. Αυτό δεν πτόησε τις νεαρές αθλήτριες κι εμένα -φυσικά- που μιλήσαμε για τις ομάδες, το Πρωτάθλημα και τον χαρακτήρα τους.


Κατερίνα Γιώτα και Εύα Χαντάβα στο Sport24
Ανέβηκε από sport24tv. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.

Πριν αρχίσουμε με τις ερωτήσεις θέλω να υπογραμμίσω 4 γεγονότα που δεν πρέπει να περάσουν στα ψιλά γράμματα: α) Η Κατερίνα Γιώτα είναι τραυματίας εδώ και μερικούς μήνες και χάνει την υπόλοιπη σεζόν, β) Η Κηφισιά δεν έχει παρκάρισμα εκτός εάν παρκάρεις σε χώρο που χρειάζεται κάρτα και γ) Η Εύα έφαγε κλήση από τη Δημοτική Αστυνομία της Κηφισιάς γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Τέλος δ) Το είχα προβλέψει:


Η Κλήση σας προωθείται
Ανέβηκε από Kourkouti. - Βίντεο από μπάσκετ, μπέιζμπολ και πάλη.


1. Θέλω να μου πείτε λίγα λόγια για την καριέρα σας ως τώρα, το ξεκίνημά σας και τις ομάδες που έχετε παίξει...
Εύα: "Ξεκινάω εγώ. Ξεκίνησα από τα Γρεβενά, στα 15 μου ήρθε πρόταση από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, αποφάσισα να φύγω, πήγα έπαιξα 4 χρόνια εκεί και μετά ήρθε η πρόταση από τον Ολυμπιακό, ενώ είναι η δεύτερη χρονιά μου εκεί. Και παράλληλα και στην Εθνική Ομάδα".

Κατερίνα: "Ξεκινήσαμε μαζί με την Εύα από τα Γρεβενά, εκείνη έφυγε κι εγώ έφυγα μετά από δύο χρόνια περίπου. Πήγα στον Άρη Θεσσαλονίκης, έμεινα εκεί δύο χρόνια με τον κύριο Οικονομίδη προπονητή και ήρθε η πρόταση από τον Ηρακλή Κηφισιάς και τη δέχτηκα. Είναι η τρίτη χρονιά μου εκεί".

2. Ξεκινήσατε μαζί στα Γρεβενά να παίζετε βόλεϊ. Θέλω να μου πείτε γι’αυτά τα χρόνια που ήσασταν μαζί...
Εύα: "Να σου πω; Όταν εγώ έπαιζα βόλεϊ στα Γρεβενά, η Κατερίνα δεν έπαιζε τότε βόλεϊ και ασχολιόταν με την κολύμβηση. Τότε μας έβαλαν εμάς τα κορίτσια και την πιέζαμε -επειδή ήταν ψηλή- να ξεκινήσει το βόλεϊ".

Κατερίνα: "Ε, και είπα να πάω μια φορά για μια προπόνηση...".

Εύα: "Περίμενε! Δεν ήθελες! Δηλαδή για να την πείσουμε να έρθει να κάνει μια προπόνηση... Κάθε μέρα, δεν μπορείς να φανταστείς! Δεν ερχόταν με τίποτα!".

Κατερίνα: "Ναι αλλά μετά πήγα και ξεχάστηκα εκεί...".

Εύα: "Ναι, μετά ήρθε για μια προπόνηση, της άρεσε, ερχόταν σιγά σιγά... Στην αρχή δεν κάναμε πολλή παρέα. Μετά όταν αρχίσαμε να κάνουμε παρέα εγώ έτυχε να φύγω Θεσσαλονίκη, μετά ήρθε και η Κατερίνα ένα χρόνο μετά".

Κατερίνα: "Ήμασταν και στο σχολείο μετά Θεσσαλονίκη...".

Εύα: "Βγαίναμε μαζί στη Θεσσαλονίκη, μετά έφυγε η Κατερίνα στην Αθήνα, την ακολούθησα εγώ μετά από ένα χρόνο και τώρα είμαστε εδώ, μαζί. Από τότε είμαστε αχώριστες!".

3. Έχετε ζήσει και οι δύο στη Θεσσαλονίκη, έχετε παίξει βόλεϊ, θέλω να μου πείτε διαφορές μεταξύ των πόλεων, για τη ζωή και τον τρόπο ζωής...
Εύα: "Εντάξει, η Θεσσαλονίκη σε σχέση με την Αθήνα πιστεύω... Η Αθήνα έχει περισσότερες λύσεις για να βγεις έξω για καφέ, για ποτό αλλά η Θεσσαλονίκη είναι για πιο χαλαρές, πιο ήρεμες καταστάσεις, για μένα είναι πιο ρομαντική πόλη. Μου αρέσει και η Θεσσαλονίκη και η Αθήνα".

Κατερίνα: "Εντάξει, είναι πιο όμορφη η Θεσσαλονίκη, είναι πιο μικρή βέβαια, με λιγότερες επιλογές αλλά είναι πολύ πιο ωραία, πιο ήρεμη πόλη με πιο χαλαρούς ρυθμούς".

4. Θα θέλατε να παίξετε κάποια στιγμή στο εξωτερικό; Έχετε τέτοια πλάνα άμεσα, έμμεσα;
Εύα: "Εμένα στα σχέδιά μου είναι να πάω και στο εξωτερικό να παίξω βόλεϊ. Ό,τι προκύψει".

Κατερίνα: "Η πρώτη προτεραιότητα είναι η σχολή μου τώρα και όταν τελειώσω με το καλό θα δούμε, αν υπάρχει κάποια πρόταση ενδιαφέρουσα ναι. Γιατί όχι;".

5. Εθνική Ομάδα. Θέλω να μου πείτε για την Εθνική. Αν δηλαδή στο μέλλον μπορεί να διεκδικήσει κάτι περισσότερο σε ευρωπαϊκό επίπεδο...
Κατερίνα: "Νομίζω ότι πρέπει να γίνει πολλή δουλειά, δουλειά σε βάθος. Δε νομίζω ότι μπορούμε να περιμένουμε εκπληκτικά αποτελέσματα στα επόμενα χρόνια. Νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσει δουλειά από τις υποδομές κι από εκεί και πέρα θα φανεί".

Εύα: "Φέτος είδαμε ότι έχει γίνει μια μεγάλη προσπάθεια, έχει ανανεωθεί κατά πολύ το υλικό αλλά χρειαζόμαστε πάρα πολλή δουλειά και πάρα πολλά παιχνίδια ακόμα στα πόδια μας για να μπορέσουμε να φέρουμε τα αποτελέσματα που πρέπει".

Κατερίνα: "Ναι, και μεγαλύτερη στήριξη και πίστη".

Στο σημείο αυτό η Εύα "πήρε το μικρόφωνο" και έκανε δύο ερωτήσεις στην κεντρική της ομάδας της Κηφισιάς...

6. Εύα: Κατερίνα Γιώτα, ο Ηρακλής Κηφισιάς είναι η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος για φέτος (σσ: μπήκε στην πρώτη εξάδα). Θέλω να μου πεις λίγα λόγια για τη δουλειά που γίνεται στην ομάδα σας και τους στόχους που έχετε βάλει...
Κατερίνα: "Είμαστε μια νεανική ομάδα χωρίς ξένες παίκτριες, με έναν προπονητή βέβαια υψηλού επιπέδου. Γίνεται πολύ μεγάλη προσπάθεια φέτος κι από τους διοικούντες της ομάδας και από τον πρόεδρο φυσικά. Δουλεύουμε πολύ δυνατά. Στόχος της ομάδας φέτος για αρχή ήταν να παραμείνουμε στην κατηγορία. Από εκεί και πέρα ήρθε ένα ευχάριστο αποτέλεσμα, που ήρθε με σκληρή δουλειά και προπόνηση. Τώρα σε αυτά τα παιχνίδια που έχουν έρθει το σημαντικό είναι να παίξουμε καλά και να πάρουμε όσες εμπειρίες γίνεται".


Κατερίνα Γιώτα, Εύα Χαντάβα στο Sport24 (Ε6)
Ανέβηκε από sport24tv. - Ανακαλύψτε τα πιο καινούρια και καλύτερα αθλητικά βίντεο.

7. Εύα: Στα 20 σου, είσαι η μεγαλύτερη και η αρχηγός στην ομάδα. Είναι κάτι σπάνιο για το Πρωτάθλημα. Πώς νιώθεις με αυτό και ποιος είναι ο ρόλος σου στην ομάδα;
Κατερίνα: "Ο ρόλος μου είναι πολύ τυπικός. Απλά προσπαθώ να εμψυχώνω όσο μπορώ τις συμπαίκτριές μου αλλά αυτό το κάνει η κάθε μία. Δε νομίζω ότι έχω κάποιο άλλο ρόλο απλά προσπαθώ να είμαστε ομάδα!".

8. Σας ενδιαφέρουν κι άλλα αθλήματα εκτός του βόλεϊ; Πηγαίνετε στο γήπεδο;
Εύα: "Εγώ προσωπικά πολύ δύσκολα να πάω να δω άλλο άθλημα, εκτός κι αν είμαι παρέα με την Κατερίνα και αποφασίσουμε να πάμε".

Κατερίνα: "Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε το χρόνο καθώς σχεδόν όλα τα πρωταθλήματα διεξάγονται Σάββατο ή Κυριακή, οπότε δεν έχουμε τη δυνατότητα αυτή να παρακολουθήσουμε άλλα αθλήματα αλλά προσωπικά βλέπω μπάσκετ... Μπάσκετ, τένις, αυτά!".


Κατερίνα Γιώτα, Εύα Χαντάβα στο Sport24 (Ε8)
Ανέβηκε από sport24tv. - Ανακαλύψτε τα πιο καινούρια και καλύτερα αθλητικά βίντεο.

9. Χρησιμοποιείτε το ίντερνετ για την ενημέρωσή σας, για αθλητικά, για το Πρωτάθλημά σας κτλ;
Εύα: "Εγώ από εκεί ενημερώνομαι βασικά πιο πολύ...".

Έχετε κάποιο site που προτιμάτε;

Κατερίνα: "Σίγουρα όχι το Sport24, το αντιπαθούμε πάρα πολύ, δεν ξέρω καν ποια είναι η σελίδα για να μπω!!!".

Εύα: "Εντάξει, κάνει πλάκα εννοείται! Κι εγώ διαβάζω όποια site γράφουν για βόλεϊ αλλά προτιμώ το Sport24 που είναι και χορηγός του Πρωταθλήματος".

10. Θέλω να μου πείτε κάποια πράγματα για το All Star Day. Αν είναι αυτός ένας καλός τρόπος προώθησης του αθλήματος και αν πιστεύετε ότι δίνει μια άλλη λάμψη στο άθλημα...
Εύα: "Σίγουρα είναι ένας τρόπος να προωθηθεί το άθλημα, να κινήσει περισσότερα άτομα προς το βόλεϊ και τον αθλητισμό γενικότερα".

Κατερίνα: "Είναι μια καλή προσπάθεια που γίνεται κάθε χρόνο με τη συγκεκριμένη διοργάνωση αλλά σίγουρα αυτό δεν αρκεί για να προωθηθεί το βόλεϊ ως άθλημα. Νομίζω ότι θα μπορούσαν να γίνουν κι άλλα πράγματα, ίσως και μεγαλύτερη διαφήμιση στο συγκεκριμένο θεσμό! Βέβαια αν πας, είναι ωραίος ο θεσμός, περνάς πολύ όμορφα, διασκεδάζεις, βλέπεις παιχνίδια...".

Εύα: "Βασικά τα χρόνια που γίνεται το All Star Game έχει δείξει ότι έχει πολύ μεγάλη επιτυχία και καλό θα είναι να συνεχιστεί με περισσότερη επιτυχία!".

11. Θεωρείτε ότι το άθλημα και μέσω του ίντερνετ έχει αρχίσει να ανεβαίνει στη συνείδηση του κόσμου σε σχέση με πριν λίγα χρόνια;
Εύα: "Εγώ πιστεύω ότι σε σχέση με άλλες χρονιές έχει γίνει πάρα πολύ μεγάλη διαφήμιση μέσω του ίντερνετ για το άθλημα".

Κατερίνα: "Ναι έχει γίνει μια προσπάθεια, αλλά θα μπορούσε και λίγο περισσότερο".

12. Πείτε μου λίγα λόγια για τον εαυτό σας, τη ζωή σας, το χαρακτήρα σας, τις συνήθειές σας, τα συν σας και τα πλην σας...
Εύα: "Θα πω εγώ για την Κατερίνα! Η Κατερίνα είναι από τα καλύτερα άτομα που έχω γνωρίσει. Βασικά έχει ένα πολύ δύσκολο χαρακτήρα, για να τη προσεγγίσεις χρειάζεται πολύ κόπο αλλά άμα τη γνωρίσεις πιστεύω είναι από τα πιο ειλικρινή και καλύτερα άτομα που υπάρχουν.

Ένα καλό ή κακό στην Κατερίνα είναι ότι λέει πάντα την αλήθεια στη μάπα όμως, έτσι κανονικότατα, δηλαδή και το χειρότερο πράγμα θα σου το πει στη μάπα! Μερικές φορές με νευριάζει, μαλώνουμε γι' αυτό αλλά μετά τα βρίσκουμε γιατί ξέρω ότι το κάνει για το καλό μου. Και εγώ το ίδιο κάνω αλλά όχι στο βαθμό που το κάνει αυτή... Τα λέει όλα στη μάπα! Είναι από τις καλύτερές μου φίλες και δεν την αλλάζω με καμία!".

Κατερίνα: "Τώρα πρέπει να πω για σένα δηλαδή, ε; Τι να πω για την Εύα; Το καλύτερο κορίτσι. Είναι ένας πολύ όμορφος άνθρωπος, είναι πολύ γλυκιά, πάντα ευγενική, θα σε βοηθήσει ακόμα και αν δεν σε συμπαθεί πολύ, αν χρειαστείς τη βοήθειά της πιστεύω ότι θα είναι εκεί, πάντα! Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν κρατάει κακίες γι' ανθρώπους... Τώρα όποιος θέλει να μάθει περισσότερα μπορεί να τη ρωτήσει!".


Κατερίνα Γιώτα, Εύα Χαντάβα στο Sport24 (κλείσιμο)
Ανέβηκε από sport24tv. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.

 

]]> Ο Ανδρέας Φράγκος στη Web TV της Ε.Ο.ΠΕ.
Επίσης, αναφέρθηκε στην εκπληκτική ατμόσφαιρα που υπήρχε στο «Μελίνα Μερκούρη». Δείτε αναλυτικά τις δηλώσεις του «ερυθρόλευκου» ακραίου:




]]> Τζανακάκη: «Νίκη ψυχολογίας εν όψει Ολυμπιακού»
«Η αλήθεια είναι ότι στη Β’ φάση έχουμε παρουσιάσει ένα σαφώς καλύτερο πρόσωπο ως ομάδα, αλλά εξακολουθούμε να έχουμε σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή μας. Έτσι για άλλη μια φορά βρεθήκαμε πίσω στο σκορ από λάθη δικά μας, όμως βρήκαμε τη δύναμη να το ανατρέψουμε. Το κάναμε και στο ντέρμπι με την ΑΕΚ και γενικώς δεν φοβόμαστε όταν χάνουμε το πρώτο σετ.

Αναμφίβολα, αυτή η νίκη αποτελεί τονωτική ένεση εν όψει του Ολυμπιακού, γιατί σκεφτείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν είχαμε χάσει από το Ανατόλια, ή αν είχαμε αφήσει έστω και βαθμό στη Θεσσαλονίκη», ήταν τα πρώτα λόγια της 31άχρονης διεθνούς αθλήτριας του Παναθηναϊκού και συνέχισε εστιάζοντας στο «αιώνιο» ντέρμπι και τις ειδικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, μετά τα επεισόδια στο πρόσφατο ποδοσφαιρικό ντέρμπι του Καραϊσκάκη:

«Αγωνιστικά δεν έχουμε βρει τον καλύτερό μας ρυθμό, όμως, κάθε αγωνιστική προσπαθούμε να βγάζουμε στο γήπεδο το καλύτερό μας πρόσωπο. Νομίζω ότι και ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα σταθερότητας και ενδεχομένως αυτή τη στιγμή οι δύο ομάδες να είναι ισοδύναμες. Βρισκόμαστε σε ένα κομβικό σημείο του πρωταθλήματος και χρειαζόμαστε τους τρεις βαθμούς απέναντι στον Ολυμπιακό, αφού σε μια τέτοια περίπτωση θα καταφέρουμε να ανοίξουμε την υπέρ μας διαφορά. Ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε να πάμε κι εμείς στο Ρέντη και θεωρώ βέβαιο ότι μέχρι τότε θα υπάρξουν απώλειες και για τις δύο ομάδες.

Όσο για τα αυστηρά μέτρα που λαμβάνει η Πολιτεία για τα ντέρμπι Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού και αντίστροφα, το βρίσκω σωστό γιατί πολλές φορές η κατάσταση ξεφεύγει και αντιμετωπίζουμε δυσάρεστα γεγονότα στα γήπεδα. Δυστυχώς την ποδοσφαιρική βία την βιώνουν και τα υπόλοιπα αθλήματα και έχουμε φτάσει πολλές φορές να αγωνιζόμαστε κι εμείς σε πολύ φανατισμένο κοινό και να φοβόμαστε για τη σωματική μας ακεραιότητα. Θέλουμε τον κόσμο να έρχεται και να γεμίζει τα γήπεδα, αλλά από την άλλη δεν ξέρω πως αλλιώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η βία. Οπότε σε πρώτη φάση καλό είναι να λαμβάνονται αυστηρά μέτρα, έστω και προληπτικά».
]]> Η Βέσνα Γιέλιτς στο Sport24.gr Sport24.gr για το νέο στοίχημα στην καριέρα της, για το μόντελινγκ, αλλά και για το πόσο πολύ αγαπάει την Αθήνα και τον... Αντώνη Ρέμο.

Με τη Βέσνα συναντηθήκαμε έξω από τις εγκαταστάσεις του Πανελληνίου και αποφασίσαμε να κάνουμε τη συζήτησή μας περιδιαβαίνοντας στο ανακαινισμένο (και πραγματικά πολύ ωραίο) Πεδίον του Άρεως.

Τα θέματα συζήτησης πολλά, ξεκινώντας από το βόλεϊ και φτάνοντας μέχρι το μόντελινγκ, την αγαπημένη της Αθήνα, αλλά και την αδυναμία της στα τραγούδια του Αντώνη Ρέμου, για χάρη του οποίου είχε έρθει στη χώρα μας μόνο και μόνο για να κάνει ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς.

Όσον αφορά στις σχέσεις της 29χρονης καλλονής με τους Έλληνες, τους χαρακτήρισε ιδιαίτερα φιλικούς, αλλά... κοντούς για τα δικά της δεδομένα, αφού βλέπει τον κόσμο από τα 183 εκατοστά.

Αναλυτικά η συνέντευξη της Βέσνα Γιέλιτς στο Sport24.gr:


Η Βέσνα Γιέλιτς στο Sport24.gr (2)
Ανέβηκε από sport24tv. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.

Για ποιο λόγο επέλεξες το βόλεϊ;

"Προέρχομαι από μία οικογένεια που έχει μεγάλη ιστορία στο βόλεϊ. Ο πατέρας μου, η μητέρα μου, η αδερφή μου, ακόμα και οι παππούδες μου έπαιζαν βόλεϊ. Οπότε δεν μου άφησαν πολλές επιλογές να ασχοληθώ με κάποιο άλλο σπορ. Μου άρεσε το τένις και ξεκίνησα από εκεί. Όμως το τένις είναι ένα άθλημα ατομικό κι εγώ θεωρούσα ότι θα ήταν καλύτερο να ασχοληθώ με ένα ομαδικό σπορ. Πήγαινα συχνά να παίξω βόλεϊ με τον πατέρα μου και την αδερφή μου και σιγά-σιγά άρχισε να μου αρέσει η ενέργεια που σου δίνει σαν άθλημα. Κυρίως το επέλεξα λόγω της οικογενειακής παράδοσης".

Πότε άρχισες να βλέπεις το βόλεϊ επαγγελματικά;

"Ξεκίνησε από την πρώτη φορά που πήρα λεφτά από το βόλεϊ. Έτσι σκέφτηκα ότι αυτό μπορεί να γίνει το επάγγελμά μου. Αυτό συνέβη σε ηλικία 17 ετών. Άρχισα να σκέφτομαι πως το βόλεϊ μπορεί να μου δίνει τα προς το ζην. Επίσης είναι μια ηλικία που πρέπει να αποφασίσεις τι θα κάνεις στη ζωή σου κι εγώ επέλεξα το βόλεϊ".

Για ποιο λόγο επέλεξες να έρθεις στον Πανελλήνιο;

"Ήξερα πως έχει μεγάλη ιστορία σαν σύλλογος. Επίσης γνώριζα την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν πριν έρθω. Για μένα ήταν η καλύτερη επιλογή διότι πιστεύω, θέλω και εύχομαι να τους βοηθήσω, αλλά και να με βοηθήσουν, διότι δεν έπαιζα για δύο χρόνια και ουσιαστικά πρέπει να ξεκινήσω από την αρχή. Δεν ήθελα να πέσω στα βαθιά, ήθελα να πάω σε μια ομάδα που θα μπορούσα να αναδειχθώ και μέχρι στιγμής είμαι πολύ ικανοποιημένη, από το πώς με αντιμετωπίζουν, από τις εγκαταστάσεις. Πιστεύω ότι με μένα και με καλή δουλειά θα μπορέσουμε να πάμε καλύτερα ως το τέλος της σεζόν. Το εύχομαι".

Είχες προτάσεις από άλλες ομάδες;

"Μιλούσα με κάποιες άλλες ομάδες από την Ελλάδα, δεν θα πω ποιες, αλλά στο τέλος αποδείχθηκε πως ο Πανελλήνιος ήταν η καλύτερη επιλογή για μένα αυτή τη στιγμή. Το μόνο που ήθελα ήταν να έρθω και να παίξω στην Ελλάδα. Αυτός ήταν ο στόχος μου. Ήθελα να ξαναξεκινήσω την καριέρα μου από εδώ".

Ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας, αλλά και οι προσωπικοί σου;

"Ο βασικός στόχος είναι να μην πέσουμε στη 2η κατηγορία. Ο στόχος που θέτω εγώ προσωπικά για την ομάδα είναι να τερματίσουμε στην 7η θέση, δηλαδή την πρώτη από τις θέσεις 6-12. Θέλω να καταλάβουμε την υψηλότερη δυνατή θέση. Το θέλω και για την ομάδα και για μένα".

Σκοπεύεις να μείνεις και την επόμενη σεζόν στον Πανελλήνιο;

"Πιθανόν. Είμαι εδώ μόλις ένα μήνα, αλλά είμαι πολύ χαρούμενη με όλα μέχρι στιγμής. Ξέρω πως σε όλες τις ελληνικές ομάδες και γενικότερα στην Ελλάδα υπάρχει οικονομική κρίση. Δεν ξαναξεκίνησα το βόλεϊ για να αγχώνομαι. Επέστρεψα επειδή το ήθελα, για να το απολαμβάνω. Χαίρομαι πολύ να παίζω σε αυτήν την ομάδα. Θα δούμε τι θα γίνει μόλις ολοκληρωθεί η σεζόν".

Ποια είναι η γνώμη σου για το ελληνικό πρωτάθλημα;

"Το πρωτάθλημα είναι καλό. Προφανώς δεν είναι το καλύτερο πρωτάθλημα στην Ευρώπη. Σε σχέση με την Κροατία, απ' όπου προέρχομαι, το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ασφαλώς καλύτερο. Υπάρχουν κάποιες πολύ ποιοτικές παίκτριες που αγωνίζονται εδώ. Μάλιστα, αν τα προβλήματα με την οικονομική κρίση διορθωθούν, θα έρθουν ακόμα καλύτερες παίκτριες για να αγωνιστούν στην Ελλάδα και να ανεβάσουν κι άλλο το επίπεδο.

Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι το σύστημα διεξαγωγής, που χωρίζεται το πρωτάθλημα σε δύο φάσεις και οι ομάδες «σπάνε» σε δύο διαφορετικά γκρουπς. Είναι η πρώτη φορά που το συναντάω αυτό. Μου αρέσει να παίζουν όλοι με όλους δύο φορές και ο καλύτερος στο τέλος να παίρνει το πρωτάθλημα. Να αποδεικνύεται ποια είναι η καλύτερη ομάδα από το Σεπτέμβριο μέχρι τον Απρίλιο".

Ποια ομάδα πιστεύεις πως είναι το φαβορί για να κατακτήσει το πρωτάθλημα;

"Μπορεί να μην έχω παίξει ενάντια στις ομάδες που είναι στις θέσεις 1-6, αλλά τις γνωρίζω. Αυτή τη στιγμή για μένα, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλές ομάδες, όπως πάντα, με καλές παίκτριες. Ξέρω ότι φέτος έχει καλή ομάδα και η ΑΕΚ. Πιστεύω ότι μία από αυτές τις τρεις ομάδες μπορεί να το κατακτήσει. Δεν υποστηρίζω κάποια, αλλά πιστεύω ότι μάλλον ο Ολυμπιακός, που έχει εκπληκτικές παίκτριες. Σε κάθε ομάδα από αυτές τις τρεις έχω μια φίλη, οπότε εύχομαι και στις τρεις καλή τύχη".

Ποια ομάδα πιστεύεις πως είναι το φαβορί για να υποβιβαστεί στην Α2;
"Η ΕΑ Λαρίσης είναι μία πολύ νεανική ομάδα και ίσως η πιο αδύναμη από τις υπόλοιπες. Το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Μπορεί ακόμα κι εμείς, αν χάσουμε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια, να πέσουμε. Τα πάντα μπορεί να συμβούν".

Ποια είναι για σένα η ιδανική συμπαίκτρια;
"Πρώτα θα αναφέρω την αδερφή μου (Μπάρμπαρα), με την οποία έχουμε παίξει συμπαίκτριες μόνο στην εθνική Κροατίας. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι το να παίζεις μαζί της είναι μία απίστευτη εμπειρία. Μαθαίνεις πολλά και είναι πάντα καλό να έχεις στην ομάδα σου ένα άτομο που ξέρει και δείχνει ότι είναι αρχηγός μέσα στο γήπεδο. Δεν υπάρχουν πολλές παίκτριες που να έχουν το ρόλο του ηγέτη.

Μόνο την αδερφή μου μπορώ να ξεχωρίσω και τη Λιούμποβ Σοκόλοβα, με την οποία αγωνιζόμουν μαζί στη Μλάντοστ Ζάγκρεμπ. Είναι μία τέλεια παίκτρια, μπορεί να παίξει σε κάθε θέση. Είναι εκπληκτικό να τη βλέπεις. Στον Πανελλήνιο είμαστε μία μεγάλη ομάδα, οπότε δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποια. Δεν υπάρχει κάποια που να ξεχωρίζει. Θα έλεγα ότι είμαστε όλες το ίδιο".

Υπάρχει κάποια παίκτρια που να θαυμάζεις στο παγκόσμιο βόλει;
"Θα πω και πάλι την αδερφή μου, αφού είναι το μοναδικό άτομο που έχω θαυμάσει ποτέ μου. Βέβαια, ως έφηβη θαύμαζα την Ιρίνα Κιρίλοβα, αφού τότε ζήλευα την αδερφή μου (γέλια)".

Ποιο είναι το όνειρό σου;
"Όταν κάνεις κάτι, πρέπει πάντα να έχεις ένα λόγο που το κάνεις, ένα όνειρο. Εγώ έχω ένα όνειρο. Να παίξω 2-3 χρόνια ακόμα, ώστε να μπορέσω να ξαναπαίξω στην εθνική Κροατίας και να συμμετάσχω στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μπορεί να είναι τόσο μεγάλο όνειρο και να ακούγεται άπιαστο, αλλά πρέπει να έχω κάτι για το οποίο να ανυπομονώ. Φέτος έχουμε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, του χρόνου έχουμε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Έχω ξαναλάβει μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες, πριν 11 χρόνια, το 2000 στο Σίδνεϊ. Ήταν η καλύτερη εμπειρία που είχα στη ζωή μου. Το όνειρο κάθε αθλητή. Έχω ήδη εκπληρώσει το όνειρό μου, αλλά το γεγονός ότι είχα σταματήσει το βόλεϊ, με κάνει να αισθάνομαι ότι ξαναξεκινάω από την αρχή, οπότε θέλω να το ξανακάνω. Είναι κάτι που κάθε αθλητής πρέπει να βιώσει στην καριέρα του. Είναι τα Όσκαρ του αθλητισμού".

Ολοκληρώνοντας με το βόλεϊ, πες μας για μία πρόσφατη εμπειρία σου, τη συμμετοχή σου στο All Star Day.
"Ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχα σε All Star Game. Κάποτε είχα προσκληθεί σε ένα, αλλά δεν είχα καταφέρει να πάω. Πιστεύω ότι ήταν ωραίο. Ήταν καλό που τόσα νεαρά κορίτσια ήρθαν να μας δουν. Είναι ένα σόου, ένα διασκεδαστικό απόγευμα, που όλοι μαζεύονται και περνούν καλά. Επίσης, και η οργάνωση ήταν πολύ καλή".

Ας περάσουμε στη ζωή σου στην Ελλάδα. Κατ' αρχήν, πώς σου φαίνεται η Ελλάδα;

"Μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει. Μου αρέσει πάρα πολύ. Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι, έχω έρθει άλλες τέσσερις φορές στο παρελθόν. Η πρώτη φορά ήταν πριν τέσσερα χρόνια, ενώ πέρυσι ήρθα άλλες τρεις φορές. Υπάρχει κάτι στην Ελλάδα, που με μαγεύει. Λες να είναι η αρχαία ιστορία της; Αστειεύομαι. Δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η ιστορία. Ζούσα επί επτά χρόνια στην Τουρκία. Ξέρω για την... αντιπαλότητα που υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά νομίζω πως αυτές οι δύο χώρες μοιάζουν, όπως και όλες οι βαλκανικές χώρες. Η ζωή είναι ίδια, οι άνθρωποι είναι φιλικοί.

Το μόνο μου πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω τίποτα από ελληνικά. Δεν ξέρω καμία λέξη. Το μόνο που ξέρω να πω είναι «πάμε» και «καλησπέρα». Τα πάντα μου αρέσουν στην Ελλάδα. Η κουλτούρα, ο καιρός, οι άνθρωποι είναι ζεστοί. Έχω δει πολλά μέρη, τη Γλυφάδα, το κέντρο, το Κολωνάκι. Η πόλη μού δίνει καλή ενέργεια. Πάντα μου αρέσει να είμαι σε ένα μέρος που με κάνει χαρούμενη, έτσι ώστε να μπορώ να επικεντρωθώ στα υπόλοιπα πράγματα που κάνω".

Ποιος είναι ο λόγος που είχες ξαναέρθει στην Ελλάδα; Συζητούσες με κάποια ομάδα;
"Όχι. Είχα έρθει το 2007 για το Final-4 της Ευρωλίγκας στο μπάσκετ, όταν ο Παναθηναϊκός είχε κατακτήσει το κύπελλο. Τότε συμμετείχε στο Final-4 ο πρώην σύζυγός μου (ο Τούρκος μπασκετμπολίστας Καγιά Πεκέρ). Ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουν και μου άρεσε πολύ. Είχα πάει στην Ακρόπολη.

Μια άλλη φορά ο λόγος ήταν ο Ρέμος. Είχα έρθει για να γιορτάσω την Πρωτοχρονιά του 2010 με την καλύτερή μου φίλη, που είναι από τη Σερβία. Είχαμε ταξιδέψει για να τον δούμε. Ο Ρέμος είναι πολύ δημοφιλής στην Τουρκία. Εκεί τον είχα ακούσει πρώτη φορά. Επίσης είναι πολύ δημοφιλής στη Σερβία. Ποτέ όμως δεν τον είχα ακούσει τόσο πολύ, όσο τον ακούω εδώ. Έχω κάποια αγαπημένα τραγούδια. Δεν ξέρω πώς να τα τραγουδήσω. Είναι ένα που λέγεται «Κομμένα πια τα δανεικά». Δεν ξέρω τι σημαίνει, αλλά μου αρέσει πολύ. Πάντως ο Ρέμος είναι πολύ εντυπωσιακός και του πετούσα συνέχεια λουλούδια".

Τι σου αρέσει περισσότερο στην Ελλάδα;
"Κάνω αυτό που μου αρέσει. Έχω πολύ καλούς φίλους εδώ. Δεν υπάρχει κάτι που μπορώ να ξεχωρίσω. Ακόμα και αυτό το πάρκο που βρισκόμαστε είναι πολύ ωραίο. Οι άνθρωποι είναι τόσο άνετοι εδώ. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι λένε. Κάποιες φορές, όταν μιλάνε, ακούγονται σαν να τσακώνονται. Οι Έλληνες είναι... φασαριόζοι, αλλά ταυτόχρονα είναι και χαλαροί. Ίσως να είναι οι άνθρωποι που κάνω εγώ παρέα".

Υπάρχει κάτι που να μην σου αρέσει στην Ελλάδα;
"Μπορώ να πω μόνο ένα πράγμα. Βλέπω πάρα πολλούς αλλοδαπούς, για παράδειγμα στην περιοχή που μένω (Κυψέλη). Πάω στο κέντρο της Αθήνας και δεν βλέπω πολλούς Έλληνες. Είναι σαν να έχουν κλειδωθεί μέσα στα σπίτια τους και να κυκλοφορούν μόνο οι αλλοδαποί. Επίσης, όταν οδηγώ και βλέπω πολλούς αστυνομικούς, αναρωτιέμαι μήπως συμβαίνει κάτι. Ξέρω ότι συμβαίνουν διάφορα πράγματα, όπως συμβαίνουν σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Ειδικά τώρα, λόγω της οικονομικής κρίσης, βλέπω πολύ κόσμο στρεσαρισμένο, που τους ακουμπάς και τρομάζουν.

Μέχρι τώρα όμως δεν μου έχει συμβεί κάτι περίεργο. Καμιά φορά βέβαια, στην περιοχή που μένω, όταν κυκλοφορώ με το σκύλο μου και είναι αργά, έχω μια ανησυχία μήπως κάποιος με ακολουθεί και μου συμβεί κάτι. Δεν μου αρέσει αυτό. Πολλές φορές με πλησιάζουν κάποιοι να μου μιλήσουν, ευγενικά πάντα. Μια φορά κάποιος προσφέρθηκε να μου κουβαλήσει την τσάντα. Πάντως, η αλήθεια είναι πως θα φύγω από αυτήν την περιοχή και θα μετακομίσω στη Γλυφάδα".

Έχεις επισκεφθεί κάποιο ελληνικό νησί;
"Δυστυχώς όχι. Αλλά ελπίζω φέτος το καλοκαίρι να τα καταφέρω. Έχω ακούσει ότι όλα είναι υπέροχα. Εξαρτάται από το τι ψάχνεις, διασκέδαση ή χαλάρωση. Θα προσπαθήσω να πάω για 10 ημέρες. Πέντε για διασκέδαση και πέντε για χαλάρωση. Πιθανότατα η Μύκονος θα είναι η πρώτη μου επιλογή. Πιστεύω όλοι πρέπει να πάνε να τη δουν. Επίσης με έχουν προσκαλέσει στην Κρήτη. Και στην Κροατία έχουμε πολύ ωραία νησιά, αλλά ξέρω ότι τα νησιά της Ελλάδας έχουν κάτι το ξεχωριστό και είναι πάντα μέσα στο top-10 των προορισμών".

Ποια είναι η γνώμη σου για τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας;
"Μου αρέσει να πηγαίνω σε μπαράκια. Δεν είμαι αλκοολική (γέλια). Μου αρέσει να πηγαίνω για φαγητό, να ακούω μουσική. Όταν ήμουν πιο νέα, πήγαινα σε κλαμπ και χόρευα, αλλά πλέον δεν το κάνω. Θέλω απλά να διασκεδάζω με τους φίλους μου. Ο αγαπημένος μου προορισμός για καφέ είναι το Κολωνάκι. Επίσης μου αρέσει πάρα πολύ το Villa Mercedes, είναι ένα πολύ ωραίο μέρος. Και φυσικά τα μπουζούκια. Μπορεί να μην καταλαβαίνω τι λένε, αλλά η ατμόσφαιρα εκεί είναι κάτι που με τρελαίνει. Όλο αυτό που γίνεται με τα λουλούδια είναι καταπληκτικό. Τα μπουζούκια είναι τέλεια".

Μου είπες ότι δεν ξέρεις να μιλήσεις καθόλου ελληνικά. Τουλάχιστον καταλαβαίνεις τίποτα;
"Απολύτως τίποτα. Βλέπω τις σημειώσεις σου τώρα και σκέφτομαι «Μα τι γράφει;». Το πιστεύεις πως όταν πήγαινα σχολείο, είχα τη δυνατότητα να επιλέξω ελληνικά ή λατινικά; Τότε σκέφτηκα ότι ελληνικά μιλούν μόνο οι Έλληνες, ενώ τα λατινικά ίσως και να μου χρειάζονταν κάποια στιγμή στη ζωή μου. Οπότε αποφάσισα να μάθω λατινικά. Αν είχα μάθει ελληνικά, κάτι θα μπορούσα να καταλάβω τώρα.

Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα γλώσσα, αν και στα δικά μου αυτιά ακούγεται κάπως αστεία. Βέβαια έτσι θα σου ακούγονταν κι εσένα τα κροατικά. Πολύ φωναχτή, πολύ γρήγορη γλώσσα. Ξέρω το «πάμε», το «καλησπέρα», το «γεια σας». Τίποτα άλλο. Είμαι εδώ για μικρό χρονικό διάστημα. Αν μείνω και του χρόνου, τότε σίγουρα θα κάνω μια προσπάθεια να μάθω τη γλώσσα, γιατί θέλω να τη μάθω".

Δεν μου έχεις πει τίποτα για την ελληνική κουζίνα...
"Ουάου!! Ήμουν σίγουρη ότι έχω ξεχάσει κάτι. Ένα πράγμα θα σου πω. Από τότε που ήρθα, έχω πάρει δύο κιλά. Πολύ επικίνδυνη η ελληνική κουζίνα. Αν δεν ήμουν αθλήτρια, θα είχα σοβαρό πρόβλημα. Θα δώσω 10/10 στην ελληνική κουζίνα. Μου αρέσει πάρα πολύ η χωριάτικη σαλάτα. Δεν μπορώ να περάσω ένα 24ωρο χωρίς χωριάτικη σαλάτα. Λατρεύω τη φέτα. Δώσε μου χωριάτικη σαλάτα και ψωμί και είμαι μια χαρά. Φυσικά μου αρέσει πάρα πολύ και το σουβλάκι".

Ποια είναι η γνώμη σου για τους άντρες στην Ελλάδα;
"Νομίζω ότι οι Κροάτες είναι καλύτεροι. Οι Έλληνες είναι λίγο κοντοί".

Τέλος, θα ήθελα να μου πεις πώς συνδυάζεις το βόλεϊ με το μόντελινγκ.

"Ποτέ δεν ήμουν επαγγελματίας μοντέλο. Απλά έκανα μερικές φωτογραφήσεις το διάστημα που είχα σταματήσει το βόλεϊ, κυρίως για προσωπική ευχαρίστηση, ώστε όταν γεράσω να βλέπω τις φωτογραφίες και να λέω ότι κάποτε δεν ήμουν τόσο άσχημη. Σέβομαι πάρα πολύ τα άτομα που κάνουν αυτό το επάγγελμα, διότι δεν πρέπει απλά να φαίνεσαι ωραίος. Πρέπει να τα συνδυάζεις όλα. Προσωπικότητα, κινήσεις. Δεν είναι εύκολη δουλειά.

Δεν ταιριάζει σε μένα, αλλά μια στο τόσο μου αρέσει να το κάνω. Να με βάφουν, να μου φτιάχνουν τα μαλλιά, τόσος κόσμος να δίνει σημασία αποκλειστικά σε μένα. Μπορεί να δουλεύεις μια ολόκληρη μέρα και στο τέλος να έχεις μόνο τρεις φωτογραφίες. Προσπαθώ να είμαι αυθόρμητη και να μην ποζάρω. Άλλωστε αξίζει περισσότερο να δεις μία αυθόρμητη φωτογραφία. Αν θες στημένη φωτογραφία, υπάρχει και το photoshop".

ΤΟΥ Στέλιου Χαρτζουλάκη
Πηγή: Sport24

]]> Στον... αστερισμό της Ιωάννας
Με την ευκαιρία λοιπόν της 4ης συμμετοχής της στο κυριακάτικο (20/2) «ΑLL Star Game 2011», το SentraGoal προσπαθώντας να μελετήσει καλύτερα το « αστέρι» του ελληνικού βόλεϊ, απευθύνθηκε στο «Πλανητάριο Θεσσαλονίκης», μιας και το εν λόγω… «φαινόμενο» εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη ζωή στις 14/5/1981 στο Πανόραμα.

Με την πολύτιμη λοιπόν βοήθεια των υπερσύγχρονων τηλεσκοπίων και του υπόλοιπου ειδικού εξοπλισμού, αναλύσαμε τη τέταρτη Ελληνίδα αθλήτρια σε διεθνείς συμμετοχές (192), τη «βασίλισσα» της άμυνας και σας την παρουσιάζουμε σε μία συλλεκτική από τις ελάχιστες συνεντεύξεις της, δύο περίπου μήνες πριν κρεμάσει, πιθανότατα, τη φανέλα της για χάρη της οικογένειας!

Το αγαπημένο παιδί της Μαρίας Γαβαλά

Φορώντας, συμπτωματικά, μία μπλούζα με… αστέρια η Βλάχου ένιωσε από την αρχή στο «σαν στο σπίτι» της στο διαστημικό περιβάλλον και σύντομα η γλώσσα της άρχισε να… λύνεται. Άλλωστε όπως ομολόγησε κι η ίδια, περιγράφοντας τα πρώτα της βήματα στον αθλητισμό, το «λακωνίζειν» δεν ταίριαζε ποτέ στη… φιλοσοφία της!

«Είχα αρχίσει κολυμβητήριο για δύο χρόνια., αλλά επειδή ήμουν πολυλογού, ο δάσκαλος είπε στη μητέρα μου να με σταματήσει, γιατί μίλαγα στα άλλα παιδάκια και δεν τα άφηνα να παρακολουθήσουν» λέει η Βλάχου για πρώτη της γνωριμία με τον αθλητισμό, από την οποία έζησε στη συνέχεια… μία τραυματική εμπειρία.

«Γράφτηκα στην ενόργανη, αλλά όταν μία μέρα η δασκάλα μου τράβηξε μια σφαλιάρα, πήγα σπίτι και είπα «δεν πρόκειται να ξαναπάω», όπως κι έγινε! Ενδιάμεσα έπαιξα για ένα καλοκαίρι ποδόσφαιρο, και τελικά λόγω της φιλικής σχέσης της μητέρας μου με την προπονήτρια του Αίαντα Ευόσμου, τη Μαρία Γαβαλά , άρχισα το βόλεϊ».

Η κα Γαβαλά, που δεν καταλάβαινε από φιλίες… έριξε κατευθείαν στα βαθιά την μικρή Ιωάννα, βάζοντας την να προπονείται εξ αρχής με τη γυναικεία ομάδα και όχι μόνο… «Ούτε που θυμάμαι πόσες ώρες άλλαζα πάσες με τον… τοίχο και έλεγα τότε «…βαριέμαι !Αυτό θα κάνουμε όλη την ώρα; Τελικά όσο βαρετό και να της φαινόταν, όχι μόνο της βγήκε σε καλό, αλλά το εκτίμησε και η Μαρία Γαβαλά, αφού σε πρόσφατη συνέντευξή της παραδέχθηκε, πως η Βλάχου ήταν η αγαπημένη της αθλήτρια. « Είναι ένα παιδί που θα ήθελε ο κάθε προπονητής να έχει. Δούλευε πολύ, δεν διαμαρτυρόταν καθόλου, στρόφαρε απίστευτα και ήταν ένα παιδί 1.68μ».

Μπήκε στη… θέση της!

Αυτά τα 168 εκατοστά όμως εκείνη την περίοδο, αποτελούσαν τροχοπέδη στο μέλλον της Θεσσαλονικιάς άσου, καθώς «με το ύψος που είχα τότε ως επιθετικός, το ανώτερο επίπεδο που θα ‘ παιζα ήταν στην Α2 , αφού στην Α1 κατηγορία ήθελε περισσότερο μπόι».

Όταν όμως κάποιος θέλει κάτι πάρα πολύ, ολόκληρο το σύμπαν, λένε πως, συνωμοτεί για να το πετύχει , όπως συνέβη το 2000 με τη θέσπιση του νέου κανονισμού της FIVB για τη θέση του λίμπερο. Ούσα λοιπόν γεννημένη την ίδια ημερομηνία με τον Αμερικανό σκηνοθέτη και παραγωγό των ταινιών «Star Wars» Τζορτζ Λούκας , η Βλάχου έμελλε πάνω σε αυτή τη θέση να χτίσει τη δική της… αυτοκρατορία.

«Δεν το πίστευα… Δεν ήξερα πως θα έφτανα μέχρι εδώ και δεν φανταζόμουν πως η FIVB θα θέσπιζε μία νέα θέση, που ήταν κομμένη και ραμμένη στα… μέτρα μου, αλλά και άλλων παιδιών που είχαν το ίδιο πρόβλημα! Το λίμπερο κάνει όλη τη «βρώμικη» δουλειά.

Αν το λίμπερο δεν βγάλει υποδοχή ή άμυνα ούτε η πασαδόρος θα βγάλει μία σωστή πάσα και δεν θα μπορέσει να γίνει η επίθεση για να κερδίσεις πόντους» τονίζει η Γιάννα Βλάχου, που το 1998 με το Λύκειο Ευόσμου με συμπάικτριες όπως οι Εύη Κύριακίδου, Άσπα Πανταζή, Σοφία Δρούγκα, Μαρία Τσιαρτσιάνη κ.α στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου στο σχολικό πρωτάθλημα.

Από το «Αll Star Game» στο «Πάνθεον» της Εθνικής ομάδας

Αγωνιζόμενη από το 1991 στον Αίαντα Ευόσμου το 2000, στην δεύτερη χρονιά στην Α1 Γυναικών, έρχεται η αναγνώριση, με την τιμητική κλήση της από το Γιάννη Νικολάκη στο παρθενικό All Star Game Γυναικών, το 2ο στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ. Στην γιορτή μάλιστα του 2011 θα είναι στο Γέρακα η μοναδική από εκείνη την ομάδα.

«Ήμουνα η πιο μικρή από όλες τις κοπέλες και είχα κατέβει μαζί από τη Θεσσαλονίκη με την Ουκρανή του Ηρακλή, Ιρίνα Ρεσέτνιακ. Έπειτα όμως ο θεσμός σταμάτησε δυστυχώς για κάποιους λόγους, κακώς για εμένα, αφού κάνει πολύ καλό στην προβολή του αθλήματος μία τέτοια γιορτή» επισημαίνει η Βλάχου, που για την ιστορία γνώρισε την ήττα από τις επίλεκτες ξένες με 2-0 στις 30/12/2000, ενώ το 2009 στο Γέρακα, κέρδισε τον τίτλο της κορυφαίας αμυντικού. Την Κυριακή πάντως, δεν αποκλείεται να τη δούμε για πρώτη φορά και στο ρόλο της πασαδόρου…

Λίγο καιρό αργότερα από «εκλεκτή» της γιορτής του All Star Game η Θεσσαλονικιά άσος, έγινε αναντικατάστατο στέλεχος της Εθνικής ομάδας, όπου πέρυσι το καλοκαίρι στη Βουλγαρίας «έγραψε» τους τίτλους τέλους στα «γαλανόλευκα», με το… κοντέρ να έχει «γράψει» 192 συμμετοχές, 29 λιγότερες από την κορυφαία αθλήτρια όλων των εποχών και ρεκορντγούμαν συμμετοχών με την Εθνική, Μαρία Κωστοπούλου.

«Με τη φανέλα της Εθνικής έζησα όμορφες και άσχημες στιγμές, αλλά το κεφάλαιο αυτό έχει κλείσει για μένα. Εκτός φυσικά από τους Ολυμπιακούς του 2004, θυμάμαι όλα τα ματς με την Εθνική. Αξέχαστο θα μείνει όμως ο αγώνας στα προκριματικά για το παγκόσμιο του 2002 με την Πολωνία, όπου χάναμε με 14-12 στο τάι μπρέικ και τελικά το γυρίσαμε και προκριθήκαμε στη Γερμανία» θυμάται με νοσταλγία, η 29χρονη λίμπερο η οποία ευχήθηκε ολόψυχα «καλή επιτυχία στα κορίτσια στη δύσκολη προσπάθεια που έχουν για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το Μαϊο.

Όσο όμως και αν αναζήτησε με το τεράστιο τηλεσκόπιο του «Πλανηταρίου Θεσσαλονίκης» τα μελλοντικά αστέρια του ελληνικού βόλεϊ, που θα σκορπίσουν ελπίδα στο άθλημα δεν είδε κάποια παίκτρια από… άλλον πλανήτη! «Πολύ λίγα παιδιά πιστεύω πως μπορούν να παίξουν αξιώσεις… Αν και δεν ξέρω τι δουλειά γίνεται στα φυτώρια, όπου έχω ακούσει από τη Μαρία Γαβαλά και τον Κυριάκο Καμπερίδη πως υπάρχουν κάποιες αξιόλογες αθλήτριες, στο πρωτάθλημα δεν έχω δει κάτι που να με αφήσει «με το στόμα ανοιχτό».

Άστρο λαμπρό την οδηγεί…

Η τύχη στάθηκε πολύ γενναιόδωρη με την Ιωάννα Βλάχου, καθώς με τον τίτλο που κατέκτησε το 2003 στο Φιλαθλητικό, και το πλήθος άλλων ατομικών της διακρίσεων, τη βοήθησε πλην ελαχίστων εξαιρέσεων να πραγματοποιήσει όλα αυτά για τα οποία ήταν φτιαγμένη. «Όντως είχα άστρο.. Ήμουν τυχερή γενικά σαν παιδί και ακόμη νομίζω πως η τύχη είναι στο πλευρό μου. Σε όλους τους τομείς της ζωής μου..» δηλώνει στο SentraGoal η Βλάχου, που πιο μικρή, παρά τις προτάσεις που είχε για να συνεχίσει την καριέρα της στο εξωτερικό, δεν τα κατάφερε λόγω συγκυρίων.

«Στα 18 μου, όταν αγωνιζόμουν ακόμη στον Αίαντα είχα πρόταση να παίξω στις Κάννες. Θυμάμαι σε κάποιο Κύπελλο Άνοιξης με πλησίασε τότε ο Κινέζος προπονητής της γαλλικής ομάδας και μου ‘πε στα γαλλικά πως με θέλει για δύο χρόνια και, με μεταφράστρια την Μαρία Καρδαμνίδου, ότι έπρεπε να του απαντήσω σε δέκα μέρες. Γύρισα στη Θεσσαλονίκη και μίλησα με το μάνατζέρ μου, τον αείμνηστο Κοσμά Αυγιτίδη αλλά κα τους γονείς μου, απαντώντας θετικά. Όμως είχανε περάσει δώδεκα μέρες και είχαν πάρει ήδη τη Φόμινα!

Επίσης σε ένα προκριματικό όμιλο που παίζαμε στο Βόλο με την Εθνική και την Ισπανία, ήρθανε κάποιοι Ισπανοί και μου πρότειναν να παίξω στην Λας Πάλμας. Μετά από λίγες μέρες όμως μου ήρθε ο διορισμός στην δουλειά μου και μολονότι ήθελα πάρα πολύ να πάω για την εμπειρία, αποφάσισα να μην αφήσω τη δουλειά και το μέλλον» κάτι που δεν έχει μετανιώσει μέχρι σήμερα.

«Δεν έχω χάσει ούτε… δραχμή»

Όπως δεν μετάνιωσε εξάλλου ότι στη χειρότερη οικονομική χρονιά του γυναικείου βόλεϊ του Ολυμπιακού, πήρε για προσωπικούς λόγους τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει στην Θεσσαλονίκη, αποφεύγοντας όλες τις δυσάρεστες καταστάσεις που περνάνε εδώ και μήνες οι ερυθρόλευκες.

«Για αυτό θεωρώ πως έχω… άστρο. Είχαμε αποφασίσει με τον αρραβωνιαστικό μου να φύγουμε την επόμενη χρονιά για Θεσσαλονίκη, γιατί είχα ένα χρόνο ακόμη συμβόλαιο και μάλιστα αρκετά υψηλό… Το καλοκαίρι όμως αποφασίσαμε, λόγω και κάποιου προβλήματος που προέκυψε με τη δουλειά μου, να ανέβουμε στη Θεσσαλονίκη και αν τύχαινε να παίξω και πάλι βόλεϊ, δεν θα χα πρόβλημα. Και εδώ όμως η τύχη με βοήθησε, αφού με εξαίρεση κάποια λίγα χρήματα που δεν έχω πάρει από τον Ολυμπιακό, στην καριέρα μου δεν έχω χάσει ούτε δραχμή!»

Το’ χε δει το… έργο

Η οικονομική κρίση πάντως που ταλανίζει φέτος τον ελληνικό αθλητισμό δεν ήταν κάτι το εντελώς αναπάντεχο για την αθλήτρια του ΣΑΑΚ Ανατόλια, που συμπτωματικά, όσο και αν δεν ήθελε να το πιστέψει είχε αρχίσει να βλέπει το… έργο πριν από δύο χρόνια, ενώ προβλήματα είχε αντιμετωπίσει και τη σεζόν 2005-2006 στον Απολλώνιο Κερατσινίου.

Μου αρέσει που λένε τώρα για οικονομική κρίση.. Από παλιά φαινόταν που οδηγείται η κατάσταση . Σστον Απολλώνιο είχαμε πάρει θυμάμαι το πολύ τρεις μισθούς, μας έκαναν εξώσεις από τα σπίτια και γενικά είχαμε περάσει τραγικές καταστάσεις. Και τα πράγματα άρχισαν να γίνονται πι δύσκολα έν- δύο χρόνια πριν με κάποια σωματεία που δεν πληρώνανε τις αθλήτριες, αλλά τόσο έντονα είναι αλήθεια πως δεν το περίμενα. Ίσως και γιατί δεν ήθελα να το πιστεψω. Παρόλα αυτά επιμένω πως είχα και έχω άστρο… γιατί με εξαίρεση τις αθλήτριες που έχουνε και κάποια άλλη δουλειά όπως εγώ, είναι παιδιά που ζούνε μόνο από το βόλεϊ και για αυτά είναι πραγματικά αμαρτία»!

Ομάδα μοντέλο το ΣΑΑΚ Ανατόλια

Για αυτό και ως παίκτρια του ΣΑΑΚ Ανατόλια είναι πολύ ευχαριστημένη, γιατί πρόκειται για ένα από τα πιο συμμαζεμένα οικονομικά σωματεία αφού όπως αποκαλύπτει «η χρονιά ξεκινάει με τα χρήματα να είναι ήδη στην τράπεζα και αυτό είναι πολύ καλό γιατί δε σου τάζουνε ένα σκασμό λεφτά, αλλά ξέρεις πως αυτά τα …δύο ευρώ που έχεις συμφωνήσει θα τα πάρεις. Για αυτό και το Ανατόλια έχει και τόσο καλό όνομα. Σε αυτό βέβαια σημαντικό ρόλο έχει παίξει και η πρόεδρος μας. Η Εύη Αυλογιάρη τρέχει πάρα πολύ για τους χορηγούς και ενδιαφέρεται για την ομάδα, αφού είναι πολύ σημαντικό ότι βρίσκεται κοντά μας.

Παρόλα αυτά η Βλάχου δεν θεωρεί πως οι ομάδες μπορούν να φτιαχτούν μόνο με τα χρήματα ή με το να πάρεις ξένες παίκτριες, αλλά εκτιμά πως χρειάζονται και άλλα πράγματα για να… δέσει το γλυκό.

«Θεωρώ πως το μυστικό της επιτυχημένης πορείας μας είναι ότι με εξαίρεση τη Γιάνεβα είμαστε μία ομάδα που απαρτίζεται από Ελληνίδες και αυτό μάλλον μας έχει βγει σε καλό. Γιατί ήμαστε μία ομάδα που μαζί με τις παλιότερες στην ομάδα έχουμε δημιουργήσει μια πολύ καλή χημεία και αν δεν τα καταφέρουμε φέτος έχουμε το μέλλον μπροστά μας» επισημαίνει το λίμπερο της ομάδας, που μολονότι τερμάτισε 4η στον α’ γύρο δεν το θεωρεί έκπλήξη «αφού η ομάδα προσπαθεί κάνει ότι καλύτερο μπορεί. Κάποιες φορές μας βγαίνει, κάποιες άλλες όχι.. Αυτά συμβαίνουν στον αθλητισμό… λέει με μια δόση μοιρολατρείας και μολονότι «μαθηματικά» υπάρχουν ακόμη ελπίδες για τον τίτλο, δεν μπορεί να «χωνέψει» με τίποτα τον αποκλεισμό στο Κύπελλο από την Κερατέα.

«Αυτό που έγινε, από πλευράς διαιτησίας στο Κύπελλο με την Κερατέα ήταν φοβερό… Παίζω πολλά χρόνια βόλεϊ, αλλά πραγματικά εδώ μιλάμε για απίστευτα πράγματα και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σώνει και καλά έπρεπε να προκριθεί η Κερατέα.»

Η ώρα της οικογένειας

Μια χαμένη ευκαιρία λοιπόν και μάλλον η φαρμακερή να στεφθεί Κυπελλούχος στην καριέρα της, αφού όπως αποκάλυψε αποκλειστικά στο SentraGoal η Ιωάννα Βλάχου από το Μάιο αποχαιρετά το βόλεϊ και στρέφει το βλέμμα της στην οικογένεια.

Έχουμε αποφασίσει με το Γιάννη, αν και ποτέ δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή, με τη λήξη του συμβολαίου μου τον Απρίλιο να σταματήσω και να βάλουμε με το καλό μπρος να κάνουμε ένα παιδί, να φτιάξουμε οικογένεια. .. και να κοιτάξουμε λίγο και τη ζωή μας…

Ο Ολυμπιακός τους έφερε πιο… κοντά!

Μιας κοινής ζωής που για το Γιάννη Μπατάλη και την Ιωάννα άρχισε πριν από 4 χρόνια από ένα… παράνομο παρκάρισμα, που παρά την αρχική δυσπιστία στην αρχή, εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό σταθμό για το μέλλον. «Χρειάστηκε να παρκάρω το αμάξι έξω από το μαγαζί του και φόραγα την φανέλα του Ολυμπιακού.

Ζήτησα λοιπόν την άδεια «αν μπορώ να παρκάρω» και εκείνος ως οπαδός του Ολυμπιακού μου είπε χαριτολογώντας «αφού είσαι… δική μας, ας παρκάρεις». Κάτι όμως δεν του πήγαινε καλά και με ρώτησε τι άθλημα έπαιζα. «Στο βόλεϊ» του απάντησα. Οπότε κοιτάζοντας με από πάνω μέχρι κάτω , αναφώνησε έκπληκτος για το μπόι μου: «Που, στις... κορασίδες»;

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΠΗΓΗ: SentraGoal.gr]]> Χαντάβα: «Επικίνδυνο... πρωτάθλημα»
Οι τέσσερις «ερυθρόλευκες» έδωσαν... μάχη για τον τίτλο της MVP, ο οποίος κατέληξε στην Χαντάβα που μιλώντας στο volleyball.gr δεν ξέχασε τις συναθλήτριές της: «Είμαι πολύ χαρούμενη για την ανάδειξή μου σε MVP και χαίρομαι για την εμφάνιση και της ομάδας αλλά και τη δική μου. Το γεγονός αυτό αποτελεί έξτρα κίνητρο για μένα για να δουλέψω για το καλύτερο. Θέλω να ευχαριστήσω τις συμπαίκτριές μου και τον προπονητή μου».

Για τη νίκη επί της ΑΕΚ σχολίασε: «Ήταν ντέρμπι όπως το περιμέναμε. Μπήκαμε αποφασισμένες, είχαμε περισσότερη ψυχή και μεγαλύτερο πάθος και επειδή σε αυτά τα παιχνίδια μετράνε πολύ αυτά, για αυτό ήρθε και το αποτέλεσμα». Μιλώντας για την... επόμενη μέρα του Ολυμπιακού, ανέφερε: «Αν χάναμε θα ήταν δύσκολα... Τώρα απλά συνεχίζουμε τη δουλειά, με τα κεφάλια κατεβασμένα και ελπίζω να πάμε εξίσου καλά και στη συνέχεια».

Ο Ολυμπιακός «χτυπάει» το πρώτο του πρωτάθλημα, με τον Παναθηναϊκό να είναι και φέτος ο μεγάλος του αντίπαλος και την προσμονή για έναν τίτλο στο Λιμάνι να είναι τεράστια. «Κάθε αθλητής σκέφτεται πάντα το καλύτερο και εμείς βαθιά μέσα μας θέλουμε και περιμένουμε το πρώτο πρωτάθλημα. Θα παλέψουμε για το καλύτερο».

Για τον νέο τρόπο διεξαγωγής του πρωταθλήματος και τα συνεχή ντέρμπι, η άποψή της είναι... «Καλώς η κακώς δεν υπάρχουν πλέι οφ και το πρωτάθλημα είναι κάπως... επικίνδυνο. Όλα τα ματς είναι σαν τελικοί, μην πω τελικοί. Και όλες οι ομάδες θέλουν προσοχή γιατί πέρα από τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, και το Μαρκόπουλο και το Ανατόλια είναι σε πολύ καλή κατάσταση».

Όλα καλά κι όλα ωραία λοιπόν στον Ολυμπιακό, εκτός από ένα πράγμα... Οι άδειες εξέδρες... «Είναι λυπηρό αυτό και ελπίζουμε στα επόμενα παιχνίδια να έχουμε τον κόσμο κοντά μας γιατί πάντα μας βοηθούν. Ακόμα και χθες, οι λίγοι που ήταν στο γήπεδο μάς βοήθησαν πάρα πολύ».
]]> Ο Βαγγέλης Κουτουλέας στη WEB TV της Ε.Ο.ΠΕ. (VIDEO)
Ο Έλληνας τεχνικός δηλώνει ευχαριστημένος από τη δουλειά που γίνεται στο «Νησί», την πρόοδο που έχουν κάνει οι αγγλικές ομάδες και τη βελτίωση του αγωνιστικού επιπέδου. Ακόμη μιλάει για την προετοιμασία των διοργανωτών προκειμένου να παρουσιαστούν έτοιμοι για το κορυφαίο αθλητικό γεγονός του καλοκαιριού του 2012.   

Παράλληλα, μιλάει για την καθημερινότητά του, τις αλλαγές στις συνήθειές του, αλλά και τον τρόπο ζωής στο Λονδίνο.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Βαγγέλης Κουτουλέας στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ..
]]> Καλμαζίδης: «Χτίζουμε τον Ολυμπιακό του μέλλοντος» Μια μέρα μετά το επιβλητικό πέρασμα του Ολυμπιακού από την Θεσσαλονίκη και την καθαρή νίκη επί του Ηρακλή ο Γιάννης Καλμαζίδης βρέθηκε «ΣΤΟ ΦΙΛΕ» της Nova και άνοιξε τα χαρτιά του στον Παντελή Λώλη. Ο προπονητής του Ολυμπιακού εκθείασε τον Δημήτρη Φιλίποβ και τον Δημήτρη Τζούριτς, μίλησε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύλλογος ενώ στάθηκε στο «δέσιμο» που έφεραν στην ομάδα οι συνεχόμενες νίκες.

Ακολουθούν αποσπάσματα από την συνέντευξη του Γιάννη Καλμαζίδη:
 
Για το παιχνίδι με τον Ηρακλή: Είναι αλήθεια ότι ανατρέψαμε τα προγνωστικά καθώς φαβορί ήταν ο Ηρακλής και λόγω ρόστερ αλλά και λόγω εμπειρίας. Εγώ όμως πάντα πιστεύω στην ομάδα αυτή. Βέβαια για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα ότι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε με 3-0 σετ στην Θεσσαλονίκη. Αν δώσεις την ευκαιρία στον Ηρακλή να μπει στο ματς τότε κινδυνεύεις να χάσεις. Αυτό σκέφτηκα στο 24-22 αλλά εκεί ευτυχώς εμείς τους κλείσαμε την πόρτα. Παίξαμε πολύ στο μπλοκ και στην άμυνα αλλά πάνω από όλα είχαμε θέληση για διάκριση. Αυτό νομίζω ότι ήταν το κλειδί της νίκης και πιστεύω ότι αυτή η θέληση είναι και η δύναμη της ομάδας.

Για τους νεαρούς παίκτες του Ολυμπιακού: Εγώ αυτό που τους έχω πει είναι ότι θα πρέπει να χαίρονται για αυτό που κάνουν. Θέλω να μην έχουν άγχος γιατί έχουν το μέλλον μπροστά τους. Θα πρέπει να είναι συγκεντρωμένοι και να τολμούν όταν μπαίνουν στο γήπεδο.  

Για τους στόχους: Φέτος περνάμε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Στόχος δεν είναι αποκλειστικά το πρωτάθλημα. Θέλουμε να κάνουμε κάτι καλό για το μέλλον αυτής της ομάδας. Θέλουμε να χτίσουμε τον Ολυμπιακό του μέλλοντος. Θα πρέπει να το δούμε πιο σφαιρικά το ζήτημα. Ο Ολυμπιακός πάντα παίζει για τον τίτλο αλλά θα πρέπει να πατάμε στο έδαφος. Δεν σημαίνουν τίποτα οι νίκες που έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Χρειάζεται συνέχεια.

Για το θέμα του Χριστοφιδέλη: Ο Κώστας είναι στολίδι για το ελληνικό βόλεϊ. Όλοι στενοχωρηθήκαμε όταν μάθαμε την ποινή του. Εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί να παίξει στον Παναθηναϊκό τι και αν γνωρίζουμε ότι μπορεί να δυναμώσει ο αντίπαλος. Είναι κρίμα για το ελληνικό πρωτάθλημα να στερείται παίκτες όπως ο Κώστας Χριστοφιδέλης. Το ζήτημα βέβαια είναι να μπορεί να αγωνιστεί βάση των νόμων.

Για τον Φιλίποβ: Είναι το μέλλον του ελληνικού βόλεϊ. Θα είναι ο μελλοντικός πασέρ της Εθνικής ομάδας. Είναι αλήθεια ότι αν δεν έφευγε ο Ζέκοφ δύσκολα θα έπαιρνε τον χρόνο συμμετοχής που παίρνει τώρα. Αυτό είναι αλήθεια και δεν θα πρέπει να κρυβόμαστε. Οι συγκυρίες όμως ήρθαν έτσι και ο Ντίμα παίζει βασικός. Γενικότερα πάντως δεν είναι πάντα καλό να ρίχνει στα βαθιά νεαρούς παίκτες γιατί μπορεί να «καούν». Ο Φιλίποβ έχει θέληση, έχει ταλέντο και έχει μάτι ως πασαδόρος. Δεν έχει εμπειρία και σωματικά προσόντα, στοιχεία όμως που άνετα μπορεί να αποκτήσει. Μόνο ο Σπύρος Μπλέτσας έρχεται πριν από τον Φιλίποβ στην προπόνηση. Ο Ντίμα έρχεται πρώτος και φεύγει τελευταίος δείγμα της δίψας που έχει για δουλειά.

Για τον Τζούριτς: Δεν θα ήθελα να απαντήσω αν έφευγα από τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι αν ήμουν στην θέση του Τζούριτς. Δεν είναι στο χέρι μου να μείνει στην ομάδα. Εννοείται ότι τον θέλει ο Ολυμπιακός, τον θέλω και εγώ αλλά είναι θέμα καθαρά του παίκτη αν θέλει να μείνει. Είναι όνειρο κάθε αθλητή να παίξει σε ένα καλύτερο πρωτάθλημα. Εγώ αυτό που βλέπω στον Τζούριτς είναι ότι όσο περνάει ο καιρός μεταμορφώνεται σε αρχηγό της ομάδας. Πάντα γυάλιζε το μάτι του αλλά τώρα νιώθω ότι είναι περισσότερο αρχηγός. Βάζει πάνω από όλα την ομάδα. Χθες έπαιξε χωρίς να έχει προπονηθεί. Κάτι ανάλογο έκανε και με τον Παναθηναϊκό. Έχει τρομερή δύναμη και θέλει να αποδείξει πράγματα.

Για τα προβλήματα του Ολυμπιακού: Αυτό που καταφέρνουμε τώρα δεν είναι δικό μου έργο. Έχουν συμβάλλει όλοι. Ο κ. Γκουλινέλι, οι παίκτες, όλοι μαζί είμαστε. Δεν είναι εύκολο να αναλαμβάνεις την ομάδα μεσούσης της περιόδου με τόσο προβλήματα. Είναι σοβαρό το οικονομικό πρόβλημα που έχει η ομάδα και πρέπει να λυθεί. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η ομάδα χρειάζεται στελέχωση από ανθρώπους που θα λύνουν τα προβλήματα που προκύπτουν στους νεαρούς παίκτες. Ο Μίλκοβιτς και ο Τίσερ ήξεραν τι θα φάνε και πως θα λύσουν μόνοι τους τα προβλήματα. Ο Τζούριτς και ο Φιλίποβ όμως χρειάζονται υποστήριξη. Πρέπει κάποιος να τους προσέχει την διατροφή και όχι μόνο.

Για την συνέχεια του πρωταθλήματος: Όσο θα κερδίζουμε δεν φοβάμαι την ομάδα. Όταν χάνεις αναδεικνύονται τα προβλήματα και αυτό έγινε χθες με τον Ηρακλή. Εμείς δεν σας κρύβω ότι έχουμε προβλήματα αλλά έχουμε δεθεί σαν ομάδα. Μας έχουν δέσει πάρα πολύ οι νίκες που κάναμε…
]]> Χατζηνίκου: «Γύρισα για το πρωτάθλημα»
«Θέλω να κρατήσω χαμηλούς τόνους, αλλά δεν μπορώ, δεν με αφήνουν... Πριν από το παιχνίδι λέγαμε και οι δύο ομάδες πως ήταν ένα ματς που αποτελούμε μεγάλο βήμα για τον τίτλο. Για ποιον λόγο λοιπόν τώρα που κερδίσαμε να πούμε πως δεν είναι; Είναι λοιπόν ένα σημαντικό βήμα για το πρωτάθλημα ειδικά γιατί είχαμε δύσκολο ξεκίνημα λόγω κλήρωσης. Κι αν συνεχίσουμε με την ίδια σοβαρότητα, τότε μπορούμε να πούμε πως η χθεσινή νίκη ήταν ένα άλμα», δηλώνει στο volleyball.gr η Χατζηνίκου.

Μετά από έξι τίτλους στην καριέρα της, η δίψα για διάκριση φυσικά δεν έχει τελειώσει, με την ίδια να εξηγεί: «Εγώ για αυτό γύρισα. Αν δεν πίστευα ότι ο Παναθηναϊκός, παρά την κακή πορεία στον πρώτο γύρο, δεν μπορεί να πάρει τον τίτλο δεν θα επέστρεφα ποτέ. Η ομάδα έχει και τα κότσια και ξέρει να κερδίζει σημαντικά παιχνίδια. Όταν πρέπει, τα κερδίζει. Το έχει δείξει και η ιστορία και η πορεία μας φέτος».

Όσο για τον τίτλο της MVP υπογραμμίζει… «Πριν από ένα μήνα, ακριβώς σαν σήμερα, πήρα
ένα μεγάλο ρίσκο να επιστρέψω μετά από εννέα μήνες κι ενώ είχα δρομολογήσει διαφορετικά τη ζωή μου και ξέροντας πως θα είναι δύσκολο να επανέλθω σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Από ότι είδα όμως, ό,τι αγαπάς δεν σε αφήνει… Και τελικά μέσα σε ένα μήνα έφτασα να κατακτήσω τον τίτλο της πολυτιμότερης, μια δικαίωση προσωπική για την απόφασή μου. Και σίγουρα μου δίνει δύναμη να προχωρήσω γιατί εξακολουθώ να έχω δύσκολο πρόγραμμα (σ.σ. πρωί δουλειά μετά προπόνηση). Θέλω βέβαια να ευχαριστήσω τον προπονητή μου που με εμπιστεύτηκε χθες ως βασική σε ένα τόσο δύσκολο ματς».

Χθες λοιπόν έπαιξε για πρώτη φορά βασική αντί της Αθηνάς Παπαφωτίου για την οποία λέει: «Για τον Παναθηναϊκό είναι η έκπληξη. Ξεκίνησε για δεύτερη και έπαιξε έναν ολόκληρο γύρο βασική και αναντικατάστατη. Έχει πολύ καλά στοιχεία. Από την άλλη, υπάρχει η απειρία της, αλλά δεν μπορεί κανείς να την κακολογήσει. Ανταπεξήλθε πάρα πολύ καλά και έχει πολλά να δώσει. Να είναι γερή. Το σημαντικό είναι πως είναι παιδί που δουλεύει, ακούει, ρωτάει, βλέπει, δέχεται».

Για το ντέρμπι με το Μαρκόπουλο στο Κύπελλο λέει: «Είναι άλλος θεσμός, όπου δεν μετράει ούτε η ιστορία ούτε τίποτα. Είναι ένα παιχνίδι χωρίς αύριο…»

Τέλος, για την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του πρωταθλήματος σχολιάζει: «Το πρωτάθλημα έχει ενδιαφέρον, αλλά αυτά τα τεστ γίνονται μόνο στην Ελλάδα και αυτό δείχνει πως ξεπέφτει πια το ελληνικό βόλεϊ. Τα πλέι οφ είναι πλέι οφ. Παίζουν οι δύο καλύτερες ομάδες, πέντε ματς, μέσα σε δύο εβδομάδες. Τώρα, θέλει διάρκεια και θα κερδίσει και ο καλύτερος και ο πιο τυχερός. Σίγουρα έχει μεγαλύτερη δυσκολία, γιατί κάθε παιχνίδι είναι τελικός. Ακόμα και τα σετ μπορεί να παίξουν ρόλο. Θα φανεί λοιπόν στο χειροκρότημα…».]]> Η Μάλορι Γκίμπσον στο Sport24 (video)
Μετά τη φυγή της Σέρβας Τσέρντσεβιτς το κενό στις ακραίες ήταν εμφανές για τον Ολυμπιακό, με τη διοίκηση να φέρνει νέο αίμα συμβάλλοντας στην προσπάθεια της ομάδας να κατακτήσει τον Τίτλο. Η Μάλορι ήρθε ορεξάτη και κάνει αγώνα δρόμου για να προλάβει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα ενόψει της δύσκολης συνέχειας.

Η συνέντευξη έλαβε χώρα μετά τον πρώτο αγώνα της «ηρωίδας μας» στο κλειστό του Ρέντη κόντρα στον Ηρακλή Κηφισιάς. Το νούμερο 9 του Ολυμπιακού απάντησε σε 9 ερωτήσεις για τη ζωή της, την καριέρα της και τον ερχομό της στην Ελλάδα.


Η Mallori Gibson στο Sport24 (εισαγωγικό)
Ανέβηκε από sport24tv. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.

1. Πώς "ανακάλυψες" το βόλεϊ, πότε έγινε αυτό και πώς;
"Ξεκίνησα πρώτη φορά όταν πήγαινα 5η τάξη και δε με ένοιαζε πολύ το άθλημα την πρώτη χρονιά. Την επόμενη χρονιά η αδερφή μου με βοηθούσε και με έπεισε ότι μπορώ να γίνω μια πολύ καλή παίκτρια, μου στάθηκε και από τότε το πήρα πιο ζεστά το θέμα".

2. Θέλω να μου πεις λίγα πράγματα για τη ζωή σου και την καριέρα σου ως τώρα. Άκουσα ότι είσαι και "λίγο Ελληνίδα", ισχύει;
"Ναι, σωστά, ο προπάππους μου ήταν από τα Κύθηρα και πήγε στην Αμερική, ενώ ο παππούς μου μεγάλωσε εκεί. Δεν ξέρω αν έχω συγγενείς εδώ αλλά θα ήταν κάτι ωραίο να ψάξω και να μάθω όσο είμαι εδώ. Όσο για το βόλεϊ, ξεκίνησα στο Πανεπιστήμιο το Κολοράντο για 2,5 χρόνια, έπειτα πήρα μεταγραφή για το Πανεπιστήμιο Πασίφικ απ' όπου και αποφοίτησα".

3. Προσγειώθηκες την Τετάρτη; Ποια είναι η γνώμη σου ως τώρα για την ομάδα, τις παίκτριες, την πόλη, το φαγητό; Έχεις έρθει πιο κοντά με κάποιες συμπαίκτριές σου; Με ποιες κάνεις περισσότερη παρέα;
"Για την ακρίβεια την Πέμπτη το πρωί. Δεν έχω προλάβει να δω πολλά από την Ελλάδα, προσπαθώ ακόμα να συνηθίσω την αλλαγή, να συνέλθω από το jet lag. Βγήκα έξω χθες βράδυ για φαγητό και είδα λίγο από το κέντρο της πόλης, δοκίμασα παραδοσιακό ελληνικό φαγητό. Μου αρέσει πολύ μέχρι τώρα, το φαγητό, οι άνθρωποι, είναι όλα υπέροχα. Τα κορίτσια ήταν πολύ καλά μαζί μου, με καλωσόρισαν θερμά, ήταν εκεί αν χρειαζόμουν κάτι… Δεν έχω δεθεί ακόμα πολύ με κάποια αλλά έχουμε κανονίσει να πάμε για καφέ αυτή τη βδομάδα και πιστεύω θα κάνω καλές παρέες στην Ελλάδα!".

4. Πες μου για την απόφασή σου. Πώς αποφάσισες να έρθεις στην Ελλάδα, ποιος σε έπεισε και πώς;
"Συνεργάζομαι με τον Ryan Owens (ακραίος του Ηρακλή) μέσω του Elite Volleyball και άκουσε για μια πιθανή προσφορά (λόγω της κενής θέσης μιας ακραίας στον Ολυμπιακό) και το κυνήγησε και εξελίχτηκε από εκεί. Ο Ryan τους έπεισε να μου κάνουν πρόταση. Ο ίδιος μου έλεγε για την παράδοση του Συλλόγου, οι άνθρωποί μου επίσης ήξεραν για τον Σύλλογο και ήταν όλοι ενθουσιασμένοι γι'αυτή την ευκαιρία. Ήταν αρκετά εύκολη απόφαση για εμένα όταν έγινε η πρόταση να έρθω".
 


Η Mallori Gibson στο Sport24 (Q4)
Ανέβηκε από sport24tv. - Περισσότερα επαγγελματικά, αθλητικά και εκπαιδευτικά βίντεο.

5. Τα πήγες καλά στις ΗΠΑ. Σχεδιάζεις να επιστρέψεις στη χώρα σου σε 1-2 χρόνια ή θέλεις να παραμείνεις στην Ελλάδα ή κάπου στην Ευρώπη για μεγαλύτερο διάστημα;
"Δεν έχω αποφασίσει ακόμα, θα βλέπω κάθε σεζόν ξεχωριστά. Θα ήθελα να συνεχίσω να παίζω εδώ αλλά αν παρουσιαστεί κάποια καλή ευκαιρία θα την κυνηγήσω".

6. Έχεις ακούσει για την αντιπαλότητα ανάμεσα στους μεγαλύτερους ελληνικούς Συλλόγους; Ειδικά ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό αλλά και την ΑΕΚ που είναι φέτος στο Πρωτάθλημα;
"Ναι, το έχω ακούσει! Πριν έρθω εδώ κοίταζα στο youtube διάφορα παιχνίδια για να δω τους οπαδούς με τα τραγούδια τους, τα καπνογόνα κτλ. Ήταν ωραία, χαμογελούσα όλη την ώρα γιατί ένιωθα ότι θα μου άρεσε το περιβάλλον και να παίζω για τέτοιο Σύλλογο. Θα ένιωθα πολύ όμορφα!".

7. Έχεις μάθει κάποιες ελληνικές λέξεις τις 3 μέρες που είσαι στη χώρα μας;
"Ναι, τα βασικά όπως για τα hello, please, thank you…".

Μπορείς να μας τα πεις στα ελληνικά;

"Καλημέρα, παρακαλώ, ευχαριστώ… Μόνο τις βασικές. Πρέπει να δουλέψω στην προφορά όμως!".
 


Η Mallori Gibson στο Sport24 (Q7)
Ανέβηκε από sport24tv. - Περισσότερα επαγγελματικά, αθλητικά και εκπαιδευτικά βίντεο.

8. Είναι πολύ νωρίς ή έχεις ήδη κανονίσει διακοπές στα ελληνικά νησιά;
"Σίγουρα το έχω σκεφτεί και η οικογένειά μου θέλει να έρθει στις ανοιξιάτικες διακοπές της που συμπίπτουν με το τέλος της σεζόν για εμένα. Θα είναι πολύ όμορφο να ταξιδέψουμε και να δούμε διαφορετικά νησιά, διάφορα μέρη… Δεν έχω σαφή πλάνα ακόμα για το τι θα κάνω αλλά σίγουρα είναι κάτι που θέλω να πραγματοποιήσω πριν γυρίσω το καλοκαίρι στην Αμερική!".

9. Σαν τελευταία ερώτηση, θέλω να μου περιγράψεις τον εαυτό σου σαν προσωπικότητα.
"Είμαι ήσυχη όταν γνωρίζω νέους ανθρώπους αλλά μόλις νιώσω λίγο άνετα μαζί τους τους ανοίγομαι… Δεν ξέρω! Θέλω να είμαι περιπετειώδης, να δοκιμάσω νέα πράγματα, πράγματα που δεν κάνω καθημερινά".

Θέλεις να προσθέσεις κάτι; Να πεις κάτι σε κάποιον;

"Θέλω να πω γεια στην οικογένειά μου πίσω στο σπίτι που θα με παρακολουθούν μέσα στη σεζόν και θα με στηρίζουν. Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξή σας!".


Η Mallori Gibson στο Sport24 (τέλος)
Ανέβηκε από sport24tv. - Βίντεο από μπάσκετ, μπέιζμπολ και πάλη.

 

]]> Τώρα αρχίζει το... σκληρό ροκ!
Το Sentra Goal λίγο πριν την σαββατιάτικη (29/1) πρεμιέρα του Β’ γύρου που, απούσης για πρώτη φορά της διαδικασίας των πλέι οφς, θα κρίνει τη φετινή πρωταθλήτρια «σκάρωσε» μία «εκρηκτική» μπάντα με 5 πρωταγωνίστριες από τις 6 ομάδες που θα διεκδικήσουν τον φετινό τίτλο ( δεν υπήρχε η δυνατότητα εκπροσώπου από την ομάδα της Θεσσαλονίκης, Ανατόλια) και σόλαρε μαζί τους στην.. τελική πρόβα, στο Studio Νekyia, πριν τις κρίσιμες… live εμφανίσεις τους.

Η «εκτελέστρια με το αγγελικό πρόσωπο» της ΑΕΚ από την Ουγγαρία, Κάταλιν Κις, ο «πύργος» του Ολυμπιακού, Εύη Κυριακίδου, η αρχηγός της φετινής ομάδας-ορχήστρα του Μαρκόπουλου, Ζένια Τσίμα, η αρχηγός του πρωταθλητή Παναθηναϊκού, εθισμένη τα τελευταία χρόνια στις «κούπες», Ξανθή Μυλωνά και η 20χρονη ηγέτης των « τρομερών μωρών» του Ηρακλή Κηφισιάς, Κατερίνα Γιώτα, βάλανε «φωτιά» στις ηλεκτρικές κιθάρες και τα ντραμς, δίνοντας πραγματικό…ρεσιτάλ!

Από την πρώτη στιγμή, οι κοπέλες ήταν πολύ χαλαρές και φιλικές μεταξύ τους… Υπό την στυλιστική εποπτεία της Αριστέας Τσαντούλα, οι 5 πρωταθλήτριες ντύθηκαν σε χρόνο… d/t και άρχισαν να το διασκεδάζουν… Δεν σταμάτησαν λεπτό να αστειεύονται και να πειράζει η μία την άλλη, και αν τις έβλεπε κανείς θα νόμιζε πως είναι συμπαίκτριες της ίδιας ομάδας … Που να’ ξερε τι μάχες θα δώσουν τα κορίτσια από σήμερα…

Με το ανταγωνιστικό πνεύμα «φυλαγμένο» για τις μεταξύ τους αναμετρήσεις, αντάλλαξαν ρούχα, γνώμες, κοπλιμέντα η μία με την άλλη και μοιράστηκαν τα μοναδικά αξεσουάρ από το κατάστημα «Elysee», που έδωσαν μια… pure rock«πινελιά» στο ενδυματολογικό κομμάτι.

Τα… δύσκολα ήταν στα υπέροχα παπούτσια από το «Salon», καθώς κάποιες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην απαράμιλλη γραμμή τους και ήθελαν, σώνει και καλά, να χωρέσουν το πόδι τους σε… ένα νούμερο μικρότερο. Η αλήθεια είναι πάντως, πως με το μπόι που έχουν κάποιες κοπέλες, το να βρούνε παπούτσια δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο για αυτές.

Πρώτη από τα… καμαρίνια βγήκε η Ξανθή Μυλωνά, που όχι μόνο ντύθηκε εν ριπή οφθαλμού, αλλά με το σκισμένο της μαύρο κολάν και το δερμάτινο καπελάκι, ήταν η πιο ροκ φιγούρα της ομάδας. Και ας ξέρουν όλοι πως η Λαρισαία λίμπερο τρελαίνεται για… μπουζούκια και καψουροτράγουδα!

Όταν έφτασε στη σκηνή, ο υπεύθυνος του Studio, Παναγιώτης Λυμπέρης, της φόρεσε μία… κόκκινη κιθάρα. Αν και στην αρχή «τσίνισε» λίγο, λόγω… χρώματος, μέχρι να την βάλει, τελικά τη δέχθηκε, αλλά για μερικά λεπτά την κρατούσε σαν… όπλο!

Μακράν πιο ροκ από όλες, αλλά και στην κανονική της ζωή, η Εύη Κυριακίδου. Σε αντίθεση με την Ξανθή, που ταλαιπωρήθηκε λίγο λόγω μεγέθους, πέρασε την κιθάρα με χαρακτηριστική άνεση πάνω της και με υπέροχο στιλ,άρχισε να της γρατζουνάει τις χορδές και να.. σολάρει.

Που και που μάλιστα, κούναγε πάνω κάτω και το κεφάλι της, ανεμίζοντας τα μαλλιά της, δείχνοντας να απολαμβάνει αυτή την εμπειρία περισσότερο από όλες! Κι ας είναι 6 μήνες απλήρωτη στον Ολυμπιακό…

Αφού το χάρηκε λοιπόν, η τοπ σκόρερ του πρωταθλήματος δοκίμασε την τύχη της και στα ντραμς… μάλλον γιατί ήθελε να… καθίσει, παρά για να δώσει το τέμπο… στο συγκρότημα. Ωστόσο πέρασε λίγος χρόνος μέχρι να εξοικειωθεί κι αυτή με τα sticks, προτού αρχίσει να κοπανάει με λύσσα το ταμπούρο και τα πιατίνια με ρυθμό πολυβόλου... κι όποιον πάρει ο Χάρος! Για να μην πούμε για την... μπότα που από τα χτυπήματα, την έκανε... δύο νούμερα μεγαλύτερη!

Τελευταία από το δωμάτιο, μάλλον γιατί κρύωνε περισσότερο από τις άλλες, βγήκε η αρχηγός του Μαρκόπουλου, Ζένια Τσίμα. Η τοπ σκόρερ, μαζί με την Κις, με 188 πόντους, πήρε τη θέση της στα πλήκτρα και άρχισε να παίζει κουνώντας ρυθμικά το κορμί της μαζί με τις υπόλοιπες κοπέλες στους ρυθμούς του «Sweet child of mine» των Guns N’ Roses...

Πραγματική ηρωίδα, η αρχηγός του Ηρακλή, Κατερίνα Γιώτα. Αν και τραυματίας στο πόδι (θλάση) για χάρη της… τέχνης υπέμεινε στωικά όλη την… τρέλα του γυρίσματος και τις επίμονες απαιτήσεις του φωτογράφου, Κλόντιαν Λάτο, που υπό τους ήχους του «Paradise City» των Guns N' Roses έβλεπε τις κοπέλες να αρχίζουν να… λύνονται.

Η κεντρική λοιπόν από τα Γρεβενά, «καβάτζωσε» την τελευταία κιθάρα και άρχισε να συνηθίζει κι αυτή στην ιδέα της… ροκ σταρ!

Η Κάταλιν Κις, με τον αέρα της πρωτοπόρου της Α1 γυναικών, σχεδόν αυθόρμητα στάθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και τραγουδούσε, απωθημένο μάλλον από όταν ήταν μικρή με τη βούρτσα -αλά μικρόφωνο- στον καθρέπτη του σπιτιού της, στο Szeged.

Την ώρα της φωτογράφησης-βιντεοσκόπησης, καθοδηγούμενες από τις απαραίτητες οδηγίες του φωτογράφου, Λάτο η ροκ έκφραση που ζητούσε, βγήκε αβίαστα και με… άφθονα γέλια.

Όταν όμως… μπήκε το «Paranoid» των Black Sabbath τα μέλη της μπάντας ξέφυγαν... Η Ξανθή πεσμένη στα γόνατα επιδόθηκε σε ένα «άπαιχτο» power slide, η Εύη με την κιθάρα Feder στα χέρια άρχισε να παίζει… κολασμένα rιffs, η «Κάτα» «σταύρωνε» τα ξυλάκια με στυλ που θα ζήλευε και ο... Ulrich (συνάδελφός της στους Μetallica), η Κατερίνα κόντεψε να... ξεχειλώσει τις χορδές στο μπάσο, η Ζένια είχε «κολλήσει» με δύο κουμπάκια, που όταν τα πάταγε, έβγαζαν παράξενους ήχους ενώ... στα φωνητικά, εκτός της μελαχροινής στυλίστριας, μαγεμένος από τους ροκ ήχους και τη φωνή του Ozzy, για κακή τύχη της μπάντας, συμμετείχε ακόμη και ο υπογράφων!

TOY ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΠΗΓΗ: http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=10786&subid=2&pubid=109388683]]> Γκαζώνει και καρφώνει...
Η πανέμορφη διαγώνια του Πανελληνίου, παραδέχεται πως ήρθε «διαβασμένη» και έτοιμη για όλα, προκειμένου οι «μπλε» να παραμέινουν στην Α1 Γυναικών, μιλάει για τον πρώην γάμο της με τον Τούρκο διεθνή μπασκετμπολίστα της Φενερμπαχτσέ Ουλκέρ, Κάγια Πεκέρ, υποστηρίζει πως μία φωτογράφηση στο μόντελινγκ είναι πιο δύσκολη από 10 συνεχόμενα σετ και προειδοποιεί τις αντιπάλους της πως σε λίγες ημέρες δεν θα πρέπει να φοβούνται μόνο εκείνη, αλλά ολόκληρη την ομάδα της!

«Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στην Αθήνα» μας προλαβαίνει η Βέσνα Γέλιτς η οποία όπως τονίζει λατρεύει τη χώρα μας και εδώ και χρόνια την προτιμά για τις διακοπές της. «Μου αρέσουν πάρα πολύ τα νησιά αλλά και η Αθήνα, θα’ λεγα πως όλη η πόλη είναι πολύ όμορφη και… ζωντανή» κάτι που επιβεβαιώνει αυτόματα την υποψία μας ότι εκτός από τα αξιοθέατα μας, τον Παρθενώνα κ.α , έχει ήδη μυηθεί και στο περίφημο «Athens by Night»!

Βέβαια η ίδια επισημαίνει πως τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο η άφιξή της της δεν έχει να κάνει με… διασκέδαση αλλά με την αποστολή σωτηρίας του Πανελληνίου. «Ήθελα κάποια στιγμή να παίξω στην Ελλάδα και είμαι πολύ ευτυχισμένη που είμαι εδώ. Ξέρω την κατάσταση που βρίσκεται η ομάδα, όπως γνωρίζω καλά και τη δική μου κατάσταση. Μετά από δύο χρόνια αποχής, έπαιξα τους τελευταίους μήνες σε μία ομάδα μικρότερης κατηγορίας στην Κροατία, τη «Volleyball Club Zagreb».

Παρόλα αυτά ξέρω πως παραμένω καλή παίκτρια και ελπίζω στον Πανελλήνιο να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον. Το μόνο που μπορώ να πως από πλευράς μου είναι πως θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό να κρατήσουμε την ομάδα και να κάνουμε το καλύτερο» επισημαίνει η πρώην παίκτρια της Εθνικής Κροατίας.

Ενημερωμένη από... πρώτο χέρι!

Αν ρίξετε μια ματιά στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης (σ.σ. FACEBOOK) της Γέλιτς, θα διαπιστώσετε πως στη λίστα των «φίλων» της φιγουράρουν πολλές παίκτριες, που παίζουνε στο φετινό πρωτάθλημα ή που αγωνίστηκαν στο παρελθόν στα γήπεδα της Α1 γυναικών. Οι πληροφορίες λοιπόν που έχει συλλέξει για το ελληνικό πρωτάθλημα είναι από … πρώτο χέρι χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έκανε και προσωπική έρευνα.

«Μίλησα με κάποιες αθλήτριες που παίζουν εδώ, αλλά κυρίως με άλλες που αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημά σας, όπως η Μαρίνα Κάτιτς, και έχει ενημερωθεί για πολλά. Παράλληλα έψαξα και έμαθα περισσότερα, αν και νομίζω δεν είμαι τόσο εξοικειωμένη με τις Ελληνίδες παίκτριες… Θα γίνει όμως κι αυτό!» συμπληρώνει η ξανθιά διαγώνιος.

Ελεύθερη και... ωραία η πρώην κα Πεκέρ

«Ελλάς –Τουρκία συμμαχία;» τη ρωτάμε στη συνέχεια για το προσπαθώντας να… μπούμε σε πιο προσωπικά θέματα, όπως τον πρώην γάμο της με τον διεθνή Τούρκο άσο της Φενέρμπαχτσέ Ουλκέρ, Κάγια Πεκέρ. Δείχνει αμηχανία… και προτιμά να μην αναφερθεί σε αυτό το κεφάλαιο της ζωής της, αφού τώρα όπως λέει είναι πλέον ελεύθερη! «Ήμασταν ένα γνωστό ζευγάρι στην Τουρκία…Εκείνος παίζει ακόμη, εγώ δεν έπαιξα για δύο χρόνια, όχι εξαιτίας του… απλά εκείνη την περίοδο έβαλα την καριέρα μου σε δεύτερη μοίρα…» παραδέχεται το Νο 8 του συλλόγου των «Ολυμπιονικών».

Δύσκολη δουλειά, αλλά... κάποια πρέπει να την κάνει

Νομοτελειακά όμως όταν κάτι σταματά στη ζωή, την ίδια στιγμή αρχίζει κάτι άλλο. Έτσι λοιπόν η διακοπή της αθλητικής καριέρας, άνοιξε το δρόμο στην Κροάτισα για μια νέα, εξίσου ενδιαφέρουσα καριέρα, αυτή του μοντέλου, ενδίδοντας στις προτάσεις που δέχθηκε, λόγω της ομορφιάς της. Κάτι που αν μη τι άλλο θα εκτιμηθεί δεόντως και από το ανδρικό κοινό που θα έχει ένα λόγο παραπάνω να παρακολουθήσει τη μάχη παραμονής του Πανελληνίου.

«Έχω μεγάλο σεβασμό για το μόντελινγκ και εκτιμώ ιδιαίτερα αυτή δουλειά…. Είναι πολύ απαιτητική και δύσκολη, αλλά ήθελα να την κάνω, για να έχω στο μέλλον κάποιες ωραίες φωτογραφίες του εαυτού μου, όταν ήμουν νέα! Να ξέρετε πάντως πως μία φωτογράφηση είναι πιο κουραστική από το να παίζεις 10 σερί σετ και προσωπικά θεωρώ για μένα πιο εύκολη δουλειά, το βόλεϊ» .

Κάτι που θα εύχεται και ο τεχνικός του Πανελληνίου Νίκος Μπουτσουρής, που ενόψει του καθοριστικού β’ γύρου της Α1 Γυναικών αλλά και των όσων ακουστήκανε περί ενίσχυσης των ανταγωνιστών του, προχώρησε, για παν ενδεχόμενο, στην απόκτηση της πρώην διεθνούς της Κροατίας προσθέτοντας ένα ακόμη «όπλο» στη «φαρέτρα» του.

Κρατά κλειστά τα...χαρτιά της

Ωστόσο η Γέλιτς προτίμησε να μην ανοίξει από τώρα να «τα χαρτιά της», αποκαλύπτοντας το «δυνατό» της σημείο, που θα πρέπει να φοβούνται οι αντίπαλες ομάδες στα παιχνίδια για τις θέσεις 7-12.

«Δεν μου αρέσει να μιλάω για μένα» ξεκαθάρισε ορθά-κοφτά η πρώην κα Πεκέρ. Το σίγουρο πάντως είναι πως έχω την εμπειρία από την καριέρα μου και με την Εθνική ομάδα, έχω ένα καλό όνομα και αν έχω και ένα καλό κίνητρο, τότε… όλα εξαρτώνται από μένα. Πιστεύω λοιπόν πως μετά από ένα - δύο καλά παιχνίδια, που θα’ χουμε κερδίσει, οι αντίπαλες δεν θα φοβούνται μόνο αλλά ολόκληρη την ομάδα του Πανελληνίου…» συμπληρώνει με αισιοδοξία στο SentraGoal η έμπειρη διαγώνια.

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΠΗΓΗ: SENTRAGOAL.GR

]]> Χουντουμάδης: «Kαλύτεροι στον Β' γύρο» (video)
Αυτό, όπως, παραδέχθηκε φάνηκε και από το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός κατάφερε να τερματίσει μόλις στην 5η θέση στο «φίνις» του Α’ γύρου και αφού πρώτα χρειάστηκε να κερδίσει τον Ηρακλή στο Κατσάνειο.

Πάντως, ο κ. Χουντουμάδης, δεν έκρυψε την αισιοδοξία του για τη συνέχεια του πρωταθλήματος, όπου οι «πράσινες» θα παλέψουν για την υπεράσπιση του τίτλου τους. Παράλληλα, δεν έκρυψε ότι δεν φοβάται την ενίσχυση του Ολυμπιακού με την Αμερικανίδα Γκίμπσον, αλλά ούτε και το φορμάρισμα της Βραζιλιάνας Ντελ Ρίο στην ΑΕΚ.

Δείτε αναλυτικά όσα δήλωσε ο Σπύρος Χουντουμάδης στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ.
]]> Ευαγγελίου: «Το Μαρκόπουλο αποτελεί παράδειγμα» (video)
Θεωρώ ότι ο τρόπος λειτουργίας του συλλόγου μας θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα και για τις υπόλοιπες ομάδες» ήταν η πρώτη τοποθέτηση του κ. Ευαγγελίου και συνέχισε με την εκτίμησή του για τη συνέχεια του πρωταθλήματος, αλλά και τα προγνωστικά του για το ματς με τον Παναθηναϊκό και τα φαβορί για τον τίτλο:

«Στόχος μας ήταν εξ αρχής η πρώτη εξάδα και ήδη είμαστε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, πλέον θα ξεκινήσουμε στον Β’ γύρο χωρίς άγχος και θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τόσο εμείς, όσο και οι υπόλοιπες ομάδες πλην ΑΕΚ, Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, θα παίξουμε τον δικό μας ρόλο στην εξέλιξη του πρωταθλήματος.

Εμείς ξεκινάμε στην έδρα μας με το παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν θέλω να κάνω πρόβλεψη για το αποτέλεσμα. Είναι πάντα ένα ντέρμπι και όλα μπορούν να συμβούν. Ελπίζω να γίνουν δυνατά ματς που θα αναδείξουν τη βελτίωση της ποιότητας των ομάδων». 

Δείτε αναλυτικά όσα δήλωσε ο κ. Ευαγγελίου στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ.
 ]]> «Ανακούφιση μετά την Κροατία» (video) Web TV της ΕΟΠΕ για την πρόκριση της εθνικής κορασίδων στα τελικά του Euro της Τουρκίας.

«Η κορυφαία στιγμή στη Σερβία ήταν όταν τελείωσε το ματς με την Κροατία. Ήταν το πιο δυνατό παιχνίδι που χρειάστηκε να δώσουμε πάρα πολλά. Όταν κερδίσαμε νιώσαμε τεράστια ανακούφιση», επεσήμανε η Εμμανουηλίδου που αγωνίζεται στην Άρτεμις Κορυδαλλού.

«Ξέραμε ότι θα αντιμετωπίσουμε ομάδες που θα δυσκολευτούμε. Έπρεπε λοιπόν να δώσουμε κάτι παραπάνω. Ήταν αγχωτικό, αλλά πήραμε αποτέλεσμα», πρόσθεσε.

Για την επόμενη μέρα… «σκέφτομαι κάθε μέρα το πώς μέσα από το σωματείο μου και τις προπονήσεις στην εθνική, να γίνομαι όσο καλύτερη γίνεται, έτσι ώστε όταν θα φτάσουμε στα τελικά να είμαι έτοιμη να βοηθήσω».


Μιλώντας για το όνειρο της εθνικής γυναικών σημείωσε: «Είναι μεγάλο όνειρο. Θα προσπαθήσω πάρα πολύ. Ό,τι ευκαιρία μου δοθεί θα προσπαθήσω».

Η Μαρία Σωτηρίου, που αγωνίζεται στον Ηλυσιακό, επεσήμανε: «Η στιγμή της νίκης επί της Κροατίας ήταν η δυνατότερη. Όλα τα κορίτσια είχαμε θέληση, το είχαμε βάλει στόχο και μας βγήκε…».

Για τον στόχο στα τελικά της Τουρκίας ανέφερε: «Θέλουμε να βελτιώσουμε στοιχεία και να είμαστε έτοιμες. Ελπίζουμε σε κάτι καλό… Έχουμε θετικές σκέψεις και στόχος μας είναι πάντα το καλύτερο».

]]> Παπαφωτίου: «Δεν φοβόμαστε κανέναν» volleyball.gr για τη νίκη επί του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη και τον στόχο του «τριφυλλιού» στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος.

«Είναι απρόσμενο… Ψηφίζομαι δεύτερη φορά και ευχαριστώ πολύ όλους. Σημασία όμως δεν έχει η ατομική διάκριση, αλλά το γεγονός πως η ομάδα πήρε τη νίκη και περάσαμε στην εξάδα», σημείωσε η Παπαφωτίου. Για το άγχος πριν τον αγώνα εξήγησε: «Υπήρχε λίγο στην
αρχή, αλλά όταν μπήκαμε στο γήπεδο τα ξεχάσαμε όλα. Δεν επηρεαστήκαμε και το μόνο που είχαμε στο μυαλό μας ήταν να κερδίσουμε το ματς, κάτι που πετύχαμε».

Επιχειρώντας έναν μίνι απολογισμό του πρώτου γύρου, αλλά και μιλώντας για τη συνέχεια του πρωταθλήματος, είπε: «Είχαμε τραυματισμούς και προβλήματα, αλλά σημασία έχει ότι περάσαμε στην εξάδα έστω και την τελευταία στιγμή. Πλέον είμαστε όλες μαζί και ελπίζω να είμαστε υγιείς και η δουλειά μας φαίνεται στο γήπεδο. Στη συνέχεια θα πάμε ακόμα καλύτερα».

Ερωτηθείς αν φοβάται κάποια ομάδα στη μάχη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, δήλωσε με σιγουριά: «Δεν φοβόμαστε καμία ομάδα. Στην εξάδα όλες οι ομάδες είναι αξιόλογες, αλλά το πρωτάθλημα θα κριθεί από την δική μας απόδοση σε κάθε ματς».]]> Λάρισα, Λάρισα, σε είδα και λαχτάρησα (video)
Η ήττα από τον Ηρακλή Κηφισιάς δεν πτοεί την 19χρονη Λαρισαία Αποστολία Νούσια που ξέρει ότι η παραμονή στην κατηγορία θα κριθεί στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος.

Από το Ζηρίνειο της Κηφισιάς "διακτινιστήκαμε" στο καφέ Emporio στη Δάφνη και μιλήσαμε για την ομάδα που τόσες μεγάλες παίκτριες έχει βγάλει, για την "αθλήτρια" Αποστολία αλλά και τον "άνθρωπο" Αποστολία. Το "γυναίκα" Αποστολία το κρατήσαμε για τα κουτσομπολίστικα… Πώς θα ζήσουν κι αυτοί, κλέφτες θα γίνουν;

Η ήττα από τον Ηρακλή Κηφισιάς δεν πτοεί την 19χρονη Λαρισαία Αποστολία Νούσια που ξέρει ότι η παραμονή στην κατηγορία θα κριθεί στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος. Από το Ζηρίνειο της Κηφισιάς "διακτινιστήκαμε" στο καφέ Emporio στη Δάφνη και μιλήσαμε για την ομάδα που τόσες μεγάλες παίκτριες έχει βγάλει, για την "αθλήτρια" Αποστολία αλλά και τον "άνθρωπο" Αποστολία. Το "γυναίκα" Αποστολία το κρατήσαμε για τα κουτσομπολίστικα… Πώς θα ζήσουν κι αυτοί, κλέφτες θα γίνουν;"

Θέλω να μου πεις πού, πώς, πότε και γιατί ξεκίνησες το βόλεϊ

"Ξεκίνησα στη Λάρισα, 5 Δημοτικού, στις ακαδημίες του Δήμου Λάρισας, αλλά πολύ "σιγά". Μου άρεσε, συνέχιζα, πήγαινα κάθε μέρα προπονήσεις… Μετά πήγα σε σύλλογο και μου άρεσε πολύ και το συνέχισα".


Η Αποστολία Νούσια στο Sport24
Ανέβηκε από sport24tv. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.

Η Λάρισα φημίζεται για το βόλεϊ, στο γυναικείο έχει βγάλει πολλές αθλήτριες όπως η Μυλωνά, η Χατζηνίκου και οι αδερφές Γκαραγκούνη και γενικά βγάζει ταλέντα, αλλά φέτος όπως είναι και λόγω του μπάτζετ πολλοί σας έχουν φαβορί για υποβιβασμό. Θα μπορέσει ο Σύλλογος να επανέλθει, παρά τα οικονομικά προβλήματα που έχει, στο υψηλότερο επίπεδο; Βγάζουν δηλαδή οι ακαδημίες παίκτριες για να αναλάβουν την ομάδα;

"Στις ακαδημίες γίνεται πολλή δουλειά, δουλεύουν πολύ τα μικρά κορίτσια και θέλω να πιστεύω αυτό που είπες ότι "είμαστε φαβορί για αποχώρηση", πως εμείς αν το παλέψουμε και το πιστέψουμε κι εμείς θα σώσουμε την ομάδα μας. Αυτό που είπες για τις αθλήτριες που έχει βγάλει η Λάρισα, όντως έχει βγάλει πολλές αξιόλογες παίκτριες και ελπίζω πως θα συνεχίσει να βγάζει".

Πέρσι βγήκες η καλύτερη νέα παίκτρια στην Α1, φέτος διαλέχτηκες να κάνεις πασαρέλα για το Χαμόγελο του Παιδιού, είσαι στο ημερολόγιο της ομοσπονδίας "Μις Ιούνιος", κάνεις μια αρκετά καλή χρονιά τηρουμένων των αναλογιών και είσαι αρκετά αναγνωρίσιμη στο χώρο. Για του χρόνου πιθανολογώντας ότι θα έχεις κάποιες προτάσεις στα χέρια σου, θες να μου πεις τι σκοπεύεις να κάνεις;

"Θέλω να πιστεύω πως η ομάδα μου θα παραμείνει στην κατηγορία, θα το παλέψουμε. Αν του χρόνου όπως λες έχω κάποια πρόταση… Εντάξει, καλοδεχούμενη είναι, θα προσπαθήσω ό,τι μπορώ να κάνω γι'αυτές, δεν λέω όχι σε προτάσεις, είμαι ανοιχτή σε προτάσεις αλλά θέλω να κάνω μια καλή χρονιά γιατί μέχρι στιγμής δεν έχουμε δείξει καλό πρόσωπο στους αγώνες. Θέλω κι εγώ να ανέβω σαν αθλήτρια για να αξίζω την πρόταση που θα μου κάνει κάποια άλλη ομάδα".

Πώς σου φάνηκε η εμπειρία σου στην πασαρέλα για το Χαμόγελο του Παιδιού;

"Ωραία ήταν! Κάτι πολύ διαφορετικό και μπράβο στην Ομοσπονδία που διοργανώνει κάποια πράγματα και για να βοηθήσει και για να προβάλει το άθλημα. Γελάσαμε πάρα πολύ με τα κορίτσια, ειδικά όταν ήρθε η ώρα να φορέσουμε τα παπούτσια, τα φορέσαμε ωραία, περπατήσαμε αλλά από ένα σημείο και μετά δεν παλευόταν, ήταν λίγο δύσκολο!"

Έχετε μάθει να φοράτε άλλα παπούτσια εσείς;

"Εννοείται, με αερόσολα!"

Θα το ξανάκανες;

"Αν ήταν πάλι για τέτοιου είδους διοργάνωση, ναι. Αν θέλει η Ομοσπονδία να διοργανώσει κάτι ναι, αλλά όχι έτσι μόνη μου…"

Μη μας πουν και ψώνια, έτσι;

"Όχι, το αποφεύγω!"
 


Η Αποστολία Νούσια στο Sport24 (Ε2)
Ανέβηκε από sport24tv. - Περισσότερα επαγγελματικά, αθλητικά και εκπαιδευτικά βίντεο.

Ποια ομάδα από την Α1 θεωρείς φέτος φαβορί για τον τίτλο;

"Την ΑΕΚ! Μέχρι στιγμής έχει δείξει το καλύτερο πρόσωπο αλλά όλα θα κριθούν στο τέλος!"

Θέλω τώρα να μου πεις μια ιδανική all-star επτάδα από το πρωτάθλημα μέχρι τώρα, με βάση την απόδοση και όχι τόσο τα ονόματα.

"Λίμπερο. Βλάχου (Ανατόλια), Μυλωνά (Παναθηναϊκός). Δε μπορώ, μου αρέσουν και οι δύο, είναι και οι δύο ιδανικές! Διαγώνια θα έβαζα τη διαγώνιο του Παναθηναϊκού τη Μλαντένοβιτς… Πάσα θα έβαζα την Ογκνιένοβιτς του Ολυμπιακού, κεντρικές βάζω την Γιάνεβα από το Ανατόλια και τη Χατζηνικολάου του Παναθηναϊκού, και πάμε στις ακραίες…"

Εσένα;;

"Όχι όχι, δεν είμαι σ'αυτό το επίπεδο! (γελάει) Θα βάλω ακραίες Φένια Παπαγεωργίου από ΑΕΚ και δεύτερη από Κερατέα την Κολομβιανή τη Νιέβα".

Έχεις κάποια αθλήτρια για πρότυπο; Είτε από Ελλάδα, είτε διεθνώς…

"Δε θα σταθώ σε μια συγκεκριμένη παίκτρια, γενικότερα… μου αρέσει κάποια όπως η Μόλναρ (Παναθηναϊκός) που στο περσινό Πρωτάθλημα βγήκε MVP… Φέτος μου αρέσει η διαγώνια του ΠΑΟ η Μλαντένοβιτς. Τέτοιες παίκτριες ναι, τις θαυμάζω!"
 


Η Αποστολία Νούσια στο Sport24 (Ε3-4)
Ανέβηκε από sport24tv. - Περισσότερα επαγγελματικά, αθλητικά και εκπαιδευτικά βίντεο.

Εθνική Ομάδα. Τι σημαίνει η Εθνική για σένα; Προς το παρόν δε φαίνεται να είσαι στα πλάνα του Ομοσπονδιακού προπονητή του κύριου Καπράρα, πιστεύεις θα του αλλάξεις γνώμη; Έτσι κι αλλιώς βασίζεται σε νέες αθλήτριες και είσαι στο "target group" που μπορεί να σε προτιμήσει…

"Κοίτα, το αν δεν είμαι στο πλάνο, εντάξει εκείνος ξέρει αλλά από τη μεριά μου εννοείται πως θα προσπαθήσω να δείξω κάτι καλύτερο. Πιστεύω ότι μπορώ κι άλλο που μέχρι στιγμής φέτος δεν το 'χω δείξει, κι από κει και πέρα εκείνος θα κρίνει αν είμαι καλή κι αν μπορώ να στηρίξω την Εθνική".

Θέλω να μου πεις μερικά πράγματα για την Αποστολία. Σπουδάζεις; Κάνεις κάτι άλλο; Έχεις ελεύθερο χρόνο; Δουλεύεις; Έχεις κάποιο χόμπι; Πώς περνάς τον χρόνο σου;

"Είμαι φοιτήτρια στο ΤΕΦΑΑ Τρικάλων, μέχρι στιγμής έχω το βόλεϊ οπότε ξέρεις, Τρίκαλα, Λάρισα μετά… Έχω όμως ελεύθερο χρόνο και θέλω να τον αξιοποιώ με τους φίλους μου για καφέ, κινηματογράφο, να κάνουμε κάτι και εκτός γηπέδου".

Ενημερώνεσαι από το Ίντερνετ για αθλητικά;

"Βεβαίως, μπαίνω στο Sport24.gr που είναι και χορηγός του Πρωταθλήματος και είναι κι αυτό το φοβερό Κουρκούτι και δουλεύει εκεί και κάνει πραγματικά καταπληκτική δουλειά"! (αυτό το πρόσθεσα μόνος μου).

Ειδική αναφορά αξίζει να γίνει στο γεγονός ότι η γλυκύτατη Αποστολία άλλαξε το πρόγραμμά της και δεν ακολούθησε το πούλμαν μαζί με την υπόλοιπη αποστολή, προκειμένου να βρούμε κοινό χρόνο για τη συνέντευξη!


Η Αποστολία Νούσια στο Sport24 (Ε7)
Ανέβηκε από sport24tv. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.


ΠΗΓΗ: Sport24

]]> Αλεξανδρόπουλος: «Το βόλεϊ είναι... ναρκωτικό» (video) Web TV της Ε.Ο.ΠΕ. παραδέχεται πως... «Δεν είναι καλό που παίζω εγώ σε αυτή την κατηγορία. Θα έπρεπε να παίζω πιο κάτω». Γιατί παίζει; «Γιατί δεν μπορώ να κόψω το βόλεϊ. Είναι... ναρκωτικό».

Ο έμπειρος κεντρικός της Μεταμόρφωσης μίλησε και για το κλίμα στην ομάδα: «Είμαστε μια φοβερή παρέα. Περνάμε καλά και βγαίνουν κάποια αποτελέσματα. Το 1997 που πήραμε πρωτάθλημα με τον Άρη ο λόγος ήταν πως ήμασταν πάνω από όλα μια καλή παρέα. Δύσκολα μπορείς να αποδώσεις αν με κάποιον δεν τα πας καλά. Το βόλεϊ είναι το μοναδικό ομαδικό άθλημα που είναι πραγματικά ομαδικό. Αν δεν είσαι ευχαριστημένος, θα είσαι μηχανή...».

Για τους στόχους της Μεταμόρφωσης είπε: «Θέλουμε μια πολύ καλή πορεία με... χαμηλή σκέψη την άνοδο. Δεν είναι στόχος, αλλά δεν θα πούμε και όχι. Ξεχωρίζει σίγουρα η Σύρος που έχει δώσει και τα περισσότερα χρήματα. Ο Παμβοχαϊκός, ο Μίλων, εμείς και η Παναχαϊκή ακολουθούμε και οι υπόλοιπες ομάδες είναι ένα κλικ πιο κάτω. Η Α2 μπορεί ποιοτικά να είναι «χαμηλότερη» από την Α1, αλλά ανταγωνιστικά είναι το ίδιο».

Στη συνέχεια εξέφρασε και την άποψή του για τον αριθμό ξένων στο πρωτάθλημα... «Έχουμε πέσει στην λούμπα των ξένων. Όλοι βολεύονταν με τους ξένους και δεν έκαναν τίποτα να βγει κανείς καινούριος από πίσω. Τα μεγάλα ονόματα μεγάλωσαν. Από εκεί και πέρα τι γίνεται; Οι μισθοφόροι έρχονται και φεύγουν. Κι έτσι χάνονται και οι Έλληνες γιατί χάνεται το κίνητρο να παίξουν».

 

 

 

]]> «Σαν πρότυπο σχολείο τα Βριλήσσια» (video)
Ο προπονητής της ομάδας Χρήστος Παπαθανασίου μίλησε στη Web TV της Ε.Ο.ΠΕ. και είπε: «Ανέλαβα πέρυσι την ομάδα στο τέλος Ιανουαρίου σε μια δύσκολη κατάσταση για να σωθεί αυτή η ιστορική ομάδα. Πίστευα ότι μπορώ να το κάνω γιατί είχα δει τις δυνατότητες της ομάδας».

Για την απουσία των Βριλησσίων από την... αφρόκρεμα, σχολίασε: «Θα είναι πολύ καλό για το ελληνικό βόλεϊ να επιστρέψουν και τα Βριλήσσια, αλλά και οι παράγοντες της ομάδας. Ελπίζω ότι αυτή η ομάδα θα επιστρέψει κάποια στιγμή».

Μιλώντας για τη σεζόν που διανύουμε, με τα Βριλήσσια να είναι στη δεύτερη θέση του 2ου ομίλου, ανέφερε: «Προσπαθούμε να έχουμε ανταγωνιστική ομάδα. Νομίζω πως Ιωνικός και ΖΑΟΝ θα διεκδικήσουν την άνοδο. Εμείς θέλουμε να είμαστε υγιείς, να το ευχαριστιόμαστε και το αποτέλεσμα θα έρθει».



Στη Web TV της Ε.Ο.ΠΕ. μίλησαν και οι αθλήτριες του συλλόγου, Μιμή Γκότζη και Ευγενία Τζουμάκα. «Είμαστε ικανοποιημένες και θα ήμασταν αχάριστες αν δεν ήμασταν... Βρισκόμαστε σε πολύ καλή θέση βαθμολογία και η συνέχεια θα δείξει. Θεωρώ πάντως πως αντίπαλος μας είναι ο κακός μας εαυτός», ανέφερε η Γκότζη.

Και η Τζουμάκα συμπλήρωσε: «Η βαθμολογία του ομίλου είναι ενδεικτική της δυναμικής των ομάδων. Είμαστε πολύ ευχαριστημένες και από την ομάδα και από τον προπονητή και αυτό φαίνεται από το αποτέλεσμα. Τα Βριλήσσια είναι σαν τα πρότυπα σχολεία. Έχουμε ανθρώπους κοντά στην ομάδα και είμαστε καλά αμειβόμενες».

]]> Κουτουξίδου: «Άδικο που ξεκινάμε από το μηδέν»
Το φετινό σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος αδικεί την ΑΕΚ, αλλά και άλλες ομάδες που έχουν καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια στα πρώτα έντεκα παιχνίδια και ουσιαστικά ενισχύει τις ομάδες που βρίσκονται πιο χαμηλά στην βαθμολογία. Παρόλα αυτά η «Ένωση» έχει τον πρώτο λόγο και στην δεύτερη φάση εφόσον δείξει την ίδια εικόνα με αυτή που είδαμε στα μέχρι τώρα παιχνίδια.

Η Νικολέτα Κουτουξίδου που αποτελεί ένα από τα βασικά «όπλα» της ΑΕΚ στη φετινή προσπάθεια μίλησε στην εκπομπή «match ball» και στο Κανάλι 10 για την μέχρι τώρα παρουσία της Ένωσης αλλά και την δεύτερη φάση του πρωταθλήματος:

«Μας στενοχωρεί το γεγονός ότι στα πλέι οφ θα είμαστε με μηδενική βαθμολογία ενώ σε όλο τον πρώτο γύρο ήμασταν καλύτεροι. Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό χάσαμε στις λεπτομέρειες. Καλύτερα όμως που έγινε τώρα παρά στα πλέι οφ. Η ομάδα έχει πολύ αξιόλογο υλικό και μπορεί να πετύχει τους στόχους της».

Στη συνέχεα αναφέρθηκε και στην απόφαση της να έρθει στην ΑΕΚ: «Και εγώ και η Φένια επιλέξαμε την ΑΕΚ γιατί μας έδωσε όραμα. Είναι τιμή για μένα η Εθνική ομάδα».

«Ο κόσμος είναι στο πλευρό μας»

Φέτος ο κόσμος έχει στηρίξει πολύ την ομάδα και βρίσκεται σε όλα τα παιχνίδια. Η Κουτουξίδου αναφερόμενη στην συμπαράσταση του κόσμου σχολίασε: «Ο κόσμος μας συμπαραστέκεται πολύ. Είναι πολύ σημαντικό για μας να έρχεται σε όλα τα γήπεδα για να μας βοηθάει. Τους ευχαριστούμε πολύ για την στήριξη» σχολίασε μεταξύ άλλων.

Tης ΓΙΟΛΑΝΤΑΣ ΖΥΚΑ

ΠΗΓΗ: SCORE LIVE
]]> Λιόντας και Λαμπρινός μιλούν για τον Πανερυθραϊκό και όχι μόνο... Web TV της Ε.Ο.ΠΕ. τόσο για την ομάδα τους όσο και για το μπιτς βόλεϊ ο Λαμπρινός και για την εθνική ο Λιόντας.

«Είμαι δύο χρόνια στον Πανερυθραϊκό και αν συνεχίσουμε έτσι θα πάμε πάρα πολύ καλά. Κάνουμε καλή δουλειά στις προπονήσεις, έχουμε εξαιρετικό έμψυχο υλικό και μια διοίκηση που μας στηρίζει», είπε ο Μιχάλης Λαμπρινός. Ο 20χρονος ακραίος μίλησε και για τον στόχο της ομάδας του που είναι… «Αν γίνεται να φτάσουμε στην Α2. Δεν πιστεύω πως υπάρχει στον όμιλο καλύτερη ομάδα από εμάς». Για το μπιτς βόλεϊ σημείωσε: «Είναι τελείως διαφορετικό άθλημα. Ασχολούμαι σοβαρά τα τελευταία δύο χρόνια, με προπονητή και τη στήριξη της ομοσπονδίας. Ακόμα βέβαια είναι πρόωρο να πω αν διαλέξω σάλα ή μπιτς. Δεν έχω κατασταλάξει».

Ο Μιχάλης Λιόντας, μετά από έξι χρόνια στην ομάδα της Ερυθραίας λέει: «Πάμε αρκετά καλά, μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά και το καλύτερο φυσικά είναι η άνοδος». Ο 17χρονος πασαδόρος αναφέρθηκε και στην πρόκριση της εθνικής παίδων σημειώνοντας: «Είναι μια πολύ σπουδαία επιτυχία για την ομάδα και τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Προήλθε από μια προσπάθεια δύο ετών με τον προπονητή μας. Το θέλαμε, δουλέψαμε, κάναμε συγκεντρωτικές, πήγαμε σε βαλκανικά πρωταθλήματα, πήγαμε στο τουρνουά της Ισπανίας και τελικά ήρθε πρόκριση».

Για το γεγονός πως συνήθως οι διεθνείς μένουν στις διακρίσεις της παίδων και δεν φτάνουν σχεδόν ποτέ στην ανδρών, είπε: «Είναι έξτρα κίνητρο αυτό και δεν με φοβίζει. Υπάρχει ταλέντο σε αυτή την ομάδα. Είμαστε και δυνατοί χαρακτήρες και μπορούμε να καταφέρουμε κάτι και στο μέλλον. Θα έχουμε μια πολύ καλή εξέλιξη και αν όχι όλοι, οι περισσότεροι θα παίξουμε στην ανδρών και θα φέρουμε επιτυχίες και εκεί». Όσο για τον στόχο της παίδων στα τελικά της Τουρκίας: «Θέλουμε να μπούμε στην εξάδα που θα μας στείλει στο παγκόσμιο».

Δείτε το βίντεο με τις αναλυτικές δηλώσεις των δύο παικτών...
]]> Ο προπονητής του Πανερυθραϊκού στην κάμερα της Ε.Ο.ΠΕ.
Ο έμπειρος τεχνικός, που πρωτοβρέθηκε στην ομάδα της Νέας Ερυθραίας το 1978, μίλησε στη Web TV της Ε.Ο.ΠΕ. και εξήγησε: «Είμαστε μέσα στον στόχο της ανόδου, αλλά πρωταρχικός στόχος μας δεν είναι άνοδος. Θέλουμε να στηρίξουμε τις υποδομές μας και τα δικά μας παιδιά. Και θέλουμε με τα παιδιά αυτά να προχωρήσει η ομάδα. Αισιοδοξώ ότι θα πάμε καλά.

Όταν παίζεις εννοείται πως θες να κερδίσεις και στόχος είναι η πρωτιά για εμάς τους αθλητές και τον προπονητή. Ο στόχος όμως, της διοίκησης είναι αυτά τα παιδιά να μείνουν στην ομάδα και να παίξουν βόλεϊ».

Εξέφρασε πάντως και τα παράπονά του… «Δυστυχώς κόσμο δεν έχουμε. Βλέπουμε κάποιους ανθρώπους με μεράκι και τίποτα παραπάνω. Και στην Α1 που φτάσαμε ο κόσμος δεν μας βοήθησε. Το βόλεϊ δυστυχώς δεν πουλάει και δεν αγκαλιάζετε εύκολα. Η ομάδα έχει κάνει επιτυχίες, αλλά δεν μας πλησίασε ο κόσμος».

Δείτε το βίντεο με τις αναλυτικές δηλώσεις του κ. Χατζηπέρρου...
]]> Πανούσος και Δαρίδης μιλούν για την... παρέα του Μίλωνα
Ένα από τα «αστέρια» της ομάδας, ο Θανάσης Πανούσος, δήλωσε: «Η ομάδα ξεκίνησε χωρίς… λογική και εντελώς παρεϊστικα. Ήμουν ο πρώτος που μίλησα με τον έφορο χωρίς να ξέρουμε ποιος άλλον θα είναι στην ομάδα. Δέχτηκα να βοηθήσω λόγω φιλίας. Η ομάδα έχει πολλά οικονομικά προβλήματα και μικρό μπάτζετ. Είπαμε λοιπόν να βοηθήσω μαζί με τους μικρούς. Τότε, στον Μίλωνα υπήρχαν μόνο τρία παιδιά, εκ των οποίων το ένα έφυγε!

Στην πορεία, λόγω φιλίας με τον Ιωακειμίδη, ήρθε και αυτός στην ομάδα. Ακολούθησε ο Νίκος Σαμαράς και μετά ήρθε και ο Χατζηαντωνίου για καμιά προπόνηση. Εκείνος το είπε στον Γκιούρδα και σιγά σιγά… έκλεισαν οι θέσεις στην ομάδα». Για το κλίμα που υπάρχει εξήγησε πως… «Οφείλεται στη διοίκηση και στις καλές σχέσεις προπονητή και αθλητών μεταξύ μας. Ο Χρήστος Ντόζης είναι πάνω από όλα φίλος και δεν υποβιβάζει αθλητή. Στηρίζεται στην προσωπικότητα και την πρωτοβουλία μας. Και εμείς οι μεγαλύτεροι, αλλά και οι μικρότεροι, το εκτιμάμε».

Για όσα ακούστηκαν πως… «είμαστε γέροι και δεν θα αντέξουμε και θα μας κερδίζουν εύκολα, έχω να πω πως δεν μας απασχολούσαν. Αισθανόμαστε νέοι, ας έρθουν να μας κερδίσουν και μπράβο τους. Δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα. Μιλάνε όσα έχουμε πετύχει. Παίζουμε για να κερδίζουμε και να περνάμε καλά. Το πού θα πάμε δεν ξέρουμε», προσθέτει ο Πανούσος.

Όσο για το πρωτάθλημα; «Είναι δύσκολο και ανταγωνιστικό. Ξεχωρίζει ο Φοίνικας Σύρου λόγω επένδυσης και νομίζω το δικαιούται. Ο Παμβοχαϊκός επίσης έχει βάλει αρκετά χρήματα, αλλά νομίζω είναι ένα κλικ πιο κάτω. Εμείς είμαστε στην πέμπτη θέση και δεν ξέρω πού μπορούμε να πάμε. Αν βάλεις τα ονόματα ξεχωριστά έχουμε δυνατότητες ακόμα και για πρωτιά, αλλά μπορεί να βγούμε και πέμπτοι και έκτοι».

Δίπλα στον Πανούσο ο μικρός της παρέας Θεολόγος Δαρίδης που είπε: «Στην αρχή ήταν κάπως περίεργα. Είχα ακούσει ποιοι θα είναι αλλά δεν πίστεψα πως θα έρθουν όλοι. Τελικά γίναμε μια καλή παρέα και πάω στην προπόνηση με όρεξη, το ευχαριστιέμαι. Ο προπονητής επίσης είναι πολύ καλός άνθρωπος που εμπνέει όλους τους παίκτες.

Στην αρχή ξεκινήσαμε λίγο χαλαρά, μετά το πήραμε λίγο πιο σοβαρά και τελικά βλέπουμε τα αποτελέσματα. Θέλουμε να κρατήσουμε την ομάδα στην κατηγορία και ό,τι γίνει». Ο 19χρονος πρόσθεσε για τους… βετεράνους της ομάδας: «Έχουμε πολύ καλή συνεργασία και από τον καθένα παίρνεις και ένα κομμάτι. Με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ. Είναι 5-6 άτομα και από λίγο να πάρεις από τον καθένα θα βγεις αρκετά επωφελημένος».

Δείτε τις αναλυτικές δηλώσεις του Πανούσου...


Δείτε τις αναλυτικές δηλώσεις του Δαρίδη...
 ]]> Μόλναρ: «Έτοιμοι για τα δύσκολα»
«Έχω εμπιστοσύνη στις συμπαίκτριές μου. Εξάλλου έχουμε δείξει ότι έχουμε και την ψυχολογία και τις ικανότητες και την εμπειρία για να ξεπερνάμε κάθε εμπόδιο και στο τέλος να παίρνουμε τις νίκες», δήλωσε στο volleyball.gr η διεθνής με τη Σερβία 26άχρονη ακραία του ΠΑΟ.

Για τον τίτλο της πολυτιμότερης που ήρθε χάρις στους 24 πόντους στη νίκη επί της ΑΕΚ, είπε: «Να ευχαριστήσω όσους με ψήφισαν. Ήταν ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι για εμάς, αλλά τα καταφέραμε. Όλη η ομάδα πάλεψε για τη νίκη».

Μιλώντας για τη συνέχεια σχολίασε: «Η ομάδα τώρα αρχίζει να βρίσκει ρυθμό και πιστεύω ότι θα είμαστε έτοιμοι αρχικά για το παιχνίδι με τον Ηρακλή και στη συνέχεια για την εξάδα, όπου αναμένουμε δυνατά παιχνίδια».

Φυσικά αναφέρθηκε και στους οπαδούς του «τριφυλλιού» που την Δευτέρα βρέθηκαν στο Μετς: «Να τους ευχαριστήσω που ήρθαν και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ελπίζω να είναι συνέχεια γεμάτο πλέον το Μετς γιατί τους θέλουμε δίπλα μας».
]]> Κατσανεβάκης και Μπεκιάρης για... Α1 (video)
«Γίνεται μια πολύ καλή προσπάθεια από τη διοίκηση, τους παίκτες και τον προπονητή και ελπίζω να αποδώσει καρπούς. Ενισχύθηκε η ομάδα. Η καλή προπόνηση και το γεγονός πως η διοίκηση είναι κοντά στην ομάδα αποτελούν συνταγή για μια ομάδα που θέλει να ανέβει», σημείωσε ο Κατσανεβάκης.

«Φαβορί είναι ο Φοίνικας Σύρος κι εμείς, αλλά πρέπει να το αποδείξουμε στο γήπεδο. Φυσικά είναι αξιόμαχες και οι υπόλοιπες ομάδες. Το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο ακόμα και ελπίζω να μην γίνουν εκπλήξεις…», πρόσθεσε ο έμπειρος άσος.

 

 


Για το τι είναι το βόλεϊ στη ζωή του, είπε: «Οι πιο πολλοί ξεκίνησαν ως χόμπι, άσχετα αν στην πορεία έγινε επάγγελμα ή μέρος των εσόδων μας. Παίζουμε και το ευχαριστιόμαστε και αυτό μας ικανοποιεί γιατί υπάρχουν πολλά προβλήματα».

Όσο για τα όνειρα εν όψει Α1; «Η ομάδα έχει γερή βάση και για την Α1 ανδρών και πρέπει να αξιοποιηθεί. Ελπίζω όλοι που είναι κοντά φέτος να είναι και του χρόνου. Όταν υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν, βρίσκουν τρόπους».

Από την πλευρά του ο Μπεκιάρης σημείωσε: «Ο Παμβοχαϊκός είναι μια φιλόδοξη ομάδα που τα τελευταία χρόνια ανεβαίνει κατηγορίες. Υπάρχει μεράκι και δύναμη για την Α1. Πέρυσι έγινε μια προσπάθεια που δεν καρποφόρησε, φέτος είμαστε πιο δυνατοί και το αποτέλεσμα το δείχνει. Εμείς και η Σύρος είμαστε τα φαβορί για την άνοδο».

Ο έμπειρος παίκτης μίλησε και για το επίπεδο του πρωταθλήματος: «Νομίζω είναι το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Αποδυναμώνεται η Α1 και δυναμώνει η Α2. Οι μεγάλες ομάδες παραπαίουν, υπάρχουν οικονομικά προβλήματα, κάτι πάει λάθος... Εμάς μας συμφέρει βέβαια αυτό γιατί υπάρχουν δύο εθνικά πρωταθλήματα, αξιόλογα και βρίσκουμε όλοι δουλειά».

Όσο για την επόμενη μέρα; «Στην ομάδα υπάρχουν φιλόδοξοι άνθρωποι. Αν πεις πάω στην Α1 για να μείνω, έχεις πέσει. Αν κρυφοκοιτάς τη μέση, έχεις ελπίδες. Στόχος είναι να κάνεις κάτι όπως η Λαμία και η Κηφισιά που καθιερώθηκαν. Αν μπορούσα να προτείνω κάτι θα ήταν να παίζουν μόνο Έλληνες παίκτες. Έρχονται μικρομεσαίοι ξένοι και αδικούν τους αξιόλογους Έλληνες».

]]> Νικολαϊδου: «Εμείς, ΟΠΕΡ και Φιλία για άνοδο» (video)
Μιλώντας στη web TV της ΕΟΠΕ εξήγησε αρχικά την απόφασή της να παίξει στην Α2… «Ήρθε μια πρόταση πραγματικά την τελευταία στιγμή από τον Γιώργο Σαραντέα, με τον οποίο είμαστε φίλοι εδώ και χρόνια λόγω μπιτς βόλεϊ. Είχα μείνει χωρίς ομάδα…».

Για την ομάδα της Άρτεμις είπε: «Απαρτίζεται από νεαρές κοπέλες και μάλιστα μία ήταν στην εθνική κορασίδων που πήρε την πρόκριση. Μόνο τρία άτομα είμαστε πάνω από 30. Το κλίμα είναι πολύ καλό και η ομάδα πολύ αξιόλογη. Στόχος μας είναι ανέβουμε στην Α1».


Σχολιάζοντας το επίπεδο της κατηγορίας σημείωσε: «Δεν είναι πολύ δύσκολο και δυστυχώς, υποβαθμισμένο. Δύο με τρεις ομάδες διεκδικούν την άνοδο και οι υπόλοιπες είναι πίσω. Πιστεύω πως η άνοδος θα παιχτεί μεταξύ εμάς, του Ρεθύμνου και ίσως της Φιλίας».

Προσθέτοντας… «Το επίπεδο είναι χαμηλό… Δεν μου αρέσει να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου. Ίσως να μην έχουν υποδομές, ίσως όχι καλούς προπονητές. Επίσης, το πρωτάθλημα έχει διάρκεια τριών μηνών, λόγω κρίσης εννοείται, αλλά δεν μου αρέσει πολύ αυτό».

Αλλάζοντας κεφάλαιο και μιλώντας για το μπιτς βόλεϊ σχολίασε: «Στο μυαλό το δικό μου είναι ερωτηματικό... Όλο και δυσκολεύουν τα πράγματα κάθε χρόνο. Το επίπεδο έχει πέσει. Εντάξει, είναι λίγο πολύ χόμπι, αλλά πρέπει να το κάνεις καλά. Χρειάζεσαι συμπαίκτρια, πόρους για να πληρώνεις γήπεδο και προπονητή.

Θα ήθελα να ασχοληθώ, αλλά να υπάρχουν κίνητρα και συνθήκες, που δυστυχώς η κρίση δεν ευνοεί. Εγώ σίγουρα δεν παίζω όπως τα 20 μου, αλλά είμαι σε ανταγωνιστικό επίπεδο».

]]> Ζαλμάς: «Χτυπάμε την πόρτα της Α1» (video)
«Φέτος κάνουμε καλύτερη χρονιά από πέρυσι. Υπάρχει προγραμματισμός και πάμε βήμα βήμα. Το όνειρο κάποιων ανθρώπων είναι ένα καλό μίγμα που μας φτάνει για να λέμε πως μπορούμε να χτυπήσουμε την πόρτα της Α1», επεσήμανε ο τεχνικός του Παμβοχαϊκού.

Για να προσθέσει: «Επιδίωξη δική μου είναι να κάνουμε πολλά πράγματα. Έχουμε ακαδημίες και στόχος μας είναι η αύξηση παιδιών σε ηλικίες ακόμα και στο νηπιαγωγείο».

 

 


Για την προσπάθεια ανόδου εξήγησε: «Έχουμε ισχυρό σταφ και γενικά δεδομένα επιπέδου Α1 που διευκολύνουν τη δουλειά τη δική μου και των παικτών. Ακόμα και αν κερδίζαμε τον Φοίνικα στη Σύρου, το κριτήριο είναι οι αγώνες μετά. Να νικήσουμε τις ομάδες που είναι πίσω από εμάς και πρέπει να κερδίσεις οπωσδήποτε.

Αν στο τελείωμα του πρώτου γύρου έχουμε 6-7 βαθμούς διαφορά από τον Μίλωνα, τη Μεταμόρφωση και την Παναχαϊκή, τότε σαφέστατα μπορούμε να μιλάμε για προσπάθεια ανόδου».

]]> Στο φιλέ με τη «Big Nik» της ΑΕΚ
Αν και έκανε τα πρώτα της βήματα στο φιλέ σε ηλικία 8 ετών, έπειτα από τόσους και τόσους αγώνες στην καριέρα της, στο ντεμπούτο της στην Α1 Γυναικών με τον Πανιώνιο, είχε πολύ... τρακ και καθόλου από την... τύχη της πρωτάρας!

Λίγο πριν από το ντέρμπι της Δευτέρας (17/1) στο Μετς (17:15, Σπορ +) με τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό, η «Big Nik», όπως την αποκαλεί το ιταλικό φαν κλάμπ της, απάντησε σε 30 προσωπικές ερωτήσεις για λογαριασμό του SentraGoal, αφού ως αθλήτρια, αγωνιστικά, προτιμά να μιλάει πάντα στο γήπεδο...

1. Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι πάνω σου, τι θα ήταν αυτό;

Χωρίς να σημαίνει πως είμαι τέλεια... νομίζω πως δεν θ' άλλαζα τίποτα.

2. Αν δεν είχες γίνει βολεϊμπολίστρια, τι θα ήθελες να ήσουν;

Θα ήθελα να ασχοληθώ με την διατροφή - διαιτολογία

3. Μικρή ποια ομάδα υποστήριζες ή υποστηρίζεις ακόμη;

Μποταφόγκο!

4. Με τι χαλαρώνεις;

Με κάποια καλή ταινία, ένα ωραίο βιβλίο ή σερφάροντας στο ίντερνετ

5. Ποιον ή ποια θα καλούσες σε γεύμα;

Τον... άνδρα μου!

6. Κρατάς αρχείο με όσα γράφονται για σένα;

Η μητέρα μου... ναι, όχι εγώ!

7. Σκέφτηκες ποτέ στην καριέρα σου να τα παρατήσεις;

Όχι, ποτέ δε μου πέρασε κάτι τέτοιο από το μυαλό...

8. Ποιος αθλητής/τρια ήταν ή είναι το είδωλό σου;

Ο Άϊρτον Σένα

9. Πότε έκλαψες τελευταία φορά;

Όταν «έχασα» τη γιαγιά μου.

10. Τι θα άλλαζες στο άθλημα που κάνεις;

Θα ήθελα περισσότερες ομάδες στο πρωτάθλημα.

11. Τι θα κάνεις όταν θα αποσυρθείς;

Θα ασχοληθώ με αυτό που σπούδασα, τη διαιτολογία και τη διατροφή.

12. Ποια είναι η μεγαλύτερη απόλαυση στη ζωή σου;

Να περνάω χρόνο μαζί με τα δικά μου άτομα, τον σύζυγό και την οικογένειά μου.

13. Τι σε εκνευρίζει περισσότερο;

Το ψέμα

14. Παρακολουθείς άλλα σπορ και ποιο σ’ αρέσει;

Μου αρέσει γενικά ο χορός και περισσότερο το μπαλέτο

15. Η καλύτερη ταινία που έχεις δει στο σινεμά;

To Mandela!

16. Αν δεν έμενες στην Αθήνα, σε ποια πόλη θα ήθελες να μένεις;

Στο Ρετσίφε της Βραζιλίας

17. Ποιο χώρα του κόσμου θα ήθελες να επισκεφθείς;

Την Αίγυπτο.

18. Ποιον θεωρείς καλύτερο αγώνα στην καριέρα σου;

Τον τελικό του Παναμερικανικού πρωταθλήματος του 2000.

19. Ποιο είναι το «μότο» στη ζωή σου;

«Πάντα με εμμονή και αποφασιστικότητα»!

20. Έχεις μετανιώσει για κάτι που έχεις κάνει ή που δεν έχεις κάνει;

Ναι...

21. Σε ποιο σημείο έχεις τοποθετήσει τα μετάλλια-τρόπαια που έχεις κατακτήσει;

Στο δωμάτιο του σπιτιού μου στη Βραζιλία.

22. Ποιες θεωρείς σημαντικότερες αξίες στη ζωή;

Την φιλία και την οικογένεια.

23. Τι έμαθες και «κράτησες» τελικά από τους γονείς σου;

Την αξιοπρέπεια και το ήθος.

24. Ποια είναι η χειρότερη δουλειά που σου έτυχε;

Καμία, γιατί παίζω... βόλεϊ από 8 χρονών!

25. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;

O θάνατος

26. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

Η... pizza!

27. Τι δεν ξεχνάς να πάρεις μαζί σου όταν πηγαίνεις ταξίδι;

Το notebook και το τηλέφωνό μου.

28. Ποια είναι η καλύτερή σου φίλη από το βόλεϊ;

Έχω πολλές καλές φίλες, αλλά πολύ καλές σχέσεις επίσης έχωκαι με τις κοπέλες στην ΑΕΚ

29. Είσαι προληπτική και αν ναι έχεις κάποιο γούρι;

Όχι δεν είμαι και δεν έχω κανένα γούρι

30. Τι είδους μουσικής προτιμάς

Hip - hop!

WHO IS WHO

Πλήρες όνομα: Νικόλ Ντελ Ρίο Αιντ Κορέα

Ημ. Γέννησης: 13 Φεβρουαρίου 1985

Ύψος: 1.83μ.

Τόπος Γέννησης: Σαμπαρά (Μίνας Ζεράι)

Άθλημα: Βόλεϊ

Θέση: Ακραία

Ομάδα: ΑΕΚ

Προηγούμενες ομάδες: Sport/BMG (2009 - 2010), Life Volley Milano (Α2 Iταλίας, 2008 - 2009), Pinheiros (2007 - 2008), Vakifbank Gunes Segura (Τουρκία, 2006 - 2007), Pinheiros (2006), Flamengo (2005 - 2006), Finasa Osasco (2004 - 2005), BCN (2003 - 2004), Rexona (2001 - 2003)

Διακρίσεις: Πρωταθλήτρια στο πρωτάθλημα Νεανίδων Νότιας Αμερικής (2000), Πρωταθλήτρια Τοπικού πρωταθλήματος στις μικρές κατηγορίες παγκορασίδες, κορασίδες, Νεανίδες (1997-2000), Δύο φορές φιναλίστ της βραζιλιάνικης Superliga (2003-2004, 2004-2005), MVP και κορυφαία επιθετική στο ελβετικό Τουρνουά Μοντρέ (Top Volley International 2004).

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
ΠΗΓΗ: SentraGoal.gr]]> Αγγελίδης: «Μεγάλα όνειρα στη Σύρο» (video)
«Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος με τέτοιο ρεκόρ», σχολιάζει στην web TV της ΕΟΠΕ και παραδέχεται: «Θα προτιμούσα βέβαια τίτλους στην Α1. Μάλιστα, με αποκαλούν Κωνσταντίνος Α2!». Όπως και να ΄χει… «Ο καθένας γράφει την ιστορία του κι εγώ την έχω γράψει. Τα χρόνια περνάνε και ο καθένας παίρνει αυτό που του ανήκει».

Για την προσπάθεια που γίνεται στη Σύρο ανέφερε: «Η ομάδα έχει ένα ώριμο κοινό που ξέρει βόλεϊ. Έχει δει τις καλές ομάδες, είδε μεγάλα ονόματα και ζητά καλό βόλεϊ, έχει απαιτήσεις από εμάς. Έχει αλλάξει πλέον η διοίκηση, που μέχρι ένα σημείο τα πήγαινε πολύ καλά, αλλά την τελευταία χρονιά είχε φθαρεί η ομάδα».

Και συνέχισε: «Έγινε ξεσκαρτάρισμα και τελικά μας βγήκε σε καλό. Η ομάδα έχει νέα παιδιά και με πολλή όρεξη. Υπάρχει και οικονομική άνεση στο νησί. Πιστεύω πως θα είμαστε η πρώτη ομάδα που θα ανέβει. Έχουμε καλό υλικό, με έμπειρους παίκτες και έναν προπονητή με τεράστιες εμπειρίες που έχει ανεβάσει ομάδες».

Όσο για την επόμενη μέρα; «Στόχος δεν είναι να ανέβει η ομάδα για να ανέβει. Ακούγονται βέβαια μεγάλα πράγματα, ακόμα και για Ευρώπη. Από τη στιγμή που το έκανε γιατί να μην το ξανακάνει… Όσο τρελό κι αν ακούγεται υπάρχει και η λέξη πρωτάθλημα»!

Ερωτηθείς για το δικό του μέλλον απάντησε: «Δεν ξέρω αν θα είμαι του χρόνου. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Να δώσω ό,τι μπορώ κι εγώ για να καταξιωθεί η ομάδα στην Α1».

]]> Μανωλόπουλος: Επιτέλους να λειτουργήσουν παράλληλα οι Εθνικές www.volleyball.gr.

Αρχικά, ο κ. Μανωλόπουλος συμφώνησε με τον Ομοσπονδιακό τεχνικό, Μάκη Δημητριάδη, ότι θα πρέπει να μείνει στην άκρη κάθε προσπάθεια για... πνευματικά δικαιώματα της επιτυχίας: «Συμφωνώ πλήρως με την άποψη του κ. Δημητριάδη, ο οποίος ανέφερε ότι η Εθνική ανήκει στην πατρίδα την οποία όλοι υπηρετούμε. Πετύχαμε κάτι καλό και τα συγχαρητήρια ανήκουν σε όλους. Δεν γνωρίζω ποιοι ακριβώς επέλεξαν αυτά τα παιδιά και σε ποιες συγκεντρωτικές, αλλά ας μην το τραβάμε περισσότερο. Όποιος και αν τα επέλεξε, μπράβο του γιατί το αποτέλεσμα τον δικαιώνει. Από εκεί και πέρα νομίζω ότι την διαφορά την έκανε το γεγονός ότι τα περισσότερα παιδιά είχαν εμπειρίες από τις ομάδες τους στην Α1 και αυτό τα βοήθησε να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες» ήταν το αρχικό σχόλιο του κ. Μανωλόπουλου, ο οποίος στη συνέχεια αναφέρθηκε και στην επόμενη ημέρα αυτής της ομάδας:

«Η επόμενη ημέρα τόσο στην Εθνική ομάδα των παίδων, όσο και στην αντίστοιχη των κορασίδων θα εξαρτηθεί και από αυτά που θα ζητήσουν οι Ομοσπονδιακοί προπονητές. Στις 24 Ιανουαρίου όταν και θα γίνει το διοικητικό συμβούλιο της Ε.Ο.ΠΕ. θα ληφθούν οι αποφάσεις για τον κ. Δημητριάδη και την κ. Μπαρζούκα και έτσι θα μπορέσουμε να τρέξουμε τα ζητήματα της προετοιμασίας. Το σίγουρο είναι ότι θα προγραμματιστούν όσο το δυνατόν περισσότερα φιλικά απέναντι σε δυνατές ομάδες με προτεραιότητα αυτά να γίνουν στο εξωτερικό γιατί διαπιστώσαμε ότι βοηθάει τα παιδιά να μπαίνουν πιο εύκολα στο κλίμα των εκτός έδρας κρίσιμων αγώνων».

«Δεν υπάρχουν ελεύθερα τριήμερα για συγκεντρωτικές»

Για τα προβλήματα που προκύπτουν σχετικά με τον χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους οι Ομοσπονδιακοί προπονητές για να δουλέψουν με τα παιδιά, ο κ. Μανωλόπουλος ξεκαθάρισε ότι αυτό αποτελεί και την άλλη πλευρά του νομίσματος, όταν τα παιδιά προέρχονται από συλλόγους που αγωνίζονται στα μεγάλα πρωταθλήματα:

«Όπως σας είπα πιο πριν είναι καλό ότι τα παιδιά έχουν εμπειρίες από τα μεγάλα πρωταθλήματα της Α1 ανδρών και γυναικών, όμως, από την άλλη μας δημιουργεί και ένα σχετικό πρόβλημα που καλούμαστε να λύσουμε. Ειδικά στα αγόρια δεν βρίσκουμε ελεύθερα τριήμερα για την διεξαγωγή συγκεντρωτικών προπονήσεων. Δυστυχώς, οι υποχρεώσεις των ομάδων στη Volleyleague, αλλά και την Α1 γυναικών είναι τόσο εντατικές που δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια για ελεύθερα τριήμερα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το μοναδικό ελεύθερο που υπάρχει διαθέσιμο στους προσεχείς μήνες για τα αγόρια είναι αυτό στον τελικό του Κυπέλλου ανδρών, όταν και οι περισσότερες ομάδες δεν θα έχουν υποχρεώσεις και έτσι τα παιδιά θα τεθούν στη διάθεση του Ομοσπονδιακού τεχνικού με ελάχιστες απουσίες θέλω να πιστεύω.

Θα προσπαθήσουμε να το λύσουμε αυτό το ζήτημα μέσα από συζητήσεις που θα γίνουν κυρίως με τη Λίγκα, γιατί στα κορίτσια είναι ευκολότερο, αφού οι ημερομηνίες στα γυναικεία πρωταθλήματα ορίζονται από την Ομοσπονδία».

«Να μπει σε σωστή βάση η σχέση των Εθνικών»

Τέλος, ο κ. Μανωλόπουλος αναφέρθηκε και στον σχεδιασμό πλάνου ανάπτυξης, αφού μπορεί αυτό να είναι ένα θέμα που αφορά κυρίως την Επιτροπή Ανάπτυξης, όμως οι προεκτάσεις του έχουν να κάνουν με τις Εθνικές ομάδες: «Καταρχήν διάβασα τις δηλώσεις του κ. Δημητριάδη που αναφέρει ότι ποτέ δεν συνεργάστηκε με τον κ. Μέιφορθ και πραγματικά αυτό δείχνει ότι όντως στις Εθνικές δεν τέθηκαν ποτέ οι σωστές βάσεις στη σχέση Παίδων - Εφήβων - Ανδρών.

Πώς γίνεται να υπήρχε πλάνο και να μην είχε εφαρμοστεί ποτέ; Πώς γίνεται να μην λειτούργησαν ποτέ παράλληλα τα κλιμάκια της ανάπτυξης με την Εθνική ανδρών; Από εκεί και πέρα, αυτό που έχουμε βάλει ως στόχο ξεκινάει από την οριστικοποίηση του παρτ τάιμ Ομοσπονδιακού τεχνικού στην Εθνική ανδρών και μαζί με τον κ. Καπράρα της Εθνικής γυναικών να δώσουν τις γενικές κατευθύνσεις πάνω στις οποίες θα πορευτούν οι Εθνικές παίδων - εφήβων και κορασίδων - νεανίδων.

Από εκεί και πέρα, οι φουλ τάιμ προπονητές των κλιμακίων θα οργώνουν στην κυριολεξία την Ελλάδα και σε άμεση συνεργασία με τους περιφερειακούς προπονητές θα εφαρμόζουν στο 100% τις εισηγήσεις και τις κατευθύνσεις που θα έχουν λάβει από τον κόουτς των ανδρών και των γυναικών αντίστοιχα.

Εάν αυτό το πλάνο λειτουργήσει σε πρώτη φάση μέσα στα επόμενα δύο χρόνια και κάνουμε μικρές βελτιώσεις μέσα σε άλλα δύο, τότε πιστεύω ότι μέσα σε μια τετραετία, το ελληνικό βόλεϊ θα έχει τη δική του ταυτότητα και μπορεί να δημιουργήσει τη δική του σχολή».
]]> Δημητριάδης: Θα δούμε νέο Γκιούρδα από την Εθνική Παίδων Έχοντας ζήσει τον δικό του θρίαμβο ως αθλητής με την Εθνική ομάδα των ανδρών το 1987 και το χάλκινο μετάλλιο στη Γάνδη, ο Μάκης Δημητριάδης, βρισκόμενος πλέον στο πόστο του Ομοσπονδιακού προπονητή της Εθνικής Παίδων, ήταν από τους πρωτομάστορες της μεγάλης πρόκρισης στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, μέσω της 2ης θέσης στον προκριματικό όμιλο της Αυστρίας. Η συνεργασία του με τα τμήματα ανάπτυξης ξεκίνησε το 2008 ως βοηθός του Γιώργου Καραβιδόπουλου σε Παίδες και Έφηβους και για την πορεία του αυτή, τις επιτυχίες και το μέλλον της Εθνικής παίδων, μίλησε στο www.volleyball.gr.

Στις αρχές του 2009 η Εθνική Παίδων πάλεψε στο αντίστοιχο τουρνουά πρόκρισης στο Βέλγιο, αλλά την έχασε στις λεπτομέρειες. Ως βοηθός στην Εθνική Εφήβων πανηγύρισε την πρόκριση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2009 και από την άνοιξη του 2009 αποτελεί τον πρώτο προπονητή στην Παίδων, με την οποία το καλοκαίρι του 2010 πήρε το χρυσό στο βαλκανικό, ακολούθησε το… ζέσταμα με το χρυσό στο διεθνές τουρνουά της Ισπανίας και το αποκορύφωμα με την πρόκριση στα τελικά του Euro. 
Μέσα από όλη αυτή την πορεία, ποια είναι η πιο έντονη στιγμή που έχει χαραχτεί βαθιά μέσα σας;
«Η πρόκριση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα με την Εθνική Εφήβων το 2009 ήταν τεράστια στιγμή. Με την σημερινή ομάδα όμως, το χρυσό που πήραμε στο Βαλκανικό το καλοκαίρι του 2010 ήταν επίσης πολύ μεγάλη στιγμή γιατί ήρθε σε μία σημαντική διοργάνωση κόντρα σε ισχυρές ομάδες. Ουσιαστικά από τότε καταλάβαμε ότι αυτή η ομάδα μπορεί το κάτι παραπάνω. Μετά ήρθε το χρυσό στην Ισπανία και το αποκορύφωμα ήταν η πρόκριση στο Euro. Σήμερα, μπορώ να πω ότι αυτή ήταν πιο σημαντική στιγμή».
Πλέον νιώθετε δικαιωμένος, υπερήφανος, ποιο είναι το συναίσθημα που σας διακατέχει;
«Μάλλον δικαιωμένος αισθάνομαι. Πιστέψαμε στα παιδιά, όλοι όσοι το οργανώσαμε. Υπήρξαν δύσκολες στιγμές και σκαμπανεβάσματα, αλλά στο τέλος καταφέραμε να επανέλθει η Ελλάδα στα μεγάλα γεγονότα. Είναι μια δικαίωση της δουλειάς που κάναμε με όλα τα παιδιά και τους συνεργάτες. Αξίζουν συγχαρητήρια στον βοηθό μου τον Σπύρο Νικολάκη, τον στατιστικολόγο Γιώργο Σομπόνη, τον φυσιοθεραπευτή Γιώργο Πεντέρη, φυσικά στον Γιώργο Καραβιδόπουλο και στους παράγοντες που βρέθηκαν όλο αυτό το διάστημα κοντά μας. Ήταν μια συνολική δουλειά».
Ποιες δυσκολίες χρειάστηκε να ξεπεράσετε στη διάρκεια που είστε στην Εθνική;
«Το σίγουρο είναι ότι όλους μας δυσκόλεψε η διοικητική αλλαγή γιατί υπήρξαν τριγμοί σε όλο το οικοδόμημα. Ωστόσο, δουλέψαμε απερίσπαστοι και κάναμε όσο το δυνατό καλύτερα τη δουλειά μας, χωρίς να ασχοληθήκαμε με οτιδήποτε άλλο. Ήταν τόσο μεγάλη η επιθυμία και η προσωπικότητα των παιδιών που δεν επηρεάστηκαν από τίποτα. Όμως, η γενικότερη εικόνα του βόλεϊ σήμερα, συνολικά με όσα συμβαίνουν στους συλλόγους ακόμα και σε επίπεδο Α1 τους επηρεάζει. Επίσης, με τον νέο νόμο καταργήθηκαν τα κίνητρα από τις διακρίσεις με τις Εθνικές ομάδες. Πρέπει να το δει αυτό η Ομοσπονδία και να κάνει προτάσεις προς την Πολιτεία».



Τις τελευταίες ημέρες πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν, ότι αυτή η Εθνική είναι δημιούργημα του Μαργαρίτη, ότι ανήκει στον Δημητριάδη, ότι τα εύσημα ανήκουν στη πρώην ή στην νυν διοίκηση της Ε.Ο.ΠΕ. κλπ. Εσείς πως το εισπράττετε αυτό;
«Άποψή μου είναι ότι η Εθνική δεν ανήκει σε κανένα, παρά μόνο στην πατρίδα, την οποία υπηρετούμε όλοι. Είμαι ενάντια στην προσωποποίηση. Ορισμένα πράγματα πρέπει να αναγνωρίζονται, όπως η πραγματικά καλή οργάνωση πέτυχε ο κ. Μαργαρίτης, η δουλειά που έκανε το τεχνικό επιτελείο, τα σωματεία και οι διοικήσεις. Όλοι έχουν μερίδιο στις επιτυχίες. Αυτό που προέχει όμως είναι να υπάρξει συνέχεια στο πλάνο. Να μπει το ελληνικό βόλεϊ πάνω από όλα και από όλους. Τότε θα τα καταφέρουμε. Η ανάπτυξη πάνω από όλα».
Όταν αναλάβατε πιστεύατε ότι η Εθνική είχε τις δυνατότητες για να βρεθεί στην τελική φάση μια μεγάλης διοργάνωσης;
«Όταν ανέλαβα πίστευα ότι μπορούσα να πετύχω, με βάση τις ικανότητές μου. Δεν αμφισβήτησα, ούτε αμφέβαλα ποτέ για τη δουλειά που γινόταν και πιο πριν. Από την αρχή, όμως, ήμουν σίγουρος ότι αυτά τα παιδιά έχουν μεγάλες δυνατότητες και φάνηκε από το αποτέλεσμα και μπορεί να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση. Μακάρι κάποια στιγμή να δημιουργήσουμε μια ελληνική σχολή βόλεϊ. Μιλάμε για τους Σέρβους, τους Ρώσους, τους Βούλγαρους, γιατί να μην έχουμε κι εμείς τη δική μας, όπου επιλεγμένοι προπονητές θα εκπαιδεύονται και θα επιμορφώνονται πάνω σε διεθνή πρότυπα».
Που μπορεί να φτάσει αυτή η ομάδα; Τα τελικά της Τουρκίας είναι ένα νέο στοίχημα - πρόκληση;
«Φυσικά, αυτή είναι η εξέλιξη. Στόχος είναι η εξάδα που οδηγεί στο Παγκόσμιο. Γενικότερος στόχος μιας ομάδας που έχει χαρακτήρα και ποιότητα είναι οι επιτυχίες. Ελπίζω ότι θα συζητάμε για αρκετά χρόνια τις επιτυχίες που θα φέρνει αυτή την ομάδα».
Υπάρχει όμως, ένα κακό προηγούμενο στην εξέλιξη των Εθνικών Παίδων - Εφήβων, που λέει ότι σπάνια φτάνουν να χαρίσουν ανάλογες επιτυχίες στην ανδρών. Και κάπου εδώ αναρωτιόμαστε αν τελικά πρέπει να χαιρόμαστε με τις επιτυχίες στην ανάπτυξη, ή αν τελικά επιτυχία θα πρέπει να θεωρείται η μετέπειτα ενίσχυση της ανδρών…
«Όλη η δουλειά που γίνεται σε παίδες και έφηβους έχει απώτερο στόχο μετέπειτα ενίσχυση της Εθνικής ανδρών. Υπάρχει μια πυραμίδα που ξεκινάει από την ανάπτυξη και φτάνει στην κορυφή όπου είναι τοποθετημένη η Εθνική ανδρών. Εδώ, όμως, θα μου επιτρέψετε να πως ότι ο Ομοσπονδιακός προπονητής των ανδρών πρέπει να δίνει τις γενικότερες κατευθύνσεις δουλειάς. Προσωπικά, όσο βρισκόταν ο κ. Μέιφορθ στην Εθνική ανδρών δεν είχα καμία συνεργασία μαζί του. Ήμασταν εντελώς αποκομμένοι από τη δουλειά της Εθνικής ανδρών. Ειλικρινά περίμενα να έχουμε συμμετοχή στο πλάνο και να υπάρχει ανατροφοδότηση. Καταλαβαίνω ότι υπήρχαν έντονες υποχρεώσεις της Εθνικής ανδρών, αλλά περίμενα μεγαλύτερη επαφή και ήλπιζα να δω στην πράξη κάποια πράγματα από την περίφημη αμερικάνικη σχολή. Όσον αφορά στους αθλητές που δεν φτάνουν να επιτύχουν στην εθνική ανδρών, δεν ισχύει απόλυτα, αλλά έχει βάση πραγματικότητας. Βλέπετε, ποτέ δεν μπορεί να προβλέψεις 100% την εξέλιξη του αθλητή. Όμως, οι επιτυχίες στις μικρές Εθνικές δίνουν αυτοπεποίθηση, προβολή, ελπίδα, αλλά και κίνητρο στους νεαρούς αθλητές για να συνεχίσουν. Να αποκτήσουν μεγαλύτερη βάση και ποιότητα. Είναι και θέμα οργάνωσης, δεν νομίζω ότι φταίνε οι αθλητές…».
Όσο καιρό δουλεύετε στις Εθνικές σας έδειξαν κάποιο πλάνο ανάπτυξης;
«Το αν σχεδιάστηκε κάποιο συγκεκριμένο πλάνο ανάπτυξης το γνωρίζουν η διοίκηση και οι αρμόδιες επιτροπές. Ίσως και να είχε δημιουργηθεί, αλλά να πέρασε σε δεύτερη φάση λόγω των υποχρεώσεων της Εθνικής ανδρών. Προσωπικά δεν το γνωρίζω, όπως και το αν θα είμαι προπονητής της Εθνικής στη συνέχεια. Εγώ έχω δώσει γραπτώς τις προτάσεις και τους προβληματισμούς μου».
Εν τέλει, θα δούμε ή όχι στο μέλλον αθλητές, όπως οι Γκιούρδας, Ντράγκοβιτς, Σαμαράς, Χατζηαντωνίου, Κράβαρικ, Τσακιρόπουλος κτλ;
«Το μόνο σίγουρο είναι ότι από αυτά τα παιδιά κάποιοι θα καταφέρουν να φτάσουν ή και να ξεπεράσουν το επίπεδο των συγκεκριμένων μεγάλων αθλητών που αναφέρετε. Και δεν θα μου κάνει έκπληξη αν αναδειχτούν ορισμένα πολύ ελπιδοφόρα παιδιά που δεν βρίσκονταν καν στην 12άδα της Εθνικής παίδων που πήρε την πρόκριση. Μέσω των συγκεντρωτικών και των μετρήσεων που γίνονται τα τελευταία χρόνια υπάρχουν στοιχεία περίπου 150 επίλεκτων αθλητών από όλες τις περιφέρειες που πρέπει να αξιοποιηθούν. Για παράδειγμα, στην Κρήτη πήγα δύο φορές και μου είπαν ότι ποτέ στο παρελθόν δεν είχε επισκεφτεί το μέρος τους Ομοσπονδιακός τεχνικός. Πρέπει να γίνεται σωστά η διαδικασία ώστε να μην υπάρχει αίσθημα αδικίας σε κανέναν».
]]> Μπαρζούκα: Να καθιερωθούμε σε διεθνές επίπεδο (VIDEO) web tv της ΕΟΠΕ, είναι η καθιέρωση, καθώς η ίδια δεν επαναπαύεται απλά σε μία πρόκριση και μία συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση.

Πως θα γίνει αυτό; «Αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε το αποτέλεσμα θα φανεί κάποια στιγμή. Μην μείνουμε στο… πυροτέχνημα μιας πρόκρισης. Τα παιδιά απέδειξαν ότι μπορούν περισσότερα. Χρειάζεται πλέον προγραμματισμός και οργάνωση από την ομοσπονδία για να εδραιωθούμε. Απαιτείται συνεργασία όλων των προπονητών. Δυστυχώς αυτά τα κορίτσια στα σωματεία τους ελάχιστα έχουν βασικό ρόλο, ειδικά στις κατηγορίες Α2 και Α1 γυναικών.

Πρέπει οι προπονητές να τις εμπιστευτούν για να αποκτήσουν εμπειρίες. Είναι παιδιά με προσόντα. Και έχουμε παιδιά… Επίσης έχουμε την Παιανία, που είναι το καλύτερο προπονητικό κέντρο και πρέπει να το αξιοποιήσουμε. Ας καθίσουμε λοιπόν όλοι μαζί να τα βάλουμε σε ένα τραπέζι. Η διάκριση δεν ανήκει σε κάποιον, είναι όλων. Έτσι πρέπει να τη βλέπουμε, διαφορετικά θα έχουμε αποτύχει», υπογράμμισε η Μπαρζούκα.

Όσο για την πρόκριση; «Είμαι υπερήφανη για τα κορίτσια. Δουλέψαμε σκληρά και ανταμείφθηκαν. Είναι διπλή η χαρά γιατί το γυναικείο βόλεϊ συνεχίζει και ελπίζω να έχει και συνέχεια. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους», είπε. Για τη δουλειά που έγινε εδώ και ενάμιση χρόνο και οδήγησε στην πρόκριση εξήγησε:

«Τον Απρίλιο του 2009 κάναμε τον γύρο όλης της Ελλάδας. Συνεργάστηκα με τους περιφερειακούς προπονητές και κάναμε συγκεντρωτικές προπονήσεις. Στην ουσία επέλεξα και κράτησα έναν βασικό κορμό και άλλαζα στη συνέχεια για να βρω την τελική 12άδα. Και μην ξεχνάμε πως έλειπαν και δύο αθλήτριες που προέρχονταν από τραυματισμό (σ.σ. οι Δάφνη Βαρουδάκη, Όλγα Στράντζαλη)».

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη της Καρολίνας Μπαρζούκα στο παρακάτω βίντεο...
 ]]> Τσίμα: «Μέσα μας το κάτι παραπάνω»
Η 25άχρονη διεθνής ακραία, μιλώντας στο volleyball.gr, δεν έκρυψε τη χαρά της για το πρώτο της βραβείο ως MVP, αναφέρθηκε στα… κρυφά όνειρα που κάνουν στην ομάδα των Μεσογείων και στάθηκε στον «μεγάλο» -όπως τον αποκάλεσε- Τζιοβάνι Καπράρα.

«Το να ψηφίζεσαι MVP σε ντέρμπι είναι ακόμα πιο σημαντικό, γιατί δείχνει πως κατάφερα το κάτι παραπάνω σε ένα σπουδαίο παιχνίδι. Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί είναι η πρώτη φορά που βγαίνω πολυτιμότερη. Βέβαια, το βραβείο δεν είναι μόνο μου δικό μου, αλλά και των κοριτσιών. Προσπαθήσαμε ως ομάδα και σε καμία περίπτωση δεν θα κατάφερνα τίποτα μόνη μου», είπε η Τσίμα.

Για τη νίκη απέναντι στις πρωταθλήτριες σχολίασε: «Περιμέναμε ένα δύσκολο παιχνίδι και προετοιμαζόμασταν αρκετό καιρό. Όπως και να ΄χει ο Παναθηναϊκός διαθέτει καλή ομάδα. Εμείς εχθές είχαμε πολύ καλό ρυθμό, καλό σερβίς και μπλοκ και καταφέραμε να τελειώσουμε το παιχνίδι».

Βλέποντας τη φετινή βαθμολογία αναρωτιέται κανείς αν οι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός έχουν «πέσει», αν έχουν «ανέβει» οι υπόλοιπες ομάδες ή αν τελικά συνέβησαν και τα δύο ταυτόχρονα… «Μάλλον έτσι είναι», απαντά η ακραία του Μαρκόπουλου και εξηγεί: «Έτσι όπως είναι το σύστημα φέτος σίγουρα θα υπάρχουν εκπλήξεις. Εμείς ανεβαίνουμε από παιχνίδι σε παιχνίδι».

Σχολιάζοντας το νέο σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος, αλλά μιλώντας και για τον στόχο της ομάδας της, είπε: «Δεν μπορούμε να κρίνουμε καλά το σύστημα από φέτος. Θα πρέπει να το δούμε και του χρόνου εφόσον συνεχιστεί. Εμείς θέλαμε να είμαστε στην εξάδα, κάτι που εξασφαλίσαμε εδώ και καιρό. Όσο για τη συνέχεια, θέλουμε να συνεχίσουμε έτσι καλά».

Στην ερώτηση αν στο μυαλό τους υπάρχει η σκέψη για το… μπαμ, με δεδομένες και τις απώλειες των υπόλοιπων ομάδων, λέει: «Κάθε αθλητής πάντα σκέφτεται το κάτι παραπάνω. Δεν θέλουμε να ζούμε εκτός πραγματικότητας, αλλά μέσα μας υπάρχει…».

Για το γεμάτο γήπεδο στο Μαρκόπουλο και τις προσπάθειες αναβάθμισης του γυναικείου βόλεϊ σημείωσε: «Στην ομάδα δεν έχουμε φιλάθλους όπως οι Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και Ολυμπιακός. Έχουμε όμως οικογένειες και παιδιά που έρχονται στο γήπεδο. Όσο για την προσπάθεια που γίνεται από την ομοσπονδία για διαφήμιση του πρωταθλήματος, είναι κάτι που θα φανεί στα επόμενα χρόνια αν συνεχίσει έτσι».

Τέλος, με αφορμή τη σημερινή κλήση της στην εθνική ομάδα, ανέφερε: «Δουλέψαμε πάρα πολύ στην εθνική. Όλο το καλοκαίρι κουραστήκαμε και τώρα βλέπω και τα δικά μου αποτελέσματα. Κάτι κέρδισα από τον μεγάλο προπονητή που λέγεται Καπράρα. Το να μείνει κι εφέτος είναι πολύ σημαντικό και πιστεύω πως σύντομα θα έχουμε και αποτελέσματα».
]]> Ποδαρικό από πρωταθλήτριες!
Οι Μαρία Χατζηνικολάου, Αθηνά Παπαφωτίου, Άννα Καρπουζά και η Όλγα Μαλουσάρη κόρη του Γρηγόρη Mαλουσάρη, παλιάς δόξας του «τριφυλλιού» , 4 υπέροχα κορίτσια, όπως ακριβώς και τα stages του πολυτελούς χώρου, που χάρη στη «θερμή» φιλοξενία των «οικοδεσποτών»... ικανοποίησαν πλήρως και τις... πέντε αισθήσεις τους!

Υπό την... επήρεια του χριστουγεννιάτικου πνεύματος οι 4 «πράσινες» άσοι, «μαγεμένες» από την εξαιρετική κουζίνα του πραγματικού... master chef, Φίλιππου Δημόπουλου, ξέχασαν την... πικρή γεύση που τους άφησε στο στόμα το δραματικό, οικονομικά και διοικητικά, για το σύλλογο 2010, «φώτισαν» διασκεδαστικά κάποιες ξεχωριστές για αυτές στιγμές της χρονιάς που έφυγε, φωτογραφήθηκαν σε μοναδικές πόζες εμπνευσμένες από την ξεχωριστή διακόσμηση του καλόγουστου χώρου και μολονότι «χάθηκαν» στην πλούσια wine list, «σέρβιραν» μέσω του SentraGoal με ένα ποτήρι Chardonnay του 2004 στο χέρι, τις καλύτερες και αυθόρμητες ευχές τους για το 2011 που μας ξημέρωσε...

Κάθε πέρυσι και καλύτερα... Τα κορίτσια του Παναθηναϊκού δεν έβλεπαν την ώρα να... κλείσουν με δύναμη την πόρτα στο 2010, καθώς η χρονιά αυτή «σημάδεψε» με δυσάρεστα τη ζωή τους. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η γυναικεία ομάδα του «τριφυλλιού» απέσυρε τη συμμετοχή της από τα γνώριμα ευρωπαϊκά σαλόνια, ενώ οι αθλήτριες, νιώθοντας εγκαταλελειμμένες από τους δικούς τους ανθρώπους, έφτασαν πριν τις γιορτές μία ανάσα από τη διάλυση, στέλνοντας τελεσίγραφο στη διοίκηση.

Μ.Χ: Οι δυσκολίες που βγήκανε από την αρχή της σεζόν, έχουνε να κάνουνε με το οικονομικό και οργανωτικό κομμάτι κυρίως. Κατά κάποιο τρόπο τις περιμέναμε, αλλά όχι σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Φτάσαμε στα Χριστούγεννα και οι νέες μου συμπαίκτριες είχαν πληρωθεί μόνο δύο μηνιάτικα και εμείς οι παλιότερες πήραμε κάποια χρήματα από περσινές οφειλές.

Α.Π: Όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούσαμε χριστουγεννιάτικα να πάρουμε τα δώρα που θέλαμε, να πάμε εκεί που σχεδιάζαμε καθώς περιμέναμε πολύ την άδεια των γιορτών το 4ημερο ρεπό και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τις γιορτές όπως θέλαμε. Τι να πω... Ελπίζω σύντομα να βρεθεί κάποια λύση, γιατί για εμάς τις αθλήτριες αυτή η κατάσταση είναι πολύ άσχημη και μας αποσπά από το γήπεδο.

Α.Κ: Για να φτάσουμε στο σημείο να απέχουμε από τις προπονήσεις και να στείλουμε αυτή την επιστολή στο σύλλογο, δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πως περάσαμε πολύ δύσκολες στιγμές.

Ο.Μ: Υπήρχαν κάποια κορίτσια που έζησαν δύσκολες ώρες και επειδή δεν υπήρχε καμία ανταπόκριση από τη διοίκηση, ήταν το τελευταίο μας χαρτί... Πιστεύω ότι το επόμενο βήμα θα ήταν μοιραία η διάλυση, γιατί δεν μπορούσε καμία μας να κάνει κάτι άλλο. Απλά θα καθόμασταν σπίτια μας...


Ρεβεγιόν Βόλεϊ SentraGoal
Ανέβηκε από SentraGoal. - Περισσότερα επαγγελματικά, αθλητικά και εκπαιδευτικά βίντεο.

SentraGoal: Πείτε μας κάποιες από τις χριστουγεννιάτικες στιγμές που ζήσατε και σίγουρα θέλετε να ξεχάσετε...

ΜΧ: Τα... κομμένα τηλεφώνα σε κάποια σπίτια των κοριτσιών, γιατί δεν είχαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς, αλλά και οι και ενοχλητικές κλήσεις κάθε τρεις και λίγο από τις τράπεζες για οφειλές. Ελπίζουμε αυτά να μην τα βρούμε μπροστά μας και το 2011 να μπορεί να κινηθεί , αν όχι τέλεια, τουλάχιστον άνετα.

Α.Κ: Εκτός όμως από το οικονομικό, που μας απασχολούσε συνέχεια στα παιχνίδια και στις προπονήσεις και τις απουσίες των Τάμι (Μαχόν) και Μπίκι (Μόλναρ) είχαμε και προβλήματα τραυματισμών. Χαρακτηριστικό είναι ότι μέχρι και τη διακοπή των Χριτσουγέννων ποτέ και σε κανέναν αγώνα δεν παίξαμε με κανονική σύνθεση.

Α.Π : Ισχυρό... σοκ για μένα, όπως και για άλλες κοπέλες, που δεν είχαν ανάλογες ήταν και η απόσυρσή μας από την Ευρώπη. Για μένα ήταν κίνητρο και μία ξεχωριστή εμπειρία να συμμετάσχω για πρώτη φορά σε μία τέτοια διοργάνωση και σίγουρα στεναχωρήθηκα.

Τα ίδια συναισθήματα είμαι σίγουροι ένιωσαν και όλοι οι άνθρωποι του συλλόγου. Αν όμως αυτό πρέπει να γίνει για να μπορεί η ομάδα και ο σύλλογος να είναι συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις, ας σταθούμε σε αυτό τουλάχιστον.

Ο.Μ: Ωστόσο, θέλω να πιστεύω πως οι δυσκολίες που περάσαμε μόνο καλό μπορούν αν μας κάνουν για το μέλλον, αφού φάνηκε πως έχουμε ψυχή και δύναμη να αντέξουμε πολλές άσχημες καταστάσεις.

Υπήρξαν φέτος όμως και κάποιες στιγμές που κάποιες αθλήτριες θα τις θυμούνται για καιρό, όπως η πασαρέλα και οι φωτογραφήσεις της Παπαφωτίου, που έφεραν στην επιφάνεια το... Next Top Model, αλλά και η πρόβα... στέψης, ως κορυφαίας, της Άννας Καρπουζά, που παρέλαβε στην εκδήλωση της Forthent για τους κορυφαίους του 2010 το βραβείο της Σέρβας διεθνούς, Μπριζίτκα Μόλναρ.

Α.Κ: Είναι η κορυφαία στιγμή για μία αθλήτρια γιατί ανταμείβονται οι κόποι της , ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρω και εγώ στο μέλλον να φτάσω τη Μπίκι, για την οποία είμαστε όλες περήφανες που την εχουμε στην ομάδα μας...

SentraGoal: Δε σου πέρασε από το μυαλό να μην της το δώσεις, να πεις π.χ. πως το ξέχασες στο... ταξί;

A.K.: Όχι δα, γιατί να κάνω κάτι τέτοιο; Άλλωστε το αξίζει η «Μπίκι», αλλά ναι... θα μπορούσα ίσως, γιατί η αλήθεια είναι πως έχει πάρει ήδη αρκετά! (γέλια...).

Α.Π: Έχω προτάσεις από το εξωτερικό, είμαι έτοιμη να βάλω την Καγιά κάτω και να... κατακτήσω τις διεθνείς πασαρέλες (γέλια...). Σοβαρά τώρα ήταν μία πολύ όμορφη εμπειρία και χάρηκα αφού η εκδήλωση αυτή έγινε για το χαμόγελο του παιδιού. Ελπίζω να συνεχιστούν τέτοιες πρωτοβουλίες, ώστε όλες οι κοπέλες να βοηθήσουμε όσο μπορούμε περισσότερο στην προβολή του αθλήματός μας.

Με δεδομένο όμως ότι η έμπειρη κεντρική, Χατζηνικολάου μετά την επέμβαση που υποβλήθηκε, δεν αναμένεται να επιστρέψει νωρίτερα από 1-2 μήνα, την... μοναξιά της πασαδόρου, Παπαφωτίου, μετά την δυσάρεστη εξέλιξη στο θέμα της Σ. Χριστοδούλου και τη δυσκολία επιστροφής της Χατζηνίκου, αλλά και την σταδιακή προσαρμογή της διαγώνιας Καρπουζά στο νέο ρόλο της κεντρικής, ο δρόμος του τίτλου στο β’ γύρο, δεν θα είναι «στρωμένος με ροδοπέταλα και περσικά χαλιά».

Μ.Χ.: Για μένα προσωπικά ο α’ γύρος ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Σίγουρα έχει τύχει και στο παρελθόν να παίξουμε κάποια ματς χωρίς μία βασική παίκτρια, αλλά όχι αυτό που συνέβη σε εμάς. Να λείπουν τρία άτομα από τη βασική εξάδα και να παίζεις σε κάθε ματς με διαφορετική σύνθεση.
 


Ρεβεγιόν Βόλεϊ SentraGoal
Ανέβηκε από SentraGoal. - Δείτε κι άλλα αθλητικά και extreme sports video.

Α.Κ.: Η αλλαγή θέσης μου από διαγώνια σε κεντρική έγινε λίγο απότομα, και λόγω των τραυματισμών της Τζανακάκη και της Μαρίας μπήκα στο γήπεδο χωρίς πολλές προπονήσεις. Η αλήθεια είναι πάντως , πως με τη βοήθεια των υπόλοιπων κοριτσιών και των ατομικών προπονήσεων που κάνω με τον κ. Χουντουμάδη, δεν θα αργήσω να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του νέου μου ρόλου.

Α.Π.: Σίγουρα για μας η αρνητική εξέλιξη στο θέμα της, Στέλλας (Χριστοδούλου) μας δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα. Ασφαλώς το να ξέρεις πως είσαι η μόνη πασαδόρος και δεν δικαιούσαι να βρεθείς σε άσχημη μέρα, ώρα η λεπτό, ώστε να χρειαστεί βγεις λίγο έξω για να πάρεις κάποιες ανάσες, δε μου είναι καθόλου ευχάριστο και κρίμα που έγιναν έτσι τα πράγματα γιατί θα ήταν πολύτιμη η βοήθεια της αλλά πρέπει να βούμε τρόπο να ανταπεξέλθουμε και σε αυτό το πρόβλημα. Είμαι σίγουρη όμως πως με περισσότερη προσπάθεια μέσα από την προπόνηση και στήριξη από τις συμπαίκτριες και τον προπονητή μου θα τα καταφέρουμε στο τέλος.

SentraGoal: Στο φετινό πρωτάθλημα της Α1 Γυναικών με το διαφορετικό τρόπο διεξαγωγής φιγουράρει η ΑΕΚ. Μπορεί να αλλάξει η κατάσταση στο β’ γύρο;

Μ.Χ.: Για μένα προσωπικά ο α’ γύρος ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Σίγουρα έχει τύχει και στο παρελθόν να παίξουμε κάποια ματς χωρίς μία βασική παίκτρια, αλλά όχι αυτό που συνέβη σε εμάς. Να λείπουν τρία άτομα από τη βασική εξάδα και να παίζεις σε κάθε ματς με διαφορετική σύνθεση. Τώρα όμως σιγά σιγά μαζευόμαστε, τελευταία θα επιστρέψω εγώ στην ομάδα και όλες μαζί οι κοπέλες θα αποδείξουμε κατακτώντας ξανά το νταμπλ, πως εμείς είμαστε η καλύτερη ομάδα.

Α.Π: Περιμένουμε όλες τις συναθλήτριες ξανά στο γήπεδο, οργάνωση από τη νέα διοίκηση για να έχουμε το μυαλό μας στα παιχνίδια και τις προπονήσεις μας και από εκεί και πέρα θα δούμε κοντά στο Πάσχα ποια ομάδα θα σουβλίζει αρνιά πανηγυρίζοντας τον τίτλο.

SentraGoal: Πως τα πάτε με τη νέα διοίκηση;

Μ.Χ: Έχει αναλάβει πολύ λίγο καιρό και δεν έχουμε ασφαλώς απαίτηση πριν το 2011 κιόλας να έχει ένα πλάνο και να δούμε κιόλας αποτελέσματα, αλλά ελπίζω ότι θα καταφέρει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Αν όχι 100%, τουλάχιστον να υπάρχει κάποια ροή. Εμείς τουλάχιστον αυτό ζητάμε... Το θέμα όμως που έχει προκύψει στο χώρο του βόλεϊ, με το ενδεχόμενο επιστροφής, λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης στον ελληνικό αθλητισμό, από τα ΤΑΑ της Α1 Ανδρών στον Ερασιτεχνισμό, προκάλεσε διαφωνίες και αντιδράσεις ανάμεσα στις κοπέλες που βιώνουν εδώ και χρόνια το ερασιτεχνικό καθεστώς.

Μ.Χ: Σίγουρα αν γίνει αυτό θα κατέβουν αρκετά σκαλιά κάτω.. Το γεγονός ότι οι άνδρες είχαν κάνει το μεγάλο βήμα και από ερασιτεχνικό έκαναν πριν χρόνια το πρωτάθλημα τους επαγγελματικό, ήταν πάρα πολύ θετικό. Κάτι που ποτέ εμείς οι γυναίκες δεν βρήκαμε τη δύναμη να το κάνουμε. Πιστεύω όμως πως οι άνδρες θα βρούνε πάλι τη δύναμη και θα κρατηθούν εκεί που είναι, γιατί καλώς ή κακώς έχουν τη δύναμη, αυτό που πιστεύουν το λένε. Εμείς δεν το κάναμε τόσα χρόνια και δεν πιστεύω στο μέλλον πως θα βρεθεί κάποια... φουρνιά αθλητριών που θα τα καταφέρει ποτέ. Γιατί για να γίνει κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται μόνο ένα άτομο χρειάζονται πολλές παίκτριες και δεν νομίζω πως θα βρεθούνε ποτέ τα κορίτσια που θα διεκδικήσουν κάτι ανάλογο.

Α.Π.: Προσωπικά διαφωνώ με την άποψη της Μαρίας... Θεωρώ πως ίσως δεν είναι κατάλληλη στιγμή με την οικονομική κρίση που υπάρχει στην Ελλάδα και με αυτά που θα ακολουθήσουν στο μέλλον, για να ξεκινήσουμε εμείς μία τέτοια προσπάθεια, αλλά νομίζω πως όλες μας επιθυμούμε κάποια στιγμή να γίνει το πρωτάθλημά μας επαγγελματικό. Θεωρώ όμως ότι όταν βρεθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις και το γόνιοο έδαφος για κάτι τέτοιο, όλες οι αθλήτριες θα βγούμε μπροστά για να το απαιτήσουμε...

Κάπου εκεί όμως επηρεασμένοι όλοι μας από τη γιορτινή ατμόσφαιρα, τις μυρωδιές από τα λαχταριστά μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες, κοντά στη «ζεστή» γωνιά του τεράστιου χριστουγεννιάτικου δέντρου και τους θαμώνες του Da Vinci, που γύριζαν από τα ψώνια της τελευταίας στιγμής, φορτωμένοι με δώρα για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, το πνεύμα των Χριστουγέννων έκανε το... θαύμα του!

SentraGoal: Τι σημαίνουν για σας τα Χριστούγεννα;

Α.Κ.: Χρόνος με την οικογένεια.. και δώρα! μαζευόμαστε πάντα στην Κρήτη, με παππούδες, γιαγιάδες γύρω από πολλά φαγητά, κουβεντιάζουμε με τις ώρες και περνάμε όμορφες οικογενειακές στιγμές.

S.G: Πιστεύετε στον Άη Βασίλη και τι δώρο θα θέλατε να σας φέρει;

Α.Π.: Δεν είμαι λίγο μεγάλη για να πιστεύω; Εντάξει λοιπόν... θα ήθελα να φέρει υγεία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο και για τον Παναθηναϊκό μία δεύτερη πασαδόρο στην ομάδα!

SentraGoal: Ποια ήταν η πιο όμορφη μέχρι σήμερα Πρωτοχρονιά σας;

Α.Π.: Επειδή λατρεύω το χιόνι, η πιο ωραία μου πρωτοχρονιά ήταν πριν 5 χρόνια στην Αυστρία, όπου γιορτάσαμε τον ερχομό του 2005 και.. ευχαριστηθήκαμε σκι! Ήταν τέλεια...

SentraGoal: Που θα θέλατε να σας βρει το 2011;

Μ.Χ.: Στη Νέα Υόρκη...

Ο.Μ.: Στο Λονδίνο, την αγαπημένη μου πόλη, αλλά μάλλον θα μας βρει να συνεχίζουμε τις προπονήσεις στον Παναθηναϊκό.

SentraGoal: Ποιοι είναι οι προσωπικοί σας στόχοι το 2011...

Α.Π.: Να πάρουμε το νταμπλ, να βελτιωθώ και να γίνω πάρα πολύ καλή πασαδόρος και να έχω και επιτυχίες και στο μπιτς βόλεϊ, που είναι το αγαπημένο μου άθλημα το καλοκαίρι. Α, και ελπίζω επιτέλους η Μαρία Χατζινικολάου να να δεχθεί να παίξει μαζί μου ως δίδυμο (γέλια...)!

M.X.: Αν και το τελευταίο δεν το βλέπω πιθανό ούτε το... 2020 εγώ θέλω για τον Παναθηναϊκό «λύσεις και μόνο λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και κάποιους ανθρώπους να βοηθήσουν να βρεθούν αυτές οι λύσεις. Και για τις αθλήτριες βέβαια υγεία.

SentraGoal: Μια ευχή για το «SentraGoal» και τους επισκέπτες του;

Α.Κ.: Εύχομαι, υγεία ευτυχία και πολλές χαρούμενες στιγμές με τις οικογένειές σας και το SentraGoal να μπει στις αγαπημένες σελίδες όλων μας.

Α.Π.: Εύχομαι το 2011 να είναι καλύτερο από το 2010 για όλους και για το SentraGoal ελπίζω να έχει 2011... εκατομμύρια κλικ!

SentraGoal: Και μία τελευταία ευχή από όλες για το 2011...

Α.Κ.: Εύχομαι για εμένα να συνηθίσω τη θέση μου και να τα πάω πολύ καλά και για την ομάδα μου να και να καταφέρουμε τους στόχους μας το 2011 με τον Παναθηναϊκό.

Μ.Χ.: Εύχομαι να ξεπεράσω τα θέματα υγείας που έχω, να μπω με το καλό μέσα στην ομάδα και όλες μαζί να καταφέρουμε να κάνουμε το νταμπλ και φέτος.

Ο.Μ.: Εύχομαι για τον εαυτό μου να βγει η προσπάθειά μου και στους αγώνες, να μου δοθούν ευκαιρίες να δείξω τι δουλειά που έχω κάνει και για την ομάδα να παίξουμε το καλύτερο που μπορούμε, γιατί έχουμε πολύ καλή ομάδα και να κατακτήσουμε τον τίτλο.

*Ευχαριστούμε πολύ το All Day Café Bar-Restaurant «Da Vinci», Αγίου Ιωάννου 23, Αγία Παρασκευή (τηλ. 210 6000102) για την ευγενική παραχώρηση του πρωτοποριακού χώρου για τις ανάγκες της φωτογράφησης και τον φίλο του βόλεϊ και πρώην πρόεδρο των σωματείων Πήγασος Αγίας Παρασκευής - ΓΣ Αγίας Παρασκευής, Σάββα Αντωνιάδη για την εγκάρδια φιλοξενία.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
PHOTOS: InTime
ΠΗΓΗ: SentraGoal.gr

]]> Ρεβεγιόν με την Μαχόν!
Η Τάμι Μαχόν έχει αδυναμία στο βόλεϊ, στην ανιψιά της και στα… παπούτσια! Η αρχηγός της εθνικής Καναδά, φέτος σκοπεύει να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στην κατάκτηση ενός ακόμη νταμπλ. Με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο χέρι, η έμπειρη ακραία του «τριφυλλιού» κάνει ρεβεγιόν, με την συντάκτρια της «ΠΡΑΣΙΝΗΣ», Δήμητρα Πολυχρονοπούλου, δίνοντας μια συνέντευξη… αλλιώτικη από όλες τις άλλες!
Η Τάμι, μιλάει για τα παιδικά της χρόνια, τις τρέλες της και δίνει σάρκα και οστά στο μότο: Μια γυναίκα όλα τα μπορεί!

Περιέγραψέ μου πως γιόρταζες τις γιορτές των Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς όταν ήσουν μικρή;
«Τα παιδικά μου χρόνια τα οποία έζησα στο αγρόκτημά μας στην Ολλανδία του Καναδά, και είναι γεμάτα όμορφες αναμνήσεις από τα Χριστούγεννα. Σχεδόν κάθε χρόνο θυμάμαι πως το αγρόκτημα ήταν χιονισμένο, στολίζαμε δέντρο, λαμπάκια σε όλο το σπίτι και ότι γενικά βλέπεις στις ταινίες. Το πρωινό της Πρωτοχρονιάς μαζευόμασταν στο σαλόνι και ανοίγαμε τα δώρα που μας είχε φέρει ο Άγιος Βασίλης. Έχω μία μεγαλύτερη αδερφή και έναν μικρότερο αδερφό και έτσι επικρατούσε μία... τρέλα στο σπίτι με τα δώρα. Ωστόσο οι γονείς μου έκαναν πολύ καλή δουλειά για να περνάμε τέλεια Χριστούγεννα σαν παιδιά».

Το πρώτο δώρο που θυμάσαι ποιο ήταν;
«Το πρώτο δώρο που θυμάμαι ήταν μία κούκλα μωρό, που την φρόντιζα. Όμως την επόμενη χρονιά όταν ήμουν 8 χρονών ο… Άγιος Βασίλης μου έφερε ένα Nintendo, και ξετρελάθηκα. Η τηλεόραση έπιανε μόνο δυο-τρία κανάλια και έτσι δεν μου κινούσε το ενδιαφέρον, και έτσι όταν μου έδωσαν το ηλεκτρονικό, ήταν σαν να μεγάλωνε ο… κόσμος μου! Θυμάμαι πως έπαιζα όλη τη νύχτα και μου φώναζαν να κοιμηθώ και δεν ήθελα να αφήσω το παιχνίδι μου»!

Πως ήταν η ζωή στο αγρόκτημα;
«Ήταν τέλεια είχαμε πολλά ζώα, άλογα, αγελάδες, κότες και κατσικάκια και διασκέδαζα πολύ με την.. αγροτική ζωή. Έχω μεγαλώσει και εκπαιδεύσει τρία άλογα. Η καλύτερή μου στιγμή είναι όταν ιππεύω τα άλογά μου. Ξεχνιέμαι και νιώθω σαν να είμαι σε άλλο πλανήτη».

Πες μου κάτι τρελό που έχεις κάνει όταν ήσουν μικρή;
«Μία φορά, ο μπαμπάς μου είχε αφήσει το αυτοκίνητο, που ήταν αγροτικό, λίγο έξω από το αγρόκτημα, και το οδήγησα μέχρι το σπίτι. Ήταν χιονισμένα και έτσι άρχισα να κάνω… σβούρες με το αυτοκίνητο. Σήκωσα το χειρόφρενο και το αυτοκίνητο στροβιλίζονταν στο χιόνι. Μου άρεσε τόσο πολύ να το κάνω αυτό… Κάποια στιγμή λίγο πριν φτάσω στο σπίτι, με πήρε μια στροφή και έριξα το αυτοκίνητο σε ένα χαντάκι. Πήγα σπίτι με τα πόδια και το είπα στον μπαμπά μου, ο οποίος το… ρυμούλκησε έξω. Αυτή ήταν η μόνη μου τρέλα σαν παιδί, τα υπόλοιπα τα έκανα στο… κολέγιο»!

Πότε έφυγες για πρώτη φορά από το αγρόκτημα;
«Στα 17 μου, όταν πήγα στο κολέγιο, έφυγα από το σπίτι μου, αλλά ζούσα με την αδερφή μου στην πόλη, οπότε ήταν σαν να μην άλλαξε τίποτα. Η πρώτη φορά όμως που έφυγα από την χώρα μου ήταν το 2003, όταν πήγαμε στην Ιταλία με την εθνική ομάδα. Γενικά δεν κάναμε ποτέ διακοπές αφού χειμώνα- καλοκαίρι είχαμε δουλειές στο αγρόκτημα. Ωστόσο η μητέρα μου είναι από το Μίσιγκαν, οπότε για διακοπές πηγαίναμε εκεί».

Ποια είναι η αγαπημένη σου πόλη, από αυτές που πήγες και αγωνίστηκες;
«Μου άρεσε πολύ το Άμστερνταμ, όμως λόγω ανθρώπων και συνθηκών. Αλλά και στη Ρουμανία πέρασα υπέροχα, καθώς απέκτησα πολλούς φίλους. Ωστόσο σαν πόλη μου αρέσει περισσότερο η Αθήνα. Λατρεύω το γεγονός ότι μπορώ να βρίσκω ότι θέλω, ότι ώρα το θέλω. Καθώς επίσης ότι είναι τόσο μεγάλη πόλη, με πολλές ομοιότητες με την Αμερική. Έχει τα πάντα»!

Ποιο ήταν το πρώτο όμορφο πράγμα που έκανες όταν ήρθες στην Αθήνα για τον Παναθηναϊκό;
«Περπατούσα έξω από το St. Lycabetus, και ξαφνικά είδα μπροστά μου τα Starbucks και είπα «Ουάου». Χάρηκα τόσο πολύ που είδα κάτι τόσο γνώριμο. Αισθάνθηκα σαν το σπίτι μου»!

Πες μου τα χαρακτηριστικά σου γνωρίσματα;
«Είμαι εξωστρεφής και κάνω εύκολα φίλους. Επίσης είμαι παθιασμένη με ότι κάνω. Λατρεύω το βόλεϊ, και είμαι και πολύ πειθαρχημένη στην προπόνηση. Και τέλος είμαι πιστή, ευχάριστη και ειλικρινής με τους ανθρώπους».

Και ποιο είναι το μειονέκτημά σου;
«Μολονότι είμαι οργανωτική σε ότι και αν κάνω, πολλές φορές είμαι λίγο… τσαπατσούλα με τα πράγματά μου στο σπίτι. Μπορεί να μην τακτοποιήσω τα ρούχα μου, αν βαριέμαι. Ενώ δεν μου αρέσει να… στρώνω το κρεβάτι μου»!

Ο μεγαλύτερος φόβος σου;
«Επειδή είμαι πολύ κοντά στην οικογένειά μου και επειδή μας έχουν συμβεί κάποια πολύ περίεργα ατυχήματα με θανάτους. Φοβάμαι πολύ μην πάθει κάτι κάποιο μέλος της οικογένειάς μου».

Πες μου το πιο τρελό σου όνειρο. Τι εύχεσαι να είχες;
«Είμαι δέκα χρόνια στην Εθνική ομάδα, όμως δεν έχουμε καταφέρει να πάμε στους Ολυμπιακούς αγώνες. Είναι θέμα πρεστίζ και παράδοσης. Μπορεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα να είναι πιο ποιοτικό, όμως εύχομαι να καταφέρω να αγωνιστώ στους Ολυμπιακούς, που ξέρω ότι ξεκίνησαν στην Ελλάδα».

Τι θα πρέπει να ξέρει κάποιος για σένα;
«Το σημαντικότερο πράγμα για μένα είναι η οικογένειά μου. Άρα για να με μάθει κάποιος πρέπει να ξέρει ότι λατρεύω τα αδέρφια μου και τα ανίψια μου. Μάλιστα χθες η ανιψιά μου, που είναι τριών ετών, μου είπε μέσω skype ότι είμαι η καλύτερή της φίλη και με συγκίνησε τόσο πολύ. Μιλάω κάθε μέρα μαζί της και είναι το «φάρμακό» μου. Όταν είμαι στεναχωρημένη βλέπω την φατσούλα της και μου περνάνε όλα»!

Τι θα ευχηθείς φέτος να σου φέρει ο Άγιος Βασίλης;
«Το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο με τον Παναθηναϊκό. Ενώ σε προσωπικό επίπεδο δεν θέλω τίποτα. Έχω ότι χρειάζομαι και είμαι ευτυχισμένη! Εντάξει ίσως ένα ζευγάρι… μπότες, που ποτέ δεν είναι αρκετές για καμία γυναίκα»!

Άντρες και… παπούτσια!

Όπως κάθε γυναίκα που… σέβεται τον εαυτό της, έτσι και η Τάμι Μαχόν λατρεύει τα παπούτσια και τα ψώνια. Ενώ αν θέλει κάποιος άντρας να την κατακτήσει δε χρειάζεται να την εντυπωσιάσει, θα πρέπει να την κάνει να γελάσει, να είναι ειλικρινής, ενώ λιώνει όταν της «κλείνει» το μάτι!

Τάμι δηλώνεις ελεύθερη;
«Παρότι είμαι κορίτσι των σχέσεων, είχα δύο και τρία χρόνια σχέσεις, όμως αυτόν τον καιρό είμαι μόνη μου. Είμαι ελεύθερη, και δεν ψάχνω κάποιον τώρα. Βέβαια όταν δεν ψάχνεις, απλά σου… συμβαίνει! Οι σχέσεις γενικά είναι περίεργες και ενδιαφέρουσες. Δεν πιστεύω ότι μόνο οι άντρες «βασανίζουν» τις γυναίκες. Και οι γυναίκες τα… καταφέρνουν καλά σε αυτό».

Ποιος άντρας σε… σημάδεψε;
«Ο πρώτος μου έρωτας ήταν στο λύκειο, με ένα παιδί από το σχολείο, όμως ήταν πολύ παιδικός. Στο Πανεπιστήμιο ωστόσο είχα σχέση με αθλητή του χόκεϊ, σε υψηλό επίπεδο, ο οποίος μπορούσε να καταλάβει τις ανάγκες μου. Γενικά όταν είσαι αθλητής, συνήθως κάνεις σχέση με άλλους αθλητές, γιατί υπάρχει αλληλοκατανόηση και εμπιστοσύνη. Και έκτοτε ήμουν μόνο με αθλητές. Συναναστρέφομαι εξάλλου με αθλητές οπότε είναι πιο εύκολο να κάνεις σχέση με κάποιον από το περιβάλλον σου».

Ποιος είναι ο τύπος άνδρα που σε ελκύει;
«Δεν ξέρω (σ.σ. γελάει). Έχω βγει με ψηλούς, κοντούς, ευτραφείς ή αδύνατους, μελαχρινούς ή ξανθούς. Δεν υπάρχει μοντέλο άνδρα. Τα τρία χαρακτηριστικά ωστόσο που μπορώ να πω ότι με ελκύουν είναι το χαμόγελο και γενικά θέλω να έχει χιούμορ, το ύψος, καθώς δεν μου αρέσει να είμαι ψηλότερη από τον σύντροφό μου, και τέλος, ίσως δεν πρέπει να το πω αυτό, αλλά «λιώνω» όταν ένας άντρας μου… κλείνει το μάτι»!

Είσαι σκορπιός στο ζώδιο. Θεωρείς τον εαυτό σου εκδικητικό χαρακτήρα;
«Δεν πρόκειται ποτέ να εκδικηθώ κάποιον για κάτι κακό που μου έχει κάνει. Μόλις κάποιος μου κάνει κάτι κακό, του το λέω αμέσως, και από εκεί και πέρα δεν πέφτω στο επίπεδό του για να του κάνω αντίποινα».

Ποια είναι η… κακιά σου συνήθεια; Κάνεις κατάχρηση; Πίνεις καφέ, καπνίζεις, τρως σοκολάτες ή ψωνίζεις ασταμάτητα;
«Γιατί είναι το shopping therapy κακιά συνήθεια; (σ.σ. γελάει) Δεν καπνίζω, δεν πίνω καφέ, μόνο τσάι, αλλά μου αρέσει το κόκκινο κρασί, όταν βγαίνω έξω πίνω βότκα, αλλά όταν είμαι σπίτι πίνω το Baileys ή Amaretto και χαλαρώνω. Ενώ μία φορά την εβδομάδα κάνω ατασθαλίες με το φαγητό μου. Κάθε Κυριακή, μόνο, τρώω σοκολάτες ή πρόχειρο φαγητό, όλη την υπόλοιπη εβδομάδα έχω ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή».

*Ευχαριστούμε τη διεύθυνση εστιατορίου Applebee’s στους Αμπελόκηπους για την χρήση του χώρου.

Συνέντευξη στη Δήμητρα Πολυχρονοπούλου
ΠΗΓΗ: ΠΡΑΣΙΝΗ
]]> Από... Miss Μάιος, MVP η Καραγκούνη
Η 17χρονη ακραία, που πέτυχε 11 πόντους με 4 άσους, 7/13 επ. και 62% υποδοχή στη νίκη της ομάδας της επί του Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 3-0 σετ, ξαφνιάστηκε όταν άκουσε πως είναι πολυτιμότερη αθλήτρια της αγωνιστικής και δήλωσε: «Είναι ευχάριστο και πρωτόγνωρο για μένα», εξηγώντας: «Παίζω μόλις δύο μήνες ακραία και στην ουσία δεν ξέρω καθόλου τη θέση. Είναι όμως ευχάριστο να αναγνωρίζεται η προσπάθεια μου».

Η Καραγκούνη, επί χρόνια (δέκα για την ακρίβεια) λίμπερο και των «μικρών» εθνικών ομάδων, είπε για την αλλαγή θέσης: «Με άλλαξε ο κύριος Κόβαζιτς. Το σκεφτόμουν κι εγώ βέβαια πολύ, ενώ μου το είχαν πει κι άλλοι προπονητές λόγω του ύψους μου». Η νεαρή ακραία είναι η δεύτερη αθλήτρια του Ηρακλή Κηφισιάς που ψηφίζεται MVP (είχε προηγηθεί την 5η αγωνιστική η Ιβάνοβα) και σημείωσε: «Και για την ομάδα και για εμάς, που τώρα ξεκινάμε ουσιαστικά την καριέρα μας, είναι ένα παραπάνω κίνητρο να συνεχίσουμε».

Για τον στόχο της ομάδας της είπε: «Θέλουμε να μπούμε στην εξάδα και από εκεί και πέρα ο προπονητής να δουλέψει και να βελτιώσει κάθε αθλήτρια. Δεν θέλουμε το πρωτάθλημα ή την τετράδα», επισημαίνοντας πως… «Του χρόνου βέβαια θα είναι στόχος η τετράδα»!

Σχολιάζοντας το γεγονός πως ο Ζόραν Κόβαζιτς δεν μπορεί να καθίσει στον πάγκο της ομάδας, συμπλήρωσε: «Είναι περίεργο να μην είναι δίπλα μας. Μέχρι να γίνει η επικοινωνία δεν φτάνουν όλα στα αυτιά μας…» Και πρόσθεσε: «Είναι από τους καλύτερους προπονητές που είχα στην καριέρα μου. Θα ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί του για αρκετά χρόνια. Ξέρει να δουλεύει στις μικρές ηλικίες και προσπαθεί να μας βοηθήσει».

Μιλώντας για το νέο σύστημα πρωταθλήματος υπογράμμισε πως: «Πιστεύω είναι καλύτερο και θα ήθελα να διατηρηθεί», ενώ για την προσπάθεια προβολής του πρωταθλήματος είχε να πει: «Είναι πάρα πολύ σημαντική και πρέπει το βόλεϊ να αναδειχθεί για να αποκτήσει φιλάθλους. Να προωθηθεί στα κορίτσια γιατί μπορεί να τους προσφέρει πολλά. Για μένα είναι το καταλληλότερο άθλημα για τις νέες κοπέλες. Να φτιάξουν το σώμα τους και να ασχοληθούν με κάτι ομαδικό. Είναι ωραία εμπειρία».

Ωραία εμπειρία και πρωτόγνωρη, όπως την χαρακτήρισε, ήταν και η φωτογράφισή της για το ημερολόγιο που δημιούργησε η ομοσπονδία: «Δεν είχα σταθεί ποτέ μπροστά σε κάμερα. Μου άρεσε όμως πολύ και θα ήθελα να ξαναζήσω αυτή την εμπειρία». Πάντως, αν επαναληφθεί η εκδήλωση παρουσίασης με την πασαρέλα… «Δεν ξέρω αν θα ήθελα να ήμουν, γιατί δεν το έχω δοκιμάσει (γέλια)».

Η Παναγιώτα, τέλος, μοιράστηκε τις εμπειρίες της από την κοινή της πορεία σε βόλεϊ και σχολείο… «Είμαι στην τρίτη λυκείου φέτος και τα καταφέρνω γιατί δεν έχω αφήσει κενά από τις προηγούμενες χρονιές και δεν μου είναι δύσκολο να βγάλω την ύλη. Όλα είναι θέμα προγράμματος. Εγώ παίζω από 10 χρονών σε πανελλήνιο επίπεδο και έχω μάθει να τα συνδυάζω». Όσο για το μέλλον της; Πλην του βόλεϊ επιθυμεί να μπει στην παιδαγωγική σχολή.]]> Κόλεβα: «Το μισό βραβείο είναι της Μάγια»
Η αρχηγός των «ερυθρόλευκων» αφιέρωσε το βραβείο της σε όλη την ομάδα στις δύσκολες εποχές που βιώνει ο σύλλογος, ενώ… χάρισε το μισό στην πασαδόρο του Ολυμπιακού, Μάγια Ογκνιένοβιτς.

«Είναι μεγάλη χαρά να είμαι MVP και ευχαριστώ όσους με προτίμησαν. Όλη η ομάδα έκανε καλό παιχνίδι και το βραβείο πάει σε όλες τις κοπέλες. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε», δήλωσε η Κόλεβα στο volleyball.gr.

Για το ματς με τον Ηρακλή είπε: «Ο Ηρακλής είναι καλή ομάδα, αλλά δεν μπόρεσε να δείξει τις δυνατότητές του απέναντί μας. Βέβαια, δεν τους αφήσαμε κι εμείς. Ήμασταν συγκεντρωμένες με εξαίρεση το δεύτερο σετ όταν παρασυρθήκαμε από την εξέλιξη του πρώτου».

Μάλιστα προέβλεψε πως… «Ο Ηρακλής θα είναι σίγουρα στην εξάδα». Όσο για τον Ολυμπιακό; «Εμείς θέλουμε να τα κερδίσουμε όλα» είπε, αλλά απέφυγε να μιλήσει για πρωτάθλημα: «Είναι πολύ νωρίς ακόμα και δεν θέλω να μιλάω για τίτλους. Συνεχίζουμε βήμα βήμα και δουλεύουμε σκληρά».

Για την… πολυτέλεια να έχει συμπαίκτρια την Μάγια Ογκνιένοβιτς σχολίασε: «Είναι απολαυστικό να παίζεις μαζί της. Η Μάγια μπορεί να αλλάξει πολλές ομάδες. Δυστυχώς εγώ δεν μπορώ να κάνω πόντους κάθε πάσα που μου δίνει (γέλια), αλλά σίγουρα το μισό βραβείο είναι δικό της»!]]> Καπράρα: «Tο... βουνό του Ευρωπαϊκού Λιγκ»
«Με μια πρώτη ματιά η κλήρωση κόντρα σε Σερβία, Γαλλία και Ισπανία μοιάζει με βουνό για την Εθνική Ελλάδος και ίσως να είναι, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να το ανέβουμε. Είμαι πολύ ευχαριστημένος που θα τεθούμε αντιμέτωποι με τόσο δυνατές ομάδες γιατί για να μπορέσει η Εθνική κάποια στιγμή να αλλάξει επίπεδο, μόνο με τέτοιους αγώνες θα το πετύχει» ήταν το πρώτο σχόλιο του Καπράρα, ο οποίος θεωρεί ότι η Εθνική θα βγει κερδισμένη το καλοκαίρι του 2011 εν όψει του μεγάλου στόχου της που δεν είναι άλλος από την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2013:

«Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε ούτε ένα παιχνίδι που δεν θα παλέψουμε. Θα δώσουμε το 100% και μπορεί να τα χάσουμε όλα, μπορεί να κάνουμε και εκπλήξεις, όμως, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να βγούμε κερδισμένοι σε εμπειρίες, σε αγωνιστικότητα και κυρίως να δω αυτή την ομάδα να βελτιώνεται παιχνίδι με παιχνίδι. Άλλωστε, δεν κρύβουμε ότι ο μεγάλος μας στόχος δεν είναι το Ευρωπαϊκό Λιγκ του 2011, αλλά η πρόκριση στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2013».

Ο Ιταλός τεχνικός ανανέωσε τον περασμένο Οκτώβριο το συμβόλαιό του με την Ε.Ο.ΠΕ. για τα επόμενα δύο χρόνια και δεν έκρυψε ότι αυτή ήταν μια απόφαση που τον ικανοποίησε και του δίνει κίνητρο να συνεχίσει το έργο του: «Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει η δουλειά στην Εθνική Ελλάδος και από τη στιγμή που και η Ομοσπονδία ήταν ευχαριστημένη από εμένα δεν υπήρχε λόγος να μην συνεχίσουμε μαζί. Εάν, όμως, δεν πίστευα στον στόχο που από κοινού έχουμε θέσει με την ΕΟΠΕ, τότε δεν θα συνέχιζα. Πρώτα απ’ όλα λοιπόν νιώθω ότι υπάρχει εξέλιξη και ότι βήμα-βήμα προχωράμε προς την σωστή κατεύθυνση. Δεν λέω ότι του χρόνου θα είμαστε έτοιμοι να παίξουμε σε… παγκόσμιο επίπεδο, αλλά το σίγουρο είναι ότι θα προετοιμαστούμε κατάλληλα, ώστε να διεκδικήσουμε τις πιθανότητές μας για το Eurovolley 2013».

Πολλοί στέκονται στο γεγονός ότι εργάζεται ως «παρτ τάιμ» προπονητής της Εθνικής και ότι το ιδανικό θα ήταν η «φουλ τάιμ» συνεργασία με την Ομοσπονδία: «Οπωσδήποτε υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο συνεργασίες, όμως, αφού εξετάσαμε όλες τις παραμέτρους, καταλήξαμε ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτός είναι ο τρόπος που μπορούμε να συνεχίσουμε. Εάν καταφέρω να λύσω το οικογενειακό μου ζήτημα, θα τεθώ στη διάθεση της Ομοσπονδίας, αλλά προς το παρόν δεν μπορώ να λείψω από την Ιταλία σε μόνιμη βάση. Δεν το αποκλείω για το μέλλον, όμως, κατά την άποψή μου αυτό δεν μειώνει τη δουλειά που γίνεται στην Εθνική στην παρούσα φάση».

Όσον αφορά στην προετοιμασία της Εθνικής ο Καπράρα είναι ξεκάθαρος στον τρόπο με τον οποίο θα πορευτεί: «Υπάρχει ένας αριθμός αθλητριών στις οποίες θα στηριχτώ, αλλά αυτό δεν αποκλείει τίποτα. Μαζί με τις αναμετρήσεις του Ευρωπαϊκού Λιγκ, η Εθνική θα δώσει συνολικά περίπου 30 αγώνες, προκειμένου να καταφέρει να ‘δέσει’ σαν ομάδα. Στην Εθνική, λοιπόν, θα βρίσκονται οι αθλήτριες που θέλουν να δουλέψουν σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας και όχι μόνο για 15-20 ημέρες. Αυτό είναι ξεκάθαρο και όποιες μπορούν και θέλουν να το ακολουθήσουν θα είναι ευπρόσδεκτες ανεξαρτήτου ηλικίας. Εννοείται ότι θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με νέα κορίτσια και να τους δίνουμε ευκαιρίες, αλλά οι μεγάλες ομάδες θέλουν και εμπειρία. Πάντως, από το περασμένο καλοκαίρι έχω εντοπίσει αθλήτριες που διαθέτουν ταλέντο και μπορούν να ενισχύσουν την Εθνική γυναικών».

Η υπόθεση «Εθνική» αφορά φυσικά και τα σωματεία. Η συνεργασία του Καπράρα με τους συναδέλφους του στην Α1 γυναικών ποια είναι;
«Όποτε βρίσκομαι στην Ελλάδα έχω συναντήσεις με τους συναδέλφους που εργάζονται στις ομάδες και τροφοδοτούν την Εθνική. Είμαι ικανοποιημένος από τη συνεργασία και περιμένω ότι από τον προσεχή Ιανουάριο θα έχουμε ακόμα στενότερη. Το μήνυμα που περνάω σε όλους τους προπονητές με τους οποίους μιλάω και συνεργάζομαι είναι ότι αυτή η Εθνική δεν είναι του Καπράρα, αλλά όλων μας».

Τέλος, δεν αρνήθηκε να σχολιάσει και τις επιδόσεις της πρώην ομάδας του, της εθνικής Ρωσίας που πρόσφατα αναδείχτηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια για δεύτερη συνεχή φορά: «Ό,τι και να πούμε για τη Ρωσία θα είναι λίγο. Χάρηκα που επανέλαβε τον θρίαμβο του 2006 και αισθάνθηκα υπερήφανος που ήμουν προπονητής αυτής της ομάδας. Παίζει το καλύτερο βόλεϊ στον κόσμο και αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο βάσει αποτελεσμάτων, αλλά και της εικόνας της. Νομίζω ότι ο δεύτερος απέχει πολύ και όσο θα αγωνίζεται η Γκάμοβα, η Ρωσία μπορεί να… αργήσει να χάσει τα σκήπτρα».
]]> Μίλκοβιτς: «Θα με ξαναδείτε σίγουρα στην Αθήνα»
Ιβάν πρώτα από όλα θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που αποδέχτηκες την πρόταση για συνέντευξη. Αν δεν κάνω λάθος είναι η πρώτη που δίνεις μετά το «διαζύγιο» με τον Ολυμπιακό;
«Ναι , αυτή είναι η πρώτη μου επίσημη συνέντευξη ή μάλλον αυτή είναι γενικά η πρώτη μου συνέντευξη γιατί όπως γνωρίζετε κατά την διάρκεια των πλέι οφ δεν μιλούσα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης»

Γιατί δεν έδινες συνεντεύξεις;
«Γιατί δεν ήθελα να παρερμηνευτούν τα λόγια μου κι επειδή ήθελα όλη η ομάδα να είναι πολύ ήσυχη και ήρεμη... Νομίζω ότι τελικά κάναμε καλή δουλειά πάνω σε αυτό».

Αλήθεια γιατί τελικά έφυγες από τον Ολυμπιακό;
«Ο Ολυμπιακός μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου προκρίθηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν μπορείς, βεβαίως, να αποκλείσεις το οικονομικό μέρος της συμφωνίας - ούτως ή άλλως δεν τα βρήκαμε στο οικονομικό - αλλά για μένα, σαν επαγγελματία παίκτη και σαν «Ιβάν Μίλκοβιτς», που πάντα θέλει να παίζει για να κερδίζει, το οικονομικό κομμάτι της διαπραγμάτευσης δεν ήταν το πιο σημαντικό. Δεν τα βρήκαμε λοιπόν, κι έπρεπε να βρω μια άλλη ομάδα. Έψαξα στη Ρωσία, στην Ιταλία και σε όλα τα καλά πρωταθλήματα και τελικά... είμαι εδώ και παίζω στην Κωνσταντινούπολη».

Νομίζω ότι μια από τις πιο δυνατές στιγμές της περσινής χρονιάς ήταν η κατάκτηση του τελευταίου πόντου στον τέταρτο τελικό με τον Παναθηναϊκό όταν ανέβηκες στην εξέδρα. Γιατί έκανες αυτή την κίνηση;
«Κατά τη διάρκεια των πλέι οφ αλλά και της κανονικής περιόδου, όταν είχαμε πολλά προβλήματα, μίλησα πολύ καλά και καθαρά με τον κύριο Συγγελίδη για όλα και ένιωσα ότι πραγματικά προσπαθούσε να κάνει το καλύτερο για την ομάδα. Καθώς συζητούσαμε και καθώς σκεφτόμασταν, είπα πως ο πιο καλός τρόπος να ανεβάσουμε την ατμόσφαιρα σε υψηλότερο επίπεδο ήταν να τα δώσουμε όλα για τη νίκη. Δεν είναι ότι του υποσχέθηκα κάτι αλλά ας πούμε πως ένιωσα ότι αυτή η νίκη θα ήταν πάρα πολύ σημαντική για εκείνον. Κι ήταν νομίζω όχι μόνο για εκείνον αλλά και για όλον αυτόν τον κόσμο που ήταν εκεί όταν σκαρφάλωσα προς το μέρος του, με την Θύρα 7 και όλους τους φιλάθλους να χαίρονται πραγματικά για αυτό που έκανα. Το έκανα αυτό για μένα, για όλο τον κόσμο αλλά και για όλους τους φιλάθλους του Ολυμπιακού, εκείνους που ήταν μαζί μας από την αρχή ως το τέλος».

Γνωρίζεις ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι πλέον μεγαλομέτοχος στον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό;
«Ναι το γνωρίζω και αυτό είναι πολύ καλό για τον Ολυμπιακό».

Τι θα του έλεγες αν τον συναντούσες;
«Θα του έλεγα αυτό που του είπα και όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά πριν από 11 χρόνια. Σήμερα ο κ. Μαρινάκης είναι πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας και νομίζω – από όσα ξέρω βέβαια γιατί τον έχω συναντήσει λίγες φορές – ότι αγαπάει πάρα πολύ τον Ολυμπιακό. Πιστεύω λοιπόν ότι θα πρέπει ο Ολυμπιακός να είναι μια μεγάλη οικογένεια. Όχι όμως οικογένεια που θα αφορά μόνο το ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός είναι ένας μεγάλος σύλλογος με όλους τους παίκτες του, τους οπαδούς του. Όλα τα αθλήματα θα πρέπει να είναι στην οικογένεια του Ολυμπιακού».

Υπάρχει περίπτωση να επιστρέψεις ποτέ στην Ελλάδα;
«Ακούστε: ποτέ μην λες ποτέ! Εάν έχω πρόταση, θα το σκεφτώ. Για την ώρα έχω συμβόλαιο εδώ και νομίζω το καλύτερο για μένα είναι να σκεφτώ πως θα παίξω καλά εδώ και ιδιαίτερα πώς θα παίξω καλά στο Τσάμπιονς Λιγκ. Για τις προτάσεις και όλες τις άλλες συζητήσεις με τους συλλόγους και τους δημοσιογράφους και όλους, για τη νέα μου ομάδα θα πρέπει να περιμένουμε ως το επόμενο καλοκαίρι ή ενδεχομένως ως τα επόμενα δύο καλοκαίρια.

Αν ο Παναθηναϊκός σου πρότεινε συνεργασία πώς θα αντιδρούσες;
«Είμαι επαγγελματίας παίκτης, πρώτα από όλα, αλλά φυσικά θα το σκεφτόμουν πολύ καλά...»

Εάν θυμάσαι καλά, πριν 13 μήνες νομίζω, στο στούντιο της εκπομπής «ΣΤΟ ΦΙΛΕ» είπες πως είσαι «γαύρος»…
«Ναι, εκείνη τη στιγμή έτσι αισθανόμουν και τότε νομίζω είχαμε μόλις πετύχει μια σπουδαία νίκη απέναντι σε έναν δυνατό αντίπαλο, όπως είναι ο Παναθηναϊκός, κι είχαμε κερδίσει έναν τελικό. Και θα το έδειχνα σε όλο τον κόσμο όπως είπαμε πριν, σκαρφαλώνοντας κοντά τους».

Τώρα νιώθεις ακόμα «γαύρος»;
«Εσύ νομίζεις πως είμαι ακόμα «γαύρος»; Κοίτα τα χρώματα! (δείχνει στην κάμερα την φανέλα της Φενέρμπαχτσε). Τα πράγματα είναι καλά αλλά διαφορετικά. Ποιος ξέρει, ίσως στο μέλλον αλλάξουν πάλι. Ποτέ δεν ξέρεις».

Μιλάς με τους πρώην συμπαίκτες σου, έχεις επικοινωνία;
«Ναι, έχω ακούσει ήδη πολλά. Έχω πολύ καλές σχέσεις με παίκτες και ανθρώπους στην Αθήνα με τους οποίους τα λέμε πού και πού. Μερικές φορές πηγαίνω στην Αθήνα να τους βρω και κρατάω καλές σχέσεις. Λίγο πολύ έχω όλη την πληροφόρηση για το ελληνικό πρωτάθλημα».

Έμαθες ότι ο Ολυμπιακός έκανε τρεις ήττες συνεχόμενες, για πρώτη φορά στην ιστορία του;
«Τι συνέβη... Νομίζω ότι ξέρουν καλά εκείνοι τι συνέβη».

Λένε πως δεν υπάρχει ηγέτης στον Ολυμπιακό από τη στιγμή, που έφυγε ο Μίλκοβιτς... Είναι αλήθεια;
«Πρέπει να κοιτάξουν μέσα στην ομάδα, εάν δεν υπάρχει ηγέτης, θα πρέπει να αναζητήσουν έναν ανάμεσά τους. Κάποιος θα πρέπει να αναλάβει ρόλο αρχηγού γιατί αλλιώς η ομάδα δεν θα παίζει καλά. Καμιά φορά δεν αρκεί να βρεις κάποιον για τη θέση του αρχηγού. Ο σύλλογος θα πρέπει όταν επιλέγει τους παίκτες του στην αρχή της σεζόν να αποφασίζει ποιος θα είναι ο αρχηγός. Δεν αρκεί βεβαίως να χρίσεις κάποιον αρχηγό. Πρέπει να είναι αποδεκτός κι από τους παίκτες».

Μπορεί ο Τζούριτς να γίνει ο ηγέτης του Ολυμπιακού; Περιμένουν πολλά από αυτόν στον Ολυμπιακό…
«Ο Τζούριτς είναι ακόμα νεαρός. Τα τελευταία δύο χρόνια έπαιζε πολύ καλά σαν κεντρικός και τώρα έχει κάποια προβλήματα στην πρεμιέρα του σαν διαγώνιος αλλά πρέπει να περιμένουμε γιατί είναι νεαρός και ταλαντούχος... και χρειάζεται χρόνο. Σε αυτό το χρόνο φυσικά και θα κάνει λάθη και θα παίζει καλά μέχρι να γίνει πολύ καλός παίκτης. Ο ηγέτης θα πρέπει να βρεθεί μέσα στην ομάδα. Γιατί καμιά φορά μπορεί να έχεις τους παίκτες αλλά να μην έχεις και τον ηγέτη της ομάδας ανάμεσά τους».

Τι σου άρεσε και τι δεν σου άρεσε στην περσινή χρονιά στον Ολυμπιακό;
«Μου αρέσουν οι άνθρωποι, που σέβονται τον λόγο τους. Που σέβονται τις υποσχέσεις τους ή δεν χρειάζεται να δώσουν καν υποσχέσεις. Για μένα το να δώσω τον λόγο μου είναι πιο σημαντικό από το να υπογράψω ένα χαρτί. Είχα δυσκολία να το καταλάβουν αυτό οι Έλληνες που ήταν γύρω από τον σύλλογο και γύρω από την ομάδα βόλεϊ, ειδικότερα. Γενικότερα, όμως, δεν είχα κανένα, μα κανένα πρόβλημα στην Ελλάδα, στην Αθήνα ή οπουδήποτε αλλού».

Ο Τζούριτς μου είπε πως ο Μίλκοβιτς ήταν δάσκαλος για εκείνον. Μου είπε «τα τελευταία δύο χρόνια είχα δάσκαλο και αυτός ήταν ο Ιβάν Μίλκοβιτς...»
«Λυπάμαι πάρα πολύ - και θέλω να το πω αυτό στον ίδιο αλλά και σε όλο τον κόσμο- λυπάμαι που δεν είχα την ευκαιρία να του δείξω μερικά πράγματα παραπάνω, καθότι όπως γνωρίζετε, προσπαθούσα να είμαι... ο παίκτης. Ο προπονητής είναι ο προπονητής και πρέπει να κάνει την δουλειά του. Εγώ είμαι παίκτης και πάντα προσπαθούσα να είμαι ο παίκτης. Ίσως σε κάποιες δύσκολες στιγμές ο κόσμος να με ρωτούσε «γιατί δεν προσπαθείς να κάνεις κάτι παραπάνω;» ... κι εγώ απαντούσα «δεν μπορώ να κάνω παραπάνω γιατί είμαι απλώς ένας παίκτης. Μπορώ μόνο να βοηθάω τον προπονητή. Δεν μπορώ να είμαι ο κόουτς». Υπό αυτές τις συνθήκες, ζητάω συγγνώμη που δεν μπόρεσα να τον βοηθήσω λίγο παραπάνω γιατί εκείνος με άκουγε συνέχεια και ήθελε να μαθαίνει...»

Τι τύπος είναι τελικά ο Ιβάν Μίλκοβιτς. Είναι ο σκληρός, αλάνθαστος, επαγγελματίας παίκτης που θαυμάζουμε ή μέσα του κρύβει ευαίσθητο χαρακτήρα;
«Προσπαθώ να το κρύψω όσο μπορώ. Μερικές φορές δεν μπορώ να το κρύψω τόσο αλλά νομίζω ότι το πιο σημαντικό πράγμα για μένα είναι να κερδίσω το επόμενο σημαντικό ματς και να προσπαθήσω να είμαι λίγο καλύτερος απέναντι στην αντίπαλη ομάδα».

Έκανες πολλά δώρα στον Σπύρο Μπλέτσα. Ένα από αυτά τα δώρα βρίσκεται ακόμα στο «Μελίνα Μερκούρη» και είναι το πλυντήριο ρούχων που λέγεται «Ιβάν Μίλκοβιτς». Είναι αλήθεια;
«Δεν ξέρω. Πρέπει να ρωτήσετε τον Μπλέτσα. Βοήθησα σε αρκετές περιπτώσεις και πολλούς ανθρώπους αλλά θα πρέπει να ρωτήσετε όσους τους έκανα αυτά τα δώρα, αν τα έκανα...»

Σε ενοχλεί όταν γράφουν οι δημοσιογράφοι για την προσωπική σου ζωή;
«Όχι δεν με ενοχλεί... Απλώς πρέπει να λέω κάθε φορά ότι δεν μιλάω για την προσωπική μου ζωή».

Διαβάζεις όσα γράφουν οι δημοσιογράφοι για τα προσωπικά σου;
«Όχι δεν διαβάζω. Δεν μου αρέσουν τέτοια πράγματα γιατί γενικά δεν με ενδιαφέρει η προσωπική ζωή των άλλων».

Κατέκτησες το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και είσαι νομίζω ο αρχηγός της ομάδας μετά την αποχώρηση του Νίκολα. Γκρίμπιτς. Έτσι δεν είναι;
«Νομίζετε ότι παραμένω στην Εθνική ομάδα; Θα πρέπει να περιμένετε το καλοκαίρι για να δείτε... Ποτέ δεν ξέρεις».

«Δεν θέλεις να είσαι πια στην εθνική ομάδα;»
«Δεν είναι ότι δεν θέλω. Είναι μια απόφαση, που θα πάρω το καλοκαίρι γιατί με τους νέους παίκτες, που έχουμε, αν παίξουν καλά, θα τους δώσω την ευκαιρία να αποδείξουν πόσο καλοί είναι. Κι αν είναι ικανοί να προκριθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα παίξω στο World League. Δεν είναι ότι δεν θέλω να είμαι στην ομάδα. Θέλω να δώσω τόπο στους νέους παίκτες».

Θα κάνεις δηλαδή κάτι ανάλογο που έκανε και ο κουμπάρος σου, ο Αντρεα Γκέριτς...
«Ναι, θα κάνω ότι έκανε ο Αντρέα (σ.σ. Γκέριτς) και ο Νίκολα (σ.σ. Γκρίμπιτς) γιατί, λίγο πολύ, είμαστε όλοι πάνω από τα 30. Είναι πια καιρός να δώσουμε την ευκαιρία στα νέα παιδιά να παίξουν και να παίξουν όσο καλά παίξαμε κι εμείς στο παρελθόν».

Μάλιστα. Έχω πληροφορία ότι θα αγοράσεις σπίτι στην Ελλάδα. Είναι αλήθεια;
«Πως ξέρεις ότι δεν έχω αγοράσει ήδη σπίτι; θα πρέπει να είσαι πιο καλά πληροφορημένος…»

Ώστε έχεις ήδη αγοράσει σπίτι…
«Όταν είσαι καλύτερα ενημερωμένος, στην επόμενη συνέντευξη, θα τα πούμε πάλι...» (γελάει)

Το αγόρασες το σπίτι λοιπόν;
«Ποτέ δεν ξέρεις».

Εγώ πάντως λέω ότι σου αρέσει η Αθήνα…
«Ναι, φυσικά. Πέρασα δύο πολύ ωραία χρόνια στην Ελλάδα».

Πέρασες τα καλύτερά χρόνια της ζωής σου στην Αθήνα ή είναι καλύτερα στην Σερβία;
«Δεν ξέρω. Δεν έχω αποφασίσει ακόμη που πρόκειται να ζήσω...».

Σε ευχαριστούμε κι ελπίζουμε να σε ξαναδούμε σύντομα όχι μόνο στην Α1 αλλά και στην Αθήνα.
«Εντάξει, στην Αθήνα θα με ξαναδείτε σίγουρα. Ίσως κάπου στο Γκάζι ή στη Γλυφάδα».
]]> Ιβάνοβα: «Βόλεϊ και... ψυχολογία»
«Καταρχήν θέλω να ευχαριστήσω για τον τίτλο και να τον αφιερώσω στην ομάδα και τους προπονητές μου γιατί δουλέψαμε σκληρά για το παιχνίδι αυτό», είπε αρχικά και στη συνέχεια παραδέχθηκε: «Η νίκη επί του Παναθηναϊκού ήταν έκπληξη για εμάς, αλλά δουλέψαμε πολύ όλη την εβδομάδα και μας βγήκε η τακτική ιδίως σε σερβίς και μπλοκ. Ακολουθήσαμε κατά γράμμα τις εντολές των προπονητών μας και το αποτέλεσμα ήταν η μεγάλη αυτή νίκη».

Για το γεγονός πως η νίκη επί του «τριφυλλιού» δεν ήταν κάτι που το πίστευαν, εξηγεί: «Ακόμα δεν πιστεύουμε 100% στις δυνατότητές μας γιατί είμαστε νεανική ομάδα χωρίς εμπειρίες». Πλέον όμως… «Τέτοιες νίκες μάς κάνουν πιο δυνατές και μας γεμίζουν αυτοπεποίθηση». Όσο για την ίδια; «Πάνω από όλα ευχαριστιέμαι που κάνω κάτι που αγαπάω και θέλω να δείχνω σε κάθε αγώνα πως αξίζω».

Μιλώντας για τον στόχο που έχουν θέσει στην Κηφισιά κρατά χαμηλούς τόνους λέγοντας: «Πρώτα από όλα είναι η παραμονή και από εκεί και πέρα ό,τι περισσότερο και ό,τι καλύτερο μπορούμε», ενώ για τον Ζόραν Κόβαζιτς λέει: «Δεθήκαμε πολύ από την πρώτη στιγμή. Είναι κοντά σε όλη την ομάδα, παρά τη διαφορά της γλώσσας. Είναι προπονητής με εμπειρίες και επιτυχίες και ξέρει να παίρνει το μάξιμουμ από κάθε αθλήτρια».

Όσο για το πώς καταφέρνει και συνδυάζει αθλητισμό και σχολείο; Η απάντησή της απλή… «Όταν έχεις πρόγραμμα όλα γίνονται. Το βόλεϊ είναι η ζωή μου, αλλά από την άλλη θέλω να σπουδάσω». Το λέει με καμάρι και βγάζει σιγουριά πως θα το κάνει… «Είμαι καλή μαθήτρια», σχολιάζει γελώντας και εύχεται να μπορέσει να περάσει στην Πάντειο, όπου επιθυμεί να σπουδάσει ψυχολογία και να συνεχίσει να δείχνει το ταλέντο της και στα παρκέ!
]]> Μποροβίντσεκ: «Tον πρώτο λόγο για τίτλο»
Τελικά, η Σλοβένα δίκαια αποτελεί την πολυτιμότερη αυτής της αγωνιστικής, αφού οδήγησε την ΑΕΚ στη νίκη επί του Μαρκόπουλου και έχοντας θαυμάσια στατιστικά και πλέον η «Ένωση» είναι μόνη πρώτη στη βαθμολογία και η μία από τις αήττητες ομάδες μαζί με τον Ηρακλή.

«Είναι πολύ ευχάριστη η είδηση ότι αναδείχτηκαν MVP της αγωνιστικής, αλλά περισσότερο με ικανοποιεί το γεγονός ότι κερδίζει η ομάδα μου. Θα αφιερώσω λοιπόν τη διάκρισή μου στις συμπαίκτριές μου και στον προπονητή μας γιατί ακόμα και οι ατομικές διακρίσεις έρχονται μέσα από ομαδική δουλειά» ήταν τα πρώτα λόγια της Μποροβίντσεκ, η οποία δεν κρύβει την ικανοποίησή της για την επιλογή να επιστρέψει το καλοκαίρι στην Ελλάδα και να παίξει στην ΑΕΚ: «Η αλήθεια είναι ότι παίζοντας στην Μέταλ Γκαλάτσι πέρσι μου έλειψε η Ελλάδα. Στην χώρα σας ξεκίνησα από τον Πανελλήνιο, μετά στον Φιλαθλητικό και έπειτα πήγα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό και έτσι δεν είναι τυχαίο ότι προτιμώ την Ελλάδα».

Όσο για την εφετινή ΑΕΚ, η πορεία της τα λέει όλα, όμως, η κεντρική των «κιτρινόμαυρων» είναι πιο αποκαλυπτική: «Μία ομάδα δεν γίνεται καλή έχοντας μόνο αξιόλογες παίκτριες. Χρειάζεται χημεία και η ΑΕΚ έχει ‘δέσει’ σαν οικογένεια. Γι’ αυτό νομίζω μέχρι τώρα παίζουμε καλύτερα από κάθε άλλη ομάδα».

- Το πρωτάθλημα είναι ο μεγάλος φετινός στόχος της «Ένωσης»;
«Ναι σίγουρα θα παλέψουμε για το πρωτάθλημα και πιστεύω ότι αν συνεχίσουμε με το ίδιο πάθος που είχαμε στις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές, τότε θα έχουμε και τον πρώτο λόγο. Μέσα στα φαβορί είναι πάντα και ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό και πολύ καλή εντύπωση μου έχουν κάνει το Μαρκόπουλο και το Ανατόλια».

- Τα μελλοντικά σου σχέδια ποια είναι;
«Έχω ένα χρόνο συμβόλαιο με την ΑΕΚ και σίγουρα θα ήθελα να το ανανεώσω, αλλά αυτό δεν είναι μόνο δικό μου θέμα. Έχει πολύ δρόμο ακόμα το πρωτάθλημα, οπότε στο τέλος θα κάνουμε ταμείο και θα δούμε. Όπως και να’ χει προτιμώ να παίζω βόλεϊ στην Ελλάδα».

- Εκτός από το βόλεϊ για ποιον άλλο λόγο σου αρέσει η Ελλάδα;
«Μου αρέσουν πολλά πράγματα στη χώρα σας, αλλά υπάρχουν και κάποια που με… χαλάνε. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, όμως, ένας από τους κύριους λόγους που αισθάνομαι στην Ελλάδα σαν δεύτερη πατρίδα μου είναι ο φίλος μου που είναι Έλληνας. Άρα υπάρχει και το ενδεχόμενο να μείνω στην Ελλάδα, ακόμα και όταν τελειώσω την καριέρα μου. Ελπίζω μόνο να έχει λυθεί το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης γιατί η ζωή στην Αθήνα έχει γίνει πανάκριβη»…
]]> Ρουμελιώτης: «Άρης με μεγάλους στόχους» Θεσσαλονίκη, 22 Νοεμβρίου 2010. Ο διαγώνιος του Άρη Μαρμούρη, Νίκος Ρουμελιώτης, είναι ο πιο έμπειρος παίκτης της ομάδας της Θεσσαλονίκης, όσον αφορά τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, κάτι που φάνηκε και στον αγώνα με την Ταλίν στην Εσθονία.

Ο αρχηγός της Εθνικής μας ομάδας βρήκε λίγο χρόνο για να παραχωρήσει μία συνέντευξη στο Γραφείο Τύπου του Άρη, Ελένη Τσαλκατίδου, σχετικά με τον επαναληπτικό αγώνα κόντρα στην Σέλβερ Ταλίν στη Θεσσαλονίκη και στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο την Τρίτη 23 Νοεμβρίου στις 20:00.

Πού πιστεύεις ότι χάθηκε ο αγώνας στην Εσθονία;
Η αλήθεια είναι ότι αιφνιδιαστήκαμε από τον τρόπο παιχνιδιού της Σέλβερ Ταλίν, καθώς την περιμέναμε κατώτερη, αλλά τελικά έπαιξε καλό βόλεϊ. Επίσης, είχε σημαντική βοήθεια από τον κόσμο της, που της έδωσε ώθηση, ενώ ξέραμε εξ΄ αρχής ότι θα ήταν ένα δύσκολο παιχνίδι.

Ποια στοιχεία στον τρόπο παιχνιδιού της Σέλβερ Ταλίν θα πρέπει να προσέξετε ιδιαίτερα στον αγώνα της Θεσσαλονίκης;
Η Σέλβερ Ταλίν μπορεί να έπαιξε καλά σαν ομάδα, ωστόσο, θεωρώ ότι το παιχνίδι στην Εσθονία χάθηκε από δικά μας λάθη. Εμείς, αν μπορέσουμε να πιέσουμε τους αντιπάλους μας στο σέρβις, κάτι που δεν κάναμε στο πρώτο παιχνίδι, τότε πιστεύω ότι τα πράγματα θα γίνουν πιο εύκολα για εμάς.

Συνηθίζεται οι ομάδες που αγωνίζονται στην έδρα τους κι οδηγούν το παιχνίδι στο «χρυσό» σετ, να είναι τελικά αυτές οι νικήτριες.
Είναι αλήθεια αυτό. Η ομάδα, που παίζει στην έδρα της και παίρνει τη νίκη που χρειάζεται για να πάει στο «χρυσό» σετ, έχει στη συνέχεια την ψυχολογία με το μέρος της. Μακάρι, πάντως, να είχαμε κερδίσει έξω και να μην χρειαζόταν να φτάσουμε σ΄ αυτό το σημείο. Έχω εμπιστοσύνη στην ομάδα και τους συμπαίκτες μου και θεωρώ ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν πολύ καλά για εμάς στο Αλεξάνδρειο.

Κατά πόσο θα βοηθήσει τον Άρη Μαρμούρη η προσθήκη του Σιριάνις;
Ο Άρης Μαρμούρης θα παραταχθεί πολύ διαφορετικός, καθώς η προσθήκη του Σιριάνις Ερνάντεζ στην ομάδα είναι πολύ σημαντική. Είναι ένας πολύ καλός παίκτης, όπως φάνηκε και στο πρώτο ματς, στο οποίο αγωνίστηκε για το ελληνικό πρωτάθλημα, και σίγουρα μπορεί να βοηθήσει την ομάδα.

Τέλος, ο Άρης Μαρμούρης επέστρεψε, μετά από έντεκα χρόνια, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ποιες είναι οι βλέψεις σας;
Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε ακόμα για στόχους, καθώς έχουμε μπροστά μας ένα κρίσιμο παιχνίδι με την Σέλβερ Ταλίν. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι δεν θέλουμε τον Άρη να τον βάζουμε σε παθητικό ρόλο. Αυτή είναι η απόφαση όλων μας. Η ομάδα έχει μεγάλους στόχους τόσο στο ελληνικό πρωτάθλημα όσο και στο CEV Cup και γι΄ αυτούς θα παλέψουμε μέχρι τέλους.]]> Καραμπέτσος: «Απίστευτες... οι γυναίκες»
«Κάποιες ομάδες ξεπερνούν το ανδρικό βόλεϊ»! δήλωσε χαρακτηριστικά ο έμπειρος ρέφερι. «Οι άμυνες που βγάζουν είναι απίστευτες», σχολίασε στο volleyball.gr και αναφέρθηκε στην top τετράδα της διοργάνωσης. «Ρωσία, Βραζιλία, Ιαπωνία και ΗΠΑ ξεχώρισαν για διαφορετικούς λόγους. Οι Ρωσίδες έχουν πανύψηλη ομάδα και παίζουν καλά σε μπλοκ και επίθεση. Η Βραζιλία για μένα είναι η καλύτερη ομάδα του κόσμου. Οι γηπεδούχες έπαιξαν γρήγορο και σύγχρονο βόλεϊ, ενώ η οργάνωση της ομάδας των ΗΠΑ είναι τρομερή».

Στη συνέχεια της κουβέντας παραδέχεται πως το ελληνικό βόλεϊ είναι πολύ πίσω, ενώ για το γεγονός πως και στα ματς της Ιαπωνίας είδαμε ομάδες να χάνουν σετ με 8 και 9 πόντους, επεσήμανε πως: «Μετράει η συμμετοχή. Είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα να μετέχει σε τέτοιες διοργανώσεις. Άλλωστε, το Παγκόσμιο πρωτάθλημα ουσιαστικά ξεκινά από τον δεύτερο γύρο, όταν ξεχωρίζουν οι καλές ομάδες και γίνονται δυνατά παιχνίδια. Το πιο όμορφο όμως είναι πως όλες οι ομάδες το διασκέδασαν».

Για τα εντυπωσιακά γήπεδα που εδώ στην Ελλάδα είδαμε μέσω φωτογραφιών είπε πως: «Είναι άλλου επιπέδου, αλλά δυστυχώς άδεια. Εκτός από τα ματς της Ιαπωνίας και τους τελικούς, δεν είχαν κόσμο. Όμως, πρέπει να σημειώσω πως οι διοργανωτές έκαναν αγώνες υπερβολικά υψηλού επιπέδου. Και η τελευταία λεπτομέρεια ήταν στην εντέλεια. Ο τρόπος που πουλάνε το άθλημα είναι εκπληκτικό. Από την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο μέχρι και τη λήξη του αγώνα. Δύσκολο μπορείς να τους αντιγράψεις. Κάνουν απίστευτα σόου, σαν το θέατρο».

Τον ρωτήσαμε τι άποψη έχουν οι ξένοι για το ελληνικό βόλεϊ και... ευτυχώς έχουν καλή... «Η Ελλάδα έχει τη δική της ιστορία και στο βόλεϊ. Ξέρουν πως η χώρα μας περνά κρίση, αλλά όλοι έχουν σεβασμό για τους Έλληνες. Άλλωστε, στους Ιάπωνες είναι πολύ γνωστή η χώρα μας καθώς πολλοί έρχονται για διακοπές».

Κλείνοντας, του ζητήσαμε να σχολιάσει το επίπεδο της ελληνικής διαιτησίας, λέγοντας: «Είναι υψηλού επιπέδου. Πάμε λίγο προς την ποδοσφαιροποίηση, αλλά σίγουρα το επίπεδο είναι πολύ καλό. Εννοείται πως υπάρχουν πολύ καλοί, καλοί και μέτριοι διαιτητές, όπως γίνεται παντού. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πως σφυρίζουν αυτό που βλέπουν και όχι αυτό που φαντάζονται»!

Tα δέκα παιχνίδια του Γιώργου Καραμπέτσου στο Παγκόσμιο
2ος όμιλος
Τσεχία - Ολλανδία 0-3
Κενύα - Πουέρτο Ρίκο 0-3
Ιταλία - Κένυα 3-0
Τσεχία - Ιταλία 3-2
Πουέρτο Ρίκο - Ολλανδία 0-3
6ος όμιλος
Ιταλία - Γερμανία 3-1
Ολλανδία - Ταϊλάνδη 1-3
Ιταλία - Ταϊλάνδη 3-0
Ιταλία - Κούβα 2-3]]> Η Μαχόν αποκαλύπτεται...
Η νεοαποκτηθείσα ακραία του Παναθηναϊκού, έχοντας γεμάτες τις βαλίτσες της από την εμπειρία που βίωσε κατά την συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Γυναικών 2010, ήρθε στην Αθήνα στις 1:45μ.μ. (με μισή ώρα καθυστέρηση), έχοντας έντονο το συναίσθημα του ενθουσιασμού και της ανυπομονησίας για να αγωνιστεί για το «τριφύλλι».

Την Μαχόν, που γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1980 στη Μανιτόμπα της Ολλανδίας, και έχει ζήσει στον Καναδά, υποδέχτηκε ο τιμ μάνατζερ της ομάδας, Δημήτρης Μιχαλόπουλος. Ούσα… θυμωμένη με τον εαυτό της και την ομάδα της για τον πρόωρο αποκλεισμό τους από το Μουντοβόλεϊ, η «πράσινη» ακραία είναι σίγουρο πως θα «βγάλει» το… απωθημένο της στο πρώτο της κιόλας παιχνίδι με την φανέλα του Παναθηναϊκού, το προσεχές Σάββατο με την Λάρισα να είναι ο… αποδέκτης. Η, πέρα από ταλαντούχα και όμορφη, Τάμι Μαχόν, είναι σίγουρο πως θα ελκύσει πολύ κόσμο στο γήπεδο τόσο για τις δυνατότητές της με την μπάλα, όσο και για τα μάτια της, που αναμένεται να υπνωτίσουν τον κάθε θεατή! Η Καναδέζα ακραία, άκρως απολαυστική στην πρώτη της, συνέντευξη όντας παίκτρια του Παναθηναϊκού, αποκλειστικά στην «ΠΡΑΣΙΝΗ».

Πως νιώθεις για την έλευσή σου στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Παναθηναϊκό;
«Ενθουσιασμό κυρίως και όρεξη να προσφέρω στον Παναθηναϊκό, που βρίσκεται στην κορυφή της Ελλάδας. Ανυπομονώ να γνωρίσω τις συμπαίκτριές μου και να δουλέψω σκληρά για τη νέα μου ομάδα».

Αν και δεν ήταν όπως την φανταζόσουν η συμμετοχή της εθνικής Καναδά, την οποία ηγείσαι, στο Μουντοβόλεϊ 2010 της Ιαπωνίας, πως αισθάνεσαι;
«Τέλεια, αν και όντως περιμέναμε να πετύχουμε κάτι καλύτερο. Θέλαμε να πάμε ένα βήμα παρακάτω. Ωστόσο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είναι μια απίστευτη εμπειρία, που μόνο οφέλη μου προσέφερε. Βέβαια επειδή οι υποχρεώσεις μου τελείωσαν νωρίτερα από το αναμενόμενο, είχα τη δυνατότητα να δω την οικογένειά μου και να ξεκουραστώ πριν έρθω στην Ελλάδα».

Τι γνωρίζεις για τον Παναθηναϊκό;
«Ξέρω σε πόσο μεγάλη ομάδα ήρθα και είμαι πολύ ευτυχισμένη γι’ αυτό. Υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες για την ομάδα αυτή, που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στην κορυφή της Ελλάδας. Σε όσους είπα ότι έρχομαι στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό μου είπαν πόσο τυχερή είμαι. Αυτό που θέλω εγώ είναι μέσω πολλής δουλειάς να διατηρηθούμε στην πρώτη θέση».

Τι ξέρεις για τους φιλάθλους του «τριφυλλιού» και τι έχεις να τους ευχηθείς;
«Είναι ένα ένθερμο κοινό, από ότι έχω καταλάβει, καθώς ήδη μερικοί με έχουν προσεγγίσει και από το facebook. Δεν θέλω να δώσω καμία υπόσχεση, με πολύ δουλειά θα καταφέρουμε να πετύχουμε τους στόχους μας».

Τέλος τι πιστεύεις ότι μπορείς να προσφέρεις στον Παναθηναϊκό;
«Είμαι μια επίμονη παίκτρια και παίζω πάντα με καρδιά και με πάθος. Θεωρώ ότι μπορώ να προσφέρω σε ότι με χρειάζεται ο προπονητής μου και εύχομαι να τον ανταμείψω»!

«Χορταστικό» καλωσόρισμα

Με… γεύμα καλωσόρισε στην χώρα μας, ο προπονητής του Παναθηναϊκού, Σπύρος Χουντουμάδης, την Τάμι Μαχόν. Ο Έλληνας τεχνικός των νταμπλούχων Ελλάδας, μαζί με τον βοηθό του, Δήμο Φιλιππάτο, μετά την απογευματινή προπόνηση, έκαναν το τραπέζι τόσο στην Καναδέζα ακραία, όσο και στην Γέλενα Μλαντένοβιτς και όλοι μαζί, συζήτησαν για την ζωή στην Αθήνα και όλα τα θέματα που άπτονται στον Παναθηναϊκό.

Ο κόουτς των «πρασίνων», λίγη ώρα νωρίτερα, κατά την απογευματινή προπόνηση της ομάδας, αφού σύστησε στα... φίνα κορίτσια την νεοαποκτηθείσα υποδοχέα, της είπε: «Αυτή η ομάδα είναι η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα. Μπορεί τώρα να υπάρχουν κάποια οικονομικά και δοικητικά προβλήματα, αλλά πιστεύω ότι θα ξεπεραστούν. Να μην ανησυχείς. Θα κάνουμε όλοι μας ότι καλύτερο μπορούμε για να έχουμε μια εποικοδομητική σεζόν».

Ακολούθως, ο Σπύρος Χουντουμάδης, ανέφερε στην «Π» τα χαρακτηριστικά που διαθέτει η νεοαποκτηθείσα ακραία του «τριφυλλιού»: «Πιστεύω ότι η Μαχόν θα μας βοηθήσει στο θέμα της υποδοχής και θα συμβάλλει τα μέγιστα στην αγωνιστική ομοιογένεια της ομάδας».

Τέλος σχετικά με το αν την έχει στα πλάνα του ενόψει του αγώνα με την Λάρισα το Σάββατο, υπογράμμισε: «Φυσικά, για το ματς με την Λάρισα την υπολογίζω κανονικά, καθώς προέρχεται από πλήρη αγωνιστική δράση. Όμως η τελική απόφαση θα παρθεί μετά και την αυριανή προπόνηση, όπου θα συμμετάσχει κανονικά».

Το… πειραχτήρι Μαχόν!

Πέραν αυτά που ξέρουμε και θα «δούμε» στο τάραφλεξ με το πέρασμα του χρόνου, από την Τάμι Μαχόν, η «ΠΡΑΣΙΝΗ» επιχειρεί να «φωτίσει» και τις αθέατες πλευρές του χαρακτήρα της. Η Καναδέζα ακραία του «τριφυλλιού» λατρεύει τα γρήγορα αυτοκίνητα, και συγκεκριμένα την BMW και την Audi! Μισεί τους κακούς οδηγούς.

Αν μπορούσε να υποδυθεί κάποιον τηλεοπτικό χαρακτήρα, αυτός θα ήταν η «Carrie» από την επιτυχημένη, παγκοσμίως, τηλεοπτική σειρά «Sex and the city», μόνο και μόνο για τα παπούτσια που φοράει!
Αγαπημένο της φαγητό είναι η πίτσα. Ταινία που δεν βαριέται είναι, όπως όλα τα κορίτσια, το «Pretty Woman».

Αμαρτία της είναι η… σοκολάτα! Όπως κάθε γυναίκα, έτσι και αυτή, ευχαριστιέται το shopping. Ενώ στοιχείο του χαρακτήρα της που πολλοί δεν ξέρουν είναι ότι στην παρέα είναι το «πειραχτήρι»!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΗ: ΠΡΑΣΙΝΗ]]> Τελευταίο σφύριγμα για τον «Διοικητή του Φιλέ»
Την Τρίτη το βράδυ στον αγώνα Παναθηναϊκός-Ντιναμό Μόσχας, ο κ. Σοκουλού, διαιτήτευσε στην τελευταία αναμέτρηση ως διεθνής ρέφερι και αύριο στην πατρίδα του στο Σούπερ Καπ Γυναικών, θα γραφτούν οι τίτλοι τέλους και για τις εγχώριες διοργανώσεις.

Ο «Διοικητής του Φιλέ», Ούμιτ Σοκουλού συγκινημένος και ανακουφισμένος που συνάντησε τα «αδέρφια» του στην Ελλάδα μίλησε για λογαριασμό της ιστοσελίδας της CEV, στο γραφείο Τύπου του Παναθηναϊκού, Πένυ Ροντογιάννη.

-Ποια είναι τα συναισθήματά σας που το τέλος της καριέρας σας ως διαιτητής πλησιάζει;

-Είμαι πολύ χαρούμενος και ικανοποιημένος που κατάφερα να ολοκληρώσω την καριέρα μου χωρίς προβλήματα.

Η καριέρα σας ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και ολοκληρώνεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα την Αθήνα. Πιστεύετε στη μοίρα;

-Ίσως και να πιστεύω. Είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό, έχω μόνο καλές αναμνήσεις από την Ελλάδα.

-Πείτε μας τους τρεις αγώνες που θα μείνουν ανεξίτηλοι στη μνήμη σας;

-Σίγουρα ο τελευταίος μου ως διεθνής διαιτητής (Παναθηναϊκός-Ντιναμό Μόσχας), ο πρόσφατος τελικός του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 μεταξύ της Βραζιλίας και Κούβας στην Ιταλία και, επίσης, ο τελικός ΗΠΑ-Βραζιλία (γυναίκες) των Ολυμπιακών Αγώνων 2008 στο Πεκίνο.

-Στην πατρίδα σας πότε και ποιος θα είναι ο τελευταίος αγώνας;

-Αύριο κλείνει ο κύκλος στην Τουρκία με το γυναικείο Σούπερ Καπ μεταξύ Φενέρμπαχτσε και Βάκιφμπανκ.

-Πώς βλέπετε το άθλημα από τη δική σας πλευρά;

-Το βόλεϊ είναι ένα άθλημα που αρέσει σε όλο τον κόσμο, παντού όλο και περισσότερο. Χρειάζεται ωστόσο να το δούμε ως μια επιχείρηση, με σκοπό την βελτίωση και την ανάπτυξή της κάθε στιγμή.

-Τι σκοπεύετε να κάνετε από εδώ και πέρα;

-Θα εργαστώ για την Ομοσπονδία μου και την ίδια ώρα θα κοιτάξω για κάποια θέση ίσως στην FIVB, βοηθώντας πάντα και μεταδίδοντας την εμπειρία μου σε άλλους. Κύριος στόχος μου ήταν πάντα η ευημερία του βόλεϊ.

-Μπορείτε να κάνετε μια σύγκριση μεταξύ ελληνικού και τουρκικού πρωταθλήματος αυτή τη σεζόν;

-Μέχρι φέτος, το ελληνικό πρωτάθλημα ήταν πολύ ισχυρό. Νομίζω αλλά δεν είμαι απολύτως βέβαιος ότι και αυτή τη χρονιά έχει διατηρήσει ένα καλό επίπεδο, αλλά όχι όπως στο παρελθόν.
Επίσης έχω ακούσει για κάποια οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν γνωρίζω το μέγεθος της κατάστασης. Από την άλλη πλευρά, το τουρκικό πρωτάθλημα γίνεται ολοένα και πιο δυνατό. Οι ομάδες ξοδεύουν χρήματα για το βόλεϊ. Νομίζω ότι μετά τη Ρωσία είναι η Τουρκία αυτή που δαπανά τα πιο πολλά χρήματα για παίκτες, προπονητές, οργάνωσης κλπ
Επίσης πιστεύω ότι το γυναικείο πρωτάθλημά μας είναι στην κορυφή. Έχουμε δυνατά και ανταγωνιστικά σύνολα με αθλήτριες μεγάλης αξία.

-Ξέρω ότι είναι δύσκολο, επειδή έχετε φίλους πολλούς στην Ελλάδα, αλλά θα το εκτιμούσα αν αναφέρατε κάποια ονόματα.

-Μπορώ να σας πω πάρα πολλά. Στα σίγουρα, ο κ. Καλπακτσόγλου, κ. Μαργαρίτης ο οποίος με βοήθησε πολύ, ο κ. Καραμπέτσος, ο κ. Μιχελινάκης, ο κ. Ιορδανίδης, ο κ. Μπελιγράτης, ο κ. Μαυρομάτης κ.α.

-Επειδή αναφέρατε τον νέο Πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης, τον κ. Αχιλλέα Μαυρομάτη. Ποια είναι η γνώμη σας για ίδιο αφού τον γνωρίζετε καλά;

-Τον γνωρίζω πολύ καλά. Κοιτάχτε, όπως τον ξέρω εγώ, είμαι βέβαιος ότι θα κάνει το καλύτερο για το βόλεϊ. Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι έχει την συμπάθεια όλων (όλοι τον πάνε).
Έγινε πρόεδρος κάτω από δύσκολες συνθήκες, αλλά στο τέλος θεωρώ ότι θα νικήσει. Ο κ. Μαυρομάτης είναι κυριολεκτικά τζέντλεμαν, αγαπάει αυτό που κάνει και πιστεύω ότι θα φέρει
βόλεϊ και πάλι στο προσκήνιο.

-Για το τέλος, θα θέλατε να ευχαριστήσετε κάποιον ιδιαίτερα;

-Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους φίλους μου στην Ελλάδα, έχουμε κάτι παραπάνω από φιλική σχέση, είναι αδέλφια. Πολλές ευχαριστίες σε όλους τους διαιτητές, τα μέλη της CEV
και της FIVB. Τελευταία, αλλά πολύ σημαντικό, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, στη γυναίκα μου, γιατί όντως τελικά πίσω από κάθε άνθρωπο υπάρχει μια γυναίκα. Belgin σε ευχαριστώ!

Κάτι που δεν ξέρετε για τον Σοκουλού

Γεννήθηκε από Σέρβους γονείς στην πόλη Σοκούλοβιτς της Βοσνίας. Οι ρίζες της οικογένειας Σοκουλού έχουν μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, αφού ο ιδρυτής τους ήταν ο δίμετρος Μεχμέτ Πασά Σοκούλοβιτς. Ο διάσημος διαιτητής είναι ο γόνος της 10ης γενιάς του μεγάλου βεζίρη!
]]> Τεντζέρης: «Έπρεπε να είχαν παραιτηθεί όλοι» «ΣΤΟ ΦΙΛΕ» της nova, της πρώτης ψηφιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα. Ο παλαίμαχος άσσος του «τριφυλλιού» ήταν καλεσμένος του Παντελή Λώλη και απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που απασχολούν την ομάδα του «τριφυλλιού». Αναλυτικά η συνέντευξη του Τάσου Τεντζέρη στην εκπομπή της πρώτης ψηφιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα έχει ως εξής:

Για το χρονικό των προβλημάτων:
«Το τμήμα δεν ξεκίνησε να ταλαιπωρείται από φέτος. Το κακό ξεκίνησε από το καλοκαίρι του 2009. Τότε δηλαδή που έφυγε από την ομάδα ο βασικός της χρηματοδότης της, ο κ. Γιαννακόπουλος. Εκείνη λοιπόν η διοίκηση δεν άφησε χρέος. Υπήρχαν 140 χιλιάδες Ευρώ τα οποία όφειλε στους ξένους εκείνης της περιόδου (Αντράε, Ερπ, Γκέριτς, Ντεπέστελε), τα οποία όμως έδωσε αλλά δεν πήγαν ποτέ εκεί που έπρεπε. Η διοίκηση αυτή έφυγε με μηδέν παθητικό. Από κει και ύστερα όταν ανέλαβε τον Ερασιτέχνη ο κ. Κίτσιος και το τμήμα του βόλεϊ ο κ. Λιακόπουλος, είπαν ότι μείωσαν το μπάτζετ για τη σεζόν 2009-2010, κάτι όμως που δεν είναι αλήθεια.

Ουσιαστικά το μπάτζετ παρέμεινε το ίδιο, αυτό δηλαδή που είχαμε αφήσει εμείς όταν σχεδιάσαμε την ομάδα με τον Αλέκο Λεώνη. Το μπάτζετ ήταν περίπου στο 1.9 εκ. Ευρώ, συνεπώς μειώθηκε ελάχιστα. Από κει λοιπόν ξεκίνησε το πρόβλημα. Εμείς είχαμε τις εγγυήσεις του κ. Γιαννακόπουλου και του κ. Έλληνα και δημιουργήσαμε μπάτζετ που έφθανε στα 2.3 εκ. Ευρώ. Υπήρχε όμως ρευστότητα στο τμήμα. Η νέα διοίκηση που ήρθε δεν είχε τα χρήματα για να τρέξει αυτό το μπάτζετ. Βρήκε τους ξένους και ξεκίνησε διαπραγματεύσεις από την αρχή. Πιστεύω ότι δεν έπρεπε να τους πάρει αφού δεν είχε χρήματα.

Αυτό που λέω αποδεικνύεται και από το χρέος που άφησε πέρσι που είναι 800 χιλιάδες Ευρώ. Να πούμε ότι ήταν άπειροι αυτοί που διοικούσαν; Ωραία το δέχομαι. Η ίδια όμως διοίκηση συνεχίζει και φέτος το ίδιο καταστροφικό έργο. Έχει χρέος 800 χιλιάδες από πέρσι, έχει και άλλες 700 από την δημιουργία της φετινής ομάδας και για αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει. Γιατί λοιπόν έκανε φέτος μεταγραφές; Ωραία είναι τα ονόματα αλλά για να τα έχεις πρέπει να τα πληρώσεις. Πάνω από όλα πρέπει να είσαι ειλικρινής. Έχεις χρήματα, τους πληρώνεις. Αν τώρα δεν έχεις, βγαίνεις ξεκάθαρα το λες και μετά παραιτείσαι.

Για τις παραιτήσεις από τον Ερασιτέχνη:
Δύο είναι τα βασικά μέλη που παραιτήθηκαν μέχρι τώρα. Ο κ. Πιστιόλης και ο κ. Παναγούλιας. Εκεί που έχει φθάσει ο Ερασιτέχνης έπρεπε να είχαν φύγει όλοι,. Μιλάω σαν Παναθηναϊκός γιατί πονάω αυτό το τμήμα. Τι θα έκανα εγώ αν ήμουν στο τμήμα; Θα έπαιρνα μόνο Έλληνες, θα έφτιαχνα ένα μπάτζετ που θα είχα να το πληρώσω. Θα ξοφλούσα τα περσινά και τα προπέρσινα.

Για τα προβλήματα του τμήματος:
Ο προπονητής πάει να κλείσει χρόνο απλήρωτος. Μέλος της ομάδας έτρωγε για 10 μέρες μόνο ψωμί. Στην ομάδα οι παίκτες δεν έχουν νερό να πιούν. Δεν είχαν δημιουργηθεί ποτέ αυτά που βλέπουμε φέτος στον Παναθηναϊκό. Αν δεν μπορούν αυτοί που διοικούν ας πάρουν το καπελάκι τους και να φύγουν. Οι παράγοντες που διοικούν είναι χομπίστες, είναι ερασιτέχνες. Οι αθλητές και οι προπονητές είναι επαγγελματίες. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά.

Για τις εγγυήσεις της διοίκησης:
Ο Στέλιος Καζάζης ζητάει εγγυήσεις για αυτόν και για τους παίκτες του. Από λόγια έχουν χορτάσει. Έχουν φουσκώσει οι κοιλιές τους. Πρέπει επιτέλους να τελειώνει αυτό το παραμύθι. Έκαναν κακό προϋπολογισμό την μια χρονιά. Τώρα για τι ανοίχτηκαν; Δεν έμαθαν; Ποτέ ο ΠΑΟ δεν είχε φθάσει σε τέτοιο σημείο. Δεν έχει χάσει κανένας χρήματα από τον Παναθηναϊκό αλλά αυτό το χάλι να μην έχουν νερό και μέλος της ομάδας να παρακαλάει να πάει σε ξενοδοχείο για να φάει δεν αντέχεται. Ας το κλείσουν το μαγαζί.

Για τους φίλους του Παναθηναϊκού:
Εγώ περιμένω τους φιλάθλους του ΠΑΟ να πάρουν την ομάδα στα χέρια τους. Την άλλη εβδομάδα υπάρχει το ευρωπαϊκό ματς με την Μπαρτσελόνα. Ας μην πιουν τον καφέ τους και αυτά τα 3 ευρώ ας τα δώσουν στο τμήμα. Θα μαζευτούν 300 χιλιάδες Ευρώ. Δεν ξέρω γιατί δεν έχει γίνει ακόμη κάποια τέτοια κίνηση. Νομίζω ότι είναι κακή οργάνωση από πλευράς διοίκησης. Μου άρεσε η ιδέα των sms αλλά μπήκαν μόλις 10 χιλιάδες ευρώ στο τμήμα. Σωθήκαμε; Όχι βέβαια.

Εγώ θα ήθελα 4 εκατομμύρια sms για να πούμε ότι όντως κάτι έγινε. Ας ανοίξουν λογαριασμό στην τράπεζα για να μαζέψουν κάποια χρήματα. Παρακαλώ τον ανώνυμο φίλο του Παναθηναϊκού να μπει μπροστά. Αν σωθεί το βόλεϊ θα σωθούν και τα υπόλοιπα. Ας πάει το βόλεϊ υπό τη σκέπη της ΠΑΕ. Ας μην πάει σε κάποιον επώνυμο φίλο της ομάδας όπως είχε γίνει με τον Κ. Σταθοκωστόπουλο. Αυτός ανέβασε το τμήμα και τον ευχαριστούμε παρά πολύ. Όλοι πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτόν τον άνθρωπο.

Για την συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ:
Κακώς δηλώσαμε συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ από την στιγμή που δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούμε. Σήμερα (χθες) η ομάδα κατέβηκε με 10 παίκτες στον αγώνα με την Ντιναμό. Γιατί δεν δηλώσαμε 18; Γιατί δεν βάλαμε κάποιους έφηβους; Κάθε παίκτης που λείπει ισοδυναμεί με πρόστιμο 2,4 χιλιάδες Ευρώ. Βάλτε και το πρόστιμο από την μη προσέλευση 1000 θεατών και το ποσό που θα κληθεί να πληρώσει ο Παναθηναϊκός φθάνει στις 6 χιλιάδες. Για ποιο λόγο να πληρώσουμε αυτά τα λεφτά; Μας περισσεύουν; Ας δηλώναμε τα ball boys. Είναι τόσο απλό.

Για τον Στέλιο Καζάζη:
Τον γνωρίζω από το 1980. Έχει γαϊδουρίνη υπομονή. Αν δεν ήταν ο Στέλιος θα είχαμε διαλυθεί από πέρσι. Αν τυχόν φύγει ο Στέλιος, ο Παναθηναϊκός τελείωσε. Αυτός κρατάει την ομάδα, αυτός κρατάει όλο τον Παναθηναϊκό. Μένει γιατί έχει ξεκινήσει από την ερασιτεχνική σχολή του βόλεϊ. Δεν συμπεριφέρεται σαν επαγγελματίας απέναντι στον Παναθηναϊκό. Κρατάει την ομάδα στα χέρια του, την κρατάει για να μην πέσει. Αν κλείσει την πόρτα ο Στέλιος τελείωσε και ο Παναθηναϊκός. Ούτε η πόρτα δεν θα μείνει. Εύχομαι ο Στέλιος να έχει και άλλη υπομονή. Πρέπει όμως και η διοίκηση να δώσει χειροπιαστές εγγυήσεις σε όλους. Να σταματήσει τα λόγια. Ας δώσει επιταγές. Τα παιδιά θέλουν να έχουν κάτι στα χέρια τους. Να τους υπολογίζει κάποιος. Υπόσχονται και δεν βγαίνει πουθενά.

Για τον Γκόρντον Μέϊφορθ:
Αυτή τη στιγμή είναι στην Αμερική. Αν μείνει εκεί θα είναι ακόμη καλύτερα. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Δεν έχει παρθεί καμία απόφαση, περιμένουμε να γυρίσει. Τα δείγματα που έχει δείξει δεν είναι αυτά που χρειάζεται το ελληνικό βόλεϊ. Χάσαμε χρόνο με την έλευσή του Μέιφορθ. Είχε καλύτερο υλικό το οποίο δεν αξιοποίησε. Από κει και ύστερα πιστεύω ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στις μικρές ηλικίες. Να στήσουμε σωστά επιτέλους το ελληνικό βόλεϊ.

Για την αλλαγή προπονητή στην Εθνική:
Θέλει αλλαγή προπονητή η Εθνική. Το ποιος θα είναι εξαρτάται από το οικονομικό. Μπορούμε να πάμε σε στυλ Καπράρα ή Μπερούτο. Με άλλα λόγια σε προπονητή part time…]]> Βούκοβιτς: «Να δείξουμε ποιότητα»
Ετσι, το μεσημέρι της Κυριακής (14/11) βρισκόταν κανονικά στο γραφείο του, αναλύοντας για ακόμη μια φορά τα... ερυθρόλευκα δεδομένα μαζί με τον Ελληνα στατιστικολόγο του Παναγιώτη Κουντουρίδη.

«Τον Πάνο τον γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια και από τη στιγμή που είχαμε την ατυχία με τον Ιταλό στατιστικολόγο μας (έπεσε θύμα τροχαίου πριν από έναν μήνα) ήταν η πρώτη μας επιλογή», είπε για τον Ελληνα συνεργάτη του, ο οποίος του έχει δώσει πολύτιμες πληροφορίες, αλλά, όπως τόνισε χαρακτηριστικά: «Στην εποχή που ζούμε, με τα ηλεκτρονικά μέσα που υπάρχουν, τα ξέρεις όλα.

Ούτως ή άλλως όμως δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να ξέρεις ότι ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ελληνική ομάδα, ότι τα προηγούμενα χρόνια είχε διάσημους παίκτες και προπονητές και ότι έχει τα περισσότερα τρόπαια στην Ελλάδα. Με λίγα λόγια, είναι ένας θρύλος του ελληνικού και ευρωπαϊκού βόλεϊ».

Για τον έμπειρο τεχνικό (έχει οδηγήσει την Εθνική Σερβίας στην 3η θέση στο παγκόσμιο της Αργεντινής) το ότι ο Ολυμπιακός έχει αλλάξει σημαντικά το ρόστερ του δεν είναι και τόσο σημαντικό ως προς τον βαθμό δυσκολίας του μεθαυριανού αγώνα.

«Φυσικά ξέρω ότι διαφοροποίησε το ρόστερ του σε μεγάλο βαθμό, αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι. Πέρα από τη δυναμική του αντιπάλου, το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι η δική μας λίγκα είναι πολύ αδύναμη. Ο Ολυμπιακός έχει παίξει τέσσερα δύσκολα ματς στην Ελλάδα, εμείς έχουμε δώσει άλλα τόσα, μόνο που στα περισσότερα θα είχαμε μεγαλύτερη κόντρα αν απλά κάναμε... προπόνηση»!

Ο επιπλέον πονοκέφαλος του Βούκοβιτς είναι η απουσία του Φραντζέσκο Μπιριμπάντι (υπέστη βαρύ διάστρεμμα και μερική ρήξη συνδέσμων και υποβάλλεται σε θεραπεία σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης στη Ρώμη), αλλά αυτό που αποτελεί το μεγάλο όπλο της Μπούντβα είναι η δίψα των παικτών του για μεγάλα ματς.

«Το Champions League είναι μια διέξοδος, μια ευκαιρία για να δείξουμε την ποιότητά μας. Γιατί στην ομάδα μας συνδυάζουμε το ταλέντο με την εμπειρία και δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες για να το δείχνουμε».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΥΧΑΛΑΣ
ΠΗΓΗ: ΕΞΕΔΡΑ]]> Η Σοφία Κοσμά αποκαλύπτεται...
Αναλυτικά όσα δήλωσε η Σόφια Κοσμά:

Πότε και πώς και γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με το βόλεϊ;

"Το περίμενα. Θα σας πω γιατί είναι μεγάλη ιστορία, το πώς ξεκίνησα το βόλεϊ. Ο μπαμπάς μου είχε τη φαεινή ιδέα να ξεκινήσω βόλεϊ κι όταν πήγα στο γήπεδο τέλος πάντων και είδα πώς γίνεται αυτό το άθλημα είπα "δεν θέλω να ξαναπατήσω εκεί πέρα" αλλά μετά από 2-3 φορές που ο μπαμπάς μου λέει "δεν υπάρχει περίπτωση, εκεί θα πας και με το ζόρι" τελικά έγινε η τιμωρία μου το να μην πηγαίνω στο βόλεϊ. Μου άρεσε πάρα πολύ κι έτσι ξεκίνησα".

Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε για να ασχολείσαι ακόμα μέχρι σήμερα με το βόλεϊ, κι απ'ό,τι έχω καταλάβει θέλεις να ασχοληθείς σοβαρά με αυτό.
"Δεν ξέρω, πλέον είναι τρόπος ζωής, μ'αρέσει πάρα πολύ. Αν δεν το κάνω φεύγω τελείως από την ρουτίνα της ζωής μου ας πούμε, δεν μπορώ να μην έχω το βόλεϊ στη ζωή μου".

Σπάνια απάντηση. Ποιοι είναι οι στόχοι σου, ή αν θες οι φιλοδοξίες σου μέσα απ'το βόλεϊ; Τι θες να πετύχεις εσύ; Είτε άμεσα, είτε και μακροπρόθεσμα.
"Βασικά θέλω άμεσα να καλυτερεύσω και στο άμεσο μέλλον αν μπορέσω να παίξω σε ένα μεγαλύτερο επίπεδο, δηλαδή στο εξωτερικό. Αν μπορέσω, να έχουμε υγεία πάνω απ' όλα βέβαια".

Φέτος η χρονιά σε βρίσκει στο Μαρκόπουλο, έχετε ξεκινήσει δυναμικά τη χρονιά, παρότι είστε μια ομάδα που κυρίως απαρτίζεται από νέες και ταλαντούχες αθλήτριες. Ποιοι είναι οι στόχοι που έχετε θέσει ως ομάδα για τη φετινή χρονιά αλλά και οι προσωπικοί σου, δηλαδή σε ποια κομμάτια του παιχνιδιού σου θέλεις να βελτιωθείς…
"Σαν ομάδα έχουμε θέσει ως πρώτο στόχο την εξάδα, τώρα σε προσωπικό επίπεδο σε όλα τα κομμάτια θέλω να βελτιωθώ, εννοείται".

Στην ομάδα σας έχετε ένα προπονητή ο οποίος αν μη τι άλλο του αρέσει να δουλεύει με μικρές αθλήτριες. Θες να μου πεις έτσι δυο λόγια για τον κόουτς;
"Ο κύριος Γιώργος είναι πολύ καλός προπονητής, έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να δουλεύει με τα μικρά παιδιά, προσωπική μου άποψη είναι ότι εμένα μου βγάζει κάθε φορά να παίζω το 100% του παιχνιδιού μου, με τη συμπεριφορά του, με την προπονητική του, με τα πάντα και πιστεύω θα βελτιωθώ πολύ φέτος με τον προπονητή".

Υπάρχει όμως και μια αθλήτρια η οποία είναι αν μη τι άλλο συνηθισμένη στον πρωταθλητισμό και πιστεύω ότι παρά την ηλικία της θα σας βοηθήσει πάρα πολύ. Θες να μου πεις δυο λόγια για το ρόλο της Φίφη Σαπαρέφσκα στην ομάδα;
"Πιστεύω είναι "η εμπειρία". Αυτή η λέξη τη χαρακτηρίζει γιατί και μες στο παιχνίδι μας βοηθάει πάρα μα πάρα πολύ. Είναι μεγάλη παίκτρια εννοείται και ο ρόλος της είναι καθοριστικός στην ομάδα".

Φέτος υπάρχουν και κάποιες αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής του πρωταθλήματος, τα play-off, τουλάχιστον απ'όσο ξέρουμε μέχρι στιγμής, ανήκουν στο παρελθόν. Πιστεύεις ότι οι αλλαγές αυτές θα βοηθήσουν στο πρωτάθλημα; Γιατί ουσιαστικά μιλάμε για δύο πρωταθλήματα.
"Εντάξει, δεν ξέρω, αυτό θα δείξει στο μέλλον, αλλά πιστεύω θα είναι καλύτερο και θα βοηθήσει".

Η επόμενη σελίδα της καριέρας σου θα προτιμούσες να ήταν ένα μεταβατικό στάδιο σε καμια από τις μεγάλες θεωρητικά ομάδες στην Ελλάδα που πρωταγωνιστούν; Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Ηρακλή τα τελευταία χρόνια, ή να πας στο εξωτερικό και να κάνεις εκεί το επόμενο βήμα;
"Όχι, θα ήθελα να είναι εδώ σε μια ομάδα στην Ελλάδα γιατί πιστεύω ότι για να πας στο εξωτερικό και να παίξεις σε υψηλό επίπεδο εννοείται πρέπει να καταξιωθείς πρώτα στη χώρα σου και μετά να βγεις έξω".

Να υποθέσω ότι σημαντικό κεφάλαιο στο μυαλό σου είναι και η Εθνική ομάδα;
"Εννοείται!"

Έχεις κάποια αθλήτρια ή αθλητή ως πρότυπο;
"Η Αγκουέρο μου αρέσει πολύ, από την Ιταλία".

Πας Γ' Λυκείου, προφανώς ο ελεύθερός σου χρόνος είναι περιορισμένος. Τι κάνεις σ'αυτό τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που έχεις ανάμεσα στο σχολείο, το διάβασμα, τις προπονήσεις και τις αγωνιστικές υποχρεώσεις που έχεις;
"Προσπαθώ να ξεχάσω… να ξεχαστώ… να ξεσκάσω ήθελα να πω, βγαίνοντας έξω, κάνοντας ό,τι τα παιδιά της ηλικίας μου. Καφέ, σινεμά, βόλτες κτλ…"

Αγαπημένη ταινία, ηθοποιός;
"Βασικά μ' αρέσουν τα θρίλερ".

Αγαπημένο θρίλερ;
"Μμμμ… μια ταινία που μου άρεσε ήταν η Απαγωγή".

Ηθοποιός;
"Δεν έχω κάποιον αγαπημένο".

Μουσικούλα ακούμε; Τι ακούμε;

"Τα πάντα, εκτός από metal και βαρύ λαϊκό".

Δεν έχεις κάποιο αγαπημένο τραγουδιστή, τραγουδίστρια, συγκρότημα;
"Όχι, σου λέω είμαι ξενέρωτη σ'αυτά, δεν έχω κάτι αγαπημένο, τα ακούω όλα!"

Εξωσχολικά βιβλία διαβάζουμε; Έχουμε κάποιο αγαπημένο βιβλίο;
"Χαχαχα"

Έχεις κάποιο όνειρο ζωής εκτός απ'το βόλεϊ; Κάτι που θέλεις να κάνεις πάρα πολύ;
"Όχι!"

Με τι θέλεις να ασχοληθείς μετά;
"Φυσιοθεραπεία θέλω να περάσω. Ελπίζω να με πάρει ως εκπαιδευόμενη εδώ η φίλη μου η Αρέτα (Κονόμη) στο ξεκίνημά μου αλλά εντάξει, θα δούμε".

Και πάμε τώρα στις "σοβαρές" ερωτήσεις που θα μπουν στο μπλογκ του Κουρκούτι… Εγώ θέλω να μου περιγράψεις μια τυπική μέρα στο σχολείο…

"Ξυπνάω 8 παρά 5, φτιάχνω εννοείται τελευταία στιγμή την τσάντα μου…"

Μένεις δίπλα στο σχολείο;
"Όχι, αλλά πάντα αργώ, δεν υπάρχει πρόβλημα… ξεχνάω τα μισά βιβλία… Έχω ένα πρόβλημα μέχρι να συντονιστώ τώρα τελευταία… Πάω σχολείο, μπαίνω στην τάξη, κάνουμε τις πρώτες ώρες, τις τελευταίες και φεύγουμε!"

Αγαπημένο μάθημα; Εκτός από το διάλειμμα, τη γυμναστική και το κενό.
"Αγαπημένο μάθημα νομίζω ότι είναι τα Αρχαία! Παιδιά ναι, μη με κοιτάτε έτσι!"

Πόσο βγάζεις μέσο όρο;
"17.9, 18, εκεί…"

Ποιο είναι το αγαπημένο σου καρτούν; Βλέπεις καρτούν;
"Ναι… Θα πάω να δω τα Στρουμφάκια στο σινεμά, αλλά το Toy Story μου αρέσει πολύ".

* Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το "Cafe Έπος" στην Κηφισιά.

ΠΗΓΗ: Sport24.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Του Κώστα Χολίδη


Η Σοφία Κοσμά στο Sport24.gr

]]> Τικταπανίδου: «Πιστεύαμε στη νίκη επί του ΠΑΟ»
Απέναντι σε αυτούς τους δύο δεν μπόρεσε να πανηγυρίσει, κάτι που έκανε το Σάββατο το βράδυ κόντρα στις πρωταθλήτριες, με την Τικταπανίδου, αφού ευχαριστεί όσους την ψήφισαν, να δηλώνει: «Θέλαμε να κερδίσουμε και μπήκαμε με νοοτροπία νικητή. Κόντρα σε ΑΕΚ και Ολυμπιακό δεν τα καταφέραμε, αλλά απέναντι στον Παναθηναϊκού που είχε ελλείψεις, εκμεταλλευτήκαμε τις αδυναμίες του και φτάσαμε στη νίκη. Το πιστεύαμε, το θέλαμε και το κυνηγήσαμε. Ίσως αξίζαμε κάτι καλύτερο και στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στου Ρέντη. Εκεί ήταν κρίσιμο το πρώτο σετ. Αν το παίρναμε ίσως το παιχνίδι να είχε διαφορετική εξέλιξη…».

Για τη φετινή σεζόν, τη δεύτερη του ΣΑΑΚ στα «σαλόνια» της Α1 γυναικών, η έμπειρη πλέον Τικταπανίδου σχολιάζει: «Η χρονιά έχει ξεκινήσει με μεγάλη αισιοδοξία. Πέρυσι η σεζόν δεν ήταν ανάλογη των προσδοκιών μας. Το θετικό ήταν ότι παραμείναμε στην κατηγορία και φέτος οι στόχοι μας είναι πιο υψηλοί… Κοιτάμε βέβαια, παιχνίδι με παιχνίδι». Όσο για το ποιοι είναι οι φετινοί στόχοι με… νούμερα; «Ο πρώτος μας στόχος είναι η συμμετοχή στην εξάδα. Και από εκεί και πέρα ό,τι καλύτερο προκύψει», απαντά.

Σχολιάζοντας το νέο σύστημα διεξαγωγής, σημειώνει: «Κάποιες ομάδες έχουν πιο εύκολο πρόγραμμα, για κάποιες άλλες είναι δύσκολο, αλλά σίγουρα είναι πολύ νωρίς να βγάλουμε συμπεράσματα. Το θέμα είναι ποιος θα μπει στην εξάδα. Και τώρα το άγχος είναι περισσότερο. Ξέρεις πως δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία, δεν υπάρχει ρεβάνς. Πρέπει λοιπόν, να προσαρμοστούμε στους νέους κανονισμούς και να κοιτάξουμε για το καλύτερο. Αν είμαστε στην 6άδα και πάλι θα έχουμε άγχος, γιατί όταν έχεις δίψα για να πετύχεις πράγματα πάντα υπάρχει άγχος. Απλά θα έχει φύγει το άγχος της παραμονής και θα είναι πιο… γλυκό».

Κλείνοντας, ευχαρίστησε τις συναθλήτριές της γιατί… «Μόνος σου δεν μπορείς να πετύχεις. Το βόλεϊ είναι ομαδικό άθλημα και χρειάζεται άμιλλα και συνεργασία», ενώ αναφέρθηκε και στον κόσμο που βρέθηκε κοντά στην ομάδα στα δύο πρώτα εντός έδρας παιχνίδια, με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό. «Το γήπεδο ήταν σχεδόν γεμάτο και είναι ωραίο και για εμάς, αλλά και για τον κόσμο», σημείωσε.]]> Χαντάβα vs Παπαφωτίου σημειώσατε...Χ
Οι δύο παρουσιαστές έκαναν και ένα μικρό παιχνίδι γνώσεων απέναντι στις νεαρές βολεϊμπολίστριες για να δουν κατά πόσο κατέχουν από ποδόσφαιρο. Βέβαια, Παπαφωτίου και Χαντάβα, έχοντας πάρει μια πρώτη εφετινή γεύση από το πρόσφατο ντέρμπι Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού στην πρεμιέρα της Α1 γυναικών, ήταν μέσα στο κλίμα.

«Ελπίζω να βγει νικητής ο Ολυμπιακός από αυτό το ντέρμπι και μακάρι να πάνε καλά οι Τοροσίδης και Ριέρα που τους έχω αδυναμία. Τον Τοροσίδη τον βλέπω πολλά χρόνια με τη φανέλα του Ολυμπιακού και τον θαυμάζω για το πάθος του, αλλά και ο Ριέρα είναι πολύ καλός ποδοσφαιριστής και μου άρεσε από την πρώτη στιγμή που τον είδα να παίζει» ήταν η εκτίμηση της Χαντάβα για το ντέρμπι, για να λάβει την… απάντηση της Παπαφωτίου:

«Εγώ πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός θα πάρει το ντέρμπι και νομίζω ότι τη διαφορά θα την κάνουν ο Σισέ και ο Τζόρβας. Οι δύο συγκεκριμένοι είναι και οι αγαπημένοι μου. Ο Σισέ μου αρέσει γιατί πέρα από φανταστικός παίκτης, αλλάζει συχνά κόμμωση».

Πάντως, στην ερώτηση που δέχτηκαν από τους παρουσιαστές της εκπομπής, κατά πόσο θα ήθελαν η μία την άλλη για συμπαίκτρια στην ομάδα τους ήταν αποστομωτικές.

«Δεν αποφασίζω εγώ για το ρόστερ της ομάδας, άρα είναι πολύ υποθετική η ερώτηση. Εάν, όμως, έπαιρνα εγώ μία τέτοια απόφαση, τότε σίγουρα θα διάλεγα την Παπαφωτίου για τον Ολυμπιακό γιατί πρόκειται για μία πολύ καλή πασαδόρο» ήταν η ατάκα της Χαντάβα που δέχτηκε και εκείνη το εγκωμιαστικό σχόλιο της Παπαφωτίου:

«Η Χαντάβα είναι μία πάρα πολύ καλή διεθνής βολεϊμπολίστρια που νομίζω ότι κάθε ομάδα θα την ήθελε στο ρόστερ της. Αναμφίβολα, λοιπόν, αν ήμουν προπονητής θα την έπαιρνα στην ομάδα μου».
]]> Η Κις… σκόραρε υπέροχα
Και βέβαια οι 17 πόντοι (με 12/24 επιθέσεις, 4 άσους και 1 μπλοκ) που σκόραρε απέναντι στον Ηρακλή Κηφισιάς δεν είναι κάτι το ασυνήθιστος για την Κις, η οποία μας έχει συνηθίσει και σε υψηλότερα νούμερα. Ωστόσο, όπως δήλωσε και η ίδια στο volleyball.gr, δεν παίζει ρόλο η ατομική της διάκριση και η επίδοση, όσο το ομαδικό αποτέλεσμα της «Ένωσης»:

«Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για εμένα που αναδείχτηκε MVP της αγωνιστικής και ευχαριστώ όσους με ψήφισαν, ενώ την αφιερώνω στους φιλάθλους της ΑΕΚ που ήρθαν στο γήπεδο και μας συμπαραστάθηκαν. Προσωπικά, πρώτη φορά έπαιξα με τόσο κόσμο στο πλευρό μου και όχι αντίπαλο. Από εκεί και πέρα είναι μια διάκριση που με βοηθάει ψυχολογικά για τη συνέχεια, αλλά πρέπει να μείνω συγκεντρωμένη γιατί θα έρθουν και πολύ πιο δύσκολα ματς. Εξάλλου στα ντέρμπι δεν μπορεί να νικήσει μία αθλήτρια μόνη της, άρα το πρώτο που με ενδιαφέρει είναι να πηγαίνει όλη η ομάδα καλά.

Για παράδειγμα θα μπορούσε και η Μποροβίντσεκ να είναι MVP της αγωνιστικής γιατί είναι πραγματικά ασταμάτητη. Μακάρι να συνεχίσουμε όλες μαζί τόσο δυνατά και ήδη προετοιμαζόμαστε για το επόμενο παιχνίδι με το Πειραματικό στη Θεσσαλονίκη, μία ομάδα που στα πρώτα δείγματα γραφής αφήνει θετικές εντυπώσεις. Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικές για να μην βρεθούμε προ εκπλήξεως» ήταν τα πρώτα λόγια της Κις.

Ωστόσο, η 31χρονη διαγώνια δεν έκρυψε ότι μέσα της προσωπικούς στόχους της είναι η κατάκτηση ενός τίτλους με την ΑΕΚ και αυτό της δίνει έξτρα κίνητρο: «Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά φέτος παίζω σε μία ομάδα που μπορεί να διεκδικήσει κάποιον τίτλο και αυτό είναι ένα έξτρα κίνητρο για εμένα. Η ΑΕΚ είναι ένα πολύ οργανωμένο σωματείο, γίνεται σπουδαία δουλειά και από τη διοίκηση και από το αγωνιστικό τμήμα και θεωρώ ότι θα παλέψουμε μέχρι το τέλος στο πρωτάθλημα, ενώ αν είμαστε και λίγο τυχερές μπορούμε να πάμε καλά και στο Κύπελλο».

Ύστερα από πέντε χρόνια στην Ελλάδα, η Κάταλιν δεν έκρυψε ότι νιώθει περισσότερο ελληνίδα και λιγότερο ξένη στην χώρα μας, ενώ μας αποκάλυψε και το κρυφό της όνειρο που είναι να παίξει και στην Εθνική Ελλάδας… πώς; «Του χρόνου θα παντρευτώ εδώ στην Ελλάδα και ελπίζω ότι έχοντας συμπληρώσει και μια πενταετία στην χώρα σας θα καταφέρω να πάρω την ελληνική υπηκοότητα. Μακάρι να πάνε όλα καλά και αν τα καταφέρω θα ήθελα να παίξω για την Εθνική Ελλάδας».
]]> Παπαφωτίου: «Άρπαξα την ευκαιρία»
Ο λόγος για την Αθηνά Παπαφωτίου, η οποία από την θέση της πασαδόρου πρόσφερε τα μέγιστα στις «πράσινες» και παράλληλα πέτυχε 10 πόντους (1 άσος, 2/3 επ., 7 μπλοκ). Δικαίως, λοιπόν, ψηφίστηκε ως MVP της πρεμιέρας του πρωταθλήματος, καθώς συγκέντρωσε τις 14 από τις 20 προτιμήσεις των δημοσιογράφων που συμμετείχαν στην σχετική ψηφοφορία.

Η 21χρονη αθλήτρια μιλώντας στο volleyball.gr εξέφρασε την έκπληξή της για την προσωπική αυτή διάκριση, καθώς όπως μας είπε είχε στο μυαλό της την συμπαίκτριά της Γέλενα Μλαντένοβιτς:

«Ευχαριστώ πολύ όσους με ψήφισαν και με ανέδειξαν ως MVP της 1ης αγωνιστικής. Το περίμενα ότι η πολυτιμότερη αθλήτρια θα έβγαινε από τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν πίστευα ότι θα είμαι εγώ. Προσωπικά ό,τι δοκίμασα στο παιχνίδι μου βγήκε, είτε στο μπλοκ όπου έκλεισα πολύ καλά από την πλευρά μου, είτε στις πάσες και αυτό με έκανε να αισθάνομαι πολύ άνετα μέσα στο γήπεδο.

Είμαι χαρούμενη, αλλά οφείλω να ευχαριστήσω τον προπονητή και τις συμπαίκτριές μου για αυτή τη διάκριση. Άλλωστε, η νίκη είναι αυτή που μετράει και όχι η προσωπική απόδοση των αθλητριών» ήταν τα πρώτα λόγια της Παπαφωτίου, η οποία δεν έκρυψε την αισιοδοξία της για ακόμη καλύτερη συνέχεια στην ομάδα της:

«Ξεκινήσαμε με νίκη 3-0 στην έδρα του βασικού αντιπάλου μας και αυτό μας γεμίζει αυτοπεποίθηση. Νομίζω ότι πέρα από τους βαθμούς, ήταν περισσότερο μια νίκη γοήτρου και ψυχολογίας εν όψει της δύσκολης συνέχειας. Μακάρι να είμαστε γερές και στη συνέχεια μαζί με τις αθλήτριες που απουσιάζουν λόγω των διεθνών υποχρεώσεών τους να παρουσιάσουμε ακόμη καλύτερο θέαμα».

Όσο για το αν φοβήθηκε σε κάποιο σημείο του αγώνα, ότι ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να μπει ξανά στο παιχνίδι, τόνισε: «Στο τρίτο σετ δεν είχαμε καθόλου αυτοσυγκέντρωση και βρεθήκαμε να χάνουμε από δικά μας λάθη. Τελικά τα διορθώσαμε και καταφέραμε να ανατρέψουμε την κατάσταση. Αν εξαιρέσουμε το τρίτο σετ, νομίζω ότι όλα τα κορίτσια δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό και παίξαμε και για τις Μόλναρ, Μαχόν».

Για το αν αισθάνεται μια προσωπική δικαίωση για την επιλογή της να πάει στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι, εξήγησε: «Γενικώς ύστερα από ένα διάστημα όπου δοκίμασα στο μπιτς βόλεϊ και μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά και την εμπειρία του Πανιωνίου, πλέον είμαι πολύ χαρούμενη στον Παναθηναϊκό και νομίζω ότι θα με βοηθήσει να βελτιωθώ ατομικά.

Γίνεται εξαιρετική δουλειά στις προπονήσεις, έχω έμπειρες συναθλήτριες στους αγώνες, αλλά κυρίως μου δίνεται η ευκαιρία να παίξω. Δυστυχώς πέρυσι στον Πανιώνιο δεν πήρα τον χρόνο συμμετοχής που θα ήθελα και δεν είχα τις ευκαιρίες για να δείξω αν μπορούσα να προσφέρω ή όχι».
]]> Παπαφωτίου: «Οι δύο καλύτερες ομάδες» Sport24.gr για τη μεταγραφή της στο «τριφύλλι», αλλά και για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.

Αναλυτικά όσα δήλωσε η Αθηνά Παπαφωτίου:

- Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με το βόλεϊ;
«Από πολύ μικρή ασχολήθηκα με τον αθλητισμό. Περισσότερο για να έχω κάτι για να ασχολούμαι τα απογεύματα. Πολύ κοντά στο σπίτι μου ήταν οι εγκαταστάσεις του Ηλυσιακού και περίμενα να φτάσω 9 ετών για να μπορέσω να γραφτώ στις ακαδημίες και να μπορώ να παίξω. Έγινε αυτό και στην συνέχεια δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να εγκαταλείψω το βόλεϊ γιατί μου άρεσε πολύ».

Το γεγονός ότι πολύ γρήγορα έφτασε να παίζεις στην Α1 ήταν ένα έξτρα κίνητρο για σένα;
«Πιστεύω ότι κάθε μια κοπέλα που ασχολείται με τον αθλητισμό έχει φιλοδοξία. Θέλει να παίξει όσο το δυνατόν καλύτερα και στις καλύτερες ομάδες. Σίγουρα το γεγονός ότι πήγα από τον Ηλυσιακό στον Πανιώνιο και στην συνέχεια στο Παναθηναϊκό, αυτό είναι ένα έξτρα κίνητρο για μένα».

Μίλησε μου λίγο για την περσινή σεζόν στον Πανιώνιο.
«Ήταν μια καλή χρονιά. Η ομάδα πέτυχε τους στόχους της και πήγε όσο καλύτερα μπορούσε. Από εκεί και πέρα δεν μπορώ να πω ότι προσωπικά έμεινα και πολύ ευχαριστημένη επειδή πιστεύω ότι μπορούσα να προσφέρω περισσότερα».

Τα πρώτα σου συναισθήματα από την μεταγραφή στον Παναθηναϊκό ποια ήταν;
«Φυσικά και χάρηκα πολύ. Σίγουρα είναι μεγάλη πρόκληση να πας σε μια ομάδα που είναι στην κορυφή και διεκδικεί τίτλους. Αυτό όμως είναι κάτι που μου αρέσει πολύ».
Φέτος όμως για διαφορετικούς λόγους αποχώρησαν έξι παίκτριες από τον Παναθηναϊκό.

Μπορεί η ομάδα να παραμείνει στην κορυφή;
«Το να διαδέχεσαι τέτοιες αθλήτριες είναι μια πολύ βαριά κληρονομιά. Τα κορίτσια που έχουν έρθει στην ομάδα με εξαίρεση τις ξένες έχουμε το μειονέκτημα ότι δεν έχουμε πολλές παραστάσεις από την Α1. Βέβαια, όλες μας έχουμε μεγάλη όρεξη για δουλειά και πιστεύω ότι με την βοήθεια και των ξένων αθλητριών μπορούμε να συνεχίσουμε να πρωταγωνιστούμε».

Το ντεμπούτο σου με την πράσινη φανέλα πάντως θα γίνει σε ένα ντέρμπι «αιωνίων».
«Κοίταξε η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα την πρώτη αγωνιστική να παίξουμε ένα ντέρμπι, όμως ποτέ δεν ξέρει τις αποτέλεσμα μπορεί να βγει σε μια κλήρωση. Σίγουρα, θα προτιμούσαμε να παίξουμε τις τελευταίες αγωνιστικές με τον Ολυμπιακό που θα είχαμε και την Μόλναρ με την Μαχόν. Από εκεί και πέρα όμως θα δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό στο ντέρμπι».

Φέτος υπάρχουν αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής του Πρωταθλήματος. Πιστεύεις ότι μπορεί να γίνει κάποια έκπληξη στο τέλος;
«Χάνεται η ευκαιρία κοντραριστούν οι δύο καλύτερες ομάδες. Με αυτό το σύστημα ουσιαστικά απαγορεύονται τα λάθη, γιατί πλέον οποιαδήποτε απώλεια βαθμού κοστίζει πάρα πολύ. Για αυτό το λόγο πρέπει κάθε ομάδα να είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση όταν ξεκινήσει ο δεύτερος γύρος. Πιστεύω ότι πλέον θα παίξει αρκετό ρόλο και η τύχη πέρα από τις δυνατότητες κάθε ομάδας».

Οι προσωπικοί σου στόχοι με τον Παναθηναϊκό ποιοι είναι;
«Εγώ πρώτα απ’ όλα θέλω να βοηθήσω την ομάδα να πετύχει τους στόχους της με όλες μου τις δυνάμεις. Από εκεί και πέρα θέλω να δουλέψω όσο περισσότερο γίνεται για να φτάσω σε όσο το δυνατόν υψηλότερο επίπεδο. Σε αυτό βέβαια θα βοηθήσουν και οι συμπαίκτριές μου που είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο». ]]> Κόλεβα: «Φέτος θα πετύχουμε» «Γαύρος». Η 33χρονη διαγώνιος θεωρεί ότι οι «ερυθρόλευκες» είναι πλήρεις και καλεί τον κόσμο να τις υποστηρίξει!

Ακολουθούν τα σημαντικότερα αποσπάσματα όσων δήλωσε η Έλενα Κόλεβα στη συνέντευξή της:

Για το ντέρμπι-πρεμιέρα με τον ΠΑΟ και την απουσία της Ογκνιένοβιτς: «Η Μάγια είναι η μισή-ομάδα αλλά πιστεύω ότι και χωρίς αυτή είμαστε έτοιμες. Ίσως όχι στο 100% αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό. Μόνο και μόνο η σκέψη ότι θα παίξουμε με τον Παναθηναϊκό μας γεμίζει με αδρεναλίνη. Είμαστε πανέτοιμες για το ντέρμπι. Όλες οι κοπέλες θέλουν να αποδείξουν γιατί ήρθαν. Οι παλιές είμαστε θυμωμένες από πέρσι. Θέλαμε πολύ να εξελιχθούν αλλιώς τα πράγματα, αλλά ο ΠΑΟ είχε πιο ολοκληρωμένη ομάδα. Διέθεταν λύσεις στον πάγκο, μπορούσαν να κάνουν αλλαγές στα δύσκολα. Εμείς είχαμε τόσους τραυματισμούς… Αν το παίρναμε θα ήταν θαύμα και κάποια στιγμή ήμασταν όντως κοντά».

Για την εφετινή ομάδα και το πώς θα έρθουν οι επιτυχίες: «Η ομάδα είναι πλήρης. Κάθε κοπέλα έχει το δικό της κίνητρο για να δείξει τι μπορεί να κάνει. Όλες μαζί έχουμε τον συλλογικό στόχο που είναι να πάμε την ομάδα όσο πιο ψηλά γίνεται. Το μεγάλο μυστικό είναι να ζήσουμε την πίεση όλη τη σεζόν και να την ξεπεράσουμε. Να τη μετατρέψουμε σε κάτι θετικό, όχι να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Αν νιώσεις άγχος στο τελευταίο ματς, όταν διακυβεύονται οι τίτλοι, το έχασες το παιχνίδι. Στον περσινό πρώτο τελικό, όταν προηγηθήκαμε 2-0, τότε ήρθε η πίεση. Όταν πλησιάσαμε τόσο πολύ, φάνηκε ότι δεν ήμασταν έτοιμες να κερδίσουμε. Εγώ δεν έχω πρόβλημα με την πίεση. Έχω μάθει να ζω με αυτή και νομίζω ότι την αξιοποιώ δημιουργικά αλλά για πολλές νέες κοπέλες δεν είναι εύκολο».

Για την απόφασή της να παραμείνει στον Ολυμπιακό: «Αποφάσισα να μείνω γιατί πιστεύω ότι φέτος μπορούμε να κερδίσουμε τίτλους. Έχω προαίσθημα, κάτι σαν déjà vu. Γιατί δεν μου αρέσει να αφήνω πράγματα στη μέση. Πέρσι ξεκινήσαμε να χτίζουμε ένα σύνολο και φέτος, παρότι υπάρχουν πολλές νέες παίκτριες, αισθανόμαστε ήδη σαν να είμαστε μαζί καιρό».

Για το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι: «Δεν φτάσαμε ποτέ σε διαπραγματεύσεις. Δεν το ήθελα, εξάλλου. Πρώτα θα μιλούσα με τον Ολυμπιακό και μετά με όλους τους υπόλοιπους. Δεν ήταν σωστό να συζητώ και με τους δύο. Δεν ήθελα να τους βάλω σε διαδικασία πλειστηριασμού. Όταν μίλησα με τον Ολυμπιακό συμφώνησα αμέσως. Πρώτα θέλω να κερδίσω τίτλο με την ερυθρόλευκη φανέλα και μετά βλέπουμε».

Για τον προπονητή της, Γιάννη Νικολάκη: «Δεν ξέρω αν μπορώ να δουλέψω με άλλον κόουτς στην Ελλάδα. Είναι πολύ καλός σαν προπονητής και εξαιρετικός στο να σου δίνει κίνητρο. Ήταν και ένας πολύ σημαντικός λόγος για να μείνω τελικά στον Ολυμπιακό».

Για το τι εύχεται ενόψει της νέας χρονιάς: «Δεν είναι ευχή αλλά ελπίδα. Ελπίζω αυτή τη χρονιά να σταθούν δίπλα μας οι φίλαθλοι. Όταν είδα στους τελικούς των Ανδρών την ατμόσφαιρα, δεν το πίστευα. Τραβούσα βίντεο για να έχω ντοκουμέντα. Φέτος ελπίζω ότι θα έρχονται και σε μας. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά τους, όχι για να αισθανθούμε εμείς σημαντικές, αλλά για τον Ολυμπιακό. Πρέπει να έχουμε τον κόσμο κοντά μας, γι’ αυτούς παίζουμε, όχι για εμάς».
]]> Οικογενειακή υπόθεση το Super Cup Στη Σαντορίνη δεν τσακώνονται… Κάτι η ειδυλλιακή Καλντέρα, κάτι το γραφικό ηλιοβασίλεμα επιδρά μάλλον καταλυτικά στην ψυχολογία των ανθρώπων, που δεν επιτρέπουν σε οπαδικές και πολιτικές διαφορές να «δηλητηριάζουν» τις σχέσεις τους, όπως σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

«Από το 1988 έχω να δω τέτοια κερκίδα σε ντέρμπι Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού. Τότε που οι οπαδοί συνυπήρχανε είτε στη Λεωφόρο, είτε στη Δραπετσώνα, και τα μόνα που άκουγες ήταν συνθήματα, όχι υβριστικά, τραγούδια, πανηγυρισμοί και γενικά τον παλμό της εξέδρας» λέει στο ΕΘΝΟΣΠΟΡ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ένας άνθρωπος που’ φαγε τα ντέρμπι αιωνίων «με το κουτάλι», ο τεχνικός του Παναθηναϊκού, Στέλιος Καζάζης. 

Για αυτό και παρά την ήττα της περασμένης Παρασκευής με 3-1 (18-25, 25-15, 25-21, 25-18) από τον Ολυμπιακό για το Σούπερ Καπ στο νέο κλειστό «στολίδι» της Σαντορίνης, δεν θα ξεχάσει την εικόνα των οπαδών των «αιωνίων» να παρακολουθούν δίπλα- δίπλα το ματς, όπως ακριβώς τα μέλη της οικογένειας Δρόσου.

«Στριμωγμένη» ανάμεσα σε δύο οπαδούς των «πρασίνων»,  τον φρεσκοχειρουργημένο στο πόδι, 18χρονο αδελφό της, Γιάννη και τη μητέρα της, Ευγενία, η 15χρονη οπαδός του Ολυμπιακού Σοφία, πανηγύριζε έξαλλα τις πετυχημένες προσπάθειες της παρέας του υπερπρωταθλητή MVP, Τζούριτς.

«Δεν ασχολούμαι τόσο πολύ, αλλά δεν θα μίλαγα ποτέ άσχημα στον αδελφό μου για να τον προκαλέσω, αφού δε με παίρνει…» δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια η Σοφία σε αντίθεση με τον Χρήστο, που αν και προέρχονταν από σοβαρή χειρουργική επέμβαση στο πόδι, δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει τέτοια γιορτή μέσα στο ίδιο του το «σπίτι».

«Εδώ στη Σαντορίνη είμαστε όλοι φίλοι, πάμε Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί βλέπουμε στα καφέ τους αγώνες, δημιουργούνται κάποιες κόντρες, αλλά τα πνεύματα ηρεμούν πολύ γρήγορα» τονίζει ο «Big Brother» που παραδέχθηκε ότι «φυσικά και πειράζω την Σοφία, αλλά μέχρις ενός ορίου γιατί είναι αδελφή μου και τη σέβομαι….

Αυτό, άλλωστε, βοηθάει αφάνταστα και το έργο της κας Ευγενίας στο σπίτι, η οποία επισημαίνει πως «τσακώνονται κάποιες φορές, αλλά δεν χρειάζεται να κάνω το διαιτητή, γιατί στο τέλος επικρατεί το γεγονός πως είναι αδέλφια και αγαπιούνται πολύ. Μάλλον μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε. Μολονότι πάντως εγώ είμαι Παναθηναϊκός, το τελικό σκορ στην οικογένεια είναι «Χ» λόγω… μπαμπά Ολυμπιακού» ισχυρίζεται η μαμά της Σοφίας, που εύχεται «να γίνονται πάντα τέτοια παιχνίδια στην επαρχία και να βλέπουμε γεμάτα γήπεδα και μονιασμένους οπαδούς».

Όπως συνέβη στη διοργάνωση της Σαντορίνης, που χάρις στο μεράκι, την τελειοθηρία των κατοίκων της Θήρας αλλά και την εμπειρία της ΕΣΑΠ, θα μείνει στην ιστορία ως μία από τις καλύτερες.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΗΛΙΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣΠΟΡ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

]]> Τσιαρτσιάνη και Αρβανίτη ποζάρουν...
Αν αυτά δεν είναι τα καλύτερα κορίτσια τότε ποια είναι; Η Σαλονικιά Μαρία Τσιαρτσιάνη και η Αθηναία Βίκυ Αρβανίτη, ότι καλύτερο έχει να επιδείξει ο ελληνικός γυναικείος αθλητισμός, έσμιξαν στην άμμο ακριβώς πριν από δύο χρόνια με έναν κοινό στόχο.

«Προορισμός Λονδίνο 2012» έγραφε ο φάρος των δύο κοριτσιών που λίγους μήνες πριν ξεκινήσουν την προετοιμασία τους για το Ολυμπιακό ραντεβού του Λονδίνου αναλύουν στο HELLO πως γίνεται δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες να σαρώνουν τα μετάλλια στο Beach Volley…

Τελικά τα κάνατε μούσκεμα…
Μαρία Τσιαρτσιάνη: Εσείς μας κάνατε μούσκεμα… (γέλια).
Βίκυ Αρβανίτη: Είχαμε ένα πολύ ευχάριστο δίωρο και στο τέλος τα …μουσκέψαμε. Είναι λίγες οι φορές που έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε τέτοιες φωτογραφήσεις και πραγματικά το χαρήκαμε πάρα πολύ.

Στην φωτογράφηση πάντως βγάλατε τον άλλο σας εαυτό…
Μ. Τ.: Εγώ τουλάχιστον δεν ένιωθα …εγώ.
Β. Α.: Μα γιατί το λες αυτό; Εγώ έτσι μπαίνω και παίζω στο γήπεδο… (γέλια).

Το λέω γιατί στην φωτογράφηση κάποιες στιγμές το concept επέβαλε να είσαστε παίκτριες-ντίβες κάτι που δεν έχετε βγάλει ποτέ στα χρόνια που παίζετε…
Μ. Τ.: Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε τους εαυτούς μας. Άλλωστε πιστεύω ότι ο αθλητισμός δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια να γίνεις ντίβα και σνομπ. Γρήγορα έρχεται η ήττα και η αποτυχία και ψάχνεις να βρεις από πού έρχονται οι …σφαλιάρες. Είναι τόσο γρήγοροι οι ρυθμοί που η επιτυχία διαδέχεται την αποτυχία που δεν έχεις την πολυτέλεια να και τα περιθώρια να …ψηλώσεις.
Β. Α.: Ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν έχουμε λάβει κάποια μηνύματα από φίλους μας και δικούς μας ανθρώπους για αλλαγή στην συμπεριφορά μας. Νομίζω ότι κρατάμε χαμηλά τον πήχη και έχουμε κρατήσει τις ισορροπίες.

Διαβάζοντας πάντως τα βιογραφικά σας διαπιστώνει κανείς ότι είστε δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες με περισσότερες αντιθέσεις και λιγότερα κοινά πράγματα. Πως γίνεται να έχετε τόσο καλή χημεία μέσα στο γήπεδο;
Β. Α.: Τα ετερώνυμα έλκονται, αυτό δεν λένε; Σίγουρα έχουμε διαφορετικά χόμπι και ενδιαφέροντα αλλά όλα αυτά απλά μένουν στο χαρτί την ώρα των αγώνων.
Μ. Τ.: Είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες αλλά τα βρίσκουμε πολύ καλά μέσα στο γήπεδο και όχι μόνο. Μέχρι τώρα βέβαια. Μην δεσμευόμαστε κιόλας… (γέλια). Μέσα στο γήπεδο ο στόχος είναι αυτός που σε ενώνει. Ξεχνάς ότι μπορεί να σε ενοχλεί και αφοσιώνεσαι στο παιχνίδι.

Μοιραζόσαστε τις προσωπικές σας στιγμές;
Μ. Τ.: Εννοείται. Είναι επιλογή μας να μοιραζόμαστε τις προσωπικές μας στιγμές και να περνάμε καλά και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Β. Α.: Δεν ξέρω αν είναι μαζοχισμός αλλά εκτός από τις 300 μέρες το χρόνο που είμαστε αναγκαστικά μαζί λόγω αγωνιστικών υποχρεώσεων, υπάρχουν και κάποιες άλλες φορές που βγαίνουμε να διασκεδάσουμε.

Σίγουρα όμως θα υπάρχουν και οι δύσκολες στιγμές…
Μ. Τ.: Θα ήταν παράλογο να μην υπήρχαν. Είναι υγιές, μαθαίνουμε καλύτερα τον άλλον και το κυριότερο είναι ότι μέσα από αυτές τις δύσκολες στιγμές βρίσκεις τρόπους να γίνεται πιο δυνατή η σχέση σου. Στο δικό μας άθλημα ο ένας εξαρτάται από τον άλλο. Αν λοιπόν δεν ισορροπήσεις την σχέση αυτή τότε δεν θα μπορέσεις να προχωρήσεις.
Β. Α.: Είναι αναπόφευκτες οι συγκρούσεις και οι παρεξηγήσεις. Εμείς πάντως τα βρίσκουμε εύκολα και τα ξεχνάμε όλα έξω από το γήπεδο.

Ποιο είναι το ποιο δύσκολο στοιχείο της Βίκυς;
Μ. Τ.: Η Βίκυ θα έλεγα ότι είναι πολύ εύκολος χαρακτήρας. Είναι σίγουρα πιο εύκολη από μένα. Θα την ήθελα πιο δυναμική, πιο αποφασιστική, πιο αυθόρμητη. Από την άλλη πάλι αν ήταν σαν εμένα θα παίζαμε μπουνιές κάθε μέρα. Δεν θα μπορούσαν να σταθούν μέσα στο γήπεδο δύο ίδιοι χαρακτήρες.

Ο αδύναμος κρίκος της Μαρίας ποιος είναι;
Β. Α.: Είναι λίγο πεισματάρα και μερικές φορές προσπαθώ να βρω τον τρόπο για να τις περάσω αυτό που θέλω.

Ποια από τις δύο ρίχνει τους τόνους σε μια σύγκρουση;
Β. Α.: Όποια είναι πιο ήρεμη την συγκεκριμένη στιγμή αυτή ηρεμεί την άλλη.
Μ. Τ.: Είναι θέμα ακοής. Όποια ακούσει γρηγορότερα τον συναγερμό αυτή θα επέμβει πρώτη.

Από τα δύο χρόνια που είσαστε μαζί τι έχει διδαχτεί η μια από την άλλη;
Μ. Τ.: Αυτό που μου αρέσει στην Βίκυ είναι το πείσμα της και η προσήλωσή της στον στόχο. Με όποιον αντίπαλο και αν παίζουμε πιστεύει ότι μπορούμε να τον κερδίζουμε. Αυτό μου αρέσει πολύ.
Β. Α.: Η Μαρία είναι πολύ της δουλειάς. Είναι πεισματάρα και της αρέσει να βελτιώνεται.

Ο δυναμισμός μέσα στο γήπεδο έχει αντίκτυπο και στην προσωπική σας ζωή;
Μ. Τ.: Την γυναίκα-γατούλα είμαι σίγουρη ότι δεν την υποστηρίζουμε. Καλώς ή κακώς είμαστε δυναμικές και εκτός γηπέδου. Κάποιες στιγμές βέβαια δεν μας αρέσει και τόσο. Θα θέλαμε να ήμασταν περισσότερο ρομαντικές αλλά η ένταση και οι απαιτήσεις των υψηλών στόχων που έχουμε θέσει χρειάζονται δυναμισμό που μας ακολουθεί και στην προσωπική μας ζωή.
Β. Α.: Μέσα στο γήπεδο είμαι περισσότερο αθλήτρια και λιγότερο γυναίκα. Εκτός γηπέδων τώρα προσπαθούμε να είμαστε περισσότερο γυναίκες. Θέλουμε να αφήνουμε τον δυναμισμό μας στα αποδυτήρια αν και δεν είναι πάντα εύκολο αυτό.

Πόσο επηρεάζει την ζωή σας το γεγονός ότι για περισσότερους από έξι μήνες είστε εβδομαδιαίως με μια βαλίτσα στο χέρι;
Μ. Τ.: Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του αθλήματος. Οι διαρκείς υποχρεώσεις και τα συνεχόμενα ταξίδια δυσκολεύει τις σχέσεις μας είτε αυτές είναι με τον σύντροφό μας είτε με την οικογένειά μας. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν μέρες στην εβδομάδα που χανόμαστε. Αυτό όμως είναι και το τίμημα του πρωταθλητισμού.
Β. Α.: Νιώθω πολύ χαρούμενη που κατάφερα από μικρή ηλικία να γυρίσω όλο τον κόσμο αλλά κάποια στιγμή νιώθω ότι θέλω να μείνω σπίτι μου. Μας λείπουν οι δικοί μας άνθρωποι και για αυτό το λόγο όταν βρισκόμαστε στην Ελλάδα προσπαθούμε να τους βλέπουμε όσο συχνότερα μπορούμε.

Το ερώτημα «πότε θα γίνω μάνα» περνάει από τις σκέψεις σας;
Μ. Τ.: Περνάει αλλά τουλάχιστον μέχρι το 2012 μόνο θα περνάει. Μέχρι τότε θα παραμείνει αναπάντητο αυτό το ερώτημα. Δεν είναι στα άμεσα σχέδια μας ή δημιουργία οικογένειας. Προέχει η καριέρα μας και ο στόχος που είναι η διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.
Β. Α.: Αυτό δεν μπορείς να το προγραμματίσεις. Είναι ανάλογα με τις συνθήκες αλλά την μητρότητα και την δημιουργία οικογένειας θα αρχίσουμε να την σκεφτόμαστε πιο σοβαρά μετά από το 2012.

Είναι ενοχλητικό το γεγονός ότι την ώρα των αγώνων εκατοντάδες ζευγάρια ανδρικά μάτια είναι καρφωμένα πάνω σας;
Μ. Τ.: Το έχουμε συνηθίσει πλέον και δεν μας ενοχλεί. Δεν δίνουμε έμφαση σε αυτό αφού το θεωρούμε αναπόφευκτο. Άλλωστε με μαγιό παίζουμε. Αυτό που μας ενοχλεί είναι τα σχόλια που κατά καιρούς γίνονται σε κάποιες φωτογραφίες, σχόλια που δεν αφορούν στις αθλητικές μας επιδόσεις.

Αυτό είναι το ενοχλητικό…
Β. Α.: Όταν δεν προκαλείς δεν έχεις κανέναν λόγο να αισθάνεσαι άσχημα και να ενοχλείσαι. Η φύση του αθλήματος είναι τέτοια και δεν μπορείς να φοράς ότι θες εσύ.

Από τα μέρη που έχετε επισκεφθεί ποιο είναι εκείνο που θα σας έκανε να αλλάζατε την Ελλάδα;
Μ. Τ.: Κανένα. Μπορεί η Ελλάδα να μας κουράζει με την καθημερινότητά της αλλά όσο και αν μας πληγώνει δεν μπορούμε να αποβάλλουμε το συναισθηματικό δέσιμο. Για διακοπές τώρα θα πήγαινα πάλι στο Πουκέτ, στο Λος Άντζελες και στο Ρίο της Βραζιλίας.
Β. Α.: Δεν αλλάζεται η Ελλάδα. Σίγουρα η Ρώμη και η Νέα Υόρκη είναι από τις χώρες που θα μπορούσα να μείνω για μεγάλο χρονικά διάστημα. Μόνιμα όμως σε καμία περίπτωση δεν αλλάζω την χώρα μας παρά το γεγονός ότι πολλά πράγματα μας ενοχλούν και μας κουράζουν.

Διαφημίζεται εβδομαδιαίως για περισσότερο από έξι μήνες το χρόνο την ελληνική σημαία. Ποια είναι τα σχόλια που ακούτε τελευταία για την χώρα μας;
Μ. Τ.: Σίγουρα τα μηνύματα και τα σχόλια που λαμβάνουμε δεν είναι και τα καλύτερα. Μετά το 2004 και τους Ολυμπιακούς αγώνες τα σχόλια είναι σκληρά για την Ελλάδα. Ειδικά τους τελευταίους μήνες μετά την κρίση που έχει ξεσπάσει μας κοιτάνε όλοι με μισό μάτι. Εμείς με την προσωπικότητά μας προσπαθούμε όσο αυτό είναι εφικτό να περάσουμε την καλή πλευρά της χώρας μας.
Β. Α.: Ειδικά οι Γερμανοί μας έχουν άχτι. «Πληρώνουμε εμείς τα σπασμένα για εσάς» μας λένε χαρακτηριστικά.

Η κρίση που βιώνει η χώρα μας έχει κάνει δύσκολη την εύρεση χορηγών που να στηρίζουν το δίδυμο σας;
Μ. Τ.: Σίγουρα δεν βιώνουμε τις καλύτερες ημέρες αλλά εμείς είμαστε τυχερές που έχουμε εδώ και χρόνια χορηγό την RED BULL που μας δίνει σιγουριά και δύναμη.
Β. Α.: Χωρίς την στήριξη της ομοσπονδίας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας όπως είναι η RED BULL είναι δύσκολο να κρατηθείς στον αφρό του παγκοσμίου Beach Volley.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΛΩΛΗΣ

ΠΗΓΗ: HELLO
]]> Γκούσταφσον: «Έμενα χωρίς τον Κοσκωτά...»
Κατέκτησε πρωταθλήματα, ευρωπαϊκούς τίτλους και συνέδεσε το όνομά του με τον πιο ιστορικό αγώνα της Εθνικής Ελλάδας, τον μικρό τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1987 στη Γάνδη, τον Ολυμπιακό, τον Κοσκωτά και τους Δίδυμους Πύργους!

Στα 47 του χρόνια η ζωή ακόμα του επιφυλάσσει εκπλήξεις. Μία από αυτές ήταν η κλήρωση του ελληνικού πρωταθλήματος 2010. Αποδέχτηκε την πρόσκληση της ΕΣΑΠ για να έρθει στην Ελλάδα 22 χρόνια μετά την επιστροφή του στην Ιταλία.

Το κουβάρι των αναμνήσεων του Γκούσταφσον ξεκίνησε από το 1979, αποκαλύπτοντας το πώς ασχολήθηκε με το βόλεϊ: «Το 1979 ήμουν 16 ετών και ήμουν ακοντιστής. Μάλιστα ήμουν τρίτος στο πρωτάθλημα Σουηδίας πίσω από τους Νταγκ Βενλόντ και Πίτερ Μπόρντλονγκ που αργότερα διέπρεψαν. Μας πήρε ο Αντερς Κρίστιανσον (σ.σ.: πρώην προπονητής του Ολυμπιακού και του Ηρακλή) και για πέντε εβδομάδες μας έκανε διπλές προπονήσεις. Εκεί άρχισα να μαθαίνω το βόλεϊ».

Τα χρόνια που ακολουθούν το βόλεϊ γίνεται εθνικό σπορ στη Σουηδία και ο Γκούσταφσον στα 20 χρόνια του εκτοξεύει τη φήμη του με τη μεταγραφή του στην Τορίνο το 1983 που τότε είχε προπονητή τον Σιλβάνο Πράντι (σημερινό τεχνικό της εθνικής Βουλγαρίας)!

«Καζάζης και Μουστακίδης»

Ο «Βιg Benght» ήταν ο φόβος και τρόμος των αντιπάλων και με την Εθνική Ελλάδας δεν βρέθηκε αντίπαλος για πρώτη φορά στον μικρό τελικό της Γάνδης. Είχε προηγηθεί άλλο ένα συγκλονιστικό ματς στο Ευρωπαϊκό του 1985 που η Ελλάδα είχε νικήσει πάλι 3-2 σετ και είχε πάρει την 7η θέση, ενώ στην Α' φάση του Ευρωπαϊκού της Γάνδης η Σουηδία είχε νικήσει 3-1.

«Οι μάχες Σουηδίας - Ελλάδας ήταν πάντα συγκλονιστικές. Ωστόσο, ο αγώνας για το μετάλλιο στη Γάνδη το '87 ήταν το κάτι άλλο. Από τους καλύτερους στην καριέρα μου. Τότε το βόλεϊ είχε μεγαλύτερη διάρκεια λόγω της αλλαγής. Θυμάμαι ότι ο Καζάζης και ο Μουστακίδης είχαν κάνει μεγάλο αγώνα. Ειδικά ο Καζάζης ήταν σπουδαίος παίκτης και μπορούσε να έχει πολλά διαφορετικά χτυπήματα. Ξέρω ότι αυτό το ματς ήταν ιστορικό για το ελληνικό βόλεϊ και πως εγώ ήμουν το μαύρο πρόβατο...».

Ποιους αγώνες θυμάσαι πιο πολύ στην καριέρα σου;

«Τον μικρό τελικό του '87 με την Ελλάδα. Μετά την απώλεια του μεταλλίου το 1987, είχαμε την ευκαιρία να διοργανώσουμε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1989 στη Στοκχόλμη. Στον ημιτελικό νικήσαμε 3-2 την τότε πανίσχυρη ΕΣΣΔ που ήταν αήττητη για 34 χρόνια. Στο γήπεδο ήταν 14.000 κόσμος που για πολλά χρόνια ήταν ευρωπαϊκό ρεκόρ. Περάσαμε στον τελικό, αλλά εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκε κανείς μας από την υπερένταση.

Στον τελικό χάσαμε από την ξεκούραστη Ιταλία, η οποία στον άλλο ημιτελικό είχε νικήσει 3-0 την Ολλανδία. Ιστορικός ήταν ο προημιτελικός στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, αλλά και ο προημιτελικός του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1990 που είχε γίνει στο ''Μαρακανά'' με τη Βραζιλία παρουσία 50.000 θεατών και είχαμε χάσει 3-2 σετ. Δεν θα ξεχάσω το τελευταίο μπλοκ που έκανα για να τελειώσουμε τον αγώνα, αλλά η μπάλα χτύπησε λίγο άουτ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτά τα ματς».

Συμφωνείς πως Ελλάδα και Σουηδία δεν εκμεταλλεύτηκαν όσο θα έπρεπε τις επιτυχίες των ομάδων τους;

«Απόλυτα. Δεν ξέρω τι έγινε στην Ελλάδα, αλλά στη Σουηδία όλος ο κόσμος ξαφνικά άρχισε να παίζει βόλεϊ. Δεν υπήρχε σχέδιο δράσης και η ευκαιρία για να μείνει το άθλημα στην κορυφή χάθηκε».

Οι πέντε σταθμοί του

Πέντε ομάδες έχουν στιγματίσει την καριέρα του Γκούσταφσον, μεταξύ των οποίων και ο Ολυμπιακός. Ο Μπενγκτ Γκούσταφσον γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1963 στο Μονλίσκε της Σουηδίας. Ξεκίνησε το βόλεϊ το 1979 με τον Κρίστιανσον, αγωνίστηκε στη σουηδική Προγκόνα κατακτώντας δύο πρωταθλήματα Σουηδίας, το 1982 και το 1983. Το 1983 πήρε μεταγραφή για τη Ρόμπε ντι Κάπα Τορίνο με την οποία πήρε ένα πρωτάθλημα Ιταλίας (1983-84) έχοντας συμπαίκτες τους Βούλο, Ντε Λουίτζι, Περότι, Χόβλαντ και Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1984).

Το 1985 πήγε στη Σαντάλ Πάρμα με την οποία πήρε το Κύπελλο Ιταλίας του 1987 και το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1988 με συμπαίκτες τους Αντρέα Τζιάνι και Αντρέα Ζόρζι. Μετά το άδοξο τέλος με τον Ολυμπιακό επέστρεψε στην Ιταλία και για δύο χρόνια αγωνίστηκε στη Σίσλεϊ Τρεβίζο, μέχρι που έπαθε το μοιραίο τροχαίο.

«Μαύρη» 11η Σεπτεμβρίου

Το νούμερο 11 έχει σημαδέψει τη ζωή του Γκούσταφσον. Ηταν το αγαπημένο του νούμερο που φορούσε πάντα στη φανέλα των ομάδων που αγωνίστηκε. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1991 ήταν η αποφράδα μέρα. Οδηγούσε τη μηχανή του και ένα αυτοκίνητο που παραβίασε «Stop» έπεσε με δύναμη πάνω του και σχεδόν έκοψε στα δύο το πόδι του. Γλίτωσε από θαύμα τον ακρωτηριασμό, αλλά οι γιατροί του ξεκαθάρισαν ότι δεν θα ξαναπαίξει βόλεϊ.

Στα 28 του χρόνια και στην κορύφωση της καριέρας του δέχτηκε ένα ισχυρό σοκ. Η ζωή του είχε κι άλλη «μαύρη» μέρα. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ακριβώς 10 χρόνια μετά το τροχαίο, παρακολουθούσε συγκλονισμένος στην τηλεόραση τις τρομοκρατικές επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους μέχρι που χτύπησε κάποιος την πόρτα του σπιτιού του. «Ημουν σοκαρισμένος από αυτά που έβλεπα, αλλά δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό που θα άκουγα. Μου χτύπησε την πόρτα ο παπάς της γειτονιάς και μου είπε πως η αγαπημένη μου αδελφή στο διπλανό σπίτι είχε βάλει τέλος στη ζωή της».

«Η ζωή και η κόλαση»

Η απώλεια της αδελφής του ήταν ένα ακόμα μεγάλο σοκ που δεν μπόρεσε να ξεπεράσει. Βρήκε παρηγοριά στο αλκοόλ και για μεγάλο χρονικό διάστημα το χαμογελαστό παιδί των φιλέ έπεσε σε κατάθλιψη και κατά το λαϊκό «έπιασε πάτο». Χώρισε με τη σύζυγό του και σταδιακά τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή του από το μηδέν στηρίζοντας όλες του τις ελπίδες στον 16χρονο υιό του. «Η ζωή μπορεί να γίνει κόλαση, αλλά πρέπει να έχεις έτοιμες τις εναλλακτικές λύσεις...».

Σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης μας μιλούσε για τον 16χρονο υιό του που είναι Dj, αλλά και για τα νέα παιδιά που θέλουν να κάνουν αθλητισμό. «Ο,τι κάνουν πρέπει να το κάνουν στη σωστή ηλικία, με τους σωστούς ανθρώπους. Θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ με τα νέα παιδιά, αλλά μέχρι στιγμής η σουηδική ομοσπονδία δεν έχει δείξει ενδιαφέρον. Ολα αυτά τα χρόνια με φώναξε να συμμετάσχω σε μια επιτροπή ανάπτυξης, αλλά δεν υλοποίησε τίποτα από αυτά που προτείναμε».

Ο Γκούσταφσον αποκάλυψε ακόμα πως ήταν καλεσμένος στην Ιταλία για να παρακολουθήσει αγώνες του Μουντιάλ, αλλά: «Προτίμησα να έρθω στην Ελλάδα και δικαιώθηκα για την επιλογή μου. Είδα παλιούς φίλους και θυμηθήκαμε τα παλιά. Είναι ωραίο να ξέρεις ότι σε αγαπάνε και ευχαριστώ για την πρόκληση. Αν μάλιστα τα καταφέρω και η ΕΣΑΠ μου... αλλάξει τα εισιτήρια, ίσως μπορέσω να παρακολουθήσω και έναν αγώνα στο Καραϊσκάκη...».

«Ο Μέσι και οι πασαδόροι»

Ακόμα και τώρα ο Γκούσταφσον διακρίνεται από μεγάλη μετριοπάθεια και αποδίδει τη μεγάλη του επιτυχία στο γεγονός ότι συνεργάστηκε με κορυφαίους πασαδόρους. «Δεν νομίζω ότι ήμουν κάτι ξεχωριστό. Με έχουν μεγαλώσει να μην έχω μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου. Μεγάλωσα στη Σουηδία και όχι στην... Αμερική. Το βόλεϊ είναι η αποθέωση της ομαδικότητας. Στο ποδόσφαιρο ο Μέσι όταν παίρνει την μπάλα μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του.

Στο χάντμπολ ο δυνατός μπορεί να τους περάσει όλους και να βάλει γκολ. Στο βόλεϊ όσο καλός κι αν είσαι θα περιμένεις τη σειρά σου. Αν δεν υπάρχουν οι συμπαίκτες σου και ειδικά οι πασαδόροι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με μερικούς από τους κορυφαίους πασαδόρους όπως ο Βούλο, ο Φαμπιανί, ο Ντβόρακ, ακόμα και ο Μουστακίδης όσο ήμουν στον Ολυμπιακό. Ακόμα και ο Καλμαζίδης που ήμασταν μαζί στην εθνική Σουηδίας ήταν πολύ καλός».

«Κρίστιανσον και Κόντογλου»

Είναι κοινό μυστικό πως ο Γκούσταφσον δεν διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις με τον Αντερς Κρίστιανσον, αλλά του βγάζει το καπέλο... «Είναι πολύ μεγάλη προσωπικότητα και του οφείλω πολλά. Εδώ και 10 χρόνια δεν έχουμε επικοινωνήσει. Πίστευα ότι θα ήταν κι αυτός εδώ σε αυτή τη γιορτή που ετοιμάσατε. Είναι πολύ ισχυρή προσωπικότητα που πάντα ερχόταν σε ρήξη με ό,τι τον ενοχλούσε. Είναι προπονητής που του αρέσει να βγάζει ταλέντα. Πάντως, στη Σουηδία είχα γνωρίσει και τον Ελληνα φυσικοθεραπευτή Κώστα Κόντογλου, τον οποίο θεωρώ αυθεντία και πάντα με συμβούλευε».

Με τι ασχολείσαι τώρα;

«Αντιπροσωπεύω μια εταιρεία αθλητικών ειδών που ειδικεύεται σε προϊόντα που προορίζονται για αθριτικούς και γενικά ανθρώπους με κινητικά προβλήματα».

Σου αρέσει η προπονητική;

«Ναι, αλλά δεν έχω κάποια πρόταση. Περισσότερο θα ήθελα να δουλέψω με νέα παιδιά».

Οταν του τηλεφώνησε ο Κοσκωτάς...

Επειτα από δύο χρόνια στη Ρόμπε ντι Κάπα Τορίνο (1983-85) και τρία στην Πάρμα (1985-88) ο Γκούσταφσον λαμβάνει τηλεφώνημα από τον Σταύρο Κοσκωτά και του ζητάει να έρθει στον Ολυμπιακό έναντι του ποσού-μαμούθ των 20 εκατ. δραχμών. «Μου τηλεφώνησε ο Σταύρος και μου έκανε την πρόταση. Τα λεφτά ήταν πολλά και ενημέρωσα τη Σίσλεϊ Τρεβίζο με την οποία είχε συμφωνήσει. Τους είπα ότι ήταν ευκαιρία καριέρας. Ολοι ξαφνιάστηκαν που άφηνα την Ιταλία για να πάω στην Ελλάδα.

Θυμάμαι πως με παρουσίασαν στους οπαδούς του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Δεν θα ξεχάσω τις εκδηλώσεις του κόσμου. Σκεφτόμουν ότι αυτοί κάνουν έτσι για μένα; Ημουν μαζί με τον Ντέταρι. Μετά έπρεπε να φύγω για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. Οταν γύρισα, ο Σταύρος και ο Γιώργος Κοσκωτάς είχαν προβλήματα και εγώ δεν πληρώθηκα ποτέ. Επειτα από ένα γύρο στο πρωτάθλημα γύρισα Ιταλία».

Το μετάνιωσες που πήρες την απόφαση να έρθεις στην Ελλάδα;

«Οχι, δεν το μετάνιωσα. Δεν ήταν λάθος η απόφασή μου. Λάθος ήταν τα αδέλφια Κοσκωτά. Αν τα πράγματα ήταν καλά, ίσως και να μην είχα φύγει ποτέ από την Ελλάδα».

Ποια είναι η καλύτερη ανάμνησή σου από την Ελλάδα;

«Η άφιξή μου το 1988. Δεν είχα δει ποτέ τόσες πολλές κάμερες και δημοσιογράφους να με περιμένουν. Αλλά και τώρα η εκδήλωση της ΕΣΑΠ ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα διότι είδα πόσο πολύ με αγαπάει ο κόσμος».

Θυμάσαι που στη Λεωφόρο σε σήκωσαν στα χέρια;

«Το πρώτο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Τότε υπήρχαν οπαδοί και των δύο ομάδων. Είχαμε κερδίσει και οι οπαδοί του Ολυμπιακού με σήκωσαν στα χέρια και έτρεχαν. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ... Εχω παίξει σε πολύ δύσκολες έδρες. Η πιο δύσκολη στιγμή μου ήταν σε ένα ντέρμπι Κατάνια - Πάρμα στη Σικελία. Ημουν στην Πάρμα, νικήσαμε 3-2 και ο μάνατζερ της Κατάνια χωρίς λόγο με κλώτσησε στο πόδι.

Κρατούσα στο χέρι μου ένα μικρό μπαλάκι που ήταν πιεσμένο τέιπ από τα δάχτυλα. Του το πέταξα και τον βρήκε στο μέτωπο. Εγινε χαμός. Ξεσηκώθηκαν όλοι εναντίον μου. Μέσα στον όχλο κάποιος μου έφερε στο πρόσωπο ένα κοπίδι και με απείλησε να με μαχαιρώσει. Φοβήθηκα και τελικά γλιτώσαμε από τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΗΓΗ: GOALNEWS]]> Γκούσταφσον: «Ροκ σταρ στον Ολυμπιακό»
Συμπαίκτες και αντίπαλοι του ζητούσαν αυτόγραφα. Αν νομίζει κανείς ότι ο Ιβάν Μίλκοβιτς ήταν ο μόνος σταρ του βόλεϊ που αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, τότε μάλλον δεν θυμάται τον Μπενγκτ Γκούσταφσον. Το 1988 ο τότε διεθνής Σουηδός ακραίος αποτέλεσε πραγματική μεταγραφή αεροδρομίου.

Είχε ήδη γίνει γνωστός στη χώρα μας μετά τον μικρό τελικό του Ευρωπαϊκού στη Γάνδη, όπου παρότι έκανε τον αγώνα της ζωής του, η Ελλάδα πήρε το χάλκινο μετάλλιο. Ηρθε με πολύ όρεξη να μεγαλουργήσει με τα «ερυθρόλευκα» αλλά έμεινε μόλις πέντε μήνες. Ηταν αρκετοί για να βάλει τον Θρύλο στην καρδιά του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπενγκτ, πώς βρέθηκες στον Ολυμπιακό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Επικοινώνησε μαζί μου ο Σταύρος Κοσκωτάς, ο αδελφός του Γιώργου, μετά το Ευρωπαϊκό στο Βέλγιο, το 1987. Δεν τον γνώριζα αλλά φυσικά ήξερα από μικρός τον Ολυμπιακό, χάρη στους αγώνες του στο ποδόσφαιρο. Επικοινώνησα με τον Κώστα Κότογλου, που είναι φίλος μου από τη Σουηδία και μου είπε ότι το μόνο που ήξερε ήταν ότι είχε πολλά λεφτά. Εγώ είχα σχεδόν συμφωνήσει με την Τρεβίζο αλλά ήταν πολύ καλύτερη η πρόταση του Ολυμπιακού. Τους είπα ότι τέτοια ευκαιρία παρουσιάζεται μόνο μία φορά στη ζωή μας και ότι θα πήγαινα στην Ελλάδα. Οταν τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καλά, παρότι περίμενα ότι οι Ιταλοί θα ήταν εξοργισμένοι μαζί μου, μου ξαναέκαναν πρόταση.

Ε: Εχεις μετανιώσει για την επιλογή σου;
Α: Δεν ήταν λάθος επιλογή, απλά τα λάθος αδέρφια διοικούσαν τον Ολυμπιακό εκείνη την περίοδο. Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, σας διαβεβαιώνω ότι θα ήμουν ακόμη εδώ.

Ε: Τι συνέβη;
Α: Είχαμε συμφωνήσει, είχα υπογράψει το συμβόλαιό μου και δεν φαντάστηκα ότι θα υπήρχε πρόβλημα. Γύρισα από την Σεούλ, όπου είχα πάει για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πέρασε ο πρώτος μήνας αλλά δεν πήρα το μισθό μου. Δεν ανησύχησα, γιατί και στην Ιταλία ήταν έτσι και, εξάλλου, με είχαν σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο, πλήρωναν για την διατροφή μου, μου έδιναν χρήματα για τα έξοδά μου. Τελικά, έμεινα πέντε μήνες μέχρι που βεβαιώθηκα ότι δεν θα γινόταν τίποτα. Στο δείπνο που είχαμε το βράδυ της Δευτέρας με τους ανθρώπους του Ολυμπιακού (σ.σ. τον προπονητή Φλάβιο Γκουλινέλι, τον βοηθό του Γιάννη Καλμαζίδη και τον τιμ μάνατζερ Βασίλη Καλλιμάνη) έκανα πλάκα ότι ήρθα για να εισπράξω τα χρήματα του Κοσκωτά, με τον τόκο των 22 χρόνων (γέλια)!

Ε: Γνώριζες από πριν τον κύριο Γκουλινέλι;
Α: Λέγαμε απλά ένα «γεια» αλλά αποδείχθηκε πολύ ωραίος τύπος. Τον Γιάννη τον ήξερα από την εθνική Σουηδίας. Δεν τον έχω δει σαν προπονητή αλλά είμαι σίγουρος ότι είναι καλός. Μπορεί να διαβάζει τους χαρακτήρες των παικτών και να τους συμπεριφέρεται ανάλογα. Οχι όπως άλλοι προπονητές, που τους βάζουν όλους σε ένα σακούλι.

Ε: Θεωρείσαι πάντως «παιδί» του πρώην τεχνικού του Ολυμπιακού, Αντερς Κρίστιανσον…
Α: Είναι από τους αγαπημένους μου προπονητές. Χωρίς αυτόν δεν θα έφτανα εκεί που έφτασα. Είναι σκληρός και κάποιοι δεν τον συμπαθούν, αλλά αν του μιλήσεις και είσαι ευθύς μαζί του καταλαβαίνεις ότι είναι πολύ καλός.

Ε: Μπορείς να μας λύσεις την απορία γιατί έφυγε τελικά από τον Ολυμπιακό;
Α: Δεν ξέρω γιατί έχω να του μιλήσω πολλά χρόνια αλλά ελπίζω ότι ο Γιάννης θα μου δώσει το τηλέφωνό του και θα επικοινωνήσουμε. Ξαναρωτήστε με τότε (γέλια)

Ε: Ας επανέλθουμε στον Ολυμπιακό του τότε. Ποια είναι η καλύτερη ανάμνηση που έχεις;
Α: Μόλις έφτασα στο αεροδρόμιο, ένιωσα σαν ροκ σταρ! Με έβγαλαν από την πύλη για τους VIP όπου με περίμενε η τηλεόραση, φωτογράφοι, δημοσιογράφοι και οπαδοί! Στην αρχή δεν κατάλαβα γιατί γινόταν τόση φασαρία. Εψαχνα να βρω ποιος ερχόταν! Οταν κατάλαβα ότι ήταν για εμένα, σάστισα. Θεωρώ ότι ήταν η σημαντικότερη στιγμη που έζησα σαν παίκτης. Τότε κατάλαβα και το μέγεθος της ομάδας στην οποία ήρθα.

Ε: Συνέχισες να νιώθεις… ροκ σταρ;
Α: Βέβαια. Μετά ήταν η παρουσίαση στο γήπεδο του ποδοσφαίρου, νομίζω σε έναν αγώνα με την Παναχαϊκή. Το γήπεδο ήταν γεμάτο, χαιρέτησα και ο κόσμος χειροκροτούσε. Ηταν τρελό αυτό που ζούσα! Μετά είχαμε μίτινγκ, η ομάδα του ποδοσφαίρου και μόνο εγώ από το βόλεϊ. Νομίζω ότι η φωτογραφία μου με τον Λάγιος Ντέταρι, που κυκλοφόρησε πολύ εκείνη την περίοδο, τραβήχτηκε τότε.

Ε: Πώς θυμάσαι το ντεμπούτο σου στο ελληνικό πρωτάθλημα;
Α: Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός στην έδρα τους, αλλά και με δικούς μας φιλάθλους. Θυμάμαι ότι μόλις τελείωσε ο αγώνας με σήκωσαν και με κουβάλησαν στους ώμους τους! Μου ζήτησαν αυτόγραφα οπαδοί του Παναθηναϊκού ενώ ο Ανδρεόπουλος (σ.σ. ο τότε πασαδόρος του Παναθηναϊκού και νυν προπονητής της Λαμίας) μου θύμισε στην κλήρωση ότι μου είχε ζητήσει κι εκείνος!

Ε: Ησουν προετοιμασμένος για τέτοια ντέρμπι;
Α: Με είχαν ενημερώσει και ανυπομονούσα! Εξάλλου, τις πραγματικά δύσκολες καταστάσεις τις πέρασα στην Ιταλία, όταν με την Πάρμα πήγαμε και κερδίσαμε την Κατάνια 3-2 μέσα στην Ιταλία. Ο γενικός διευθυντής της με πλησίασε και με κλότσησε κι εγώ, χωρίς να το σκεφτώ, του πέταξα στο πρόσωπο ένα… μπαλάκι το οποίο είχα φτιάξει από το tape που είχα δεμένα τα δάχτυλά μου. Εγινε σύρραξη και βγήκαμε με αστυνομική συνοδεία από το γήπεδο έπειτα από τρεις ώρες. Την ώρα που πήγαινα στη φυσούνα, ένιωσα ένα χέρι στο κεφάλι μου και κάποιος που κρατούσε κάτι που έμοιαζε με στιλέτο, αλλά αποδείχθηκε ότι δεν ήταν, μου είπε: «τώρα έχεις όμορφο πρόσωπο αλλά να ξέρεις ότι μπορεί να γίνει πολύ άσχημο»!

Ε: Σε τρόμαξε αυτό το περιστατικό;
Α: Μπα. Πάντα έπαιζα καλύτερα εκτός έδρας απ’ ότι εντός. Είχε πλάκα όταν εξαγριωνόταν το πλήθος. Καποτε σε έναν αγώνα στην Ιταλία, κάποιος με έφτυσε την ώρα που πήγαινα στο σερβίς. Πήρα τον άσο, γύρισα και χαμογέλασα. Σταμάτησα στους τρεις.

Ε: Μαθαίνεις νέα του Ολυμπιακού;
Α: Παρακολουθώ αγώνες ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού στην συνδρομητική τηλεόραση. Εννοείται ότι είναι η ελληνική ομάδα που υποστηρίζω.

Ε: Θα ήθελες να μείνεις στην Ελλάδα;
Α: Φυσικά! Βρείτε μου μία δουλειά που να έχει σχέση με το βόλεϊ και γυρνάω! (γέλια) Κατά προτίμηση στον Ολυμπιακό, αλλιώς σε κάποια εθνική ομάδα νέων.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΟΛΙΒΙΑ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ

ΠΗΓΗ: ΓΑΥΡΟΣ]]> Ρούξι: «Δαγκωτό... Παναθηναϊκός και φέτος»
«Θα συνεχίσω να πηγαίνω στο γήπεδο και να παρακολουθώ παιχνίδια. Ειδικά στους αγώνες που θα γίνονται στη Θεσσαλονίκη θα είμαι όσο πιο συχνά μπορώ κι αν μου το επιτρέψουν οι συνθήκες θέλω να είμαι παρούσα στα ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ», δηλώνει η Ρούξι.

Για το νέο πρωτάθλημα που ξεκινά έχει και άποψη, έχει και… προγνωστικά: «Εμαθα πως άλλαξαν πολλά στις ομάδες. Προς το καλύτερο πάντα. Μοιράστηκε η δύναμη, δεν είναι μόνο οι δύο ομάδες πλέον. Σίγουρα θα δούμε εκπλήξεις και ανατροπές, αλλά εγώ εξακολουθώ να πιστεύω πως ο Παναθηναϊκός θα πάρει τον τίτλο και φέτος»!

Κι αν αναρωτιέστε αν της λείπει το βόλεϊ, μας απαντά ξεκάθαρα: «Όχι, καθόλου. Δεν το σκέφτομαι. Εχει αλλάξει η ζωή μου με τη σκέψη του ερχομού ενός παιδιού…»

Η Ρούξι με αριθμούς
7 πρωταθλήματα
1999 Βριλήσσια
2005 Παναθηναϊκός
2006 Παναθηναϊκός
2007 Παναθηναϊκός
2008 Παναθηναϊκός
2009 Παναθηναϊκός
2010 Παναθηναϊκός
8 Κύπελλα
1999 Βριλήσσια
2000 Βριλήσσια
2003 Βριλήσσια
2005 Παναθηναϊκός
2006 Παναθηναϊκός
2008 Παναθηναϊκός
2009 Παναθηναϊκός
2010 Παναθηναϊκός
Διακρίσεις
2η θέση στο Τσάλεντζ Καπ (2009)
3η θέση στο Κύπελλο Κυπελλούχων (1999)
2 φορές MVP σε τελικούς Κυπέλλου (2005, 2008)
]]> Σοφία Δρούγκα: «Μου λείπει, αλλά το ξεχνάω» Έχοντας γευτεί τα πάντα σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο, η πρώην πλέον πασαδόρος του Μαρκόπουλου, αποφάσισε να γυρίσει σελίδα και να ασχοληθεί με το «σπλάχνο» της, καθώς είναι ήδη έγκυος!

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως έριξε… μαύρη πέτρα πίσω της, καθώς θα παραμείνει στο Μαρκόπουλο, ως βοηθός του Γιώργου Λυκούδη, για όσο βέβαια της επιτρέπει το… παιδί της. «Επρεπε να προχωρήσω», λέει η ίδια και εξηγεί: «Ο λόγος που σταμάτησα το βόλεϊ ήταν καθαρά προσωπικός. Ηθελα να κάνω οικογένεια και αυτό κάνω».

Δεν κρύβει όμως πως της λείπει η όλη διαδικασία εν όψει της νέας σεζόν... «Εντάξει, δεν μπορώ να πω πως μου λείπει η προετοιμασία, αλλά το κλίμα και όλα τα άλλα, είναι φορές που τα σκέφτομαι έντονα. Ευτυχώς, φεύγοντας από το γήπεδο τα ξεχνάω και έχω στη σκέψη μου μόνο την οικογένειά μου».

Όσο για τη χρονιά που έρχεται; «Θα είμαι κοντά στην ομάδα και στο βόλεϊ όσο μπορώ. Εύχομαι να έχουμε ένα καλό πρωτάθλημα, να έχουν όλες οι κοπέλες υγεία και να δούμε ανταγωνιστικές ομάδες. Οι περισσότεροι σύλλογοι έχουν ενισχυθεί σημαντικά, κάποιοι στηρίζουν πολλά στις μικρές και ταλαντούχες παίκτριές τους, ενώ με ενδιαφέρον αναμένουμε το πώς θα διεξαχθεί το πρωτάθλημα με το νέο σύστημα, που ναι μεν δεν θα έχει πλέι οφ, αλλά στη δεύτερη φάση θα έχει μόνο δυνατά παιχνίδια, αφού θα παίζουν οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας. Καλή επιτυχία σε όλες».
]]> Μπάμπουλη: «Το γυναικείο βόλεϊ έχει ανέβει»
Η απόφαση του «αντίο» ήταν δύσκολη, όπως παραδέχεται ακόμα και σήμερα, δύο χρόνια μετά την τελευταία της εμφάνιση στα παρκέ, ενώ δεν κρύβει πως: «μου λείπουν όλα». Τονίζει όμως πως... «έπρεπε να ξεκουραστώ».

Για το λόγο αυτό μάλιστα, έμεινε μακριά από τα γήπεδα, παρακολουθώντας πλέον το αγαπημένο της βόλεϊ μόνο μέσω τηλεόρασης. «Είδα πέρυσι αρκετά παιχνίδια. Βλέπω ότι το επίπεδο του γυναικείου βόλεϊ ανεβαίνει συνεχώς», επισημαίνει.

Εν όψει της φετινής σεζόν, λέει πως δεν έχει πλήρη εικόνα των δώδεκα ομάδων, ωστόσο διαβάζει στις εφημερίδες πως... «Ο Ολυμπιακός δείχνει να είναι ο πρωταγωνιστής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στις μεταγραφές».

Για τον φίλαθλο κόσμο που απέχει από τα γήπεδα απορεί... «δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έρχονται. Το βόλεϊ είναι πολύ όμορφο άθλημα», αλλά εκφράζει και τον προβληματισμό της: «Ίσως κάποιοι να φοβούνται μετά τα επεισόδια που έγιναν τα τελευταία χρόνια».
]]> Η ξεχωριστή ανάμνηση του Ηλία Λάππα Όταν τον Ιούλιο του 2001 η Εθνική πανηγύρισε την πρόκριση στα τελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στην Αργεντινή, ο Ηλίας Λάππας ήταν μόλις 21 ετών «ψαρωμένος» ακόμα με λίγες συμμετοχές σε επίπεδο ανδρών.

Η κλήση του για τον προκριματικό όμιλο της Προύσας ήταν η επιβράβευση για την καλή παρουσία του στο Παγκόσμιο Λιγκ και ουσιαστικά τον εδραίωσε στην Εθνική. Εννέα χρόνια μετά, ως αρχηγός πλέον της Εθνικής, καλείται να αντιμετωπίσει ξανά την Τουρκία με έπαθλο μια πρόκριση, αυτή τη φορά στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2011 στα γήπεδα της Αυστρίας και της Τσεχίας.

«Θυμάμαι ότι είχαμε ξεκινήσει με νίκη επί της Ρωσίας και μετά κερδίσαμε και τους Τούρκους παίρνοντας την πρόκριση, αφού στη συνέχεια επικρατήσαμε και της Εσθονίας. Παρά το γεγονός ότι ήμουν από τους νέους της ομάδας, όταν στο ματς με την Τουρκία βρεθήκαμε να χάνουμε 2-0 σετ, διατήρησα την ψυχραιμία μου και όλα τα παιδιά πεισμώσαμε για να φτάσουμε στη μεγάλη ανατροπή και να κερδίσουμε στο τάι μπρέικ.

Στο τέλος του αγώνα έγινε πραγματικός χαμός. Εμείς πανηγυρίζαμε πεσμένοι στο παρκέ και από την εξέδρα ο φανατισμός πήγαινε σύννεφο. Ακόμα και τώρα δεν ξεχνώ την εικόνα του φροντιστή μας κ. Ρηγόπουλου, ο οποίος χοροπηδούσε με μία ελληνική σημαία στο κέντρο του γηπέδου κι εμείς γίναμε ένα κουβάρι μαζί του».

Αυτή ήταν η αρχή ενός σημαντικού κύκλου της Εθνικής με αρκετές επιτυχίες που ακολούθησαν μέχρι και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Ποια είναι, όμως, η ψυχολογία που χρειάζεται ένα νεαρός αθλητής για τόσο κρίσιμους αγώνες;

«Προσωπικά είχα πάντα μία άνεση μέσα στο γήπεδο και μπορούσα να… ρυθμίζω το άγχος μου. Ελπίζω ότι και τα νέα παιδιά που είναι τώρα στην ομάδα θα παίξουν πρώτα απ’ όλα για να ευχαριστηθούν αυτούς τους αγώνες. Αυτή είναι η συμβουλή μου προς τους νεότερους συμπαίκτες μου»
]]>